شعله های همیشه - گامی بسوی احیاگری فرهنگ فاطمیهمتن مستقیم از HTML کتابمطالعه در قائمیه ↗

مشخصات کتاب

سرشناسه: لباف علی 1353

عنوان و نام پدیدآور: شعله های همیشه گامی به سوی احیاگری فرهنگ فاطمیّه با هدف تحکیم عقیده به امامت

به اهتمام علی لباف با تقریظ محمد ضیاءآبادی به سفارش شورای عالی حوزه علمیه قم، مرکز مدیریت حوزه های علمیه خواهران.

مشخصات نشر: تهران: منیر 1385.

مشخصات ظاهری: 120 ص.

شابک: 13000 ریال 9789647965545

یادداشت: چاپ چهارم.

یادداشت: کتابنامه به صورت زیرنویس

موضوع: فاطمه زهرا (س) ، 8؟ قبل از هجرت - 11ق - - احادیث

موضوع: فاطمه زهرا (س) ، 8؟ قبل از هجرت - 11ق - - مصائب

موضوع: امامت شناسه افزوده: شورای عالی حوزه علمیه قم، مرکز مدیریت حوزه های علمیه خواهران

رده بندی کنگره: BP27 / 2 / ل2ش7 1385

رده بندی دیویی: 297 / 973

شماره کتابشناسی ملی: 2174517

اشاره

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

تقدیم به حضرت زهرا سلام الله علیها که تا لحظه شهادتش ، بیشترین رنج ها را از سقیفه کشید گروه طرح وتحقیق فاطمیّه

فهرست

تقریظ آیة الله سید محمد ضیاء آبادی.....11

دورنمای مباحث و هدف از نگارش ....13

درباره فصل اوّل.....13

درباره فصل دوم ...14

فصل اوّل: مبانی احیای فرهنگ فاطمیّه، با هدف تحکیم عقیده به امامت

پیش گفتار: آشنایی با اهمیت تحکیم عقیده به امامت .....17

گفتار یکم: تبیین نحوه تأثیر گذاری «فرهنگ فاطمیّه» در «تحکیم عقیده به امامت» .....19

مقدمه یکم

جستجو برای بازشناسی مسیر هدایت، پس از رحلت پیامبر(صلّی الله علیه وآله ) الزامی است ... ...19

مقدّمه دوم

تبعیّت از سیره حضرت زهرا(علیها السّلام) ، در مواجهه با اختلاف امّت، الزامی است.... ....23

توجه به حدیث ثقلین ....24

توجه به احادیث حرمت ایذای فاطمه(علیها السّلام) ......25

مقدّمه سوم

غضب حضرت زهرا(علیها السّلام) بر ابوبکر، نشانه بطلان مکتب خلفا .... 28

الف) اثبات وقوع غضب ......28

ب) اثبات استمرار غضب .....31

گفتار دوم: تبیین رابطه «اقامه عزا در ایّام فاطمیّه» با «تحکیم عقیده به امامت» .....37

فصل دوم

مبانی اِستناد به اَسناد غضب، در راستای احیاگری فرهنگ فاطمیّه

گفتار یکم: آشنایی با اسناد غضب حضرت زهرا(علیها السّلام) بر ابوبکر.......41

مقدّمه ...41

سند شماره 1 و 2) .....42

سند شماره 3 و 4) ....42

سند شماره 5 و 6) ...42

سند شماره 7) .. ......43

سند شماره 8) .......43

سند شماره 9) ... ...43

سند شماره 10) ...43

سند شماره 11) . ......44

سند شماره 12 و 13) ....44

سند شماره 14 و 15 و 16) ......44

سند شماره 17) .....44

گفتار دوم: آشنایی با اهداف ناقلان و ثبت کنندگان اسناد غضب ......45

الف) هدف عایشه و اتباعِ او از نقل این حقایق چه بود؟ ....46

پاسخ یک ...46

پاسخ دو ....48

پاسخ سه......50

پاسخ چهار ....52

ب) هدف حدیث نگاران اهل سنت از ثبت این حقایق چیست؟..53

مقدّمه چینی برای تحلیل و تفسیر ...53

جمع بندی و پاسخ گویی .......60

گفتار سوم: آشنایی با شیوه علمی استناد به اسناد غضب .....63

مقدّمه .......63

دورنمای تمهیدات هواداران ابوبکر ....63

شیعه در مقام مواجهه با این تمهیدات، چگونه عمل می کند؟ .... 65

شیعه در مقام قضاوت میان نقل های متعارضِ مکتب خلفاء چگونه عمل می کند؟ .. 67

گفتار چهارم: آشنایی با تمهید عایشه و راه خنثی سازی آن ...... 71

تمهید عایشه چه بود؟ .....71

نفوذ تمهید عایشه در شبهه افکنی های معاصر .......72

ماجرای دروغین بیعت حضرت علی(علیه السّلام)

با ابوبکر، از زبان عایشه . 74

ماجرای بیعت مختارانه، چه لطمه ای بر دلالت واقعی اسناد غضب وارد می سازد؟ ... 75

انعکاس برداشت انحرافی از نقل عایشه در تصریحات ابن کثیر ....... 75

نقد و بررسی

نحوه خنثی سازی توطئه عایشه .. ....77

گفتار پنجم: آشنایی با تمهیدات حدیث نگاران اهل سنّت و شیوه های خنثی سازی آنها . 81

تمهید یکم

ماجرای خواستگاری حضرت علی (علیه السّلام) از دختر ابوجهل ....81

بهره گیری نوین از ماجرای خواستگاری از دختر ابوجهل ...... 84

نقد و بررسی یکم

نحوه خنثی سازی شبهه خواستگاری از دختر ابوجهل .....86

تمهید دوم

ماجرای ساختگی راضی شدن حضرت زهرا(علیها السّلام) از ابوبکر .... 88

نقد و بررسی دوم

نحوه خنثی سازی شبهه راضی شدن حضرت زهرا(علیها السّلام) از ابوبکر .... 91

آشنایی با «ابن قُتیبه» و کتاب او ......93

اندکی درباره کتاب «الامامة و السیاسه» .......95

سند نقض

تصریح ابن قُتیبه به عدم رضایت حضرت زهرا(علیها السّلام)

از ابوبکر ....... 98

تمهید سوم

ادّعای ساختگی حضور ابوبکر در مراسم تدفین حضرت زهرا(علیها السّلام) 100

نقد و بررسی سوم

نحوه خنثی سازی شبهه حضور ابوبکر در تدفین حضرت زهرا(علیها السّلام) . 101

اسناد نقض

تصریحات منابع معتبر اهل سنّت به عدم حضور ابوبکر در مراسم تدفین حضرت زهرا (علیها السّلام)...102

سند شماره 1) .......102

سند شماره 2) ...103

سند شماره 3).....103

سند شماره 4) ......103

سند شماره 5) ...103

سند شماره 6)......104

سند شماره 7 و 8) .. ....104

سند شماره 9) .......104

سند شماره 10) ... .......104

تصریحات ابن ابی الحدید معتزلی درباره وصیّت به دفن شبانه .... 105

سند شماره 1). .......105

سند شماره 2) ....105

سند شماره 3) ...106

آشنایی با برخی دیگر از اسناد وصیت به دفن شبانه .... 106

تمهید چهارم

ادّعای واهی عدم تحقّق خشم و غضب...107 نقد و بررسی چهارم

نحوه خنثی سازی شبهه عدم تحقّق خشم و غضب ...109

بازخوانی اسناد غضب

تصریحات منابع معتبر اهل سنّت به تحقق قطعی خشم و غضب .110

سند شماره 1) ...110

سند شماره 2 و 3).......111

سند شماره 4) ......112

سند شماره 5) .....113

سند شماره 6) .....113

سند شماره 7) .....113

تمهید پنجم

ادّعای واهی عدم تحقّق غصب حقوق مالی حضرت زهرا(علیها السّلام) .... 115

نقد و بررسی پنجم

نحوه خنثی سازی شبهه عدم غصب اموال حضرت زهرا(علیها السّلام) ..... 117

اسناد نقض

تصریحات منابع معتبر اهل سنّت به عدم احقاق حقوق مالی حضرت زهرا(علیها السّلام) . ......118

سند شماره 1) .....118

سند شماره 2) ......119

سند شماره 3) .....119

سند شماره 4) ....120

سند شماره 5) .....120

تقریظ آیة الله سیّد محمّد ضیاء آبادی

اشاره

بسمه تعالی شأنه

از مطالعه این تألیف پر برکت که در دفاع از حریم مقدّس ولایت و به ویژه تبیین اهمیّت اقامه عزا در ایّام فاطمیّه نگارش یافته است، بهره بسیار بردم و از صمیم قلب برای مؤلّف محترم که در تتبّع و تحقیق مطالب متحمّل زحمات فراوان شده است دعا کردم.

مخصوصاً فصل دوم کتاب از نظر بررسی های علمی و پاسخگویی به شبهات مشکّکان، برای مبلّغین بزرگوار مذهبی شایسته مطالعه دقیق است.

از خداوند متعال افزایش توفیقات در مسیر خدمات عالیه دینی را برای مؤلّف محترم مسئلت دارم.

سیّد محمّد ضیاء آبادی

1383/12/26 - پنجم ماه صفر 1426

دورنمای مباحث و هدف از نگارش

این نوشتار، از دو فصل تشکیل شده است که اندکی درباره اهداف نگارش هر یک از آنها، توضیح می دهیم.

درباره فصل اوّل

فصل اول، به تبیین «اهمیّت و جایگاه احیای فرهنگ فاطمیّه و نحوه تأثیر گذاری آن در تحکیم عقیده به امامت» می پردازد.

مطالب این فصل، تلفیقی از گفتار ارزشمند آیة الله ضیاء آبادی

(مجموعه صفیر هدایت، مورّخ 1383/4/12 ) و نوشتار ایشان در کتاب «حج، برنامه تکامل» می باشد که با الحاقِ مطالب تازه ای، تنظیم و بازنویسی شده است.

هدف از ارائه مطالب این فصل، آشنایی مبلّغینِ «مباحث امامت» و احیاگران «فرهنگ فاطمیّه»، با «یک نمونه سخنرانی قابل اجراء» در مراسم سوگواری شهادت حضرت زهرا(علیها السّلام) می باشد.

از آن جایی که تبیینِ «نقش برجسته فرهنگ فاطمیّه» و تأثیر آن در «حفظ مرزهای تشیّع و تحکیم عقیده به امامت» نیازمند به ایجاد آگاهی های عمیق در میان عزاداران فاطمی می باشد؛ نمونه ارائه شده در این فصل را می توان برای طرح در «چندین نوبت به هم پیوسته» تنظیم نمود.

درباره فصل دوم

فصل دوم، شامل مباحثی است که ویژه مبلّغینِ «مباحث امامت» و احیاگرانِ «فرهنگ فاطمیّه» تدوین شده و آگاهی و تسلّط علمی بر آن ها، قبل از شروع به ارائه مطالب مندرج در فصل اوّل، ضروری است.

این فصل، به تشریح «مبانی اِستناد به اَسناد خشم و غضبِ حضرت زهرا (علیها السّلام) بر ابوبکر» (هسته مرکزی مباحث فصل پیشین) پرداخته و اطّلاعات مبلّغ را در اطراف آن افزایش می دهد.

بدیهی است که مطالب فصل دوم، به سبک آموزشی (و نه تبلیغی) نگاشته شده و طرح آنها در ضمن ارائه مطالب مندرج در فصل اوّل، به «سنجش فضای فکری مخاطب و ایجاد تغییر در نحوه ارائه مطالب» نیازمند می باشد.

به عبارت دیگر، مطالب فصل دوم در مقام پشتیبان علمی «تبلیغِ امامت از طریق احیای فرهنگ فاطمیّه» قرار داشته و کمّیت و کیفیت طرح آن ها در یک سخنرانی عمومی، به صلاحدیدِ گویندگان بستگی دارد.

در پایان، خاطر نشان می گردد که با توجّه به هدف اصلی از نگارش این کتاب (تحکیم عقیده به امامت از طریق احیای فرهنگِ فاطمیّه)، مباحث فصل دوم، به صورت فشرده ارائه شده و برای تکمیل مباحث، مطالعه منابعی که در «پاورقی» به آنها ارجاع داده ایم، ضروری می باشد.

فصل اوّل : مبانی احیای فرهنگ فاطمیّه، با هدف تحکیم عقیده به امامت

اشاره

بازنویسی مباحث استاد ارجمند سیّد محمّد ضیاء آبادی

پیش گفتار:آشنایی با اهمیّت تحکیم عقیده به امامت

ما اکنون در شرایطی قرار گرفته ایم که اصول اعتقادی ما (به ویژه اصل امامت) از طرف دشمنان حق، از طرق گوناگون مورد هجوم قرار گرفته و با القاء شبهات و تشکیکات، ایجاد تزلزل در اذهانِ بسیاری از افراد ناپخته و خام می نمایند. (1)

در چنین شرایطی، آن چه که بر همه ما واجب عینی است، تحکیم عقیده شخصی خود ماست.

ما موظّفیم عقیده خود را در امر امامت تحکیم کنیم؛ آن چنان که در جان ما بنشیند و راسخ گردد؛ تا آن که با نسیمی نلرزیم و با نگاهی نلغزیم.(2)


1) اقتباس از : صفیر هدایت، سلسله مباحث معارفی (شماره 133)، ص 10.

2) اقتباس از: صفیر هدایت، سلسله مباحث تفسیری (شماره 45)، ص 17.

گفتار یکم : تبیین نحوه تأثیر گذاری «فرهنگ فاطمیّه» در «تحکیم عقیده به امامت»

اشاره

امروز «احیای فرهنگ فاطمیه» از تأثیرگذاری ویژه ای در تحکیم عقیده شیعیان به امامت» برخوردار می باشد.

برای تبیین این جایگاه، توجّه به چندین مقدّمه ضروری است.

مقدّمه یکم : جستجو برای بازشناسی مسیر هدایت، پس از رحلت پیامبر(صلّی الله علیه وآله ) ، الزامی است

اشاره

تحقیق و جستجو برای بازشناسی مسیر هدایت و تمیز آن از راهِ ضلالت، پس از رحلت پیامبر(صلّی الله علیه وآله ) از واجبات مسلّم عقلی است.

شاید در ذهن کسانی این توهّم پیش آید که تجدید خاطره حوادث غم انگیز تاریخ اسلام، چه ضرورت و فایده ای دارد؟

در پاسخ می گوییم:

اگر آن وقایع ناگوار و حوادث تلخ با عقاید دینی و باورهای مذهبی نسل امروز ما در ارتباط مستقیم و بی واسطه باشد؛ چطور می توان چشمان خود را بر روی تاریخ اسلام و حوادث تلخ آن بست؟

یعنی اگر نسل امروز ما، عقاید مذهبی خود را بر اساس جهت گیری هایشان نسبت به همان حوادث قدیمی به دست آورده باشند؛ آیا باز هم می توان کالبد شکافی آن اتّفاقات را بی ثمر و خالی از فایده پنداشت!

می دانیم که باورهای اسلامی برای ما مسلمانان جنبه حیاتی دارد؛ یعنی مسلمانان باید با این اعتقادات زندگی کنند و تأمین سعادت نمایند و پس از مرگ در عالم برزخ و محشر، پاسخگوی آن باشند.

از سوی دیگر، می دانیم که در نقطه آغاز این اعتقادات و در خاستگاه شکل گیری و تکامل آنها در گذشته تاریخ، دو گروه اظهار وجود کرده و در عین مخالفتِ اساسی با یکدیگر، هر یک ادّعا دارند که صاحبان اصلی دین و دارندگانِ سِمَتِ پیشوایی امّت می باشند.

هریک از این دو گروه متضاد، امّت را به پیروی از خود دعوت کرده و راه خود را «یگانه راه مستقیم» معرّفی نموده اند.

بدیهی است که به طور مسلّم، فقط یکی از آن دو گروه، حقّ است و دیگری باطل.

زیرا مُحال است که دو گروه در یک موضوع، رو در روی

همدیگر بایستند و یکدیگر را گمراه و خطاکار خطاب کنند و هر دو نیز «حق» باشند.

حال در روزگار ما، هر فردی که بخواهد عقاید حق را به دست آورد و سعادت دنیوی و اُخروی خود را تأمین نماید؛ چاره ای جز این ندارد که با مطالعه و تحقیقِ توأم با عدمِ تعصّب و عناد، یکی از این دو سر چشمه عقاید را «آگاهانه» برگزیند و عقل و روحش را از تعالیم آن مکتب سیراب سازد.

ولی چنین فردی باید از کدام یک از این دو گروه مخالف پیروی کند؟ در حالی که هر یک از آنها برنامه خاصّی را ارائه می نمایند و راه خود را به سوی بهشت و راه فرقه مخالف را به سوی جهنّم می دانند.

در چنین شرایطِ دشوار و حسّاسی است که به حکم عقل لازم می شود تا انسانِ حقیقت جو و دین طلب، درباره گذشته آن دو گروه به تحقیق و شناسایی دقیق و کامل بپردازد و آنها را از حیث افکار و عقاید؛ اخلاق و اعمال؛ صادق و کاذب بودن؛ امین و خائن بودن؛ عادل و ظالم بودن؛ و ... به طور دقیق بشناسد و بسنجد.

زیرا باید بتواند در مسیر تبعیّت از آن ها، سرمایه اصلی حیات دنیوی و اُخروی خود را به دست آورَد و با اطمینان خاطر به زندگی ایمانی خویش ادامه دهد.

این عقل است که می گوید:

اگر آب و غذا - که مایه حیات جسمانی و بقای شما انسان هاست - به دست دو گروه افتاده و احتمال می دهید که گروهی

می خواهند از روی جهل و نادانی یا بغض و دشمنی، شما را از طریق آب و غذا مسموم کنند؛ به صِرف همین احتمال، مکلّف و موظّف هستید که قبل از خوردن و آشامیدن، به «شناسایی و سنجش» اقدام نمایید، تا تغذیه سالم را به دست آورید.

دین، عقاید و احکام دینی - که غذای روح و تأمین کننده حیات ابدی ما می باشد ، به مراتب پُراهمیّت تر از غذایی است که مایه حیات فناپذیر دنیوی ماست.

از این روست که می گوییم:

از واجبات مسلّم عقلی است که بایستی برای دستیابی به دینِ حق، درباره سابقه و گذشته دو گروهی که از پانزده قرنِ قبل، در رأس امّت اسلامی قرار گرفته اند، تحقیق و جستجوی کامل و همه جانبه نماییم.

همان دو گروهی که پس از خود، باعث تقابل دو مکتب فکری اهل بیت (علیهم السّلام)» و «خلفا» گردیده و برای همیشه تاریخ، خود را مرجع دینی امّت و دارنده مکتبِ هدایت بخش معرّفی کرده اند. این آیه قرآن کریم نیز به همین حکم عقل اشاره می فرماید:

« أَفَمَنْ یَهْدِی إِلَی الْحَقِّ أَحَقُّ أَنْ یُتَّبَعَ أَمَّنْ لَا یَهِدِّی إِلَّا أَنْ یُهْدَی فَمَا لَکُمْ کَیْفَ تَحْکُمُونَ »(1)پس آیا اویی که به سوی حق هدایت می کند شایسته پیروی است یا آن کسی که خودش نیازمند به هدایت است؟! چگونه داوری می کنید؟


1) یونس: 35.

مقدّمه دوم : تبعیّت از سیره حضرت زهرا(علیها السّلام) ، در مواجهه با اختلاف امّت، الزامی است

اشاره

مقدّمه دوم : تبعیّت از سیره حضرت زهرا(علیها السّلام) ، در مواجهه با اختلاف امّت، الزامی است(1)

واضح ترین دلیل و روشن ترین گواه برای حق جویان و هدایت طلبان، تبعیّت از سیره حضرت زهرا(علیها السّلام) در مواجهه با اختلاف امّت پس از رحلت رسول الله(صلّی الله علیه وآله ) می باشد.

هر انسان حقیقت جو و دین طلبی، بایستی حدّاقل این دو فرموده رسول خدا(صلّی الله علیه وآله ) را که مورد پذیرش هر دو فرقه شیعه و سنّی است - یاد بگیرد و در معنای آن ها خوب تفکّر، تأمل و اندیشه نماید؛ تا بتواند با استناد به محتوای این دو روایت شریف، مذهبِ حق و باطل را از یکدیگر جدا ساخته و با بهره گیری از معارف عمیقی که در این دو حدیث گوهربار نهفته است، انتخاب خویش را در پیروی از مذهب حق و طرد مذهب باطل استوار سازد و به هنگامِ لزوم نیز با استناد به آن ها، از اصالت و حقّانیّت مطلق مکتبِ برگزیده اش، عالمانه دفاع نماید.


1) این مقدّمه، مبتنی بر این پیش فرضِ اعتقادی است که «رضایت خدای متعال، چیزی جز رضایت اولیاء الهی نمی باشد».

حدیث یکم

حدیث ثَقَلَین(1)است که رسول خدا(صلّی الله علیه وآله ) فرمودند:

«إِنِّی تَارِکٌ فِیکُمُ الثَّقَلَیْنِ کِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِی أَهْلَ بَیْتِی ما إِنْ تَمَسَّکْتُمْ بهما لَنْ تَضلُّوا أبَداً و إنّهما لَنْ یَفْتَرِقا حَتی یَرِدا عَلَیَّ الحَوْضَ. من در میان شما در امانت نفیس و گرانب ها باقی می گذارم، یکی کتاب خدا و دیگری عترت من (اهل بیت من) است. مادام که به هر دوی آن ها با هم، چنگ زنید؛ هرگز بعد از من گمراه نخواهید شد. و این دو هیچ گاه از همدیگر جدایی پذیر نخواهند بود تا درکنار حوض کوثر بر من وارد شوند.

این تصریح رسول خدا(صلّی الله علیه وآله ) که از تواتر لفظی(2)برخوردار است، بیانگر عصمت حضرت فاطمه زهرا(علیها السّلام) می باشد.

عصمتی که خدای متعال در آیه تطهیر(3)، به تضمینِ آن خبر داده است.


1) دانشمند بزرگ شیعه مرحوم میرحامد حسین هندی (متوفّی 1306 ق) حدیث فوق را از 502 منبع - که همگی به قلم بزرگان اهل سنّت نگارش یافته - نقل نموده است. مجموعه تحقیقات ارزشمند ایشان درباره سند و دلالت حدیث ثَقَلَین در اثر بی نظیر وی به نام «عبقات الانوار» به چاپ رسیده است.

2) محور مشترک خبرها، لفظ معین است.

3) احزاب: 33.

حدیث دوم

حدیث «حرمت ایذای فاطمه (علیها السّلام) » است که دارای تواتر معنوی(1)می باشد.

در این حدیث، رسول خدا(صلّی الله علیه وآله ) با الفاظ گوناگونی هشدار داده اند:

«فاطِمَه بَضْعَهُ مِنّی فَمَنْ أَغْضَبَها أَغْضَبَنِی.(2)

فاطمه پاره تن من است؛ هرکس او را به خشم آورد، مرا به خشم آورده است.

دانشمند بزرگ شیعه مرحوم سیّد مرتضی حسینی فیروزآبادی

در جلد سوم از کتاب خود به نام «فضائل الخمسة من الصحاح الستّه»

احادیث مربوط به این موضوع را از منابع معتبر اهل سنّت جمع آوری نموده اند، که به برخی از آنها اشاره می نماییم:

«فاطِمَه بَضْعَهُ مِنّی یُریبُنی ما اَرابَها وَ یُؤذِینی ما اَذاها.(3)

فاطمه پاره تن من است؛ مرا آشفته می سازد، هر آنچه او را آشفته کند؛ و مرا ناراحت می سازد، هرآنچه او را ناراحت کند.


1) محور مشترک خبرها، قضیه دارای معنای معیّن است و محور مشترک، مدلولِ مطابقیِ خبرهاست. ر.ک: اصول الحدیث و أحکامه فی علم الدرایه (تألیف: استاد جعفر سبحانی).

2) صحیح بخاری، حدیث شماره 3437 و 3483؛ کنز العمال (تألیف: متقی هندی)، ج 6، ص 220؛ فیض القدیر (تألیف: مناوی)، ج 4، ص 421.

3) مسند احمد بن حنبل، ج 4، ص 328؛ حلیة الأولیاء (تألیف: أبونعیم)، ج 2، ص 40.

إِنَّما فاطمةُ بَضْعَةٌ مِنِّی ، یُؤْذِینِی ما آذَاها . (1)

همانا فاطمه پاره تن من است؛ هر آنچه او را بیازارد، مرا می آزارد.

فَاطِمةُ بَضعَةٌ منِّی یؤذینی ما آذَاها وینصِبنی ما أنصبَها.(2)

همانا فاطمه پاره تن من است؛ هرآنچه او را بیازارد، مرا می آزارد؛ و هر آنچه او را اندوهگین سازد، مرا اندوهگین می نماید.

قال رسولُ اللهِ لِفاطِمة: إنَّ اللهَ یَغضِبُ لِغَضَبِکِ وَ یَرضیٰ لِرِضاکِ؟ .(3)رسول خدا، خطاب به حضرت فاطمه فرمودند: همانا خداوند به غضب تو، غضب می کند؛ و به خشنودی تو، خشنود می شود.


1) صحیح مسلم، حدیث شماره 4483؛ سنن ترمذی، ج 2، ص 319.

2) مسند احمد بن حنبل، ج 4، ص 5؛ مستدرک حاکم نیشابوری، ج 3، ص 159؛ سنن ترمذی، ج 2، ص 319.

3) مستدرک حاکم نیشابوری، ج 3، ص 153؛ اُسدُ الغابه (تألیف: ابن اثیر، ج 5، ص 522؛ تهذیب التهذیب (تألیف: ابن حجر)، ج 12، ص 441؛ الاصابه (تألیف: ابن حجر)، ج 8، ص 159؛ کنز العمال (تألیف: متقی هندی)، ج 7، ص 111؛ مسند ابی یعلی، ج 1، ص 190. [با توجّه به این که حاکم نیشابوری در کتاب خود، احادیث صحیح را طبق شروط بخاری و مسلم آورده است؛ باید گفت: حدیث فوق، بر طبق مبنای بخاری و مسلم، صحیح است و مورد قبول آن دو نیز می باشد. حال چرا بخاری و مسلم، این حدیث را در آثارشان ثبت نکرده اند؛ جای تعجّب دارد؟ درباره انگیزه حاکم نیشابوری از ثبت این حدیث، در فصل دوم خواهیم نوشت.]

قال رَسُولُ اللهِ لِفاطِمَة: إنَّ الرَّبَّ یَغضِبُ لِغَضبک وَ یَرضیٰ لِرِضاکِ.(1)رسول خدا، خطاب به حضرت فاطمه فرمودند:

همانا پروردگار به غضب تو، غضب میکند؛ و به خشنودی تو، خشنود می شود.

إنَّ اللهَ عَزَّوَجَلَّ یَغضِبُ لِغَضَبِ فاطِمَةَ وَ یَرضیٰ لِرِضاها.(2)

همانا خدای متعال به غضب فاطمه، غضب می کند؛ وبه خشنودی او، خشنود می شود.

ائمّه اطهار (علیهم السّلام) نیز در احادیث متعدّدی نقل کرده اند که رسول خدا(صلّی الله علیه وآله ) فرمودند:

إنَّ اللهَ لِیَغضِبُ لِغَضَبُ فاطِمَةَ وَیَرضیٰ لِرِضاها.(3)

همانا خدای متعال به غضب فاطمه، غضب میکند؛ وبه خشنودی او، خشنود می شود.


1) میزان الاعتدال (تألیف: ذهبی، ج 2، ص 72؛ [نقل مشابه: ذخائر العقبی (تألیف: محبّ الدین طبری)، ص 39.

2) کنز العمال (تألیف: متقی هندی)، ج 6، ص219.

3) بحارالانوار (تألیف: علّامه مجلسی)، ج 43، ص 19، به نقل از: مجالس شیخ مفید نقل های مشابه:[ بحارالانوار، ج 43، ص 19، به نقل از: عیون اخبار الرضا (علیه السّلام) (تألیف: شیخ صدوق)؛ بحارالانوار، ج 43، ص 20، به نقل از: احتجاج طبرسی؛ بحارالانوار، ج 43، ص 22، به نقل از : امالی صدوق.

مقدّمه سوم: غضب حضرت زهرا(علیها السّلام) بر ابوبکر، نشانه بطلان مکتب خلفاست

الف) اثبات وقوع غضب

به موجب نقل های متواتری که در منابع معتبر تاریخی و حدیثی اهل سنّت به ثبت رسیده اند، حضرت زهرا(علیها السّلام) بر حکومتِ برخاسته از سقیفه بنی ساعده و سردمداران آن، غضب فرمود.

وی، بدین وسیله ضمن اعلانِ غاصبانه بودنِ حکومت خلفاء بنیان های فکری مکتب آنان را نیز ویران ساخت و آن را از اساس باطل اعلام نمود.

محمّدبن اسماعیل بخاری در کتاب خود - که به زعم اهل سنّت، از معتبرترین منابع حدیثی محسوب می شود . تصریح می کند:

فَغَضِبَتْ فَاطِمَةُ بِنْتُ رسول اللَّهِ صلی الله علیه وسلم فَهَجَرَتْ أَبَا بَکْرٍ فلم تَزَلْ مُهَاجِرَتَهُ حتی تُوُفِّیَتْ...(1)


1) صحیح بخاری، حدیث شماره 2862؛ [نقل مشابه:] مسند احمد بن حنبل، حدیث شماره 25.

فاطمه دختر رسول خدا بر ابوبکر خشم گرفت و با او قطعِ رابطه نمود.

این قهر وی با ابوبکر، پیوسته استمرار یافت تا از دنیا رفت.

... فَوَجَدَتْ فَاطِمَةُ علی أبی بَکْرٍ فی ذلک فَهَجَرَتْهُ فلم تُکَلِّمْهُ حتی تُوُفِّیَتْ... فلما تُوُفِّیَتْ دَفَنَهَا زَوْجُهَا عَلِیٌّ لَیْلًا ولم یُؤْذِنْ بها أَبَا بَکْرٍ وَصَلَّی علیها.....(1)

فاطمه بر ابوبکر غضب نمود و با او قطع رابطه کرد؛ و تا زمانی که زنده بود با ابوبکر سخن نگفت..

هنگامی که از دنیا رفت، شوهرش علی، وی را شبانه دفن کرد و به ابوبکر خبر نداد و خودش بر جنازه وی نماز خواند....

.. فَهَجَرَتْهُ فاطِمَةُ فَلَمْ تُکَلِّمْهُ حَتَّی ماتَت...(2)

فاطمه با ابوبکر قطع رابطه نمود و با او سخن نگفت تا از دنیا رفت.

اگر بار دیگر در دلالت احادیث مربوط به «حرمت ایذای فاطمه(علیها السّلام) » و هشدارهای رسول خدا(صلّی الله علیه وآله ) درباره آن دقّت فرمایید؛ به روشنی می توان گفت:


1) صحیح بخاری، حدیث شماره 3913؛ [ نقل مشابه: ]صحیح مسلم، حدیث شماره 3304.

2) صحیح بخاری، حدیث شماره 6230.

آن افرادی که هر یک به طریقی موجبات آزار و اذیّت روحی و جسمی حضرت فاطمه(علیها السّلام) را فراهم آورده و ایشان را از خود خشمگین و غضبناک ساختند، در دنیا و آخرت ملعون به لعنتی خداوند بوده و در روز قیامت، محکوم به عذابی خوار کننده می باشند.

این آیه از قرآن کریم نیز به همین نتیجه گیری اشاره می فرماید:

«إِنَّ الَّذِینَ یُؤْذُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِی الدُّنْیَا وَالْآخِرَةِ وَأَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا مُهِینًا »(1)

آنان که خدا و رسولش را بیازارند، خداوند ایشان را در دنیا و آخرت از رحمت خود دور و محروم نموده و عذاب خوارکننده ای برای آنان آماده کرده است.

بنابراین، می توان به صراحت اعلام نمود:

به حکم عقل و شرع، آزار دهندگان حضرت فاطمه زهرا(علیهم السّلام) به هیچ روی، حق ندارند که بر امّت اسلامی حکومت کنند.

همچنین، این گروه صلاحیّت ندارند که تصدّیِ امر هدایت و سرپرستی مسلمین (خلافت و جانشینی خاتم الانبیاء (صلّی الله علیه وآله ) را بر عهده گیرند.

در نتیجه: هر مکتبی هم که از استمرار حکومت آنان نشأت گرفته و شکل بیابد، مکتبی باطل و گمراه کننده است.


1) احزاب: 57.

ب) اثبات استمرار غضب

وَاَوْصَتْ اَنْ تُدْفَنَ لَیْلاً، فَفَعَلَ ذٰلِکَ بِها.(1)

وصیّت نمود که شبانه دفن شود و امیرالمؤمنین(علیه السّلام) ] وی را [طبق وصیّتش] این چنین به خاک سپردند.

وصیّت حضرت فاطمه(علیها السّلام) به تدفین شبانه و پنهان نگاه داشتنِ مزار، به روشنی حاکی از غضب پایدار و خلل ناپذیرِ

حضرت زهرا(علیها السّلام) بر ابوبکر و هوادارانش می باشد.

این وصیّت، خشم جاودانه ایشان را برای همیشه تاریخ، متوجّه حکومتی می نماید که ستون های فکری مکتب خلفا، بر آن بنا شده و استوار گردیده است.

آری، بعد از رحلت رسول خدا(صلّی الله علیه وآله ) - علی رغم آن همه توصیه های قولی و فعلی حضرت مصطفی(صلّی الله علیه وآله ) ، آن یگانه یادگار نبوّت آن چنان از دست امّت در فشار افتاد که تمام مدّت کوتاهِ زندگی پُر محنتش را با رنج و درد و مصیبت و اندوه سپری نمود.


1) تهذیب الأسماء و اللغات (تألیف: نووی)، ج 2، ص 352.

از ستمگری های حکومت وقت و سُستی و سکوت ذلّت بارِ امّت به ستوه آمد و عاقبت نیز بعد از تحمّل بار سنگین مصائب و شدائد غم انگیز و روح گداز، با جسمی رنجور و زخم دیده، چشم از دنیای دون فروبست.

حضرت فاطمه زهرا(علیها السّلام) در آخرین روزهای حیات خود، ضمن وصیّتی ویژه، از امیر المؤمنین (علیه السّلام) خواست که آن حضرت (علیه السّلام) وی را شبانه تجهیز نمایند و به خاک سپارند.

حضرت زهرا(علیها السّلام) ضمن وصیّتش تصریح فرمود:

احدی از مردمان حق ناشناس که بر آنان غضب نموده بود. را به مراسم تشییع جنازه اش فرانخوانند و از محلّ قبرش باخبر نسازند.

وصیّتِ «إخفای قبر» از ناحیه صدّیقه کبری (علیها السّلام)، ضربه بسیار مؤثّر و کوبنده ای بود که به دست آیت کبرای الهی بر پیکر سیاستِ ظالمانه و در عین حال مزوّرانه وقت فرود آمد و پرده تزویر و تدلیس آن ها را بالا زد و چهره واقعی آنان را پیش چشمِ حقیقت جویان و دین طلبان هویدا ساخت.

منابع معتبر شیعه و سنی نوشته اند:

فلما تُوُفِّیَتْ دَفَنَهَا زَوْجُهَا عَلِیٌّ لَیْلًا ولم یُؤْذِنْ(1)بها أَبَا بَکْرٍ وَصَلَّی علیها.....(2)

چون از دنیا رفت، علی وی را شبانه دفن نمود؛ به ابوبکر خبرنداد و خودش بر جنازه او نماز گزارد.

وإنَّ عَلّیّاً دَفَنَ فاطِمَةَ لَیْلاً.. وَلَمْ یَعْلَمْ ابوبَکْرٍ و عمرُ بِمَوتِها.(3)

همانا علی، فاطمه را شبانه دفن نمود و ابوبکر و عمر از مرگ وی آگاه نشدند.

دَفَنَهَا عَلِیٌّ لَیْلًا ولم یُؤْذِنْ بِها ابابَکرٍ.(4)

علی وی را شبانه دفن نمود و به ابوبکر خبر نداد.


1) از ریشه «أذِنَ» دو فعل «اَذَنَهُ بِالامر» و «أذَّنَهُ بِالامر» ساخته می شود که هر دو به معنای او را نسبت به امر باخبر ساخت» به کار رفته اند. لذا می توان کلمه «لَم یُؤذَن» را «لَم یُؤذِن» نیز خواند.

2) صحیح بخاری، حدیث شماره 3913. [نقل مشابه: ]صحیح مسلم، حدیث شماره 3304.

3) انساب الاشراف (تألیف: بلاذری)، ج 1، ص 405.

4) تاریخ طبری، ج 2، ص 448. [نقل های مشابه: ] جامع الأصول (تألیف: ابن اثیر)، ص 482. البدایة و النهایه (تألیف: ابن کثیر)، ج 5، ص 285. شرح حدیدی، ج 6، ص 46.

ابن ابی الحدید معتزلی - که خود از مدافعان سرسخت خلفا می باشد(1)- در ارزیابی این نقل ها می نویسد:

«وَ الصَّحیحُ عِندِی اَن-َّها ماتَتْ وَ هِیَ واجِدَةٌ عَلی اَبی بَکْرٍ وَ عُمَرَ وَ اَن-َّها اَوْصَتْ اَلا یُصَلِّیا عَلَیْها...(2)

آنچه از نظر من صحیح می باشد این است که: فاطمه از دنیا رفت، در حالی که بر ابوبکر و عمر غضبناک بود و وصیّت نمود که آن دو بر جنازه وی نماز نخوانند...

او همچنین درباره دفن شبانه حضرت زهرا(علیها السّلام) می نویسد:

بَلْ یَقَعُ الإحْتِجاجُ بِذٰلِک عَلیٰ ما وَرَدَتْ بِهِ الرِّوایاتُ المُسْتَفِیضَةُ الظَّاهِرَةُ التَّی هِیَ کَالتَّواتُر، اَنَّها اَوْصَتْ بِاَنْ تُدْفَنَ لَیْلاً حَتّٰی لایُصَلّی الرَّجُلانِ عَلَیْها وَ صَرَّحَتْ بِذٰلِک وَ عَهِدَتْ فیهِ..(3)

..... روایات مستفیضه(4)که در حدّ تواتر است، دلالت می کند که ایشان وصیّت نمود که وی را شبانه دفن کنند؛ برای آن که آن دو مرد [ابوبکر و عمر) بر او نماز نخوانند.

و به این خواسته اش تصریح و تأکید فرمود و بر انجام آن، پیمان گرفت...


1) در اثبات تعصّب مذهبی او همین بس که وی جلد دوازدهم از شرحش بر کتاب نهج البلاغه را به دفاع از خلیفه دوم و ذکر فضائل ساختگی او اختصاص داده است.

2) شرح حدیدی، ج 6، ص 50.

3) شرح حدیدی، ج 16، ص 281.

4) خبری که روات آن در هر طبقه بیش از دو تن و به قولی زیادتر از سه نفر باشند؛ ولی به سرحدّ تواتر نرسیده باشد که آن را مشهور نیز نامند. درایة الحدیث (تألیف: کاظم مدیرشانه چی)، ص 48.

ثقة الاسلام کلینی(قدس سرّه) در کتاب شریف «الاصول من الکافی» از امام حسین (علیه السّلام) روایت کرده است که آن حضرت علی(علیه السّلام) فرمودند:

لَمّٰا قُبِضَتْ فاطِمَةُ(علیها السّلام) دَفَنَها أمیرُالمُؤمنینَ (علیه السّلام) سِرّاً وَ عَفا عَلیٰ مَوْضِعِ قَبْرِها...(1)آن گاه که حضرت زهرا(علیها السّلام) از دنیا رفت، حضرت امیر(علیه السّلام) ایشان را پنهانی دفن نمود و آثار محل قبر وی را محو فرمود...

شیخ صدوق(قدس سرّه) در کتاب «علل الشرایع» روایت کرده است که از حضرت صادق (علیه السّلام) پرسیدند:

لِأَیِّ عِلَّةٍ دُفِنَتْ فَاطِمَةُ بِاللَّیْلِ وَ لَمْ تُدْفَنْ بِالنَّهَارِ؟

به چه دلیل حضرت زهرا(علیها السّلام) را شبانه دفن کرده و ایشان را در روز به خاک سپردند؟

امام صادق (علیه السّلام) فرمودند:

لِأَنَّهَا أَوْصَتْ أَنْ لَا یُصَلِّیَ عَلَیْهَا الرَّجُلَانِ الاَعرابیّانِ.(2)

زیرا که آن حضرت(علیها السّلام) وصیّت نمود که آن دو عرب جاهلی، بر جنازه وی نماز نخوانند.


1) الکافی، ج 1، ص 458.

2) علل الشرایع، ص 185.

بنابراین:

حضرت فاطمه (علیها السّلام) با وصیّت به اِخفای قبر مقدّسشان، نشان دادند که از دست حاکمانِ زمان، ظلم ها و ستم های فراوان کشیدند؛ و آن هنگام که با جسمی رنج دیده، قلبی تفتیده و روحی غضبناک و خشمگین بر ستمگران و غاصبانِ زمان، در بستر شهادت آرمیدند؛ اعلام فرمودند: راضی به شرکت سردمدارانِ غاصب در مراسم تجهیز و تدفینشان نمی باشند.

آری، موضوع «اختفای قبر» حضرت فاطمه زهر(علیها السّلام) ، نشانه جاودانگی غضب صدّیقه طاهره (علیها السّلام) بر ابوبکر بوده و یک سند زنده بر بطلان مکتب خلفا و نیز ویرانگرِ مکتب های فکری برخاسته از این حکومت نامشروع می باشد.

وصیّت به اخفای قبر، تا روز قیامت، «خشم آسمانی و غضب الهی حضرت زهرا(علیها السّلام) بر خلفا» را از هر گزندی محافظت نموده و این ندای جانسوز را در سراسر گیتی به گوش حقیقت جویان و دین طلبان می رساند که:

و لِأیّ الامُورِ تُدفَنُ سِرّا *** بِضْعَةُ الْمُصْطَفی وَ یُعْفیٰ ثَراها؟

أمْ لِایّ الاُمُورِ تُجْهَلُ قَدْراً *** بِنْتُ خَیْرِ الْوَریٰ فَتُجْهَلْ قَبْراً؟

به چه علّت باید پاره تن پیامبرِ مصطفی، مخفیانه دفن گردد وآثار قبرش محو شود؟ یا چرا باید قدر و منزلتِ دخترِ بهترینِ مردمان، مجهول باشد و قبرش نامعلوم بماند؟

2

گفتار دوم: تبیین رابطه «اقامه عزا در ایّام فاطمیه» با «تحکیم عقیده به امامت»

اقامه عزا در ایّام فاطمیّه، عیان ترین نشانه نجات برای حق جویان و بهترین طریق هدایت برای دین طلبان است.

برافراشتن پرچم های عزا و برپایی مراسم سوگواری بر مصائبِ جسمی و رنج های روحی حضرت فاطمه زهرا(علیها السّلام) ، سریع ترین وسیله اعلان بطلان مکتبی است که پس از رحلت رسول خدا (صلّی الله علیه وآله ) پدید آمد و با اتّکا به غصب خلافتِ امیر المؤمنین(علیه السّلام) ، در مقابلِ مکتب اهل بیت (علیهم السّلام) ایستاد تا آن را نابود سازد.

عزاداری در سالروز شهادت حضرت فاطمه زهرا(علیها السّلام) زنده نگه دارنده غضب الهی حضرت فاطمه(علیها السّلام) بر ابوبکر است.

همان خشم آسمانی که نظام خلافت سقیفه ای را رسوا ساخت و مظلومیت امیرالمؤمنین (علیه السّلام) را برای همیشه فریاد کرد.

آری، این اشک و آه و ناله های شیعیان در ایّام شهادت صدّیقه طاهره(علیها السّلام) ، برای آن است که همواره ذکر مبارک أن سَیِّدةٌ النِّساء(علیها السّلام) در دل ها زنده نگه داشته شود و روشن دلانِ با هدف را به تفکّر و تحرّک وا دارد تا برای پی بردن به رازِ دل و سوزِ درونی شیعیان، در وادی پژوهش و تحقیق قدم نهند و سرانجام، «راهنمایان ناصح» را از «راهزنان خائن» جدا سازند.(1)

آری، اقامه عزا در ایّام فاطمیّه، احیای غضب الهی و همیشگی حضرت زهرا(علیها السّلام) بر ابوبکر و اعلان غصب خلافت علوی پس از رحلت خاتم الانبیاء (صلّی الله علیه وآله ) است.

بنابراین، احیای فرهنگ فاطمیّه، در واقع احیای امر امامتِ امیرالمؤمنین (علیه السّلام) و اعلان حقّانیّت مکتب اهل بیت(علیهم السّلام) می باشد؛ که:

وَ لَمْ یُنَادَ بِشَیْءٍ کَمَا نُودِیَ بِالْوَلاَیَةِ یَوم الغَدیرِ.(2)

به امید آن که عزاداری های شیعیان، جامعه گم کرده راه را از لب پرتگاه نابودی و هلاکتِ دائمی به کناری کشیده و به مسیرِ سعادت و هدایت، رهنمون سازد.


1) به داستان گرایش «عبدالمنعم حسن سودانی» به تشیّع اثنی عشری، در کتاب او به نامِ «بنور فاطمة أهتدیت» مراجعه فرمایید.

2) عبارت فوق، فرازی از حدیث شریف امام محمد باقر (علیه السّلام) می باشد که از جلد دوم کتاب الاصول من الکافی، باب دعائم الاسلام» نقل گردیده است.

فصل دوم : مبانی استناد به اسناد غضب، در راستای احیاگری فرهنگ فاطمیّه

اشاره

پیشرفت مطالعه: ۰٪
مطالعه اسکرولی با کادرهای صفحهنسخه HTML رسمی
مطالعه متن تقریر
⚙ تنظیمات متن و فونت
اندازه متن۱۶ پیکسل