مشخصات کتاب

سرشناسه:موسوی دهسرخی اصفهانی، محمود، - 1926

عنوان و نام پدیدآور: یأتی علی الناس زمان من سأل عاش و من سکت مات/ تالیف محمودبن مهدی الموسوی الدهسرخی الاصفهانی

مشخصات نشر:قم: محمود دهسرخی اصفهانی، 1415ق. = 1373.

مشخصات ظاهری:2 ج.جدول

شابک:6000ریال(هرجلد)

یادداشت:کتابنامه

موضوع:آخرالزمان

فتن و ملائم

مهدویت -- انتظار

محمدبن حسن(عج)، امام دوازدهم، 255ق. - .

رده بندی کنگره:BP222/3/م 8ی 2 1373

رده بندی دیویی:297/462

شماره کتابشناسی ملی:م 73-2640

خیراندیش دیجیتالی : انجمن مددکاری امام زمان (عج) اصفهان

جلد اوّل

اشاره

کتابخانه عمومی حضرت آیت الله دهسرخی(رحمة الله علیه)

همراه: 09123519832

تلفن: 37745149-025

آدرس: قم - خیابان معلم - کوچه 12 - پلاک 46

«حقوق چاپ محفوظ است»

چاپ اوّل: 1366 - 1408

چاپ دوّم: 1373 - 1415

چاپ سوّم: 1381 - 1423

شناسنامه کتاب

نام کتاب: .... یأتی علی الناس الزمان،

مؤلف: ............... سید محمود ده سرخی

ناشر .................... انتشارات محبین

چاپ: ........................... باقری

نوبت چاپ: ... اوّل برای ناشر - شهریور1381

شابک: ............1- 13- 7103- 964

تیراژ.........................1000

تصویر

«المقدمة»

الحمد لله ربّ العالمین، وصلّی الله علی محمّد و آله الطّاهرین ولعنة الله علی أعدائهم أجمعین

وبعد ؛ چنین گوید این حقیر بی بضاعت محمود بن سید مهدی موسوی دهسرخی اصفهانی غفر الله ذنوبهما که چون از پاکنویس کتاب (مفتاح الکتب الأربعة) که (38) جلد شده و (29) جزء آن تاکنون چاپ شده و باقی اجزاء بواسطه کم بود کاغذ بتأخیر افتاده فارغ و مشغول استدراکات آن شدم بسیار حالت خستگی به من روی داد که قادر بر نوشتن نبودم برای تنوع و رفع خستگی بخاطرِ فاتر رسید که کتابی درباره علامات آخر الزمان بنویسم.

و البته همه یا اکثر می دانند که در این موضوع کُتُب بسیاری نوشته شده بعضی عربی بعضی فارسی بعضی ترکی بعضی هندی بعضی مفصل بعضی مختصر ، ولی آنچه نوشته نشده یا بنظر قاصر نرسیده آن است که کتابی در این موضوع بترتیب حروف نوشته نشده ، لذا در نظر گرفتم اخبار و آثاری که از طرق شیعه و سنی رسیده جمع آوری و بترتیب حروف بنویسم شاید بی فایده نباشد، و بحمدالله بعد از دو سال زحمت بمقصود رسیدم و امیدوارم مورد پسند دوستان ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف گردد.

و اگر این ناچیز را قیمتی یا اهلیتی بود هدیه آن حضرت می نمودم ، ولی خدا می داند که این خدمت در مقابل حقوق آن جناب روحی فداه بسیار بسیار بی ارزش است ، لذا خجالت می کشم که عرض کنم « یا أیها الْعَزِیزُ مَسَّنا وَ أَهْلَنَا

الضُّرُّ وَ جِئْنا بِبِضاعَةٍ مزجاۃ فَاوفِ لَنَا الْکَیْلَ وَ تَصَدَّقْ عَلَیْنا إِنَّ اللَّهَ یَجْزِی الْمُتَصَدِّقِینَ » مگر آنکه از فضل و کرمش گدائی را در خانه خود ببیند و دست خالیش برنگرداند، و نامیدم آن را به (یأتی علی الناس زمانَ من سأل الناس عاش ومَن سکت مات) یعنی بیاید بر مردم زمانی که هرکس سؤال کند زندگی نماید و هرکس ساکت باشد بمیرد. در (زمان) حدیث (52) با مصدرش ذکر کرده ام.

و ناچار باید اموری قبل از دخول در مطلب تذکر داده شود.

اول آنکه در هر موضوعی مثل پرچم، حسنی، خراسانی، دجال ، سفیانی ، قائم ، مهدی ، یأجوج و مأجوج، و غیره به بعض اخبار وارده اکتفا شده، چون ذکر تمام اخبار اولاً از عهده مثل حقیر خارج بود و ثانیاً کتاب بسیار بزرگ می شد، و ثالثا خواننده را خسته می کرد.

دوم آنکه ما در ترجمه آزاد نبوده ایم مجبور بوده ایم حتی المقدور معنای تحت اللفظی را مراعات کنیم و از طرفی هم بعضی جاها بدون کم و زیاد کردن معنای تحت اللفظی درست نبوده لذا بعضی جاها کم و زیاد شده تقدیم و تأخیر شده ترجمه به معنا شده و اشکالی هم ندارد ، بدلیل حدیثی که در کافی ج 1 ص 51 محمد بن مسلم می گوید خدمت امام صادق علیه السلام عرض کردم من حدیث را از شما می شنوم پس کم و زیاد می کنم ؟ حضرت فرمود اگر معنای آن را اراده کرده ای عیبی ندارد. ما هم غرضی از کم و زیاد کردن یا تقدیم و تأخیر نمودن جز وضوح معنا نداشته ایم.

سوم آنکه اهل فن می دانند ترجمه اخبار خصوص برای کسی که اهل لسان نیست و مایه علمی هم ندارد بسیار مشکل است پس اگر نقصی در ترجمه دیدید خورده گیری نکنید و با قلم عفوِ خود اصلاح کنید جزاکم الله خیرا.

چهارم آنکه در بعضی جاها ما ارجاع به ماقبل یا به مابعد داده ایم مثلا

گفته ایم (یأتی علی الناس زمان الخ) در زمان حدیثِ 52 خواهد آمد یا گذشت . ممکن است در اثنای تألیف عدد ارقام کم و زیاد شده باشد شما دو یا سه حدیث ماقبل یا مابعد را ملاحظه فرمائید که به مطلوب خواهید رسید انشاء الله .

پنجم آنکه ما از بعضی تطبیقات صرفنظر کردیم چون واقع امر دست ما نیست شاید چیزی که امروز بنظر ما محال می اید فردا برای همه روشن شود مثلا در (کوه) خواهد آمد که در حدیث می فرماید ساعت ظهور نباشد مگر بعد از آنکه کوهها حرکت کنند بعض بزرگان در کتاب خود حرکت کوه را معنی کرده که بواسطه تونل و خط آهن جابجا می شود و حال آنکه در همین سال جاری که سنه 1607 هجری و سنه 1399 شمسی است در فاصله دو سه ماه در دو جاکوه حرکت کرد یکی در حوالی فارس و دیگر در حوالی قوچان و ما در (کوه) با شواهدی ذکر کردیم مراجعه شود یا بعضی (بنو قنطوراء) را معنی کرده اند به افرنج یعنی فرنگ و حال آنکه بنو قنطوراء همان ترکهائی بودند که همراه هلاکوخان به بغداد ریختند و حکومت بنی العباس را منهدم ساختند.

یا (کاسیاتٌ عاریاتٌ)⁽¹⁾را بعضی متناقض پنداشتند و تأویل به کاشفاتٌ عاریاتٌ نموده اند و حال آنکه در این زمان مصداقش مثل روز روشن است.|یا بعضی حدیثی را که فرموده خداوند به اصحاب مهدی علیه السلام چنان قوت بینائی و شنوائی بدهد که هر کس در مشرق است ببیند و بشنود او را که در مغرب است تطبیق با تلویزیون کرده و غافل از اینکه این مخترعات از کفار است و شان امام زمان و اصحابش اجل از آن است که با آلت دشمن کاری انجام دهند.

یا در حدیث دارد که زراره از امام صادق علیه السلام سؤال کرد که آیا نداء حق است ؟ حضرت فرمود بلی والله حق است و آن نداء را هر گروهی به زبان خود بشنود (فارس به فارسی و عرب به عربی و ترک به ترکی) معنی کرده که بشر به

کره ماه می رود و حال آنکه مراد از نداء صدای آسمانیست که در بسیاری از اخبار دارد که صدای جبرئیل است نه بشر به کره ماه برود و ربطی بهم ندارد.

یا در حدیث دارد که در فرات کوهی از طلا و نقره نمایان شود مردم همدیگر را بواسطه آن بکشند و از هر صد نفر نود و نه نفر کشته شوند بعضی تطبیق با نفت کرده اند مثل اینکه امام عاجز بوده که بفرماید چیزی نمایان شود که آن را نفت گویند و هکذا تطبیقاتی که شده اکثراً غلط بوده.

یا بعضی در کتاب خود نوشته اند وقتی حضرت حجت علیه السلام به کوفه بیاید شانزده هزار از فقهاء را بین کربلا و نجف بکشد، و بعضی از منبریها روی منبراین قصه را نقل می کنند و کسانی که پای منبر نشسته با گوشه چشم به علماء نگاه غضب الود کرده حرف می زنند و حال آنکه در زمان حضرت حجت علیه السلام سفیانی کوفه و نجف را قتل عام کرده کسی از شیعیان باقی نمانده چه رسد به شانزده هزار فقیه و منشأ اشتباه را در قائم حدیثِ 99 نقل کردیم که ایشان شانزده هزار بتریه هستند از فرقه زیدیه اند که چهل هزار در لشکر حسنی هستند و ایمان نمی آورند و ایشان را به امر حضرت بکشند این شانزده هزار را امام می فرماید فقهاء در دین هستند آن وقت خیال شده اینها از فقهاء شیعه هستند و غافل از اینکه اینطور نیست.

لذا حقیر از این طور استنباطات احتراز کردم خداوند همه را به راه راست بدارد.

ششم آنکه این اخباری که در این کتاب ذکر می شود آنچه را از کتب اربعه نقل شده معتبر و حجت است و آنچه از غیر کتب اربعه ذکر شده اگر از اخبار غیبیه است و واقع شده مثل قضایای بنی العباس و پرچمهای سیاه که از طرف خراسان آمده و نحو اینها پس کلامی در آن نیست که صحیح بوده و آنچه هنوز نشده مثل آمدن سفیانی و دجال و صیحه آسمانی و غیر از اینها از چیزهائی که

خبر داده اند می شود احتمال صدق و کذب در آن می رود اگر واقع شد فیها والا ما ضامن نیستیم بلکه ناقل هستیم.

اگرچه عقیده شخص حقیر آن است که ید جعل در اخبار غیبیه تصور ندارد فافهم.

هفتم آنکه علاماتی که در این کتاب ذکر شده بعضی از علائمِ حتمی است و بعضی از علائم غیر حتمی یعنی ممکن است واقع بشود و ممکن است واقع نشود.

و نیز بعض علامتها گذشته و بعضی هنوز نیامده آنچه گذشته بسیار است مثل حکومت بنی امیه و بنی العباس و از بین رفتن ایشان، و مثل پوشیدن زن لباس مرد و پوشیدن مرد لباس زن، و اکتفا کردن مردها به مردها و زنها به زنها ، و شرکت کردن زنها در تجارت و گرفتن مجالس برای خود مثل مردها، و منبر رفتن زنها و بچه ها و احترام نکردن بچه ها از بزرگان و رحم نکردن بزرگان بر بچه ها ، و علنی شدن قمار و شرب خمر و غیر ذلک.

و آنچه که نشده و هنوز نیامده و حتمی است باید واقع شود مثل سفیانی که از شام باید خروج کند و هشت و یا نه و یا سیزده و یا هیجده ماه سلطنت کند ولی در اکثر روایات نه ماه ذکر شده ، و خسف بیداء یعنی فرو رفتن لشکر سفیانی به زمین در بین مکه و مدینه، و کشته شدن نفس زکیه بین رکن و مقام که در مسجد الحرام است ، و خروج یمنی ، و صیحه آسمانی اینها حتماً باید بشود و امیدواریم نزدیک باشد.

و آنچه که نیامده و حتمی هم نیست مثل دجال ، و نمایان شدن آتش از طرف مشرق ، و سنگباران شدن، و مسخ شدن ، و الی غیر ذلک احتمال می رود واقع شود و احتمال هم می دهد واقع نشود.

هشتم آنکه در بسیاری از روایات سؤال از فرج شده و در جواب فرموده اند در سال فلان فَرَج شما می رسد یا نزدیک است و البته باید دانسته شود که فَرَج بر

چند قسم است یکی آنکه فَرَج ، فَرَجِ شخصی است ممکن است بمیرد و از گرفتاریهای دنیا راحت شود. دوم فَرَج یک طائفه مراد است مثلا در شهری یا مملکتی یک دسته گرفتار حکومتهای ظالم هستند به رفتن آن ظالم برای آن دسته فرجی است. سوم فرج مختص به شیعه هست، و آن انتظار فَرَج است ، چهارم فَرَج تمام بشر است که فرج کلی باشد و آن منحصر به آمدنِ قائم آل محمد صلی الله و علیه و آله می باشد که تمام جهانیان منتظر یک مصلح کلی هستند و امیدواریم بزودی به مقصود برسند.

نهم آنکه این کتاب برای شیعه اثنی عشریه است که آنها هم سیزده فرقه هستند و در فرقه خواهد آمد برای یک دسته ایشان است لذا از ذکر ادله اثبات بودن مهدی موعود و ذکر نسب و حسب و پدر و مادر و غیره صرفنظر شد چون شیعه اثنی عشریه بی غل و غش شکی در وجود شریف و حسب و نسبش ندارند و نیز از ذکر معمّرین و ذکر کسانی که در غیبت صغری یا کبری خدمتش رسیده اند خودداری شد و هرکس طالب است به کتاب شریف نجم الثاقب مرحوم حاجی نوری قدس سره مراجعه کند. چون حقیر بنا داشته ام روایات را نقل کنم نه قصص و حکایات.

دهم «وتِلکَ عَشَرَهٌ کَامِلَهٌ» به آنکه حقیر راضی نیستم کسی از این کتاب چیزی نقل کند مگر آنکه اسم کتاب را ببرد چنانچه خود حقیر از هر کتابی استفاده کرده ام اسم آن کتاب یا مؤلفش را ذکر کرده ام تا دزدی نشود والله علی ما نقول وکیل.

«آب»

در غیبت نعمانی ص 319 روایت کند که چون حضرت حجت قیام کند به اطراف زمین مردی بفرستد - تا آنجا که فرمود - لشکری هم به قسطنطنیه بفرستد چون لشکر به خلیج برسند چیزی بر پاهای خود بنویسند و از روی آب عبور کنند چون رومیها این را ببینند بگویند اینها یاران او هستند روی آب راه می روند چه رسد به خود او پس دروازه ها را به روی ایشان باز کنند و ایشان داخل شوند و به آنچه بخواهند حکم کنند.

«آب دهن»

در غیبت نعمانی ص206 از حسین یا حسن بن علی علیها السلام روایت کند که فرمود نمی بوده باشد امری را که انتظارش می کشید مگر وقتی که شما از همدیگر برائت و بیزاری جوئید و آب دهن به روی هم بیندازید. الحدیث.

و در حدیث دیگر از حضرت صادق علیه السلام روایت کند که فرمود نبوده باشد امری را که می خواهید (ظهور حضرت حجت) مگر وقتی که آب دهن به صورت یکدیگر بیندازید و همدیگر را لعن کنید و همدیگر را دروغگو نام گذارید.

«آبادان»

در کنز العمال ج 14 ص 613 در ذیل حدیث که امیرالمؤمنین علیه السلام علامات خروج دجال را ذکر می فرماید فرمود در آن هنگام بهترین جاها عبادان (یعنی آبادان) است که خواب در آن مثل جهاد در راه خدا است و آن اول بقعه ایست که

ایمان به عیسی علیه السلام آورده و بیاید البته بر مرم زمانی که هر کس بگوید ای کاش من کاهی بودم در خشتی از خانه های عبادان ، الخبر.

البته کسی نگوید در زمان ما که 1407 هجریست آبادانی نمانده چون این خبر از پیغمبر و هزار و چهارصد سال قبل تقریبا رسیده و از اخبار غیبی است و تا صد سال قبل هم آبادان چندان اسمی نداشت ولی در اواخر نفت که درآمد مرکز پول و عیش و نوش شد و همه آرزوی آنجا را داشتند)

«آبه»

و در مراصد گوید از دهات اصفهان است و بعضی گویند از ساوه است و شهری است در افریقیه .

مؤلف گوید از روایتی که بعداً ذکر می شود معلوم می شود آبه از توابع قم است.

و در بحار ج 60 ص228 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود چون مرا به آسمان بردند مرورم به زمین سفید مثل کافور افتاد از آن بوی خوشی به مشامم رسید به جبرئیل گفتم این چه بقعه ایست ؟ گفت به آن ( آبه) می گویند من رسالت تو و ولایت ذریه ات را به ایشان عرضه داشتم پس قبول کردند، و بدرستیکه خداوند از آنجا مردانی را خلق کند که شما و ذریه شما را دوست داشته باشند ، پس خدا بر آن و اهلش مبارک کند.

در کافی ج 1 ص 523 روایت کند که مردی از اهل آبه چیزی را حمل کرد که (به ناحیه مقدسه) برساند شمشیری را در آبه فراموش کرد پس آنچه با او بود فرستاد حضرت به او نوشت چیست خبر شمشیری که فراموش کردی.

و در بحار ج 60 ص 231 از عیون نقل کند که راوی گفت شنیدم علی بن محمد عسکری علیه السلام می فرمود اهل قم و اهل آبه آمرزیده شده اند برای زیارت کردن ایشان جدم علی ابن موسی الرضا علیه السلام را در طوس ، آگاه باشید هرکس

زیارت کند او را و در راه یک قطره باران به او برسد خداوند حرام می کند جسدش را بر آتش.

«آتش»

باقی نماید در زمین معبودی جز خدا مگر آنکه آتش در آنها افتد و بسوزند در قائم حدیث 28 خواهد آمد.

(1) در ملاحم سید بن طاووس ص 88 باب 199 از کعب ، روایت کند که آتشی در یمن خارج شود که مردم را سوق به شام دهد. صبح کند هر وقت ایشان صبح کنند و راحت کند هر وقت ایشان راحت کنند، و سیر کند هر وقت ایشان سیر کنند و از روشنی آن گردن شتران در بصری⁽¹⁾روشنی دهد. پس این را هر وقت شنیدید بسوی شام بروید.

(2) در حدیث دیگر ص 89 فرمود آتشی از حجاز خارج شود که گردن شتران در بصری از روشنی آن دیده شود .

(3) و در حدیث دیگر از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود آتشی از عدن ایشان را جمع کند با بوزینه و خوک ، بخوابد هرجا ایشان بخوابند و استراحت کند هرجا ایشان استراحت کنند و برای آن باشد هرچه از ایشان ساقط می شود.

(4) در حدیث دیگر ص 89 فرمود آتش و دودی در مشرق چهل شب بوده باشد.

(5) در ملاحم سید ص 160 باب 9 در ضمن حدیثی دارد که هر وقت عمود آتشی در آسمان از طرف مشرق دیدی طلوع کرد، طعام یکسال رابرای اهل بیتت آماده کن.

(6) و در مستدرک حاکم ج 4 ص 442 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله و ملاحم ص 158 روایت کند که خارج شود آتشی از (حبس سیل)⁽¹⁾که سیر کندی داشته باشد شب مخفی باشد و در روز سیر کند صبح و عصر می رود ، بعضی به مردم بگویند ای مردم آتش صبح حرکت کرد شما هم حرکت کنید ، و استراحت نمود شما هم استراحت کنید، و هرکه را آتش رسد ، او را خواهد خورد.

(7) و در مستدرک ص 443 در ذیل حدیثی دارد که حضرت رسول صلی الله و علیه و آله از مردی سؤال کرد که اهل کجا هستی ؟ عرض کرد (بحبس سیل) حضرت فرمود اهل بیت خود را از آنجا دور کن چون آتشی از آنجا خارج شود که از روشنی آن گردن شتران در بصری دیده شود.

(8) و در مستدرک ج 4 ص 443 و بخاری کتاب فتن ص 182 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که ساعت (ظهور) بر پا نشود تا اینکه آتشی از زمین حجاز خارج شود که در بصری گردن شتران روشنی دهد.

(9) و در ملاحم ص 89 دارد که آتشی از عدن خارج شود که مردم و چهارپایان و پرندگان و دارندگان را سوق دهد به بصری (که قریه ایست در شام) و چهل سال اقامت داشته باشد. الخبر .

(10) و در ملاحم ص 153 از رسول خدا وروایت کند که بر پا نشود ساعت تا اینکه آتشی در حجاز ظاهر گردد که از روشنی آن گردن شتران در بصری (قریه ایست در شام) دیده شود.

(11) و در ملاحم ص 159 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که بر پا نشود ساعت (ظهور) تا اینکه آتشی از رومان ⁽²⁾برانگیخته شود بطوریکه گردن شتران در بصری روشنی دهد.

(12) و در غیبت نعمانی ص 194 و ص263 از حضرت صادق علیه السلام روایت کند که ناچار است برای آتش از آذربیجان که هیچ چیزی مقابله آن نتواند و چون آن زمان را دیدید بوده باشید پلاسی از پلاسهای خانه خود. الحدیث.

(13) و در غیبت نعمانی ص253 و البرهان متقی ص 109 از حضرت باقر علیه السلام روایت کند که چون آتشی از طرف مشرق دیدید که سرخ یا زرد رنگ است سه و یا هفت روز طلوع کرد پس متوقع فرج آل محمد باشید. الحدیث .

(16) و در مستدرک حاکم ج 4 ص 442 رسول خدا صلی الله و علیه و آله در ذیل حدیثی فرمود ای کاش می دانستم کی آتش از کوه وراق⁽¹⁾خارج می شود که روشنائی دهد گردن شتران بختی در بصری را ⁽²⁾.الحدیث.

(15) در کنز العمال ج 14 ص 345 روایت کند که قصد و اراده کند شما را آتشی که امروز خاموش است ، در بیابانی که آن را برهوت گویند فرو گیرد مردم را در آن عذابیست دردناک ، جان و مال مردم را بخورد. دنیا را در مدت هشت روز دور زند ، مثل ابر و باد پرواز کند، حرارتش (در شب) سخت تر است از حرارتش در روز و برای آن در بین آسمان و زمین غرش تندی است مثل رعد قاصف (تند غرنده) و آن به سر خلائق نزدیکتر است از عرش . گفته شد یا رسول الله صلی الله و علیه و آله آیا این برای مؤمنین و مؤمنات آن روز سالم است (یعنی ضرری برای ایشان ندارد) فرمود آن روز مؤمنین و مؤمنات کجایند ؟ ایشان شرورترند از خران ، در بین راه مثل حیوانات با هم جماع می کنند و کسی نیست که به ایشان بگوید بس است بس است . (بعضی ممکن است از این حدیث استفاده کنند که اشاره به طیاره و هواپیما است)

(19) در البرهان ص 109 حضرت امام حسین علیه السلام روایت کند که چون ببینید علامتی از آسمان که آن آتشی است بزرگ از طرف مشرق در شب طلوع می کند

پس آن وقت فرج مردم است و آن آمدن حضرت مهدی علیه السلام است.

آتش بدون دود حاجیان را فرا گیرد الخ در شهر رمضان حدیث 11 خواهدآمد.

(17) در غیبت نعمانی ص 267 از امام صادق علیه السلام روایت کند که فرمود چون علامتی در آسمان بینید و آن آتش بزرگی است از طرف مشرق چند شب طلوع می کند پس آن وقت است فرج مردم و این کمی پیش از قیام قائم علیه السلام است.

(18) در ارشاد مفید ص 361 از امام صادق علیه السلام روایت کند که فرمود زجر می شوند مردم قبل از قیام قائم علیه السلام از معاصی و کارهای زشت خود به آتشی که در آسمان ظاهر می شود و سرخی که همه آسمان را می پوشاند و خسف و فرورفتن در بغداد و خسفی در شهر بصره و خونهائی که در آن ریخته می شود و خرابی خانه های آن و فانی شدن اهل آن و شامل شدن اهل عراق را ترسی که هیچ قرار نداشته باشند.

در آن روز هرکس متمسک به دینش باشد مثل کسی است که آتش در دست داشته باشد. در زمان حدیث 40 خواهد آمد.

«أخر»

در کنز العمال ج 14 ص 224 دارد که آخر قریه ای که از قراء اسلام خراب می شود مدینه است.

«آخرالزمان»

در زمان خواهد آمد.

«آدم»

هرکس محاجه کند در آدم من اولی به آدم هستم الخ . در علامات ظهور حدیث 9 و در غیبت حدیث 17 و در المهدی بعنوان یخرج المهدی منها الخ خواهد آمد.

آدم را از آب و گل خلق فرموده . در زنها حدیث 30 خواهد آمد.

«آذربیجان»

در ملاحم سید بن طاووس ص 93 از رسول خداصلی الله و علیه و آله روایت کند که ترکها دو خروج دارند در یکی آذربیجان را خراب می کنند و در دیگری سرعت به شط فرات می نمایند .

و در غیبت نعمانی ص 194 و ص263 از حضرت باقر و حضرت صادق علیها السلام روایت کند که ناچار است برای آتش از آذربیجان که هیچ چیزی مقابله با آن نتواند بکند. الحدیث.

«آرزو»

هرگاه آرزوی قائم کنید . در قائم حدیث 1 خواهد آمد.

بطوریکه صبح و شب آرزوی مرگ کنند. در قائم حدیث 120 خواهد آمد.

آرزوها طولانی شود . در زمان حدیث 50 خواهد آمد.

اکثر مردم آرزو می کردند ای کاش آن حضرت را نمی دیدند . در سیره حدیث 8 خواهد آمد.

آرزو کنند مردگان را . در اُمت حدیث 23 خواهد آمد

«آزاد»

آزادها فروخته شوند الخ. در علامات ظهور حدیث 22 خواهد آمد.

«آس»

در غیبت نعمانی ص216 از امام باقر یا امام صادق علیها السلام دارد که زیر شانه چپ حضرت برگی است مثل برگ آس.

«آسیا»

در غیبت نعمانی ص 256 در ذیل حدیث 13 امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود ناچار باید آسیائی بگردش درآید و همینکه کاملا بگردش افتاد و پابرجا شد خداوند بنده ای سنگدل و بی اصل و نسب را برانگیزد که پیروزی به همراه او باشد ، یارانش با موهای دراز و سبیلهای کلفت و جامه های سیاه در بر ، و پرچمهای سیاه به دست داشته باشند وای بر کسی که با آنان مخالفت کند که بی ملاحظه آنان را بکشند ، بخدا قسم گوئی آنان را می بینم و کارهاشان و آنچه بدکاران و عربهای ستمگر ازدست آنان می بینند در پیش چشم من است خداوند آنان را که مهر در دلشان نیست بر ایشان مسلط می کند و در شهرهای خودشان که در کنار فرات است ، شهرهای ساحلی و بیابانی ، ایشان را بی محابا می کشند بجزای آنچه که کرده اند و پروردگار تو، بر بندگانش ستم روا ندارد . (صاحب کفایة الموحدین در ج 2 ص 849 این حدیث را حمل بر آسیای اصطلاحی کرده و جزو علامات شمرده ولی معلوم است که حدیث کنایه است از ملک بنی العباس)

در نوائب الدهور ج 2 ص 261 در ذیل خطبه ای امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود آگاه باشید ناچار آسیای ضلالت و گمراهی بگردش خواهد افتاد وقتی بر قلب خود

پایدار شد نرم می کند به حدّت و تیزی خود آگاه باشید که نرم شده آن شکست آورنده است و شکست آوردن آن برای حدت و تیزی ایست که دارد و رخنه انداختن و شکست آوردن آن برای دشمنی با خدا است .

(البته معلوم است که دو روایت فوق کنایه از سرکشی کردن بنی العباس و از بین رفتن ایشان است بدست مردمان بدتر از خودشان)

وقتی دور زد آسیای بنی العباس و بستند صاحبان پرچمهای سیاه اسبهای خود را به درختهای زیتون شام الخ . در بنو العباس حدیث 17 خواهد آمد.

در غیبت طوسی ص 281 از امام باقر علیه السلام در ذیل حدیثی فرمود حضرت حجت بفرستد پشت قبر حسین علیه السلام نهری حفر کنند که ابش به کوفه و نجف جاری شود و در راه بین نجف و کربلا پلها و آسیاها درست شود الخ.

تمام حدیث در المهدی بعنوان (یدخل المهدی الخ) خواهد آمد.

«آسیای بنی العباس»

در بنو عباس حدیث 17 خواهد آمد.

«آفت»

در دین حدیث 7 خواهد آمد که هر دینی آفتی دارد و آفت این دین بنی امیه اند.

در دین حدیث 14 خواهد آمد که آفت دین حسد و عجب و فخر است الخ .

«آفتاب گرفتن»

در رکود و کسوف خواهد آمد.

«آکلة الأکباد»

در بنی عباس حدیث 17 خواهد آمد.

«آل محمد صلی الله و علیه و آله»

مردم را برای آل محمد دعوت کنند. در دولت حدیث 14خواهد آمد.

اگر از آل محمد بود هر آینه رحم می کرد. در سیره حدیث 8 خواهد آمد .

«آمادگی و زمینه سازی»

در کنز العمال ج 14 ص 263 و البرهان ص 147 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود مردمی از مشرق خروج کنند پس آمادگی و زمینه سازی کنند برای مهدی علیه السلام سلطنتش را.

در شعیب بن صالح خواهد آمد که او آماده می کند برای مهدی علیه السلام سلطنتش را و بین خروج او و تسلیم امر به مهدی هفتاد و دو ماه طول خواهد کشید.

در کفایة الخصام ص286 حدیث 49 و الامام المهدی ج 1 ص 42 از ج 4 ص 108 سنن ابی داود از ابی الحسن ⁽¹⁾بن هلال بن عمیر روایت کرده که از علی شنیدم که گفت رسول خدا صلی الله و علیه و آله فرمود بیرون می آید مردی از ماوراء النهر که او را حرث⁽²⁾گویند و در مقدمه لشکر او مردی است که او را منصور گویند تمکین می کند از برای آل محمد چنانکه قریش از برای رسول خدا صلی الله و علیه و آله تمکین کردند ، بر هر مؤمنی واجب است که او را یاری کند یا فرمود دعوت او را اجابت نماید.

در کفایة الخصام ص 692 حدیث 123 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که

فرمود بیرون می آیند قومی از مشرق و مهیا می کنند سلطنت را برای مهدی .

«آمد»

آمد شهریست که دجله را مثل هلال احاطه کرده و یک نفر از (313) نفر از یاران حضرت حجت علیه السلام از آمد است.

و در ملاحم ص 90 دارد که ترک وارد بر آمد می شوند و از آب دجله و فرات می آشامند، و کوشش می کنند در جزیره، و اهل اسلام از شدت حیرت نمی توانند در مقابل آنها هیچگونه استقامتی بنمایند ، پس خداوند برف زیادی توأم با باد تند و یخ بر ایشان بفرستد و ایشان خشک و خاموش شوند، پس چون چند روزی اقامت کنند ، امیر اهل اسلام در مردم باشد پس بگوید آیا گروهی هستند که خود را فدای خدا کنند و ببینند آن جماعت چه کردند؟ پس ده نفر اسب سوار پیشقدم شوند و بروند بسوی ایشان ناگهان ببینند همه از بین رفته ، پس برگردند و بگویند بدرستی که خدا ایشان را هلاک نموده و شما را از شر ایشان خلاصی داده) همه مرده اند .

«آوازه خوان»

در اُمت حدیث 7 و در خسف حدیث 13 و در سنگباران حدیث 3 و 7 خواهد آمد.

«آهن»

در قم حدیث 12 خواهد آمد که مردی از اهل قم مردم را دعوت به حق کند گروهی با او جمع شوند مثل پاره های آهن الخ.

در (مو) خواهد آمد که گروهی از کوچکان و خردسالان ظهور خواهند کرد

که اعتنائی به ایشان نباشد دلهاشان مثل پاره های آهن باشد الخ.

«آیه»

در زیدیه خواهد آمد که هر کس یک آیه از قرآن را تکذیب کند بدرستی که اسلام را پشت سر انداخته و جمیع قرآن را تکذیب کرده و جمیع انبیاء و مسلمین را دروغگو پنداشته .

مراد از آیه چیست. در رکود خورشید خواهد آمد.

«ائمه»

در ملاحم ص 163 دارد که امیر المؤمنین علیه السلام از حضرت رسول خدا صلی الله و علیه و آله سؤال نمود که یا رسول الله از ما است ائمه هدی یا از غیر ما؟ فرمود بلکه از ما است و به ما دین خاتمه پیدا می کند چنانچه پیدایش آن از ما بود.

در فقیه ج 4 ص 134 از امام صادق علیه السلام از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود ائمه بعد از من دوازده نفرند ، اول ایشان علی بن ابیطالب علیه السلام است و آخر ایشان قائم علیه السلام است الخ.

در کافی ج 1 ص 181 از امام صادق علیه السلام سؤال از ائمه بعد از نبی اکرم صلی الله و علیه و آله شد، فرمود امیر المؤمنین پس از او حسن ، پس از او حسین، پس از علی بن الحسین، پس از او محمد بن علی علیه السلام امامند، و هرکس این را انکار کند مثل کسی است که معرفت خدا را انکار کند الخ.

«ابان»

من و ابان داخل شدیم الخ. در خروج کنندگان حدیث 17 خواهد آمد.

«ابدال»

(1) در مجمع البحرین گوید ابدال جماعت شایسته ای هستند که دنیا از ایشان خالی نخواهد ماند یکی بمیرد دیگری بجای او خواهد آمد، و بعضی گفته اند ایشان هفتاد نفرند، چهل نفر از اهل شامند و سی نفر از جای دیگر، یکی از ایشان نمیرد مگر آنکه دیگری بجای او آید.

(2) در کنز العمال ج 14 ص 53 دارد که مردی در صفین می گفت خدا لعنت کند اهل شام را .

حضرت علی کرم الله وجهه فرمود فحش ندهید همه اهل شام را چون در شام ابدال هستند ، ابدال هستند (دو مرتبه فرمود)

(3) و در ص53 حدیث دیگر رسول خدا صلی الله و علیه و آله فرمود بهترین امت من پانصد نفرند، و ابدال چهل نفرند، نه پانصد نفر ناقص می شوند و نه چهل نفر، هر وقت یکی از ابدال بمیرد دیگری از پانصد نفر بجای او قرار می گیرد، پس نه پانصد نفر کم می شود و نه چهل نفر، عرض کردند اعمال ایشان چیست ؟ فرمود عفو می کنند هرکس را که به ایشان ظلم کرده، و نیکی می کنند هرکس را که با ایشان بدی کرده ، هرچه خدا به ایشان داده با دیگران مواسات می کنند (هرچه دارند با مؤمنین بالسویه تقسیم می کنند و تصدیق این از کتاب خدا« وَالْکَاظِمِینَ الْغَیْظَ وَالْعَافِینَ عَنِ النَّاسِ ۗ وَاللَّهُ یُحِبُّ الْمُحْسِنِینَ» یعنی خشم خود را می خورند و مردم را عفو می کنند خدا هم دوست دارد نیکوکاران را.

(4) در کنز العمال ج 14 ص 54 از امیرالمؤمنین علیه السلام نقل کند که فرمود فحش ندهید اهل شام را که در ایشان است ابدال .

(5) در کنز العمال ج 14 ص 598 ایضا از امیرالمؤمنین علیه السلام روایت کند که فرمود زود است فتنه ای برپا شود، که خالص گردند مردم چنانچه طلا از معدن

خالص و پاک می شود پس اهل شام را فحش ندهید بلکه ظالمانشان را فحش بدهید بجهت آنکه در اهل شام أبدالی هستند، الخ.

(6) در بحار ج 52 ص 224 فرمود : یوم الابدال روزیست که بعضی از لشکریان با حضرت حجت ملحق به سفیانی می شوند، و بعضی از لشکریان سفیانی ملحق به اصحاب حضرت حجت می شوند.

(7) در بحار ج13 ص 402 از ثعلبی روایت کند که مردی از عسقلان از جناب الیاس پرسید که ابدال چند نفر هستند ؟ فرمود شصت نفرند، پنجاه نفر از ایشان نزد عریش مصر⁽¹⁾تا شط فرات هستند، و دو نفر در مصیصه ⁽²⁾و یک نفر در عسقلان و هفت نفر در سائر بلاد هستند، و هر وقت یک نفر ایشان را خداوند ببرد دیگری را بجای او می گمارد، و بسبب ایشان خداوند بلاء را از مردم دفع می کند، و بواسطه ایشان باران می فرستد .

(8) در سفینه ج 2 ص 438 محدث قمی از کفعمی در حاشیه مصباحش نقل کند که گفته شده زمین خالی نشود از قطب و چهار اوتاد، و چهل ابدال ، و هفتاد نجیب ، و سیصد و شصت صالح ، پس (قطب) همان مهدیست صلوات الله علیه ، پس اوتاد کمتر از چهار نفر نباشد، چون دنیا مثل خیمه است و مهدی علیه السلام مثل عمود (ستون) است، و آن چهار نفر مثل طنابند، و گاهی اوتاد بیشتر از چهار نفرند، و ابدال بیش از چهل نفرند، و نجباء بیش از هفتاد نفرند ، و صالحین بیش از سیصد و شصت نفرند، و ظاهر آنست که خضر و الیاس علیها السلام از اوتاد باشند ، که چسبیده به داره قطبند.

و اما صفت اوتاد پس ایشان جماعتی هستند که طرفه عینی از خدای خود غافل نیستند، و از دنیا جمع نمی کنند مگر به مقدار کفایت ، و از ایشان لغزشهای

بشری صادر نشود، و عصمت هم در ایشان شرط نیست ولی در قطب (که حضرت حجت باشد) شرط است.

و اما ابدال از اوتاد از جهت مرتبه کمترند، و گاهی غفلت از ایشان سر می زند ، ولی تدارک می کنند به یاد آوردن خدا، و عمدا گناه نمی کنند.

و اما نجباء پس ایشان هم از ابدال از حیث رتبه کمترند، و اما صالحین ایشانند پرهیزکاران و موصوف به عدالت و گاهی گناه از ایشان سر می زند ، ولی به استغفار تدارک می کنند و پشیمان می شوند از گناه خود، خداوند می فرماید«إِنَّ الَّذِینَ اتَّقَوْا إِذَا مَسَّهُمْ طَائِفٌ مِنَ الشَّیْطَانِ تَذَکَّرُوا فَإِذَا هُمْ مُبْصِرُونَ»(سوره اعراف آیه 201) یعنی چون اهل تقوی را از شیطان وسوسه و خیال به دل رسد هماندم خدا را بیاد آرند و همان لحظه بینائی پیدا کنند. پس از آن فرمود وقتی یک نفر از آن چهار نفر اوتاد ناقص شود یک نفر از ابدال بجای او گذاشته می شود و چون یک نفر از ابدال ناقص شود یک نفر از صالحین بجای او گذاشته شود و چون یک نفر از صالحین ناقص شود یک نفر از سایر مردم بجای او گذاشته شود . والله العالم .

(9) و از قاموس نقل شده که ابدال گروهی هستند که خداوند بواسطه ایشان زمین را نگاه می دارد و ایشان هفتاد نفرند چهل نفر از ایشان در شام هستند و سی نفر ایشان در غیر شام می باشند ، یکی از ایشان نمیرد جز آنکه دیگری از سائر مردم بجای او بنشیند.

«ابر»

در کفایة الخصام ص 691 ذیل حدیث 113 از امام ششم علیه السلام روایت کند که فرمود ظاهر می شود در آخر الزمان و بر بالای سر او ابریست و بر او سایه می افکند و از حرارت آفتاب محافظت می نماید و با او می گردد و آن ابر به آواز

فصیح ندا می کند این است مهدی موعود.

در مستدرک حاکم ج 4 ص 539 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که قبل از ساعت ظهور ابر سیاهی از طرف مغرب مثل سپر بر شما طلوع کند و تمام آسمان را فرو خواهد گرفت پس منادی ندا کند ای مردم، پس مردم بعضی به بعضی بگویند آیا شنیدید ؟ پس بعضی بگویند بلی و بعضی شک کنند، باز هم ندا آید ای مردم، پس مردم بگویند آیا شنیدید بگویند بلی ، سه مرتبه ندا آید ای مردم آمد امر خدا پس عجله نکنید ، پس رسول خدا صلی الله و علیه و آله فرمود قسم به کسی که جانم به دست او است دو مرد لباس پهن کرده (برای فروش) جمع نخواهند کرد، و مردی حوضش را اصلاح کرده برای آب دادن ولی آب نخواهد داد، یا مردی شترش را دوشیده که بیاشامد و نیاشامد، و همه مردم مشغول (بخود) شوند.

در مهدی (بعنوان یخرج المهدی وعلی الخ) خواهد آمد که خروج می کند وبالای سرش ابریست که در آن ندا کننده ایست الخ.

«ابراهیم خلیل »

که به مقدار عمر خلیل یکصد و بیست سال عمر کند الخ. در قائم حدیث 125 خواهد آمد.

«ابقع»

در اصهب خواهد آمد.

در الامام المهدی از لوایح الانوار سفارینی ج 2 ص 16 گفت ابقع از مصرخروج می کند .

«اَبلَه»

در زمان حدیث 49 خواهد آمد که نجات نیابد صاحب دینی مگر کسی که گمان کنند او ابله است الخ.

بگذارید ابله بمانند. در زنها حدیث 52 خواهد آمد.

«اُبُلّه»

در معجم البلدان گوید ابله شهریست در کنار دجله بصره ، و اقدم از بصره است.

و در بحار ج 60 ص 227 فرموده ابله امروز همان بصره است ولی قبلا از دهات بصره بوده.

و در بحار ج 60 ص 225 در ذیل حدیثی دارد که امیرالمؤمنین علیه السلام بعد از مذمت بصره بطرف راستش التفاتی نموده سپس فرمود چه مقدار مسافت است بین شما و ابله ؟ منذر بن جارود عرض کرد پدر و مادرم بفدایت چهار فرسخ است. حضرت فرمود راست گفتی قسم به کسی که محمد صلی الله و علیه و آله را فرستاده و به نبوتش گرامی داشته و به رسالتش اختصاص داده و با عجله روحش را به بهشت نقل داده ، شنیدم از او مثل اینکه شما از من می شنوید که فرمود یا علی آیا میدانی بین بصره و اُبله چهار فرسخ است ، و زود است که اُبله جای گمرک باشد و کشته شود در اینجا از امت من هفتاد هزار شهید ، ایشان در آن روز بمنزله شهداء بدر باشند منذر عرض کرد یا امیر المؤمنین کی ایشان را می کشد پدر و مادرم فدایت شود ؟ فرمود می کشد ایشان را دو برادر، و ایشان طائفه ای هستند مثل اینکه شیاطینند، روهای سیاه دارند وبوهای گندیده حمله ایشان سخت و بد باشد، و غارتی بردن ایشان کم باشد ، خوشا بحال کسی که او را کشته اند،

کوچ کند برای جهاد ایشان در آن زمان گروهی که ذلیل باشند در نزد متکبرین از اهل آن زمان، و در زمین نامعلوم باشند، و در آسمان معروف باشند ، آسمان و زمین با ساکنانش بر حال ایشان گریه کنند ، الخ.

در بنو قنطورا خواهد آمد آنچه مناسب مقام است.

«ابلیس»

در تفسیر برهان ج 2 ص 343 و دلائل الامامه طبری ص 240 از وهب بن جمیع روایت کند که گفت از امام صادق علیه السلام از ابلیس سؤال کردم که گفت «قالَ رَبِّ فَأَنْظِرْنِی إِلی یوْمِ یبْعَثُونَ * قالَ فَإِنَّک مِنَ الْمُنْظَرِینَ * إِلی یوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ» وهب گفت فدایت شوم کدام روز است آن فرمود ای وهب آیا گمان می کنی روزیست که خدا مردم را مبعوث می کند نه ولیکن روزیست که خدا قائم ما را مبعوث می کند. پس زمانی که خدا مبعوث کند قائم ما را در مسجد کوفه باشد و ابلیس بیاید پیش روی او دو زانو بنشیند پس بگوید ای وای او را از مثل این روز پس بگیرد موهای پیشانی او را و گردنش را بزند، این است روز وقت معلوم.

«ابن لبون»

یعنی بچه شتر

در مستدرک حاکم ج 4 ص 429 از حذیفه نقل کند که آیا در فتنه مثل بچه شتر نمی باشی که نه سواری بدهی و نه شیر ؟ (یعنی در فتنه مثل بچه شتر باش تابار از دوشت نکشند)

ایضا در مستدرک ج 4 ص 530 از حذیفه نقل کند که فرمود بوده باش مثل بچه شتر نه پشتی داشته باشی که سوارت شوند و نه شیری که بدوشند.

و در نهج البلاغه قصار الحکم از امیر المؤمنین علیه السلام روایت کند که فرمود بوده

باش در فتنه مثل بچه شتر که نه پشتی دارد تا سوارش شوند، و نه شیری دارد که دوشیده شود.

«ابوبکر»

در الزام الناصب ج 2 ص 232 در ذیل خطبه البیان از امیرالمؤمنین علیه السلام روایت کند که فرمود زود باشد که بگویند و از من نقل کنند که من با ابوبکر بیعت کرده ام در خلافت او ، پس بتحقیق که بهتان بزرگی را نسبت می دهند .

«ابوبکر و عمر»

در مدینه حدیث 15 خواهد آمد.

«ابوذر»

در مستدرک حاکم ج 4 ص 480 از امیرالمؤمنین علیه السلام روایت کند که رسول خداصلی الله و علیه و آله فرمود سایه نکرده آسمان و برنداشته زمین کسی را که راست گوتر باشد از ابی ذر .

«ابو شبخ»

شاید اسم مکانی باشد

ناظم الاسلام کرمانی در ص 143 از ناسخ جلد خلفا نقل کند که علی علیه السلام فرمود از ابو شیخ سی کس بر آید که به سیرت و صفت دجال باشند و اگر همه مردم را بکشند غم ندارند.

«ابولهب»

ابولهب را هم باقی گذاشتند برای سرزنش کردن پیغمبر صلی الله و علیه و آله چون ابولهب

عموی پیغمبر صلی الله و علیه و آله بود. در قرآن حدیث 22 خواهد آمد.

«ابو مروان»

در مستدرک حاکم ج 4 ص 481 از عائشه روایت شده که رسول خدا صلی الله و علیه و آله لعن فرمود ابا مروان را و مروان در صلبش بود.

«ابو مسلم خراسانی»

نامه ابو مسلم خراسانی برای او آمد. در (عجله کنندگان) حدیث 6 خواهد آمد.

«ابو موسی الأشعری»

در ملاحم ص 112 در ذیل حدیثی دارد که سلمان از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که جماعتی از امت من بر ملت سامری هستند نمی گویند (لا مساس) ولکن می گویند لا جهاد و امام ایشان ابو موسی اشعریست . سید بن طاووس می فرماید یعنی ابو موسی و جماعتی که درمدینه از بیعت با امیر المؤمنین علیه السلام تخلف کردند و با دشمن ایشان نجنگیدند.

«الاحلاس »

در پلاس خواهد آمد.

«احمقان»

ای عبدالله بن عطا گوش به حرف احمقان دادی الخ . در خروج کنندگان حدیث 6 خواهد آمد.

«اختلاف و دشمنی بین عرب و عجم»

در الزام الناصب ج 2 ص 160 از اربعین میرلوحی روایت کند که دشمنی و اختلافی بین آراء عرب و عجم واقع خواهد شد، پس پیوسته اختلاف می کنند تا کار به مردی از اولاد ابی سفیان می رسد ، که او از بیابان خشک دمشق خروج می کند (معلوم می شود جنگ عرب و عجم منتهی به خروج قائم علیه السلام می شود چون هر وقت سفیانی خروج کند حضرت حجت خروج کرده چون در این حدیث می گوید اختلاف پیوسته هست تا مردی از اولاد ابی سفیان از وادی یا بس دمشق خروج کند و او همان سفیانی است) الخ.

«اختلاف بین دو صنف از عجم»

در شیخ فضل الله خواهد آمد.

«اختلاف بین دو نیزه»

در شام حدیث 5 خواهد آمد.

«اختلاف بین شیعه»

در غیبت نعمانی ص 157 از عبدالکریم روایت کند که نزد حضرت صادق علیه السلام یادی از حضرت قائم علیه السلام شد فرمود کی این خواهد شد و حال آنکه فلک آنقدر دور نزده که بگویند مرد، هلاک شد، به کدام بیابانی رفت ، راوی عرض کرد دور زدن فلک چیست ؟ فرمود اختلاف شیعه است.

«الأخلاق»

در کنز العمال ج 14 ص 229 دارد که بفروشند مردم اخلاق خود را به مال کمی از دنیا .

در ص 230 دارد اخلاق و دینشان را بفروشند به مال دنیا .

«اِذن»

اِذن به ولی خدا داده می شود . در علامت ظهور حدیث 17 خواهد آمد.

«اذیت»

در قائم حدیث 104 خواهد آمد که هر اذیت کننده ای بصورت خود باید برگردد تا مؤمنین از ایشان حقشان را بگیرند.

«ارث در زمان حضرت»

به برادر دینی ارث می دهد الخ .در قائم حدیث110 و 111 خواهد آمد.

«ارمنیه»

در مستدرک حاکم ج 4 ص 462 از کعب روایت کند که جزیره ایمن از خرابی است تا اینکه ارمنیه خراب شود.

در ملاحم سید ص 92 روایت کند که راوی گفت نزد معاویه بودم که نامه رسان از ارمنیه آمد از طرف صاحبش پس نامه را خواند پس غضب نمود و کاتبش را صدا زد که بنویس در جوابش (در نامه شکایت از ترکها کرده بود که اطراف زمین تو را غارت کرده و بعضی را گرفته اند، پس مردی را در طلب

ایشان فرستاد و اسیرها را نجات داد) مادرت بعزایت بنشیند دیگر این کارها را نکن و ایشان را حرکت مده و از ایشان چیزی نگیر ، پس بدرستیکه من از رسول خدا شنیدم که ایشان زود باشد که به منابت شیح برسند⁽¹⁾.

در الزام الناصب ج 2 ص 208 در ذیل خطبة البیان فرمود پس حضرت مهدی می رود تا اینکه در ارمنیه کبری فرود می آید چون اهل ارمنیه آن حضرت را می بینند راهبی از رهبانان خود را که علم زیادی دارد نزد او می آورند پس اهل ارمنیه به او می گویند ببین این جماعت چه می خواهند، راهب نزد مهدی بر می آید و به او می گوید آیا تو مهدی هستی ؟ حضرت می فرماید بلی من هستم که در انجیل شما یاد شده ام و در آخر الزمان بیرون می آیم ، پس راهب از مسائل زیادی سوال می کند و حضرت جواب می دهد ،پس راهب مسلمان می شود و اهل ارمنیه امتناع می کنند از مسلمان شدن ، پس اصحاب مهدی علیه السلام داخل آن می شوند و پانصد مرد جنگی از نصاری را می کشند ، پس شهر ایشان به قدرت خداوند بین زمین و آسمان معلق می شود ، پس پادشاه و هرکس با او هست به آن نگاه می کنند و آن روز همه مردان جنگی خود را بیرون آورده برای جنگیدن با مهدی علیه السلام پس وقتی آن منظره را ببینند فرار می کنند و به یارانش می گوید برای خود گریزگاهی بگیرید ، پس اول و آخرشان همه فرار می کنند، پس شیری سر راه ایشان را گرفته صیحه ای به ایشان بزند که هرچه در دست دارند بیفتد از قبیل سلاح و مال و همه را اصحاب مهدی از ایشان بگیرند و بین خود تقسیم کنند، و قسمت هریک از آن لشکریان که هزار هزار بیشترند صد هزار دینار و صد کنیز و صد غلام می شود.

«ازرق و زریق لعنهما الله»

در قائم حدیث 99 خواهد آمد.

«اسب»

اسب وزن گران شوند . در ساعت ظهور حدیث 23 خواهد آمد.

«اسبهای سیاه و سفید»

در شام حدیث 5 خواهد آمد.

«استخدام»

کفار مسلمانها را استخدام کنند الخ . در علامات ظهور حدیث 23 خواهدآمد.

«استخوان»

زن مثل استخوان کج است . در زنها حدیث 37 خواهد آمد .

«استعمال»

اطفال شما استعمال گردند. در فرج حدیث 18 خواهد آمد.

«استغفار»

در نوائب الدهور ج3 ص 354 از دلائل الامامه ص 297 نقل کند که حضرت حجت علیه السلام فرمود ای پسر مهزیار اگر نبود استغفار(طلب آمرزش)

بعض شما برای بعض دیگر هرآینه هلاک می شد هرکس روی زمین بود مگر شیعیان خاص که گفتارشان شبیه به کردارشان می باشد ، الخ.

«اسلام»

در بحار ج 52 ص 191 و در غیبت نعمانی ص 321 و 322 از حضرت صادق و حضرت رضا علیها السلام از جدشان نقل فرموده اند که اسلام اولش غریب بود و زود است که مثل اولش غریب گردد ، پس خوش بحال غرباء.

و در ملاحم ص 104 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که اسلام اولش غریب بود و زود است برگردد مثل اولش پس خوش بحال غرباء.

در ص 105 سؤال شد غرباء کیانند؟ فرمود کسانیکه اصلاح کنند وقتی که مردم فساد کنند.

و در ص 179 از امیرالمؤمنین علیه السلام روایت کند که اسلام ناقص می شودبطوریکه گفته نشود (لا اله الا الله) الحدیث.

و در ص 179 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که اسلام همیشه عزیز است تا دوازده خلیفه که همه از قریش باشند .

در کافی ج 2 ص 18 از امام ششم علیه السلام روایت کند که اسلام سه پایه دارد نماز، زکاة ، دوستی اهل بیت ، و هیچ یک بدون دیگری صحیح نخواهد بود.

و در تهذیب ج 2 ص 242 و کافی ج 2 ص 23 در ضمن حدیثی دارد که امام صادق علیه السلام فرمود اصل اسلام نماز است و فرعش زکاة ، و کوهان آن جهاد در راه خدا است.

در کافی ج 2 ص 46 از امام ششم روایت کند که اسلام برهنه است پس لباسش حیاء است ، و زینتش وقار است، و مروتش عمل صالح است، و عمودش (دیرک) ورع است، و برای هر چیزی پایه ایست و پایه اسلام دوست

داشتن ما اهل بیت است.

در کافی ج 2 ص 18 و ج 4 ص 62 و فقیه ج 2 ص 44 و تهذیب ج 4 ص 151 از امام پنجم روایت کند که پایه اسلام بر پنج چیز است بر نماز و زکاة و حج و روزه ، و دوستی و ولایت (ما اهل بیت)

و در حدیث دیگر فرمود ندا نشده به چیزی مانند آنچه ندا شده به ولایت ودوستی در روز غدیر (یعنی امر ولایت اهم از نماز و روزه و زکاة و حج است)

در مستدرک ج 4 ص 430 از مقداد روایت کند که گفت شنیدم رسول خدا می فرمود باقی نماند روی زمین از خانه گلی و چادرنشین جز آنکه خداوند داخل کند در آن کلمه اسلام را به عزت یا ذلت یا خداوند ایشان را عزیز می کند و از اهل آن قرار می دهد و یا ذلیل می کند که عمل به اسلام نکنند.

در مستدرک ج 4 ص 430 از تمیم داری از رسول خداصلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود کار اسلام بالا گیرد مثل شب و روز که همه جا را فرو می گیرد، و خداوند نگذارد خانه گلی و یا چادرنشین جز آنکه داخل کند این دین را در آن پا به عزت اگر مسلمان شوند و یا به ذلت اگر در کفر بمانند.

تمیم داری می گوید این معنی را من در اهل بیت خود شناختم هر کدام اسلام آوردند عزیز شدند و هر کدام در کفر باقی ماندند ذلیل شدند و جزیه دادند .

در نهج البلاغه خطبه 103 امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود ای مردم بیاید بر شما زمانی که سرنگون شود در آن اسلام همچنانکه سرنگون شود ظرف و بریزد آنچه در آن هست. مردم را از نو به اسلام دعوت کند الخ. در قائم حدیث 9 خواهد آمد.

در مستدرک حاکم ج 4 ص 473 و ص 505 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که اسلام کهنه شود چنانکه رنگ لباس کهنه شود حتی اینکه نداند نماز و روزه چیست ؟ الخبر .

و در کنز العمال ج 14 ص 250 فرمود متولد نشود در اسلام بعد از ششصد سال مولودی که خدا در او حاجتی داشته باشد (کنایه از اینکه خیری در او نیست)

در کنز العمال ج 1 ص 66 فرمود الاسلام یجب ما قبله .

در حدیث دیگر فرمود : الاسلام یهدم ما قبله .

«اسم حضرت حجت»

(1) در ملاحم سید ص 74 باب 162 در چند حدیث دارد که رسول خداصلی الله و علیه و آله فرمود اسمش اسم من است.

(2) و در بعض احادیث دارد که اسمش اسم من است و اسم پدرش اسم پدر من است که عبدالله باشد ولی مسلم است که جمله دوم زیاده شده از طرف راوی و اسم پدر حضرت حجت علیه السلام امام حسن عسکری است بدون شک .)

(3) و در ص 139 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کرده که فرمود اسمش اسم من است و خلقش خلق من الخ.

(4) و در ص166 رسول خدا صلی الله و علیه و آله فرمود اسمش اسم من است الخ.

(5) و در مستدرک حاکم ج 4 ص 442 از رسول خدا روایت کند که فرمود نگذرد روزها و شبها تا مالک شود مردی از اهل بیت من که مطابق باشد اسمش با اسم من و اسم پدرش با اسم پدر من پس پر کند زمین را به عدل چنانچه پر شده از ظلم و جور .

(6) و در کنز العمال ج 14 ص 263 دارد که نرود دنیا و منقضی نشود مگرآنکه مالک بشود مردی از اهل بیت من که مطابق باشد اسمش با اسم من.

(7) و در ص 64 فرمود حکومت کند مردی از اهل بیت من که اسمش مطابق اسم من است.

(8) و در ص 273 فرمود خارج شود مردی از اهل بیت من که اسمش اسم من و خلقش خلق من ، پس پر از عدل کند چنانچه پر شده بود از ظلم و جور .

(9) در المهدی الموعود المنتظر ج 1 ص 272 دارد که فرمود مهدی از اولاد من است اسمش اسم من است و کنیه اش کنیه من شبیه ترین مردم است به من از جهت خَلق و خُلق الخ.

(10) در ینابیع المودّه ص 493 از امام صادق علیه السلام از جدش رسول خدا و روایت کند که فرمود مهدی از اولاد من است اسمش اسم منست و کنیه اش کنیه من و او شبیه ترین مردم است به من از جهت خلقت و خلق الخ.

(11) در المهدی الموعود المنتظر ج 1 ص 285 از امام صادق علیه السلام روایت کند که فرمود خلف صالح از اولاد من است و اوست مهدی اسمش محمد و کنیه اش ابوالقاسم در آخر زمان خروج کند اسم مادرش صیقل است.

(12) در اکمال الدین ص 607 امام صادق علیه السلام فرمود صاحب این امر مردیست که نمی ماند او را به اسم او مگر مرد کافر.

(13) در حدیث دیگر امام هشتم فرمود جسمش دیده نمی شود و اسمش هم برده نمی شود.

(14) در حدیث دیگر دارد وقتی عُمَر از امیرالمؤمنین علیه السلام سؤال از اسم مهدی کرد حضرت فرمود اما اسمش را نمی گویم چون حبیب من عهد گرفته اسمش را نگویم.

در المهدی تحت عنوان (اخبرنی عن المهدی ما اسمه) خواهد آمد.

(15) و در ص 608 امام عسکری علیه السلام فرمود حلال نیست برای شما یاد کردن اسمش ، راوی گفت پس چگونه یادش کنیم ؟ فرمود بگوئید الحجة من آل محمد صلی الله و علیه و آله.

(16) در غیبت نعمانی ص 181 امام صادق علیه السلام فرمود اسمش اسم

پیغمبریست و اسم پدرش اسم وصیی است. در نام و کنیه و لقب خواهد آمد.

«الأشرار»

در ملاحم ص 100 از عبدالله بن عمر نقل کرده که برای اشرار بعد از اخیار یکصد و بیست سال حکومت و پادشاهی هست که اولش را احدی از مردم نمی داند.

در کنز العمال ج 14 ص 241 دارد که یکی از علامات آن است که اشرار زیاد باشند.

و در ص 242 دارد یکی از علامات آن است که اشرار بالا روند و اخیار زیردست باشند.

«الأشعری »

در قائم حدیث 158 خواهد آمد.

«اشک»

و آن اشک چشم ملائکه است. در علامات ظهور حدیث 1 خواهد آمد.

«اصحاب»

در کنز العمال ج 14 ص 249 فرمود برپا نشود ساعت (ظهور) تا اینکه طلب شود مردی از اصحاب من مثل طلب کردن گم شده و یافت نشود.

«اصحاب الرأی »

در ملاحم ص 158 از عمر بن الخطاب روایت کند که دوری کنید از اصحاب

رأی که ایشان دشمن سُنّت می باشند ، سُنّت ایشان را خسته می کند که حفظش کنند پس از ایشان سؤال می شود خجالت می کشند که بگویند نمی دانیم پس دوری کنید از ایشان .

«اصحاب القائم»

در اصحاب المهدی ذکر می شود.

«اصحاب کهف»

در کهف خواهد آمد.

«اصحاب مهدی علیه السلام»

در ملاحم ص 145 از امیرالمؤمنین علیه السلام روایت کند که اصحاب مهدی جوانند کهول ⁽¹⁾در بین ایشان نیست.

در غیبت نعمانی ص319 از امام صادق علیه السلام روایت کند که فرمود چگونه خواهید بود هنگامیکه اصحاب و یاران قائم علیه السلام خیمه ها در مسجد کوفه برپا کنند، سپس مثال تازه ای برای آنان بیرون آورده شود امر تازه ای که بر عرب سخت خواهد بود.

در ملاحم ص 205 ابوبصیر می گوید از امام صادق علیه السلام سؤال کردم از اصحاب و یاران قائم علیه السلام پس خبر داد به من جاهای ایشان را و عددشان را، پس سال آینده خدمتشان رسیدم و عرض کردم قصه مرابط و سیاح چیست ؟ تا آخر حدیث که خواهد آمد انشاء الله .

در ملاحم ص 202 حدیثی راجع به اصحاب حضرت نقل می کند که

خلاصه اش این است. ابو بصیر خدمت امام صادق علیه السلام عرض می کند آیا امیرالمؤمنین علیه السلام علم دارد به منزلهای اصحاب قائم علیه السلام ؟ چنانچه علم بعدد ایشان دارد؟ حضرت فرمود بلی بخدا قسم می داند اسم ایشان و اسم پدران ایشان را مرد به مرد، و می داند منزلهای ایشان را. عرض کرد فدایت شوم آنچه را امیر المؤمنین می داند حسن هم می داند حسین هم می داند، و آنچه را آن بزرگواران می دانند علمش به شما رسیده پس شما هم به ما خبر بدهید ، حضرت فرمود روز جمعه بعد از نماز بیا نزد من ، من هم روز جمعه نزد حضرت وارد شدم ، حضرت به مردی فرمود بنویس برای او (بسم الله الرحمن الرحیم این چیزیست که املاء فرموده رسول خدا برای علی امیر المؤمنین علیه السلام و به او سپرده از نام اصحاب قائم علیه السلام و عده دیگری که به آن حضرت ملحق می شوند از مفقودین از رختخوابشان و سیر کننده به سوی مکه در یک شب و این وقتی است که صدا را بشنوند در سال ظهور امر خداوندی را و ایشان نجباء و فقهاء و حکام هستند بر مردم.

مرابط سیاح⁽¹⁾(آن وقت عدد اصحاب را بیان می کند، ما برای آسان بدست آوردن هر شهری و اسماء آنچه ذکر شده بصورت جدولی در آوردیم ملاحظه فرمائید و معلوم باشد که در ملاحم سید در دو موضع اسم از اصحاب برده در ص 146 و ص 203 و در بعض موارد اسم افراد را ذکر فرموده و در بعضی موارد

ذکر نکرده و در خطبه البیان بنقل الزام الناصب همه اصحاب را اسم برده و بعضی را در دلائل الامامه طبری مفصل تر اسم برده و علی کل حال اختلاف شدیدی در عدد افراد و اسم افراد و بلاد و قبیله ایشان هست با ملاحظه جدول انشاء الله روشن خواهد شد برای اهلش).

اصحاب مهدی علیه السلام

آذربیجان-3 نفر-حدیقة الشیعة755

آمد-1 نفر-ملاحم سید ص 147

آمل-1 نفر-ملاحم سید ص 147

ابداح-1 نفر-ملاحم سید ص 146

اُبُلُه(بصره)-2 نفر-یحیی بن بدیل و حواشه بن الفضل-دلائلالامامة ص 318

ابهر-1 نفر-ملاحم ص 147

احساء-1 نفر-ملاحم ص 148

ادنه-1 نفر-ملاحم ص 147

اذرح⁽¹⁾-1 نفر-ملاحم ص 148

اردبیل-1 نفر-ملاحم ص 147

ارمنیه -1 نفر-ملاحم ص 147

ارمنیه- 2 نفر-احمد و حسین -الزام الناصب ج 2 ص 203

اسکندریه-1 نفر-ملاحم ص 148

اسکندریه-4 نفر-حسن و محسن و شیبل و شیبان

اُسوان⁽¹⁾-1 نفر-ملاحم ص203

أسوان (اسوار)-1 نفر-حماد بن جمهور-دلائل الامامه ص 318

اسوس -2 نفر-شیبان و عبدالوهاب-الزام الناصب ج 2 ص 302

أصحاب کهف-7 نفر -مکسلمینا و یارانش- دلائل الامامه ص319

اصطخر-2 نفر-ملاحم ص 203

اصطخر-2 نفر-متوکل بن عبدالله و هشام بن فاخر- دلائل الامامه ص319

اصفهان -4 نفر-موسی و علی و عبدالله و غلفان- ملاحم ص 146

اصفهان-1 نفر- یونس-الزام الناصب ج 2 ص 203

افرنج⁽²⁾-2نفر-علی و احمد-الزام الناصب ج 2 ص 203

افرنجه⁽³⁾-1 نفر-ملاحم ص 148

افنون-9نفر-ملاحم ص 202

الومه⁽⁴⁾-1 نفر- ملاحم ص 148

انبار-1نفر-ملاحم ص 147

انبار⁽⁵⁾-1 نفر-علوان-الزام الناصب ج 2 ص 202

انطاکیه-1 نفر- ملاحم ص 147

انطاکیه-1 نفر-عبدالرحمن-الزام الناصب ج 2 ص 203

أوال (بحرین)-5 نفر-عامر و جعفر و نصیر و بکیر و لیث-الزام الناصب ج 2 ص 201

اوس⁽¹⁾-1نفر-محمد-الزام الناصب ج 2 ص 203

اهواز -1 نفر- ملاحم ص 146

اهواز -2 نفر-ملاحم ص203

اهواز-2 نفر- عیسی بن تمام و جعفر بن سعید که کور بود بینا شد - دلائل الامامه ص319

ایله⁽²⁾-1 نفر-ملاحم ص203

باب الابواب ⁽³⁾-1 نفر-جعفر بن عبدالرحمان-جعفر بن عبدالرحمان

باب-1 نفر- ملاحم ص203

باروذ⁽⁴⁾-9 نفر-زیاد بن عبد الرحمن بن جحدب، و عباس بن فضل بن قارب ، و سحیق بن سلیمان الحناط ، و علی بن خالد و سلم بن سلیم بن الفرات البزاز، و محمویة بن عبدالرحمن ابن علی ، و جریر بن رستم بن سعد الکیسانی، و حرب بن صالح ، و عمارة بن معمر -دلائل الامامه ص 314

باستان-1 نفر-علی-ملاحم ص 146

باغه⁽⁵⁾-1 نفر -شرحبیل السعدی-دلائل الامامه ص 318

بافا-در (یافا )خواهد آمد

بالس⁽¹⁾-1 نفر- ملاحم ص 147

بالس -1 نفر-نصیر-الزام الناصب ج 2 ص 203

بالسین بالس(خ)-1 نفر-همام بن فرات-دلائل الامامه ص318

بیدامیل -1 نفر-ملاحم ص203

بتلیس (تلبیس)-1 نفر-علی بن معاذ-دلائل الامامه ص 318

بتلیس-1 نفر- ملاحم ص203

بحرین-5 نفر- تقدم فی أوال-

بَدر⁽²⁾-1 نفر- ملاحم ص203

بدلیس ⁽³⁾-1 نفر- ملاحم ص 147

بدو اعقیل ⁽⁴⁾-3 نفر- منبه و ضابط و غربان (عریان)(عزبان) نسخه - نوائب الدهور ج 2 ص 121

بدواغیر-1 نفر-عمر (عمرو) نسخه -الزام الناصب ج 2 ص 204

بدو شیبان-1 نفر-نهراش- الزام الناصب ج 2 ص 204

بدو قسین-1 نفر-جابر- الزام الناصب ج 2 ص 204

بدو کلاب -1 نفر-مطر-الزام الناصب ج 2 ص 204

بدو مصر -2 نفر-عجلان و دراج-الزام الناصب ج 2 ص 203

برجان من جموح⁽⁵⁾- 1 نفر-ملاحم ص 147

برذغه⁽¹⁾-1 نفر-ملاحم ص203

برعه (بروعه)⁽²⁾- 3 نفر-یوسف و داود و عبدالله -نوائب الدهور ج 2 ص 119

برقه-1 نفر-ملاحم ص 148

برقه⁽³⁾-2 نفر-ملاحم ص203

برقه(رقه)-3 نفر-احمد بن سلیمان بن سلیم ، و نوفل بن عمر ، واشعث بن مالک -دلائل الامامه ص317

برکری-1 نفر-ملاحم ص 147

بروجرد-1 نفر-قدیم-ملاحم ص 146

بروعه-تقدم فی برعه-

بصره-3 نفر- ملاحم ص203

بصره-2 نفر-ملاحم 146

بصره-2 نفر-علی و محارب -الزام الناصب ج 2 ص 201

بصره-3 نفر- عبدالرحمن بن الاعطف بن سعد،و احمد بن ملیح ، و حماد بن جابر-دلائل الامامه ص319

بعلبک-1 نفر-ملاحم ص203

بعلبک-1 نفر-منزل بن عمران-دلائل الامامه ص 317

بغداد-3 نفر-عبدالمطلب ، و احمد ، و عبدالله - نوائب الدهور ج 2 ص 122

بغداد-7 نفر-حدیقة الشیعة

بلخ-1 نفر- ملاحم ص 147 و 204

بلخ-1 نفر-حسن -الزام الناصب ج 2 ص 202

بلد⁽¹⁾-1 نفر-بور بن زائدة بن ثوران (ثروان)-دلائل الامامه ص 317

بلسان-1 نفر-عبد الوارث-الزام الناصب ج 2 ص 203

بلست ⁽²⁾-1 نفر-عبد الوارث-نوائب الدهور ج 2 ص 124

بلقاء⁽³⁾- 1 نفر- صادق -الزام الناصب ج 2 ص 202

بلیس-2 نفر- یونس بن الصقر و احمد بن مسلم بن مسلم -ادلائل الامامه ص318

بنواسد-2 نفر-حدیقة الشیعة ص 755

بنو تمیم-4 نفر- حدیقة الشیعة ص 755

بنو حیة-3 نفر-حدیقة الشیعة ص 755

بنو عروة-3 نفر-حدیقة الشیعة ص 755

بو سنج⁽⁴⁾-4 نفر-طاهر بن عمرو بن طاهر المعروف بالأصلع ، و طلحه السایح ، والحسن بن الحسن بن مسمار، و عمرو بن هشام -دلائل الامامه ص315

بوشبخ⁽⁵⁾-4 نفر- ملاحم 203

بیت المقدس-2 نفر -ملاحم ص 148

بیت المقدس -3 نفر-بشر ، و داود، و عمران -الزام الناصب ج 2 ص 203

بیت المقدس -3 نفر -حدیقة الشیعة ص 755

بیضاء⁽¹⁾-2 نفر-سعد ، و سعید-الزام الناصب ج 2 ص 203

تألیف -1 نفر-کردوس بن جابر الاکردوس الخ نسخه)- دلائل الامامه ص 317

تبوک ⁽²⁾-1 نفر-ملاحم ص 147

تدمر-1 نفر- ملاحم ص 147

ترمذ⁽³⁾-2 نفر-ملاحم ص 202

تستر-1 نفر-ملاحم ص 146 و ص203

تستر -2 نفر-احمد و هلال-الامام المهدی للقزوینی

تفلیس -1 نفر-ملاحم ص 203

تفلیس -1 نفر-محمد-نوائب الدهور ج2 ص 120

تفلیس ⁽⁴⁾-5 نفر-جحدر (حجدر) بن الزیت، و هانی العطاردی ، و جواد بن بدر ، و سلیم بن وحید ، والفضل بن عمیر-دلائل الامامه ص 317

تلبیس (بتلیس)-1 نفر-علی بن معاذ -دلائل الامامه ص 318

تل شیزر-1 نفر-ملاحم ص203

تل مورن ⁽⁵⁾-2 نفر-ملاحم ص 203

تمیم⁽¹⁾-1 نفر-ریان-الزام الناصب ج 2 ص 204

تیس (بلیس)-2 نفر-یونس بن الصقر، وأحمد بن مسلم بن مسلم-دلائل الامامه ص318

ثقب⁽²⁾-1 نفر-هارون-نوائب ج 2 ص 116

جابروان⁽³⁾-3 نفر-کرد بن حنیف ،و عاصم بن خلیط الخیاط ، و زیاد بن رزین- دلائل الامامه ص 316

جار⁽⁴⁾-1 نفر-حارث بن میمون-دلائل الامامه ص318

جامده⁽⁵⁾-1 نفر-ملاحم ص 147

جبال الغور-8 نفر-در غور خواهد آمد از غیر ملاحم-ملاحم ص 202

جبل اللکلام⁽⁶⁾-5 نفر-عبدالله ، و عبید الله ، و قادم،-الزام الناصب ج 2 ص 203

جدا-1 نفر-ابراهیم-الزام الناصب ج 2 ص 201

جده-1 نفر-ابراهیم-نوائب الدهور ج 2 ص 118

جرجان-1 نفر-ملاحم ص 147

جرجان-12 نفر-ملاحم ص203

جرجان ⁽⁷⁾-12 نفر-احمد بن هارون بن عبدالله ، و زرارة- دلائل الامامه ص 316

بن جعفر ، و الحسین بن علی بن مطر و حمید بن نافع ، و محمد بن خالد بن قره حوته ( حوبه نسخه) ، و علا ابن حمید بن جعفر بن حمید، و ابراهیم بن اسحاق ابن عمرو ، و علی بن علقمة بن محمود ، و سلمان بن یعقوب ، و العریان بن الخفان الملقب بخال روت (بحال روت)، و شعبة بن علی ، و موسی بن کردویه .

جزیره اوال- در اوال گذشت

جعاره⁽¹⁾-2 نفر-یحیی و احمد- نوائب الدهور ج 2 ص118

جیزه (خیبر خ)-1 نفر-سلیمان بن داود-دلائل الامامه ص318

حان-1 نفر- ملاحم ص203

حبش ⁽²⁾-1 نفر-کثیر- الزام الناصب ج 2 ص 203

حبشه-6 نفر-ابراهیم، و عیسی، و محمد،و حمدان ، و احمد، و سالم-الزام الناصب ج 2 ص 202

حجر⁽³⁾-2 نفر-موسی، و عباس-الزام الناصب ج2 ص203

حدیثه الموصل ⁽⁴⁾-6 نفر-ملاحم ص 147

حران- 1 نفر-ملاحم ص 147 و 203

حران⁽¹⁾-1 نفر-زکریا السعدی-دلائل الامامه ص 317

حلب-3 نفر-ملاحم ص 147

حلب- 4 نفر-ملاحم ص 203

حلب-2 نفر-صبیح ، و محمد-الزام الناصب ج 2 ص 202

حلب-4 نفر-یونس بن یوسف ، وحمید بن قیس بن سحیم بن مدرک بن علی بن حرب بن صالح بن میمون ، و مهدی بن هند ابن عطارد، و مسلم بن هوامرد،(هوار مرد نسخه) -دلائل الامامه ص 317

حلوان⁽²⁾-2 نفر-ملاحم ص203

حلوان (هلوان)- 2 نفر-ماهان (ماهان) بن کثیر وابراهیم بن محمد-دلائل الامامه ص319

حله-2 نفر- محمد و علی -الزام الناصب ج 2 ص 204

حمص-2 نفر-ملاحم ص 147

حمص⁽³⁾-1 نفر-جعفر-الزام الناصب ج 2 ص 203

حمیر⁽⁴⁾-2 نفر- مالک و ناصر-الزام الناصب ج 2 ص

حمیم-3 نفر- ملاحم ص 148

حنانه⁽⁵⁾-ملاحم ص 147

حیره-1 نفر- ملاحم ص203

حیره⁽¹⁾-1 نفر-بکر بن عبدالله بن عبدالواحد- دلائل الامامه ص319

خراسان-1 نفر-درید-ملاحم ص 146

خرسان-2 نفر-تکیه و مسنون-الزام الناصب ج 2 ص 202

خرشان ⁽²⁾-2 نفر-تکیه و مسنون-نوائب الدهور ج 2 ص 120

خط⁽³⁾-2 نفر-عزیز و مبارک -الزام الناصب ج 2 ص 201

خلاط⁽⁴⁾-2 نفر-محمد و جعفر-الزام الناصب ج 2 ص 203

خلاط-1 نفر-وهب بن خربند بن سروین-دلائل الامامه ص 316

خمری⁽⁵⁾-1 نفر-ملاحم ص 147

خونج (خونخ)⁽⁶⁾-2 نفر-محروز و نوح -الزام الناصب ج 2 ص 201

خوی-1 نفر- ملاحم ص 147

خیبر-1 نفر-ملاحم ص203

خیبر (جیزه خ)-1 نفر-سیمان بن داود-دلائل الامامه ص 318

دامغان-1 نفر-ملاحم ص 147

دستر⁽⁷⁾-2 نفر-احمد و هلال-الزام الناصب ج 2 ص 202

دکار-1 نفر- ملاحم ص 148

دمشق-4 نفر- ملاحم ص 147

دمشق- 3 نفر-ملاحم ص203

دمشق-2 نفر-داود و عبدالرحمن-الزام الناصب ج 2 ص 203

دمشق-3 نفر-نوح بن جریر (جریر) و شعیب بن موسی و حجر بن عبدالله الفزاری- -دلائل الامامه ص317

دمیاط- 1 نفر-ملاحم ص 148 و ص 203

دمیاط ⁽¹⁾-1 نفر-علی بن زائده-دلائل الامامه ص 318

دنیا-1 نفر-شعیب-الزام الناصب ج 2 ص 203

دورق-1 نفر-ملاحم ص 146

دورق⁽²⁾-1 نفر-عبد الغفور-الزام الناصب ج 2 ص 202

دیار⁽³⁾-1 نفر-شعیب- نوائب الدهور ج2 ص 120

دیر-1 نفر-ملاحم ص 148

دینور⁽⁴⁾-2 نفر-عبدالله و عبدالصمد-ملاحم ص 146

ذهاب⁽⁵⁾-1 نفر-حسین-نوائب الدهور ج 2 ص 120

رابعه-2 نفر-عیاض بن عاصم بن سمره بن جحش و ملیح بن سعد (اسعد نسخه)-دلائل الامامه ص 317

رافقه⁽⁶⁾-2 نفر-ملاحم ص203

راس العین-1 نفر- ملاحم ص 147

ربذه-1 نفر-ملاحم ص203

ربذه⁽¹⁾-1 نفر-حماد بن محمد بن نصیر-دلائل الامامه ص318

رقه⁽²⁾-1 نفر-ملاحم ص 147

رقه-3 نفر-ملاحم ص203

رقه(برقه)-3 نفر-احمد بن سلیمان بن سلیم ، و نوفل بن عمر ، و اشعث بن مالک-دلائل الامامه ص 317

رمله-1 نفر- ملاحم ص 147

رمله⁽³⁾-2 نفر-طلیق و موسی-نوائب الدهور ج 2 ص 120

رملیه-2 نفر-طلیق و موسی -الزام الناصب ج 2 ص 203

رها-1 نفر-ملاحم ص 203

رها⁽⁴⁾-1 نفر-کامل بن عفیر -دلائل الامامه ص317

رهاط⁽⁵⁾-1 نفر-جعفر-نوائب الدهور ج 2 ص 116

ری-7 نفر- ملاحم ص203

ری-1 نفر-مجمع-الزام ج 2 ص 203

ری-7 نفر-اسرائیل القطان ، و علی بن جعفر بن حرزاد ، و عثمان بن علی بن درخت و مسکان بن جبله (جیل) بن مقاتل -دلائل ص 315

و کردین بن شیبان، و حمدان بن کر، و سلیمان بن الدیلمی-

ریدار⁽¹⁾- 1 نفر-طلحه بن سعید (سعد) بن بهرام-دلائل الامامه ص318

زبید⁽²⁾-1 نفر -ملاحم ص 148

زبیده-1نفر-ملاحم ص203

زناط -1 نفر-جعفر- الزام ج 2 ص 201

زوراء-3 نفر-عبدالمطلب ، احمد و عبدالله -الزام الناصب ج 2 ص 202

زوراء⁽³⁾-10 نفر-ملاحم ص 147

زین (زید)⁽⁴⁾-3 نفر-محمد ، و حسن ، و فهد-الزام الناصب ج 2 ص 201

ساده⁽⁵⁾-3 نفر-صلیب ، و سعدان و شبیب-الزام الناصب ج 2 ص 203

ساوه⁽⁶⁾-1 نفر-ملاحم ص 147

سبزوار-3 نفر-ملاحم ص203

سجار⁽⁷⁾-2 نفر-آبان و علی -نوائب الدهور ج 2 ص 119

سجستان-3 نفر-ملاحم ص203

سجستان-3 نفر-خلیل بن نصر من أهل زنج، و ترک بن شبه ، و ابراهیم بن علی -دلائل الامامه ص 315

سحار⁽¹⁾-2 نفر- آبان و علی-الزام الناصب ج 2 ص 202

سرات-1 نفر-ملاحم ص 147

سراف-3 نفر- سلم الکوسج البزاز من سکنة باغ،و خالد بن سعید بن کریم الدهقان وکلیب الشاهد من دانشاه- دلائل الامامه ص 314

سرخس-1 نفر-ملاحم ص 147

سرخس -2 نفر -ناجیه و حفص -نوائب الدهور ج 2 ص 120

سرخیس ⁽²⁾-1 نفر-ملاحم ص 147

سر من رأی -2 نفر-مرائی و عامر- ملاحم ص 202

سعداوه⁽³⁾-3 نفر-احمد و یحیی و فلاح-الزام الناصب ج 2 ص 201

سلماس-1 نفر-ملاحم ص 147

سلماس⁽⁴⁾-1 نفر-هارون- الزام الناصب ج 2 ص 203

سلمیه⁽⁵⁾-5 نفر- ملاحم ص203

سمرقند-1 نفر-ملاحم ص 147

سمرقند-2 نفر-علی و مجاهد-الزام الناصب ج 2 ص 202

سمندر-4 نفر -ملاحم ص203

سمیساط (سمیاط )⁽¹⁾-1 نفر- موسی بن زرقان -دلائل الامامه ص 117

سن⁽²⁾-2 نفر - مقداد و هود-نوائب الدهور ج 2 ص 116

سنجار⁽³⁾-2 نفر- محمد-الزام الناصب ج 2 ص 202

سنجار-4 نفر-عبدالله بن زریق ، و سمیم (سحیم)بن مطر، و هیة الله ابن زریق بن صدقه هبل بن کامل- دلائل الامامه ص 317

ملاحم ص 203

سنجار-2 نفر-آبان و علی-الامام المهدی للقزوینی

سند⁽⁴⁾-1 نفر-عبدالرحمن - الزام الناصب ج 2 ص 201

سند-2 نفر--سیاب بن عباس بن محمدو نضر بن منصور یعرف بناقشت-دلائل الامامه ص 316

سندرا-4 نفر-خور بن طرخان ، و سعید بن علی و شاه بن بزرج ، و حرب بن جمیل -دلائل الامامه ص 320

سوراء⁽⁵⁾-1 نفر-ملاحم ص 147

سوریه⁽⁶⁾-1 نفر-ملاحم ص 147

سوس ⁽¹⁾-2 نفر- شیبان و عبدالوهاب - نوائب الدهور ج2 ص 119

سوس الأقصی⁽²⁾-5 نفر-ملاحم ص 148

سهم ⁽³⁾-2 نفر-جعفر- الزام الناصب ج 2 ص 202

سیار⁽⁴⁾-3 نفر-ملاحم ص 147

سیراف ⁽⁵⁾-2 نفر-شداد و شدید-ملاحم ص 146

سیراف-4 نفر-خالد و مالک و حوقل و ابراهیم-الزام الناصب ج 2 ص 201

سیراف (شیراز)-1 نفر-حسین بن علوان-دلائل الامامه ص 320

سیلان⁽⁶⁾-3 نفر-نوح و حسن و جعفر -الزام الناصب ج 2 ص 202

شاخ-1 نفر-ملاحم ص 147

شام-2 نفر-ملاحم ص 202

شام-2 نفر-ابراهیم بن الصباح ، و یوسف بن صریا (حربا). پس یوسف عطار

است از اهل دمشق ، و ابراهیم قصاب است از قریه صدیقان-دلائل ص 314

شام-1 نفر-علقمة بن ابراهیم -دلائل الامامه ص 219

شام -12 نفر-حدیقة الشیعة ص 755

شر خیس ⁽¹⁾-2 نفر-ناجیه و حفص - الزام ج 2 ص 202

شوبا-1 نفر - عسیر -الزام الناصب ج 2 ص 203

شوبک⁽²⁾-1 نفر- عمیر-نوائب الدهور ج2 ص 120

شوری (شوی)-1 نفر- لقیط بن فرات -دلائل الامامه ج 2 ص316

شیراز-1 نفر- عبد الوهاب -الزام الناصب ج 2 ص 201

شیراز-3 نفر-حفص و یعقوب و علی- ملاحم ص 147

شیراز (سیراف)-1 نفر- حسین بن علوان- دلائل الامامه ص 320

شیراز⁽³⁾-4 نفر-عبدالله و صالح و جعفر و ابراهیم -نوائب الدهور ج 2 ص 116

شیران-4 نفر-عبدالله و صالح و جعفر و ابراهیم-الزام الناصب ج 2 ص 201

شیروان-1 نفر-ملاحم ص 148

شیزر⁽⁴⁾-1 نفر-عبدالوهاب -نوائب الدهور ج 2 ص 116

صامغان⁽⁵⁾-2 نفر-ملاحم ص 202

صانعان⁽⁶⁾-2 نفر-احمد بن عمر الخیاط من سکنة بزیع و علی بن عبدالصمد التاجر من سکنة النجارین-دلائل الامامه ص 314

صریح-1 نفر-ملاحم ص 147

صنعاء⁽¹⁾-2 نفر- ملاحم ص203

صنعاء-2 نفر- فیاض بن ضرار بن ثروان ، ومیسرة میسرة بن غندرین المبارک (المبارکی)-دلائل الامامه ص 318

سنعاء-4 نفر-جبرئیل و حمزة و یحیی و سمیع -الزام الناصب ج 2 ص 201

صور⁽²⁾-1 نفر-ملاحم ص 148

صیداء⁽³⁾-1 نفر-ملاحم ص 147

ضغار -2 نفر- یحیی و احمد-الزام الناصب ج 2 ص 201

ضیعه-3 نفر-زید و علی و موسی وکذا فی نوائب ج2 ص 120-الزام الناصب ج2 ص203

ضیف⁽⁴⁾-2 نفر-عالم و سهیل-الزام الناصب ج 2 ص 202

طائف-1 نفر-ملاحم ص 148

طائف-3 نفر- اعلی و سبا و زکریا-الزام الناصب ج 2 ص 201

طائف الیمن-1 نفر-هلال -الزام الناصب ج 2 ص 202

طالقان-24 نفر-ملاحم ص 147 و ص 202

طالقان-24 نفر- صالح ، جعفر، یحیی ، هود، فالح، داود ، جمیل ، فضیل ، عیسی،-الزام الناصب ج 2 ص 202

جابر ، خالد، علوان، عبدالله ، ایوب، ملاعب ، عمر، عبد العزیز ، لقمان ، سعد ، قبضه ، مهاجر ، عبدون، عبد الرحمن ، علی

طالقان-24 نفر-المعروف بابن الرازی الجبلی ⁽¹⁾عبد الله بن عمیر ، و ابراهیم بن عمر ، وسهل بن رزق الله، و جبریل الحداد و علی بن ابی علی الرواف ، و عبادة بن ممهور ، و محمد بن جیهار، و زکریا بن حبه، و بهرام بن سرح، و جمیل بن عامر بن خالد ، و خالد⁽²⁾وکثیر مولی جریر، و عبدالله بن قرط بن سلام، و فزارة بن بهرام، و معاذبن سالم بن جلید التمار ، و حمید بن ابراهیم بن جمعة الغزال ، و عقبة بن وفر ابن الربیع، وحمزة بن العباس بن جناده من دار الرزق ، و کائن بن حنیذ الصائغ ، و علقمة بن مدرک، و مروان بن جمیل بن ورقا، و ظهور مولی زرارة بن ابراهیم ، و جمهور- و دلائل الامامه ص 314

بن الحسین الزجاج، و ریاش بن سعید بن نعیم

الطاهی-2 نفر-لجاب (الحباب) بن سعید و صالح بن طیفور- دلائل الامامه ص319

طبرستان-4 نفر-ملاحم ص203

طبرستان-4 نفر-حرشام بن کردم ، و بهرام بن علی ، و عباس بن هاشم ، و عبدالله بن یحیی دلائل الامامه ص 315

طبریه⁽¹⁾-1 نفر-فلیح -الزام الناصب ج 2 ص 203

طبریه-1 نفر-معاذ بن معاذ -دلائل الامامه ص317

طبریه-1 نفر- ملاحم ص203

طرابلس -2 نفر-ملاحم ص203

طرطوس -3 نفر-ملاحم ص 147

طنجه -1 نفر-ملاحم ص 147

طواس الشرقی-1 نفر-ملاحم ص 202

طوس-5 نفر-ملاحم ص 202

طوس-4 نفر- شهمرد(سهمرد) بن حمران، و موسی بن مهدی ، وسلیمان بن طلیق ازواد، و واد جای قبر رضا است و علی بن سندی صیرفی - دلائل الامامة ص 314

طی-1 نفر-ملاحم ص203

عاره⁽¹⁾-1 نفر-مالک-الزام الناصب ج 2 ص 201

عامر-1 نفر-ملاحم ص 148

عانه-1 نفر-ملاحم ص 147

عبادان-3 نفر-ملاحم ص 147

عبادان-10 نفر-حمزه ، و شیبان ، و قاسم ، و جعفر،و عمرو ، و عامر ، و عبد المهیمن ، و عبدالوارث ، و محمد ، و احمد-الزام الناصب ج 2 ص 203

عدن -1 نفر-ملاحم ص 147

عدن -2 نفر-عون و موسی -الزام الناصب ج 2 ص 201

عرار-1 نفر-ملاحم ص 147

عرفات-1 نفر-ملاحم ص 148

عرفه-1 نفر-فرخ-الزام الناصب ج 2 ص 203

عسقلان -1 نفر-ملاحم ص 148

عسقلان⁽²⁾-5 نفر- محمد یوسف ، عمر ، فهد ، هارون- الزام ج 2 ص 203

عسکر مکرم -1 نفر-ملاحم ص 146

عسکر مرکرم⁽³⁾-2 نفر- طیب و میمون - الزام الناصب ج 2 ص 202

عقر⁽⁴⁾-1 نفر-الزام الناصب ج 2 ص 201

عکا (عکد)-2 نفر-ملاحم ص 148

عکبرا⁽¹⁾-1 نفر- دلائل ص 319

عکبرا-1 نفر-زایدة بن هبه - زایدة بن هبه-دلائل الامامه ص319

عکه (عکا)⁽²⁾-2 نفر-مروان و سعد-نوائب ج 2 ص 120

علالی-1 نفر-ملاحم ص 148

عماره ⁽³⁾-1 نفر-مالک-نوائب الدهور ج 2 ص 118

عمان-2 نفر-محمد و حسن -ملاحم ص 146

عمان-6 نفر-محمد، صالح، داود، هواشب، کوش ویونس- نوائب ج 2 ص 118 سطر 9

عنزه (عنیزه)-1 نفر-عمیر-الزام الناصب ج 2 ص 203

غرر (غور)⁽⁴⁾- 8 نفر-محج بن خربوذ ، و شاهد بن بندار،و داود بن جریر ، و خالد بن عیسی ،و زیاد بن صالح ، و موسی بن داود ،وعرف الطویل ، و پر کرد، (برکود)-دلائل الامامه ص 315

غزه-1 نفر-ملاحم ص 148

غور-8 نفر-در غرر گذشت

فاراب⁽⁵⁾-ملاحم ص 202

فارس-1 نفر-ملاحم ص 147 و ص203

فارقین-1 نفر-ملاحم ص 147

فاریاب (نعاریات)-2 نفر- شاهویه بن حمزه ، و علی بن کلثوم من سکنة تدعی باب الجبل- دلائل الامامه ص 314

فرغانه ⁽¹⁾-1 نفر-ملاحم ص 202

فسطاط ⁽²⁾-4 نفر-ملاحم ص 148 و 203

فسطاط-4 نفر-احمد، عبدالله ، یونس، طاهر (ظاهر)-الزام ج 2 ص 203

فسطاط-4 نفر- نصر بن حواس ، و علی بن موسی الفزاری، وابراهیم بن صفیر ، و یحیی بن نعیم-دلائل الامامه ص 318

فلسطین -1 نفر-ملاحم ص 203

فلسطین -1 نفر-سوید بن یحیی - دلائل الامامه ص317

قادسیه - 1 نفر-ملاحم ص 147

قادسیه-1 نفر-حصین - الزام الناصب ج 2 ص 202

قاشان ⁽³⁾-2 نفر- عبدالله وعبید الله -الزام الناصب ج 2 ص 201

قالی قلا⁽⁴⁾-1 نفر-ملاحم ص 203

قبج -1 نفر-ملاحم ص 147

قبرص-2 نفر-ملاحم ص 148 و 203

قراح⁽⁵⁾-1 نفر- ملاحم ص 147

قرمیس ⁽¹⁾-1 نفر-ملاحم ص 148

قزوین-2 نفر-ملاحم ص 147

قزوین -8 نفر- هارون ، عبدالله ، جعفر، صالح، عمر ، لیث، علی و محمد-الزام الناصب ج 2 ص 202

قسوان -2 نفر- ملاحم ص 148

قصر-1 نفر-ملاحم ص 147

قصور-1نفر-ملاحم ص 147

قطیف-1 نفر-ملاحم ص 148

قلزم ⁽²⁾-2 نفر-مرجئه (رحبه) بن عمرو وشبیب بن عبدالله-دلائل الامامه ص 319

قلقیلا⁽³⁾-1 نفر-ملاحم ص 147

قم-1 نفر-یعقوب -الزام الناصب ج 2 ص 202

قم-10 نفر-اسمهای ایشان طبق اسمهای اهل بیت رسول خدا است .-ملاحم ص 146

قم-18 نفر-ملاحم ص203

قم-18 نفر-غسان بن محمد عتبان (غسان)، و علی بن احمد بن بقرة (برة) بن نعیم بن یعقوب بن بلا، و عمران بن خالد بن کلیب، و سهل بن علی-دلائل ص 316

بن صاعد،و عبدالعظیم بن عبد الله بن الشاه ، و حسکه بن هاشم بن الدایه ، والاخوص بن محمد بن اسماعیل بن نعیم بن طریف ، و بلبل بن مالک بن سعد بن طلحه بن جعفر بن أحمد بن جریر، و موسی بن عمران بن لاحق، و عباس بن بقر (زفر) بن سلیم ، و حوید بن بشیر ، و مروان بن علابة بن جریر المعروف بابن رأس الزق ، و صقر بن اسحاق بن ابراهیم ، و کامل بن هشام. مؤلف گوید این تعداد (14) نفر بیش نیست مگر گفته شود ممکن است در بعض جاها(واو) عطف (بن شده مثلا (بلبل بن مالک و سعد بن طلحه) بوده و او را (بن) خواندند و ممکن است گفته شود نسخه ناقصی داشته چنانچه نسخه مطبوع با خطی که در کتابخانه آیة الله مرعشی موجود است نواقص زیادی دارد و حال آنکه خود نسخه خطی هم ناقص است . والله العالم.

قندیل (قند ایل)⁽¹⁾-1نفر -عمرو بن فروه -دلائل الامامه ص319

قورص⁽²⁾-1 نفر-ملاحم ص 148

قوص⁽³⁾-1 نفر-ملاحم ص 148

قومس⁽⁴⁾-2 نفر-محمود بن محمد بن ابی الشعب، و علی بن حمویه بن صدقه من قریة خرقان- دلائل الامامه ص 316

قومس-2 نفر-رباب بن الجلد (جلدود) و خلیل بن سید-دلائل الامامه ص318

قومیس⁽⁵⁾-2 نفر-ملاحم ص203

قیروان-1 نفر-ملاحم ص 148

قیروان-2 نفر-ملاحم ص 203

قیروان-2 نفر-علی بن موسی بن شیخ، و عنبره بن قرطه-دلائل الامامه ص318

قیموت⁽⁶⁾-1 نفر-ملاحم ص 148

کازرون -1 نفر- ملاحم ص 147

کازرون -3 نفر-عمر و معمر و یونس-الزام الناصب ج 2 ص 202

کاشان- در قاشان گذشت

کبش ⁽¹⁾-1 نفر- فهد (محمد نسخه)- الزام الناصب ج 2 ص 201

کراز-1 نفر- ملاحم ص 148

کربلا -3 نفر-حسین و حسین و حسن -الزام الناصب ج 2 ص 204

کرخ -1 نفر-عبد الله-ملاحم ص 146

کرخا بغداد-1 نفر-قاسم-الزام الناصب ج 2 ص 202

کرد-1 نفر-عون-الزام الناصب ج 2 ص 203

کرمان -1 نفر-عبدالله- الزام الناصب ج 2 ص 201

کوثی-1 نفر-ملاحم ص 203

کوثی ربا⁽²⁾-1 نفر-حفص بن مروان-دلائل الامامه ص319

کوره⁽³⁾-1 نفر-ابراهیم-الزام الناصب ج 2 ص 201

کوفه-4 نفر-ملاحم ص 147

کوفه-14 نفر-ملاحم ص 203

کوفه-14 نفر - ربیعه بن علی بن صالح، و تمیم بن الیاس بن اسد ، و العضرم بن عیسی و مطرف بن عمر الکندی ، و هارون ابن صالح بن میثم (عثیم) ، و وکایا بن سعد، و محمد بن روایه ، و حرب بن عبدالله بن ساسان، و قودة الأعلم

و خالد بن عبد القدوس ، و ابراهیم بن مسعود بن عبد الحمید ، و بکر بن خالد ، و احمد بن ریحان ابن حارث و غوث (غرث) الأعرابی- دلائل الامامه ص 318

کیدر-2نفر- ملاحم ص203

گرگان - در جرجان گذشت

لنجویه⁽¹⁾-1 نفر-کوثر- نوائب الدهور ج 2 ص 118

لونجه -1 نفر- کوثر-الزام الناصب ج 2 ص 201

لیان-1 نفر-ملاحم ص203

مازن-1 نفر-ملاحم ص203

مازن-1 نفر- عبدالکریم بن غند (غندر) -دلائل الامامه ص 318

مثقة-1 نفر- هارون -الزام الناصب ج 2 ص 201

محله-1 نفر-ملاحم ص 148

مدائن-8 نفر-محمد، احمد، پسران منذر ، و تیمور(میمون) بن حرث ، و معاذ بن علی بن عامر بن عبدالرحمان بن معروف بن عبدالله ، و حرسی بن سعید، و زهیر بن طلحه ، و نصر ، و منصور - دلائل الامامه ص319

مداغه (مراغه)- 1 نفر- صدقه-الزام الناصب ج 2 ص 202

مدینه -1 نفر- ملاحم ص203

مدینه-1 نفر-ملاحم ص 148

مدینه-10 نفر-علی، حمزه، جعفر، عباس ، طاهر، حسن، حسین، قاسم، ابراهیم، محمد -الزام الناصب ج 2 ص 201

مدینه-2 نفر-حمزه بن طاهر و شرحبیل بن جمیل -دلائل الامامه ص318

مراد-1 نفر-ملاحم ص 147

مراغه-3 نفر- ملاحم ص 147

مراغه-1 نفر- صدقه-نوائب الدهور ج 2 ص 119

مرج (عرج)-1 نفر-داود- ملاحم ص 146

مرقون-2 نفر-بشر و شعیب -الزام الناصب ج2 ص202

مرقیه⁽¹⁾-2 نفر-بشر و شعیب-نوائب الدهور ج 2 ص 119

مرو-10 نفر- ملاحم ص 148

مرو-12 نفر-ملاحم ص 202

مرو-1 نفر-حذیفه -الزام الناصب ج 2 ص 202

مرو- 12 نفر-(بندار بن خلیل عطار ، و محمد بن عمر الصیدانی ، و عریب بن عبدالله بن کامل ، و مولی قحطب (قحطیه) و سعد الرومی ، و صالح بن رحال، و معاذ بن هانی ، و کردوس الازدی و دهیم بن جابر بن حمید ، و طاشف بن علی قاجانی (فاجانی) و قرعان بنسوید، و جابر بن علی الأحمر ،و خوشب بن جریر- دلائل الامامه ص314

مروالروذ -2 نفر-ملاحم ص203

معاده⁽¹⁾-14 نفر -اسوید، وأحمد، ومحمد، وحسن،ویعقوب ، و حسین، و عبد الله ، و عبد القدیم ، و نعیم ، و علی ، و خیان حیان)، و ظاهر ، و تغلب ، و کثیر -الزام الناصب ج 2 ص 203

مغلثایا-1 نفر-ملاحم ص 147

مکه-4 نفر-ملاحم ص 148

مکه-4 نفر-عمرو ، ابراهیم ، محمد ، عبدالله -الزام الناصب ج 2 ص 201

ملزن(مازن)⁽²⁾-1 نفر-عبد الکریم بن غند (غندر)- دلائل الامامه ص 318

ممد(همد)⁽³⁾-2 نفر-علی ، صالح- الزام الناصب ج 2 ص 201

مملوکان -2 نفر-عبد و ناصح -الزام الناصب ج 2 ص 204

منارجرد⁽⁴⁾-1 نفر-ملاحم ص 147

منصوریه -2 نفر-عبدالرحمن و ملاعب-الزام الناصب ج 2 ص 204

موالی الانبیاء -4 نفر -صباح و صیاح و میمون و هود -الزام الناصب ج 2 ص 204

موالی اهل البیت- 3نفر -عبدالله و مخنف و براک -الزام الناصب ج 2 ص 204

موصل-1 نفر-ملاحم ص 147

موصل-1 نفر-سلیمان بن صبیح من القریه الحدیثه -دلائل الامامه ص 317

موصل-2 نفر- هارون و فهد-الزام الناصب ج 2 ص 202

موطه -1 نفر- معشر-الزام الناصب ج 2 ص 203

موقان-1 نفر-عبید بن محمد بن ماجور-دلائل الامامه ص 316

مولیان (مولبار)-1 نفر- حیدر بن ابراهیم-دلائل الامامه ص319

مهجمه⁽¹⁾-3 نفر-محمد و عمر و مالک-الزام الناصب ج 2 ص 201-

نجف -2 نفر- محمد و جعفر-الزام الناصب ج 2 ص 204

نسور-1 نفر- ملاحم ص 147

نصیبین-1 نفر-ملاحم ص 147

نصیبین -2 نفر-احمد و علی-الزام الناصب ج 2 ص 202

نصیبین-2 نفر-داود بن محق ، و حامد صاحب البواری -دلائل الامامه ص317

نوبه-2 نفر-واصل و فاضل -الزام الناصب ج 2 ص 202

نهاوند-1 نفر-عبدالرزاق- ملاحم ص 146

نیزبان-4 نفر-ملاحم ص 202

نیسابور-2 نفر- علی و مهاجر-نوائب الدهور ج2 ص 119

نیسابور-17 نفر-ملاحم ص 203

نیسابور-18 نفر- سمعان بن فاخر ، و ابو لبابه بن مدرک ، و ابراهیم بن یوسف القصیر و مالک بن حرب بن سکین، و زرود بن سوکن ، و یحیی بن خالد، و معاذ بن جبرئیل ، و احمد بن عمر بن زفر و عیسی بن موسی السواق ، و یزید

بن درست، و محمد بن حماد بن شیت و جعفر بن طرفان ، و علان ماهویه ، وابو مریم، و عمر بن عمیر بن مطرف و بلیل بن ... و هاید بن هومر دیار . مؤلف گوید این تعداد هم ناقصی دارد یا واو عطفی در بین افتاد یا نسخه ناقص است. والله العالم .-دلائل الامامه ص315

نیشابور-همان نیسابور است

نیل-1 نفر - ملاحم ص 147

نیل-1 نفر -شاکر بن عبده - دلائل الامامه ص319

وادی القری -1 نفر- ملاحم ص203

وادی القری1 نفر-حر بن زبرقان -دلائل الامامه ص 318

واسط-3 نفر-ملاحم ص 147

واسط-1 نفر- ملاحم ص203

واسط -1 نفر-عقیل-الزام الناصب ج 2 ص 202

وهان ⁽¹⁾-1 نفر-حسین-الزام الناصب ج 2 ص 203

هَجَر-1 نفر-ملاحم ص 148

هَجَر⁽²⁾-2 نفر-موسی و عباس - نوائب الدهور ج 2 ص 116

هِجر-1 نفر-عبد القدوس -الزام الناصب ج 2 ص 201

هرات-1 نفر -ملاحم ص 147

هرات-1 نفر-نهروش -نوائب الدهور ج2 ص 120

هرات-12 نفر- ملاحم ص203

هرات-12 نفر- سعید بن عثمان الوراق، و ماسح (سحر) بن عبدالله ابن نبیل (نیل) و المعروف بغلام (بعلام) الکندی ، وسمعان القصاب، وهارون بن عمران، وصالح بن جریر، والمبارک بن معمر بن خالد ، و عبد الاعلی بن ابراهیم بن عبده ، و نزل بن حزم، و صالح بن نعیم، و ارم (آدم) بن علی، و خالد القوانس (القواس) - دلائل الامامه ص 315

هراش-1 نفر-نهروش-الزام الناصب ج 2 ص 203

هلوان-در حلوان گذشت

همد(همدان)-2 نفر -علی و صالح -الزام الناصب ج 2 ص 201

همدان-3 نفر -جعفر ، اسحاق ، موسی -ملاحم ص 146

همدان-3 نفر-ملاحم ص203

همدان-4 نفر-هارون بن عمران بن خالد، و طیفور بن محمدبن طیفور، و أبان بن محمد بن ضحاک، و عتاب بن مالک بن جمهور-دلائل الامامه ص315

هونین-3 نفر-عبدالسلام و فارس و کلیب- نوائب الدهور ج 2 ص 116

هویقین⁽¹⁾-3 نفر-عبدالسلام و فارس و کلیب -الزام الناصب ج 2 ص 201

یافا⁽²⁾-1 نفر- صالح بن هارون-دلائل الامامه ص 318

یخشب-1 نفر-ملاحم ص 206

یلمورق-2 نفر-باد صبا (صنا) بن سعد بن السحیر(سحر) و احمد بن حمید بن سوار-دلائل الامامه ص 317

یمامه-1 نفر-ملاحم ص 148

یمامه-2 نفر-ظافر و جمیل -الزام الناصب ج 2 ص 203

یمن-14 نفر- جبیر ، و حویش ، و مالک ، و کعب،و أحمد، و شیبان، و عامر ، و عمار، و فهد، و عاصم، و حجرش، و کلثوم و جابر ، و محمد-الزام الناصب ج 2 ص 203

ذکر تتمه حدیث ابو بصیر که در ملاحم ص 24 بیان می کند که صدر حدیث قبل از جدول ذکر شد و تتمه حدیث این است که فرمود و از اصحاب کهف هفت نفر، و التاجران الخارجان من عانه الی انطاکیه ⁽³⁾و المستأمنه الی الروم احد

عشر رجلا⁽¹⁾و النازلون بسراندیب ⁽²⁾و المفقود من مرکبه بسلاهط رجل ⁽³⁾و من

هرب من الشعب الی سندانیه رجلان ⁽¹⁾و المتخلی بسقلیه ⁽²⁾والطواف لطلب

الحق من یخشب رجل⁽¹⁾و الهارب من عشیرته من بلخ رجل ⁽²⁾.

و المجتح بالکتاب من سرخس علی النصاب (شرح این جملات در پاورقی از خود حدیث بیان می شود)

پس اینها 313 مردند که خداوند در یک شب ایشان را در مکه جمع خواهد کرد و آن شب جمعه خواهد بود پس صبح جمعه در مکه در مسجدالحرام جمع هستند و احدی از ایشان تخلف نخواهد کرد پس در کوچه های مکه برای جاو منزل گردش می کنند اهل مکه ایشان را نشناسند پس بعضی به بعض دیگر بگویند امروز یک جماعت غریب دیده می شوند و از اهل یک بلده هم نیستند و اهل و عیال هم ندارند حیوان سواری هم ندارند.

ایشان در این گفتگو هستند که مردی از بنی مخزوم پیش می آید و می گوید دیشت خوابی دیده ام که خیلی عجیب است و از آن ترسانم، می گویند بیا تا برویم پیش فلانی ثقفی قصه را به او بگو وقتی که نزد ثقفی جمع می شوند مرد مخزومی می گوید خواب دیدم ابری از آسمان پاره شد و روی کعبه پخش شد و در آن ملخهای پردار و سبز بود که به اطراف عالم منتشر شدند و به هر بلدی رسیدند آتش زدند و به قلعه ای رسیدند آن را کوبیدند. ثقفی تعبیر کرد که در این

شب لشکری از لشکرهای خدا به شما وارد شده که طاقت مقاومت با ایشان را ندارید. پس از نزد او برخاسته و بفکر حمله افتادند ولی خداوند قلب ایشان را پر از ترس نموده بعضی با بعضی دیگر مشورت کردند یکی گفت عجله نکنید و حمله بر ایشان ننمائید هنوز که منکری از ایشان صادر نشده اظهار مخالفت ننمودند اسلحه بیرون نکشیده اند شاید مردی از قبیله خودتان با ایشان باشد و اگر از ایشان چیز ناپسند دیدند آن وقت ایشان را بیرون کنید ولی ایشان مردمانی هستند عبادت کن و با هیئت نیکو و در حرم خدا هستند که نمی شود ایشان را ترسانید مگر وقتی که خلافی انجام داده شود.

شخص مخزومی که خواب را دیده بود گفت من ایمن از ایشان نیستم می ترسم پشت سر ایشان ماده و دسته ای باشد که اگر به ایشان ملحق شوند کار مشکل می شود خوب است الان که کم هستند کارشان را ساخت. و گمان نکنم تأویل خواب رفیقمان جز آنکه حق باشد. یکی گفت اگر دسته ایشان مثل ایشان بی سلاح باشند که کاری ندارد چون سلاح ندارند، و اگر لشکری آمداینها مثل یک آب خوردن کارشان ساخته است.

در همین گفتگوها بودند که شب فرا گرفت و ایشان را خواب ربود و دیگر جمع نشدند پس حضرت قیام فرمود و اصحابش را ملاقات فرمود مثل اینکه از یک پدر و مادر هستند صبح متفرق می شوند و شب جمع می گردند.

ابو بصیر گفت فدایت شوم غیر از ایشان مؤمنی نیست روی زمین فرمود چرا ولی ایشان عده ای هستند که حضرت در ایشان قیام می کند و ایشان نجباء و فقهاء و حکام و قضات هستند که پشت و روی ایشان را مسح فرموده هیچ امری مشکل بر شما نیاید.

در غیبت نعمانی ص316از حضرت صادق علیه السلام منقول است که اصحاب طالوت مبتلی شدند به نهر آب که خداوند می فرماید زود است شما را مبتلا کنم

به نهر ، و اصحاب قائم علیه السلام هم به مثل این مبتلا خواهند شد.

و ایضا در همان صفحه از امیرالمؤمنین علیه السلام می فرماید که اصحاب قائم جوانند کهول (یعنی 35 تا پنجاه سالگی) ندارند مگر مثل سرمه در چشم یا نمک در آش و خوردنی.

در غیبت نعمانی ص316 از امام صادق علیه السلام نقل کند که صاحب این امر اصحابش محفوظ است اگر تمام مردم بروند خداوند برای او اصحابش را می آورد الخ.

و در غیبت نعمانی ص 200 در حدیثی حضرت صادق علیه السلام فرمود هرکس دوست دارد از اصحاب قائم ما باشد پس باید انتظار و عمل به ورع و محاسن اخلاق داشته باشد پس اگر این عمل را انجام داد و مرگ او را رسید پیش از آمدن حضرت، بوده باشد برای او مزد کسی که او را درک کرده باشد الحدیث

«اصفهان »

در ملاحم ص 146 می فرماید چهار نفر از اصفهان از یاران حضرت هستند بنام موسی و علی و عبدالله و غلفان.

و در ص203 می فرماید یک نفر بنام یونس.

و ایضا در ملاحم ص206 مرابط و سیاح را می فرماید مردیست از اصفهان از ابناء دجالین برای او عوده و چوب دستی است در او هفت چیز موجود است که غیر از او نمی داند از بلد خود خارج می شود و سیر در بلاد می کند و حق را طلب می نماید ، پس ملحق نشود به مخالف جز آنکه از او راحتی یابد الخ.

و در ص209 المفقود من مرکبه را تفسیر می کند که مردی است از یهودیه اصفهان از سلاهط (که اسم وادی است) خارج می شود و می خواهد ایله (که شهریست در حدود شام) برود همین طور که در دل شب در دریا سیر می کند ندا

کرده می شود از کشتی پیاده شده به زمینی می رسد که از آهن سخت تر باشد و از حریر نرم تر. پس ندا می شوند اهل مکه سوار شوید این صاحب شما است پس بر می گردد و آن مرد ندا می کند که بر من باکی نیست و جماعت همه مکه هستند و هیچ یک تخلف نمی کنند .

«اصل»

بنده سنگدل و بی اصل و نسب را . در آسیا حدیث 1 گذشت .

«اصهب»

اصهب یعنی سرخرو .

در بنی عباس حدیث 17 اسمی از اصهب خواهد آمد.

در بحار ج 52 ص 212 در ذیل حدیثی امام باقر علیه السلام فرمود اول زمینی که خراب می شود شام است آن وقت سه پرچم اختلاف کنند پرچم اصهب و پرچم ابقع و سفیانی.

در بحار ج 52 ص 269 حدیث 160 از امام باقر علیه السلام روایت کند که فرمودای برید بپرهیز جمع (در بعض کتب شر) اصهب را ، گفتم اصهب چیست ؟ فرمود ابقع ، گفتم ابقع کدام است ؟ فرمود ابرص، و بپرهیز سفیانی را، و بپرهیز دو فراری را از اولاد فلان که می آیند مکه و در آنجا اموال را تقسیم می کنند، و خود را شبیه قائم علیه السلام می سازند ، و بپرهیز شذاذ آل محمد را (مراد زیدیه باشد) الخ.

اختلاف سه پرچم در شام پرچم اصهب و ابقع و سفیانی (در شام خواهد آمد).

اول زمین مغرب شام است آنجا بین سه پرچم اختلاف شود یکی اصهب الخ. در شام خواهد آمد.

در الامام المهدی از لوایح الانوار سفارینی ج 2 ص 16 گفت اصهب از بلاد

جزیره خروج می کند. تا آنجا که گفت اول کسی که خروج می کند و بر بلاد غالب می شود اصهب است.

«اطمینان»

اطمینان به هر کس از عجز و ناتوانیست . در زمان حدیث 84 خواهد آمد .

«افریقی »

در البرهان ص 149 از ابی قبیل روایت کند که در افریقیه امیری دوازده سال پادشاهی کند، و بعدش فتنه باشد، پس از آن مردی سبز رنگ پادشاهی کند و پر از عدل کند پس بسوی مهدی برود و حکومت را به او واگذار کند و دشمن را از او دفع کند.

«افسر»

افسر گسیخته شود. در فرج حدیث 7 خواهد آمد.

«اقرار»

در مستدرک حاکم ج 4 ص 508 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که هرگز خداوند امتی را عذاب نکند مگر آنکه غدر کنند، سؤال شد غدرش کدام است ؟ فرمود اقرار و اعتراف به گناه می کنند ولی توبه نمی کنند. الحدیث .

«اقلیم»

در کف دست خواهد آمد.

«الاغ»

در شام حدیث 6 دجال حدیث 24 و 36 و 38 و 39 خواهد آمد.

«امانت»

در مستدرک حاکم ج 4 ص 504از ابن مسعود نقل می کند که اول چیزی که از دین شما گم می شود امانت است و آخر آن نماز . الحدیث.

«اَمِت اَمِت»

یعنی بمیر بمیر

در ملاحم ص 65 و کنز العمال ج 14 ص 597 فرمود شعار اصحاب مهدی علیه السلام امت امت است.

در کنز العمال ج 14 ص 598 و ملاحم ص 65 فرمود علامتشان امت امت است .

«اُمَّت»

(1) در مستدرک حاکم ج 4 ص 430 از عوف بن مالک از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که امت من هفتاد و چند فرقه شوند، و بزرگترین فرقه ها کسانی باشند که امور را برای خود قیاس کنند پس حرام را حلال کنند و حلال را حرام . (مثل طائفه حنفیه که تابع ابو حنیفه هستند)

(2) در مستدرک حاکم ج 4 ص 449دارد که رسول خدا صلی الله و علیه و آله فرمود همیشه امت من تظاهر برحق کنند تا وقتی که بر پا شود ساعت ظهور.

(3) ایضا در همان صفحه دارد که رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم فرمود من از خدای خود سؤال کردم که امت مرا به گرانی مبتلا نکند ، به من عطا فرمود، سؤال کردم که دشمن بر امت من مسلط نکند عطا فرمود، و سؤال کردم که خودشان را بهم

مبتلا نکند منعم کرد و قبول نفرمود ، تا آنجا که فرمود من بر امتم نمی ترسم مگر از پیشوایان گمراه کننده، و ساعت ظهور برپا نشود تا آنکه ملحق شود قبائلی از امت من به مشرکین و تا اینکه قبایلی از امن من بت پرست شوند، و هر وقت شمشیر گذارده شود در امت من برداشته نشود تا روز قیامت.

(4) در مستدرک حاکم ج 4 ص 449 در ذیل حدیثی است که فرمود از خداوند خود سؤال کردم برای امتم که به قحطی ایشان را هلاک نکند عطا فرمود، و درخواست نمودم که دشمن را بر ایشان مسلط نگرداند عطا فرمود، و درخواست نمودم که دشمن را بر ایشان مسلط نگرداند (و همدیگر را نکشند و اسیر نکنند) قبول نفرمود تا آنجا که فرمود زود است که سی نفر دروغگو خارج شوند و همه ایشان گمان کنند پیغمبرند و حال آنکه بعد از من پیغمبری نیست. ولکن همیشه در امت من طائفه هستند که برای حق تظاهر می کنند و می جنگند و خذلان کسی هم به ایشان ضرر نمی زند تا امر خدا برسد تا آخر خبر.

(5) و در کنز العمال ج 14 ص 50 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود از خدای خود سؤال کردم که امت من را به غرق شدن هلاک نکند به من عطا فرمود و سؤال کردم که به قحطی هلاک نکند عطا فرمود و سؤال کردم که سختی و عذاب بین ایشان نباشد و خودشان به خودشان ظلم و ستم نکنند قبول نفرمود.

(6) در کنز العمال ج 14 ص 226 فرمود وقتی این امت حلال دانستند خمر رابه نبیذ و ربا را به بیع و شراء ، و رشوه را به هدیه ، و با زکات تجارت کردند پس آن وقت وقت هلاکشان خواهد بود تا گناهشان زیاد شود.

(7) در کنز العمال ج 14 ص 226 فرمود هر وقت حلال دانست امت من پنج چیز را پس بر ایشان است هلاکت ، وقتی لعن بر همدیگر ظاهر شود، و حریر بپوشند ، و زنهای آوازه خوان بگیرند، و خمر یعنی شراب مست کننده بیاشامند، و مردها به مردها و زنها به زنها اکتفاء کنند.

(8) در مستدرک ج 4 ص 450 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله ر روایت کند که همیشه امت من در راه حق مقاتله کنند و بر دشمنان غلبه کنند تا اینکه مقاتله کند با آخر ایشان دجال.

(9) و در مستدرک حاکم ج 4 ص 448 و کنز العمال ج 14 ص 49 ازرسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کنند که امت من امت مرحومه و رحم شده اند و عذابی در آخرت برای ایشان نیست. بلکه خداوند ایشان را در دنیا بواسطه زلزله و کشتار و فتنه عذاب می کند.

(10) و در ص448 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود برپا نشود ساعت (ظهور) بر امت من مگر اینکه چند قبیله ایشان ملحق به مشرکین شوند، و چند قبیله بت پرست گردند.

(11) در ملاحم سید ص 70 باب 153 در چند حدیث دارد که رسول خدا فرمود امت من در زمان مهدی از چنان به نعمت برسند که هرگز همچو نعمتی ندیده باشند.

(12) در ملاحم ص 153 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود بتحقیق رستگار خواهد شد امتی که من در اولش باشم و عیسی در آخرش الحدیث.

(13) و در ص 158 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که بیاید بر امت من آنچه بر بنی اسرائیل آمد بدون کم و زیاد و بنی اسرائیل هفتاد و دو فرقه شدند امت من هفتاد و سه فرقه می شوند یکی از آنها نجات دارد و مابقی هلاک خواهند شد . عرض شد آن ملت که نجات دارند کیانند فرمود آنهائیکه عملشان مثل عمل من و اصحاب من باشند.

(14) در مستدرک حاکم ج 4 ص 508 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که هرگز خداوند امتی را عذاب نکند مگر وقتی که غدر کنند عرض شد غدرش کدام است ؟ فرمود اقرار و اعتراف به گناه می کنند و توبه نکنند الحدیث.

(15) و در ص 515 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که جماعتی از این امت شب مشغول خوردن و آشامیدن و لهب و لعب هستند صبح که شد مسخ شده اند به خنزیر⁽¹⁾و یک جماعتی به زمین فرو می روند صبح که شد می گویند طائفه فلان دیشب به زمین فرو رفته اند و خانه فلان دیشب خسف شده اند و سنگباران می شوند چنانچه قوم لوط سنگباران شدند و باد عقیم می وزد و آنها را از بین می برد چنانچه قبل از ایشان را از بین برد، بواسطه شرب خمر و رباخواری و پوشیدن حریر و گرفتن زنان رقاصه و مغنیه و قطع رحم کردن.

(16) و در کنز العمال ج 14 ص 276 در چند حدیث دارد که فرمود در امت من فرو رفتن به زمین و مسخ شدن و سنگباران شدن خواهد بود.

(17) در حدیث دیگر فرمود بیتوته کنند جماتی از امت من بر اکل و لهو و العب پس صبح کنند در حالیکه بوزینه و خنزیر شده باشند.

(18) و در ص 277 دارد که فرمود در آخر این امت فرو رفتن به زمین و مسخ شدن و سنگباران شدن خواهد بود گفته شد یا رسول الله آیاماهلاک می شویم و حال آنکه در بین ماها اشخاص صالح موجودند ؟ فرمود بلی وقتی بدی زیاد شد.

(19) و در ص 278 فرمود در امت من لرزه ای افتد که هلاک شوند ده هزار ،

بیست هزار ، سی هزار (این بلاء را خداوند قرار داده برای متقین موعظه و برای مؤمنین رحمت و برای کافرین عذاب.

(20) و در ص 219 دارد که فرمود ای کاش می دانستم چگونه است امت من بعد از من وقتی که مردهاشان با تکبر قدم زنند و زنهاشان شادمان و روغن مالیده بیرون شوند. الخ.

(21) و در ص266 فرمود هلاک نشود امتی که من در اولش باشم وعیسی

در آخرش و مهدی در وسطش.

(22) و در ص 269 فرمود چگونه هلاک می شود امتی که من در اولش وعیسی در آخرش و مهدی در آخرش باشد.

(23) و در مستدرک حاکم ج 4 ص 465 و در کنز العمال ص 247 رسول خدا و فرمود نازل بشود به امت من در آخرالزمان بلاء سختی از پادشاهانشان که نشنیده باشند بلائی سخت تر از آن حتی زمین با آن فراخی تنگ شود بر ایشان و حتی زمین پر از جور و ظلم شود، بطوریکه مؤمن پناهی که پناهنده آن شود پیدا نکند آن وقت خداوند بفرستد مردی از عترت من پس پر سازد زمین را از عدل چنانچه پر شده بود از ستم راضی شود از او ساکنین آسمان و زمین و ذخیره نکند زمین بذر خود را و نه آسمان باران رحمت را بلکه هرچه در جوف آنها است بریزند، زندگانی کند در ایشان هفت یا هشت یانه سال ، زندگان آرزو کنند مردگان را که ایشان ملاحظه کنند آنچه را خداوند برای اهل زمین فرو فرستاده از خیر و برکاتش.

(24) در کنز العمال ج 14 ص 335 از عروه روایت کند که بهترین این امت اول و آخرش می باشد ، در اول ایشان رسول خدا است و در آخر ایشان عیسی بن مریم و بین این دو راههائیست کج نه تو از ایشانی و نه ایشان از تو.

(25) در الزام الناصب ج 2 ص 183 و چهره درخشان ج 3 ص 161 در ذیل خطبه البیان امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود ای مردم شنیدم از برادرم رسول خدا صلی الله و علیه و آله که می فرمود جمع می شود در امت من صد خصلت ، که در غیر ایشان جمع نشود تا آنجا که فرمود من به شما خبر می دهم آنچه را که پس از مرگ من جاری می شود و آنچه را تا خروج حضرت صاحب زمان قائم به امر از نسل امام حسین علیه السلام واقع می گردد، و چیزهائی را که در آخر زمان واقع می شود، تا شما بر حقیقت بیان مطلع و آگاه شوید، پس عرض کردند چه وقت اینها خواهد

شد ای امیر مؤمنان ؟ حضرت فرمود زمانی که مرگ بر فقهاء واقع شود، و امت محمد مصطفی نماز را ضایع کنند، و متابعت شهوات کنند، و کم شود امانت داری ، و زیاد شود خیانت، و قهوه ها آشامیده شود (یعنی خمر) و فحش به پدران و مادران شعار شود، و نماز از مسجدها برداشته شود بواسطه خصومتها ، و مسجدها را محل طعام خوردن قرار دهند، و گناه زیاد شود، و حسنات کم شود، و آسمانها فشرده شود (یعنی بارانش را بریزد) (چند روز قبل یک نفر از بوشهر نقل می کرد که بارانی که باید یکسال باید در یک شب آمد لذا سیل خرابی بسیار نمود که کم نظیر بوده) پس در این زمان یکسال مانند یک ماه و یک ماه مانند یک هفته ، و یک هفته مانند یک روز، و یک روز مانند یکساعت می شود ، باران گرم ببارد، و بچه موجب نقص شود ⁽¹⁾(یا موجب خشم گردد) و بوده باشد برای مردمان آن زمان صورتهای نیکو و باطنهای پست هرکس ایشان را ببیند بعجب آید، و هرکس با ایشان معامله کند ظلم و ستمش نمایند ، صورت ایشان صورت آدمیان و دلهای ایشان دلهای شیاطین است، پس ایشان تلختر از صبر (شیره درختی است و گندیده تر از مردار باشند و نجستر از سگ و فریبتنده تر از روباه باشند و باطمع تر از اشعب ⁽²⁾باشند، و از جرب (گری) چسبنده تر باشند، از منکراتی که عمل می کنند باز نمی ایستند ، اگر سخنی به ایشان بگوئی تکذیبت کند، و اگر امینشان دانی خیانت کنند، و اگر از ایشان روگردان شوی غیبت کنند، و اگر مالدار باشی حسد ورزند، و اگر از ایشان بخل کنی دشمنت شوند ، و اگر پستشان دانی فحش می دهند ، گوش دهند؛ به دروغ و بسیار خورنده حرامند، زنا و شرب خمر و گفتار باطل و طرب و غنا را حلال دانند ، شخص فقیر بین ایشان خوار و کوچک است، و مؤمن نزد ایشان

ضعیف و کوچک است ، عالم نزد ایشان پست است، فاسق نزد ایشان مکرم و محترم است و ستمکار نزد ایشان معظم و بزرگ است و ضعیف نزد ایشان بمنزله مرده است ، شخص قوی نزد ایشان مالک و اختیاردار است، (تا آخر که در (زمان) حدیث 55 خواهد آمد).

(26) در بحار ج 18 ص 145 از امام صادق علیه السلام از آباء گرامش از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود وقتی امت من با تبختر و دستهای کشیده راه رفت و فارس و روم خدمتگزار ایشان شد، آن وقت جنگ ایشان بین خودشان واقع خواهد شد.

(27) در بحار ج 18 ص 146 و کافی ج 2 ص 296 از امام صادق علیه السلام از پیغمبر خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود زود است بیاید بر امت من زمانیکه بد شود در آن باطنشان و نیکو شود ظاهرشان ، برای طمعی که به دنیا دارند و نخواسته باشند به ظاهر سازیشان آنچه را نزد خدا است، کارهاشان ریائی باشد و ترسی به ایشان راه نداشته باشد، آن وقت خداوند بلائی عمومی شامل حال ایشان کند پس مثل غرق شده دعا کنند و به اجابت نرسد.

زود است بیاید بر امت من زمانیکه باقی نماند از قرآن مگر رسمش الخ .در قرآن حدیث 24 خواهد آمد.

(28) در الامام المهدی ج 1 ص 93 از مصابیح السنه بغوی ص 193 نقل کند که پیغمبر صلی الله و علیه و آله فرمود وقتی امت من پانزده خصلت را انجام دادند بلا بر ایشان نازل شود و شمرد این خصلتها را و ذکر نکرد یاد بگیرد برای غیر دین و گفت نیکوئی کند به رفیقش و به پدرش جفا کند، و گفت و خمر خورده شود و حریر پوشیده شود.

چرا این امت شبیه به خنازیر انکار این امر می کنند الخ . در صاحب الامر حدیث 4 خواهد آمد.

چرا این امت ملعونه انکار می کنند الخ. در صاحب الامر حدیث 4 خواهد آمد.

(29) در مستدرک حاکم ج 4 ص 487 و ص 511 از رسول خدا صلی الله علیه وآله سلم روایت کند که فرمود زود است که مردمی از امت من از طرف مشرق خروج کنند و قرآن بخوانند ولی از حنجرشان تجاوز نکند (صرف خواندن باشد عمل به آن نکنند) هر رئیسی از ایشان خروج کند از بین برود تا وقتی که دجال در بقیه ایشان خروج کند.

«امتحان»

(1) در کافی ج 1 ص 369 و غیبت نعمانی ص 201 از حضرت صادق علیه السلام روایت کنند که چون با امیر المؤمنین علیه السلام بعد از کشته شدن عثمان بیعت شد حضرت بالای منبر رفته خطبه خواندند و در آن فرمودند آگاه باشید که اختبار و ابتلاء شما عود کرد مثل روزی که پیغمبر مبعوث شد، قسم به آن کسی که او را فرستاد بحق ، هرآینه شما را به هم و گرفتاری مبتلا کند و غربال نماید بطوری که بالای شما به زیر و پائین شما بالا رود (تا آنجا که فرمود) والله من کتمان نکردم علامت یا کلمه ای را و هیچ وقت دروغ نگفتم، و من خبر داده شده بودم به این مقام و به این روز .

(2) و در کافی ج 1 ص 370 و غیبت نعمانی ص 202 معمر بن خلاد از امام هشتم روایت کند که فرمود آیا مردم گمان می کنند واگذاشته می شوند بمجرد اینکه بگویند ما ایمان آوردیم و امتحان نمی شوند؟ (یعنی مسلما امتحان خواهند شد)پس حضرت به من فرمود مراد از فتنه و امتحان چیست ؟ عرض کردم آنکه پیش ما است یعنی امتحان در دین است. فرمود امتحان و آزمایش شوند

چنانچه طلا آزمایش شود و فرمود خالص گردند چنانچه طلا (را زرگر) خالص کند.

(3) و در کافی ج 1 ص 370 و غیبت نعمانی ص 202 از حضرت صادق و امام باقر علیها السلام روایت کند که فرمود این حدیث شما را قلوب مردم ناخوش دارند و نفرت جویند، پس هرکس پذیرفت و اقرار به آن نمود بیشتر به او بگوئید و اگر انکار نمود، او را واگذارید، بدرستی که ناچار باید امتحانی پیش آید که همه خاصان و دوستان سقوط کنند، بلکه سقوط کند کسی که (از زیرکی) یک مو را دوتا می کرد تا نماند مگر ما و شیعیان ما . (یعنی هرکس هرچه دانا و زیرک باشد وقتی که فتنه و امتحان سخت گشت از بین می رود و خود را نمی تواند نگاه دارد مگر شیعه خالص صد در صد آنهم جایش خالی است.)

(4) در غیبت نعمانی ص203 روایت کند که روزی بعض اصحاب داخل بر حضرت صادق علیه السلام شد و عرض کرد فدایت شوم من تو را دوست می دارم و دوست دارم هرکه شما را دوست دارد ، ای آقای من چقدر شیعیان شما زیادند .

حضرت فرمود: یادآور ایشان را عرض کرد زیاد هستند حضرت فرمود: بشمار ایشان را عرض کرد بیش از اینها است . پس حضرت فرمود هر وقت عده 313 نفر کامل شدند شما به مقصود می رسید، ولکن شیعه های ماکسی است که صدایش از گوشش تجاوز نکند، و حقد و حسدش از خودش تجاوز ننماید ، و ما را علنی مدح نکند، و با دشمن ما تزاع نکند، و با کسی که عیبجوئی ما می کند ننشیند، و با دشمن ما محادثه نکند و حدیث نگوید، و دشمن ما را دوست نداشته باشد، و دوست ما را دشمن نداند.

راوی عرض کرد پس ما چه کنیم با این شیعه مختلف که می گویند ما شیعه هستیم ، پس حضرت فرمود در ایشان امتحان و آزمایش خواهد بود، و در ایشان تبدیل خواهد شد، سالهای گرانی بر ایشان وارد خواهد شد که ایشان را

فانی سازد و شمشیر ایشان را خواهد کشت و اختلاف ایشان را هلاک خواهد نمود. بدرستی که شیعیان ما کسی است که صدا نکند مثل صدای سگ ، و طمع نداشته باشد مثل طمع کلاغ، و از مردم سؤال بکف نکند اگرچه از گرسنگی بمیرد، عرض کردم فدایت شوم اینها را از کجا پیدا کنم ؟ فرمود در اطراف زمین پیدا کن، ایشانند که سهل المؤونه هستند و عیش با آرامش دارند، و خانه بدوش هستند، اگر حاضر باشند کسی ایشان را نشناسد و اگر غائب و مخفی باشند کسی از ایشان تفقد نکند و اگر مریض گردند کسی به عیادت ایشان نرود، و اگر از کسی دختر خواستگاری کنند به ایشان زن ندهند، و اگر بمیرند تشییع ایشان نکنند، ایشانند که در اموالشان مواسات می کنند و در قبرشان همدیگر را زیارت می کنند و هوای مختلف ندارند، اگرچه شهرهاشان مختلف باشد.

(5) در غیبت نعمانی ص 204و کافی ج 1 ص 370 حضرت صادق علیه السلام فرمود با قائم از عرب بسیار کم هستند، گفته شد کسانیکه ادعاء تشیع می کنند زیادند، فرمود باید مردم آزمایش بشوند و تمیز داده شوند، و غربال بشوند و از غربال هم بسیاری خارج شوند.

(6) و در غیبت نعمانی ص 205 از حضرت امام حسین یا امام حسن علیها السلام روایت کند که فرمود این امری که شما انتظارش دارید نخواهد شد تا اینکه بعضی شما از بعضی دیگر تبری جویند و در صورت هم تف و آب دهن اندازند، و بعض شماها در حق بعض دیگر شهادت به کفر بدهند و همدیگر را لعن کنند.

راوی عرض کرد خیری در آن زمان نیست حضرت امام حسین علیه السلام فرمود همه خبرها در همان زمان است قائم ما برخیزد و همه اختلافات را برطرف سازد.

(7) در کافی ج 1 ص 370 حضرت صادق علیه السلام فرمود ای منصور این امر نخواهد آمد شما را مگر بعد از یأس نه بخدا تا اینکه تمیز داده شوید ، نه بخدا تا

اینکه آزمایش شوید، نه بخدا تا وقتی هرکس بخواهد شقی و بدبخت شود و هرکس بخواهد سعید و خوشبخت گردد.

(8) در غیبت نعمانی ص206 از حضرت صادق علیه السلام روایت کند که این امر نخواهد آمد تا وقتی آب دهن بیندازد بعض شما در صورت بعض دیگر و تا اینکه لعن کند بعض شما بعض دیگر را، و تا وقتیکه نام گذارید بعض شما بعض دیگر را دروغگو.

(9) و در کافی ج 1 ص 370 حضرت صادق علیه السلام به اصحابش فرمود هیهات هیهات یعنی دور است دور است نه بخدا آنچه را چشم به او دوخته اید نخواهد شد مگر وقتی که غربال شوید ، نه بخدا مگر وقتی که امتحان شوید نه بخدا مگر وقتی که تمیز داده شوید، نه بخدا مگر وقتی که ناامید باشید ، نه بخدا مگر وقتی که شقی و بدبخت بشود کسی که بدبخت است و سعید و رستگار گردد کسی که خوش بخت است.

(10) در غیبت نعمانی ص 206 حضرت باقر علیه السلام فرمود باید امتحان شوید ای شیعه آل محمد مثل سرمه در چشم چون صاحب چشم می داند کسی سرمه به چشم کشیده ولی نمی داند کی سرمه از چشمش رفته و هچنین صبح می کند مردی بر شریعت و دین ما و شب می کند و حال آنکه از دین خارج شده و شب می شود بر شریعت ماست صبح می کند از دین خارج گشته .

(11) در غیبت نعمانی ص207 حضرت صادق علیه السلام فرمود البته البته باید شکسته شوید شکستن شیشه ولی شیشه شکسته ممکن است آبش کنند و به حالت خود برگردد ولی شما شکسته شوید مثل شکستن کوزه که به حالت خود برنمی گردد والله باید غربال شوید ، والله باید تمیز داده شوید والله باید امتحان شوید و خالص گردید ، حتی نماند از شما (در دین) مگر خیلی کم و حضرت

دستش را وارو نمود (کنایه از اینکه چیزی نمی ماند نعوذ بالله از امتحانات آخر الزمان)

(12) و در غیبت نعمانی ص 211 دارد که امام باقر علیه السلام فرمود مَثَل شیعیان ما مَثَل خرمن طعام است که حیوان خورنده ای در آن بیفتد پس پاک کنند دوباره بیفتد باز پاک کنند تا اینکه بماند در آن چیزی که دیگر حیوان خورنده ضرر به آن نرساند همچنین شیعیان ما باید تمیز داده شوند باید امتحان کرده شوند تا باقی نماند از ایشان مگر کسی که فتنه به او ضرر نرساند.

(13) ایضا در ص 211 امام صادق علیه السلام فرمود مؤمنین مبتلا خواهند شد پس خدا پیش خودش ایشان را تمیز خواهد داد. خداوند مؤمنین را ایمن نکرده از بلاء دنیا و تلخیش ، بلی ایمن کرده ایشان را از کوری و بدبختی آخرت الخ.

(14) در روضه کافی حدیث 21 روایت کند که امیر المؤمنین علیه السلام خطبه ای خواند پس حمد خدائی را نمود سپس صلوات بر پیغمبر صلی الله و علیه و آله فرستاد، سپس فرمود چیزی که بیشتر بر شما می ترسم دو خصلت است یکی متابعت هوا و دیگر آرزوی دراز ، اما متابعت کردن هوا پس از حق باز دارد، و اما آرزوی دراز آخرت را از یاد انسان می برد، آگاه باشید دنیا بار خود را بسته و پشت کرده می رود و اما آخرت دارد جلو می آید، و برای دنیا و آخرت هر کدامی اولادی هست پس شما از اولاد آخرت باشید، و از اولاد دنیا نباشید ، چون امروز روز عمل است و حسابی در کار نیست ولی فردای (قیامت) حساب است عمل در آن نیست.

و بدرستیکه ابتداء واقع شدن فتنه ها از پیروی هوای نفس و حکمهای مخالف شرع و خدا است، و در آن فتنه ها پیروی کنند مردانی ، مردانی را و آگاه باشید اگر حق خالص بود اختلافی نبود، و اگر باطل خالص بود ترسی برای

صاحب عقلی نبود، ولکن پاره ای از حق و پاره ای از باطل را گرفته باهم مخلوط می کنند، آن وقت شیطان بر دوستانش غلبه پیدا می کند ، (مردم را گمراه می کند ، دشمن نود و نه حرف حق می زند یک حرف باطل آن وقت امر بر اکثر مردم مشتبه می شود) و نجات مال کسانی می شود که رحمت خدا بر ایشان سبقت گرفته باشد.

بدرستیکه شنیدم از رسول خدا صلی الله و علیه و آله که می فرمود چه شود شما را وقتی که فتنه ای به شما برسد که کوچک در آن تربیت شود و بزرگ در آن پیر گردد، و مردم چنان در آن سیر کنند که آن را سنّت گیرند بطوریکه اگر چیزی از آن تغییر کند گفته شود سنّت تغییر کرد، و بدرستی که مردم منکر بجا آورند و بلاء سخت شود و ذریه اسیر گردد، و چنان فتنه مردم را بسوزاند که آتش هیزم را می سوزاند، و چنان نرمشان کند که اسیا (گندم یا جو را نرم می کند) آن وقت علم فقه بیاموزند برای غیر خدا و علم را یاد بگیرند برای غیر عمل، و دنیا را به اسباب اخرت طلب کنند، پس متوجه مردم شد در حالیکه مردان از اهل بیتش و خواصش و شیعیانش در اطراف او بودند. پس فرمود حکومتهای قبل از من عملی انجام دادند که مخالفت کردند رسول خدا را از روی عمد و عهدش را شکستند و سنّتش را تغییر دادند بطوریکه اگر وادار کنم مردم را بر ترک آن و کارها را روی موازین خود بدارم چنانچه در زمان رسول الله صلی الله و علیه و آله بود هرآینه لشکرم از دور من متفرق می شوند بطوریکه تنها می مانم ، یا اندکی از شیعیانم که فضل مرا شناخته و امامت مرا واجب می دانند، از روی کتاب خدا و سنّت رسول الله صلی الله علیه وآله سلم آیا اگر می دیدید که من امر می کردم مقام ابراهیم علیه السلام را به آنجایی برگردانند که رسول خدا صلی الله و علیه و آله گذاشته بود (و عمر جابجا کرده) و می دیدید که فدک را رد می کردم به ورثه فاطمه علیها السلام و صاع رسول خداصلی الله و علیه و آله را

رد می کردم به همان نحوی که بود⁽¹⁾.

و می دیدید زمینهائی را که رسول خداصلی الله و علیه و آله واگذار نموده برای اشخاصی و به آنها داده نشده من آن را اجرا می کردم.

و می دیدید که خانه جعفر را (که داخل مسجدش کرده اند) به ورثه اش رد می کردم و مسجد را خراب می کردم.

و می دیدید که رد می کردم احکامی را که به ستم و جور حکم کرده اند⁽²⁾.

و می دیدید که زنهائی را که بناحق زیر پای مردانی بودند می گرفتم و به شوهرهای خود بر می گرداندم .

و می دیدید که اسیر می کردم بچه های بنی تغلب را⁽³⁾.

و می دیدید که رد می کردم آنچه از زمین خیبر تقسیم شده ⁽⁴⁾.

و می دیدید دفتر عطایا و بخششها را نابود می کردم و مثل رسول خدا بالسویه بین صاحبانش تقسیم می کردم ، و نمی گذاشتم بین اغنیاء دور زند.

و می دیدید که مساحت را (در گرفتن خراج) ملغی می کردم⁽⁵⁾.

و می دیدید که در ازدواج مساوات را مراعات می کردم (هر مرد مسلمانی می توانست زن مسلمانی را ازدواج کند بخلاف عمر که گفت عرب نباید از غیر

عرب زن بگیرد) و خُمس رسول خدا صلی الله و علیه و آله را همانطوری که خدا واجب کرده مقرر می داشتم ، (چون عمر منع کرد خمس آل محمد را چنانچه پیروانش امروزه نمی دهند اللهم العن من ظلمنا حقنا)

و رد می کردم مسجد رسول خدا را به همان جای اولش، و درهائی را که به مسجد رسول خدا باز کرده اند می بستم و درهائی را که بسته اند باز می کردم، و حرام می کردم مسح بر خف و کفشها (چون عمر تجویز کرده مسح بر کفشها را)

و بر آشامیدن نبیذ (یک نوع خمریست) حد جاری می کردم، و متعه حج و متعه نکاح را امر به حلال بودنش می کردم ، و امر می کردم پنج تکبیر بر جنازه ها بگویند ، و مردم را ملزم می کردم که بسم الله الرحمن الرحیم را بلند بگویند چون سنی ها نمی گویند و یا آهسته می گویند)

و خارج می کردم کسی را که با رسول خدا صلی الله و علیه و آله داخل کرده اند در مسجد و حال آنکه رسول خدا ایشان را بیرون کرده، و داخل می کردم کسی را که بعد از رسول خدا خارجش کردند و حال آنکه رسول خدا داخلش کرده بود، و وادار می کردم مردم را به حکم قرآن، و بر طلاق دادن بر وجه سنّت (که خدا و پیغمبرش دستور داده اند نه آنطور که سنی ها می گویند) و صدقات و زکات را از اقسام نُه گانه می گرفتم با شرایط و حدودش (نه مانند سنیها که بر غیر از اقسام نُه گانه زکات بسته اند چنانچه امروزه بعض از پیروانشان که اسما شیعه هستند قائل شده اند)

ورد می کردم وضو و غسل و نماز را بر وقت و شرایط و جای خود. و رد می کردم اهل نجران را بجای خود (چون عمر ایشان را از نجران بیرون کرد) و رد می کردم اسیران فارس و سائر امم را به کتاب خدا و سنّت پیغمبرش صلی الله و علیه و آله (اگر این عملیات را انجام می دادم) هر آینه از دور من متفرق می شدند، بخدا قسم مردم را امر کردم که در شهر رمضان نافله را با جماعت نخوانند و آگاه کردم

ایشان را که نماز جماعت در نافله بدعت است پس بعض لشکریانم که در جلو من شمشیر می زد صدا کردی ای اهل اسلام سنّت عمر را تغییر دادند، نهی می کند نماز مستحبی را در شهر رمضان با جماعت نخوانیم ، و ترسیدم که از ناحیه لشکر من به من شورش کنند ، چه کشیدم از این امت از تفرق ایشان و پیروی نمودنشان از پیشوایان گمراه و دعوت کنندگان بسوی آتش (تا آنجا که فرمود) هیچ خانواده پیغمبری از امت پیغمبرش ندید آنچه را مابعد از پیغمبر دیدیم، و خدا کمک کار ما است بر ضرر هرکس به ما ظلم کرده و لا حول ولا قوة الا بالله العلی العظیم.

(15) در غیبت نعمانی ص 189 در ذیل حدیثی روایت کند که از بزرگترین امتحانات آن است که حضرت حجت به شکل جوانی خروج کند و حال آنکه مردم خیال کنند او پیر مرد بزرگی است.

(16) در غیبت نعمانی ص 195 از حارث اعور همدانی روایت کند که امیرالمؤمنین علیه السلام روی منبر فرمود وقتی که خاطب هلاک شد و صاحب زمان پنهان شد و باقی ماند دلهائی که زیر و رو گردد ، بعض از دلها پر خیر و بعضی بی خبر باشند، آرزومندان هلاک شوند، متلاشی شوندگان متلاشی شوند، و مؤمنین باقی بمانند، و ایشان اندک باشند ، سیصد یا زیادتر خواهند بود، جهاد کنند به همراه ایشان جماعتی که همراه پیغمبر صلی الله و علیه و آله در روز در جهاد کردند ، که نه کشته شوند و نه بمیرند (یعنی ملائکه نه کشته شوند و نه می میرند)

«امر»

یعنی فَرَج

در فَرَج خواهد آمد.

در بحار ج 51 ص 42 حدیث 27 و 29 فرمود خدا رحمت کند کسی را که امر ما را زنده کند. در انتظار فرج حدیث 3 خواهد آمد.

امر ما از این روشنتر است. در پرچمها حدیث16 خواهد آمد.

«امر به معروف»

در کافی ج 5 ص 59از امام رضا علیه السلام روایت کند که پیغمبر صلی الله و علیه و آله فرموده هر وقت امت من امر به معروف و نهی از منکر را بهم دیگر واگذاردند (و هیچ یک انجام ندهند) پس آماده باشند برای عذاب خدا.

ایضا در ص59 از امام صادق علیه السلام روایت کند که فرمود امر به معروف و نهی از منکر دو مخلوق خدا می باشند هر کس ایشان را یاری کند، خداوند او را عزیز گرداند، و هرکس یاری نکند خداوند او را ذلیل گرداند.

ایضا در کافی ج 5 ص 58 نقل کند که خداوند وحی نمود به حضرت داود علی که من گناه تو را بخشیدم ولی عار گناه تو را برای بنی اسرائیل قرار دادم ، داود عرض کرد چگونه می شود ای پروردگار من و حال آنکه تو ظلم نمی کنی ؟ خطاب رسید برای آنکه ایشان تو را زود جلوگیری نکردند از گناه کردن، و البته این از باب (ایاک اعنی واسمعی یا جاره) است یعنی از باب کنایه است و الا پیغمبرها گناه نمی کنند.

در تهذیب ج 6 ص 181 از امام صادق علیه السلام روایت کند که آن حضرت فرمود سزاوار است که من مؤاخذه کنم از بی گناه شما بواسطه گناه کار شما چرا اینطور نباشد و حال آنکه خبر به شما می رسد که مردی از شماها کار زشتی انجام داده و شما او را نهی و منع نمی کنید ، و از او دوری نمی جوئید ، و اذیتش نمی کنید تا خجالت کشد) از کار زشت خود دست بردارد.

در کافی ج 5 ص 56 و تهذیب ج 6 ص 181 از امام باقر علیه السلام روایت کند که خداوند وحی فرمود به شعیب پیغمبر که من صد هزار از قوم تو را عذاب خواهم کرد چهل هزار از بدان و شصت هزار از خوبان ، عرض کرد خدایا بدها بجای

خود خوبها چرا؟ خطاب رسید برای اینکه با بدکاران سهل انگاری و سستی کردند و بواسطه غضب من به ایشان غضب نکردند.

ولی در کافی ج 5 ص 59 از امام صادق علیه السلام روایت کند که امر به معروف و نهی از منکر بر همه مردم واجب نیست بلکه برای کسی واجب است که قوت داشته باشد و اطاعتش بکنند، و عالم به معروف باشد، و اما کسی که ضعیف است و علم ندارد که کدام حق است و کدام باطل بر او واجب نیست. تا آنجا که می فرماید سؤال شد معنای این حدیث چیست که پیغمبر و فرموده بهترین جهاد کلمه عدلیست نزد سلطان ظالم ؟ جواب فرمود این در وقتی است که خودش دانا باشد و از او هم قبول کند، و الا اگر خود دانا نباشد یا ظالم از او قبول نکند بر او واجب نیست.

در تهذیب ج 6 ص 181 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود همیشه مردم به خیر و سلامت باشند مادامیکه امر به معروف و نهی از منکر بنمایند و کمک بر خوبی و تقوی داشته باشند، و اگر این کار را نکردند برکت از ایشان گرفته شود، و بعضی بر بعض دیگر مسلط شوند آن وقت نه یاوری در زمین داشته باشند و نه در آسمان.

ولی در چند حدیث در کافی ج 5 ص 63 و تهذیب ج 6 ص 180 از امام صادق علیه السلام رسیده که فرمود سزاوار نیست مؤمن خود را ذلیل کند، عرض کردند چگونه ذلیل کند ؟ فرمود داخل در کارهائی شود که از عهده اش بر نمی آید.

در کافی ج 5 ص 56 از امام رضا علیه السلام روایت کند که باید امر به معروف و نهی از منکر بنمائید و الا حکومت می کنند بر شماها بدان شما آن وقت خوبان دعا کنند و به اجابت نرسد.

در ملاحم ص 38 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود باید امر به معروف و نهی از منکر بکنید ، و الا می فرستم بر شما عجم را که گردن شما را بزنند، و

مال شما را بخورند، و شیری باشند که فرار نکنند.

در کنز العمال ج 14 ص 227 دارد که گفته شد یا رسول الله چه زمانی امر به معروف و نهی از منکر از ما ساقط است که واگذاریم ؟ فرمود ... زمانیکه سستی در خوبان شما ظاهر شد، و زنا در شرار شما، و پادشاهی به کوچکان شما محول شد، و فقاهت در پست ترین شما (آن وقت است که تکلیف ساقط است)

در کافی ج 2 ص 374 از امام باقر علیه السلام از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود چون امر به معروف و نهی از منکر نکنند و متابعت خوبان از اهل بیت من ننمایند خداوند هم بدها را بر ایشان مسلط گرداند پس خوبان دعا کنند و به اجابت نرسد.

در کافی ج 5 ص 55 و تهذیب ج 6 ص 180 از امام باقر علیه السلام روایت کند که فرمود بیاید در آخر الزمان جماعتی که متابعت کنند جماعت ریا کار را ، خود را به خواندن قرآن و عبادات وا دارند ولی جاهل و سفیه باشند، امر به معروف و نهی از منکر را واجب ندانند مگر وقتی که ایمن از ضرر باشند، برای خود عذر تراشی کنند، و لغزش علماء و عمل فاسد ایشان را پیروی کنند، نماز و روزه را در وقتی که ضرر نداشته باشد استقبال کنند ، اگر آنهم بر مال و جانشان ضرر داشت ترک می کردند چنانچه مهمترین واجبات را ترک کردند.

در روضه کافی ج 8 ص 40 از امام صادق علیه السلام روایت کند (بیاید زمانیکه) که ببینی شخص سخن حق می گوید و امر به معروف و نهی از منکر می کند دیگری برپا خیزد و او را نصیحت کند که مزن این حرفها را این بر تو واجب نیست.

و در ص 41 از امام صادق علیه السلام روایت کند که فرود بیاید زمانی که ببینی مردم در ترک امر به معروف و نهی از منکر با هم مساوی باشند (و حال آنکه نباید چنین باشند هرکس قدرت دارد و شرایط برای او موجود است باید امر به معروف کند)

در کافی ج 5 ص 60 امام صادق علیه السلام به مفضل فرمود ای مفضل هرکس متعرض پادشاه ظالم شود و به بلائی گرفتار گردد، خداوند به او نه اجر و مزد خواهد داد و نه صبر.

پس از مجموع آنچه ذکر شد معلوم شد که امر به معروف و نهی از منکر به چند شرط واجب است :

اول : باید عالم باشد چون جاهل حق امر به معروف ندارد.

دوم : معصیت کار اصرار بر معصیت خود داشته باشد.

سوم : ضرری برای خود یا دیگران از جهت مالی یا بدنی یا عرضی نداشته باشد.

چهارم : احتمال تأثیر بدهد ، و الا اگر می داند صد در صد قبول نخواهند کردواجب نیست.

پنجم : قوت داشته باشد و مطاع باشد، و در غیر این صورت امر به معروف دلبخواهی می شود نه شرعی.

«امراء»

در غیبت نعمانی ص 248 از امیرالمؤمنین علیه السلام روایت کند که بیاید بعد از صد و پنجاه سال امراء کفره ، تمام حدیث در علامات ظهور خواهد آمد.

«امم و ملتها»

در ملاحم ص 157 و ص 200 از ثوبان غلام حضرت رسول صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود زود است امم و ملتها با همدیگر دست بدست بدهند و دور شما جمع شوند و مثل کاسه خوراکی در میان گذارند و بخورند، کسی عرض کرد یا رسول الله از کمی ما است ؟ فرمود خیر شما زیاد هستید ولی مثل کف روی آب

و چیزهای سبک هستید و خدا ترس را از دل دشمنها بر می دارد و وهن و سستی در دل شما جای می دهد ، سائل عرض کرد وهن چیست ؟ فرمود حب دنیا و کراهت داشتن مرگ است.

«امنیت»

در لوایح الانوار سفارینی ج 2 ص 13 فرمود زمین امن شود بطوریکه پنج نفر زن حج کنند بدون اینکه مردی همراه داشته باشند نترسند جز از خدا.

«اموال»

و بعض اموال شما را بگیرند. در دشمن خواهد آمد.

«امه»

در کنز العمال ج 14 ص 202 فرمود وقتی دیدی امه (و کنیز) مولی و سید و صاحب خود را زائید پس آن از اشراط ساعت ظهور است.

در حدیث دیگر فرمود وقتی دیدی امه و کنیز صاحب خود را زائید ، و دیدی صاحبان بنیان و ساختمان بر یکدیگر بلند پروازی کردند، و دیدی پابرهنه ها و گرسنه ها و عیالها رئیس مردم شدند پس آن از علائم ساعت ظهور است.

«امیرالمؤمنین علیه السلام»

در کافی ج 1 ص 411 از امام صادق علیه السلام سؤال شد که به قائم علیه السلام امیر المؤمنین گفته می شود؟ فرمود خیر الحدیث. در قائم حدیث 28 خواهدآمد.

«انار»

در ملاحم ص 83 از رسول خداصلی الله و علیه و آله روایت کند که در زمان حضرت حجت و چندین نفر سر اناری بنشینند (یعنی بطوری انار بزرگ و بابرکت باشد که جمعی را سیر کند)

«انتظار فرج»

**انتظار فرج⁽¹⁾

(1) در صحیفه سجادیه دعای روز عرفه حضرت سجاد علیه السلام دعا می کند درباره کسانیکه منتظر فرج آل محمدند . می فرماید (اللهم وصلّ علی أولیائهم المعترفین بمقامهم ، المتبعین منهجهم ، المقتفین آثارهم ، المستمسکین بعروتهم ، المتمسکین بولایتهم ، المؤتمنین امامتهم ، المسلمین لامرهم ، المجتهدین فی طاعتهم ، المنتظرین ایامهم) تا آخر دعا.

(2) در اکمال الدین صدوق ص 603 از امام صادق علیه السلام روایت کند که فرمود هریک از شماها در حالت انتظار بمیرد مثل آن است که در خیمه حضرت قائم علیه السلام بوده.

(3) در حدیث دیگر عبد الحمید واسطی بخدمت امام باقر علیه السلام عرض می کند ما بازارها را ترک کرده ایم به انتظار این امر (ظهور) حضرت فرمود ای عبدالحمید خیال می کنی هرکس برای خدا زحمت کشید و خود را نگاه داشت خدای برای او راهی قرار نمی دهد ؟ بلی بخدا قسم خداوند راه گشایشی برای او قرار خواهد داد، خدا رحمت کند. بنده ای را که خود را برای ما نگاه دارد، (یعنی بواسطه اطاعت ما از لذتهای دنیا چشم پوشی کند و به معصیت نیفتد) خدا رحمت کند کسی را که امر ما را زنده کند، الحدیث.

(4) در بحار ج 52 ص 126 عبدالحمید واسطی می گوید:

خدمت امام باقر علیه السلام عرض کردم خدا شما را به اصلاح آورد ما بازارها را ترک نموده ایم به انتظار این امر (ظهور) بطوریکه نزدیک است از فقر سائل بکف شویم الحدیث و مثل حدیث سابق را ذکر فرموده .

(5) در اکمال الدین ص 604 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود افضل اعمال امت من انتظار فرج است از طرف خدا.

(6) در حدیث دیگر از امام رضا علیه السلام نقل کند که از او سؤال از فرج شد، فرمود خداوند می فرماید منتظر باشید منهم با شما از انتظار کشیدگانم.

(7) در حدیث دیگر ابی نصر از امام رضا علیه السلام روایت کند که فرمود چه خوب است صبر و انتظار فرج الخ.

(8) در حدیث دیگر از امیر المؤمنین علیه السلام روایت کند که فرمود کسی که منتظرامر ما باشد مثل کسی که در راه خدا در خون خود بغلطد.

(9) در بحار ج 52 ص 122 از امیرالمؤمنین علیه السلام سؤال شد چه اعمالی نزد خدا محبوب تر است ؟ فرمود انتظار فرج.

(10) در حدیث دیگر علی بن الحسین علیه السلام به ابی خالد کابلی فرمود ای اباخالد بدرستی که اهل زمان غیبتش که قائل به امامتش باشند و منتظر ظهورش باشند افضلند از اهل تمام زمانها تا آنجا که فرمود انتظار فرج از بزرگترین فرجها است.

(11) در بحار ج 52 ص 123 از امیرالمؤمنین علیه السلام روایت کند که فرمود منتظر فرج باشید ، و از رحمت خدا مأیوس نباشید ، بدرستی که بهترین اعمال نزد خدا انتظار فرج است.

(12) در بحار ج 52 ص 125 از امام باقر علیه السلام از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود افضل عبادت انتظار فرج است.

(13) در بحار ج 52 ص 125 از حضرت صادق علیه السلام سؤال شد که چه می فرمایید درباره کسی که بمیرد بر امر تشیع در حالیکه منتظر امام زمانش باشد ؟ فرمود بمنزله کسی است که در خیمه قائم علیه السلام باشد قدری ساکت شد سپس فرمود مثل کسی است که با رسول خدا صلی الله و علیه و آله باشد.

(14) در بحار ج 52 ص 126 فیض بن مختار می گوید شنیدم امام صادق علیه السلام می فرمود هریک از شماها بمیرید در حالیکه منتظر امام زمان باشید مثل این است که در خیمه حضرت باشید ، مقداری ساکت شد سپس فرمود بلکه مثل کسی هستید که با او شمشیر میزنید ، سپس فرمود نه والله بلکه مثل کسی هستید که با رسول خدا صلی الله و علیه و آله شهید شده.

(15) در بحار ج 52 ص 128 محمد بن فضیل از امام رضا علیه السلام چیزی از فرج سؤال کرد، فرمود آیا انتظار فرج از فرج نیست خداوند می فرماید منتظر باشید بدرستی که من هم از منتظرینم.

(16) در بحار ج 52، ص 130 حسن بن جهم از حضرت رضا علیه السلام سؤال از فرج می کند، پس حضرت فرمود آیا ندانستی که انتظار فرج از فرج است؟ عرض کرد خیر مگر آنکه یادم دهید ، فرمود بلی انتظار فرج از فرج است.

(17) در بحار ج 52 ص 131 از امیرالمؤمنین علیه السلام روایت کند که افضل عبادت مؤمن انتظار فرج است. .

(18) در بحار ج 52 ص 132 در ذیل حدیثی فرمود چون عذاب بنی اسرائیل بطول انجامید چهل روز ضجه و گریه کردند و بسوی خدا زاری نمودند ، خداوند به موسی و هارون وحی فرمود که صد و هفتاد سال از عذاب ایشان کم شد و ایشان را از فرعون خلاص کن ، امام صادق علیه السلام فرمود اگر شما هم بسوی خدا ناله و گریه کنید خداوند فرج ما را نزدیک گرداند و اما اگر این کار نکنید خدا امر را به انتهاء می رساند.

(19) در غیبت نعمانی ص 200 امام صادق علیه السلام فرمود هرکس خوشحال است که از اصحاب قائم باشد پس باید انتظار بکشد و عمل به ورع کند، و اخلاق نیکو داشته باشد ، در حالی که منتظر هم باشد، پس اگر مرگ او رسید و حضرت بعد از او قیام کرد، مزدش مثل کسی است که او را درک نموده باشد ، پس جدیت داشته باشید و انتظار هم بکشید گوارا باد شما را ای جماعتی که رحمت خدا شامل حال شما شده .

(20) در غیبت نعمانی ص 201 از امیر المؤمنین علیه السلام سؤال از این آیه شد که خدا می فرماید « فَاخْتَلَفَ الْأَحْزابُ مِنْ بَیْنِهِمْ الخ » حضرت فرمود از سه چیز انتظار فرج داشته باشید ، عرض شد آن سه چیز کدام است ؟ فرمود اختلاف اهل شام و پرچمهای سیاه از طرف خراسان و وحشتی در ماه رمضان ، عرض شد وحشت و ترس در ماه رمضان کدام است ؟ فرمودایا نشنیده ای قول خدا را که می فرماید اگر بخواهیم نازل کنیم از آسمان علامتی را که همه گردنها ذلیل و خاضع شوند، این علامتی است که دخترها را از منزل بیرون کند، و خوابیده را بیدار سازد، و بیدار را بترس اندازد.

(21) در بحار ج 52 ص 145 از رسول اکرم صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود انتظار فرج بواسطه صبر عبادت است

(22) در بحار ج 52 ص 150 در ذیل حدیثی امام صادق علیه السلام به ابی بصیر فرمود خوش بحال شیعه قائم ما که انتظار ظهورش را دارند، در غیبت او ، و اطاعت او را می کنند در وقت ظهورش ایشانند اولیاء خدا نه خوف و ترسی برای ایشان است و نه محزون می شوند.

(23) در اکمال الدین ص 360 در ذیل حدیث عبدالعظیم حسنی امام نهم فرمود افضل اعمال شیعیان ما انتظار فرج است.

(24) در اکمال الدین ص 313 در ذیل حدیث علی بن الحسین علیه السلام است که

فرمود انتظار فرج از افضل اعمال است.

(25) در تحف العقول ص 27 از پیغمبر صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود افضل جهاد امت من انتظار فرج است.

(26) در کفایة الخصام ص 683 حدیث 31 از حموینی از امیرالمؤمنین علیه السلام روایت کند که رسول خدا صلی الله و علیه و آله فرمود بهترین عبادات انتظار فرج است.

(27) در کفایة الخصام ص 704 از ابن بابویه از ابن عباس از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کرده که فرمود افضل عبادات انتظار فرج است.

(28) در مسند امام رضا علیه السلام از رسول خدا و روایت کند که فرمود افضل اعمال امت من انتظار فرج خدا است.

«انتقام»

در کفایة الخصام ص 683 ذیل حدیث 26 حقتعالی فرمود یا محمد اینانند حجتهای من و مهدی خونخواه عترت تو است ، قسم بعزت و جلال خودم که مهدی حجت واجبه دوستان من است و انتقام کشنده از دشمنان من.

در کفایة الخصام ص 699 در ذیل حدیث دوم از ابن بابویه از ابن عباس از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که خداوند فرمود این قائم شما است که حلال می کند حلال مرا و حرام می کند حرام مرا، و انتقام می کشد از دشمنان من الخ.

بواسطه این انتقام خواهم کشید برای حسین علیه السلام در قائم حدیث 45 خواهد آمد.

در دلائل الامامه طبری ص 239 خداوند فرمود به این قائم انتقام می کشم از ایشان.

«الاندر فالاندر»

در غیبت نعمانی ص 206 در ذیل حدیث امتحان فرمود تا باقی نماند از شما

بر این امر الا الاندر فالاندر یعنی مگر بسیار کم

در غیبت نعمانی ص 208 از امام رضا علیه السلام روایت کند که فرمود والله نخواهد شد آنچه را شما چشم به آن دوخته اید مگر وقتی که امتحان و تمیز داده شوید و نماند از شما (در دین حق) الا الاندر فالاندر یعنی مگر بسیار کم .

«اندلس»

**اندلس⁽¹⁾

در الامام المهدی ج 1 ص 203 از تذکره قرطبی از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود بعد از من زود است که فتح شود جزیره ای که آن را اندلس گویند غالب می شود در آن اهل کفر و اکثر اموال و اکثر بلادشان را بگیرند، و زنها و بچه ها را اسیر کنند، و هتک احترام کنند، و دیار را خراب کنند، و أکثر بلاد برگردد به بیابان خشک شده ، و اکثر مردم از دیار خود جلاء وطن کنند.

«انطاکیه»

در ملاحم سید ص 67 دارد که حضرت حجت علیه السلام تابوت را از غار انطاکیه خارج خواهد کرد.

و در همان صفحه دارد که حضرت حجت علیه السلام تورات و انجیل را از زمینی خارج کند که آن را انطاکیه گویند.

یک مرد هم از انطاکیه بنام عبدالرحمن از جمله سیصد و سیزده نفرند چنانچه در جدول ذکر شد.

و در ملاحم ص 142 تمیم الداری خدمت حضرت رسول صلی الله و علیه و آله عرض می کند من مرورم افتاد به شهری از شهرهای اعاجم که آن را انطاکیه می گفتند ندیدم شهری بزرگتر از آن هر ابری از بالای آن رد می شود می بارد، حضرت

رسول صلی الله و علیه و آله فرمود بدرستی که در (غار ثور) (اسم غاری است در آنجا) در کوه انطاکیه ریزه هایی از الواح موسی و عصای شکسته او و ریزه هایی از تابوت سکینه می باشد پس مرور نکند بر آن ابری چه شرقی و چه غربی و چه کوفی و چه قبلی الا آنکه دوست دارد از برکاتش به آنجا ببارد و نگذرد روزگاری جز آنکه مردی از اهل بیت من به اینجا رسد که اسمش اسم من باشد (و اسم پدرش اسم پدر من) (و این از غلط نساخ است) خلقش خلق من می باشد پرکند آنجا را بعدل خود چنانچه پر شده باشد از ظلم و جور .

در الامام المهدی ج 1 ص 204 از تذکره قرطبی از حذیفه نقل کند که پیغمبر صلی الله و علیه و آله فرمود مهدی و هرکس با اوست بیایند به شهری که آن را انطاکیه گویند، و آن شهریست بزرگ کنار دریا پس سه تکبیر بر آن بگویند به قدرت خدا دیوار طرف دریا بیفتد پس مردها را بکشند و زنها و بچه ها را اسیر کنند و اموال را بگیرند پس حضرت مهدی مالک انطاکیه شود و در آن مساجدی بنا کند و تعمیر کند عمارتهای اهل اسلام را الخ.

تورات و سایر کتب خدا را از غار انطاکیه خارج کند الخ . در قائم حدیث 121 خواهد آمد.

«انگشتر»

با پرچم رسول خدا و انگشتر سلیمان الخ . در قائم حدیث 123 خواهد آمد .

کو عصای جدت رسول خدا و انگشتر الخ. در حسنی خواهد آمد.

«اوصاف حضرت حجت »

در شمائل می آید .

«اول»

در کنز العمال ج 14 ص 211 فرمود اول زمین از جهت خرابی دست چپش می باشد بعد دست راستش .

و در ص 211 ایضا و ص 253 فرمود اول مردم از جهت هلاکت قریش است و اول قریش از حیث هلاکت اهل بیت من هستند.

و در حدیث دیگر فرمود اول مردم از جهت فنا قریش هستند و اول قریش ازجهت فنا بنی هاشم هستند.

و در ص 223 فرمود اول این امت خوبهاشان هستند و آخر ایشان شرار ایشانند.

و در ص 252 فرمود اول مردم از جهت هلاکت عرب پس از ایشان اهل فارس هستند.

و در حدیث دیگر فرمود اول مردم از جهت هلاکت فارس و بعد از ایشان عرب هستند.

اول چیزی که از عدل حضرت ظاهر می سازد الخ . در قائم حدیث 18 خواهد آمد.

اول چیزی که به آن ابتدا می کند سقف مسجدها است الخ . در قائم حدیث 30 خواهد آمد.

اول چیزی که به آن نطق کند این آیه باشد و «بَقِیَّةُ اللهِ » الخ . در قائم حدیث 38 خواهد آمد.

اول چیزی که شروع کند دستهای بنی شیبه را قطع کند الخ . در قائم حدیث 64 خواهد آمد.

اول فتنه ها از سال دویست هجری است که حکومت نمودن بچه ها است الخ.

در فتنه حدیث 44 خواهد آمد.

«اولاد»

در بچه خواهد آمد ایضا .

در ملاحم ص 156 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود بهترین اولاد شما بعد از 154 سال دخترانند. و بهترین زنهای شما بعد از 169 زنهای نازاینده اند و در سال 168 طلب خود را بطلب و در سال 169 قرض خود را بده، و سال (ظاهراً 190 باشد) 90 هرج است بعضی گفتند نجات و خلاصی کجا است فرمود هرج (قتل و غارت) است تا ظهور امام.

و در جامع الاخبار ص 106 دارد که رسول خدا صلی الله و علیه و آله نظر به بعض از بچه ها کرد و فرمود وای بر اولاد آخر الزمان از پدرانشان ، گفته شد یا رسول الله از پدران مشرکین ؟ فرمود نه از پدران مؤمنین (بجهت آنکه فرزندان خود را چیزی از واجبات یاد نمی دهند و اگر اولاد هم یاد بگیرند منعشان کنند و راضی باشند به چیز کمی از متاع دنیا ، و من از ایشان بری هستم و ایشان هم از من بری هستند.

در کنز العمال ج 14 ص 244 در ذیل حدیثی فرمود (در آخر الزمان) اولاد داران محزون باشند و بی اولادها خوشحال.

«اهل بیت »

در مستدرک حاکم ج 4 ص 487 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود اهل بیت من زود است بعد از من برسد به ایشان از امت من کشتن و پراکندگی و سخت ترین مردم به ما از جهت بغض و کینه بنو امیه و بنو المغیره و بنو مخزومند.

و در کنز العمال ج 14 ص 267 دارد که فرمود ما اهل بیتی هستیم که خدا

برای ما آخرت را اختیار کرده نه دنیا را و بدرستیکه اهل بیت من زود باشد که بعد از من ملاقات کنند بلاء و پراکندگی را و مطرود گردند تا آن وقتیکه گروهی از طرف مشرق بلند شوند که با ایشان پرچمهای سیاه باشد، پس حق را مطالبه کنند و به ایشان ندهند پس جنگ کنند پس یاری کرده شوند، پس داده شوند آنچه را که می خواستند پس قبول نکنند تا بدهند بدست مردی از اهل بیت من که اسمش مطابق اسم من است و اسم پدرش مطابق اسم پدر من ⁽¹⁾پس مالک زمین شود پس پر سازد از عدل و داد چنانچه پر کرده بودند از جور و ظلم ، پس هر کس درک کند از شما یا از اولاد شما آن زمان را پس برود بسوی ایشان ولو روی سینه از روی یخ باشد، بجهت آنکه پرچمهای هدایتند.

در کافی ج 2 ص 374 امام پنجم از پیغمبر صلی الله و علیه و آله روایت کند که هر وقت متابعت خوبان اهل بیت مرا نکردند خداوند شرارشان و بدهاشان را بر ایشان مسلط کند پس خوبها دعا کنند و مستجاب نشود.

«اهواز»

در ملاحم سید ص126 در ضمن حدیثی فرمود در اهواز زلزله شود بطوریکه خانهاشان قبرستان باشد پس راه ها بریده شود و احدی از شهری به شهری نرود.

در الزام الناصب ج 2 ص 250 امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود غالب می شود عرب بر عجم و رو آور می شوند به اهواز بدون مردم (یعنی مردم با ایشان نیستند)

«ایران »

ناظم الاسلام کرمانی در ص 113 از علائم ظهور نقل کند که یکی از علامات خروج سید حسنی است از طالقان و دیلم و فرموده از اخبار مستفاد می شود که این سید دعوت بخود نکند اما مثل پادشاه رفتار کند و این در وقتی است که ایران پادشاهی نداشته باشد و جمهوری گردد و یا هرج و مرج گردد و یا ملوک الطوائفی شود.

و در ص 114 فرمود دیگر از علائم خارج شدن سلطان عجم است از ایران، (البته لفظ ایران در روایات دیده نشده ولی مرحوم ناظم الاسلام از کلمه عجم و شرق استفاده کرده)

«ایستادن خورشید»

در خورشید و رکود خواهد آمد.

«ایکه»

در زوراء حدیث 11 خواهد آمد.

«ایمان »

(ایمان را بر ناصبی عرضه دارد) . در قائم حدیث 8 خواهد آمد.

«باب الفیل»

در ارشاد مفید ص 360 از امام صادق علیه السلام روایت کند که فرمود پادشاهی ایشان (بنی العباس) نرود مگر وقتی که متعرض مردم شوند در کوفه در روز

جمعه مثل اینکه نظر می کنم به سرهایی که از بدنها جدا می شود در مابین باب الفیل و اصحاب صابون⁽¹⁾.

در حدیث دیگر فرمود برای پسر فلان نزد مسجد شما یعنی مسجد کوفه جنگی در روز جمعه واقع شود که چهار هزار در آن کشته شود از باب الفیل تا اصحاب صابون پس از این راه بپرهیزید (رفت و آمد نکنید) و بهترین ایشان کسی است که از راه انصار برود.

«باد»

در مستدرک حاکم ج 4 ص 455 و در کنز ص 229 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود بادی بیاید پیشاپیش ساعت (قیامت یا ظهور) که روح هر مؤمنی را بگیرد.

و ایضا در مستدرک ص 455 و کنز العمال ج 14 ص 210 روایت کندکه خداوند بادی را از یمن بفرستد که از حریر نرم تر باشد پس نگذارد احدی را که در قلب او حبه ای از ایمان باشد مگر آنکه برگیرد.

و در حدیث دیگر فرمود و ملحق سازد هر قومی را به آنچه پدرانشان در جاهلیت عبادت می کردند. و باقی بمانند احمقانی از مردم که امر به معروف نکنند و نهی از منکر ننمایند و در راهها نکاح کنند مثل حیوانات.

و در ص456 روایت شده که خداوند بادی را بفرستد که بویش بوی مشک باشد و نرمیش نرمی حریر و نگذارد کسی را که در قلب او مثقال حبه ایمان است مگر آنکه بگیرد پس باقی ماند شرار مردم که ساعت (ظهور یا قیامت) بر ایشان قیام کند.

در ملاحم ص 126 در ذیل حدیثی فرمود اول علامات صاعقه است پس از آن باد زرد است پس از آن باد دائمی است.

در زنها حدیث 12 خواهد آمد که باد سرخی از طرف مشرق می آید که بعضی را مسخ و بعضی را به زمین فرو برد بواسطه گناهانی که مرتکب شده اند الخ.

در زوراء خواهد آمد که باد سرخی به هیجان آید که مردم بترسند الخ.

و باد عقیم می وزد و آنها را از بین می برد. در آمت حدیث 15 گذشت.

«باران»

در کنز العمال ج 14 ص 224 و ص 241 دارد که یکی از علامات ساعت (ظهور) آن است که باران گرم ببارد.

و در کنز العمال ج 14ص 243 دارد که بیاید بر مردم زمانی که آسمان باران ببارد ولی زمین گیاه نروید.

و در کنز ص245 دارد که باران زیاد باشد و ثمره کم.

و در کنز ص248 دارد که بر پا نشود ساعت (ظهور) تا ببارد بر مردم بارانی که نماند از آن خانه های گلی، و نماند مگر خانه موی(چادرنشین).

در بحار ج 52 ص 212 و غیبت طوسی ص 269 و کشف الغمه ج 2 ص 460 فرمود در آن سالی که حضرت مهدی قیام می کند بیست و چهار باران ببارد که اثر و برکتش نمایان باشد.

در ارشاد مفید ص363 در ذیل حدیث عبدالکریم امام صادق علیه السلام فرمود چون وقت قیام قائم برسد جمادی الثانی و ده روز از رجب (که چهل روز باشد) بارانی برای مردم ببارد که خلایق مثلش را ندیده باشند. پس خداوند بواسطه آن گوشتهای مؤمنین را در قبورشان برویاند مثل اینکه نگاه می کنم از طرف جهینه می آیند و خاک را از موهای خود می تکانند .

«بازار»

ما بازارها را ترک کرده ایم . در انتضار فَرَج حدیث 3 و4 گذشت .

«باطل»

که باطل اگر خالص بود ترسی برای صاحب عقلی نبود . در امتحان حدیث 14 گذشت.

«بچه ها در آخرالزمان»

در الزام الناصب ص 195 چاپ قدیم از امیرالمؤمنین علیه السلام است که دولت بچه ها در همه جا ظاهر شود. و در ص 194 دارد که بچه موجب نقص و اذیت باشد.

در مستدرک حاکم ج 4 ص 460 بعد از ذکر بلیه بنو قنطوراء برای اهل عراق سؤال می شود چه وقت خواهد شد فرمود وقتی که پادشاهی بچه ها در زمین عملی شود.

در ملاحم سید ص 95 در ضمن حدیثی دارد که رسول خدا صلی الله علیه وسلم فرمود یکی از شما اگر بچه سگی را تربیت کنید بهتر است از تربیت کردن بچه.

و آقای طاوه یی در ص 59 از ملاحم خود از تفسیر روح البیان ص 73 سطر 27 در ضمن تفسیر آیه شریفه «اسْکُنْ أَنْتَ وَزَوْجُکَ الْجَنَّةَ » از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که تربیت بچه سگ بهتر از تربیت بچه است و اگر زن مار بزاید بهتر است از زاییدن بچه.

و ایضا از وسیلة العفایف و عقود الجواهر از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که زود است که بیاید بر امت من زمانی که حلال باشد برای ایشان عزوبت و

رهبانیت و اگر زن مار بزاید بهتر است تا بچه بزاید (یعنی غالبا اینطور است)

و در ملاحم ص 87 در ذیل حدیثی دارد که عراق طوری شود که نه یک قفیز ملکی داشته باشد و نه درهمی بدست آورد، و این وقتی است که بچه ها پادشاهی کنند بخدا قسم این خواهد شد تا سه مرتبه مکرر فرمود.

و در غیبت نعمانی ص 274 حضرت باقر علیه السلام فرمود چون ظاهر شود بیعت بچه برخیزد و ظاهر سازد هر صاحب قدرتی قدرت خود را.

و در کنز العمال ج 14 ص 224 و ص 241 و ص 245 دارد که یکی از علامات ساعت (ظهور) آن است که بچه ها موجب اذیت و آزار باشند.

و در کنز العمال ج 14 ص 244 دارد ساعت ظهور نباشد تا اینکه زنهای بچه دار محزون باشند و زنهای بی بچه خوشحال .

در جامع الاخبار ص 129 فرمود بچه هاشان نازنازی و اذیت رسان باشند .

و در کنز العمال ج 14 ص 249 فرمود برپا نشود ساعت ظهور تا اینکه بوده باشد بچه اذیت رسان الخ.

بیعت با بچه گان در کودک خواهد آمد.

در بحار ج 6 ص 306 در ذیل حدیثی دارد که پیغمبر صلی الله و علیه و آله فرمود یکی ازعلامات ساعت آن است که بچه ها منبر روند.

در زمان حدیث 63 خواهد آمد که بچه ها بر بزرگان پیشی گیرند و مقدم شوند الخ.

اول فتنه ها از سال دویست هجری است که حکومت نمودن بچه ها است الخ.

در فتنه حدیث 41 خواهد آمد.

بچه ها حکومت کنند. در زمان حدیث 34 و 50 خواهد آمد.

بچه بازیست . در فتنه حدیث 14 و 15 خواهد آمد.

«بچه شتر»

در مستدرک حاکم ج 4 ص 429 فرمود آیا نمی خواهی (در زمان فتنه) مثل بچه شتر باشی که نه شیر داشته باشی که بدوشند و نه سواری بدهی . در ابن لبون چند حدیث گذشت مراجعه کن.

«بتها»

چند قبیله بت پرست شوند، در امت حدیث 10 گذشت .

در کنز العمال ج 14 ص 208 فرمود ساعت ظهور نباشد تا اینکه بتها پرستش شود.

و در کنز ج 14 ص 250 فرمود بر پا نشود ساعت ظهور تا اینکه بتها منصوب گردد الخ.

«بحرین»

در سفیانی حدیث 47 ذکری از آن خواهد آمد.

«بخارا»

ناظم الاسلام کرمانی در ص 142 از ناسخ جلد خلفا نقل کند که علی علیه السلام به عمر فرمود یکی از شهرهای خراسان بخارا است ، که در آنجا مردانی آیند که از کثرت عبادت ادیمی مانند که مالش داده باشند .

«بدر»

در ملاحم سید ص 67 روایت کند که زهری گفت خارج می شود مهدی علیه السلام

از مکه بعد از خسف (بیداء) با سیصد و چهارده نفر مثل عده اهل بدر الخ.

و در مستدرک حاکم ج 4 ص 503 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت است که فرمود با او بیعت کنند مثل عدد اهل بدر که راضی شود ساکن آسمان و ساکن زمین .

تا اینکه قیام کنند جماعتی که در بدر حاضر بودند الخ. در خروج کنندگان حدیث 8 و 9 خواهد آمد.

«بدعت»

پس زمانیکه شما بدعت در دین گذاشتید الخ . در عمل خواهد آمد .

«بدن»

بدنی در چشم خورشید نمایان شود. در رجب خواهد آمد .

در اثبات الهداة ج 3 ص 735 از امام صادق علیه السلام روایت کند که فرمود علامتی در رجب است داود بن سرحان عرض کرد علامت چیست ؟ فرمود صورتی است در ماه طلوع می کند و بدنی است ظاهر و بارز.

در اثبات الهداة ص 727 فرمود بدنی است که دیده می شود در چشم خورشید و می گوید خداوند فلانی را مبعوث فرمود و فرستاد پس بشنوید از او و اطاعتش کنید الخ.

بدن هر دو تر و تازه باشد. الخ. در علامات ظهور حدیث 17 و در قائم حدیث 109 و در مدینه حدیث 15 و 16 خواهد آمد.

«براثا»

در ملاحم ص 130 دارد که رسول خدا صلی الله و علیه و آله فرمود هر وقت مسجد براثا خراب شد حج باطل می شود (یعنی راهش بسته می شود) گفته شد مسجد براثا

کجا است فرمود در غربی زوراء (بغداد) از زمین عراق است که هفتاد پیغمبر و وصی آنجا نماز گزارده ، و آخر کسی که آنجا نماز گزارد این است و اشاره به امیر المؤمنین علیه السلام فرمود.

و از سلیلی نقل کرده که در سنه 312 حنبلیها آنجا را خراب کردند و حج هم در آن سال تعطیل شد.

و در فقیه ج 1 ص 151 و تهذیب ج 3 ص 264 دارد که راوی گفت نمازخواند برای ما حضرت علی بن ابیطالب أمیر المؤمنین علیه السلام در مسجد (براثا) بعد از رجوعش از قتال خوارج و ما مقدار صد هزار لشکر بودیم ، پس نصرانی از صومعه خود بزیر آمد و سؤال کرد که رئیس این لشکر کیست ؟ گفتیم این است پس رفت و سلام داد و عرض کرد ای آقای من تو پیغمبری حضرت فرمود نه ، پیغمبر آقای من بود و فوت شد. پس عرض کرد تو وصی پیغمبری صلی الله و علیه و آله فرمود بلی، پس حضرت فرمود بنشین چرا از این امور سؤال کردی ؟ گفت من این صومعه را برای همین اینجا بنا کرده ام، و این (براثا) است و در کتب آسمانی خوانده ام که نماز نخواند با این لشکر در این مسجد مگر پیغمبری یا وصی پیغمبر ، و آمده ام که مسلمان بشوم پس اسلام را اختیار کرد و با ما آمد کوفه ، پس حضرت فرمود کی اینجا نماز خوانده عرض کرد عیسی و مادرش ، حضرت فرمود می خواهی تو را خبر دهم که چه کسی اینجا نماز خوانده عرض کرد بلی فرمود اینجا ابراهیم خلیل نماز خوانده .

قال الموسوی : وقد صلّیت فی زمان اقامتی فی النجف الاشرف فی هذاالمسجد (براثا) فی سنة 1370 و سنة 1375 هجری والحمد لله .

«برادر»

(1) در کنز العمال ج 14 ص 48 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود من

هرآینه مشتاق برادرانم هستم. عمر بن الخطاب گفت یا رسول الله آیا ما برادران شما نیستیم ؟ فرمود نه شما اصحاب و یاران من هستید، برادران من کسانی هستند که ایمان به من آورده اند و مرا ندیده اند . الحدیث

(2) و در حدیث دیگر فرمود ای کاش می دیدم برادران خودم را وارد حوض من می شدند و منهم با ظرفهای آب استقبال ایشان می کردم و از حوضم ایشان را سیراب می کردم پیش از آنکه داخل بهشت گردند ، گفته شد یا رسول الله آیا ما نیستیم از برادران شما؟ فرمود شما اصحاب من هستید ، برادران من کسانی هستند که به من ایمان آورده اند و مرا ندیده اند.

(3) و در کنز ص46 دارد که به حضرت عرض کردند یا رسول الله آیا احدی هست که بهتر از ما باشد و حال آنکه ما اسلام آورده ایم و در خدمت شما جهاد کرده ایم ، حضرت فرمود بلی جماعتی می بوده باشند بعد از من ایمان می آورند به من و حال آنکه مرا ندیده اند. کتاب و نوشته ای را می بینند پس ایمان می آورند و مرا تصدیق می کنند ، پس ایشان بهتر از شما هستند.

(4) و در ص 51 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که حضرت می فرمود کی ملاقات می کنم یارانم را کی ملاقات می کنم دوستانم را ، بعض صحابه عرض کردند آیا نیستیم ما دوستان شما ؟ فرمود شما اصحاب من هستید ، دوستان من کسانی هستند که مرا ندیده اند و به من ایمان آورده اند . من به ایشان مشتاقم.

(5) در عبقری الحسان ج 2 ص 15 از النجم الزاهر از بصائر الدرجات از امام باقر علیه السلام روایت کند که فرمود روزی رسول خدا صلی الله و علیه و آله در حالیکه جماعتی از اصحاب در خدمتش بودند به درگاه الهی عرض نمودند خدایا برادران مرا به من برسان دو بار این را عرض نمود ، اصحاب عرض کردند یا رسول الله آیاما برادران شما نیستیم فرمود نه شما اصحاب ما هستید برادران من جماعتی هستند که در آخرالزمان می باشند ایشانند که به من ایمان می آورند و حال آنکه

مرا ندیده اند، بدرستیکه خدای تعالی ایشان را به نامهای خودشان و نامهای پدرانشان پیش از آنکه ایشان را از پشت های پدران و رحمهای مادران بیرون آورد به من شناسانید هرآینه باقی بودن هریکی از ایشان در سر دین خود دشوارتر است از خرط قتاد در شب تار یا اینکه هر کس از ایشان در سر دین خود باشد مانند کسی است که آتش درخت غضا⁽¹⁾را در دستش نگاه دارد ایشان مانند چراغهای شب تارند، خداوند ایشان را از فتنه های تیره و تار نجات می دهد .

(6) و در کنز العمال ج 14 ص 249 فرمود یکی از علامات آن است که برادران پدر و مادری در امر دین با هم اختلاف کنند.

و زود است که برادران ترک بیایند تا وارد جزیره شوند الخ. در علامات ظهور حدیث 9 خواهد آمد.

به برادری ارث می دهد که در اظله الخ. در قائم حدیث 29 خواهد آمد.

«بربر»

در ملاحم سید ص 37 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که زنهای بربر بهتر از مردانشان می باشند چون خداوند پیغمبری در ایشان مبعوث کرد او را کشتند آن وقت زنهای ایشان او را دفن کردند.

خروج کند بربر بسوی ناف شام. در بنو العباس حدیث 17 خواهد آمد.

و در کنز العمال ج 14 ص 174 از عبدالله بن عمر روایت کند که شر تقسیم شده بر هفتاد جزء و قرار داده اند شصت و نه جزء آن را در بربر و یک جزء آن را در باقی مردم.

«برگه»

مثل شما امروز مثل برگیست . در زمان حدیث 43 خواهد آمد .

«بز»

در غیبت نعمانی ص 191 از امیرالمؤمنین علیه السلام روایت کند که فرمود همیشه این شیعه (در گرفتاریست) تا جائی رسد که بمنزله بزی باشد که نداند قصاب یا ظالم به کجای او دست می خواهد بزند نه راه فرار داشته باشد و نه ملجأ و پناهگاهی که به آن تکیه کند ، در امورات خود.

و ایضا در ص 192 از سلمان فارسی رحمة الله روایت کند که فرمود همیشه مؤمنین (در گرفتاری هستند تا به جایی رسد که بمنزله بز مرده باشند که ستمگران ندانند به کجای ایشان دستشان را بزنند و در بین ایشان ملجأ و مأوائی نباشد که به آن پناهنده شوند و نه تکیه گاهی باشد که به آن در امورات خود تکیه زنند.

و ایضا در ص193 از امام باقر علیه السلام روایت کند که فرمود همیشه منتظر خواهید بود تا به جائی رسد که مثل بز ترسیده باشید که قصاب باکی نداشته باشد که هرجای آن بخواهد دست بزند و شما هم پناهگاهی نداشته باشید که به آن پناهنده شوید و تکیه گاهی نداشته باشید که به آن تکیه کنید.

و در روضه کافی ص263 ح 379 و 380 از امام محمد باقر علیه السلام روایت کندکه فرمود نخواهید دید آنچه را انتظار دارید تا وقتی مثل بز مرده باشید (که همه اعضا مساوی باشد در حرکت نکردن) بطوریکه ظالم باکی نداشته باشد هرجا بخواهد دست بزند و برای شما هم جای بلندی نباشد که بالاروید و تکیه گاهی نداشته باشید که در امور خود به آن تکیه دهید.

و چند عدد بز لاغر در پیش دارد الخ . در مکه حدیث 1 خواهد آمد.

این همان صاحب بزها است . در بیعت حدیث 15 خواهد آمد.

«بشارت»

در ملاحم ص 163 باب 18 رسول خدا صلی الله و علیه و آله فرمود بشارت بدهم شما را به مهدی علیه السلام مبعوث می شود در امت من وقتی که مردم اختلاف داشته باشند و زلزله باشد.

و در ص 165 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود بشارت بدهم شما را به مهدی علیه السلام مبعوث می شود در امت من در وقتی که مردم اختلاف داشته باشند و زلزله باشد، پس پر می کند زمین را از عدل و داد چنانچه پر شده باشد از جور و ستم بطوریکه راضی شوند ساکنین آسمان و مال را بالسویه تقسیم کند الحدیث.

در کافی ج 3 ص 538 امام صادق علیه السلام فرمود بشارت باد پس بشارت باد پس بخدا قسم نیست حق مگر آنکه در دست شما است (یعنی مذهب حق مذهب شیعه است).

«بُصری»

در آتش گذشت.

«بصرہ»

در بنو قنطوراء و ترک بیاید آنچه با بصره مناسبت دارد.

در ملاحم ص 91 سطر آخر از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که اهل بصره( بعد از آمدن بنو قنطوراء) سه فرقه شوند یک فرقه مکث کنند، و یک فرقه ملحق به پدران خود شوند که منابت شیخ و قیصوم باشد و یک فرقه ملحق به شام گردند و اینها بهترین فرقه ها هستند.

و در ملاحم سید ص 125 باب 39 در ذیل حدیث از ابن عباس روایت کند که (فتنه) سوم در بصره است ، و هلاک بصره از مردی است که دعوت می کند و تحریک می کند مر آن فتنه را ، و اصل و فرعی هم ندارد. پس مردم دو فرقه می شوند یک فرقه با او و فرقه دیگر بر او خواهند بود. و تا چند سال مکث خواهد نمود ، پس از آن خلیفه ای بر شما حکومت کند که فظ و غلیظ باشد . (یعنی بدخلق و خشن) که او را در آسمانها قتال (بسیار کشنده) و در زمین جبار نامند ، خونها بریزد پس خونها را با آب ممزوج کند که آشامیده نشود ، و اعراب را بر علیه ایشان به هیجان آورد و وقتی که اعراب هجوم آورند خلیفه کشته شود ، و ستم و گناه بین مردم فاش گردد، الخبر. تمام حدیث در فتنه حدیث 44 خواهد آمد.

و در ص126 باب 40 روایت کند که فرمود راغب نباشید به سکونت بصره به جهت آنکه آنجا چشمهای ظاهر شود که بصره و اطرافش را غرق کند حتی اینکه دیده نشود از آن مگر مسجدش که مثل سینه کشتی نمایان باشد.

و در همان صفحه باب 41 فرمود واقع شد شمشیر واقع شد شمشیر، و چقدر زیاد است چشم گریان و چقدر زیاد است حرمتهای حلال شده ، و چقدر غم و اندوه که وارد گشته ، پس از آن فرمود هلاک شد ضعیف هلاک شد ضعیف ، فرمود بیاید شما را باد زرد از طرف قبله و تا سه روز و دو شب ادامه داشته باشد تا اینکه شب از شدت زردی مثل روز روشنائی دهد، و بعدش بصره غرق شود، پس از آن متوقع علامات پی در پی باشید از آسمان ، مثل مهره در رشته کشیده منظومات باشد، و اول علامات صاعقه ها است پس از آن باد زرد است ، پس از آن باد دائمی است و صوتی است از آسمان که مردم در آن بمیرند، و در واسط (شهریست) هلاک بیشمار باشد ، و در کوفه عجائب باشد، و در اهواز زلزله باشد ، پس خانه هاشان قبرستان باشد پس راهها بریده شود که احدی از شهری

به شهری نرود.

و در ص 127 باب 42 دارد که ربیعه بن جوشن در بیت المقدس عبدالله بن عمر را ملاقات نمود عبدالله پرسید از کجا هستید گفت از اهل عراق پرسید از کجای عراق گفت از اهل بصره پس گفت آماده باشید ای اهل بصره ، گفتیم از چه جهت آماده باشیم ؟ - تا آنجا که گفت زود است بنو قنطوراء بر شمانازل شوند و به دجله برسند و به هر درخت خرمائی اسبی ببندند، پس شما را خارج کنند و ملحق سازند به (رکبه⁽¹⁾و ثنی ⁽²⁾) گفت گفتم بنو قنطوراء چیست؟ گفت خدا می داند اما از جهت اسم اینطور در کتب یافتیم و اما جهت صفت صفت ترک است .

و در ملاحم ص 91 و ص 127 و ص 170 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که زمینی است آن را بصره گویند، در جنب آن نهری است که آن را دجله گویند و درخت خرمای بسیاری دارد که بنو قنطوراء بر آن نازل شوند پس مردم سه دسته گردند، یک دسته به اصل خود برگردند پس هلاک شوند، و یک دسته خود را نگاه دارند پس کافر شوند، و یک دسته ذریه خود را پشت سر گذارند و بجنگند ، کشته های ایشان شهدایند و خداوند به ایشان فیروزی دهد.

و در بنو قنطوراء نظیرش خواهد آمد.

و در الزام الناصب ج 1 ص207 از اربعین خوئی یکی از علامات ظهور را در حدیث معراج فرمود و بصره خراب شود بدست یکی از ذریه تو که متابعت او کنند زنوج (یعنی جماعتی از سودان)

و در الزام الناصب ج 2 ص 250 امیر المؤمنین علیه السلام فرمود در نواحی و اطراف بصره حرکتی است که من آن را نمی گویم و عرب بر عجم غالب می شود و به

اهواز روی آور می شوند بدون مردم.

در بحار ج 60 ص 224 از شرح نهج البلاغه ابن میثم روایت کند که چون امیرالمؤمنین علیه السلام از جنگ جمل فارغ شد خطبه ای در بصره خواند پس از حمد خدا و درود بر محمد مصطفی صلی الله علیه وسلم فرمود ای اهل بصره ای شهری که زیر و رو می شود سه مرتبه با اهلش زیر و رو شده چهار میش را هم خدا تمام خواهد کرد، ای لشکر زن (یعنی عایشه) و یاران حیوان صدا کرد و شما اجابتش کردید ، پای شتر که زده شد همه فرار کردید، اخلاقتان ناچیز است، و دینتان نفاق است ، آبتان تلخ است که آشامیده نمی شود ، شهرتان از جهت خاک گندیده ترین بلاد خدا است ، و دورترین بلاد است از آسمان ، نه قسم از بدیها در اینجا است ، کسی که در اینجا مانده بواسطه گناهش می باشد ، و کسی که از اینجا خارج شده به عفو خدا بوده ، مثل اینکه نظر می کنم به قریه شما که آب او را گرفته بطوریکه دیده نشود از آن مگر بلندی که مثل سینه پرنده که در وسط دریا باشد ... وقتی دیدید بصره را که خانه های سعفی تبدیل به ساختمان شد و خانه های نیای تبدیل به قصرها شد، پس فرار کنید فرار کنید که آن روز بصرهای برای شما نخواهد ماند ، پس التفاتی بدست راست نموده فرمود چه مقدار مسافت بین شما و ابله است⁽¹⁾منذر بن الجارود گفت پدر و مادرم فدایت باد چهار فرسخ است، فرمود راست گفتی قسم به کسی که محمد صلی الله و علیه و آله را مبعوث گردانیده و به نبوت گرامیش داشته و به رسالت اختصاصش داده و روحش را به بهشت با شتاب برده، شنیدم از او چنانچه شما از من می شنوید که فرمود یاعلی آیا میدانی که بین بصره و ابله چهار فرسخ است و زود است که ابله جای اصحاب گمرگ باشد که در آنجا از امت من هفتاد هزار کشته و شهید شوند وایشان در آن

روز بمنزله شهداء بدر باشند، منذر عرض کرد یا امیرالمؤمنین چه کسی ایشان را می کشد پدر و مادرم قربانت شود؟ فرمود می کشد ایشان را دو برادر و ایشان طائفه ای هستند که مثل شیاطینند ، روهای سیاه و بوهای گندیده دارند، سخت است شرشان و کم است غارتشان، خوشا بحال کسی که او را کشته اند کوچ کند برای جهاد ایشان در آن زمان گروهیکه ذلیل باشند نزد متکبرین اهل آن زمان، و نامعلوم باشند در زمین و معروف باشند در آسمان ، گریه کند بر ایشان آسمان و سکانش و زمین و سکانش ، پس چشم حضرت گریان شد، سپس فرمود (ویحک یا بصره) رحمت باد ترا ای بصره از لشکری که نه غبار دارد و نه حس و حرکت ، منذر عرض کرد یا امیرالمؤمنین چه بر سر ایشان خواهد آمد قبل از غرق شدن و ویح چیست ؟

فرمود آن دو باب است (یعنی ویح و ویل) ویح باب رحمت است و ویل باب عذاب ، ای پسر جارود، بلی چند مرتبه فتنه های بزرگی یکی بعد از دیگری رخ خواهد داد در یکی از آن فتنه ها جماعتی همدیگر را بکشند و در یکی از آن فتنه ها خراب شدن منازل و دیار است و هتک اموال و اسیری زنان است ذبح کرده شوند یک نوع ذبحی ای وای کار ایشان تازه و عجیب است و یکی از آن فتنه ها منزل کردن دجال بزرگ یک چشمی است که چشم راستش ممسوح است و چشم دیگرش مثل اینکه ممزوج به خون است از سرخی خیال می شود یک پارچه خون است ، و مثل دانه انگور که روی آب سیر می کند برجسته است پس متابعتش کنند از اهل آن (بصره ) مثل عده ای که در ابله کشته شدند از شهداء (که عده ایشان هفتاد هزار بود).

انجیلهاشان در سینه ایشان آویزان است ، پس کشته می شوند آنچه کشته شدند و فرار می کنند آنچه فرار کردند، پس زلزله است، پس از آن سنگباران است، پس از آن فرو رفتن به زمین است پس از آن مسخ و شکل بوزینه

درآمدن است . پس از آن گرسنگی سخت است ، پس از آن مرگ سرخ است و آن غرق شدن است.⁽¹⁾

ای منذر بدرستیکه برای بصره سه اسم دیگر است در کتابهای گذشته نداند آن را مگر علماء یکی (ضریبه) دیگری (تدمر) سومی (المؤتفکه) تا آنجا که فرمود ای اهل بصره بدرستیکه خدا قرار نداده برای احدی از شهرهای مسلمین قصه شرف و نه کرم را جز آنکه قرار داده در شما افضل و بهترش را و از فضل خود در شما چیزی را زیاد کرده که در ایشان نیست، شما محکمترین مردم هستید از جهت قبله، قبله شما مقابل جائیست که امام جماعت در مکه می ایستد و قاریان شما قاری ترین مردمند، و زاهد شما زاهدترین مردم است و عابد شما عابد ترین مردمند و تاجر شما تاجر ترین مردمند و راستگوترین مردم در تجارتشان، و صدقه دهنده شما گرامی ترین مردمند از جهت صدقه و غنی شما سخت ترین مردمند از جهت بذل و تواضع و شریفان شما بهترین مردمند از جهت خلق ، و شما بیشترین مردمید از جهت جوار و همسایه داری و کمترین مردمید از جهت تکلف نسبت به چیزهای بی فایده و حریص ترین مردمید در نماز جماعت ، ثمره و میوه های شما بیشترین میوه ها است ، و اموال شما بیش از همه است و کوچکان شما زیرک ترین بچه هایند، و زنان شما عزیز ترین زنانند و بهترین زنانند از جهت شوهرداری ، آب را برای شما مسخر کرده صبح و شب از کنار شما می گذرد برای اصلاح معاش شما، و دریا باعث کثرت اموال شماست پس اگر صبر کنید و مستقیم باشید (در راه دیانت) شجره طوبی مال شما و جای استراحتگاه شما است و در زیر سایه رحمت ابدی خواهید بود جز آنکه حکم خدا گذاشته و قضائش نافذ و حکمی بعد از حکم او نیست و اوست زود حساب

کننده، خداوند می فرماید هیچ قریه و دهی نیست جز آنکه ما آن را هلاک کننده ایم پیش از روز قیامت یا عذاب کننده ایم آن را به یک عذاب سخت و این در علم خدا نوشته شده تا آنجا که فرمود روزی رسول خدا به من فرمود و غیر از من با او کسی نبود به اینکه جبرئیل مرا روی کتف راستش برداشت تا تمام روی زمین را با آنچه روی آن بود به من نشان داد و کلیدهای آن را به من عطا فرمود و یاد من داد آنچه در آن و پشت آن بود و آنچه را که تا روز قیامت خواهد بود و چیز بزرگ و مهمی هم نبود چنانچه آنچه به آدم یاد داده بودند و به ملائکه مقربین یاد نداده بودند و کنار شط فرات بقعه ای را دیدم که آن را بصره می گویند و آن دورترین زمینها است از اسمان و نزدیکترین زمینها است از آب و سریع ترین زمینها است از جهت خرابی و زبرترین زمینها است از حیث خاک و سخت ترین زمینها است از جهت عذاب ، و چند مرتبه در زمانهای گذشته فرو رفته به زمین ، و البته زمان دیگری هم خواهد دید و برای شما ای اهل بصره و دهات مجاور شما بلائی از آب خواهد بود و من جوشیدن آب را در این قریه شما می دانم کجا است و بلاهای بزرگی قبل از این آن را باید فرو گیرد که از شما مخفی است و ما آن را می دانیم . پس هرکس از آن خارج شود پیش از غرق شدن پس بواسطه رحمت خدا است و هرکس در آن باقی ماند و برای حفظ حدود نباشد بواسطه گناهش بوده و خدا به کسی ظلم نمی کند.

در بصره سه خسف و فرو رفتن به زمین واقع خواهد شد پس از آن آب طغیان کند و هر کس که از شمشیر نجات یافته بود به آب غرق شود الخ. درفتنه حدیث 44 خواهد آمد.

«بعلبک»

در الزام الناصب ج 2 ص 231 فرمود بواسطه امان دادن به بعلبک داخل

شوند و بلاها به اطراف لبنان وارد شود.

«بغداد»

**بغداد⁽¹⁾

در ملاحم ص 132 روایت کند که فرمود در بغداد زمین فرو رود و سنگباران شود و زلزله آید و آن سریع ترین زمینها است به خراب شدن.

و در ملاحم ص 137 رسول خدا صلی الله و علیه و آله فتنه ها را نام برد پس فرمود فتنه داخل زوراء یعنی بغداد شود پس چه بسیار مرد کشته شده و زن کشته شده و اموال غارت شده و فرج هائی که حلال دانسته اند ، خدا رحمت کند کسی را که زنهای بنی هاشم را در آن روز جای دهد (و از فتنه حفظ کند) چون ایشان حرمت من هستند الحدیث.

و در ملاحم ص 143 ابن عباس فرمود در زوراء (بغداد) باد سرخی به هیجان آید که مردم آن را منکر شمارند و با فزع و زاری به علماء خود پناهنده شوند پس ببینند علمائشان مسخ شده بصورت بوزینه و خوک گشته اند و صورتهاشان سیاه و چشمانشان کبود گشته .

در بحار ج 52 ص 226 در ذیل حدیثی فرمود یکی از علامات خراب شدن بغداد است.

در کشف الغمه ج 2 ص 457 فرموده یکی از علامات ساخته شدن پلی است در محله کرخ بغداد.

در بحار ج 53، ص 14 در ذیل حدیث مفضل از امام صادق علیه السلام سؤال می کند آقای من در آن وقت (یعنی اوائل زمان ظهور) خانه فاسقین (بغداد) یا (تهران)⁽²⁾چگونه است ؟ فرمود در لعنت خدا و سخط اوست ، فتنه ها آن را

خراب کنند و با زمین مساوی شود ، پس وای بر آن و بر اهل آن ، از پرچمهای زرد و پرچمهای مغرب و کسی که جزیره را بدوشد و از آن پرچمهائی که از نزدیک و دور به آن می رسد قسم بخدا هر آینه نازل شود بر آن عذابهائی که به مردم کافر از اول روزگار تا آخر آن نرسیده بود، و هر آینه نازل شود بر آن عذابی که مثلش را چشمش ندیده بوده و گوشی نشنیده بوده و طوفان اهل آن شهر نباشد مگر به شمشیر ، پس وای بر کسی که آن را مسکن خود قرار دهد، پس هرکس آنجا مقیم شود با شقاوت باقی بماند، و هر کس از آنجا خارج شود خداوند رحمتش کند، بخدا قسم هرآینه باقی بماند از اهلش در دنیا تا وقتی که بگوید همین است دنیا، و خانه ها و قصورش همان بهشت است و دخترانش همان حورالعین است، و پسرانش همان پسران بهشتی است، و گمان کنند خداوند رزق بندگان را تقسیم نکرده مگر در آنجا و هرآینه ظاهر سازند در آن از افتراء به خدا و رسولش و حکم کنند بغیر کتاب خدا، و شهادت دروغی بدهند و خمر بیاشامند، و زنا کنند، و حرام بخورند، و خونها بریزند که در دنیا مثلش نریخته باشند، پس خداوند به آن فتنه ها و آن پرچمها آنجا را خراب کند بطوریکه مرور کننده به آن مرور کند و بگوید اینجا زوراء بود (بغداد یا تهران).

این شهر قسم به خدای علی ای عمرو بن سعد بغداد است الخ. در علامات ظهور حدیث 1 خواهد آمد.

و فرو رفتن مزورة که بغداد باشد . در زوراء حدیث 4 خواهد آمد.

«بقیة الله»

بقیة الله خیر لکم الخ . در قائم حدیث 28 و 38 خواهد آمد.

السلام علیک یا بقیة الله الخ . در قائم حدیث 28 و 38 خواهد آمد.

«بلاء»

در فقیه ج 4 ص 273 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که دفع کنید بلاء را به دعاء.

و این بلاء به مقدار حمل یک زنی باشد. در زنهای آخر الزمان حدیث 2 خواهد آمد.

در کافی ج 2 ص 252 از امام ششم روایت کند که سخت ترین مردم از جهت بلاء انبیاء هستند پس از ایشان هرکس از حیث عقیده و عمل به ایشان نزدیک تر باشد. الخ.

ایضا در کافی ج 2 ص 252 از امام ششم روایت کند که مزد بزرگ بابلاء بزرگ است. و هرکس را خدا دوست دارد او را مبتلا می سازد.

در فقیه ج 4 ص 272 فرمود بلاء موکل به نطق است (یعنی هرکس ساکت باشد سالم باشد)

«بلاد»

اکثر بلاد برگردد به بیابان خشک شده و در اندلس گذشت .

«بلخ»

ناظم الاسلام کرمانی در ص 143 از ناسخ جلد خلفا نقل کند که علی علیه السلام به عمر فرمود یکی از شهرهای خراسان بلخ است که یکبار خراب و چون بار دیگر خراب شود هرگز آبادان نگردد ، کاش میان ما و بلخ کوه قاف و جبل صاد میانجی بودی .

«بناها»

بناها را بلند سازند. در زمان حدیث 43 خواهد آمد .

«بنو ابی العاص»

در مستدرک حاکم ج 4 ص 480 در دو حدیث از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود چون بنی ابی العاص به سی مرد برسند مال خدا را بین خود تقسیم کنند و بندگان خدا را عبد خود گردانند. و دین خدا را خیانت کنند.

«بنو اسرائیل»

در المهدی الموعود المنتظر ج 1 ص 267 دارد مثل اینکه از رجال بنی اسرائیل است (یعنی حضرت حجت علیه السلام)

در المهدی الموعود المنتظر ج 1 ص 274 عمران بن حصین عرض کردیا رسول الله اوصافش را برای ما بیان فرما تا بشناسیم او را، فرمود او مردیست از اولاد من مثل اینکه از مردان بنی اسرائیل است الخ.

«بنو الأصفر»

در هدنه خواهد آمد.

«بنو امیه»

(1) در مستدرک حاکم ج 4 ص 479 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که چون بنی امیه به چهل برسند بندگان خدا را عبد خود گردانند و مال خدا را نحله خود کنند، و کتاب خدا را خیانت کنند.

(2) و در ص 480 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود مبغوض ترین قبائل بسوی رسول خدا صلی الله علیه وسلم بنو امیه و بنو حنیفه و ثقیف می باشند.

(3) و در ملاحم سید بن طاووس ص 28 در ذیل حدیثی دارد که افتتاح بنی امیه به میم است و ختم ایشان هم به میم است (اولشان معاویه و آخرشان مروان بن محمد) و پادشاهی ایشان نرود تا اینکه خلع شود خلیفه ای از ایشان بواسطه کشته شدن ، و کشته شود دو شتر نرشان، و کشته شود جمل اصهب (شتر سرخ سپیدی آمیخته ) که مروان باشد آن وقت پادشاهی ایشان منقطع شود و بدست او تاج خراب شود.

(4) و در ملاحم سید بن طاووس ص 30 باب 26 از رسول خدا علیه السلام روایت کند که فرمود اهل بیت من زود باشد برسند از امت من کشتار و پراکندگی را ، و سخت ترین جماعت از جهت دشمنی با ما بنو امیه و بنو المغیره و بنو مخزومند .

(5) و در ملاحم ص 31 باب 27 از ابن عباس روایت کند که امر خلافت همیشه در بنی امیه باشد مادامیکه اختلاف نکنند پس چون اختلاف کنند بین خود از ایشان خارج شود تا روز قیامت

(6) و در ص 34 باب 33 از رسول خدا روایت کند که فرمود وای بر امت من از دو دسته یک دسته بنو امیه و یک دسته بنو العباس که هر دو پرچم ضلالتند.

(7) و در ص 36 دارد که بعد از هلاک بنو امیه جالب الوحش ⁽¹⁾خواهد آمد می فرستد خداوند بسوی او اهل زمین را از چهار گوشه عذاب می کند خداوند بواسطه او امت را.

(8) و در ملاحم ص 95 باب 201 از کعب روایت کند که مالک می شود بنی امیه صد سال و شصت و چند سال شهرهائی بنا می کند مثل اینکه دیوار آهنی بر دور ایشان کشیده شده که هیچ مفارقتی نداشته باشد تا اینکه خودشان با دست

خودشان از بین ببرند پس از آن هرچه بخواهند اصلاح کنند دیگر نشود هر طرف را درست کنند طرف دیگر از هم بپاشد ، تا خدا ایشان را هلاک سازد، افتتاح ملکشان به میم باشد و انقراض و ختم ایشان هم به میم باشد (اول ایشان معاویه و آخر ایشان مروان) و ملک ایشان ساقط نشود جز آنکه خلیفه ای از ایشان خلع شود و دو شترشان (کنایه از دو خلیفه) کشته شود و ایضا خر جزیره کشته شود که مروان باشد با اوست شیطان و شرار مردم از ترس پس بدست او است منهدم شدن شهرها و بدست او است لرزه.

(9) و در ص 121 باب 33 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که شر قبائل عرب بنو امیه و بنو حنیفه اند الحدیث.

(10) و در ص 162 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که اول کسی که تبدیل کند سُنّت مرا مردی است از بنی امیه .

(11) و در حدیث دیگر آمده که هر دینی آفتی دارد و آفت این دین بنو امیه اند.

(12) و در غیبت نعمانی ص 195 حضرت باقر علیه السلام فرمود بدانکه برای بنی امیه ملکی است که مردم قدرت نداشته باشند از رد کردن آن.

(13) و در غیبت شیخ طوسی ص 116 از عبید الله بن شریک روایت کند که امام حسین علیه السلام مرور و عبور کرد بر حلقه ای از بنی امیه که در مسجدرسول خدا صلی الله و علیه و آله نشسته بودند، فرمود آگاه باشید بخدا قسم دنیا نرود تا وقتی که خداوند مردی از نسل من بفرستد که هزار نفر از شما را بکشد و با آن هزار هزار نفر دیگر را بکشد، و با آن هزار ، هزار نفر دیگر بکشد (که مجموع سه هزار نفر می شود) راوی عرض کرد فدایت شوم ایشان عددشان به این مقدار نمی رسد . فرمود وای بر تو در آن زمان از صلب هر مردی چنان و چنان است. و مولی و غلام ایشان از خودشان می باشد (یعنی از قریش)

«بنو حفصه»

در ملاحم سید ص 128 باب 45 روایت کند که زود است بنو حفصه یعنی ترکها بروند بسوی عراق و غلبه کنند بر هر سفید و سیاهی و پادشاهی ایشان ادامه داشته باشد مثل پادشاهی فرعون ، تا وقتیکه خود را استمساک و منع کنند و خود را عزیز دانند و ستم نمایند خداوند باران را از ایشان منع و بواسطه بعض ایشان از بعض دیگر انتقام بکشد برای بد رفتاریشان با رعیت و کشتن مسلمانها ، لباس ایشان لباس اهل کفر است ، آن وقت بین ایشان دشمنی و بغض و کینه واقع شود آن وقت متواری و نابود شوند، آن وقت پادشاهی در نسل پیغمبر گذاشته شود و ایشان اولی از مردم هستند و سزاوارتر از دیگرانند به گفتار عدل.

«بنوالحکم بن ابی العاص»

در مستدرک حاکم ج 4 ص 480 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود خواب دیدم که بنو الحکم بن ابی العاص از منبر بالا می روند مثل بوزینه بعد از آنهم پیغمبر را خنده روی ندیدند تا وفات نمود.

«بنو شیبه»

در غیبت نعمانی ص 308 ذیل حدیث دوم از حضرت صادق علیه السلام روایت کند که اول چیزی که حضرت حجت به آن ابتداء می کند آن است که دست بنی شیبه را قطع می کند و در کعبه آویزان می کند و منادی حضرت ندا می کند که ایشانند دزدان خانه خدا. الحدیث.

در تهذیب ج 4 ص 333 امام صادق از پدرش علیه السلام روایت کند که حضرت

حجت دستهای بنی شیبه را قطع کند و در کعبه آویزان نماید .

و در وافی ج 2 ص 113 از امام صادق علیه السلام روایت کند که حضرت دستهای بنی شیبه را قطع کند و به کعبه آویزان نماید و بر آن بنویسد دزدان کعبه .

«بنو العباس»

(1) در ملاحم سید ص 32 روایت کند که چون خراسان فتح شد عمر بن الخطاب گریه کرد ، عبدالرحمن بن عوف گفت آیا گریه می کنی یا امیر المؤمنین و حال آنکه یک همچه فتحی برای شما شده ، گفت چرا گریه نکنم دوست می داشتم بین ما و ایشان یک دریای آتش فاصل بود. چون از رسول خدا صلی الله و علیه و آله شنیدم که فرمود چون پرچمهای اولاد عباس از گردنه خراسان رو آور شود خبر مرگ اسلام آورده شده و هرکس زیر پرچم ایشان در آید شفاعت من روز قیامت به ایشان نرسد.

(2) و در ص 34 ازرسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود مرا با بنی العباس چکار ؟ امت من را دسته دسته کردند، و خونهایشان را ریختند و لباس سیاه بر ایشان پوشانیدند ، خدا لباس آتشین به ایشان بپوشاند .

(3) در حدیث دیگر فرمود وای بر امت من از دو دسته ، بنو امیه و بنو العباس که هر دو پرچم گمراهی هستند .

خارج می شود پرچم سیاه برای بنی العباس الخ . در شعیب بن صالح خواهد آمد.

(4) و در ص 35 باب 34 روایت کند که برای بنی العباس دو پرچم خواهد بود یکی اولش نصر و آخرش وزر است یاریش نکنید خدا یاریش نکند. دوم اولش وزر است و آخرش کفر یاریش نکنید خدا یاریش نکند.

(5) و در ص 36 باب 39 روایت کند که خارج می شود از طرف خراسان

پرچمی و همیشه برپا هستند تا اینکه ظاهر شود هلاکشان از همان طرفی که ظهور پیدا کرده بودند (چون بنی العباس اول از طرف خراسان یاری شدند و آخر هم از طرف خراسان نابود شدند)

(6) و در ص 37 باب 40 از کعب روایت کند که چون پادشاهی برسد به مردی از بنی العباس که او را عبدالله نامند و آن صاحب (عین) است و آخر ایشان است به عبدالله افتتاح می شود و به عبدالله ختم می گردد⁽¹⁾پس کلید بلاءو شمشیر فناء است . الحدیث.

(7) و در ص 39 باب 49 روایت کند که همیشه مردم در خیر و راحتند مادامیکه پادشاهی بنی العباس منقضی نشده باشد، پس وقتی که پادشاهی ایشان منقضی شد همیشه مردم در فتنه باشند تا قیام مهدی علیه السلام.

(8) و در ص 39 باب 50 روایت کند که بنی العباس به پادشاهی رسند بطوریکه مردم از خیر مأیوس باشند پس از آن امر ایشان پراکنده شود پس در آن وقت اگر نیافتید مگر سوراخ عقربی را پس داخل شوید در آن که مردم به شر طویلی مبتلا خواهند شد تا پادشاهی ایشان از بین برود و مهدی علیه السلام قیام کند.

(9) و در ص 39 باب 51 از ابن عباس روایت کند که رسول خدا صلی الله و علیه و آله فرمود چون پنجمی از اهل بیت من بمیرد (که مراد هارون الرشید باشد) پس فتنه و کشتار باشد تا هفتمی بمیرد همین طور فتنه باقی است تا مهدی قیام کند.

(10) و در ص 43 باب 61 از کعب الاحبار روایت کند که علامت از بین رفتن سلطنت بنی العباس سرخی ایست که در آسمان ظاهر می شود . و ستاره ای است که از مشرق طلوع می کند مثل ماه شب چهارده روشنائی می دهد پس گره

می خورد (یا برطرف می شود) ولید می گوید از کعب رسیده که قحطی در مشرق و بلائی در مغرب و سرخی در جو آسمان و مرگی از طرف قبله انتشار پیدا می کند .

(11) و در ص 59 باب 114 روایت کند که مردی از بنی هاشم سلطنت کند و بنی امیه را بکشد و از ایشان نگذارد مگر اندکی و از غیر ایشان نکشد پس از او مردی از بنی امیه خروج کند (یعنی سفیانی) و عوض هر مردی دو نفر بکشد ، بطوریکه نماند مگر زنها پس از او مهدی علیه السلام خروج کند.

(12) و در غیبت نعمانی ص 199 ذیل حدیث 12 امام چهارم علیه السلام فرمود: بدرستی که در صلب او (یعنی ابن عباس) ودیعه ایست که خلق شده برای جهنم، زود است که جماعتی را از دین خدا فوج فوج خارج کند الخ.

(13) و ایضا در ص 249 حدیث چهارم از امیرالمؤمنین روایت کند که ملک و پادشاهی بنی العباس آسان است سختی در آن نیست ، که اگر بر علیه ایشان ترک و دیلم و سند و هند و بربر و طیلسان قیام کنند نتوانند آن را زائل کنند و همیشه در فراخی عیش خواهند بود، تا اینکه اصحاب و دوستان ایشان کم شوند آن وقت خداوند مسلط می کند بر ایشان کافری را ، خروج بر ایشان از همان طرفی که ملک به ایشان رسید (که خراسان باشد) بر شهری نگذرد جز آنکه فتح کند آن را، و پرچمی بلند نشود برای او مگر آنکه بشکند آن را ونه نعمتی مگر آنکه زائل نماید آن را ، وای بر کسی که معارضه کند او را، و همیشه اینطور خواهد بود تا پیروز شود و پیروزیش را بدهد به مردی از عترت من که حق بگوید و بحق عمل کند.

(14) و در غیبت نعمانی ص 259 و بحار ج 52 ص 234 از امام محمد باقر علیه السلام روایت کند که باید بنی العباس مالک شوند و چون به ملک برسند و اختلاف کنند و امرشان پراکنده شود، بر علیه ایشان خراسانی و سفیانی خروج کنند این از مشرق و آن از مغرب هر دو بسوی کوفه بشتابند مثل دو اسب گرو

بسته تا وقتی که بوده باشد هلاکشان بدست این دو طائفه آگاه باشید که یک نفر از ایشان را باقی نخواهند گذاشت.

(15) و ایضا در ص 287 حدیث 7 مفضل بن عمر می گوید در طواف نزد امام ششم بودم پس به من نگاه کرده فرمود چرا مهموم می بینم تو را و رنگ صورتت متغیر است ؟ عرض کردم فدایت شوم چشمم به بنی عباس است که چه سلطنتی دارند اگر این پادشاهی بدست شما بود ماهم با شما بودیم . حضرت فرمود ای مفضل (نه چنین است اگر ملک و پادشاهی در دست ما بود باید بود شبها در حراست مردم بکوشیم و روزها به امور و مهمات مردم بپردازیم و غذایی درشت بخوریم و لباس خشن بپوشیم مثل أمیر المؤمنین (که نان جو می خوردند و لباس پشمی می پوشیدند و الا آتش است پس پادشاهی از ما گرفته شده پس ما (آزاد شدیم) می خوریم و می آشامیم و آیا دیده ای که ظلمی را خداوند نعمت قرار دهد مثل این ظلم که به ما شده (یعنی تکلیف مردم بر حکومت وقت است چون حکومت نداریم مأموریتی هم که مثل امیرالمؤمنین علیه السلام زندگی بکنیم نداریم).

(16) و در ص 302 حدیث 9 علی بن ابی حمزه روایت کند که من در بین مکه و مدینه با موسی بن جعفر علیه السلام بودم روزی به من فرمود ای علی اگر اهل آسمانها و زمین بر بنی العباس خروج کنند زمین از خون ایشان سیراب شود(یعنی هرکس بر علیه بنی العباس خروج کند روبرو می شود با شکست) تا وقتی سفیانی خروج کند عرض کردم امر سفیانی از علامت حتمیه است فرمود بلی، پس مقداری مکث فرمودند پس سر مبارک را بالا نموده فرمودند ملک بنی العباس مکر و خدعه است ، می رود بطوریکه نماند از آن چیزی پس از آن دو مرتبه تجدید می شود بطوریکه گفته شود چیزی از آن نگذشته.

(17) در ملاحم ص 56 از کعب روایت کند که وقتی دور زد آسیای بنی

العباس و بستند صاحبان پرچمهای سیاه اسبهای خود را به درختهای زیتون شام و هلاک کرد خدا اصهب را، و کشت او را با عموم خانواده او، بر دست ایشان تا اینکه باقی نماند از ایشان یک نفر بنی امیه جز فرار کننده و مخفی شده ، و ساقط می کند سفیانی بنو جعفر و بنو عباس را، و بنشیند ابن آکلة الأکباد (پسر هند جگر خوار) روی منبر دمشق ، و خروج کند بربر بسوی ناف شام (که دمشق است) پس آن علامت خروج مهدی است.

«بنو فاطمه»

در غیبت نعمانی ص 288 حدیث دوم از ابی خالد کابلی روایت کند که می گوید چون علی بن الحسین علیه السلام از دنیا رفت داخل شدم بر امام محمد باقر علیه السلام و عرض کردم فدایت شوم میدانی که من از همه دست کشیده به پدرت پیوسته و به او مأنوس بودم ، و از مردم وحشت داشتم حضرت فرمود راست می گوئی ای ابا خالد حالا چه می خواهی ؟ عرض کردم فدایت شوم پدرت صاحب این امر را به من معرفی فرموده بود به صفتی که اگر در راه او را ببینم هر آینه دستش را خواهم گرفت. حضرت فرمود حالا چه می خواهی ای ابا خالد ؟ عرض کرد می خواهم نامش را ببری تا اسمش را بدانم (یعنی امام بعد از خود را به من معرفی کن) پس حضرت فرمود بخدا قسم ای ابا خالد از من سؤال کردی از چیزی که ناراحت کننده است و بدرستیکه سؤال کردی از من از امری که به احدی نگفته ام و اگر به کسی گفته بودم هر آینه بتو هم خبر می دادم ، و بتحقیق سؤال کردی از امری که اگر اولاد فاطمه بشناسند او را جلدش را بکنند و او را قطعه قطعه کنند (پس وقتی که اولاد فاطمه زیر بار حق نروند پس وای بر مردم بیگانه)

«بنو قنطوراء»

**بنی قنطوراء⁽¹⁾

(1) در ملاحم ص 87 از عبدالله بن عمر روایت کند که به اهل عراق گفت قسم به خدائی که جز او نیست زود است که بنو قنطورا شما را از خراسان و سجستان سوق دهند و بیرون کنند بیرون کردن سختی تا شما را به ابله (شهریست نزدیک بصره) برسانند و اسبی را باقی نگذارند پس بفرستند بسوی اهل بصره که یا از بلاد ما خارج شوید و یا ما بر شما نازل خواهیم شد ، پس سه فرقه می شوند یک فرقه ملحق به کوفه می شوند و یک فرقه ملحق به حجاز می گردند و یک فرقه به زمین بادیه که زمین عرب باشد می روند، پس داخل بصره شده یکسال اقامت می کنند پس می فرستند بسوی اهل کوفه که یا از بلاد ما خارج شوید و یا ما بر شما نازل خواهیم شد ایشان هم سه فرقه می شوند یک فرقه به شام ملحق می شوند و یک فرقه به حجاز و یک فرقه به بادیه زمین عرب می روند و باقی می ماند عراق که احدی یک قفیز زمین و نه درهمی نداشته باشد و این وقتی است که حکومت با بچه ها باشد پس بخدا البته البته این خواهد شد سه مرتبه تکرار کرد.

(2) در ملاحم سید بن طاووس ص 90 باب 200 از عبدالله بن عمر روایت کرد که زود است بنو قنطورا ابن کنکر خارج بشوند و اهل خراسان را ترغیب کنند بر سیر کردن ترغیب کردن سختی ، تا اسبهاشان را وارد بر نهر آبله ⁽²⁾پس

بفرستند بسوی اهل بصره که واگذارید برای ما زمینهای خود را با ما بر شما نازل می شویم پس (اهل بصره) سه فرقه شوند یک فرقه ملحق به عرب شوند و یک فرقه ملحق به شام گردند و یک فرقه به دشمنهاشان ملحق شوند، و علامت این آن است که حکومت بی خردان همه زمین را بگیرد.

(3) و ایضا از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که زمینی است آن را بصره یا بصیره گویند بیاید بسوی ایشان بنو قنطورا تا وارد شوند به نهری که آن را دجله گویند صاحب نخل خرما است. پس (اهل بصره) سه فرقه شوند، یک فرقه ملحق به اصل خود شوند پس هلاک گردند، و یک فرقه خودداری کنند پس کافر شوند، و یک فرقه عیالات خود را پشت سر نگاه دارند و با ایشان مقاتله نمایند خداوند هم فتح کند بر ایشان.

و در ص 127 باب 43 ایضا به این مضمون روایت شده .

(4) و در ص 92 راجع به بنو قنطوراء آمده است که چشمهایشان مثل وزغ است و رویهایشان مثل سپر است و برای ایشان جنگی است بین دجله و فرات، و جنگی است به مرج حمار و جنگی است در دجله که اول روز هرکس بخواهد عبور کند به شام صد دینار باید بدهد و در آخر روز زیادتر می شود.

(5) در حدیث دیگر از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که متفرق شوند به سه فرقه یک فرقه مکث کنند و یک فرقه به پدرانشان منابت الشیح ⁽¹⁾وقیصوم ملحق شوند، و یک فرقه به شام ملحق شوند و ایشان بهترین فرقه ها هستند.

(6) و در ص 92 از عبدالله بن عمر روایت کند که زود است بنو قنطوراء شما را از زمین عراق خارج کنند راوی گفت پس برمی گردیم ؟ گفت تو می خواهی برگردی گفت بلی گفت بلی بر می گردید و برای شما زندگی پاکیزهای خواهد بود.

(7) در ص 127 باب 42 از عبدالله بن عمر نقل کرده که به اهل بصره گفت زود است بنو قنطوراء بر شما نازل شوند و به هر درخت خرمائی اسبی ببندند . پس شما را از آن خارج کنند تا ملحق به رکبه و سنی کنند⁽¹⁾پرسیدند بنو قنطورا چیست گفت خدا می داند اما از جهت اسم پس ما در کتابها یافته ایم و اما از جهت صفت صفتِ تُرک است.

(8) و در ملاحم ص 170 روایت کند که زود است پادشاهی عرب برچیده شود گفته شد کی بر می چیند گفت بنوقنطورا و ایشان جماعتی هستند که صورتهای عریض و بینی های پهن و چشمهای کوچک دارند صورتهاشان مثل سپر چکش خورده است. می آیند و در دهی نزدیکی زمین عرب بلکه از زمین عرب است نازل می شوند که آن ده را جبانة اللون گویند عرب با ایشان قتال شدیدی کنند پس ترک (یعنی بنو قنطوراء) بگویند برادران ما را که از عجم هستند به ما بدهید ما جنگ نمی کنیم عرب به عجم می گویند ملحق شوید به برادران خود آنها بگویند وای بر شما بعد از اسلام برویم کافر شویم (بی برادر بمانیم چنین برادری نمی خواهیم) پس عجم با ایشان بجنگند و ایشان را بکشند بطوریکه خبرنگاری هم برای ایشان باقی نماند پس عجم اموال ایشان را به غنیمت بردارند عربها بگویند از این غنیمت به ما هم بدهید عجم بگویند هیچ به شما نخواهیم داد شما ما را ذلیل کردید و کمک نکردید.

(9) و در مستدرک حاکم ج 4 ص 502 از عبدالله بن عمر روایت کند که از اهل عراق پرسید چه مقدار مسافت است بین شما و بین اُبُلّه گفتند چهار فرسخ گفت زود است که بنو قنطوراء پسر کرکر شما را از خراسان و سجستان سوق دهند و برانند سوقی سختی پس خارج شوند و بروند تا اینکه اسبهای خود را به نهر دجله ببندند جماعتی هستند ایشان که چشمان کوچک و بینی پهن دارند

مثل اینکه صورتهایشان سپر چکش خورده است .

«بنو کاوان»

**بنو کاوان⁽¹⁾

در غیبت نعمانی ص 275 از امیرالمؤمنین علیه السلام سؤال می شود کی خداوند زمین را از ظالمین پاک می کند تا آنجا که فرمود هر وقت برخیزد قیام کننده ای از خراسان و غلبه کند بر زمین کرمان و ملتان (شهریست در هند) و بگذرد بر جزیرۂ بنی کاوان تا آخر حدیث.

«بنو کلاب»

در الزام الناصب ج 2 ص 207 از امیرالمؤمنین علیه السلام در ذیل خطبه البیان روایت کند که حضرت مهدی علیه السلام از طرف دریاچه بطرف قبیله بنی کلاب می رود تا آنکه به دمشق می رسد ، و لشکری بطرف قبیله های بنی کلاب می فرستد و زنان ایشان را اسیر می کند، و اغلب مردان ایشان را می کشد پس اسیران را می آورند و آنها به حضرت ایمان می آورند الخ.

«بنو مرداس»

**بنو مرداس⁽²⁾

در غیبت نعمانی ص 291 از محمد بن الحنفیه روایت کند که فرمود بلی والله برای بنی مرداس پادشاهی و سلطنتی است استوار و پابرجا، در پادشاهیشان خیری نباشد در پادشاهیشان سختی باشد و آسانی نباشد اشخاص دور را نزدیک و اشخاص نزدیک را دور سازند تا وقتی که از مکر خدا و عقابش ایمن شوند صیحه ای بر ایشان زده شود که احدی را باقی نگذار تا آخر حدیث.

«بنو هاشم»

در ملاحم ص 9، و ص 59 از ابی قبیل روایت کند که مردی از بنی هاشم به حکومت رسد پس از بنی امیه آنقدر بکشد که نماند از ایشان مگر اندکی، و ازغیر ایشان کسی را نکشد . پس مردی از بنی امیه خروج کند پس به هریک مرد دو نفر بکشد، تا وقتی که نماند مگر زنها آن وقت مهدی خروج کند.

در اثبات الهداة ج 3 ص 726 از امام صادق علیه السلام روایت کند که خروج نکند قائم علیه السلام مگر بعد از آنکه دوازده نفر از بنی هاشم خروج کنند و همه دعوت بخود کنند (یعنی ادعای امامت داشته باشند)

خلیفه ای از بنی هاشم وارد بیت المقدس شود الخ . در بیت المقدس خواهد آمد .

«بواسیر»

در الزام الناصب ج 2 ص 125 از رسول خدا این روایت کند که یکی از علامات ظهور بواسیر و مرگ ناگهانی و مرض خوره است.

«بهائم»

در ملاحم سید ص 16 و ص 18 و ص 157 از امیرالمؤمنین علیه السلام روایت کند که در فتنه پنجم مردم مثل بهائم می شوند (یعنی اختیاری از خود ندارند).

در مستدرک حاکم ج 4 ص 437 از امیرالمؤمنین علیه السلام در ذیل حدیثی روایت کند که فتنه ای خواهد آمد که کورکننده و کرکننده و شامل همه خواهد شد، در ان فتنه مردم مثل بهائم و چهارپایان می شوند.

و در ص 505 از حضرت امیر المؤمنین علیه السلام روایت کند که در فتنه سیاه و تار مردم مثل بهائم می باشند.

«بهترین مردم در آخر زمان»

در مستدرک ج 4 ص 446 و ص 464 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که بهترین مردم در فتنه مردی باشد که افسار اسب خود را گرفته باشد و پشت دشمنان خدا باشد که او از ایشان بترسد و ایشان از او ، یا مردی که گوشه بیابانی باشد و حق خدا را ادا نماید.

و در ص 448 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فتنه ای خواهد شد که سالمترین مردم در آن فتنه با بهترین مردم در آن فتنه لشکر غربی هستند.

و در الزام الناصب چاپ قدیم ص 197 امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود بهترین مردم در زمان فتنه آن است که در خانه خود مخفی باشد و با کسی رفت و آمد نداشته باشد و آن کسی که در نزدیکی بیت المقدس سکونت داشته باشد الخ.

در ملاحم سید ص 68 دارد که بهترین یاران مهدی علیه السلام کسانی هستند که یاریش و بیعتش کنند و آنها از اهل کوفه و یمن و ابدال شام هستند .

«بهلول»

در الزام الناصب ج 2 ص 249 و چاپ قدیم ص 213 از خطبه تطنجیه امیرالمؤمنین علیه السلام نقل کند که فرمود سپس بیاید بهلول (الایدح الانددی الاریح المشوم یومه) بحسب ترجمه آیه الله زاده مرعشی نجفی دام ظله یعنی بهلول خوش طبع و همتا و خوش خلق می آید که روزش شوم و زشت است، و در مراصد گفته (ایذج) قریه ایست در سمرقند ایضا (انددی) قریه ایست در نسف که انهم شهریست بین جیحون و سمر قند والله العالم بمراده .

و بعضی با بهلول زنده بنام حاج شیخ محمد تقی معروف تطبیق کرده اند.

«بیت الحرام»

در مسجدالحرام خواهد آمد.

«بیت الحمد»

در صاحب الامر حدیث 16 خواهد آمد.

«بیت المقدس»

در مستدرک حاکم ج 4 ص 509 در ضمن حدیثی رسول خدا صلی الله و علیه و آله فرمود که زودی باشد که بیت المقدس را بهتر از دنیا بدانند یا بهتر از دنیا و آنچه در دنیا است.

در الزام الناصب ص203 دارد که سه نفر از یاران حضرت حجت از بیت المقدس است اسم یکی بشر و دیگری دارد و سومی عمران.

در ملاحم ص 80 محمد بن حنفیه فرمود خلیفه ای از بنی هاشم در بیت المقدس نازل شود که زمین را پر از عدل کند و بیت المقدس را بنائی کند که مثلش دیده نشده باشد و چهل سال مالک شود و هفت سال به خلافتش مانده صلح با روم بدست حضرتش واقع شود، پس به او مکر و حیله کنند و در عمق برای او اجتماع کنند پس بغم بمیرد بعد از او مردی از بنی هاشم سرکار آید، پس شکست رومیها و فتح قسطنطنیه بر دست او باشد. الخ.

در ص 81 از کعب روایت کند که پادشاهی در بیت المقدس لشکری به هند بفرستد و آن را فتح کند و گنجهایش را بگیرد و زیور بیت المقدس سازد الخ.

در الزام الناصب ج 2 ص 208 در ذیل خطبة البیان فرمود پس مهدی میرود به بیت المقدس و تابوت سکینه را با انگشتر سلیمان بن داود علیه السلام و الواحی که بر

موسی بن عمران نازل شده بیرون می آورد.

در شعیب بن صالح خواهد آمد که در بیت المقدس نازل شود و آماده کند برای مهدی سلطنتش را و فاصله بین خروج او و تسلیم امر به مهدی هفتاد و دو ماه طول خواهد کشید.

«بیداء»

در ملاحم سید ص 76 باب 166 از معجم البلدان نقل کند که بیداء اسم زمینی است نرم بین مکه و مدینه و به مکه نزدیکتر است در عداد شرق و جلو ذوالحلیفه است.

در ملاحم ص 75 فرمود چون لشکر سفیانی به زمین بیداء برسند اینجا خسف شود و به زمین فرو روند.

و در غیبت نعمانی ص 280 از امام پنجم که چون امیر لشکر سفیانی به بیداء وارد شوند ندا کننده ای از آسمان ندا کند ای زمین هلاک گردان ایشان را پس همه فرو روند و نماند مگر سه نفر که خداوند صورت ایشان را به عقب برگرداند. الحدیث.

و در ص 264 یکی از علائم حتمیه را خسف بیداء شمرده .

«بیست و چهار باران»

در باران گذشت .

«بیست و هفت حرف»

علم 27 حرفست . در علم حدیث 84 خواهد آمد .

«بیست و هفت نفره»

از پشت کوفه ظهور کند با بیست و هفت نفر الخ . در قائم حدیث 51 خواهد آمد.

وقتی قائم از پشت این خانه ظهور کند خداوند بیست و هفت نفر مرد را الخ.در قائم حدیث 103 خواهد آمد.

«بیعت »

(1) در ملاحم سید ص 68 باب 141 دارد که در پرچم مهدی علیه السلام نوشته است (البیعة لله) بیعت برای خدا است.

(2) و در ملاحم ص 68 ایضا دارد که بهترین مردمی که او را (مهدی) یاری و بیعت می کنند از اهل کوفه و یمن و ابدال شام اند الخ.

(3) و در ملاحم ص 149 در ذیل حدیثی دارد که حضرت به یارانش می فرماید بیعت کنید به چهل خصلت و شرط کنید ده چیز را ، احنف از امیرالمؤمنین سؤال کرد که آن خصلتها کدام است ؟ حضرت فرمود بیعت می کنند که دزدی نکنند ، زنا نکنند، مردم را نکشند، حرمت کسی را هتک نکنند ، مسلمانی را فحش ندهند، به منزل کسی هجوم نکنند، و کسی را نزنند بحق (شاید بغیر حق باشد یعنی کسی را بناحق نزنند)، و اسبهای لاغر را سوار نشوند، و کمربند طلا نبندند، و لباس خز نپوشند ، و لباس حریر نپوشند، و کفشی که تا بحال پوشیده نشده نپوشند، و مسجدی را خراب نکنند، و راهی را قطع نکنند، و یتیمی را ظلم نکنند، و رهگذر را نترسانند ، و بخیال مکر نباشند ، و مال یتیم را نخورند، و با غلامی فسق نکنند، و خمر نیاشامند، و خیانت به امانت نکنند، و خلف عهد نکنند ، و طعامی را حبس نکنند چه گندم باشد یا جو،

وکسی را که امان داده اند نکشند، و کسی را که فرار کرده دنبال نکنند، و خونی را نریزند، و مجروح و زخمی را نکشند، و لباس درشت بپوشند ، و خاک را بالش خود کنند، و نان جو بخورند، و به کم راضی باشند، و در راه خدا جهاد کنند آنچه سزاوار اوست ، و عطر ببویند، و از نجاست دوری کنند. (مؤلف گوید این خصلتها 33 تا بیشتر نشد شاید مابقی خصلتها از راوی سقط شده باشد) و شرط می کند برای ایشان بر خود که رفیقی نگیرد، و برود هرجا ایشان رفتند، و بوده باشد هر طور ایشان میل دارند، و به کم راضی باشد، و زمین را به کمک خدا پر از عدل کند چنانچه پر از جور و ستم گشته بود، و خدا را آنطوریکه سزاوار است عبادت کند، خراسان برای او فتح شود و اهل یمن او را اطاعت کنند الحدیث.

(4) و در ملاحم ص 164 از نوف روایت کند که نوشته شده بر پرچم مهدی علیه السلام البیعة لله یعنی بیعت برای خدا است.

(5) در مستدرک ج 4 ص 431 از ام سلمه از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود بیعت شود با مردی از امت من در بین رکن و مقام مثل عده اهل بدر پس جماعتی از عراق و ابدال شام بیایند نزد او ، و لشکری از طرف شام طرف ایشان خروج کنند چون به زمین بیداء رسند در زمین فرو روند. الخبر.

(6) در مستدرک حاکم ج 4 ص 503 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود با او بیعت کنند مثل عدد اهل بدر راضی شود از ایشان ساکن آسمان و ساکن زمین.

(7) و در غیبت نعمانی ص 191 ح 45 از حضرت صادق علیه السلام روایت کند که قیام کند قائم و حال آنکه در گردن او بیعت احدی نباشد.

(8) و در همان ص 191 ح 46 حضرت فرمود قیام کند قائم و حال آنکه درگردن او نه عقدی باشد و نه عهدی و نه بیعتی .

(9) و در ص263 حضرت صادق علیه السلام فرمود مثل اینکه نظر می کنم بسوی آن حضرت که بین رکن و مقام با مردم بیعت می کند بر کتاب جدید و بر عرب سخت است.

(10) و در همان صفحه از حضرت صادق علیه السلام روایت کند که ندا می شود به اسم آن حضرت پس می آیند نزد او در وقتی که در پشت مقام است پس به او گفته می شود به اسم شما ندا شد چه انتظاری داری پس دستش را گرفته و با او بیعت می کنند.

(11) و در ص 274 حضرت باقر علیه السلام فرمود چون ظاهر شود بیعت با بچه آن وقت اظهار کند هر صاحب قدرتی قدرت خود را.

(12) و در ص 314 از حضرت باقر علیه السلام روایت کند اول کسی که با حضرت بیعت می کند جبرئیل است. و بعد سیصد و سیزده نفر (از اصحاب خاص) الحدیث.

(13) و در کنز العمال ج 14 ص 271 فرمود بیعت کنند با مردی از امت من بین رکن و مقام مثل عدد بدر پس بیایند جوانان عراقی و ابدال شام پس لشکری از طرف شام بیاید چون به بیدا (بیابانی بین مدینه و مکه) برسند زمین ایشان را فرو برد، الخ.

بیعت کند بر کتاب جدید الخ. در عرب حدیث 4 خواهد آمد.

(14) بیعت کند با مهدی هفت نفر عالم الخ . در مهدی علیه السلام بعنوان (اذا انقطعت التجارات الخ) و بعنوان (یبایع المهدی سبعة رجال علماء الخ) خواهد آمد.

(15) در الزام الناصب ج 2 ص 257 حضرت صادق علیه السلام به مفضل فرمود ای مفضل هر بیعتی پیش از ظهور قائم علیه السلام کفر و نفاق و خدعه است ، خدا بیعت کننده و بیعت گیرندگان او را لعنت کند، بلکه ای مفضل (مهدی علیه السلام) تکیه به خانه خدا می دهد و دستش را دراز می کند و نوری از او می جهد و می گوید این دست خدا و از جانب خدا، و با امر خدا است ، پس این آیه را می خواند«إِنَّ

الَّذِینَ یُبَایِعُونَکَ إِنَّمَا یُبَایِعُونَ اللَّهَ یَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَیْدِیهِمْ ۚ فَمَنْ نَکَثَ فَإِنَّمَا یَنْکُثُ عَلَیٰ نَفْسِهِ ۖ» یعنی کسانی که با تو بیعت می کنند جز این نیست که با خدا بیعت می کنند دست خدا بالای دست ایشان است و هرکس بیعت را بشکند بضرر خود کار کرده ، پس اول کسی که دست او را می بوسد پس از آن بیعت می کند جبرئیل است . پس از آن ملائکه و نجباء جن بیعت می کنند، پس از آن نقباء مردم صبح می کنند در مکه پس بهم می گویند این مرد کیست که درجانب کعبه است و این مردم کیانند با او و این چه علامتی بود شب گذشته مشاهده شد و مثلش را ندیده بودیم پس بعضی دیگر بگویند این مرد همان صاحب بزها است ، پس بعضی به بعضی می گویند نگاه کنید آیا کسی را می شناسید پس می گویند ما جز چهار نفر از اهل مکه و چهار نفر از اهل مدینه احدی را نمی شناسیم و اسم آن هشت نفر را می برند، و این اول طلوع آفتاب است و چون آفتاب بلند شد از چشمه خورشید صدا کننده ای صدا کند به زبان عربی فصیح بطوریکه هرکس در آسمان و زمین است بشنوند ای گروه مردمان این مهدی از آل محمد صلی الله و علیه و آله است و اسم او را به اسم جدش می خواند و کنیه اش را ذکر می کند و نسبش را از حسن عسکری علیه السلام تا امام حسین علیه السلام ذکر می فرماید بیعت کنید هدایت یابید و مخالفت نکنید که گمراه شوید پس اول کسی که دستش را می بوسد ملائکه است پس از آن جن پس از ایشان نقباء اند و می گویند شنیدیم و اطاعت کردیم، هیچ کس نماند جز آنکه آن صدا را بشنود الخ.

بیعت کردن با کودک . در کودک خواهد آمد.

و بیعت کردن با غلام . در فرج حدیث سوم خواهد آمد.

«بینه»

حکم کند به آنچه د اود و سلیمان حکم می کردند بینه نخواهد. در قائم

حدیث 4 و 21 خواهد آمد.

«بیوح»

**بیوح⁽¹⁾

در غیبت نعمانی ص 271 حدیث (44) احمد بن محمد بن ابی نصر می گوید شنیدم از حضرت رضا علیه السلام می فرمود قبل از این امر (ظهور) بُیوحٌ پس ندانستم بیوح چیست تا حج رفتم پس از عربی شنیدم که می گفت هذا یوم بیوح گفتم بیوح چیست گفت گرمای سخت.

و در قرب الاسناد نقل شده که حضرت رضا علیه السلام فرمود جلو این امر (ظهور) قتل بیوح است سؤال شد بیوح چیست فرمود دائم که هیچ سستی نداشته باشد .

«پابرهنه»

در کنز العمال ج 14 ص 237 دارد که یکی از علامات ساعت (ظهور) آن است که پابرهنه ها و لختیها رئیس مردم باشند.

و در ص 240 دارد که ببینی پابرهنه ها و لختیها که گوسفند چران بودند به همدیگر مباهات کنند در ساختمان.

و در ص 202 فرمود هر وقت دیدی لختیها و پابرهنه ها رئیس مردم شدند پس آن از اشراط ساعت است.

در حدیث دیگر فرمود وقتی دیدی پابرهنه ها و گرسنه ها و عیالها رئیس مردم شدند پس همان از علائم ساعت ظهور است.

اهل آن فتنه پابرهنه ها و لختی ها هستند الخ . در فتنه حدیث 9 خواهد آمد.

«پادشاه»

از دین پادشاهی به آئین پادشاهی در آید. در زمان حدیث 45 خواهد آمد .

تا وقتیکه نبینی در آن مگر پادشاه ستمگر . در زمان حدیث 3 خواهد آمد .

«پادشاهان»

**پادشاهان⁽¹⁾

در غیبت نعمانی ص 248 ح 3 از امیرالمؤمنین علیه السلام روایت کند که بیاید بعد از صد و پنجاه سال پادشاهان کافر تا آنجا که می فرماید عدل خداوندی همیشه بر این امت شامل است تا وقتی که میل نکند قراء ایشان بسوی پادشاهان الخ. در علامات ظهور تمام حدیث خواهد آمد ان شاء الله.

هلاک کننده پادشاهانند الخ . در علامات ظهور حدیث 1 خواهد آمد.

پادشاه پادشاهان در مصر قیام کند الخ در علامات ظهور حدیث 8 خواهد آمد.

نازل شود بر اُمت من در آخر الزمان بلاء سخت از پادشاهانشان که هرگز نشنیده شده باشد . در زمان حدیث 12 خواهد آمد .

«پادشاهی بچه ها»

در بچه ها گذشت .

«پادشاهی حضرت»

در حکومت خواهد آمد.

«پادشاهی سالانه رفته»

در قائم حدیث 72 خواهد آمد.

«پانزده»

وقتی امت من پانزده خصلت را انجام دهد الخ. در امت حدیث 28گذشت.

و بکشد فلان از پسر فلان پانزده قوچ الخ . در فرج حدیث 12 خواهد آمد.

پانزده نفر ایشان از قوم موسی هستند الخ. در قائم حدیث 50 خواهد آمد.

«پانصد»

پانصد نفر از قریش را گردن خواهد زد الخ. در قائم حدیث 10 و 118خواهد آمد.

در حیره مسجدی بنا کند که پانصد در داشته باشد الخ . در کوفه حدیث 11 خواهد آمد.

«پدران»

وای بر اولاد آخر الزمان از پدرانشان. در اولاد حدیث 2گذشت .

«پرچمها»

(1) در ملاحم سید ص 34 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که هر وقت پرچمهای سیاه خروج کرد پس بدرستیکه اولش فتنه است و وسطش گمراهی است، و آخرش کفر است.

(2) و در ص 35 از امیرالمؤمنین علیه السلام روایت کند که وقتی دیدید پرچمهای

سیاه را ملازم زمین باشید و دست و پا حرکت می دهید الخ.

(3) ایضا در ص 36 از حذیفه روایت کند که مردی از طرف مشرق خروج کند و مردم را به آل محمد صلی الله و علیه و آله دعوت کند و حال آنکه خودش دورترین مردم است از آل محمد صلی الله و علیه و آله پرچمهای سیاه نصب کند که اولش نصر است و آخرش کفر ، الخ.

(4) و در ص 37 روایت کند که چون پرچمهای زرد به مصر برسد فرار کن در زمین، و چون خبردار شوی که به شام (دمشق) رسیده اند اگر بتوانی به آسمان بروی یا در زمین بجا آور.

(5) و در ص 31 باب 28 از زهری روایت کند که گفت به من رسیده که پرچمهای سیاه از خراسان خروج می کند پس چون از گردنه خراسان سرازیر شد پس خبر مرگ اسلام رسیده است و رد نکند آنها را جز پرچمهای عجمها از اهل مغرب.

(6) و ایضا از عمر روایت کند که چون پرچمهای سیاه از مشرق وپرچمهای زرد از مغرب رو آور شوند به دمشق و شام پس آنجا است بلا.

(7) و ایضا در ص 32 از رسول خدا روایت کند که چون پرچمهای اولاد عباس از گردنه های خراسان رو آور شود آن وقت خبر مرگ اسلام را آورده اند و هرکس زیر پرچم ایشان برود در روز قیامت شفاعت من به او نرسد.

(8) در ملاحم سید ص 68 دارد که عبدالله بن شریک گفت با مهدی علیه السلام پرچم رسول خدا است که علامت دارد ای کاش من آن را درک می کردم و حال آنکه من جوان بودم.

(9) و در همان صفحه دارد که در پرچم مهدی علیه السلام نوشته است (البیعة لله)بیعت برای خدا است.

(10) در ملاحم سید ص 72 باب 157 دارد که اول پرچمی که حضرت

مهدی علیه السلام می بندد می فرستد بسوی ترک و ایشان را منهزم می کند و هر چه اسیر و مال دارند از دست ایشان می گیرد پس از آن می رود بسوی شام و آنجا را فتح می کند الخ.

(11) و در ص73 باب 160 دارد که حضرت با پرچم رسول خدا خروج می کند که از پشم زده شده مخمل سیاه چهار گوشه است.

بین خروج پرچم سیاه از خراسان و سعید بن صالح الخ. در سعید بن صالح خواهد آمد.

خارج می شود پرچم سیاه برای بنی العباس الخ . در شعیب بن صالح خواهدآمد.

(12) و در ملاحم ص 77 باب 169 از کعب روایت کند که علامت خروج مهدی پرچم هائیست که از طرف مغرب می آید و پرچم دار مردی است لنگ از طائفه کنده .

(13) و در ص 88 ملاحم دارد که چون پرچمهای زرد داخل مصر شدند و غالب شدند بر آن و روی منبرش نشستند پس باید اهل شام در زمین قبرهای خودشان را مهیا کنند چون زمان بلاء است.

(14) و در ملاحم ص 161 باب 14 از رسول خدا علیه السلام روایت کند که جماعتی از طرف مشرق خروج کنند که با ایشان است پرچمهای سیاه ، حق را مطالبه کنند به ایشان ندهند، باز مطالبه کنند و به ایشان ندهند پس جنگ کنند و صبر نمایند پس راضی شوند که ملک را به ایشان بدهند پس قبول نکنند تا اینکه بدهند به مردی از اهل بیت من که پر کند از قسط و عدل چنانچه پر شده باشد از ظلم و جور ، پس هرکس ایشان را درک کند برود بسوی ایشان ولو اینکه چهار دست و پا روی یخ باشد.

(15) در مستدرک حاکم ج 4 ص 502 دارد که چون پرچمهای سیاه را دیدید که از طرف خراسان خارج شد بروید بسوی ایشان ولو اینکه با چهار

دست و پا باشید چون خلیفه خدا حضرت مهدی در ایشان است.

(16) در غیبت نعمانی ص 152 دارد که حضرت صادق علیه السلام فرمود 12 پرچم مشتبه بلند خواهد شد که شناخته نشود کدام حق است کدام باطل . مفضل گوید پس گریان شدم، حضرت فرمود چه شد که گریه می کنی عرض کردم فدایت شوم چگونه گریه نکنم و حال آنکه شما می فرمائیددوازده پرچم مشتبه بلند خواهد شد که حق از باطل شناخته نشود. پس حضرت نگاه به سوراخ خانه نموده که خورشید افتاده مجلس را روشن نموده پس فرمود ایا این خورشید روشنائی میدهد ؟ عرض کردم بلی فرمود بخدا قسم أمر ما از این روشنتر است.

و نظیر این حدیث را در تنویه از کافی نقل خواهیم کرد ان شاء الله .

(17) و در غیبت نعمانی ص 356 از امام محمد باقر علیه السلام روایت کند که در پرچمها پرچمی از پرچم یمانی با هدایت تر نیست آن رایت هدایت است به علت آنکه شما را بسوی صاحبتان دعوت می کند .

(18) و در غیبت نعمانی ایضا ص 291 از محمد بن بشیر از محمد بن حنفیه روایت کند که قبل از پرچم ما یک پرچم مال آل جعفر است و یک پرچم مال آل مرداس (یعنی بنی العباس) اما پرچم آل جعفر چیزی نیست (محمد بن بشر) گوید من غضب کردم و نزدیکترین مردم بودم به او پس عرض کردم فدایت شوم پیش از پرچم ما پرچمهائیست ؟ فرمود بلی بخدا قسم برای بنی مرداس (یعنی بنی عباس) حکومت پابرجا نیست ، پس نشناسند در حکومتشان چیزی از خیر و خوبی را، سلطنت ایشان سخت است آسانی در آن نیست ، دورها را نزدیک سازند و نزدیکانشان را دور کنند تا وقتی از مکر خدا و عذابش ایمن شوند، آن وقت صیحه ای به ایشان زده شود که کسی را برای ایشان باقی نگذارد نه نگهبانی که جمعشان کند و نه اواز دهنده ای که بتواند به ایشان و نه گروهی که دورش جمع شوند، خداوند مثلی در کتاب خود برای ایشان زده (در سوره

یونس آیه 24)«حَتَّیٰ إِذَا أَخَذَتِ الْأَرْضُ زُخْرُفَهَا وَازَّیَّنَتْ وَظَنَّ أَهْلُهَا أَنَّهُمْ قَادِرُونَ عَلَیْهَا أَتَاهَا أَمْرُنَا لَیْلًا أَوْ نَهَارًا » تا آنکه زمین زینت خود را گرفت و زینت داد و اهل زمین گمان کردند که ایشان مسلط بر آن هستند، ناگاه امر ما عذاب ما) در شب یا روز به ایشان رسید ، پس محمد بن حنفیه قسم یاد کرد به خدا که این آیه در شأن ایشان وارد شده پس عرض کردم فدایت شوم بدرستیکه حدیث کردی مرا درباره ایشان به امر بزرگی پس کی هلاک خواهند شد؟ فرمود وای بر تو ای محمد خدا علمش مخالفت می کند با وقت گذاران، موسی علیه السلام با گروهش سی روز وعده کرد و در علم خدا چهل روز بود و موسی را هم با خبر نکرده پس قومش کافر و گوساله پرست شدند بجهت آنکه ده روز از وعده گذشته بود، و یونس با قومش وعده عذاب کرد، و در علم خدا بود که عفوشان کند، و شد آنچه را که می دانی (پس وقت برای هلاکت ایشان نمی شود معین کرد) ولکن وقتی که دیدی حاجت ظاهر شد (یعنی مردم اظهار احتیاج می کنند) و شخصی بگوید دیشب بی شام خوابیدم ، و مردی تو را ملاقات کند به یک رو و روز دیگر ملاقات کند به روی دیگر، عرض کردم ظاهر شدن حاجت را فهمیدم و دیگری را نفهمیدم مراد چیست ؟ فرمود با روی باز با تو ملاقات می کند چون از او قرض خواسته باشی با روی گرفته با تو ملاقات می کند پس آن وقت است که صدای اسمانی نزدیک است واقع شود.

(19) و در غیبت نعمانی ص 299 دارد که حضرت صادق علیه السلام فرمود چون پرچم حق ظاهر شود اهل مشرق و مغرب آن را لعن کنند، آیا می دانی برای چیست عرض کردم نه ، فرمود برای آن چیزیست که مردم از اهل بیتش می بینند قبل از خروجش.

(20) و در همان صفحه حضرت صادق علیه السلام فرمود چون پرچم حق بلند شود اهل مشرق و مغرب آن را لعن کنند راوی گفت برای چه ؟ فرمود برای آنچه که از

بنی هاشم ملاقات می کنند.

مرحوم حاج شیخ جواد خراسانی می فرماید پس از این دو حدیث ظاهر می شود که قبل از حضرت بنی هاشم جور و تعدیاتی خواهند داشت که مردم از ایشان به تنگ آمده باشند که چون رایت حق را هم ببینند بر آن قیاس کنند.

(21) ایضا در غیبت نعمانی ص307 در دو حدیث دارد که پرچم رسول خدا را باز نکرد مگر امیر المؤمنین علیه السلام در روز بصره و حضرت قائم علیه السلام در روز خروجش و چون حضرت قائم علیه السلام آن را بحرکت آورد نماند احدی در مشرق و نه در مغرب جز آنکه آن را لعن کند (البته این مضمون بعض جملات حدیث است) علتش هم قبلا معلوم شد که چرا لعن می کنند و تمام حدیث در قائم حدیث 64 خواهد آمد.

(22) در غیبت نعمانی ص 308 از ابی حمزه ثمالی نقل شده که گفت حضرت باقر علیه السلام به من فرمود ای ثابت گویا قائم اهل بیتم را می بینم که روی به این نجف شما آورده - و با دست اشاره به جانب کوفه فرمود - و همین که روی به نجف شما آورد پرچم رسول خدا را باز کند و چون آن را باز کند ملائکه بدور او جمع شوند عرض کردم پرچم رسول خدا چیست ؟ فرمود عمودش از عمودهای عرش و رحمت خدا است ، و بقیه اش از نصرت خدا است ، و فرود نیاورد آن پرچم را به چیزی مگر آنکه آن را هلاک سازد، عرض کردم آن نزد شما پنهان است تا قائم قیام کند یا آورده می شود ؟ فرمود نه بلکه آورده می شود گفتم چه کسی آن را می آورد؟ فرمود جبرئیل (ما شکی نداریم که مواریث انبیاء نزد ائمه است و اینکه فرموده نه بلکه آورده می شود از باب تقیه یا مصالح دیگری بوده)

و از ابان بن تغلب هم این روایت با مختصر کم و زیادی نقل شده .

(23) و در غیبت نعمانی ص 310 أیضا از ابان بن تغلب روایت کند که

حضرت صادق علیه السلام فرمود گویا نظر می کنم به قائم که چون در پشت نجف قرار می گیرد زره سفید رسول خدا را می پوشد و خود را حرکتی می دهد پس بر بدنش راست و قالب آید پس لباس سبزی بر روی آن می پوشد ، و بر اسب سیاه و سفیدی که دارد و میان دو چشمش سفید است سوار می شود و حرکتی به آن می دهد بطوریکه همه خیال کنند حضرت با ایشان است ، و پرچم رسول خدا را باز کند که عمودش از عمودهای عرش خدا است ، و بقیه اش از نصر خدا است، و بهر چه با آن اشاره کند هلاکش سازد.

عرض کردم آیا آن پرچم نزد شما پنهان است یا آورده می شود ؟ فرمود بلکه جبرئیل می آورد آن را پس چون آن پرچم را باز کند نماند مؤمنی مگر آنکه قلبش قوی و از پاره آهن سخت تر باشد، و قوت چهل مرد به او داده شود، وهیچ میت مؤمنی نباشد جز آنکه فرحی در قبرش داخل شود و این در هنگامی است که در قبرشان به زیارت همدیگر می روند و بهم بشارت قیام قائم علیه السلام را می دهند و وارد شوند بر او سیزده هزار و سیصد و سیزده ملک ، راوی گفت همه اینها قبل از حجت با احدی از انبیاء بوده اند ؟ فرمود بلی ایشان با نوح در کشتی بوده و با ابراهیم در آتش بودند و با موسی در وقت شکافتن دریا بودند، و با عیسی در وقت بالا رفتن به آسمان بودند، و چهار هزار صف زده با پیغمبر صلی الله و علیه و آله بودند و سیصد و سیزده ملک در روز بدر بودند، و چهار هزار ملک آمدند که در رکاب امام حسین علیه السلام جنگ کنند و حضرت اذنشان نداد پس بازگشت کردند که دستور بگیرند ولی چون دوباره آمدند دیدند امام حسین علیه السلام کشته شده پس ایشان نزد قبر شریفش مو پریشان و غبار آلود گریه می کنند تا روز قیامت و رئیسی دارند که او را منصور می نامند پس زیارت نکند او را زائری مگر آنکه به استقبال او می روند، ووداع نکند او را وداع کننده ای مگر آنکه مشایعتش کنند ، و مریضی نباشد مگر آنکه عیادتش کنند و نمیرد کسی مگر آنکه نماز بر او

بخوانند و استغفار برایش کنند بعد از مرگش پس همه اینها منتظر قیام قائم هستند پس درود بر کسی که این منزلت و مرتبت و مقام را نزد خدا دارد و دور گرداند خدا کسی را که ادعای این مقام را برای غیر ایشان بنماید که مستحق این مقام نیستند، و اهلیت ندارند و مورد رضای خدا نیستند، و خداوند گرامی دارد ما را بواسطه موالات و دوستی او و قرار دهد ما را از یاران او و تابعین او برحمت و منت خودش.

(24) و در روضه کافی ج 8 ص 295ح 452 از امام صادق علیه السلام روایت کند که هر پرچمی بالا رود قبل از قیام قائم پس صاحب آن طاغوت است و عبادت کرده شود غیر از خدا.

(25) در کنز العمال ج 14 ص 261 فرمود وقتی دیدید پرچمهای سیاه از طرف خراسان آمد بروید رو به آن که در آنست خلیفه خدا مهدی.

(26) در ملاحم سید ص 72 و در البرهان ص 130 دارد که اول پرچمی که مهدی علیه السلام مهیا می کند می فرستد بسوی ترک الخ.

(27) در البرهان ص 148 از ثوبان از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که پرچمهای سیاه از طرف مشرق می آید مثل اینکه قلبشان (یعنی صاحبان پرچم) پاره آهن است هرکس شنید آمدنشان را برود بسوی او و بیعت کند با او گرچه با سینه اش از روی یخ برود.

(28) در البرهان ص 149 دارد که رسول خدا صلی الله و علیه و آله یاد آور شد ناراحتی و گرفتاریهائیکه به اهل بیتش رو آور می شود، تا اینکه خداوند می فرستد پرچمی از مشرق که سیاه باشد، هرکس آن را یاری کرد خدا هم او را یاری کند و هر کس آن را خوار کرد خدا هم او را خوار و ذلیل کند تا بیاید مردی که اسمش اسم من باشد ، پس کار خود را به او واگذار کنند پس خدا او را تایید و نصرت دهد.

شاید مراد از این حدیث و حدیث 26 - 28 آن باشد که از باب تقیه بروید و با

او بیعت ظاهری کنید که مال و جان شما محفوظ بماند تا صاحب شما هم بیاید و شاهد بر این جمع حدیث 24 باشد و الله العالم.

(29) در نوائب الدهور ج 3 ص 32 در ذیل حدیث سدیر نقل کند که حضرت صادق علیه السلام اشاره به شام فرمود که سه پرچم بلند می شود پرچم حسینی و پرچم اموی و پرچم قیس ، در حالتیکه این سه پرچم بلند می شود سفیانی خروج می کند و آنها را مثل زراعت می چیند که هرگز مثلش دیده نشده باشد.

هر وقت پرچمهای قیس در مصر بحرکت آمد الخ . در فرج حدیث 15 خواهد آمد.

با پرچم رسول خدا صلی الله و علیه و آله انگشتر سلیمان و سنگ موسی و عصای او ظاهر خواهد شد الخ . در قائم حدیث 122 خواهد آمد.

داخل شدم من و ابان بر امام صادق علیه السلام و این در وقتی بود که پرچمهای سیاه در خراسان ظاهر شده بود الخ. در خروج کنندگان حدیث 17 خواهد آمد.

پرچمهای سیاه دوّمی چیست . در حمص خواهد آمد.

«پرنده»

در ملاحم ص 149 فرمود حضرت حجت اشاره کند به پرنده پس بیفتد روی کتف آقا الخ.

مؤمن از هوا پرنده را بخواهد و ذبح کند و کباب کند و بخورد و استخوانش را نشکند الخ . در قائم حدیث 102 خواهد آمد.

و پسر که پسر شما است فرمود خیر گفتم پسر پسر شما است الخ . در صاحب الامر ح 8 خواهد آمد.

«پشم»

در زمان حدیث 85 خواهد آمد.

«پله»

یکی از علامات ساخته شدن پلیست در پهلوی محله کرخ در بغداد .

چنانچه در کشف الغمه ج 2 ص 57 ذکر شده.

«پلاس خانه باش»

در مستدرک ج 4 ص 440 فرمود فتنه هائی در پیش دارید که مثل پاره شب تاریک است. راوی عرض کرد چه کنیم یا رسول الله حضرت فرمود پلاس خانه باشید.

در مستدرک ج 4 ص 448 فرمود فتنه ها مثل سیل خواهد آمد و چون دیدید آن را در خانه های خود جمع شوید و شمشیرهای خود را بشکنید و صورت خود را بپوشانید.

و در مستدرک ج 4 ص 525 در ذیل حدیثی دارد که رسول خدا صلی الله علیه وسلم فرمود مالک زبانت باش و بنشین در خانه ات و آنچه را می شناسی بگیر و آنچه را نمی شناسی رها کن و بر تو باد به شخص خودت و امور عامه مردم را رها نما .(چون مردم به حرف خدا و پیغمبر عمل نکردند و به حرف تو بطریق اولی عمل نخواهند کرد مرد هستی خودت را نگاه دارد خداوند می فرماید : اگرراه حق را ببینند پیروی آن نکنند و اگر راه باطل را مشاهده کنند دنبال آن می دوند اگر قبول نداری امتحانش مجانیست)

در مستدرک ص 529 در ذیل حدیثی دارد که دجال از یهودیه اصفهان

خروج می کند. فرمود امرشان کن که پلاسی باشند از پلاسهای خانه خود.

در بحار ج 52 ص 126 از حضرت صادق علیه السلام روایت کند که چون سلمان داخل کوفه شد و نظر به آن کرد یاد آور بلاها و حکومت بنی امیه و بنی العباس شد پس از آن فرمود چون آن وقت رسد ملازم پلاس خانه خود باشید تا حجة بن الحسن ظهور فرماید.

لفظ حدیث (حتی یظهر الطاهر بن الطاهر المطهر ذو الغیبة الشرید الطرید) و به این مضامین حدیث بسیار است.

و در غیبت نعمانی ص 194 و 23 از حضرت صادق علیه السلام روایت کند که ناچار است برای آتش از آذربایجان که هیچ چیز مقابله آن نتواند و چون آن زمان پیش آمد کرد بوده باشید پلاسی از پلاسهای خانه خود الحدیث.

و در غیبت نعمانی ایضا ص 197 در ذیل حدیثی از حضرت صادق علیه السلام دارد که بوده باشید پلاس خانه خود چون غبار به چشم کسی می رود که آن را بر هوا کرده (یعنی ضررش به خودش بر می گردد).

و ایضا در ص197 از امام صادق علیه السلام روایت کند که نگاه دارید زبانهای خود را و ملازم خانه های خود باشید که هرگز بلاء خصوصی به شما نرسد.بلی بلاء عمومی می رسد و همیشه زیدیه سپر شمایند (چون زیدیه مرامشان آن است که هرکس با شمشیر بلند شد و جنگید آن امام است پس همیشه امام دارند و می جنگند)

و در روضه کافی ج 8 ص 264 حدیث 383 حضرت صادق علیه السلام به سدیر فرمود ای سدیر ملازم خانه ات باش و پلاسی باش از پلاسهای خانه و ساکن باش مادامیکه شب و روز ساکنند پس هر وقت خبردار شدی که سفیانی آمده بیا بسوی ما ولو پیاده باشی.

«پناه»

و در زمان حدیث 42 خواهد آمد که مؤمن پناهی نداشته باشد که به آن پناهنده شود از دست ظلم الخ.

«پنج چیز»

در کنز العمال ج 14 ص 226 فرمود هر وقت پنج چیز را امت من حلال دانستند هلاکت بر ایشان خواهد رسید. در امت ذکر یافت.

در کافی ج 2 ص 373 از امام باقر علیه السلام روایت کند که فرمود پنج چیز است اگر درک نمودید پناه بخدا برید، کارهای بد در جماعتی ظاهر نشود و علنی نگردد مگر آنکه وبا و دردهائی که قبلا نبوده در ایشان ظاهر گردد، و کم فروشی نکنند مگر آنکه مبتلا به خشکسالی و زندگانی سخت و ستم سلطان شوند، و زکات را منع نکنند مگر آنکه آسمان از بارانش منع کند و اگر حیوانات نبودند اصلا باران نمی بارید ، و عهد خدا و رسول را نشکنند مگر آنکه خدا دشمن را بر ایشان مسلط کند و بعض از آنچه در دست دارند بگیرند، و حکم بغیر ما انزل الله نکنند مگر آنکه جنگ و سختی را خدا بین خودشان قرار دهد.

در فقیه ج 4 ص 41 امام ششم علیه السلام فرمود پنچ چیز از پنج کس محال است : حرمت از فاسق محال است ، مهربانی از دشمن محال است ، نصیحت کردن از حسود محال است ، وفا از زن محال است ، ترس و هیبت از فقیر محال است.

در روضه کافی حدیث 82 امام صادق علیه السلام فرمود برای خدا در بلادش پنج حرمت است : حرمت رسول الله ، حرمت آل پیغمبر ، حرمت کتاب خدا ، حرمت کعبه ، حرمت مؤمن (اینها پیش خدا محترمند)

در تهذیب ج 6 ص 52 وافی ج 3 ص 39 از امام یازدهم علیه السلام روایت کند که

علامت مؤمن پنج چیز است پنجاه رکعت نماز ⁽¹⁾، زیارت اربعین امام حسین علیه السلام ،انگشتر بدست راست نمودن ، پیشانی را بخاک مالیدن، و بسم الله الرحمن الرحیم را بلند گفتن.

در کافی ج 5 ص 150 از امام صادق علیه السلام از جوشن روایت کند که فرمود هرکس بخواهد خرید و فروش کند باید پنج چیز را مراعات کند و الا خرید و فروش نکند : یکی ربا ، دوم قسم یاد نمودن ، سوم عیبی را پوشانیدن ، چهارم مدح کردن در وقت فروختن ، پنجم مذمت کردن در وقت خریدن (یعنی باید ربا در معامله اش نباشد ، و قسم در معامله یاد نکند ، کتمان عیب نکند، مدح و ذم نکند)

«پنج روز»

پنج روز از ماه رمضان گذشته خورشید می گیرد. در خورشید و ماه خواهد آمد.

«پنج علامت»

پنج علامت قبل از قیام قائم الخ . در قائم حدیث 63 و 67 خواهد آمد.

«پنج نهر»

ظاهر نشود تا اینکه کفار پنج نهر را مالک شوند الخ . در قائم حدیث 88 خواهد آمد.

«پنج و دو»

پنج و دو چیست . در حکومت حضرت ح 31 خواهد آمد .

«پنج هزار»

با پنج هزار ملائکه که جبرییل از طرف راست الخ . در قائم حدیث 41 خواهد آمد.

«پنجاه زن»

در مستدرک حاکم ج 4 ص 495 دارد که رسول خدا صلی الله و علیه و آله فرمود برپا نشود ساعت تا اینکه برای پنجاه زن یک قیم باشد.

در مستدرک ج 4 ص 95 و کنز العمال ج 14 ص 243 فرمود برپا نشود ساعت تا یک مرد قیم پنجاه زن گردد .

و در کنز العمال ج 14 ص 248 دارد که بر پا نشود ساعت تا اینکه تدبیر پنجاه زن بدست یک مرد باشد.

و در کنز ص 210 فرمود مردها بروند و زنها بمانند حتی اینکه پنجاه زن را یک قیم باشد. در بحار ج 52 ص 225 رسول خدا صلی الله و علیه و آله فرمود خداوند تمیز دهد و جدا کند دوستان خود را تا زمین از منافقین و گمراه کنندگان و اولاد ایشان پاک کند، و تا اینکه پنجاه زن مردی را ملاقات کنند یکی گوید ای بنده خدا مرا بخر ، و دیگری گوید ای بنده خدا مرا جای بده .

در بحار ج 2 ص 223 از امام باقر علیه السلام روایت کند که پنجاه زن همراه آن عده یعنی سیصد و سیزده تن خواهد بود.

و در ایشان پنجاه زن باشد. در مهدی علیه السلام حدیث 144 خواهد آمد.

در سیزده خواهد آمد که چرا و برای چه زن همراه دارند.

«پنجاه نفر»

در کنز ج 1 ص 211 فرمود پنجاه نفر نماز بخوانند و از هیچ کدام قبول نشود. در ساعت ظهور حدیث 19 خواهد آمد.

و پنهان که مردها پنهان شوند و بر زنها چیزی نیست . در سفیانی حدیث 28 خواهد آمد.

«پوشیده برهنه»

در صحیح بخاری ج 24 ص 153 حدیث (6642) از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود چه بسا کسانیکه در دنیا پوشیده اند و در آخرت برهنه می باشند .

و در فقیه ج 3 ص 247 از امیرالمؤمنین علیه السلام روایت کند که فرمود ظاهر می شود در آخرالزمان و نزدیکی ساعت (ظهور) که آن بدترین زمانها است زنهائی که مکشفه ⁽¹⁾و برهنه اند از دین خارجند و در هر فتنه ای داخلند و مائل به شهوترانی و به هر لذتی سرعت کننده اند و هر حرامی را حلال می دانند و در جهنم خالد می باشند. (یعنی همیشه در جهنم هستند)

و در مستدرک حاکم ج 4 ص 436 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که زنهای امت آخرالزمان پوشیده و برهنه هستند (در آن واحد هم پوشیده و هم برهنه اند مثل لباسهای بدن نما که امروزه متداول است) موهای سرشان مثل کوهان شتر

خراسانی است پس ایشان را لعن کنید که ایشان ملعونانند.

در کنز العمال ج 16 ص 383 فرمود دو صنف از اهل آتشند یک صنف گروهی هستند که با ایشان است تازیانه ها مثل دم گاو که به آن مردم را می زنند (و صنف دیگر) زنهائی که پوشیده اند برهنه اند (ممیلات مائلات) خمان و چمان روند از ناز⁽¹⁾و گردنکشی، و یا مایل اند از اطاعت خدا و آنچه ایشان را لازم است از حفظ فرج یا شانه میلا کنند که کراهت دارد یا مایلند بسوی بدی و فساد، سرهاشان مثل کوهان شتر بختی است ، داخل بهشت نشوند و بوی آن را هم نشنوند (با اینکه از پانصد سال راه بوی بهشت شنیده می شود)

در کنز العمال ج 1 ص 401 فرمود زود است بیاید در آخرالزمان زنهائی که سوار شوند بر زینها مثل مردها درب مسجد پیاده شوند، پوشیده اند برهنه اند سرهاشان مثل کوهان شتر بختی لاغر است (یک نوع شتر خراسانیست) پس ایشان را لعن کنید که ایشان لعن کرده شده گانند، حاضرند خدمت گزار کفار باشند چنانچه قبلا زنهای کفار خدمت گزار شما بودند .

مؤلف گوید حدیث دیگری مشابه این در دوچرخه خواهد آمد.

«پیر»

فتنه هائی روی دهد که پیر شود در آن اشراف مردم الخ. در فتنه حدیث 40 خواهد آمد.

«پیراهن حضرت حجت علیه السلام»

در لباس خواهد آمد.

«پیشوایان »

در امت حدیث 3 گذشت که رسول خدا صلی الله و علیه و آله فرمود من نمی ترسم بر امتم مگر از پیشوایان گمراه کننده الخ.

بوده باشد برای شما پیشوایانی که مالک شوند ارزاق شما را در سلطان حدیث 9 خواهد آمد.

«تابوت»

در ملاحم سید ص 67 روایت کند که کعب گفت مهدی علیه السلام جماعتی بفرستد برای قتال روم و ده نفر بفرستد که تابوت سکینه را از غار انطاکیه خارج کنند.

در آن است تورات موسی و انجیل عیسی که خدا برای ایشان نازل کرده ( پس حضرت) حکم کند بین اهل تورات به توراتشان و بین اهل انجیل به انجیل شان .

و در ملاحم ص 71 باب 153 دارد که بر دست مهدی ظاهر شود تابوت سکینه از بحیرة طبریه الخ.

«تاجر»

در کنز العمال ج 14 ص 246 دارد که ساعت (ظهور) برپا نشود تا وقتیکه تاجر به مغرب و مشرق برود و ربحی بدست نیاورد.

«تاجرانی که به انطاکیه می روند»

در اصحاب مهدی علیه السلام گذشت .

«تاراج»

در غنیمت خواهد آمد .

«تازه»

بدن هر دو نفر تر و تازه باشد الخ. در علامات ظهور حدیث 17 و در قائم حدیث 109 و 128 و در مدینه حدیث 15 خواهد آمد.

ای خالد بعد از من چیزهای تازه رخ خواهد داد. در مقتول خواهد آمد.

«تازه جوانان»

در سنن ترمذی ج 4 ص 481 از رسول خدا علیه السلام روایت کند که فرمود در آخرالزمان گروهی خروج کنند که تازه جوانانند (سفهاء الاحلام) یعنی سبک سر و سفیه و بی بردبارند، قرآن را می خوانند ولی از گلویشان تجاوز . نمی کند از قول بهترین خلق نقل می کنند (ولی عمل نمی کنند) از دین بیرون می روند چنانچه تیر که از کمان بیرون می رود.

«تازیانه های آخرالزمان»

در مستدرک حاکم ج 4 ص 436 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که جماعتی را خواهی دید که صبح می کنند در سخط خدا و عصر می کنند در لعنت خدا، در دست دارند (تازیانه) مثل دم گاو.

و در ص436 ایضا دارد که خارج می شوند در آخرالزمان در این امت مردانی که با ایشان است تازیانه ای مثل اینکه دم گاو است.

و در ص 467 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که یکی از علامات سخن گفتن

تازیانه است با انسان.

و در کنز العمال ج 16 ص 383 فرمود دو صنف از اهل آتش هستند یکی گروهی که با ایشان است تازیانه هائی مثل دم گاو که به آن مردم را می زنند.

در کنز العمال ج 14 ص 235 دارد که پیشاپیش ساعت (ظهور) باشد که مردی از خانه خود خارج شود پس برنگردد مگر آنکه کفش و تازیانه اش او را خبر دهند به آنچه اهل بیتش انجام داده اند بعد از خودش.

به تازیانه بزرگ اعتنائی نکند ولی بچه را گرفته سر ببرد. در سفیانی حدیث 17 خواهد آمد.

«تبریز »

در الزام الناصب ج 2 ص 250 ذیل خطبه ای امیرالمؤمنین علیه السلام از خراسان مالک می شوند تبریز را.

«تجارت در آخرالزمان»

در مستدرک حاکم ج 4 ص 446 و در کنز العمال ج 14 ص 230 در ذیل حدیث است که رسول خدا صلی الله و علیه و آله فرمود پیشاپیش ساعت (ظهور) (تسلیم الخاصة) (ینی سلام به آشناها بدهند) و فاش شدن تجارت است بطوریکه زنها در تجارت کمک شوهرشان می کنند و حتی اینکه مردم اموالشان را بردارند و اطراف زمین سیر کنند و باز گردند و بگویند هیچ ربحی نبردیم.

و در ص446 ایضا روایت کند که خارجه بن الصلت البرجمی گفت روزی با عبدالله داخل مسجد شدم و مردم به رکوع بودند پس مردی گذر کرد و سلام کرد به او پس گفت راست گفت رسول خدا راست گفت رسول خدا، پس از این مطلب سؤال کردم پس جواب داده که بر پا نشود ساعت (ظهور) تا اینکه

مسجدها را محل عبور و مرور قرار دهند و حتی اینکه مرد بر مرد سلام دهد بواسطه شناسائی که با هم دارند و حتی اینکه زن با مردش تجارت کنند و حتی اینکه اسب و زن گران شود. پس از آن ارزان شود و دیگر گران نگردد تا قیامت .

در کنز العمال ج 14 ص 230 در دو حدیث دارد که آشکارا شود تجارت تا اینکه زن کمک کند شوهر خود را در تجارت.

«تحسین»

مگر وقتی که کارهای زشتشتان را تحسین کنید . در سلطان حدیث 9 خواهد آمد.

«تحیت و سلام دادن مردم آخرالزمان »

در مستدرک حاکم ج 4 ص 444 وکنز العمال ج 14 ص 243 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که در آخرالزمان مردمانی باشند که وقتی همدیگر را ملاقات می کنند تحیت بین ایشان تلاعن باشد یعنی همدیگر را لعن کنند.

و در مستدرک ص 524 و کنز ص246 و ص 248 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که بر پا نشود ساعت (ظهور) تا اینکه مسجدها را محل رفت و آمد قرار بدهند و تا اینکه سلام ندهند مگر به کسی که آشنا باشند و تا اینکه زن با شوهر خود مشغول تجارت گردند الخبر .

در کنز العمال ج 14 ص 230 در دو حدیث دارد که سلام دادن برای خاصه است (یعنی به آشناها سلام می دهند به عموم مردم سلام نمی دهند)

و در ص113 فرمود سلام بین ایشان برای آشنائی باشد (یعنی هرکس را می شناسند سلام بدهند و به عموم مردم که دستور اسلامی است سلام ندهند)

«تر و تازه»

بیرون می آورم کسانی را که در آنجا دفن شده اند در حالتی که بدنهای هر دو تر و تازه اند الخ . در علامات ظهور حدیث 17 و در قائم حدیث 98 خواهد آمد.

گویا می بینم تو و صاحبت را از قبر خارج کرده اند تر و تازه الخ . در قائم حدیث 109 و 127 خواهد آمد.

به مردم می فرماید این دو را از قبرشان بیرون کشید مردم هم از قبر بیرون می آورند در حالی که تر و تازه باشند الخ . در مدینه حدیث 15 خواهد آمد.

«ترس »

در کفایة الخصام ص 687 حدیث 63 از جابر از امام باقر علیه السلام روایت کند که خدا رعبی و ترسی در دلهای شیعیان ما می اندازد و چون قائم ما قیام کند و مهدی ما ظهور نماید هر مردی از آنها جری تر باشد از شیر ژیان و گذرنده تر از نیزه و سنان می شوند.

تا تایید کند به سه چیز به ملائکه و مؤمنین و ترس الخ. در (عجله کنندگان) خواهد آمد.

ترسی اهل عراق را بگیرد که هیچ راه فرار نداشته باشند . الخ در آتش حدیث18 گذشت.

یاری شود بترس و مؤید باشد به نصر الخ. در قائم حدیث 38 خواهد آمد.

نماند بین مغرب و مشرق چیزی مگر آنکه از او بترسد . در قائم حدیث 14 خواهد آمد.

می ترسد او را بشکند . در قائم حدیث 17 خواهد آمد.

«ترک »

در مستدرک حاکم ج 4 ص 474از رسول خداصلی الله و علیه و آله روایت کند بیاید جماعتی که چشمان کوچک و صورتهای پهن داشته باشند مثل اینکه صورتشان سپر است. پس اهل اسلام را به منابت شیح (اسم محلی است) ملحق سازند مثل اینکه می بینم ایشان را که اسبهای خود را به حلقه مسجد بسته اند گفته شد کیانند ایشان فرمود ترک هستند (شاید اشاره به لشکر هلاکو باشد)

در حدیث دیگر فرمود بر پا نشود ساعت (ظهور) تا اینکه با ترک جنگ کنید (که ایشان) صورتهای پهن و چشمان کوچک و بینی پهن دارند صورتهاشان مثل سپر چکش خورده است .

در حدیث دیگر فرمود قسم به کسی که جانم بدست او است برپا نشود ساعت (ظهور) تا اینکه با ترک جنگ کنید که چشمهای کوچک دارند و صورتها سرخ و بینی کوچک مثل اینکه صورتهاشان سپر چکش خورده است واحادیث به این مضامین زیاد است.

و در ملاحم ص 87 باب 198 از حذیفه روایت کند که به اهل کوفه فرمود البته شما را از کوفه خارج کنند جماعتی که چشمان کوچک و بینی پهن دارند و صورتهاشان مثل سپر چکش خورده است و تعالشان از مو است ، اسبان خود را به نخل جوخا⁽¹⁾ببندند و بیاشامند یک قسمت از فرات را.

و در ملاحم ص 88 از رسول خدا علیه السلام روایت شده که بر پا نشود ساعت (ظهور) تا اینکه جنگ کنید با ترک که صورتهای سرخ و چشمان کوچک و بینی پهن دارند مثل اینکه صورت ایشان سپر چکش خورده است.

در ملاحم ص 90 از کعب روایت کند البته ترک وارد جزیره می شود و

اسبهای خود را از فرات سیراب کنند پس خداوند و با بر ایشان بفرستد و همه ایشان را بکشد جز یک نفر.

و در همان صفحه ایضا از کعب روایت کند که خلاصه اش آن است ترک بر ( آمد)⁽¹⁾وارد شوند و از آب دجله و فرات بیاشامند و در جزیره سیر کنند و اهل اسلام متحیر بمانند و هیچ کاری نتوانند انجام دهند پس خداوند یخ بدون کیل بفرستد و ایشان را از اول تا به اخرشان نابود سازد.

و در ص93 از رسول خدارایت کند که برای ترک دو خروج هست در یکی آذربایجان را خراب می کنند و در دیگری سرعت بسوی شط فرات کنند.

و در حدیث دیگر فرمود سرعت کند ترک بر نهر فرات پس مثل اینکه می بینم اسبهای زردشان صف کشیده بر نهر فرات.

در حدیث دیگر فرمود خداوند مرگ را بر اسبهای ایشان می فرستد پس پیاده می شوند پس می بوده باشد در ایشان ذبح الله الاعظم که دیگر ترکی بعدش نماند.

در ص 127 از بنو قنطوراء سؤال می شود پس جواب داد که اسم ایشان اینطور به ما رسیده و اما اوصافشان اوصاف ترک است.

و در ص 128 دارد که زود است بنو حفصه یعنی ترکها بروند بسوی عراق . تمام حدیث در بنی حفصه گذشت.

زود است که برادران ترک بیایند تا وارد جزیره شوند الخ. در علامات ظهور حدیث 9 خواهد آمد.

«ترمد»

ناظم الاسلام کرمانی در ص 143 از ناسخ جلد خلفا نقل کند که علی علیه السلام فرمود اما شهر ترمد را بلای طاعون فرو گیرد و مردمش را نابود کند.

«ترنجبین»

در رومیه خواهد آمد.

«تسبیح سی و سه دانه»

در شیعه حدیث 6 خواهد آمد.

«تصدیق»

و هر چه دروغ می گویند تصدیقشان کنید . در سلطان حدیث 9 خواهد آمد.

و هرکس داخل ایشان شود و دروغشان را تصدیق کند - از من نیست. در سلطان حدیث 17 خواهد آمد.

شما تصدیق ما می کنید و مردم تکذیب می کنند. در کوفه حدیث 12 خواهد آمد.

«تعجب»

در عجب خواهد آمد .

«تعیین وقت»

در وقت خواهد آمد.

«تف»

**تف⁽¹⁾

در غیبت نعمانی ص206 از امام حسین علیه السلام روایت کند که فرمود این امری را که شما انتظارش را دارید (یعنی ظهور حضرت) نخواهد شد تا وقتی که بعض

شماها از بعض دیگر بیزاری جوید و بعضی در صورت بعض دیگر تف اندازید الخبر.

و در ص206 ایضا از حضرت صادق روایت کند که فرمود نخواهد شوداین امر (ظهور) تا وقتی که تف بیندازد بعض شما بصورت بعض ، و حتی بعض شما بعض دیگر را لعن کنید و همدیگر را دروغگو نامید .

و در ص 210 از امیرالمؤمنین علیه السلام روایت کند که فرمود قسم به آن کسی که جانم در دست اوست این امری که دوست می دارید نخواهد شد تا وقتی که تف بیندازد بعض شما در صورت بعض . الخبر.

(یعنی آنقدر اوضاع مردم درهم و برهم شود که کار شماها به اینجا برسد)

«تقسیم»

تقیسم کند بالسویه الخ . در قائم حدیث 121 خواهد آمد.

مال را بالسویه تقسیم می کند الخ . در مال خواهد آمد .

«تقوی»

علیکم بتقوی الله وحده لا شریک له الخ . در خروج کنندگان حدیث12 خواهد آمد.

«تکریت»

در عوف سلمی خواهد آمد.

«تمنای مرگ»

در مرگ خواهد آمد.

«تمیم داری»

تمیم داری نصرانی بوده مسلمان شده و قصه مفصلی راجع به دجال دارد که در دجال حدیث 3 خواهد آمد. در اسلام هم قصه ای دارد که گذشت.

«تنویه»

**تنویه⁽¹⁾

در کافی ج 1 ص 336 حضرت صادق علیه السلام فرمود بپرهیزید از تنویه و بلند کردن (آوازه حضرت حجت) پس بدرستیکه امام شما سالهائی را از نظرغائب شود و شما امتحان شوید حتی گفته شود مرد کشته شد هلاک شد در کدام بیابان رفته ، و باید چشمان مؤمنین برای او گریه کنند و باید مثل کشتی در امواج دریا وارو شوید و نجات نیابد مگر کسانیکه خداوند از ایشان میثاق گرفته و در قلبش ایمان را نوشته و به روح القدس او را تأیید فرموده ، و باید دوازده پرچم مشتبه ⁽²⁾برپا شود که ندانی کدام حق است و کدام باطل . راوی گفت گریه کردم و عرض کردم پس چه کنیم ؟ حضرت نگاهی به خورشیدی که در صفه می درخشید نمود پس فرمود ای بنده خدا می بینی این آفتاب را عرض کردم بلی فرمود والله امر ما از این روشنتر است . (یعنی اگر کسی طالب حق باشد و مریض نباشد و حب دنیا و ریاست چشم و گوش او را کور و کر نکرده باشد حق برای او پوشیده نخواهد ماند)

و در غیبت نعمانی ص 151 و ص 152 امام صادق علیه السلام به مفضل بن عمر فرمود بپرهیزید از تنویه و بلند کردن ( اسم حضرت و خصوصیاتش) و مثل حدیث سابق را ذکر فرمود.

«تنها می مانم»

امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود اگر بعض حقایق را بگویم لشگرم از دور من متفرق می شوند و تنها می مانم الخ . در امتحان حدیث (14) گذشت مراجعه کن.

«توبه»

توبه از دست شما رفته الخ . در خروج کنندگان حدیث 12 خواهد آمد.

و احدی را توبه ندهد الخ . در قائم حدیث 117 خواهد آمد.

هرکس توبه کند خدا هم توبه او را قبول کند الخ . در مرجئه خواهد آمد .

و از احدی توبه نخواهد . در سیره حدیث 5 خواهد آمد.

«توبیخ»

مردم مرا توبیخ می کنند. در ندا حدیث 24 خواهد آمد.

«تورات و انجیل »

تورات و سایر کتابهای خدا را از غار انطاکیه خارج کند الخ . در قائم حدیث 121 خواهد آمد.

در آن است تورات موسی و انجیل عیسی الخ . در تابوت گذشت.

«توقیت»

در وقت خواهد آمد.

«توله سگ»

در ملاحم ص 95 دارد که اگر یکی از شما توله سگ را تربیت کنید بهتر است از تربیت بچه.

و در کنز العمال ج 14 ص 226 روایت کند که وقتی نزدیک شود زمان (ظهور) زیاد شود پوشیدن لباس کبود رنگ و زیاد شود تجارت، و زیاد شود مال وصاحب مال تعظیم شود، و عمل قبیح زیاد شود، و حکومت بابچگان گردد، و زنها زیاد شوند، و پادشاه ظلم کند و کم فروشی رواج شود، در آنوقت اگر مردی توله سگی را تربیت کند بهتر است از تربیت بچه پسر، بزرگان را احترام نکنند، به کوچکان رحم ننمایند ، اولاد زنا زیاد شود ، بطوریکه در وسط جاده با زنی زنا کنند، گرگان لباس میش بپوشند ، خوبان ایشان در آن زمان کسانی هستند که مداهنه و سستی کنند (یعنی امر به معروف و نهی از منکر نکنند)

«تیر»

در غیبت نعمانی از حضرت صادق علیه السلام روایت کند که فرمود البته باید هر کدامی از شماها آماده کند برای خروج قائم علیه السلام ولو اینکه یک تیری باشد بجهت آنکه اگر خدا بداند این آمادگی را از او امید می رود که عمرش را طولانی کند تا آن حضرت را درک کند ( پس بوده باشد از یاران و انصار او)

«ثار»

یا رب ثاری و النار الخ. در سفیانی حدیث 34 خواهد آمد.

«ثلث»

در بحار ج 52 ص 207 حضرت صادق علیه السلام فرمود این امر نخواهد شدتا اینکه دو ثلث مردم بروند گفته شد اگر دو ثلث بروند چه باقی خواهد ماند؟ فرمود شما نمی خواهید و راضی نیستید از ثلث باقی باشید .

در ملاحم ص 58 امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود مهدی علیه السلام خروج نکند تا اینکه یک ثلث مردم کشته شوند و یک ثلث بمیرند و یک ثلث باقی باشند.

«جابیه»

در غیبت نعمانی ص 280 یکی از علامات را خسف و فرو رفتن قریه از قریه های شام که آن را جابیه گویند شمرده .

در کنز العمال ج 14 ص 236 دارد که مسلمانها وارد بر زمینی می شوند که آن را جابیه گویند اموال و چهارپایانشان زیاد شود پس فرستاده شود بر ایشان جرب مثل دمل پاکیزه شود اموالشان و شهید گردد بدنهاشان .

«جاده»

در (راه) خواهد آمد.

«جالب الوحش »

در ملاحم ص 36 نقل شد که بعد از هلاک بنی امیه جالب الوحش⁽¹⁾خواهد آمد خداوند می فرستد بسوی او اهل زمین را از چهار طرف آن و بواسطه او خداوند امت را کیفر و عذاب می کند .

«جان»

اگر دو جان داشتید الخ . در خروج کنندگان حدیث 12 خواهد آمد.

فاصله نیست میان - جز آنکه جانش به اینجا رسد و اشاره به گلویش فرمود . در کوفه حدیث 12 خواهد آمد.

«جاهل»

چون جاهل سخنی گوید یارانی پیدا کند و چون فقیهی سخن گوید مغلوب شود. در علم حدیث 32 خواهد آمد.

«جاهلیت»

روبرو شود با مردم پیش از آنچه رسول خدا با مردم جاهلیت روبرو شد الخ.

در صاحب الامر حدیث 13 خواهد آمد.

درک جاهلیت نکرده ولی الخ . در عرب حدیث 3 خواهد آمد .

«جایزه»

به یک سر شیعه هزار درهم جایزه . در سفیانی حدیث 16 خواهد آمد .

«جبرئیل»

یکی از آسمان و آن صوت جبرئیل است الخ . در صوت حدیث 4 خواهد آمد.

صوت جبرئیل از آسمان است الخ . در صوت حدیث 11خواهد آمد.

آن صیحه جبرئیل است. در صیحه حدیث 5 خواهد آمد.

و صدای جبرئیل روح الامین است. در قائم حدیث 75 و در ندا حدیث 12

خواهد آمد.

صدای اول صدای جبرئیل است. در ندا حدیث 27 خواهد آمد.

با پنج هزار ملائکه جبرئیل از طرف راست میکائیل از الخ. در قائم حدیث 41 خواهد آمد.

و آن صدا صدای جبرئیل است. در قائم حدیث 63 خواهد آمد.

جبرئیل از طرف راست و میکائیل از طرف چپ الخ . در قائم حدیث 64 خواهد آمد.

جبرئیل را بصورت پرنده سفیدی می فرستد الخ. در قائم حدیث 106 خواهد آمد.

«جدال »

که در کنز العمال ج 1 ص 374 از عمر روایت کند که زود است بیایند مردمی که جدال کنند با شما به متشابهات قرآن پس با سنت (و اخبار نبوی) با ایشان بحث کنید که اصحاب سُنّت داناترند به کتاب خدا.

در کنز العمال ج 1 ص 378 از علی علیه السلام روایت کند که زود است گروهی با شما جدال کنند پس با سنت با ایشان بحث کنید پس بدرستیکه اصحاب سنت داناترند به کتاب خدا.

در مستدرک حاکم ج 4 ص 457 رسول خدا صلی الله و علیه و آله فرمود بیاید زمانیکه شخص منافق کافر مشرک با مؤمن جدال کند به مثل آنچه مؤمن می گوید.

«جدید»

در غیبت نعمانی ص 255 از حضرت امام محمد باقر علیه السلام روایت کند که فرمود هر وقت امام زمان خروج کند قیام کند به امر جدید و کتاب جدید و سنت

جدیده و حکم جدید الحدیث (یعنی امر دین چنان کهنه و از بین رفته باشد که هرچه بیاورد خیال کنند چیز تازه ای آورده)

در غیبت نعمانی ص263 حضرت صادق علیه السلام فرمود بخدا قسم مثل اینکه نگاه می کنم به او (حضرت حجت) بین رکن و مقام بیعت می کند با مردم بر کتاب جدید الحدیث.

در غیبت نعمانی ص 321 امام باقر علیه السلام فرمود بدرستی که قائم ما هر وقت قیام کند مردم را به امر جدید دعوت فرماید چنانچه رسول خدا مردم را به امر جدید دعوت فرمود (مردم زمان رسول خدا از چوب و سنگ و گل و غیره بت می ساختند و عبادت می کردند حضرت فرمود اینها را که نه نفعی دارند و نه ضرری به کنار گذاشته خدای نادیده که همه چیزها مال اوست عبادت کنید)

و در وافی ج 2 ص 113 از امام صادق علیه السلام روایت کند که چون قائم قیام کند مردم را از نو دعوت کند به اسلام الحدیث.

بیعت کند بر کتاب جدید الخ . در عرب حدیث 4 خواهد آمد.

بر کتاب جدید بیعت می کند الخ. در عرب حدیث 8 خواهد آمد

قیام می کند قائم به امر جدید و کتاب جدید الخ. در قائم حدیث 117 خواهد آمد.

«جرأت »

کوچکان به بزرگان جرأت جسارت داشته باشند. در ساعت حدیث 99 خواهد آمد.

«جرهمی »

در الامام المهدی از لوایح الانوار سفارینی ج 2 ص 16 گفت جرهمی از

شام خروج می کند و در ص 195 از تذکره قرطبی نقل کند که جرهمی می آید و با سفیانی بیعت می کند و اسم جرهمی عقیل بن عقال است.

«جزیره »

در مستدرک حاکم ج 4 ص 462 روایت کند از کعب که گفت جزیره ایمن است از خرابی تا ارمنیه خراب شود ، و مصر ایمن است ازخرابی تا جزیره خراب شود الخ.

در کنز العمال ج 14 ص 166 در چند حدیث فرمود جمع نشود دو دین در جزیرة العرب.

و در حدیث دیگر فرمود باقی نمی ماند در جزیرة العرب دو دین .

و در حدیث دیگر به علی علیه السلام فرمود اگر امر خلافت بدست شما افتاد بعد از من اهل نجران را از جزیرة العرب برون کن.

با جزیرة العرب جنگ کنید خداوند فتح کند ایشان را الخ . در جنگ خواهد آمد.

جزیره را با دست و پا به شدت لگدکوب کند. در فتنه حدیث 4 خواهد آمد.

«جزیره بنی کاوان»

در بنو کاوان گذشت.

«جزیرة العرب»

در جزیره گذشت .

«جسّاسه»

در دجال ذکر می شود ص 289 کنز.

«جسر»

در پل گذشت .

«جسم»

در البرهان ص 93 دارد که جسمش جسم اسرائیلی است یعنی قد طولانی دارد.

در المهدی الموعود المنتظر ج 1 ص 265 و ص 287 دارد که جسمش جسم اسرائیلی است (یعنی طویل القامه است)

«جشب»

درشت . و در بنو العباس ح 15 گذشت .

«جگر خوار»

خارج می شود پسر هند جگر خوار الخ . در سفیانی حدیث 6 و 35 خواهد آمد.

پسر هند جگر خوار از وادی یابس خروج خواهد کرد الخ. در شام حدیث 5 خواهد آمد.

«جلاء وطن»

اکثر مردم از دیار خود جلاء وطن کنند. در اندلس گذشت.

«جماع»

در کنز العمال ج 14 ص 246 دارد که ساعت ظهور برپا نشود تا وقتی که مردم در راه مثل حیوانات جماع کنند.

«جماعت»

در مستدرک حاکم ج 4 ص 506 از ابن مسعود روایت کند که فرمود بر شما باد به تقوای خدا و ملازم باشید بر جماعت محمد و پس بدرستیکه خدای تعالی جمع نکند جماعت محمد صلی الله و علیه و آله را بر گمراهی و اینکه دین یکی است و دوری کنید از تلوّن و رنگ به رنگ شدن در دین و بر شما باد بتقوی الله و صبر کنید تا استراحت کند شخص نیکوکار یا راحت کرده شود از فاجر.

و در ص507 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود بر شما باد به پرهیزکاری خدا و جماعت پس بدرستی که خداوند تعالی جمع نکند این امت را بر گمراهی و بر شما باد به صبر نمودن تا اینکه استراحت کند شخص نیکوکار یا راحت کرده شود از فاجر.

و در کنز العمال ج 14 ص 48 از ابن مسعود روایت کند که فرمود بپرهیزید از خدا و صبر کنید تا وقتی که نیکوکار استراحت کند و یا راحت کرده شود از فاجری .

«جمعه»

قیام قائم در روز جمعه خواهد بود . در قائم حدیث 39 خواهد آمد.

«جمهوری در ایران»

در ایران گذشت رجوع شود.

«جمیّل»

در الزام الناصب چاپ قدیم ص 211 و چاپ جدید ج 2 ص 240از امیر المؤمنین علیه السلام است که فرمود ویقتل مدرب الجمیّل الاحمر بعد أن یسجن الأسمر عند وصول رسل المغاربة الیه ومثولهم بین یدیه الخبر .

«جنازه»

در مرگ خواهد آمد.

«جنگ و جهاد»

که سیزده شهر و طائفه با حضرت جنگ کنند. در سیزده خواهد آمد.

در مستدرک ج 4 ص 426 از نافع بن عتبه از رسول اکرم صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود با جزیرة العرب جنگ کنید و خداوند ایشان را فتح کند سپس با روم جنگ کنید آنجا را هم فتح کند سپس با فارس جنگ کنید آنجا را هم فتح کند پس از آن با دجال جنگ کنید آن را هم فتح کند (یعنی با هرکس جنگ کنید خداوند برای شما فتح و پیروزی نصیب کند کما اینکه آنچه را خبر داده بود شد باقی مانده دجال)

در مستدرک حاکم ج 4 ص 450 در ذیل حدیثی رسول خدا صلی الله و علیه و آله فرمود همیشه در امت من طائفه ای هستند که برای حق تظاهر می کنند و می جنگند و ضرر نزند به ایشان یاری نکردن کسی تا امر خدا بیاید.

و در حدیث دیگر فرمود همیشه از امت من طائفه ای هستند که برای حق جهاد کنند و مقاتله نمایند و غلبه کنند بر دشمنان تا اینکه مقاتله کند با آخر ایشان دجال.

و در کافی ج 5 ص 21 در ذیل حدیثی از امام هشتم علیه السلام روایت کند که اگر دشمن بیاید در حدودی که شخص آنجا نگهبان است چه کند فرمود مقاتله کند از بیضه اسلام نه از خلفاء جور چون از بین رفتن اسلام از بین رفتن دین محمد صلی الله و علیه و آله است.

در فقیه ج 4 ص 254 از امام ششم از جدش روایت کند که فرمود هرکس

صبح کرد و قصد ظلم احدی را نکرد آن بهترین جهاد است.

در کافی ج 5 ص 59 از امام صادق علیه السلام سؤال شد از این حدیث که رسول خدا صلی الله و علیه و آله فرمود بهترین جهاد کلمه عدل است نزد امام جائر و ستمگر⁽¹⁾معنی چیست حضرت فرمود معنایش این است که امر کننده معرفت داشته باشد آنوقت امر کند او هم قبول نماید و الا فلا (یعنی اگر امرکننده عالم نباشد به آنچه امر می کند یا آن ستمگر قبول نکند بر او واجب نیست)

در کافی ج 5 ص 23 و 27 راوی خدمت حضرت صادق علیه السلام عرض می کند من در خواب دیدم که به شما عرض می کنم جنگ با غیر امام که طاعتش واجب است حرام است مثل گوشت مردار و خون و خنزیر شما هم در خواب فرمودید همین طور است حضرت در بیداری فرمود بلی همین طور است همین طور است.

در تهذیب ج 6 ص 170 امام صادق از امام باقر علیه السلام روایت کند اول کسی که جنگ نموده حضرت ابراهیم علیه السلام است وقتی که روم حضرت لوط را اسیر کردند الحدیث.

در تهذیب ج 1 ص 134 مردی به علی بن الحسین علیه السلام عرض کرد رو کرده ای بر حج و ترک کرده ای جهاد را دیده ای حج نرم و بی زحمت است و حال آنکه خداوند فرموده «إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَیٰ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ»الآیة. حضرت علی بن الحسین علیه السلام فرمود تتمه آیه را بخوان پس باقی آیه را خواند«التَّائِبُونَ الْعابِدُونَ-الی قوله- وَ الْحافِظُونَ لِحُدُودِ اللهِ» به حضرت فرمود هر وقت این جماعت پیدا شدند ما هم چیزی را بر جهاد مقدم نمی کنیم (یعنی جهاد شرایطی دارد هر وقت جمع شد ما هم جهاد می کنیم)

در کافی ج 5 ص 22 از امام صادق علیه السلام روایت کند که خلاصه اش این است عباد بصری علی بن الحسین علیه السلام را در راه مکه ملاقات نمود و عرض کرد از راه

اعتراض ای علی بن الحسین جهاد را ترک کرده ای برای سختی آن و حج را گرفته ای برای راحتی آن و حال آنکه خداوند فرموده «إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَیٰ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ» و الخ تا آنجا که علی بن الحسین علیه السلام فرمود آیه را تمام بخوان پس خواند« التَّائِبُونَ الْعابِدُونَ- الی قوله -وَ الْحافِظُونَ لِحُدُودِ اللهِ وَ بَشِّرِ الْمُؤْمِنینَ»حضرت فرمود هر وقت به این صفت اشخاص را دیدیم آن وقت جهاد افضل است از حج.

در البرهان ص 129 دارد که حذیفه سؤال می کند یا رسول الله چگونه جهاد و قتال ایشان حلال است و حال آنکه ایشان موحد هستند حضرت فرمود ایشان آن روز از دین برگشته اند گمان می کنند خمر حلال است و نماز نمی خوانند.

در امت حدیث 26 گذشت که هر وقت امت با تبختر و دستهای کشیده راه رفتند و فارس و روم خدمتگزار ایشان شد آن وقت جنگ ایشان بین خودشان باشد.

در حدیثی دارد که با مسلمانها بجنگند و با کفار صلح کنند.

«جوان»

در غیبت نعمانی ص 188 حدیث 43 و ص 211 حدیث 20 از امام صادق علیه السلام روایت کند که اگر قائم قیام کند مردم او را انکار کنند چون بسوی مردم بر می گردد جوانیست موفق (یعنی رشید) و ثابت بر او نماند مگر مؤمنی که در عالم ذر خداوند میثاق از او گرفته باشد.

و در ص316 از امیرالمؤمنین علیه السلام روایت کند که اصحاب قائم همه جوانند، کھول (35 تا پنجاه ساله) در ایشان نباشد مگر مثل سرمه در چشم یا نمک در آش.

و در ص316 از امام صادق علیه السلام روایت کند که همین طور که جوانان شیعه روی پشت بام خود خوابیده اند در یک شب به صاحب خود متصل شوند بدون وعده قبلی پس صبح در مکه باشند.

در کنز العمال ج 14 ص 26 فرمود ساعت (ظهور) برپا نشود تا وقتی جوان پیر مردی را نامه رسان بین مشرق و مغرب گرداند.

در غیبت نعمانی ص 189 در ذیل حدیث 43 فرمود بزرگترین امتحانات آن است که حضرت به شکل جوانی بر مردم خروج کند و حال آنکه خیال می کردند پیر مرد بزرگی است.

بصورت جوانی رشید سی و دو ساله ظهور کند الخ . در قائم حدیث 125 خواهد آمد.

«جوجه»

در غیبت نعمانی ص 199 در ذیل حدیثی از امام چهارم روایت کند که زود است رنگین شود زمین از خون جوجه هائی از جوجه های آل محمد و آن جوجه ها پرواز می کنند در غیر وقتش و طلب می کنند چیزی را که درک نکنند . الحدیث.

و در حدیث دیگر امام باقر علیه السلام می فرماید مثل کسی که خروج کند از ما اهلبیت قبل از قیام قائم مَثَل جوجه است که پرواز کند و از آشیانه خود بیفتد و بچه ها او را گرفته اسباب بازی قرار دهند.

«الجهجاه»

**الجهجاه⁽¹⁾

در کنز العمال ج 14 ص 212 دارد که نرود روزها و شبها تا اینکه به پادشاهی رسد مردی که او را جهجاه گویند.

و در ص213 دارد که نرود شب و روز تا اینکه به پادشاهی رسد از آزادشدگان که او را جهجاه گویند.

و در ص 248 دارد که ساعت (ظهور) برپا نشود مگر وقتی پادشاهی کند مردم را مردی از آزاد شدگان که او را جهجاه گویند .

«جهاد»

در جنگ گذشت.

«جهل و نادانی»

در صحیح بخاری ج 2 ص 51 حدیث (6638) از رسول خدا علیه السلام روایت کند که فرمود پیش از ساعت ظهور روزگاری خواهد آمد که علم برطرف شده جهل نازل شود و هرج زیاد شود و هرج یعنی قتل و کشتار.

و در ص 152 روایت کند که پیشاپیش ساعت (ظهور) روزگاری هرج باشد که علم زائل و جهل ظاهر شود ابو موسی گفت هرج به لسان اهل حبشه یعنی قتل و کشتار .

«جهنیه»

در سفیانی حدیث 59 خواهد آمد.

«چراغ»

چون پسر من علی بمیرد چراغی بعد از او ظاهر شود الخ. در فتنه حدیث 40 خواهد آمد.

در او چراغی است نور می دهد. الخ . در صاحب الامر حدیث 19 خواهد آمد.

«چشم»

کجا است خروج او و حال آنکه خروج نکرده شکننده چشم او از صنعاء. در سفیانی حدیث 22 خواهد آمد.

خداوند چشم او را روشن کند. در کوفه حدیث 12 خواهد آمد.

تا اینکه چشم دنیا از حدقه بیرون شود . در علامات ظهور حدیث 1 خواهد آمد.

«چشم دنیا»

فرمود برپا نشود قیام قائم تا اینکه چشم دنیا از حدقه بیرون شود الخ. در علامات ظهور حدیث اول خواهد آمد مراجعه کن.

«چشمه»

در وسطش چشمه ایست از روغن الخ. در کوفه حدیث 9 خواهد آمد.

«چوب»

مثل کسی است که بخواهد چوب خاردار را خراطی کند الخ . در صاحب الأمر حدیث 7 خواهد آمد.

«چوپان»

در کنز العمال ج 14 ص 237 دارد که یکی از علامات آن است که چوپانها وگوسفند چرانها در ساختمان بلند پروازی کنند.

و در ص240 دارد که یکی از علامات آن است که ببینی چوپانها رئیس مردم شده اند و ببینی که پابرهنه ها و لختیها و چوپانهای گوسفندان در ساختمان بهم مباهات می کنند.

«چهار چیز »

طلب نکنید از دنیا چهار چیز را در دنیا خواهد آمد.

«چهار صد هزار»

در قسطنطنیه حدیث 12 خواهد آمد.

«چهار هزار ملک»

چهار هزار ملک برای یاری امام حسین علیه السلام آمدند و ایشان از یاران حضرت قائم علیه السلام خواهند بود در پرچم حدیث 23 گذشت.

«چهل خصلت»

به چهل خصلت بیعت کند. در بیعت حدیث 3 گذشت .

«چهل سال»

در ملاحم ص 153 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود رستگار است اُمتی که اولش من باشم و آخرش عیسی که نماز بخواند پشت سر مردی از اولاد من پس چون نماز صبح بخواند عیسی برخیزد تا بنشیند در مقام و زیست او در دنیا چهل سال باشد.

و در مستدرک حاکم ج 4 ص 522 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود مؤمن اولاددار شود پس نمیرد تا چهل سال بعد از خروج دابة الأرض الحدیث .

«چهل مرد»

قوت چهل مرد به او داده شود. در پرچمها حدیث 23 گذشت.

«چهل و چهار »

ای مفضل تو و چهل و چهار مرد با قائم جمع شوید الخ. در مفضل بن عمر خواهد آمد.

«چهل هزار زیدی »

در حسنی حدیث 3 خواهد آمد.

«چین»

بسیاری از اهل چین را بکشد - الخ. در (حق) حدیث 3 خواهد آمد .

بلاد چین را فتح کند. در قائم حدیث 84 خواهد آمد.

اول حرکت (پرچمهای سیاه) از طرف چین از ناحیه ای که آن را ختن گویند الخ . در شعیب بن صالح خواهد آمد.

هرگاه قیام کند قیام کننده ای به خراسان همان کس که از چین و ملتان آمده الخ .

در حق حدیث 4 خواهد آمد.

«حب دنیا»

در ملاحم ص 157 در ذیل حدیثی حضرت رسول صلی الله و علیه و آله وهن را تفسیر کرده اند به حب دنیا .

در کافی ج 5 ص 313 از امام پنجم روایت کند که فرمود حب دنیا و مال فتنه

است که انسان را از آخرت روگردان می کند .

و در کافی ج 2 ص 136 و 317 از امام ششم روایت کند که فرمود حب دنیا سر همه خطاها است.

و در کافی ج 2 ص 136 ایضا از امام ششم روایت کند که فرمود حب دنیا کور و کر و گنگ می کند و گردنها را ذلیل می نماید.

و در کافی ج 2 ص 315 از امام ششم روایت کند که فرمود سر همه خطاها حب دنیا است.

و در کافی ج 2 ص 135 امام ششم فرمود بدان که هر فتنه ابتدائش حب دنیا است.و در روضه کافی ج 8 ص 131 فرمود بدانکه سر هر خطائی و گناهی حب دنیا است.

«حبشه»

(1) در مستدرک حاکم ج 4 ص 453 و بحار ج 18 ص 145 از رسول خداصلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود واگذاریدحبشه را مادامی که با شما کاری ندارند، بجهت آنکه استخراج نکند گنج کعبه را مگر ذوالسویقتین ⁽¹⁾از حبشه .

(2) و در ص453 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود خراب می کند کعبه را ذوالسویقتین ⁽²⁾.

(3) و در کنز العمال ج 1 ص 221 دارد که خراب کند کعبه را ذوالسویقتین از اهل حبشه .

(4) و در کنز ص 251 فرمود خراب کند کعبه را ذوالسویقتین از حبشه و زیورهایش را غارت کند و پرده اش را ببرد.

و در حدیث دیگر فرمود ذوالسویقتین خراب کند بیت الله را.

(5) و در ملاحم سید ص 97 باب 205 از امیر المؤمنین علیه السلام روایت کند که فرمود زیاد طواف کنید دور این خانه (کعبه) مثل اینکه می بینم مردی را که ساقه های پایش باریک است و با او بیلی است کعبه را خراب می کند.

(6) و در حدیث دیگر از رسول خدا صلی الله و علیه و آله است که فرمود خراب می کند کعبه

را ذوالسویقتین از حبشه .

(7) و در حدیث دیگر از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که بیاید حبشی پس خانه خدا را خراب کند بطوریکه بعدا هرگز تعمیر نگردد و هم ایشانند که گنج کعبه را استخراج کنند.

(8) ایضا از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود مثل اینکه نظر می کنم به کسی که پیش سرش مو ندارد و کچل است و میان دندانهایش باز است نشسته روی کعبه و می زند باکردیه (کردیه شاید الت خاصی باشد). و در کنز ص 251 می زند با بیل و کلنگش.

(9) در کنز العمال ج 1 ص 237 و 338 دارد که از هرج سؤال شد حضرت رسول صلی الله و علیه و آله فرمود هرج به لسان حبشه یعنی قتل و کشتار .

(10) و در بحار ج 52 ص 215 دارد که حبشه تغییر دهند خانه خدا را و آن را بشکنند و سنگ را از اینجا برداشته و در مسجد کوفه نصب کنند.

«حبشی»

در ملاحم ص 160 از علی علیه السلام روایت کند که فرمود حج بجا آوریدقبل از آنیکه شما را منع کنند از حج پس مثل اینکه من نگاه می کنم بسوی حبشی ای که گوش کوچک دارد و گر می باشد بدستش تیشه است (کعبه را) سنگ به سنگ خراب می کند الحدیث.

«حتمی»

در علائم حتمی خواهد آمد.

«حج»

در ملاحم ص 160 از علی علیه السلام روایت کند که فرمود حج کنید قبل از آنیکه حج نکنید (یعنی مانع شما می شوند) پس مثل اینکه من نگاه می کنم به حبشی ای که گوش کوچک دارد و سرش بی مو می باشد در دستش تیشه ای است (کعبه را) سنگ به سنگ خراب می کند .

پدر و مادر من مرده و حج بجا نیاورده الخ . در غیبت حدیث 13 خواهد آمد.( یحج الناس معا الخ) در مهدی ما خواهد آمد.

«حجاج»

حجاج بر سه قسمت باشند . در زمان حدیث 55 خواهد آمد .

«حجاز»

در ملاحم ص 159 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت شده بر پا نشود ساعت (ظهور) تا اینکه بیابانی از بیابانهای حجاز سیل آتش گردد . (الحمد لله که این حدیث در چند سال قبل در منی مصداق پیدا کرد و به این مضمون چند حدیث در آتش گذشت مراجعه کن.

در ملاحم ص 74 و البرهان ص 100 روایت شده که مهدی مردیست تبختر کننده، گشاده ابرو ، فراخ چشم ، از حجاز خروج می کند و بر منبر دمشق قرار گیرد و او به شکل پسر هیجده ساله باشد.

اعراب حجاز جمع شده اند برای شما . در صیحه حدیث 2 خواهد آمد.

«حجره»

و خراب می کنم حجره پیغمبر صلی الله و علیه و آله را و بیرون می آورم الخ . در علامات ظهور حدیث 17 و مدینه خواهد آمد.

«حرام و حلال»

در مستدرک حاکم ج 4 ص 467 از حذیفه روایت کند که اگر یکی از شماها بخواهد بداند که آیا فتنه به او رسیده یا نرسیده ، پس نگاه کند اگر چیزی را حلال می داند که سابقا حرام می دانسته پس بداند که فتنه به او رسیده، و اگر چیزی را حرام می داند که سابقا آن را حلال می دانسته بداند که فتنه به او رسیده یعنی میزان در شناختن رسیدن فتنه و نرسیدنش همین امتحان است که احوال خود را ملاحظه کند که سابقا چه عقیده صحیح داشته نسبت به احکام شرع حالا چه عقیده دارد مثلا سابقاگوشت میته را حرام می دانسته اگر حالا حلال بداند معلوم می شود فتنه به او رسیده یا بی حجابی را حرام می دانسته فعلا حلال می داند بداند فتنه به او رسیده ، هکذا وهکذا العاقل یکفیه الاشاره)

«حرث»

بیرون می آید مردی از ماوراء النهر که او را حرث می گویند الخ. در آمادگی گذشت.

«حرستا»

در معجم البلدان گوید قریه بزرگی است در بین بستانهای دمشق و در غیبت

نعمانی ص 306 دارد یکی از علامات فرو رفتن قریه ایست از دمشق که آن را حرستا گویند. در سفیانی حدیث 58 و در شام حدیث 5 خواهد آمد.

«حره»

در ملاحم ص 58 از ابی هریره روایت کند که در مدینه جنگی واقع شود که سنگهای زیت غرق (خون) شود که قصه و جنگ حره نزد آن مثل زدن تازیانه ای باشد (حره محلی است نزدیک مدینه سال دوم سلطنت یزید علیه اللعنه در آنجا با اهل مدینه جنگید و لااقل هزار زن بی شوهر آبستن شدند و آن بچه ها را اولاد الحره نامیدند و قصه لشکر سفیانی و جنگیدن با اهل مدینه چنان بالا میگیرد که قصه حره نسبت به آن مثل زدن تازیانه ای باشد و به فاصله کمی از این واقعه در مکه با حضرت حجت علیه السلام بیعت شود (آن وقت فرجی برای مؤمنین باشد)

در ملاحم ص 75 از ابی رومان روایت کند که چون سفیانی به مصر برسد لشکری بسوی آنکه در مکه است (مهدی ) می فرستد پس مدینه را سخت تر از جنگ حره خراب می کند (و بعد از خرابی مدینه لشکر سفیانی بطرف مکه می روند) چون به بیداء (بیابانیست) برسند زمین همه را فرو برد.

«حساب»

در کنز العمال ج 14 ص 52 از رسول خدا علیه السلام روایت کند که فرمود شبی که مرا به آسمان بردند از خدای خود سؤال کردم که ای خدای من حساب امت مرا به من واگذار کن که احدی بر اعمال (زشت ایشان اطلاع پیدا نکند جز من، پس ناگاه از بالا ندا آمد ای احمد ایشان بندگان من هستند دوست نمی دارم تو هم بر عیبهای ایشان اطلاع پیدا کنی . پس عرض کردم الهی و سیدی و مولائی

گنهکاران از امت من ؟ پس ندا از بالا آمد که ای احمد وقتی که من خدائی باشم رحیم و تو هم باشی شفیع دیگر گنه کاری بین ما نخواهد ماند ، پس عرض کردم مرا کفایت است مرا کفایت است.

و در ص369 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود از خدا خواستم که حساب امت مرا به من واگذارد تا نزد مردمان مفتضح نشوند پس خدا وحی فرمود ای محمد من ایشان را حساب می کنم که اگر لغزشی دارند پیش تو هم مفتضح نشوند.

و در حدیث دیگر فرمود البته داخل بهشت می شوند از امت من هفتاد هزار که نه حساب بر ایشان باشد و نه عذاب و با هر هزاری هفتاد هزار داخل بهشت شوند (یعنی هر هزار نفر از آن هفتاد هزار هفتاد هزار شفاعت کنند)

«حسنی»

پس حسنی پیشی گیرد و خروج کند اهل مکه بر او شورش کنند الخ. در فرج حدیث 7 خواهد آمد.

در ملاحم ص 149 در ذیل حدیثی دارد که حسنی با دوازده هزار لشکر ملحق به حضرت گردد.

در بحار ج 53 ص 15 در ذیل حدیث مفضل فرمود پس حسنی خروج می کند و آن جوانیست خوشرو ، از طرف دیلم می آید ، و به صدای فصیح صدا می کند ای آل احمد اجابت کنید ملهوف را (یعنی ستمدیده مضطر، و دادخواه ، و حسرت خورنده، و سوخته دل) و ندا کننده ای از اطراف ضریح ندا کند. پس اجابتش کنند گنجهای خدا در طالقان ، گنجهائی و چه گنجهائی از نقره و طلا نیستند بلکه مردانی هستند مثل پاره های آهن، بر اسبهای سفید که سیاهی هم دارند سوارند وحربه ها بدست گرفته ستمکاران را می کشند تا به کوفه رسند و

اکثر زمین را صاف کرده و کوفه را برای او پناهگاه قرار دهند که ناگاه خبر مهدی علیه السلام به او و اصحابش برسد ، اصحابش به او بگویند ای پسر پیغمبر این کیست که به زمین ما آمده ؟ حسنی بگوید ما را ببرید بسوی او که بدانیم کیست ، و چه می خواهد، حضرت صادق علیه السلام فرمود بخدا قسم حسنی می داند که او مهدیست، و می شناسد او را فقط می خواهد او را به اصحابش معرفی کند پس حسنی برود بسوی او و بگوید اگر تو مهدی آل محمد هستی پس کو عصای جدت رسول خدا صلی الله و علیه و آله وانگشتر و لباس و زرهش که فاضل نام دارد، و عمامه سحابش و اسب یربوعش ، و شتر عضبائش، و قاطر دلدل ، و الاغ یعفور، و نجیب براقش ، و قرآن امیرالمؤمنین علیه السلام پس همه را به او نشان می دهد ، پس عصا را گرفته در سنگ سخت غرس کند و بکارد و آن سبز شده ورق آورد، و حسنی اراده ای نداشته باشد مگر آنکه به اصحابش بفهماند فضل مهدی علیه السلام را تا با او بیعت کنند.

پس حسنی بگوید الله اکبر ای پسر رسول خدا دستت را بده تا بیعت کنیم، پس حضرت دست مبارکش را دراز کند و حسنی با او بیعت کند و سائر لشکریانش نیز بیعت کنند، مگر چهل هزار زیدی که ایشان اصحاب مصاحفند (یعنی قرآنها را همیشه با خود دارند ایشان بیعت نکنند و بگویند اینها سحر بزرگیست ، پس دو لشکر مختلط شوند، پس مهدی علیه السلام رو کند به آن طائفه منحرفه و موعظه کند و ایشان را دعوت کند تا سه روز، و ایشان را جز کفر و طغیان چیزی نیفزاید، پس حضرت امر فرماید به کشتن ایشان پس همه را بکشند پس حضرت امر فرماید که قرآنها را از ایشان جدا نکنند تا در قیامت بیشتر باعث حسرتشان شود، همانطوریکه تبدیل و تغییر و تحریف کردند و عمل به آن نکردند.

در بحار ج 60 ص 215 از امیر المؤمنین علیه السلام روایت کند که فرمود خروج کند

حسنی صاحب طبرستان با جمع کثیری از لشکریانش از سواره و پیاده و بروند نیشابور را فتح کنند و دروازه های آن را تقسیم کنند پس بروند اصفهان ، سپس بروند قم و بین او و اهل قم جنگ بزرگی واقع شود، و مردم بسیاری در آن کشته شوند پس اهل قم شکست خورده فرار کنند، پس حسنی اموال ایشان را غارت کرده و زنان و فرزندانشان را اسیر کند، و خانه هاشان را خراب کند، پس اهل قم پناهنده شوند به کوهی که آن را وَراردهار می گویند سپس حسنی چهل روز در آن بلده اقامت کند و بیست نفر را بکشد و دو نفر را بدار آویزد سپس کوچ کند.

حدیث 2 و 3 در (حق) خواهد آمد که مناسب مقام است.

اول حرکت (پرچمهای سیاه) از طرف چین از ناحیه ختن باشد الخ . درشعیب بن صالح خواهد آمد.

«حسین بن علی علیها السلام»

چون حسین کشته شد خداوند غضبش بر اهل زمین سخت شد. در وقت ح 2 خواهد آمد.

و زمانیکه او شهید شد امام حسین علیه السلام به تجهیز او مباشرت می کند . در سبب مرگ حضرت خواهد آمد.

در قائم حدیث 45 خواهد آمد که بواسطه این انتقام خواهم کشید برای حسین علیه السلام.

و در قائم حدیث 52 و 53 خواهد آمد که خروج حضرت مصادف با روز عاشورا است که حسین بن علی علیه السلام در آن روز کشته شد.

«حق»

(1) در ملاحم ص 161 باب 24 در ذیل حدیثی حضرت رسول صلی الله و علیه و آله فرمود خارج شود جماعتی از این طرف و اشاره به مشرق فرمود با ایشان باشد پرچمهای سیاه حق را مطالبه کنند و داده نشوند باز مطالبه کنند و داده نشوند پس جنگ کنند و صبر نمایند پس به ایشان بدهند آنچه را می خواستند و ایشان قبول نکنند تا بدهند به مردی از اهل بیت من که پر سازد به عدل و داد چنانچه پر شده بود از ظلم و ستم پس هرکس ایشان را دوست دارد برود طرف ایشان ولو اینکه با سینه و روی یخ باشد .

(2) و در غیبت نعمانی ص 273 از امام باقر علیه السلام روایت کند که فرمود گویا می بینم جماعتی را که از طرف مشرق خارج شده اند طلب می کنند حق را پس به ایشان داده نشود باز طلب کنند و به ایشان داده نشود چون این را ببینند شمشیرهای خود را روی شانه گذارند پس به ایشان بدهند آنچه را می خواستند و ایشان قبول نکنند تا اینکه قیام کنند و ندهند جز به صاحب شما کشته هاشان شهدایند ولی اگر من درک کنم آن زمان را خودم را برای صاحب این امر نگاه می دارم.

(3) و در الزام الناصب ج 2 ص 160 از اربعین میرلوحی از فضل بن شاذان از حضرت باقر علیه السلام روایت کند که فرمود گویا می بینم جماعتی را که خروج کرده اند از دورترین بلاد مشرق از شهری که آن را شیلا نامند طلبد کنند حقشان را از اهل چین پس به ایشان ندهند باز طلب کنند و به ایشان ندهند پس چون این را ببینند شمشیرهای خود را بر دوش گذارند پس (اهل چین) راضی شوند که بدهند به ایشان آنچه را طلب می کردند پس قبول نکنند و بسیاری از اهل چین را بکشند پس از آن همه بلاد ترک و هند را در تصرف خود درآورند و

متوجه خراسان شوند و از اهل آن مطالبه کنند پس به ایشان ندهند پس به قهر و غلبه از ایشان بگیرند و اراده دارند که ندهند پادشاهی را مگر به صاحب شما.

(4) و در همان صفحه نیز از اربعین میرلوحی از امیرالمؤمنین علیه السلام روایت کند که فرمود هرگاه قیام کند قیام کننده به خراسان همانکس که از چین و ملتان ⁽¹⁾آمده متوجه کند سفیانی لشکری را بسوی وی ولی بر او غلبه نکند سپس قیام کند از ما قیام کننده ای در گیلان ، و مشرقی به کمک او برمی خیزد برای دفع پیروان عثمان (که سفیانی باشد) و اجابت کنند او را (ابر) و دیلم ⁽²⁾و می یابند از او اعطاها و بخششها و نعمتها ، و بلند شود بنفع فرزند من (قائم) صداها و پرچمها و متفرق می کند آن پرچمها را دراطراف جهان و حرمها، و می آید به جانب بصره و خراب می کند و کوفه را آباد می سازد، و محکمش می کند ⁽³⁾تا آخر حدیث.

(پس معلوم می شود کسی که از طرف خراسان می آید از خود خراسان نیست بلکه بعد از تسخیر چین و ملتان است و عبورش از خراسان است)

در غیبت نعمانی ص 299 از حضرت صادق علیه السلام روایت کند که چون پرچم حق ظاهر شود شرق و غرب او را لعن کنند الخ. در پرچم حدیث 19 و 20 گذشت ملاحظه شود.

قل جاء الحق وزهق الباطل الخ . در قائم حدیث 48 خواهد آمد.

اگر حق خالص بود اختلافی نبود. در امتحان حدیث 16 گذشت. ایشان بر حق نیستند و بسوی حق هم نمی روند. در خروج کنندگان حدیث

8 خواهد آمد.

«حکم بن ابی العاص»

در مستدرک حاکم ج 4 ص 481 روایت کند که حکم بن ابی العاص اذن طلبید که بر پیغمبر صلی الله علیه وسلم داخل شود پس حضرت از صدا و کلامش او را شناخت پس فرمود اذن دهید او را ، بر او باد لعنت خدا و هرکس در صلب اوست ، مگر مؤمنین ایشان که بسیار کم هستند، در دنیا با شرافت و در آخرت پست هستند، صاحبان مکر و حیله اند ، دنیا به ایشان داده شده و در آخرت نصیبی ندارند.

و در همان صفحه از عبدالله بن زبیر روایت کند که رسول خدا صلی الله و علیه و آله لعن فرمود حکم و اولادش را .

«حکم»

حکم کند بین اهل تورات به توراتشان الخ . در تابوت گذشت.

حکم کند بین اهل تورات به تورات و بین اهل انجیل به انجیل الخ . در قائم حدیث 121 خواهد آمد.

حکمهای مخالف شرع . در امتحان حدیث 14 گذشت .

«حکومت حضرت»

**حکومت حضرت⁽¹⁾

(1) در ملاحم ص 70 باب 149 دارد که حضرت هفت سال حکومت می کند.

(2) و در ص 78 باب 174 دارد که چهل سال است.

(3) و در حدیث دیگر دارد که سی سال است.

(4) و در ص 78 باب 170 دارد که هفت سال یا هشت سال یا نه سال است.

(5) و در ص78 باب 176 دارد هفت سال است.

(6) و در ص 79 باب 177 دارد هفت سال یا نه سال است.

(7) و در ص 79 باب 178 دارد که اگر کوتاه باشد هفت سال است و الا هشت یا نه سال است.

(8) و در حدیث دیگر هفت سال و دو ماه .

(9) و در حدیث دیگر چهارده سال است.

(10) و در باب 179 دارد چهل سال است.

(11) و در ص 80 باب 182 دارد که چهل سال است و قسطنطنیه و رومیه را فتح خواهد کرد.

(12) و در ص 138 باب 62 دارد هفت سال است.

(13) و در ص 141 دارد که عمرش اگر کوتاه باشد هفت سال است و الا هشت و الا نه سال است.

(14) و در ص 153 دارد چهل سال است.

(15) و در ص166 باب 23 دارد هفت سال است یا هشت سال است یا نه سال است و بعد از آن خیری در زندگانی نیست.

(16) و در ص166 باب 24 دارد هفت سال است.

(17) و در حدیث دیگر دارد اگر طولانی باشد ده سال و اگر کوتاه باشد هفت یا هشت سال است.

(18) و در همان صفحه باب 24 دارد اگر عمرش کوتاه باشد هفت سال زندگی کند یا هشت سال و یا نه سال.

(19) در همان صفحه در حدیث دیگر دارد هفت سال است.

(20) و در غیبت نعمانی ص 331 از امام صادق علیه السلام روایت کند که قائم علیه السلام

نوزده سال و چند ماه مالک شود.

(21) در حدیث دیگر فرمود مالک شود قائم از ما نوزده سال و چند ماه .

(22) و در ص 332 از امام باقر علیه السلام روایت کند که فرمود والله هرآینه مالک شود مردی از ما سیصد و سیزده سال و زیاد شود نه، راوی گوید چه وقت خواهد شد این ؟ فرمود بعد موت قائم علیه السلام راوی عرض می کند چه مقدار قائم علیه السلام قیام می کند تا بمیرد؟ فرمود نوزده سال از روز قیامش تا روز مرگش.

(23) و در حدیث دیگر از امام صادق علیه السلام روایت کند که قائم علیه السلام مالک شود نوزده سال و چند ماه.

(24) و در کنز العمال ج 14 ص 268 فرمود بیست سال مالک شود و گنجها را بیرون کند و بر شهرهای شرک پیروز آید.

(25) و در کنز ص299 دارد که هفت سال یا هشت سال پس اگر زیادتر باشد

نه سال است.

(26) در غیبت طوسی ص 283 حضرت باقر علیه السلام فرمود حکومت او سیصد و نه سال است چنانچه اصحاب کهف در غارشان مکث کردند الخبر .

(27) و در حدیث دیگر از حضرت صادق علیه السلام سؤال شد چه مقدار مالک شود فرمود هفت سال که با سالهای شما هفتاد سال می شود.

(28) و در المهدی الموعود المنتظر ج 1 ص 322 روایت کند نه سال مکث خواهد کرد.

(29) و در المهدی الموعود المنتظر ج 1 ص 330 از عقد الدرر از ابی سعید خدری از نبی اکرم صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود مالک می شود شش یا هفت یا نه سال.

(30) و در المهدی الموعود ج 1 ص 335از کتاب البیان از ابی سعید خدری

از پیغمبر ان روایت کند که فرمود زندگی کند هفت یا هشت سال.

(31) و در المهدی الموعود ج 1 ص 338 از مقدمه ابن خلدون از ابی هریره از رسول اکرم علیه السلام سؤال شد چقدر مالک می شود فرمود پنج و دو عرض کرد پنج و دو چیست فرمود نمی دانم.

(32) در المهدی الموعود ج 1 ص 341 از حذیفه یمانی از پیغمبر صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود مالک می شود ده سال.

(33) در المهدی الموعود ج 1 ص 356 فرمود در روایتی بیست و یک سال است. و بنحو فهرست در عمر حضرت بعد از ظهورش ذکر می شود رجوع کن.

«حکومت»

حکومتهایی قبل از من عملی انجام دادند. در امتحان حدیث 14 گذشت .

حکومت می کنند بر شما بدان شما در امر به معروف حدیث و گذشت.

حکومت کنند بچه ها . در زمان حدیث 50 خواهد آمد.

حکومت سفهاء کدام است. در سفهاء خواهد آمد.

«حلب»

در الزام الناصب ج 2 ص 321 از امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود وای بر اهالی حلب بعد از محاصره شدنشان، و وای بر خرابی آن بعد از ریشه کن شدنشان و زود باشد که آهوها چند روزی از خون ایشان سیراب شوند، و زود است که اسیران ایشان رانده شوند پس پناهگاهی نیابند، الخ.

«حلس»

در پلاس گذشت.

«حلقه»

تا اینکه حلقه کامل شود. در قائم ح 64 خواهد آمد.

«حلوان»

در الزام الناصب ج 2 ص 250 امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود وقتی واقع شود بلائی بین همدان و حلوان، و مردمانی در حلوان کشته شوند تا نهروان ، وملک دیلم از بین برود و آن را عربی که لسانش عجمی است مالک شود و خوبان اهل آن زمان را بکشد، و این اول شاهد است.

«حله»

در بحار ج 6 ص 223 از امیر المؤمنین علیه السلام روایت کند که فرمود زود است شهری بنا شود که آن را حله سیفیه گویند (چون سیف الدوله بنا کرده) مردی از بنی اسد آنجا سکونت کند، گروهی از خوبان آنجا ظاهر شوند که اگر خدا را قسم بدهند خدا قسم ایشان را قبول فرماید.

»حماقت»

در ملاحم ص 56 ابن شوذب گوید نزد حسن بودم که یاد کردیم حمص را( یکی از شهرهای شام است) پس گفت ایشان یعنی اهل حمص خوشبخت ترین مردم هستند بواسطه پرچمهای سیاه اولی، و بدبخت ترین مردمند بسبب پرچمهای سیاه دومی ، گفتم پرچمهای سیاه دومی چیست ای اباسعید گفت اول ظهور خروج می کنند از مشرق هشتاد هزار که دلهای ایشان پر است از سرزنش کردن مانند پر بودن داخل انار از دانه ، و هلاکت صاحبان پرچمهای اولی بدست

ایشان است.

«حملِ زنی»

که در روایات متعددی دارد که مدت حکومت سفیانی به مقدار حمل زنیست یعنی نه ماه بیشتر نخواهد شد و در سفیانی خواهد آمد.

«حمیراء»

حمیراء را برگرداند الخ . در قائم حدیث 110 خواهد آمد .

«حوأب»

**حوإأب⁽¹⁾

در ملاحم ص 26 دارد که رسول خدا صلی الله و علیه و آله به زنهای خود فرمود کدام یک از شما سگهای حواب بر وی پارس کند، پس چون عائشه مرورش به آنجا افتاد سگها به رویش پارس کردند پس از اسم آنجا سؤال کرد گفتند حوأب است عایشه گفت گمان ندارم خودم را جز آنکه برگردم مریدها گفتند ای ام المؤمنین تو برای اصلاح بین مردم آمدهای.

در ملاحم ص 107 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود کاش می دانستم کدام یک از شما زنها سگهای حواب بر او آواز کند که آن زن از راست و چپش صدها از مردم کشته شوند.

و در ص 169 منجمله از چیزهائی که رسول خداصلی الله علیه وسلم پیشگوئی فرموده نهی فرموده عائشه را که با مولای متقیان جنگ کند و خبر داده که سگهای حوأب بر وی آواز دهند (در رفتن به جنگ جمل این پیش آمد محقق شد)

و در فقیه ج 3 ص 44 از امام صادق علیه السلام روایت کند که فرمود اول شهادتی که در اسلام به زور شهادت دادند شهادت هفتاد نفر بود که وقتی به حوأب رسیدند

و سگهای آنجا به روی عایشه آواز دادند خواست برگردد چون گفت شنیدم رسول خدا به زنهایش فرمود یکی از شما که متوجه قتال وصی من هستید سگهای حوأب بر او آواز زنند. پس هفتاد نفر دروغی شهادت دادند که اینجا ماء حوأب نیست (یعنی از هفتاد نفر خواستند که شهادت بدهید که اینجا آنجا نیست هرکس گفته اینجا حوأب است دروغ گفته آنها هم برای پول شهادت دروغ دادند).

«حوض»

در کنز العمال ج 14 ص 234 دارد که حوض من طولش مثل عرضش می باشد سفیدتر از شیر و شیرین تر از عسل است و ظرفهایش بعدد ستارگان است از طلا و نقره هرکس از آن بیاشامد دیگر تشنه نشود. و مردی حوضش را اصلاح کرده برای آب دادن . در اَبر گذشت.

«حیی بنی کلاب»

در بنو کلاب گذشت.

«حیران»

در کنز العمال ج 14 ص 214 دارد که خداوند بر مردم دین فروش فتنه و بلائی بفرستد که شخص حلیم در آن حیران بماند .

«حیرت»

در غیبت حدیث 15 خواهد آمد.

«حیره و کوفه »

در فرج حدیث 11 خواهد آمد.

در حیره مسجدی ساخته شود که پانصد در داشته باشد الخ. در کوفه حدیث 11 خواهد آمد.

«خار»

زمین درخت خار نرویاند . در قائم حدیث 102 خواهد آمد.

«خاصف النعل»

**خاصف النعل⁽¹⁾

در ملاحم ص 169 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله است که فرمود بعضی از شماها جنگ کند بر تأویل قرآن چنانچه من جنگ کردم بر تنزیلش سؤال شد کیست او یا رسول الله فرمود خاصف النعل (آنکه کفش را اصلاح می کند حضرت هم کفشش را داده بود جناب علی علیه السلام اصلاح بکند).

«خاطب»

وقتی که خاطب هلاک شود الخ. در امتحان حدیث 16 گذشت .

«خالد»

ای خالد زود است که بعد از من چیزهای تازه ای رخ دهد الخ. در مقتول خواهد آمد.

«خالص»

اگر حق خالص بود . اگر باطل خالص بود. در امتحان حدیث 14 گذشت .

«خالهای حضرت»

در البرهان ص 93 و ص 129 در ذیل حدیثی است که در طرف راست صورتش خالی است سیاه.

در المهدی الموعود المنتظر ج 1 ص 293 دارد که بر گونه راستش خال سیاهی است.

درینابیع الموده ص 469 دارد که بر گونه راستش خالی است و بر دست راستش خالی است.

در ملاحم ص 73 و کنز العمال ج 14 ص 590 دارد که در صورتش خالی است.

در وافی ج 2 ص 112 دارد که در پشت حضرت دو خال هست یکی به رنگ پوست بدن و دیگر به رنگ خال پیغمبر صلی الله و علیه و آله.

در البرهان ص 94 دارد که بر رخسار راستش خالیست مثل ستاره درخشنده .

در غیبت نعمانی ص 216 امام باقر علیه السلام فرمود در سر و بین دو کتفش خالی است . در قائم حدیث 113 خواهد آمد.

«خانقین»

در کشف الغمه ج 2 ص 457 یکی از علامات را فرموده : وإحراق رجل عظیم القدر من شیعة بنی العباس بین جلولا و خانقین یعنی یکی از علامات سوزاندن مرد بزرگی از شیعه بنی العباس بین جلولا و خانقین است.

«خانه»

در کنز العمال ج 14 ص 213 فرمود فتنهای بین شما شود که هیچ خانه مسلمانی نباشد مگر آنکه داخلش شود.

و در ص 215 فتنه ای شود که از عرب خانه ای نماند جز آنکه داخلش شود .

در کنز العمال ج 14 ص 236 فرمود فتنه ای شود که نماند خانه مسلمانی جز آنکه داخلش شود.

در ص 236 ایضا فرمود فتنه ای شود که داخل خانه هریک از شماها بشود.

در کنز العمال ج 14 ص 269 فرمود خانه ای نماند مگر آنکه (از آن فتنه) داخلش شود و مسلمانی نماند مگر آنکه شکایتش کند.

در شمشیر حدیث 1 خواهد آمد که فرمود ملازم خانه ات باش عرض کرداگر به خانه ام آمدند چه کنم الخ.

در خانه خود جمع شوید و شمشیرهای خود را بشکنید الخ. در شمشیر خواهد آمد.

مثل خانه ایست که در آن طعامی باشد الخ. در شیعه حدیث 8 خواهد آمد.

خانه ایشان پشت دوششان می باشد الخ. در شیعه حدیث 9 خواهد آمد.

برای صاحب این امر خانه ایست که آن را بیت الحمد گویند الخ. درصاحب الامر حدیث 16 خواهد آمد.

هیچ خانه روی زمین نباشد نه گلی و نه چادر نشین جز آنکه اسلام و دین داخل آن می شود. در اسلام گذشت.

مرا وصیت کن فرمود وصیت می کنم تو را بتقوی الله و اینکه ملازم خانه ات باشی الخ . در خروج کنندگان خواهد آمد.

بنشینید در خانه های خود الخ. در خروج کنندگان حدیث 17 خواهد آمد.

«خانه نشستن»

در پلاس گذشت و در ملازم خواهد آمد.

«خانه های کوفه»

خانه های کوفه متصل به نهر کربلا گردد. در قائم حدیث 3 خواهد آمد.

«خبرنگار »

بطوریکه خبرنگاری هم برای ایشان نماند. در بنو قنطورا حدیث 9 گذشت.

«ختن»

از طرف چین از ناحیه ای که آن را ختن گویند الخ . در شعیب بن صالح خواهد آمد.

»خدمت»

تا زنده ام خدمتگذارش می باشم . در قائم حدیث 147 خواهد آمد. فارس و روم خدمت گذار ایشان شده . در اُمت حدیث 26گذشت.

حاضرند خدمت گذار کفّار باشند. در پوشیده و برهنه حدیث 5 گذشت.

«خراسان و خراسانی»

**خراسان و خراسانی⁽¹⁾

در غیبت نعمانی ص 273 معروف بن خربوذگفت ما هرگز داخل نشدیم بر حضرت باقر علیه السلام جز آنکه می فرمود خراسان خراسان ، سجستان سجستان مثل

اینکه به ما بشارت می داد.

و در ص 275 از امیر المؤمنین علیه السلام روایت کند که چون بپاخیزد قیام کننده به خراسان و غلبه کند بر زمین کوفان (کرمان) و ملتان و بگذرد از جزیره بنی کاوان تا آخر حدیث و تمامش در علائم خواهد آمد.

در بحار ج 52 ص 231 در ذیل حدیثی حضرت باقر علیه السلام فرمود ناچار باید بنی فلان (بنی العباس) پادشاهی کند پس چون مالک شوند پس فیمابین ایشان اختلاف افتد پس متفرق شوند و امرشان پراکنده شود پس خراسانی و سفیانی خروج کنند این از مشرق و این از مغرب و با هم به کوفه رسند و احدی از ایشان را باقی نگذارد پس فرمود خروج سفیانی و یمانی و خراسانی در یک سال و یک ماه و یک روز خواهد بود.

و در بحار ج 52 ص 236 حضرت باقر علیه السلام فرمود ناچار از اینکه بنو العباس به پادشاهی برسند و چون به پادشاهی رسیدند اختلاف کنند و امرشان پراکندگی پیدا کند و خراسانی و سفیانی بر ایشان خروج کنند این از مشرق و این از مغرب هر دو مثل دو اسب مسابقه به کوفه رسند و هلاک ایشان (بنی العباس) بدست ایشان (خراسانی و سفیانی)باشد بطوریکه احدی از ایشان را باقی نگذارد.

چون خراسان فتح شد عمر گریه کرد الخ . در بنو العباس حدیث اول گذشت رجوع کن.

در بحار ج 60 ص 216 حضرت صادق علیه السلام فرمود اهل خراسان از بزرگان ما هستند و اهل قم از یاران ما هستند و اهل کوفه از او تاد ما هستند و اهل این سواد (یعنی عراق) از ماست و ما از ایشانیم.

هرگاه قیام کند قیام کننده ای به خراسان همان کس که از چین و ملتان آمده .در حق حدیث 4 گذشت.

«خراطی»

در صاحب الامر حدیث 7 خواهد آمد.

«خرما»

بدست اوست شاخه خرمائی که خرماهای او نور می دهد. در قائم حدیث 100 خواهد آمد.

«خرمن»

در امتحان حدیث 12 گذشت .

«خروج»

در خروج کنندگان خواهد آمد.

و خروجش مثل خروج رسول خدا است . در عجله کنندگان حدیث 3 خواهد آمد.

«خروج کنندگان»

(1) در مقدمه و سند صحیفه سجادیه حضرت صادق علیه السلام فرمود پس خارج نشده و نخواهد شد از ما اهل بیت تا قیام قائم احدی که غرضش هم دفع ظلم باشد یا یاری حق جز آنکه بلاء او را بیچاره سازد، و قیامش موجب زیادی ناراحتی ما و شیعیان ما بوده باشد.

(2) و در ملاحم سید بن طاووس ص 122 از امیرالمؤمنین علیه السلام روایت کند که حضرت در کوفه خطبه ای خواند پس فرمود ای مردم بعد از من ملازم زمین

گردید و بپرهیزید از شذاذ آل محمدصلی الله و علیه و آله⁽¹⁾. پس بدرستیکه خروج میک ند شذاذ آل محمد پس نخواهند دید آنچه را دوست می دارند بواسطه آنکه امر مرا عصیان و مخالفت کردند و عهد مرا کنار انداختند.

و پرچمی از اولاد حسین خارج می شود و در کوفه ظاهر می گردد (بدعامه امیه⁽²⁾) و مردم را بلاء فراگیرد، و خداوند بهترین خلق خود را مبتلا سازد تا بد از خوب جدا شود، و مردم بعض از بعض دیگر بیزاری جویند، و این بلاء طولانی گردد تا وقتی که خداوند بواسطه حضرت حجت برطرف سازد و هرکس از اولاد من خروج کند و عمل بغیر عمل من نماید و کردارش بغیر کردار من باشد پس من از او بیزارم و هرکس خروج کند از اولاد من قبل از حضرت مهدی علیه السلام پس بدرستیکه او جزور است (یعنی مثل چیزیست که مباح باشد برای کشتن مثل شتر و گوسفند) و بپرهیزید از دروغگویان اولاد فاطمه بجهت آنکه از اولاد فاطمه علیها السلام دروغ گویانی خواهند آمد که (ادعاء امامت کنند) و خروج کند دروغ گوئی از دجله بصره و از من نیست و او مقدمه همه دروغگویان است.

سید بن طاووس در ذیل حدیث می فرماید این حدیث صریح است در نهی مولای ما حضرت علی علی اولادش را از خروج کردن قبل از قیام حضرت مهدی علیه السلام.

(3) و ایضا در ملاحم سید ص 123 از امیر المؤمنین علیه السلام روایت کند که آن حضرت به اولادش فرمود طلب نکنید این امر را (خلافت را پس بدرستیکه طلب نکند آن را احدی از شماها جز آنکه کشته شود قبل از رسیدن به مقصود .

(4) و در همان صفحه از حضرت باقر علیه السلام روایت کند که فرمود به خلافت نخواهد رسید احدی از اولاد علی علیه السلام (غیر از معصومین) در وقت معین .

(5) و در همان صفحه از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود مالک نشودخلافت را) احدی از اولاد علی علیه السلام.

(6) در غیبت نعمانی ص167 از عبدالله بن عطا مکی روایت کند که گفت به امام باقر علیه السلام عرض کردم بدرستیکه شیعه شما در عراق بسیارند و بخدا قسم مثل شما در اهل بیت شما نیست چرا خروج نمی کنی ؟ حضرت فرمود ای عبدالله بن عطا گوش به سخنان احمقان داده ای ؟ بلی بخدا قسم من صاحب شما نیستم ، پس عرض کردم کیست صاحب ما ؟ فرمود نظر کنید هرکس ولادتش از مردم (سنیها) نامعلوم است آن صاحب شما است ، برای آنکه هرکس از ماها به او اشاره شود بدست یا به زبان او خشمناک بمیرد یا به مرگ خدائی.

(7) در ص 168 ایضا از عبدالله بن عطا روایت کند که گفت به حج رفتم و داخل بر امام باقر علیه السلام شدم از احوال مردم و قیمت اشیاء سؤال کرد، عرض کردم مردم گردن بسوی شما کشیده اند اگر خروج کنی مردم متابعتت کنند فرمود ای پسر عطا شروع کرده ای به حرف احمقان گوش دهی، نه بخدا قسم من صاحب شما نیستم، چون هریک از ماها به انگشت یا ابر و به او اشاره شود کشته شود یا در فراش خود خشمناک بمیرد، تا وقتی که خدا بفرستند کسی را که به ولادتش التفاتی نباشد ، عرض کردم کیست که به ولادتش التفات نیست ؟ فرمود نگاه کن به کسی که سنها نمیدانند متولد شده یا نشده آن صاحب شما است.

(8) و در غیبت نعمانی ص 194 از ابی الجارود از امام باقر علیه السلام روایت کند که عرض کردم مرا وصیت کن فرمود وصیت می کنم تو را بتقوی الله و پرهیزکاری از خدا و اینکه ملازم خانه ات باشی و در فتنه مردم بنشینی و دوری کنی از کسانی که از ماها خروج می کنند (مثل زید و پسران امام حسن علیه السلام) پس

بدرستیکه ایشان بر حق نیستند و بسوی حق هم نمی روند ، و بدان که برای بنی امیه ملک و پادشاهی است که مردم نتوانند آن را بگیرند و برای اهل حق هم دولتی است وقتی آمد خداوند به اهلش می دهد و او از ما اهل بیت است . پس هرکس از شماها آن را درک کند با ما خواهد بود در مقام بلند و اگر خداوند او را قبض روح فرمود پیش از آمدن دولت حقه خدا خیر او را خواسته .

و بدانکه بر پا نخیزد هیچ جماعتی که بخواهد دفع ظلم کند یا دین را عزیز نماید مگر آنکه بلا و مرگ ایشان را بر زمین افکند تا وقتی که جماعتی برپا خیزند که با رسول خدا بدر را مشاهده کرده اند و کشتگان ایشان دفن نشوند وزمین افتاده های ایشان را برندارند و مجروحین ایشان را مداوا نکنند عرض کردم کیانند ایشان فرمود ملائکه (چون همه سالبه به انتفاء موضوع است چون ملائکه نه کشته می شوند و نه زمین می افتند و نه مجروح می شوند یعنی باید همچه اشخاصی بیایند تا بتوانند حق را بگیرند و به اهلش بدهند)

(9) و ایضا در غیبت نعمانی ص 195 از امام باقر علیه السلام روایت کند که فرمود نیست از ما اهل بیت احدی که بخواهد دفع ظلم کند یا بخواند کسی را بسوی حق جز آنکه بلاء او را از پا در آورد تا وقتی که بپاخیزد جماعتی که در (جنگ) بدر حاضر بوده اند و کشته هایشان دفن نشود و مجروحین ایشان مداوا نگردد، راوی گفت چه کسانی را امام باقر قصد کرده گفت ملائکه را (یعنی هر وقت ایشان قیام کنند آن وقت است که به مقصود خواهید رسید کارها دلبخواهی نیست دستور خدائیست)

(10) ایضا در غیبت نعمانی ص 199 از امام چهارم روایت کند که فرمود زود است رنگین شود زمین از خون جوجه هائی از جوجه های آل محمد صلی الله و علیه و آله چون آن جوجه ها پرواز می کنند در غیر وقتش و طلب می کنند چیزی را که درک نکنند الخ.

(11) و در ص 199 حضرت باقر علیه السلام فرمود مثل خروج قائم از ما اهل بیت مثل خروج رسول خدا صلی الله و علیه و آله است ، و مثل کسی که خروج کند از ما اهلبیت پیش از قیام قائم علیه السلام مثل جوجه ای است که پرواز کند و از آشیانه خود خارج شود (یا در سوراخ پنجره ای بیفتد) آن وقت بدست بچه ها افتاده با او بازی کنند .

(12) در روضه کافی حدیث 381 روایت کند که حضرت صادق علیه السلام فرمود بر شما باد بتقوای خدا وحده لا شریک له و برای جان خود نظر کنید و با نظر باشید تا اینکه فرمود بخدا قسم اگر هریک از شما را دو جان می بود که با یکی مقاتله می کردید و تجربه می آموختید و با دیگری عمل می کردید باکی نبود و لیکن هریک از شما را یک جان بیشتر نیست هرگاه آن یک برود پس بخدا قسم که توبه از دست شما رفته پس شما سزاوار تر هستید به اینکه برای جان خود خیر بینی و خیر اندیشی کنید پس اگر قیام کننده و دعوت کننده ای بر شما بیاید نظر کنید که بر چه و برای چه خروج می کنید و نگوئید زید بن علی بن الحسین علیه السلام خروج کرد زیرا که زید مردی بود عالم و راستگو و با صداقت و هم شما را دعوت به نفس خود و پیشوائی خودنکرد بلکه او شما را دعوت به رضای آل محمد صلی الله و علیه و آله نموده و اگر او غالب می شد هرآینه وفا می کرد به آنچه دعوت کرده بود (تا اینجا تقیه بوده و شاهدش جملات بعد است) تا اینکه فرمود کسانی که از ما خروج می کنند به چه چیز دعوت می کنند جز به رضائی از آل محمد صلی الله و علیه و آله و ما اکنون شما را شاهد می گیریم که راضی به خروج ایشان نیستیم آن خروج کنندگان الان که هنوز هیچ کس با او نیست نافرمانی ما می کند وقتی که بیرقها و علمها با او باشد سزاوارتر خواهد بود که از ما نشوند و نپذیرد.

(13) در کافی ج 1 ص 174 باب اول از حجت حدیث پنج ابان گوید احول مرا خبر داد که زید بن علی بن الحسین علیه السلام فرستاد بسوی من و او مخفی بود پس من بنزد او رفتم پس فرمود ای ابا جعفر چه میگوئی اگر کسی از ما خروج

کند آیا با او خروج می کنی ؟ عرض کردم اگر پدرت یا برادرت باشد بلی خروج می کنم با او . پس فرمود من می خواهم خروج کنم و با بنی امیه جهاد کنم پس تو هم با من خروج کن عرض کردم من این کار نخواهم کرد فدایت شوم پس فرمود جانت را از ما دریغ می داری ؟ عرض کردم یک جان بیش ندارم اگر خدا روی زمین حجت و امام دارد هرکس از تو تخلف کند نجات خواهد یافت و هر کس با تو خروج کند هلاک خواهد شد و اگر خدا روی زمین حجت و امامی ندارد آنکه با تو خروج کند و آنکه خروج نکند مساویست . پس فرمود ای اباجعفر با پدرم سر سفره می نشستم لقمه های چرب بدهان من میگذاشت و لقمه گرم را برای من سرد می کرد از روی مهربانی که با من داشت آن وقت از آتش جهنم بر من نمی ترسید ، دین را (یعنی امام را به تو معرفی کرد و به من معرفی نکرد، عرض کردم فدایت شوم چون نسبت به شما مهربان بود و از آتش جهنم برای شما می ترسید خبر نداد ترسید شما قبول نکنید پس در نتیجه داخل آتش شوید، ولی به من خبر داد قبول کردم نجات می یابم قبول نکردم داخل آتش می شوم باکی هم نداشت پس از آن عرض کردم فدایت شوم شما افضلید یا پیامبران ؟ فرمود بلکه پیغمبران عرض کردم یعقوب به یوسف فرمود « یَا بُنَیَّ لَا تَقْصُصْ رُؤْیَاکَ عَلَیٰ إِخْوَتِکَ فَیَکِیدُوا لَکَ کَیْدًا» یعنی خوابی را که دیده بودی به برادرانت مگو که درباره تو کید و حیلهای انجام دهند، چرا یعقوب به پسرانش خبر نداد که حیله ای نسبت به یوسف انجام ندهند و کتمان کرد همینطور پدرت به تو خبر نداد و کتمان کرد چون می ترسید قبول نکنی پس زید فرمود حالا که اینطور است پس بدان صاحب تو امام صادق علیه السلام به من خبر داد که من کشته می شوم و در کناسه کوفه به دار آویخته می شوم و نزد او توماریست که قصه کشته شدن و دار آویختن من آنجا نوشته شده ، پس حج رفتم و به امام صادق علیه السلام قصه زید را نقل کردم و گفتم او چه گفت و من چه

جواب دادم حضرت فرمود از شش جهت او را احاطه کرده ای از پیش رو، و از پشت سر و از طرف راست و چپ و از بالا و از پائین و نگذاشته ای برای او راهی را که بتواند برود.

(14) در کافی ج 1 ص 356 باب 81 از حجت حدیث 16 روایت کند که زید بن علی بن الحسین داخل شد بر ابی جعفر محمد بن علی علیه السلام و با او بود نامه هائی از اهل کوفه که در آن نامه ها زید را بسوی خود دعوت کرده بودند و خبر داده بودند به اجتماعشان و امر به خروجش کرده بودند حضرت امام محمد باقر علیه السلام فرمود این نامه ها از طرف ایشان ابتدائیست یا جواب نامه شما است که به ایشان نوشته اید و ایشان را به خود دعوت کرده اید ؟ عرض کرد خیر ایشان ابتداء به نامه کرده اند برای معرفت ایشان به حق ما و نزدیکی ما به رسول خدا صلی الله و علیه و آله و برای آنکه در کتاب خدا یافته اند وجوب دوستی و وجوب اطاعت ما را ، و برای آنکه (می بینند) ما در چه گرفتاری و سختی و بلاء زندگی می کنیم ، حضرت باقر علیه السلام فرمود بدرستیکه اطاعت از طرف خدا واجب است و سنتی است که در اولین امضاء شده و در آخرین هم جاری خواهد بود ولی اطاعت یک نفر ماها واجب است (نه همه) بلی دوستی برای همه ماها است (یعنی باید مردم اولاد رسول خدا را دوست داشته باشند و واجب هم هست بخلاف اطاعت که آن مختص امام است اطاعت همه اولاد رسول خدا واجب نیست) و امر خداوند نسبت به اولیائش جاریست (به حکم موصول و قضاء مفصول و حتم مقضی و قدر مقدور و اجل مسمی لوقت معلوم) تو را سبک نکنند کسانی که یقین ندارند، ایشان چیزی را نتوانند از تو دفع کنند اگر از طرف خدا برسد یعنی اگر بلائی از طرف خدا به تو برسد ایشان کاری انجام نتوانند داد) پس عجله مکن خدا برای عجله کردن مردم عجله نخواهد کرد، از خدا پیشی مگیر که بلا تو را عاجز کند و زمینت زند.

پس زید به اینجا که رسید غضب نمود و گفت امام نیست از ما کسی که در خانه اش بنشیند و پرده اش را آویزان کند و از جهاد کوتاهی کند ، ولکن امام از ما کسی است که از مملکت خود منع کند (دشمن را) و در راه خدا جهاد کند و از رعیتش دفاع کند و (دشمن را) از حریم خود دور سازد.

پس حضرت باقر علیه السلام فرمود ای برادر اینهائی را که نسبت دادی هیچ یک را در خود مشاهده می کنی پس یک شاهدی از کتاب خدا و یا دلیلی از رسول خدا بیاوری و یا یک مثلی بزنی ؟ پس بدرستیکه خداوند حلال نموده حلالی را و حرام گردانیده حرامی را و واجب نموده واجباتی را و مثالهائی اورده و سنتهائی قرار داده و امامی را که قائم به امر اوست در شبهه قرار نداده نسبت به چیزهائی را که بر او واجب نموده تا جلو زند نسبت به چیزی که هنوز محلش نیامده و یا جهاد کند پیش از آمدن وقتش و حال آنکه خداوند درباره صید (و شکار نمودن) فرموده « لَا تَقْتُلُوا الصَّیْدَ وَأَنْتُمْ حُرُمٌ ۚ »یعنی در حال احرام شکار نکنید ، آیا شکار نمودن بزرگتر است یا قتل نفس که خدا حرام کرده آن را ؟ و قرار داده برای هر چیزی محل و جائی و فرموده « وَإِذَا حَلَلْتُمْ فَاصْطَادُوا» و هر وقتی که مُحلّ شدید و از احرام بیرون آمدید آن وقت صید و شکار کنید.

و نیز فرموده « لَا تُحِلُّوا شَعَائِرَ اللَّهِ وَلَا الشَّهْرَ الْحَرَامَ» حرمت شعائر خدا و ماه حرام را نگاه دارید پس شهور را عده معلومه قرار داده و چهار ماه آن را حرام گردانیده .

و نیز فرموده «فَسِیحُوا فِی الْأَرْضِ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَاعْلَمُوا أَنَّکُمْ غَیْرُ مُعْجِزِی اللَّهِ» یعنی سیر کنید در زمین چهارماه و بدانید که خدا را نمی توانید عاجز کنید سپس فرمود«فَإِذَا انْسَلَخَ الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِکِینَ حَیْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ» یعنی پس هر وقت ماهای حرام تمام شد مشرکین را بکشید هرجا ایشان را یافتید .

پس برای این محلی قرار داده و نیز فرموده «وَلَا تَعْزِمُوا عُقْدَةَ النِّکَاحِ حَتَّیٰ یَبْلُغَ الْکِتَابُ أَجَلَهُ ۚ»یعنی عزم عقد و ازدواج مکنید تا زمان عده آنها منقضی گردد.

پس برای هر چیزی امدی قرار داده و برای هر امدی کتابی ، پس اگر تو دلیلی از طرف خدایت داری و نسبت به کار خود یقین داری پس خود دانی و الا قصد نکن چیزی را که تو در شک و شبهه هستی نسبت به آن و امید زوال حکومتی را نداشته باش که هنوز اجلش بسر نیامده بلی وقتی که اجل سر آمد .. خداوند ذلت و خواری را به ایشان می رساند چه در تابع و چه در متبوع، پناه می برم به خدا از امامی که وقتش را گم کند آن وقت تابع اعلم از متبوع باشد ، آیا می خواهی ای برادر زنده کنی ملت و روش گروهی را که کافر شدند به آیات خداوند (مثل اولی و دومی) و پیغمبر را مخالفت کردند و متابعت کردند هوای نفس خود را بدون هیچ دلیلی که از طرف خدا داشته باشند و ادعای خلافت کردند بدون دلیلی از خدا و نه عهدی از پیغمبر ان داشته باشند ، پناه می دهم تو را به خدا ای برادر از اینکه فردا در کناسه کوفه بدار آویخته شوی پس چشمان حضرت گریان و اشکش جاری شد سپس فرمود خدا (حاکم باشد) بین ما و بین کسانی که هتک حرمت ما کردند و حق ما را انکار نمودند و سر مارا فاش کردند و ما را نسبت بغیر جدمان دادند و گفتند درباره ما چیزی را که ما برای خود نگفته بودیم.

(15) و در بحار ج 52 ص 224 حضرت امام محمد باقر علیه السلام در ذیل حدیثی فرمود دوری کنید از عده قلیلی از آل محمد صلی الله و علیه و آله پس بدرستی که برای آل محمد و علی پرچمی است و برای غیر ایشان پرچمهائی است پس ملازم زمین باشید و احدی از ایشان را متابعت نکنید تا مردی را از نسل حسین علیه السلام ببینی که با او عهد پیغمبر خدا و پرچمش و سلاحش می باشد ، پس بدرستیکه عهد

پیغمبر رسید به علی بن الحسین علیه السلام بعد از او رسید به محمد بن علی (یعنی خود حضرت) و بجا می آورد خدا آنچه را بخواهد الخ.

(16) و در کنز العمال ج 14 ص 591 از علی علیه السلام روایت کند که فرمود البته خروج خواهد کرد مردی از اولاد من در نزدیکی ساعت (ظهور) وقتی که دلهای مؤمنین مرده باشد چنانچه بدنها می میرد بواسطه آنچه به ایشان می رسد از بد حالی و شدت و گرسنگی و کشتار و فتنه های پی در پی و جنگهای بزرگ و میراندن سنتها و زنده کردن بدعتها ، و ترک نمودن امر به معروف و نهی از منکر، پس خداوند بواسطه مهدی علیه السلام... زنده کند سنتهای از بین رفته را و بواسطه عدل و برکتش دلهای مؤمنین مسرور شود. و جماعتی از عجم و قبائلی از عرب با هم الفت گیرند و جمع شوند پس به این حال سالهائی بماند و زیاد نباشد بلکه کمتر از ده سال باشد پس از آن حضرت بمیرد (در عمر حضرت خواهد آمد که چند قسم روایت داریم آنجا رجوع شود)

قصه خروج محمد بن عبدالله بن حسن (در ساکن باش) خواهد آمد که عبید بن زراره از امام صادق علیه السلامپ سؤال می کند که محمد بن عبدالله بن حسن خروج کرده و مردم هم با او هستند چه می فرمائید خروج با او را ؟ حضرت فرمود ساکن باش مادامیکه آسمان و زمین ساکنند الخ مراجعه کن.

(17) در غیبت نعمانی ص197 ابی بکر حضرمی می گوید من و ابان داخل بر حضرت صادق علیه السلام شدیم و این در وقتی بود که پرچمهای سیاه خراسان ظاهر شده بود پس ما عرض کردیم چه صلاح میدانی ؟ فرمود بنشینید در خانه های خود، هر وقت دیدید که ما (اهل بیت) بر کسی اجتماع کرده ایم شما هم مثل شیر و جوانمردانه با سلاح خود بیائید بسوی ما (یعنی گول این حرکات را نخورید که جز کشته شدن و بیچارگی و خانمان سوزی و وزر دنیا و آخرت چیزی ندارد اگر قبول نداری امتحانش مجانیست)

(18) در غیبت نعمانی ص 200 جابر بن یزید از امام باقر علیه السلام روایت کند که فرمود ساکن باشید مادامیکه آسمانها و زمین ساکن است⁽¹⁾یعنی بر احدی خروج نکنید ، بدرستیکه در امر شما خفائی نیست اگاه باشید آن علامتی است از طرف خدا نه از طرف مردم، آگاه باشید آن علامت خدائی از خورشید روشنتر است ، بر بدان و خوبان مخفی نخواهد ماند، آیا صبح را می شناسید آن مثل صبح است که بر احدی مخفی نیست (یعنی خیال نکن هرکس قیام کرد آن امام زمان است امام زمان و ظهورش مثل روز روشن است هر وقت مشیت خدا قرار گرفت بر احدی پوشیده نخواهد ماند)

«خروس»

صدای خروس و سگها و اسبها از بالای سرشان شنیده شود. در سفیانی

حدیث 45 خواهد آمد.

«خسف»

(خسف یعنی فرو رفتن به زمین)

(1) در مستدرک حاکم ج 4 ص 428 در ذیل حدیثی روایت کند که رسول خداصلی الله و علیه و آله فرمود ساعت (ظهور) نباشد تا ده علامت ظاهر گردد یکی از آنها خسفی در مشرق و خسفی در مغرب و خسفی در جزیرة العرب باشد، الخ.

(2) و در ص 445 روایت کند که رسول خدا صلی الله و علیه و آله فرمود ساعت (ظهور) برپا نشود تا اینکه قبائلی از عرب خسف شوند.

(3) و در ص 69 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود پناهنده شود به حرم پناهنده ای پس برانگیزد بسوی او لشکری پس چون به بیابانی از زمین

برسند زمین ایشان را فرو برد.

عرض شد یا رسول الله کسی که از روی اکراه با آن لشکر بوده فرمود فرو می رود با ایشان ولکن در روز قیامت با نیتش مبعوث می شود.

(4) و در ملاحم سید ص 125 در ذیل حدیثی روایت کند که فرمود در نزد هلال مصر (یعنی سقوط آن) خسفی در بصره خواهد شد یکی در علفزارش و دیگری در اطراف آن، و دیگری در بازارش، و دیگری در مسجدش، پس طوفانی شود هرکس از دست جنگ رهائی جسته از آب نجاتی نخواهد داشت مگر کسانیکه در حوالی و اطراف آن ساکن شوند.

(5) و در ملاحم ص 75 در چند حدیث دارد که چون جیش سفیانی به بیدا برسند زمین ایشان را فرو برد.

(6 و در ملاحم ص 77 باب 167 دارد که چون زمین جیش بیداء را فرو برد پس او علامت خروج مهدی عجل الله فرجه است.

(7) و در غیبت نعمانی ص305 از امیرالمؤمنین علیه السلام نقل کرده که چون لشکر سفیانی به بیداء برسند خداوند ایشان را فرو برد.

(8) و در کنز العمال ج 14 ص 276 در یازده حدیث دارد که فرمود در امت من خسف و مسخ و قذف خواهد بود (خسف یعنی فرو رفتن به زمین ، مسخ به شکل بوزینه و خوک شدن، و قذف سنگ باران شدن)

(9) در کنز العمال ج 14 ص 277 فرمود برپا نشود ساعت ظهور تا وقتی که چند قبیله به زمین فرو روند بطوریکه گفته شود چه کسی از طائفه فلان باقی مانده .

(10) در حدیث دیگر فرمود برپا نشود ساعت ظهور تا وقتی که مردی که مال و اولاد زیاد دارد به زمین فرو رود.

(11) و در ص 280 فرمود زود است بوده باشد بعد از من خسفی در مشرق و خسفی در مغرب و خسفی در جزیرة العرب گفته شد فرو می روند و حال آنکه

در بین ایشان اشخاص شایسته هستند ؟ فرمود بلی وقتی که خبث ایشان زیاد شود .

(12) و در ص 280 ایضا دارد که فرمود در این امت خسف و مسخ و قذف خواهد بود عرض شد چه وقت ؟ فرمود وقتی زنهای رقاصه و تار و تنبک و شرب خمر ظاهر شد.

(13) در حدیث دیگر فرمود قسم به کسی که مرا بحق مبعوث نموده دنیا از بین نرود مگر وقتی که به ایشان برسد خسف و مسخ و قذف عرض کردند چه وقت خواهد شد یا نبی الله ؟ فرمود وقتی که دیدید زنها سوار زین شده اند (مثل ماشین و دوچرخه و موتور و غیره) و زنهای آوازه خوان زیاد شده و شهادت دروغ داده شود و علنا شرب خمر شود، و نماز خوانها در ظرف طلا و نقره چیزی بیاشامند (پنجاه سال است که مشاهده می کنم و مردها به مردها اکتفا کنند (یعنی لواط کنند) و زنها به زنها اکتفا نمایند (یعنی مساحقه کنند) پس در این هنگام سخت آمادگی پیدا کنید و بپرهیزید از سنگ باران شدن از آسمان (یعنی آماده یک همچه بلائی باشید)

(14) و در ص 280 و ص623 فرمود ناچارید از خسف و مسخ و لرزه ، گفته شد یا رسول الله در این امت ؟ فرمود بلی وقتی زنهای آوازه خوان بگیرند و زنا را حلال شمارند و رباخواری کنند و صید حرم را حلال دانند، و لباس حریر بپوشند، و مردها به مردها و زنها به زنها اکتفا کنند (همچه بلائی هم خواهند دید).

«خسوف»

در خورشید و ماه خواهد آمد.

«خشن»

در غیبت نعمانی ص 287 و ص 288 حضرت صادق علیه السلام فرمود اگر امر در

دست ما باشد باید مثل امیرالمؤمنین علیه السلام خوراک درشت و پست و پوشاک خشن و زبر داشته باشیم والا آتش است.

«خصلت»

در امت حدیث 25 و 28گذشت.

و بیعت کند به چهل خصلت. در بیعت حدیث 3 گذشت .

«خصومات»

نماز از مسجدها برداشته شود بواسطه خصومتها . در اُمت حدیث 25 گذشت.

نخصیان»

در دولت حدیث 16 خواهد آمد.

«خضر»

در بحار ج 52 ص 152 از حضرت رضا علیه السلام روایت کند که فرمود خضر از اب زندگانی نوشید پس او زنده است و نمی میرد تا نفخ صور ، و او نزد ما می آید و به ما سلام می دهد و صدای او را می شنویم ولی شخص او را نمی بینیم و او را هرجا یاد کنید حاضر می شود پس هرکس از شماها او را یاد کند سلام به او عرض کند، و درموسم حج حاضر می شود و تمام اعمال حج را بجا می آورد و در عرفه وقوف را انجام می دهد و بر دعاء مؤمنین آمنین می گوید، و زود است که خداوند در غیبت قائم ما او را مأنوس قائم ما گرداند که وحشت و تنهائی از آن حضرت برطرف شود.

«خطباء»

در مستدرک حاکم ج 4 ص 482 ابن مسعود فرمود شما در زمانی هستید که علماء زیاد هستند و خطباء کم.

و در کنز العمال ج 14 ص 241 دارد که نزدیکی ساعت ظهور وقتی است که خطباء شما بر منبرهای شما زیاد باشند .

و در کنز ص 245 فرمود قیام ساعت نباشد مگر وقتی که قیام کنند خطباء به دروغ گفتن و حق مرا برای شرار امت من قرار دهند، پس کسی که تصدیق کند ایشان را و راضی باشد به او بوی بهشت را نشنود.

و در ص 254 فرمود شما صبح کرده اید در زمانی که زیاد است فقهاء اش و کم است خطباء اش قلیل است سؤال کننده اش و کثیر است دهنده اش، عمل در آن بهتر است از علم، و زود است باید بر شما زمانیکه قلیل باشد فقهاء اش و زیاد باشد خطباء اش زیاد باشد سؤال کننده و کم باشد دهنده ، علم در آن زمان بهتر است از عمل . (چون وسیله گمراهی زیاد است)

و در ص 255 فرمود شما در زمانی هستید که علماء اش زیاد است ، خطباءاش کم ، کسی که ترک کند ده یک آنچه می داند هلاک خواهد شد، و زود است بیاید زمانیکه کم باشند علماء و زیاد باشند خطباء کسی که چنگ زند به ده یک آنچه می داند نجات یابد.

«خلافت »

در ملاحم ص 130 باب 47 اسود می گوید به عایشه گفتم ای ام المؤمنین آیا تعجب نمی کنی از مردی که آزاد شده است با مردی که از اهل بدر است درباره خلافت نزاع می کند ؟ عائشه گفت تعجب مکن بدرستیکه فرعون چهارصد سال

حکومت بنی اسرائیل را می کرد، خداوند پادشاهی را به خوب و بد می دهد .

هر وقت دیدی خلافت در بیت المقدس نازل شده الخ . در شام حدیث 17خواهد آمد.

در کنز العمال ج 14 ص 265 و ص 274 فرمود زود است بوده باشد بعد از من خلفاء و بعد از خلفاء امراء و بعد از امراء ملوک و بعد از ملوک جبابره پس از آن خارج شود مردی از اهل بیت من که پر کند زمین را از عدل چنانچه پر شده بود از جور.و

در کنز ص266 دارد که فرمود بعضی از خلفاء شما خلیفه ایست که مال را دون شماره تقسیم کند.

«خلیفه»

که در غیبت نعمانی ص267 از امام صادق علیه السلام روایت کند که فرمود در بین اینکه مردم در عرفات وقوف دارند ناگاه شخصی که سوار بر شتر ماده تیزرو است خبر مرگ خلیفه را می آورد که در مرگ او فرج آل محمد صلی الله و علیه و آله و فرج همه مردم است.

و در ص 268 از حذیفه روایت کند که فرمود کشته شود خلیفه که نه در آسمان عذرخواهی داشته باشد و نه در زمین یاوری و خلع شود خلیفه ای که چون روی زمین راه می رود هیچ نداشته باشد و جانشین می شود او را پسر اسیر شده که (مراد حضرت حجة بن الحسن علیه السلام است).

در کنز العمال ج 14 ص 263 فرمود بوده باشد در اخر امت من خلیفه ای که مال را مشت مشت به مردم بدهد که شماره نداشته باشد.

خلیفه ای از بنی هاشم وارد بیت المقدس شود الخ . در بیت المقدس گذشت.

و در ص 264 فرموده باشد در آخر الزمان خلیفه ای که مال را تقسیم کند

بدون شماره.

در کنز العمال ج 14 ص 595 از امیرالمؤمنین علیه السلام روایت کند که فرمود خداوند خلیفه ای را انتخاب کند که ثابت بر هدایت باشد و در حکم خود رشوه نگیرد... دهن منافقین را بشکند ، غمهای مؤمنین را برطرف سازد، آگاه باشید این شدنیست و دماغ متکبرین را بخاک خواهد مالید و الحمد لله رب العالمین و صلاته علی سیدنا محمد خاتم النبیین وآله واصحابه اجمعین.

دوازده خلیفه که همه از قریش باشند . در دین حدیث 8 خواهد آمد.

«خلیل»

به مقدار عمر خلیل یکصد و بیست سال عمر کند الخ . در قائم حدیث 125 خواهد آمد.

«خمر»

یعنی شراب مسکر

در کنز العمال ج 14 ص 226 فرمود هر وقت این امت خمر را به نبیذ حلال دانستند ... آن وقت وقت هلاکشان خواهد بود. تمام حدیث در امت گذشت.

در کنز العمال ج 14 ص 226 فرمود هر وقت امت من پنج چیز را حلال دانستند بر ایشانست هلاکت یکی خوردن خمر است.

«خنازیر»

چرا این امت شبیه به خنازیر و خوکھا انکار این امر را می کنند الخ. در صاحب الامر حدیث 4 خواهد آمد.

« خنزیر»

که خنزیر را بکشد. در ساعت ظهور حدیث 106 خواهد آمد.

«خواب»

در مستدرک حاکم ج 4 ص 427 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فتنه ای خواهد آمد که اگر شخصی خواب باشد بهتر از کسی است که به پهلو خوابیده باشد، و کسی که به پهلو خوابیده باشد بهتر است از کسی که نشسته باشد ، و کسی که نشسته باشد بهتر است از کسی که ایستاده باشد، و کسی که ایستاده باشد بهتر است از کسی که رونده باشد ، و کسی که رونده باشد بهتر است از کسی که سواره باشد، و کسی که سواره باشد بهتر است از کسی که در جریان باشد ، راوی عرض کرد این چه وقت خواهد شد فرمود در وقت هرج که مرد از همنشین خود ایمن نباشد، عرض کرد مرا به چه امر می فرمائید اگر آن زمان را درک کنم ؟ فرمود باز دار خود را و دست خود را و داخل خانه ات شو عرض کردم اگر داخل خانه آمد چه کنم ؟ فرمود داخل اطاقت شو؟ عرض کردم اگر داخل اطاقم شد چه کنم ؟ فرمود داخل مسجدت شو، و این کار کن (پس دو دست خود را مثل دست به سینه بست) یعنی دستها را روی هم بگذار و بگو ربی الله تا مرگ تو را فرا گیرد به این حال.

و به این مضامین اخبار در فتنه ذکر خواهد شد انشاء الله .

دیشب خوابی دیده ام . در اصحاب مهدی گذشت.

«خوارج»

دوری کن از خوارج از ما الخ. در خروج کنندگان حدیث 8 گذشت.

«خوارزم»

ناظم الاسلام کرمانی در علائم ظهور ص 142 از ناسخ جلد خلفا نقل کند که علی علیه السلام به عمر فرمود یکی از شهرهای خراسان خوارزم است و آن از ثغور اسلام بشمار می رود آنکس که در آنجا اقامت جوید آن پاداش یابد که مردی شمشیر گرفته در راه خدا جهاد می کند طوبی کسی که در خوارزم بیاید و از نمازگزاران باشد.

«خوراک»

در طعام خواهد آمد آنچه مناسب مقام است.

در قائم حدیث 78 خواهد آمد که فرمود نیست خوراک او مگر درشت.

در قائم حدیث 95 فرمود نرم ترین خوراک او نان جو با نمک است.

«خورشید و ماه»

یکی از علامات طلوع خورشید از مغرب است . در علامات ظهور حدیث 10 خواهد آمد.

در بحار ج 52 ص 213ح67 و غیبت طوسی ص 270 و غیبت نعمانی ص 271 و روضه کافی حدیث 258 امام باقر علیه السلام فرمود دو آیت و علامت است قبل از قیام قائم علیه السلام که از روزی که آدم به زمین آمده اتفاق نیفتاده یکی گرفتن خورشید است در نصف شهر رمضان و ماه در آخر آن، مردی گفت یابن رسول الله خورشید در آخر ماه و ماه در نصف شهر گرفته می شود (خیال کرد حضرت اشتباه نموده) پس حضرت جواب فرمود من می دانم تو چه می گوئی ولکن این دو علامت است و از زمان آدم تا کنون نبوده.

در غیبت نعمانی ص 272 حضرت صادق علیه السلام فرمود علامت خروج مهدی کسوف شمس است در ماه رمضان در سیزدهم و چهاردهم.

در حدیث دیگر امام باقر علیه السلام فرمود پیشاپیش این امر (ظهور) گرفتن ماه است در بیست و پنجم شهر رمضان و کسوف شمس است در پانزدهم آن، و اینجا است که حساب منجمین ساقط می شود و از بین می رود (چون بنا بر قاعده نجوم باید ماه گرفتن در نیمه ماه باشد و گرفتن خورشید در آخر ماه)

در البرهان متقی ص 107 از امام باقر علیه السلام روایت کند که خلاصه اش آن است که دو آیت و علامت با مهدی ما است یکی آنکه اول شهر مضان ماه می گیرد و دیگر آنکه در آخر ماه خورشید می گیرد.

در الزام الناصب ج 2 ص 148 از کشف الغمه روایت کند که یکی از علامات رکود یعنی ایستادن خورشید است از زوال روز تا وسط عصر و طلوع آن است از طرف مغرب.

در اثبات الهداة ج 3 ص 732 حدیث 82 و ارشاد مفید ص 359 امام باقر علیه السلام فرمود خداوند فرموده « إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَیْهِمْ مِنَ السَّماءِ آیَةً» الخ مراد بنی امیه و شیعیان ایشان است و آیت و علامت ایستادن خورشید است مابین زوال شمس تا وقت عصر و خروج سینه و صورت مردی در چشم خورشید و معرفی نمودن حسب و نسبش و این در زمان سفیانی است و آن وقت است هلاک او و گروهش.

در اکمال الدین ص 614 از امام باقر علیه السلام روایت کند که فرمود پیشاپیش این امر (ظهور) دو اشاره و علامت است گرفتن ماه در پنجم⁽¹⁾و گرفتن خورشید در پانزدهم که از هبوط آدم به زمین تا آن روز اتفاق نیفتاده آن وقت است که حساب منجمین ساقط می شود.

در اکمال دین ص 615 از امام صادق علیه السلام روایت کند که فرمود قبل از قیام قائم علیه السلام پنج روز از ماه رمضان گذشته خورشید می گیرد.

امر ما روشن تر از این خورشید است . در غیبت حدیث 7 خواهد آمد.

«خون »

در بحار ج 52 ص 195 در ذیل حدیثی امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود یکی از علامات آن است که خونریزی را سبک شمارند .

در الزام الناصب ج 2 ص 184 در ذیل خطبة امیر المؤمنین علیه السلام فرمود فیما بین مردم خونریزی زیاد باشد.

در روضه کافی ذیل حدیث هفت حضرت صادق علیه السلام فرمود یکی از علامات ظهور سبک شمردن خونریزی است.

در غیبت نعمانی ص 284 دارد که مرجئه میگویند اگر مهدی قیام کند به مقدار یک شیشه حجامت کننده خون نخواهد ریخت ، حضرت باقر علیه السلام فرمود هرگز اینطور نباشد قسم به آن کسی که جانم بدست اوست اگر کارها بدون زحمت و مشقت درست می شد هرآینه برای رسول خدا می شد و دندانهای پیشینش نمی شکست و صورتش مجروح نمی شد کلا (هرگز) این نخواهد شد تا وقتی که ما و شما عرق و خون بسته شده را از پیشانی خود پاک کنیم.

بطوریکه از جمره خون جاری شود الخ. در شهر رمضان خواهد آمد.

«خیر و خوبی»

در غیبت نعمانی ص 159 وکافی ج 1 ص 340 از امام صادق علیه السلام روایت کند که فرمود چه شود تو را وقتی حمله ای واقع شود بین دو مسجد (مکه و مدینه) علم خود را جمع کند چنانچه مار خود را در سوراخ جمع کند و شیعه اختلاف

کنند و بعضی بعضی را درغگو نامند و آب دهن بر یکدیگر بیندازند راوی عرض کرد فدایت شوم در آن زمان خبری نیست فرمود همه خیرها در آن زمان است سه مرتبه فرمود (یعنی فرج نزدیک است)

در غیبت نعمانی ص206 از حسین (حسن) بن علی علیه السلام روایت کند که فرمود (و بعض فتنه ها را بیان کرد) راوی عرض کرد خیری در آن زمان نیست حضرت فرمود همه خیرها در آن زمان است قائم ما قیام کند و تمام آن اختلافات را برطرف سازد.

همه خیرها در آن زمان است الخ. در شیعه حدیث 10 خواهد آمد.

«خیمه»

خیمه های مسلمانان آن روز در زمینی است که آن را غوطه گویند الخ. درشش چیز حدیث 2 خواهد آمد.

خیمه زده اند و قرآن یاد مردم می دهند الخ . در قرآن حدیث 21 و 22 خواهدآمد.

خیمه ها در مسجد کوفه برپا کنند. در اصحاب مهدی حدیث 2گذشت.

بمنزله کسی است که در خیمه قائم باشد. در انتظار فرج حدیث 13 و 14 گذشت.

«دابة الأرض »

**دابة الارض⁽¹⁾

(1) دابة الأرض که در آیه 81 از سوره نمل در قرآن وارد شده و اخبار بیشماری از طرق سنی و شیعه رسیده بعضی آیات را متشابه دانسته اند و در اخبار بسیاری تفسیر به امیرالمؤمنین علیه السلام شده و بعضی از علامت ظهور حضرت حجت علیه السلام و

بعضی از علامات رجعت شمرده اند. و شاید مرجع هر دو قول یکی باشدچون از ظهور حضرت حجت شروع به رجعت می شود. چون پیغمبر و ائمه علیها السلام و مؤمنین خالص در زمان حضرت باید بیایند و شکایت کنند و حضرت حجت علیه السلام انتقام ایشان را از ستمکاران بگیرند.

در ملاحم سید ص 101 از نبی اکرم صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود خروج دابه بعد از طلوع شمس است و چون خارج شود ابلیس را بکشد و او در سجده باشد، و مؤمنین در زمین چهل سال زندگی کنند، و هر چه تمنا کنند به ایشان داده شود، جور و ستمی نباشد و همه اشیاء تسلیم خدا باشند طوعا و کرهای(راضی باشند یا نباشند)البته مؤمنین از روی رضا و کفار از روی اجبار تسلیم باشند. چنانچه درندگان و طیور از روی اجبار تسلیم می باشند ، حتی اینکه درنده حیوانات و پرنده را اذیت نکنند، و تا چهل سال مؤمنین هرچه اولاد دار شوند نمیرند، پس از چهل مرگ به ایشان رو آور شود، پس مکث کنند آن مقداریکه خدا خواهد پس از آن مرگ با سرعت به ایشان روآور شود، بطوریکه مؤمنی نماند پس کفار بگویند تا بحال ما از مؤمنین می ترسیدیم فعلا مؤمنی باقی نمانده پس چرا زنا نکنیم و بنا می کنند در راه مثل حیوانات روی هم روند، تا حدی که یکی از ایشان برخیزد و مادر و خواهر و دختر خود را در وسط راه نکاح کند یکی برخیزید و دیگری مشغول شود و کسی انکار نکند و به غیرت نیاید خوبانشان بگویند اگر کناره می گرفتید از راه بهتر بود، و همینطور ادامه داشته باشد تا وقتی که اولاد نکاح باقی نماند هرچه باشند اولاد زنا باشند، مدتی که خدا خواهد بمانند پس از آن رحم زنها عقیم شوند (و بچه نیاورند) تا سی سال بطوریکه روی زمین طفلی نباشد بلکه همه اولاد زنا باشند و شرورترین مردم باشند و بر ایشان ساعت (قیامت) قیام کند.

«دار ابجرد»

مخفف داراب ولایتی است در فارس

ناظم الاسلام کرمانی در ص143 از ناسخ جلد خلفا نقل کند که علی علیه السلام فرمود اما مردم داراب جرد در آخر زمان بدست دشمنی مقهور و مقتول شوند .

«دامغان »

ناظم الاسلام کرمانی در ص 143 از ناسخ جلد خلفا از علی علیه السلام نقل می کند که فرمود دامغان را چون سواره و پیاده فراوان باشند بسختی معاش کنند تا آنگاه که قائم آل محمد بیرون شود و آن جماعت را روز فرج برسد.

«داود علیه السلام»

وحی نمود به حضرت داود که من گناه تو را بخشیدم . در امر به معروف حدیث 3 گذشت .

مثل حکم داود. در قائم حدیث 21 خواهد آمد.

«دجال»

**دجال⁽¹⁾

(1) در کنز العمال ج 14 ص 282 فرمود اما فتنه دجال پس بدرستی که نبوده پیغمبری جز آنکه امت خود را از او ترسانیده من هم شما را می ترسانم ترسانیدنی که هیچ پیغمبری امت خود را آنطور نترسانیده بدرستیکه او یک

چشمی است، و خدا یک چشمی نیست ، در پیشانی او نوشته (کافر) هر مؤمنی می تواند بخواند الخ.

(2) در کنز العمال ص 285 فرمود اگر دجال خارج شد و من در بین شما هستم پس من با او خصومت کنم نه شما، و اگر آمد و من در بین شما نیستیم پس هرکس خودش با او خصومت کند و خدا خلیفه من است بر هر مرد مسلمان ، او جوانی است موهای سرش کوتاه و یکی از چشمانش مثل دانه انگور طائفی می درخشد مثل اینکه من او را تشبیه می کنم به (عبد العزی پسر قطن) پس هرکس از شماها او را درک نمود بخواند بر او اول سوره کهف را (سوره 18) و او خارج می شود از راهی که بین شام و عراق است و پس فساد کند از طرف راست و چپ ، پس ای بندگان خدا ثابت باشید عرض کردیم ای رسول خدا چه مقدار در زمین می ماند ؟ فرمود چهل روز یک روز مثل یک سال است و یک روز مثل یک ماه است و یک روز جمعه است، و باقی روزهایش مثل روزهای شما است، عرض کردیم یا رسول الله آن روزی که مثل یک سال است نماز یک روز کفایت می کند ؟ فرمود نه باید اندازه گیری کنید گفتند چه اندازه سرعت دارد فرمود مثل بارانیکه پشت سرش باد باشد پس می آید پیش مردم و دعوت می کند ایشان را و ایشان هم اجابت می کنند پس امر می کند آسمان می بارد و زمین گیاه می روید پس برگ درختان طولانی تر از آنچه قبلا بوده و گوسفندانشان پر شیرتر و کمرشان چاق تر پس باز می آید و ایشان را دعوت می کند و ایشان قولش را رد می کنند پس برمی گردد و ایشان صبح می کنند ناگاه می بینند گول خورده و خشکسالی است و هیچ از اموالشان در دست ندارند، و مرور می کند به خرابه و می گوید خارج کن برای من گنج خود را پس گنج خدا به همراه او می شود مثل زنبور عسل که همراه شاه شان می روند، باز مرد جوانی را گرفته با شمشیر می زند دو قطعه می کند پس صدا می زند جوان پیش می آید

در حالیکه خوشحال و صورت نورانی داشت و می خندید ، در این هنگام خداوند عیسی بن مریم را می فرستد پس نزد مناره سفید در شرقی دمشق در بین دو حله نازل می شود در حالیکه کف دستش را روی شانه دو ملک گذاشته ، الخبر.

(3) و در کنز ص 289 فرمود ای مردم می دانید برای چه شما را جمع کردم ؟ بخدا قسم من شما را جمع نکردم برای رغبتی یا ترسی ولکن جمع کردم شما را برای اینکه تمیم داری مردی بود نصرانی پس آمد و بیعت کرد و مسلمان شد و قصه ای برای من نقل کرد که موافق بود با آنچه من شما راخبر داده بودم از مسیح دجال قصه تمیم داری آن است که سوار کشتی شده با سی نفر مرد از( طائفه) لخم وجذام پس باد با ایشان یک ماه بازی کرده تا در جزیره ای از دریا طرف مغرب کشانده و داخل جزیره شدند، پس ملاقات کردند با حیوانی که موی زیاد داشت و جلو از عقب تمیز داده نمی شد ، گفتند وای بر تو کیستی گفت من جساسه ام گفتند جساسه چیست ؟ گفت ای گروه مردم بروید پیش مردی که در دیر است ، که به خبر دادن مشتاق است، و چون مردی را برای ما نام برد ترسیدیم از او که مبادا شیطانی باشد پس بزودی روانه شدیم و به دیر داخل شدیم پس ناگاه در آن انسان بزرگی دیدیم که دست و پاها به گردنش با آهن بسته گفتیم وای بر تو کیستی گفت حالا که شما قدرت پیدا کردید از من پس بگوئید شما کیستید گفتیم ما مردمی هستیم از عرب در کشتی سوار شدیم دریا مضطرب شد موج با ما یک ماه بازی کرد پس ما را به نزدیک جزیره تو آورد پس داخل شدیم حیوان پر موئی را دیدیم که از کثرت مو جلو و عقبش دانسته نمی شد گفتیم تو کیستی گفت من جساسه ام گفتیم جساسه چیست ؟ گفت بروید نزد این مرد در دیر که بخبر دادن شما شوق دارد، پس بنزد شما آمدیم گفت خبر

دهید مرا از درخت خرمای بیسان ⁽¹⁾گفتیم از چه جهت گفت درخت خرما سؤال می کنم که آیا ثمر می دهد ؟ گفتیم بلی ، گفت اما من امیدوارم که ثمر ندهد گفت خبر دارم کنید از بحیره طبریه ⁽²⁾گفتیم از چه جهت گفت آیا آب دارد گفتیم آب زیادی دارد گفت امید است که آبش برود، خبردارم کنید از چشمه زُعَر⁽³⁾آب دارد و مردم زراعت می کنند با آبش ؟ گفتیم بلی ، آبش زیاد است، و مردم از آبش زراعت می کنند ، گفت خبر دهید نبی امی چه کرد گفتند از مکه خارج شده و به یثرب نزول فرموده گفت عرب با او مقاتله کردند ؟ گفتیم بلی ، گفت چه کرد با ایشان ؟ خبرش دادیم که بر عرب غالب شد، و عرب او را اطاعت می کنند، گفت اینطور است ؟ گفتیم بلی ، گفت آگاه باشید که این (اطاعت) برای ایشان بهتر است و من از خودم خبر می دهم شما را که من مسیح دجالم و امیدوارم که بزودی به من اجازه خروج بدهند پس در زمین سیر کنم و قریه ای نگذارم مگر آنکه در آن هبوط کنم در چهل شب جز مکه و طیبه که این دو برای من حرامند، و هر وقت اراده کنم داخل آنها بشوم ملکی شمشیر کشیده مانع من می شود، (یغمبر فرمود) آیا خبر بدهم شما را که این (مدینة) طیبه است این طیبه است این طیبه است آیا حدیث نکردم شما را از دجال و از مدینه و مکه پس بدرستیکه بعجب در آورد مرا حدیث تمیم که موافق بود با آنچه از دجال و مدینه و مکه شما را خبر داده بودم جز آنکه او در دریای شام است یا دریای یمن نه بلکه از طرف مشرق است الخبر. (منافات ندارد که تمیم داری دجال را در دریای شام یا یمن ملاقات کرده باشد و در وقت ظهورش از مشرق باشد)

(4) و در ص 291 در ذیل حدیث مقدم دارد که خارج می شود از بلده ای که

آن را اصفهان گویند از قریه ای که آن را رستقاباد گویند و خارج می شود وقتی که خارج می شود و در مقدمه لشکرش هفتاد هزار عمامه بسر می بوده باشد و دو نهر با اوست نهری از آب و نهری از آتش پس هرکس از شما او را درک کرد و گفته شد به او داخل آب بشو داخل نشود که آن آتش است و اگر گفته شد داخل آتش شو پس داخل شو که آب است.

(5) و در کنز ص 294 دارد هفتاد هزار یهودی متابعت دجال کنند که همه با شمشیرهای طلائی و رداهای گشاده و مدور باشند پس وقتی نظر دجال به حضرت عیسی افتاد آب می شود چنانچه نمک در آب ، آب می شود و فرار می کند عیسی می فرماید من باید یک ضربتی به تو بزنم که قبل از من کسی نکرده باشد، پس نزد درب لُدّ⁽¹⁾شرقی او را بکشد پس یهود را خدا منهزم سازد، و هر چیزی که خداوند آفریده (جزء غرقده) که درخت یهود است همه به زبان آیند و بگویند ای مسلمان این یهودی در من مخفی شده بیا بکش او را الخبر .

(6) و در ص 295 فرمود قبل از خروج دجال سه سال سخت باشد، مردم گرسنگی سختی بکشند ، خدا به آسمان امر کند که سال اول ثلث باران را حبس کن ، سال دوم ثلث سال سوم همه را و همچنین زمین را امر کند که در سال اول یک ثلث نبات خود را حبس کن سال دوم دو ثلث سال سوم همه را پس نماند صاحب سمی جز آنکه هلاک شود، گفته شد پس مردم به چه چیز زندگی کنند فرمود به تهلیل و تکبیر و تسبیح و تحمید و این ذکرها بجای طعام ایشان می شود .

(7) و در ص296 فرمود خارج شود دجال پس مردی از مؤمنین متوجه بسوی او می شود پس با لشکریان دجال روبرو می شود می گویند کجا قصد داری بروی مؤمن می گوید بسوی این مردی که خروج کرده پس به او می گویند آیا تو ایمان به خدای ما نداری مؤمن می گوید در خدای ما چیزی پوشیده

نیست پس لشکریان دجال می گویند بکشید او را پس بعضی به بعض دیگر می گویند مگر خدای ما (دجال) نگفت کسی را نکشید جز من پس مؤمن را می برند نزد دجال پس چون نظرش به دجال افتاد می گوید ای مردم این دجال است که رسول خدا صلی الله و علیه و آله یادآور می شد پس دجال امر می کند مثل پوست به چهار میخ می کشند و می گوید اذیتش کنند تا غصه دار گردد پس پشت و شکم او را با ضرب کتک پهن کنند ، دجال گوید آیا باز هم به من ایمان نیاوری ؟ مؤمن بگوید تو همان مسیح دروغگو هستی پس امر کند او را با اره دو نصف کنند و از بین آن دو قطعه عبور کند پس بگوید به او بایست او هم زنده شده بایستد پس به او بگوید آیا ایمان به من آوردی مؤمن بگوید تازه بیشتر تو را شناختم و به مردم بگوید ای مردم این کاری که به من کرد با احدی نخواهد کرد بعد از من پس دجال او را گرفته می خواهد سر ببرد پس آهنی به گردنش بگذارد و نتواند کاری انجام دهد پس از دست و پایش بگیرد و او را بیندازد مردم خیال کنند او را به جهنم انداخت و حال آنکه اورا به بهشت انداخته پس رسول خدا صلی الله علیه وسلم فرمود این مؤمن از همه مردم شهادتش بزرگتر است نزد خدای عالمیان.

(8) در ص 299 فرمود دجال چشمش کور است به پیشانیش نوشته (کافر) هر مسلمانی می تواند بخواند.

در حدیث دیگر فرمود برای دجال اولاد نمی شود و داخل مدینه و مکه نمی شود.

(9) و در ص 300 فرمود طعام مؤمنین در زمان دجال طعام ملائکه است تسبیح و تقدسی است پس هرکس منطقش یعنی گفتارش آن روز تسبیح و تقدیس باشد گرسنگی را خدا از او برطرف سازد.

(10) در حدیث دیگر فرمود مابین خلقت آدم تا قیامت امری بزرگتر ازدجال نیست.

(11) و در ص 302 و 303 در چند حدیث دارد که فرمود هر پیغمبری امت خود را از دجال ترسانیده منهم شما را می ترسانم او کور است یک چشم دارد در بازار چیز می خورد و راه می رود و شما او را می بینید و خدای شما کور نیست و او را نمی بینید پس شک به خود راه ندهید (البته این مضمون چند

حدیث است)

(12) در ص 304 فرمود دجال را متابعت کند از یهود اصفهان هفتادهزار که رداهای مدور پوشیده باشند.

(13) و در ص 306 فرمود دجال می آید و برای او حرام است داخل مدینه شود بلکه به شوره زاری وارد می شود. پس مردی بر او خروج می کند که او بهترین مردم یا از بهترین مردم است. پس به دجال می گوید من شهادت می دهم که تو همان دجالی که رسول خدا ای به ما خبر داده دجال می گوید اگر من بکشم و زنده کنم آیا شک می کنید در این امر ؟ پس میگویند نه پس او را می کشد و زنده می کند آن مرد مؤمن می گوید بعد از زنده شدن بخدا قسم امروز بصیرتم نسبت به تو بیشتر شد دجال می خواهد او را بکشد قدرت پیدا نمی کند .

(14) و در ص306 فرمود دجال پشت سرش راه راه است (یعنی موهای پشت سرش مثل راه است یا چین دار است) او می گوید (انا ربکم الأعلی) من خدای بزرگ شمایم هرکس تصدیق کرد به فتنه افتاده و هرکس گفت دروغ میگوئی خدای من الله است بر او توکل می کنم و بسوی او توبه و بازگشت می کنم ضرری به او نرساند .

(15) و در ص307 فرمود من شما را از دجال می ترسانم و همه پیغمبران امت خود را ترسانیده اند ولی دجال در شما خواهد بود من اوصافش را برای شما نقل می کنم که پیغمبران نقل نکرده بودند ، قبل از آمدن دجال چند سال خشک سالی و قحطی است که هر صاحب سمی (مثل گوسفندان اسب الاغ

شتر) بمیرند، گفته شد پس چگونه مؤمنین زندگی کنند فرمود مثل زندگی ملائکه ( که با تسبیح و تهلیل و تقدیس و تحمید زندگی می کنند) پس او خروج می کند و کور است و خدای شما کور نیست بین دو چشمش (نوشته) کافر ، که هر مؤمن باسواد و بی سواد بتواند بخواند و اکثر تابعینش یهود و زنان و اعراب هستند، بخیال می آورد که آسمان می بارد و حال آنکه نمی بارد، و زمین گیاه رویانیده و حال آنکه نرویانیده، آن وقت به اعراب (بادیه نشینان) می گوید چه می خواهید از من آیا برای شما بارانی پی در پی نیاوردم و گوسفندان شما را زنده نکردم آنها را چاق و شیر دار نکردم و شیاطین را بصورت پدران و برادران که قبلا مرده بودند می آورد و ایشان به زندگان می گویند آیا مرا نمی شناسی من فلانی هستم این خدای شما است ایمان بیاورید ، چهل سال عمر کند هر سالی مثل یک ماه باشد و هر ماهی مثل یک هفته باشد و هر هفته ای مثل یک روز باشد و هر روزی مثل یک ساعت باشد و هر ساعتی مثل سوختن هیزمی باشد ، و هر جائی برود جز مسجدالحرام و مسجدالنبی ، بشارت باد اگر خارج شد و من در بین شما هستم که کفایتش با خدا و رسولش می باشد و اگر نیستم و بعد از من خارج شد پس خدا خلیفه من است برای هر مسلمانی .

(16) و در مستدرک حاکم ج 4 ص 492 فرمود دجال چهل روز مکت کند که یک روز آن مطابق یک سال باشد و یک روز آن مطابق یک ماه و یک روز آن مطابق یک هفته و باقی روزهایش مثل روزهای شما است.

(17) و در کنز ص 318 فرمود دجال خارج می شود و آن چشم چپش کور است و ناخنک غلیظی روی آن را گرفته و او کور مادر زاد را شفا میدهد و شخص بر صدار را خوب می کند و مرده را زنده می نماید و به مردم می گوید من خدای شمایم، پس هرکس گفت تو خدای منی در فتنه افتاده و هرکس گفت خدا رب من است تا وقت مردن پس او از فتنه دجال نجات یافته و بعد از

فتنه ای و عذاب قبری برای او نخواهد بود پس مکث کند در زمین انچه خدا خواهد پس از آن عیسی نزول فرماید و تصدیق محمد صلی الله و علیه و آله را بنماید و دجال را بکشد.

(18) در حدیث دیگر فرمود دجال همه جا رود مگر چهار مسجد، مسجد الحرام ومسجد مدینه و مسجد طور سینا و مسجد اقصی.

(19) و در چند حدیث دارد که دجال یک چشمش کور است و خدای شما کور نیست ( پس نباید گول او را بخورید اگرچه بحسب ظاهر معجزه نشان دهد از قبیل مرده زنده کردن و کور شفا دادن و بهشت و جهنم نشان دادن و غیر ذلک)

(20) و در ص 321 فرمود دجال خارج نشود مگر وقتی میراث را تقسیم نکنند و بغنیمت خوشحال نگردند.

(21) و در ص323 فرمود دجال خارج نشود مگر وقتی که بهترین چیزها نزد مؤمن بیرون آمدن جانش باشد (یعنی انقدر روزگار فشار دارد که مؤمن آرزوی مرگ می کند)

(22) و در حدیث دیگر دارد که خارج نشود دجال مگر وقتی که مردم غافل باشند و یادی از دجال نکنند و حتی خطباء در منبرها ذکرش نکنند.

(23) و در کنز ج 14 ص 326 فرمود خارج می شود دجال از یهودیه اصفهان تا می آید کوفه پس جماعتی از مدینه ملحق به او می شوند و جماعتی از طور و جماعتی از ذی یمن و جماعتی از قزوین الخ.

(24) و در چند حدیث دارد که دجال از اصفهان خارج می شود یا از یهودیه اصفهان و الاغی دارد که پهنی مابین دو گوش آن چهل ذرع است.

(25) و در ص326 فرمود دجال خارج می شود و با او هفتاد هزار جولا و بافنده است که در پیشاپیش لشکر دجالند و با شعور ترین ایشان آن است که میگوید بدو بدو .

(26) و در ص328 فرمود با دجال هفتاد هزارند که عمامه بسر دارند پس اکثر آن کسانیکه با او هستند یهود و زنانند.

(27) و در الزام الناصب چاپ قدیم ص 181 از رسول خدا روایت کند که متابعت می کند دجال را از امت من هفتاد هزار عمامه بسر.

(28) و در کنز ص 329 ج 14 فرمود: دجال نازل می شود به این شوره زار پس اکثر کسانیکه با او خروج می کنند زنانند، حتی اینکه مرد بر می گردد بسوی مادرش و دخترش و خواهرش و عمه اش و دست و پای ایشان را با ریسمان می بندد از ترس اینکه مبادا بسوی او بروند.

(29) و در کنز ج 14 ص 599 حذیفه از رسول خدا سؤال می کند که آیادجال قبل از عیسی است یا عیسی قبل از دجال است ؟ حضرت فرمود دجال قبل از عیسی است.

(30) و ایضا در ص 599 از ابوبکر نقل کند دجال از یهودیه مرو خروج کند.

(31) و در حدیث دیگر دارد که از طرف مشرق از زمینی که آن را خراسان گویند خروج می کند.

(32) در کنز ج 14 ص 599 حدیث دیگر دارد که ابوبکر سؤال کرد آیا در عراق زمینی هست که آن را خراسان گویند ؟ گفتند بلی گفت دجال از آنجا خروج کند.

(33) و در حدیث دیگر دارد که رسول خدا صلی الله و علیه و آله فرمود خارج می شود دشمن خدا و با او لشکری است از یهود و اصناف مردم و با او بهشت و جهنم تا آنجا که می فرماید - سیزده هزار زن یهودیه با او خواهند بود و خدا رحمت کند مردی را که زن خود را منع کند از متابعت او الخ.

(34) و در مستدرک حاکم ج 4 ص 527 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که دجال از خراسان خروج می کند و تابعینش مردمانی هستند که صورتهای ایشان

مث سپر چکش خورده است.

(35) و در مستدرک ص 529 دارد که ابوالطفیل گفت کوفه بودم که گفته شد دجال خروج کرده پس رفتم نزد حذیفه بن اسید و او حدیث می گفت گفتم این دجال است خروج کرده ، گفت بنشین پس نشستم، پس دانائی آمد و گفت این دجال است خارج شده و اهل کوفه هم اطاعتش می کنند باز گفت بنشین پس نشست ، (تا آنجا که) حذیفه گفت اگر دجال در زمان شما خروج کند بچه ها او را سنگباران کنند ولکن دجال وقتی خروج می کند که مردم باهم بغض و کینه دار باشند و دینشان سست باشد و بین خودشان خوب نباشد الخ.

(36) و در بحار ج 52، ص 193 از امیرالمؤمنین علیه السلام روایت کند که فرمود دجال صائد بن الصید یا (صائد بن الصائد) است پس شقی کسیکه او را تصدیق کند و سعید کسی که او را تکذیب کند، خروج می کند از شهری که آن را اصفهان گویند از دهکده ای که آن معروف به یهودیه است ، چشم راستش کور است و چشم دیگرش در پیشانیش می باشد مثل ستاره صبح می درخشد، و در چشمش چیزی است مثل اینکه ممزوج به خون است ، در بین دو چشمش نوشته شده (کافر) هر با سواد یا بی سوادی می تواند بخواند ، به دریاها فرو می رود ، خورشید با او سیر می کند ، پیش روی او کوهی است از دود و پشست سر او کوهیست سفید ، مردم خیال می کنند آن طعام و خوردنی است. در قحطی سختی خروج می کند ، زیر پایش الاغی است سفید که هر گامش یک میل راه است ، زمین منزل به منزل زیر پای او پیچیده می شود، به آبی نگذرد مگر آنکه خشک شود تا روز قیامت ، با صدای بلند ندا کند بطوریکه همه از جن و انس و شیاطین بشنوند، می گوید بسوی من بیائید ای دوستان من ، من کسی هستم که ایجاد نمود و درست کرد، و مقدر کرد پس راهنمائی نمود، من خدای بزرگ شمایم، و دروغ می گوید دشمن خدا او یک چشمش کور است غذا می خورد و

راه می رود و خدای شما کور نیست و غذا نمی خورد و راه نمی رود و همیشه برجا است، و آگاه باشید که اکثر تابعینش اولاد زنا و صاحبان پوستین سبز هستند الخ.

(37) و در ملاحم سید بن طاووس ص 100 از امیرالمؤمنین علیه السلام روایت کند که فرمود بپرهیزید از دجالین (یعنی دروغگویان) اولاد فاطمه پس بدرستیکه از اولاد فاطمه دروغ گویانند (مثل بعضی ها که ادعای امامت کردند)

(38) در کنز العمال ج 14 ص 612 دارد که امیر المؤمنین علیه السلام خطبه ای خواند و حمد و ثنای الهی را بجای آورد و صلوات بر پیغمبر فرستاد پس از آن فرمود ای مردم سؤال کنید از من پیش از آن که مرا نیابید سه مرتبه این فرمایش را فرمود صعصعة بن صوحان عبدی برخاسته عرض کرد یا امیرالمؤمنین کی دجال خروج می کند . پس حضرت فرمود ساکت باش ای صعصعه خدا به مقام تو دانا و کلام تو را شنید مسئول از سائل داناتر نیست⁽¹⁾ولی برای خروج او علامات و اسبابی است پشت سر هم یکی بعد از دیگری خواهد آمد ، پس اگر بخواهی تو را آگاه سازم به علامات خروجش ؟ عرض کرد از همین سؤال کردم از شما یا امیرالمؤمنین ، فرمود پس با دستت بشمار و حفظ کن آنچه را به تو می گویم وقتی که مردم نماز را بکشند (یعنی نماز نخوانند) و امانت را ضایع کنند ، و حکم ضعیف شود، و ستم فخر باشد ، و فرماندهان فاجر باشند، و وزراء خائن باشند، و اعوان و یاران ایشان ظلمه باشند، و قراء ایشان فاسق باشند، و جور و ستم ظاهر گردد، و زنا فاش شود، و رباخوارگی ظاهر شود، و ارحام قطع شود، و زنان خواننده بگیرند، و شراب و خمر خورده شود، و عهدها را بشکنند، و نماز عشاء ضایع شود، و در نماز جماعت کوتاهی کنند، و مساجد را زینت کنند، و مناره ها را دراز سازند، و قرانها را به طلا زینت دهند، و رشوه

گرفته شود، و ربا خورده شود، و از سفها کار بکشند، و خونریزی را سبک شمارند، و دین را به دینا بفروشند ، و زنها با شوهرهاشان تجارت کنند برای حرصی که به دنیا دارند، و زنها منبر روند و خود را شبیه به مردان سازند، و مردها شبیه به زنان شوند، سلام به آشنانایان دهند (نه به عموم مردم که دستور اسلام است و شاهد شهادت دهد بدون اینکه از او شهادت خواسته باشند، و قسم خورد بدون اینکه او را قسم دهند، پوست میش بر دلهای گرگان پوشیده شود ، (یعنی گرگ به لباس میش درآید و گوسفندان مردم را طعمه خود سازد)، و دلهای ایشان تلختر از صبر (چادروا) باشد، و زبانشان شیرین تر از عسل باشد، و باطنشان گندیده تر از مردار باشد ، علم فقه برای غیر دین طلب شود، و معروف منکر شود، و منکر معروف باشد ، و النجاء النجاء ⁽¹⁾و الوحاء الوحا ⁽²⁾چه خوب محل سکونت است عبادان ، خواب در آن مثل جهاد در راه خدا است (فعلا که محل فتنه و جنگ است تا بعداً خدا چه خواهد) و آن اول بقعه ایست که ایمان به حضرت عیسی علیه الصلاة والسلام آورده، و البته بیاید بر مردم زمانیکه هریک بگوید کاش من کاهی بودم در خشتی از خانه های عبادان . اصبغ بن نباته از جا برخاست و عرض کرد یا امیرالمؤمنین دجال کیست؟ فرمود صافی بن صائد⁽³⁾شقی کسی است که او را تصدیق کند. و سعید کسی است که او را تکذیب نماید آگاه باش دجال طعام می خورد و آب می آشامد و در بازار راه می رود ، و خدا از این اوصاف بزرگتر است. آگاه باش دجال طولش چهل ذراع به ذراع اول است ، زیر پایش خریست سفید طول هر گوشش سی ذراع است ، مابین سم خرش تا سم دیگرش یک روز و یک شب راه است، و

زمین پیچیده می شود برای او به مقدار یک منزل ، و ابر را بدست راستش می گیرد، و از خورشید سبقت می گیرد ، فرو می رود تا قوزکش به دریا ، پیش رویش کوهی است از دود، پشت سرش کوه سبزیست ، ندا کند به صدائی که مشرق تا مغرب بشنوند، بسوی من بیائید دوستان من بسوی من بیائید دوستان من - پس من خلق کردم و درست کردم من مقدر کردم پس هدایت یافت و من پروردگار اعلای شما هستم و حال آنکه دروغ می گوید دشمن خدا پروردگار شما اینطور نیست، آگاه باشید که اکثر اتباع و اعوان دجال یهود و اولاد زنا هستند خدا او را در شام بر گردنه افیق خواهد کشت سه ساعت از روز برآمده بدست حضرت عیسی بن مریم پس آن وقت دابه الارض از صفا خارج شود با اوست انگشتر سلیمان بن داود و عصای موسی بن عمران ، پس با انگشتر پیشانی هر مؤمنی را بنویسد این مؤمن است حقاحقا و در پیشانی هر کافری را بنویسد این کافر است حقا حقا ، آگاه باشید که مؤمن در آن هنگام به کافر بگوید وای بر تو ای کافر حمد خدایی را که مرا مثل تو قرار نداد و کافر بگوید به مؤمن خوش بحال تو ای مؤمن کاش من مثل تو بودم تا به فیض بزرگ می رسیدم (تا اینجا که رسید حضرت فرمود) از بعد این از من سؤال نکنید که رسول خدا صلی الله و علیه و آله به من عهد فرمود که بپوشانم و کتمان کنم.

(39) در الزام الناصب ج 2 ص 209 در ذیل خطبه البیان فرمود بدرستیکه دجال اعور خروج می کند از بلده ای که آن را یهوداء گویند و آن قریه ای است از قراء اصفهان و آن شهریست از شهرهای کسری ها برای او یک چشم است در پیشانیش مثل ستاره می درخشد سوار بر الاغی است که هر گامش یک چشم انداز است و طولش هفتاد ذراع است و روی آب می رود مثل اینکه روی زمین می رود پس ندا کند به صدائی برسد به آنجائی که خدا می خواهد و بگوید بسوی من بیائید بسوی من بیائید ای دوستان من منم خدای بزرگ شما آن

خدائیکه عالم را خلق کرده و بحد کمال رسانیده آن خدایی که هر چیزی را قدر و اندازه ای داد و هدایتش نمود آن خدائی که چراگاه را رویانید پس آن روز اولاد زنا و پست ترین مردم از اولاد یهود و نصاری او را متابعت کنند و جمع کثیری که عددش را غیر از خدا کسی نداند دور او جمع شوند، پس می رود و پیش روی او دو کوه است یکی از گوشت و دیگری از نان خورد شده پس خروجش در زمان قحطی سخت باشد پس کوهها جلو روی او می روند و هیچ چیزی از آن کم نمی شود پس هرکس اقرار به خدائی او کند به او می دهد پس امام علیه السلام می فرماید آی جماعت مردمان آگاه باشید که او دروغگو و ملعون است چون خدای شما کور یک چشم نیست و چیزی نمی آشامد و نمی خورد و اوست زنده و نمی میرد بدست اوست هر خیر و خوبی و اوست بر هر چیزی قادر تا آنجا که فرمود لشکر مهدی در مدت چهل روز لشکر دجال را می کشند از طلوع آفتاب تا غروب آن.

(40) در الامام المهدی ج 1 ص 67 از کتاب بدء و التاریخ ابی زید ص 186 نقل کند که دجال صائف بن صائد یهودیست لعنت الله علیه در زمان پیغمبر صلی الله و علیه و آله متولد شده و گاهی در گهواره اش باد می کرد، و گاهی در خانه اش بطوری باد می کرد که خانه را پر می کرد پس به پیغمبر صلی الله و علیه و آله به این خبر دادند پس با بعض اصحابش نزد او تشریف بردند چون نظرش به او افتاد شناخت او را دعا فرمود خداوند او را به جزیره ای از جزایر دریا ببرد تا وقت خروجش.

(41) و در روایت دیگر دارد که مسیح دجال چیز می خورد و در بازار راه می رود و روایت شده که اسمش عبدالله است و او با بچه ها بازی می کند ، پس ابن صیاد گفت آیا شهادت می دهی من رسول الله هستم، پس پیغمبر صلی الله و علیه و آله فرمود شهادت می دهم من رسول الله هستم سپس ابن صیاد گفت آیا شهادت میدهی من رسول الله هستم ، پس پیغمبر صلی الله علیه وسلم فرمود من چیزی را برای تو

مخفی کردم گفت آن چه باشد ؟ فرمود (دخ) یعنی دود ، پس پیغمبر صلی الله و علیه و آله فرمود دور شو و از قدر خود تجاوز مکن، عمر گفت اجازه می فرمائید گردنش را بزنم ؟ پیغمبر صلی الله و علیه و آله فرمود واگذار او را اگر همان است (که خدا خبر داده) هرگز تو مسلط بر او نخواهی شد و الا اگر او نیست پس خیری در کشتنش نیست.

این خلاصه اخباری بود که راجع به دجال ترجمه شده و معلوم شد که دجال دو قسم است یک قسم دجال نوعی که شامل حال هر دروغگوئی می شود و این قسم دجالها از زمان خود ائمه بوده و خواهند بود و بسیارند، و یک قسم دجال شخصی که بدست حضرت عیسی یا حضرت حجت کشته خواهد شد و معلوم شد که اخبار نسبت به زمان خروج دجال و مکان خروجش و کیفیت آن و عملیات او بسیار مختلف بود هرچه را فهمیدید فبها و آنچه را نفهمیدید حق رد ندارید علمش را به اهلش بگذارید چون بسیاری از چیزها چند سال قبل فهمیده نمی شد و الان فهمیده شده و چه بسا چیزهائی را امروز نفهمیم فردا معلوم و آشکار شود.

و کسی نگوید این اخبار ضعیف است و از طرق عامه رسیده حجت نیست به جهت آنکه اینها از اخبار غیبیه هستند راه جعل در آن تصور نداد ، فافهم.

«دجله»

در ملاحم ص 90 در حدیث کعب دارد که ترک نازل شود بر آمد و از آب دجله و فرات بیاشامد الخبر.

و در ص 91 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که نهریست آن را دجله گویندالخ . در بنو قنطورا ذکر شد .

«دختر عمو»

در کنز العمال ج 14 ص 245 دارد که ساعت برپا نشود تا وقتیکه همه برگردید زراعتکار شوید و تا وقتی که مرد برود دختر نبطیه را (طائفه ای از عربها) بگیرد برای معیشت خود و دختر عموی خود را ترک کرده نگاه نکند.

«درخت غضاء»

در برادران حدیث 5 گذشت.

«درسهای باطل»

در زمان حدیث 55 خواهد آمد که چیزهای باطل را مابین خود درس بخوانند .

«درندگان»

در ملاحم ص 97 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود درندگان (در زمان حضرت حجت) بیایند درب خانه ها و طعام طلب کنند و احدی را اذیت نکنند.

و در مستدرک حاکم ج 4 ص 467 و در کنز العمال ج 14 ص 212 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود قسم به کسی که جانم بدست اوست برپا نشود (ساعت ظهور) تا اینکه درندگان با انسان سخن گویند و مرد با تازیانه و بند کفشش سخن گوید. و خبر دهد به او آنچه اهلش بعد از خودش عمل می کنند.

«دروغگویان»

در اثبات الهداة ج 3 ص 725 و بحار ج 52 ص 209 و غیبت طوسی ص 266

از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که بر پا نشود ساعت (ظهور) تا اینکه خروج کنند شصت نفر دروغگو و همه بگویند من پیغمبرم.

در صد و پنجاه سال خواهد آمد که اگر گفتند لا اله الا الله خداوند از بالای عرشش بفرماید دروغ می گوئید.

در کنز العمال ج 14 ص 196 روایت کند که فرمود در امت من (27) دروغگو و دجال هستند که چهار نفر ایشان زنند، و بدرستیکه من خاتم انبیاء هستم و پیغمبری بعد از من نخواهد آمد.

و در ص197 دارد که بر پا نشود ساعت (ظهور) تا اینکه هفتاد نفر دروغگو خروج کنند.

و در حدیث دیگر فرمود پیش از بپا شدن ساعت ، دروغ گویانی هستند ازدین ایشان در حذر باشید .

در حدیث دیگر دارد که فرمود من شهادت می دهم بعدد خاکهای دنیا که مسیلمه دروغگو است.

و در حدیث دیگر فرمود در (طائفه) ثقیف دروغگو و هلاک کننده است. و در ص 201 چند حدیث به این مضمون رسیده .

و در ص 198 دارد که بر پا نشود ساعت (ظهور) تا اینکه خارج شود سی نفر دروغگو همه گمان کنند که پیغمبرند.

و در حدیث دیگر دارد برپا نشود ساعت تا اینکه برانگیخته شوددروغگویان قریب به سی نفر همه گمان کنند که ایشان رسول خدایند.

و در ص 199 دارد که بر پا نشود ساعت تا سی نفر دروغگو خروج کنند که یکی از ایشان مسیلمه و دیگر عنسی و دیگر مختار است و شر قبائل عرب بنوامیه و بنو حنیفه و ثقیف هستند.

در حدیث دیگر دارد برپا نشود ساعت تا سی نفر دروغگو خروج کنند که

آخر ایشان دجال یک چشمی است دروغگو است که چشم چپ او مالیده است خیال می کنی چشم است.

در حدیث دیگر فرمود برپا نشود ساعت تا اینکه سه نفر دجال و دروغگو خروج کنند همه خیال کنند پیغمبرند پس هرکس این را بگوید او را بکشید و هرکس یک نفر از ایشان را بکشد پس برای اوست بهشت.

در ص 200 در حدیث دیگر فرمود پیش از ساعت (ظهور) دجال است و پیش از او سی نفر یا بیشتر دروغگویانند و نشانه اش این است که یک سنتی برای تو بیاورند که قبل نبوده و بواسطه آن سنت دین شما را تغییر دهند پس وقتی ایشان را ببینی دوری کن و دشمنی نما با ایشان.

و در ص 548 و ص 198 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که پیش از وفاتش به یک ماه فرمود پیشاپیش ساعت دروغگویانی هستند یکی از ایشان صاحب یمامه است و یکی از ایشان صاحب صنعا عنسی است و یکی از آنها صاحب حمیراست و یکی از ایشان دجال است که از جهت فتنه بزرگ تر (یاغلیظ تر است).

در مستدرک حاکم ج 4 ص 503 از عبدالله روایت کند که چون کم فروشی شود باران حبس شود و چون زنا زیاد شود کشتار و طاعون (وباء) زیاد شود و چون دروغ زیاد شود هرج و مرج زیاد شود.

در فقیه ج 4 ص 272 از پیغمبر صلی الله و علیه و آله روایت کند که رباتر از ربا دروغ است .

در کافی ج 2 ص 339 از امام پنجم علیه السلام روایت کند که دروغ خرابی ایمان است .

در کافی ج 6 ص 403 از امام پنجم علیه السلام روایت کند که خداوند برای شر وکارهای بد قفلهائی قرار داده و کلیدهای آن را دروغ قرار داده .

در کافی ج 2 ص 341 از امام ششم روایت کند که عیسی علیه السلام فرمود هرکس دروغ زیاد بگوید آبرویش می ریزد.

در فقیه ج 3 ص 372 از امام ششم علیه السلام روایت کند که فرمود دروغ بر خدا و رسول از گناهان کبیره است.

در فقیه ج 4 ص 256 از پیغمبر صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود دروغ نگو که نور از تو می رود.

در روضه کافی ذیل حدیث 4 امیر المؤمنین علیه السلام فرمود هیچ بدی نیست که بدتر از دروغ باشد.

در کافی ج 2 ص 340 از امیر المؤمنین علیه السلام روایت کند که فرمودنچشد بنده ای طعم و مزه ایمان را مگر وقتی که دروغ گفتن را ترک کند چه از روی شوخی باشد یا جدی .

در کافی ج 2 ص 341 از امیرالمؤمنین علیه السلام روایت کند که فرمود سزاوار است برای مرد مسلمان که دوری کند از برادری کردن با دروغگو الخبر.

در بحار ج 72 ص 259 از امام صادق علیه السلام از جدش از رسول خدا روایت کند که فرمود کمترین مردم از مروت کسی است که دروغگو باشد.

و در حدیث دیگر فرمود بدترین روایت روایت دروغ است.

و در ص 261 امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود عادت به دروغ گفتن موجب فقر می شود.

و در ص263 از امام عسکری علیه السلام است که فرمود تمام بدیها در خانه ای قرار داده شده و کلیدش دروغ است.

در حدیث دیگر فرمود دوری کنید از دروغ که دروغ هدایت به فجور می کندو فجور راهنمائی به آتش می نماید .

«درهم»

هدر زمان حدیث 85 خواهد آمد.

«دستکره»

یعنی ده

در کنز العمال ج 14 ص 279 و ملاحم سید ص 159 دارد که بیاید زمانیکه یک شتر با جهاز بهتر باشد از دستکره و دهیکه در هر سال صدهزار غله و عایدی داشته باشد.

«دستی»

دستی در چشم خورشید نمایان شود. در رجب خواهد آمد.

«دشمن »

در مستدرک حاکم ج 4 ص 540 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که پنج چیز است اگر به آن مبتلا شدید و پناه می برم به خدا که شما آن را درک کنید ، یکی از آنها وقتی که عهد خدا و رسولش را نقض و شکستید مسلط می کند بر شما دشمن شما را از غیر خودتان و می گیرند بعض اموال شما را الخ.

با دشمن ما نزاع نکند با دشمن ما حدیث نکند، دشمن ما را دوست ندارد . در امتحان حدیث 1 گذشت.

هر وقت دشمن قصد سوءای به شما داشته باشد ایشان را مشغول خود سازد. در عجله کنندگان حدیث 1 خواهد آمد.

در کافی ج 2 ص 374 از امام باقر جدش علیه السلام روایت کند وقتی مردم عهدشکنی کنند خداوند مسلط می کند بر ایشان دشمن را.

در کافی ایضا از امام باقر علیه السلام روایت کند که پنج چیز است اگر درک کردید آنها را پناه به خدا برید . یکی آنکه نشکنند عهد خدا و رسول را مگر آنکه خدا مسلط کند بر ایشان دشمنان ایشان را بگیرند از ایشان بعض آنچه در دست دارند .

در روضه کافی حدیث 449 امام باقر علیه السلام به عبدالملک ابن اعین فرمود آیا راضی نیستید دشمنهای شما همدیگر را بکشند و شما در امن و امان باشید .

در وافی ج 8 ص 41 فرمود دشمنترین دشمنها نفس خودت می باشد .

«دعاء»

(1) در روضه کافی ج 8 ص 306 و بحار ج 52 ص 190 از امام صادق علیه السلام روایت کند که پیغمبر صلی الله و علیه و آله فرمود زود است بیاید بر امت من زمانیکه باطنا بد باشند و ظاهرا خوب باشند، برای طمعی که بدنیا دارند و نخواهند آنچه را نزد خدا است و دین ایشان ریائی باشد و هیچ ترسی هم نداشته باشند (در عوض) خداوند عقوبتش را شامل حال ایشان گرداند ، بطوریکه دعا کنند و خدا را بخوانند مانند کسی که غرق شده و دعای ایشان به اجابت نرسد.

(2) در مستدرک حاکم ج 4 ص 435 از حذیفه روایت کند که بیاید بر شما زمانیکه نجات نیابد مگر کسی که دعا کند مانند کسی که غرق شده (یا می خواهد غرق شود)

(3) و در کافی ج 2 ص 470 و ج 6 ص 413 و تهذیب ج 9 ص 113 از امام صادق علیه السلام روایت کند که فرمود بر تو باد به دعا کردن ، بدرستیکه آن شفا است از هر دردی.

(4) در کافی ج 2 ص 470 از امام موسی بن جعفر علیه السلام روایت کند که فرمود بر شما باد به دعاء کردن ، پس بدرستیکه خدا را خواندن و از او طلب کردن بلاء را رد می کند.

(5) در کافی ج 2 ص 467 از امام صادق علیه السلام روایت کند که فرمود بر شما باد به دعاء کردن پس بدرستی که شما تقرب پیدا نمی کنید به خدا به چیزی که مثل دعاء باشد.

(6) در کافی ج 2 ص 468 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود بر شما باد به سلاح انبیاء گفته شد سلاح انبیاء چیست ؟ فرمود دعاء کردن.

(7) در کافی ج 2 ص 468 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود آیا شما را راهنمائی نکنم بر سلاحی که شما را از دشمن نجات دهد ، و روزی شما را پی در پی برساند ؟ عرض کردند بلی فرمود خدای خود را شب و روز بخوانید پس بدرستی که سلاح مؤمن دعا کردن است.

(8) در کافی ج 2 ص 486 در ذیل حدیثی حضرت صادق علیه السلام فرمود کسی که خدا را اطاعت کند، و از راهش خدا را بخواند البته جواب می دهد ، راوی عرض کرد راهش کدام است ؟ فرمود اول حمد خدا بگو و نعمتهایش را بیاد آور و شکرش را بکن و درود بر پیغمبرش بفرست ، سپس گناهانت را یاد آور ، و پناه بخدا ببر اینست راه دعاء.

(9) در کافی ج 1 ص 337 از امام صادق علیه السلام روایت کند که زراره عرض کرد اگر آن زمان را درک کنم چه کنم؟ فرمود این دعا را بخوان (اللهم عرّفنی نفسک فإنّک إن لم تعرّفنی نفسک لم أعرف نبیّک ، اللهم عرّفنی رسولک فإنّک إن لم تعرّفنی رسولک لم أعرف حجّتک اللهم عرّفنی حجّتک فإنّک إن لم تعرّفنی حجّتک ضللت عن دینی) الحدیث.

(10) در بحار ج 52 ص 149 از امام صادق علیه السلام فرمود زود است برسد به شما شبهه ای پس باقی بمانید بدون علمی و پرچمی و نه امام هدایت کننده ای پس در آن شبهه نجاتی نباشد مگر برای کسی که دعای غریق را بخواند ، راوی عرض کرد دعاء غریق کدام است ؟ فرمود بگو (یا الله یا رحمن یا رحیم یا مقلب القلوب ثبت قلبی علی دینک) پس راوی گفت : یا مقلّب القلوب والابصار ثبّت قلبی علی دینک حضرت فرمود خدا مقلّب القلوب والابصار هست ولی بگو آنطور که من گفتم (یا مقلّب القلوب ثبّت قلبی علی دینک)

(11) در بحار ج 95 ص 330 از جمال الاسبوع از یونس بن عبدالرحمن روایت کند که حضرت رضا علیه السلام امر فرموده دعا کنند صاحب الامر علیه السلام را به این دعاء : ( اللهم ادفع عن ولیّک وخلیفتک وحجّتک علی خلقک ، ولسانک المعبّر عنک بإذنک ، الناطق بحکمک ، وعینک الناظرة علی بریّتک ، وشاهدک علی عبادک الجحجاح المجاهد⁽¹⁾العائذ بک عندک ، وأعذه من شر جمیع ما خلقت وبرأت، وأنشأت و صوّرت، واحفظه من بین یدیه ومن خلفه و عن یمینه وعن شماله ، ومن فوقه ومن تحته ، بحفظک الذی لا یضیع من حفظته به واحفظ فیه رسولک و آبائه أئمتک ، ودعائم دینک واجعله فی ودیعتک التی لا تضیع ، وفی جوارک الذی لا یخفر ⁽²⁾وفی منعک وعزّک الذی لا یقهر ،وآمنه بأمانک الوثیق الذی لا یخذل من آمنته به ، واجعله فی کنفک الذی لا یرام ⁽³⁾من کان فیه ، وأیده بنصرک العزیز وأیده بجندک الغالب ، وقوّه بقوّتک واردفه بملائکتک ، و وال من والاه ⁽⁴⁾وعاد من عاداه ، وألبسه درعک الحصینة ⁽⁵⁾وحقه بالملائکة حفّاً⁽⁶⁾.

اللهم وبلّغه أفضل ما بلّغت القائمین بقسطک من أتباع النبیین ، اللهم اشعب به الصدع⁽⁷⁾وارتفق به الفتق ⁽⁸⁾وأمِت به الجور، وأظهر به العدل ، وزیّن بطول بقائه الأرض، وأیّده بالنصر وانصره بالرعب ، وقوّ ناصریه ، واخذل خاذلیه ، ودمدم

علی من نصب له⁽¹⁾ودمر من غشّه⁽²⁾واقتل به جبابرة الکفر وعمده ودعائمه ⁽³⁾واقصم به رؤوس الضلالة ، وشارعه البدع، وممیتة السنّة ، ومقویة الباطل، وذلّل به الجبّارین وأبر به الکافرین ⁽⁴⁾وجمیع الملحدین فی مشارق الأرض ومغاربها وبرّها وبحرها، وسهلها وجبلها ، حتی لا تدع منهم دیارا ولا تبقی لهم آثارا ، اللهم طهّر منهم بلادک واشف منهم عبادک ، وأعزّ به المؤمنین وأحی به سنن المرسلین، ودارس حکمة النبیین ، وجدّد به ماامتحی من دینک ⁽⁵⁾وبدّل من حکمک حتّی تعید دینک به وعلی یدیه جدیدا غضّا⁽⁶⁾محضا صحیحا لا عوج ⁽⁷⁾فیه ولا بدعة معه وحتّی تغیّر بعدله ظلم الجو، وتطفیء به نیران⁽⁸⁾الکفر، وتوضح به معاقد الحق ، ومجهول العدل ، فإنّه عبدک الذی استخلصته لنفسک ، واصطفیته من خلقک ، واصطنعته علی عینک⁽⁹⁾وائتمنته علی غیبک ، وعصمته من الذنوب ، وبرأته من العیوب ⁽¹⁰⁾وطهرته من الرجس وسلّمته من الدنس.

اللهم فإنّا نشهد له یوم القیامة ، ویوم حلول الطامة ⁽¹¹⁾انّه لم یذنب ذنبا ولا أتی حوبا ⁽¹²⁾ولم یرتکب معصیة ، ولم یضیع لک طاعة ، ولم یهتک لک حرمة ، ولم یبدل

لک فریضة ، ولم یغیّر لک شریعة، وأنّه الهادی المهدی الطاهر التقی النقی الرضی الزکی.

اللهم اعطه فی نفسه واهله وولده وذریّته وأمّته وجمیع رعیته ما تقرّ به عینه ، وتسرّ به نفسه ، وتجمع له ملک المملکات کلها ، قریبها وبعیدها وعزیزها وذلیلها، حتی یجری حکمه علی کل حکم ، ویغلب بحقه کل باطل.

اللهم اسلک بنا علی یدیه منهاج الهدی ، والمحجّة العظمی⁽¹⁾، والطریقة الوسطی التی یرجع الیها القالی ⁽²⁾ویلحق بها التالی ⁽³⁾وقوّنا علی طاعته ، وثبّتنا علی مشایعته ، وامنن علینا بمتابعته ، واجعلنا فی حزبه القوّامین بأمره، الصابرین معه ، الطالبین رضاک بمناصحته ، حتی تحشرنا یوم القیامة فی انصاره وأعوانه ومقویة سلطانه .

اللهم واجعل ذلک لنا خالصا من کل شک وشبهة ، وریاء وسمعة ، حتی لا نعتمد به غیرک ، ولا نطلب به الا وجهک ، وحتی تحلنا محله ، وتجعلنا فی الجنة معه ، واعذنا من السامة ⁽⁴⁾والکسل والفترة ، واجعلنا ممن تنتصر به لدینک، وتعزّ به نصر ولیک ، ولا تستبدل بنا غیرنا، فان استبدال بنا غیرنا علیک یسیر ، وهو علینا عسیر .

اللهم صل علی ولاة عهده ، والائمّة من بعده ، وبلغهم آمالهم ، وزد فی آجالهم، واعز نصرهم، وتمّم لهم ما اسندت الیهم من امرک لهم ، و ثبّت دعائهم واجعلنا لهم اعوانا ، وعلی دینک انصارا، فانّهم معادن کلماتک ، وارکان توحیدک ودعائم دینک وولاة أمرک و خالصتک بین عبادک وصفوتک من خلقک ، واولیائک وسلائل

اولیائک ، وصفوة اولاد رسلک والسلام علیهم ورحمة الله وبرکاته .

(12) و در بحار ج 95 ص 337 از مهج الدعوات از جابر بن یزید جعفی روایت کند که امام باقر علیه السلام فرمود هرکس دعا کند به این دعاء در تمام عمرش یک مرتبه نوشته شود در زمره بندگان و بالا رود در دیوان قائم علیه السلام پس چون قائم ما قیام کند ندا شود به اسم خود و پدرش پس این کتاب را به او بدهند و گفته شود این عهدنامه ایست که در دنیا با ما عهد بستی و شاهد این قول خدای عزوجل است که فرمود« الَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً » و بخوان این دعا را در حالی که با طهارت باشی.

(اللهم یا اله الالهه یا واحد یا احد، یا آخر الاخرین ، یا قاهر القاهرین، یا علی یا عظیم ، انت العلی الأعلی، علوت فوق کل علو ، هذا یا سیدی عهدی وانت منجز وعدی فصل یامولای وعدی ، وانجز وعدی ، آمنت بک ، وأسألک بحجابک العربی ، وبحجابک العجمی، وبحجابک العبرانی، وبحجابک السریانی ، وبحجابک الرومی، وبحجابک الهندی، واثبت معرفتک بالعنایة الاولی فانک انت الله لا تری وانت بالمنظر الاعلی ، واتقرب الیک برسولک المنذر صلی الله علیه واله ، وبعلی امیرالمؤمنین صلوات الله علیه الهادی، و بالحسن السید وبالحسین الشهید سبطی نبیک ، وبفاطمة البتول، وبعلی بن الحسین زین العابدین ذی الثفنات ⁽¹⁾ومحمد بن علی الباقر عن علمک ، وبجعفر بن محمد الصادق الذی صدق بمیثاقک وبمیعادک ، وبموسی بن جعفر الحصور القائم بعهدک ، وبعلی بن موسی الرضا الراضی بحکمک ، وبمحمد بن علی الحبر الفاضل المرتضی فی المؤمنین ، وبعلی بن محمد الامین المؤتمن هادی المسترشدین ، وبالحسن بن علی الطاهر الزکی خزانة الوصیین ، واتقرب الیک بالامام القائم العدل المنتظر

المهدی امامنا وابن امامنا صلوات الله علیهم اجمعین یا من جل وعظم و(هو) اهل ذلک فعفی ورحم، یا من قدر فلطف ، اشکو الیک ضعفی ، وما قصر عنه عملی من توحیدک وکنه معرفتک ، واتوجه الیک بالتسمیة البیضاء، وبالوحدانیة الکبری التی قصر عنها من ادبر و تولی و آمنت بحجابک الأعظم وبکلماتک التامة العلیا ، التی خلقت منها دار البلاء، واحللت من احببت جنة المأوی ، آمنت بالسابقین والصدیقین أصحاب الیمین من المؤمنین (و) الذین خلطوا عملا صالحا واخر سیئا الا تولینی غیرهم، ولا تفرق بینی وبینهم غدا اذا قدمت الرضا بفصل القضاء آمنت بسرهم وعلانیتهم وخواتیم اعمالهم فانک تختم علیها اذا شئت ، یا من اتحفنی بالاقرار بالوحدانیة ، وحبانی بمعرفة الربوبیة وخلصنی من الشک والعمی، رضیت بک ربا وبالاصفیاء حججا وبالمحجوبین انبیاء وبالرسل ادلاء وبالمتقین امراء وسامعا لک مطیعا).

«دعاء الغریق »

مثل غرق شده دعا کنند و به اجابت نرسد. در امّت حدیث 27گذشت .

«دعوة نبیکم فی آخر الزمان »

در (ملازم زمین باشید خواهد آمد.

«دلها»

در مستدرک ج 4 ص 510 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود ای خدای من درک نکنم زمانی را یا درک نکنم زمان جماعتی را که متابعت علم نمی کنند و از شخص حلیم حیا نمی کنند دلهاشان دلهای عجم است و زبانهایشان زبان عرب.

در روضه کافی ذیل حدیث هفت حضرت صادق علیه السلام فرمود یکی از علامات ظهور قساوت دلهای مردم است.

در روضه کافی ذیل حدیث 39 حضرت صادق علیه السلام و در فقیه ج 1 ص 248 از امام محمد باقر علیه السلام روایت است که فرمودند کورترین کوریها کوری دل است.

و در فقیه ج 4 ص 288 از امام صادق علیه السلام روایت کند که بدترین کوریها کوری دل است.

در کافی ج 2 ص 130 از امام ششم روایت کند که دل چون صفا یابد زمین برای او تنگ آید تا برسد به مرتبه اعلا.

در کافی ج 2 ص 420 از امام صادق علیه السلام روایت کند که برای دل در شب و روز ساعتی باشد که نه کفر داشته باشد و نه ایمان مثل لباس کهنه.

در کافی ج 2 ص 267 از امام صادق علیه السلام روایت کند که برای دل دو گوش می باشد وقتی بنده ای اراده گناه کند روح ایمان می گوید نکن و شیطان میگوید بکن.

در کافی ج 2 ص 422 از امام صادق علیه السلام روایت کند که فرمود چه بسا مردی که خطیب و بلیغ است بطوریکه یک کلمه خطا ندارد ولی دلش مثل شب تاریک است و بعکس شخصی حرف عادی نمی تواند بزند و مقصودش را با زبان قدرت ندارد بیان کند ولی دلش نورانی است مثل چراغ می درخشد.

در کنز العمال ج 14 ص 230 دارد که فتنه ای بشود که دل مؤمن بمیرد چنانچه بدنش می میرد.

در کنز العمال ج 14 ص 239 فرمود برپا نشود ساعت (ظهور) تا اینکه دلها با هم دشمن باشند و گفتارها مختلف باشد الخ.

در کنز العمال ج 14 ص 613 امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود دلهای مردم تلختر از صبر (چادروا) باشد و زبانهایشان از عسل شیرین تر باشد و باطنشان گندیده تر

از مردار باشد .

این امر طولانی شد بر ما بطوریکه دلهای ما بتنگ آمد الخ. در فرج حدیث 17 خواهد آمد.

«دمرو»

در کافی ج 1 ص 336 و ص 338 از امام صادق علیه السلام روایت کند باید مردم امتحان شوند و مثل کشتی در امواج دریا دمرو شوند.

«دمشق»

در غیبت نعمانی ص306 امام باقر علیه السلام در ذیل حدیثی دارد که یکی از علامات خسف و فرو رفتن قریه ای از دمشق است که آن را حرستا نامند.

در مستدرک حاکم ج 4 ص 486 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت شده که روز شورش و فتنه بزرگ خیمه های مسلمین در زمینی است که آن را (غوطه) نامند و در آنجا شهریست که آن را دمشق گویند بهترین منزلهای مسلمانان است.

در کنز العمال ج 14 ص 240 فرمود پناهگاه مسلمانان در روز جنگ و شورش دمشق است. و از شر دجال بیت المقدس است. و از شر یأجوج و مأجوج طور است (یعنی طور سینا)

و بنشیند ابن آکلة الأکباد روی منبر دمشق الخ. در بنی عباس حدیث 17 گذشت . دیوار مسجد دمشق خراب می شود . در ملازم حدیث 5 خواهد آمد.

سالم نماند مگر دمشق و نواحی آن الخ. در شام حدیث 11 خواهد آمد.

صوتی از طرف دمشق آید الخ . در صوت حدیث 8 و 9 خواهد آمد.

صیحه ای در دمشق شود که اعراب حجاز الخ . در صیحه حدیث 2 خواهدآمد.

در غیبت نعمانی ص 279 امام باقر علیه السلام فرمود متوقع صدائی باشید که ناگهان از طرف دمشق به شما می رسد در آن است برای شما گشایش بزرگی.

یکی از علامات خروج سفیانی ساقط شدن دیوار غربی مسجد دمشق است. در سفیان حدیث 58 خواهد آمد.

«دندان»

اگر زیر دندان کسی چیزی غصبی باشد. دارالمهدی حدیث 129 خواهدآمد.

«دنیا»

در جامع الاخبار ص 180 از امام صادق علیه السلام روایت کند که فرمودطلب نکنید از دنیا چهار چیز را بدرستیکه تو آن را نخواهی یافت و حال آنکه به آنها احتیاج داری، یکی عالمی با عمل که به علمش عمل کند آن وقت بی عالم خواهی ماند ، دیگری عمل بدون ریاء آن وقت بی عمل خواهی ماند، سوم طعام و خوراکی بدون شبهه آن وقت بی طعام خواهی ماند ، چهارم رفیق بی عیب آن وقت بی رفیق خواهی ماند. (خلاصه آنکه اگر بخواهی این چهار چیز را بدون عیب پیدا کنی نمی توانی).

در ملاحم ص 104 از ابن عباس روایت کند که دنیا یک جمعه از جمعه های آخرت است که هفت هزار سال است ، شش هزار و صد سال گذشته و صد سال بیاید که موحد و خداپرست نباشد.

از کعب الاحبار روایت کند که دنیا شش هزار سال است.

در حدیث دیگر از رسول خدا صلی الله و علیه و آله منقول است که دنیا هفت هزار سال است و من در آخر آنم .

و در ص 160 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که اگر از دنیا نماند مگر یک روز آن را خدا طولانی کند تا فرزندی از اهل بیت من حکومت کند و مالک شود قسطنطنیه را.

در ص 178 از ابن عباس روایت کند که اگر باقی نماند از دنیا مگر یک شب یا یک روز هرآینه مهدی خروج خواهد کرد.

در مستدرک حاکم ج 4 ص 505 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرموددنیا شیرین و رنگش سبز است خدا شما را در دنیا جای داده که ببیند چگونه عمل می کنید پس بپرهیزید از دنیا و زنها ، آگاه باشید که بنی آدم بر طبقات مختلف خلق شده اند بعضی مؤمن متولد می شوند و مؤمن زندگی می کنند و مؤمن از دنیا می روند، و بعضی کافر متولد می شوند و کافر زندگی می کنند و کافر از دنیا می روند، و بعضی مؤمن متولد می شوند و مؤمن زندگی می کنند و کافر از دنیا می روند، و بعضی کافر متولد می شوند و کافر زندگی می کنند و مؤمن از دنیا می روند الخ.

در مستدرک حاکم ج 4 ص 437 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود قسم به خدائی که مرا بحق فرستاد مگذرد این دنیا تا اینکه واقع شود بر مردم خسف (فرو رفتن به زمین و مسخ (به شکل سگ و بوزینه و خوک شدن) و سنگباران شدن ، گفته شد چه وقت اینها خواهد شد؟ فرمود وقتی دیدی زنها بر زین سوار شوند، و زنهای آوازه خوان زیاد گردد، و به ظلم شهادت بدهند، و مسلمانها در ظروف اهل شرک طلا و نقره چیزی بیاشامند، و مردها به مردها" اکتفا کنند، و زنها به زنها ، در آن وقت مثل اینکه از جیفه گندیده فرار می کنید و دماغ خود را می گیرید صورت خود را بپوشانید و رد شوید.

در کنز العمال ج 14 ص 250 فرمود برپا نشود ساعت (ظهور) تا اینکه دنیای شما را شرار و بدان شما به ارث ببرند.

دنیا نرود تا وقتی که مالک شود عرب را مردی از اهل بیت من الخ . در عرب خواهد آمد.

«دو»

بدن هر دو تر و تازه باشد الخ. در علامات ظهور حدیث 17 و در قائم حدیث 109 و در مدینه حدیث 15 و 16 خواهد آمد.

«دوازده پرچم»

در غیبت حدیث 7 خواهد آمد.

«دوازده امام عادل»

در آن دوازده امام عادل نماز بخواند الخ . در کوفه حدیث 11 خواهد آمد.

«دوازده خلیفه»

در دین حدیث 8 خواهد آمد.

«دوازده میل»

برکت از دوازده میلی آن است الخ . در کوفه حدیث 6 و 9 خواهد آمد .

«دوازده نفر از بنی هاشم ادعای امامت کنند»

در الزام الناصب ج 2 ص 149 از کشف الغمه روایت کند که یکی از علامات خروج کردن دوازده نفر از آل ابیطالب است که همه ادعای امامت کنند.

در اثبات الهداة ج 3 ص 726 و 731 و غیبت طوسی ص 267 و ارشاد مفید ص 358 از امام صادق علیه السلام روایت کند که خروج نکند قائم مگر بعد از اینکه

دوازده نفر از بنی هاشم خروج کنند و همه دعوت به خود کنند (یعنی ادعای امامت داشته باشند)، و در قائم حدیث 68 خواهد آمد.

«دوازده نفر قیام کنند و همه بگویند ما او را دیدیم»

در قائم حدیث 54 خواهد آمد.

»دوازده هزار زره»

دوازده هزار زره، دوازده هزار شمشیر ، دوازده هزار کلاه خود الخ. در قائم حدیث 127 خواهد آمد.

«دو ثلث»

در ثلث گذشت .

«دوچرخه و موتور»

به در مستدرک حاکم ج 4 ص 436 وکنز العمال ج 16 ص 401 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که زود است که بوده باشد در آخر این امت مردمانیکه سوار بر دوچرخه و موتور شوند ⁽¹⁾به درب مسجدهای خود وارد شوند، زنهاشان پوشیده و برهنه اند(یعنی در حالیکه پوشیده اندمثل برهنه اند لباسهای بدن نما دارند و روی سرهاشان مثل کوهان شترهای بختی لاغر است (یک نوع شتر خراسانی است) لعن کنید ایشان را که لعن کرده شده اند و اگر جلوی شما امتی باشند از اُمم (یعنی کفار) هرآینه خدمتگذار ایشان باشند چنانچه خدمتگزار شما بودند زنهای کفار قبل از این.

«دود»

یکی از علامات دود است الخ . در ساعت ظهور بعنوان (ان الساعة لا تقوم الخ) (ان من أشراط الساعة دخانا الخ) و در علامات ظهور حدیث 9 خواهد آمد.

آتشی بدون دود حاجیان را فرا گیرد الخ . در شهر رمضان حدیث 11 خواهد آمد.

دودی چهل روز بین مشرق و مغرب را پر کند الخ. در ساعت ظهور بعنوان (ان من اشراط الساعة دخانا الخ) خواهد آمد.

در نوائب الدهور ج 1 ص 211 از مختصر تذکره قرطبی روایت کند که رسول خدا صلی الله و علیه و آله فرمود بدرستی که از شرطهای قیامت ظاهر شدن دودی است که پر کند میانه مشرق و مغرب را و تا چهل روز در زمین درنگ کند پس به مؤمن می رسد از آن عارضه ای مانند زکام و اما کافر بمنزله آدم مست میافتد و بیرون آید آن دود از بینی و سوراخهای بینی و دو چشم و دو گوش و سوراخ مقعد او .

«دو علامت»

دو علامت در شهر رمضان خواهد شد یکی گرفتن خورشید در نیمه ماه دیگری گرفتن ماه در آخر ماه . در خورشید و ماه گذشت.

دو علامت قبل از قیام قائم علیه السلام خواهد بود که از زمان هبوط آدم نشده بود الخ. در قائم حدیث 69 خواهد آمد.

«دو کتاب »

در غیبت نعمانی ص 308 از امام صادق علیه السلام در ذیل حدیثی دارد که حضرت خروج نکند مگر وقتی که در کتاب خوانده شود یکی در بصره و دیگری در

کوفه در برائت از علیه السلام . در قائم حدیث 64 خواهد آمد.

«دولت»

(1) در غیبت نعمانی ص 319 از امام صادق علیه السلام روایت کند که فرمود آیا ندانسته ای برای حق دولتی است و برای باطل دولت، هر کدام در حکومت دیگری ذلیل اند هر کس در دولت باطل خوشی دیده در دولت حق از او قصاص خواهند کرد.

(2) و در ص 195 در ذیل حدیثی از امام باقر علیه السلام روایت کند که برای اهل حق دولتی است وقتی برسد خدا می دهد به آنکه می خواهد از ما اهل بیت.

(3) در روضه کافی حدیث 157 امام باقر علیه السلام فرمود هر وقت خدا بخواهد دولتی را سرنگون کند امر می فرماید فلک را که بسرعت بگردد آن مقداریکه می خواهد.

(4) در روضه کافی ص 258 در ذیل حدیث 372 دارد که برای شیطان هم دولتی است.

(5) در کافی ج 2 ص 372 از امام صادق علیه السلام روایت کند که خداوند دین را دو دولت قرار داده دولت آدم و دولت ابلیس هر وقت بخواهد علنا عبادت کرده شود آن وقت دولت آدم است و هر وقت بخواهد در خفا عبادت کرده شود آن وقت دولت ابلیس است و اگر کسی فاش کن آن را که خدا خواسته مخفی باشد از دین خارج است.

(6) و در روضه کافی ص 287 ذیل حدیث 432 امام باقر علیه السلام فرمود چون قائم قیام کند دولت باطل خواهد رفت .

(7) و در روضه کافی ص 341 حدیث 538 دارد که حضرت باقر علیه السلام مسجد الحرام بودند که اسم دولت بنی امیه پیش آمد بعض اصحاب عرض

کردند امیدواریم بدست شما دولت ایشان سرنگون گردد حضرت فرمود من طرف مقابل ایشان نیستم و دوست هم نمی دارم که باشم بلکه طرف مقابل ایشان اولاد زنا هستند (یعنی بنی العباس چون بنی العباس بودند که دولت بنی امیه را از هم پاشیدند) الحدیث.

(8) و در کافی ج 2 ص 447 نقل کند که شخصی نزد حضرت صادق علیه السلام شکایت از فرزندان و برادرانش کرد حضرت فرمود ای مرد بدرستی که برای حق دولتی است و برای باطل دولتی و هریک از ایشان در دولت دیگر ذلیل اند ، و کمتر چیزی که در دولت باطل به مؤمن می رسد عقوق فرزندان و جفای برادرانش می باشد، و هر مؤمنی در دولت باطل خوشی داشته باشد قبل از مرگش مبتلا خواهد شد یا در بدنش و یا در فرزندش و یا در مالش تاخدا خالص گرداند او را از آنچه در دولت باطل کسب نموده و زیاد گرداند نصیب او را در دولت حق پس صبر کن و بشارت باد تو را.

(9) و در روضه کافی حدیث 256 در ضمن حدیثی حضرت باقر علیه السلام به ابی الدوانیق (منصور) فرمود بلی ای ابا جعفر دولت شما قبل از دولت ما است و سلطنت شما قبل از سلطنت ما است سلطنت شما سخت است راحتی ندارد وبرای آن مدت طویلی است و الله مالک نشوند بنی امیه یک روز مگر شما دو روز مالک شوید و مالک نشوند یک سال مگر آنکه شما در مقابل ایشان مالک گردید و پادشاهی را بچه های شما چه رسد به مردهای شما مثل گو (توپ بازی) از دست یکدیگر بربایند ایا فهمیدی ؟ الخ.

(10) و در کافی ج 5 ص 33 از امام صادق علیه السلام روایت کند که فرمود روش علی علیه السلام در اهل بصره برای شیعیانش بهتر بود از آنچه خورشید بر آن می تابد چون می دانست برای ایشان دولتی خواهد بود اگر آن روز از اهل بصره اسیر می گرفت ایشان هم از شیعیانش اسیر می گرفتند. راوی می گوید آیا حضرت

حجت هم به سیره و روش علی رفتار می کند فرمود نه علی علیه السلام رفتار کرد با ایشان به منت چون می دانست ایشان را دولتی است و حضرت قائم علیه السلام بخلاف سیره و روش او رفتار خواهد کرد چون می داند دولتی برای ایشان دیگر نخواهد بود.

(11) و در کافی ج 2 ص 261 امام صادق علیه السلام فرمود برای شیعیان خالص ما در دولت باطل غیر از قوت چیزی نیست می خواهند مشرق بروند یا مغرب روزی ایشان نشود جز قوت.

(12) و در الزام الناصب ج 2 ص 184 و ص 185 در ذیل خطبة البیان فرمود و ظاهر شود دولت بچه ها و دولت اشرار .

(13) در غیبت طوسی ص 282 دارد که حضرت باقر علیه السلام فرمود دولت ما آخر دولتها است و نماند اهل بیتی که برای ایشان دولتی باشد مگر آنکه قبل از ما به دولت می رسند، تا نگویند وقتی روش ما را دیدند اگر ما هم به پادشاهی می رسیدیم مثل روش ایشان سیر می کردیم لذا خداوند فرموده و والعاقبة للمتقین و (یعنی چون دولت ما در آخر دولتها است خدا فرمود: والعاقبة للمتقین).

(14) و در بحار ج 2 ص 207 و غیبت طوسی ص 278 عمار یاسر گفت بدرستیکه دولت پیغمبر شما در آخرالزمان است، و برای آن علاماتیست پس چون دیدید ملازم زمین شوید و باز دارید خود را تا نشانه هایش بیاید ، پس وقتی که هیجان کردند بر شما روم و ترک، و مجهز شدند لشکرها، و بمیرد خلیفه شما که جمع اموال می نمود، و طلب خلافت کند بعد از او مرد صحیح، پس خلع شود بعد از سالهائی از بیعتش ، و بیاید هلاک ملک و سلطنت ایشان از همان طرفی که شروع و ابتدا شده بود (بنی العباس از طرف خراسان به خلافت رسیدند و از همان طرف از بین رفتند) و مخالفت کنند روم و ترک، و جنگها

روی زمین زیاد شود، و ندا کند ندا کننده ای از حصار دمشق : وای بر اهل زمین از شری که نزدیک شده ، و در غربی مسجدش زمین فرو رود و دیوارش بیفتد ، و سه نفر ظاهر شوند در شام و همه طلب سلطنت کنند ، یک نفر ایشان ابقع یعنی ابلق باشد، و یک نفر اصهب یعنی سرخ رو باشد، و یک نفر از اهل بیت ابی سفیان باشد با طائفه کلب⁽¹⁾خروج کند ( که دائی زاده ها سفیانی هستند )و مردم در دمشق حاضر شوند، و اهل غرب خروج کنند بسوی مصر، پس چون داخل شوند همان علامت حکومت سفیانی است ، و قبل از آن خروج کند کسی که مردم را برای آل محمد صلی الله و علیه و آله دعوت می کند، و ترک وارد حیره (نزدیک کوفه) شوند، و روم در فلسطین نزول کنند و عبد الله سبقت بگیرد تا در قرقیسا دو لشکر با هم ملاقات کنند بر نهری، و کشتار بزرگی باشد، و صاحب مغرب سیر کند پس مردان را بکشد و زنان را اسیر سازد، پس بسوی قیس (قبیله ای است) برگردد تا در جزیره فرود آید که سفیانی هست، و پیشی گیرد یمانی را، و حیازت کند سفیانی آنچه را ایشان جمع کرده بودند ، سپس بسوی کوفه رود و یاران آل محمد صلی الله و علیه و آله را بکشد، و بکشد مردی را که همنام آل محمد است ، پس بیرون می آید و خروج می کند مهدی علیه السلام و پرچمدارش شعیب بن صالح است ، و چون ببینند اهل شام که مردم با پسر ابی سفیان اجتماع کرده اند پس ملحق به مکه شوند و در آن وقت نفس زکیه و برادرش در مکه بیگناه کشته شوند، پس منادی از آسمان ندا کند ای مردم امیر شما فلان است، و او مهدی است که زمین را پر از عدل و داد کند همانطوریکه پر از ظلم و جور شده بود.

(15) در ارشاد مفید ص 365 در ذیل حدیث علی بن عقبه از پدرش دارد که

فرمود دولت ما آخر دولتها است ، و باقی نماند اهل بیتی که برای ایشان دولتی باشد جز آنکه قبل از ما به دولت می رسند تا نگویند وقتی روش ما را دیدند اگر ما هم حکومت می کردیم مثل ایشان رفتار می کردیم و این است فرمایش خدا که فرموده « وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِینَ » و عاقبت مال پرهیزکاران است.

(16) در الزام الناصب ج 2 ص 125 دارد که پرسیده شده از امام صادق علیه السلام از ظهور آن حضرت ؟ فرمود زمانیکه حکومت کنند در دولت خصیان و کسانیکه مردی ندارند و زنها، و بگیرند فرمانروائی را جوانان و کودکان ، و مسجد کوفه خراب شود از آبادانی ، و بهم بستگی پیدا کردند همسایگان، پس آن وقت است وقت زایل شدن حکومت پسر عمویم عباس و ظهور قائم ما اهل بیت، چون قائم ما قیام کند دولت باطل از بین می رود. در قائم حدیث 48 خواهد آمد.

(17) در غیبت نعمانی ص 200 در ذیل روایت ابی بصیر از امام باقر علیه السلام فرمود بدرستیکه برای ما دولتی است هر وقت خداوند بخواهد می آورد آن را.

«دو نفر»

بدنهای هر دو نفر تر و تازه باشد الخ. در علامات ظهور حدیث 17 و در قائم حدیث 99 و در مدینه حدیث 15 خواهد آمد.

«ده خصلت»

یا علی ده خصلت پیش از قیام است الخ . در علامات ظهور حدیث 21 خواهد آمد.

«ده علامت»

در ساعت ظهور حدیث 9 و علامات ظهور حدیث 16 خواهد آمد.

«ده نشینی»

در کنز العمال ج 14 ص 175 و ج15 ص 408 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرموده ده محوطه ای است از جهنم که نه در آن حدی جاری می شود و نه جمعه و نه جماعتی برپا می شود بچه هایشان سخت و پلید هستند جوانهایشان شیاطین هستند پیرانشان جاهل می باشند ، مؤمن نزد ایشان گندیده تر است از مردار .

«ده هزار»

کامل شدن حلقه چیست ؟ فرمود ده هزار که جبرئیل از طرف راست الخ. در قائم حدیث 63 خواهد آمد.

هر وقت ده هزار مرد با او جمع شدند خروج کند. در قائم ح 38 خواهد آمد.

«ده یک»

هرکس عمل کند به ده یک آنچه را می داند نجات یابد . درزمان حدیث 25 و 26 خواهد آمد.

«دیدی»

هر وقت دیدی - در فَرَج خواهد آمد.

«دیلم»

در الزام الناصب ج 2 ص 250 امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود وقتی بلائی واقع شود بین همدان و حلوان⁽¹⁾تا نهروان و زایل می شود ملک دیلم و عربی که زبانش

عجمی است مالکش می شود و خوبان آن زمان را می کشد و این اول شاهد است الخ.

حسنی جوانیست خوش رو از طرف دیلم می آید الخ. در حسنی گذشت مراجعه کن.

در زمین دیلم که آن را قزوین می گویند. در قزوین حدیث 6 و 10 خواهد آمد.

«دیوار مسجد کوفه»

در ارشاد مفید ص 360 از امام صادق علیه السلام روایت کندکه چون دیوار مسجد کوفه از طرف خانه عبدالله بن مسعود خراب شد آن وقت است که پادشاهی بنی العباس از بین خواهد رفت و آن وقت است که خروج قائم علیه السلام خواهد بود.

«دیوانه»

دیوانه شده ریا میکند. در قائم حدیث 6 خواهد آمد.

«دیوانگی»

و دیوانگی زیاد شود . در زمان حدیث 55 خواهد آمد.

«دین»

(1) در غیبت نعمانی ص 169 از امام صادق علیه السلام روایت کند که برای صاحب این امر (حضرت حجت) غیبتی است (یعنی از نظرها پنهان شود) کسی که بخواهد در آن زمان دین خود را حفظ کند مثل کسیکه بخواهد شاخه خاردار را از پائین به بالا دست بکشد (یعنی بسیار مشکل است دینداری) الخبر.

(2) و در کافی ج 1 ص 335 از امام صادق علیه السلام ایضا روایت کند مثل این حدیث را پس فرمود کدام یک از شما شاخه خار دار را در دستش نگاه می دارد پس کمی سر مبارک را به زیر انداخته پس فرمود برای صاحب این امر غیبتی خواهد بود پس باید بنده از خدا بپرهیزد و دین خود را محکم نگاه دارد.

(3) و در غیبت نعمانی ص 317 از امام صادق علیه السلام روایت کند که فرمود وقتی قائم علیه السلام خروج کند خارج شود از این دین کسیکه خود را از اهل دین می دانست وداخل در زمره بت پرستان شود (که خورشید و ماه را خدای خود می دانستند).

(4) در مستدرک حاکم ج 4 ص 449 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که همیشه دین (اسمش) برپا است و برای آن مسلمانها جنگ کنند تا ساعت (ظهور).

(5) و در ص496 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که مردم از دین فوج فوج خارج شوند چنانچه در اول فوج فوج داخل می شدند.

(6) و در ملاحم ص 175 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که مردم داخل دین خدا می شوند فوج فوج و زود است که خارج شوند فوج فوج .

(7) و در ملاحم ص 162 روایت کرده که برای هر دینی افتی است و افت این دین بنی امیه اند.

(8) در ص 178 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که این دین همیشه عزیز و قوی است کسی نتواند آن را ببرد تا دوازده خلیفه که همه از قریش باشند.

(9) در مستدرک حاکم ج 4 ص 437 در ذیل حدیثی نقل کند که مرد از خانه اش بیرون شود با دین و برگردد بی دین الخبر.

(10) و در مستدرک حاکم ج 4 ص 504 از ابن مسعود روایت کند که اول چیزی که از دین شما گم می شود امانت است و اخر چیزی که باقی می ماند نماز است الخبر.

(11) و در ص 507 از ابن مسعود روایت کند که دین خدا یکی است و دوری کنید از تلوّن و رنگ به رنگ شدن در دین خدا، و بر شما باد به تقوای خدا و صبر کنید تا راحت شود نیکوکاری و یا راحت کرده شود از فاجری.

(12) در مستدرک ج 4 ص 515 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که گریه نکنید برای دین وقتی که اهلش متولی آن باشند بلکه گریه کنید برای آن وقتی که غیر اهل متولی آن گردد.

(13) و در ص 522 احنف بن قیس گوید دیدم از مردی مردم فرار می کنند گفتم کیستی که از تو فرار می کنند فرمود من ابوذرم از صحابه رسول خدا صلی الله و علیه و آله گفتم چرا فرار می کنند فرمود نهی می کنم ایشان را از گنجها همانطوریکه رسول خدا ا نهی می فرمود گفتم( به این مضمون) امروز پول زیاد است آیا می ترسی برای ما از چیزی فرمود امروز نه ولی امید می رود که پول دینتان باشد هر وقت دیدید که پول دینتان شد واگذارید و دوری کنید از آن (و متأسفانه امروزه مردم دین را زیر پا گذاشته برای پول و الا چرا مردم بچه های خود را به بلاد کفر می فرستند یعنی احتمال می دهی برای یاد گرفتن مسائل شرعی باشد حاشا و کلا بلکه می فرستد که دکتر یا مهندس یا دزد برگردد که پول بیشتری بجیب بزنند امید است که انشاء الله مسلمانها از خواب غفلت بیدار شده و به دین خدارو آور شوند که شاید پاره از بلاها کم شود ولی هیهات (الناس نیام اذا ماتوا فانتبهوا) مردم خواب هستند وقتی مردند از خواب بیدار می شوند).

(14) و در ص 522 ایضا از رسول خداصلی الله و علیه و آله روایت کند که در هر صد سالی خدا می فرستد کسی را که دین را تازه کند.

(15) در کافی ج 2 ص 307 از امام صادق علیه السلام روایت کند که آفت دین حسد و عجب و فخر نمودن است.

(16) و در کافی ج 2 ص 218 از امام صادق علیه السلام روایت کند که بپرهیزید بر

دین خود و پنهان کنید بواسطه تقیه و الا ایمان ندارد کسی که تقیه نکند.

(17) و در کافی ج 2 ص 224 از امام صادق علیه السلام روایت کند که تقیه نمودن از دین منست و دین پدران من، و دین نیست کسی را که تقیه نکند.

(18) و در کافی ج 5 ص 105 و تهذیب ج 6 ص 330 از امام صادق علیه السلام روایت کند که بپرهیزید از خدا و نگاه دارید دین خود را بواسطه ورع و پرهیزگاری ، الخبر.

(19) و در روضه کافی ص 248 ذیل حدیث 237 از امام صادق علیه السلام روایت کند که محکم کنید امر دین خود را چنانچه اهل دنیا محکم می کنند امردنیایشان را . الخبر.

(20) در کافی ج 2 ص 22 از امام صادق علیه السلام روایت کند که حضرت در جواب سائل که گفت خبر بده به دینی که خدا واجب کرده برای بندگانش فرمود شهادت به اینکه نیست خدائی جز خدا و محمد رسول خدا است و بپاداشتن نماز و دادن زکاة و رفتن به حج برای توانا و روزه ماه رمضان ، پس کمی ساکت شد پس از آن دو مرتبه فرمود ولایت (یعنی دوست و فرمان بردای از ائمه علیها السلام) الخبر.

(21) در کافی ج 5 ص 19 و تهذیب ج 6 ص 134 از امام ششم روایت کند که خداوند این دین را یاری می کند بواسطه جماعتی که هیچ نصیبی نداشته باشند .

(22) در کافی ج 2 ص 86 از امام باقر علیه السلام روایت کند که فرمود این دین متین است پس با رفق و مدارا داخل شوید و اکراه نکنید بندگان خدا را به عبادت خدا پس بوده باشد مثل شما مثل کسی که در راه باز مانده باشد و به مقصد نرسیده باشد نه مسافتی را قطع کرده باشد و نه کمری و پشتی داشته باشد.

(23) و در کافی ج 2 ص 405 از امام باقر علیه السلام روایت کند که فرمود دین واسع است ولکن خوارج از روی جهلشان بر خود تنگ گرفتند الخبر.

(24) و در فقیه ج 3 ص 370 از امام هشتم روایت کند که فرمود اگر مردی دین را کاملا بشناسد جایز نیست با جهال سکونت کند.

(25) در کنز العمال ج 14 ص 221 و مکارم الاخلاق ص 527 دارد که بیاید بر مردم زمانیکه صبر کننده در آن بر دین مثل کسی باشد که آتش در دست داشته باشد.

(26) در کنز ص 230 دارد که در آخر زمان) گروهی دین خود را به مال دنیا بفروشند.

در حدیث دیگر دارد اخلاق و دینشان را بفروشند به مال دنیا .

(27) در اربعین شیخ بهائی فرمود سالم نماند برای صاحب دینی مگر کسی که فرار کند از سر کوهی به سر کوهی و از سوراخی به سوراخی مثل روباه وبچه هایش الخبر. تمام حدیث در (زمان) حدیث (65) خواهد آمد.

(28) در وسائل ج18 ص 95 از امیرالمؤمنین و امام صادق علیها السلام روایت کند که فرمودند هرکس دینش را از دهن مردمان بگیرد همانها زائلش کنند، و هرکس دینش را از کتاب خدا و سنت پیغمبر گرفت کوهها جابجا می شوند و او جابجا نمی شود.

(29) در اکمال الدین ص 315 امام چهارم فرمود دین خدا به عقلهای ناقص و رأی های باطل و قیاسهای فاسد درک نشود و درک نشود مگر به تسلیم پس هرکس تسلیم ما شد سالم می ماند و هرکس اقتداء به ما کرد هدایت یابد ، و هرکس به قیاس و رای عمل کند هلاک می شود، و هر کس در پیش خود از آنچه ما گفته ایم و حکم نموده ایم اعتراضی داشته باشد او کافر شده به آن کسی که سبع مثانی و قرآن عظیم را نازل فرموده و حال آنکه نداند .

(30) هرکس بخواهد دینش را نگاه دارد مثل کسی است که آتش درخت فضا را در دست داشته باشد الخ. در برادران حدیث و گذشت رجوع کن.

«ذریه»

در غیبت نعمانی ص 248 روایت کند که رسول خدا صلی الله و علیه و آله به عباس فرمود وای بر ذریه من از بچه های تو، و وای به بچه های تو از بچه های من. پس عرض کرد یا رسول الله دوری کنم از زنها یا خودم را اخته کنم (که نسلم قطع شود) حضرت فرمود علم خدا گذشته و کارها بدست اوست الخبر.

در ص248 ایضا دارد که حضرت رسول صلی الله و علیه و آله به عباس فرمود ای عموی پیغمبر آیا خبر بدهم به آنچه جبرئیل به من خبر داد ؟ عرض کرد بلی یا رسول الله حضرت فرمود جبرئیل به من گفت وای بر ذریه تو از اولاد عباس. عباس عرض کرد یا رسول الله آیا دوری کنم از زنها (که اولا د دار نشوم) حضرت فرمود خداوند فارغ است از آنچه که باید بشود (یعنی در علم خدا گذشته).

ذریه کشندگان امام حسین علیه السلام را بکشد . در قائم حدیث 130 خواهد آمد.

«ذعلبه»

**ذعلبه⁽¹⁾

در غیبت نعمانی ص 267 دارد که حضرت صادق علیه السلام فرمود همین طوریکه مردم در عرفات وقوف کرده اند ناگاه بیاید ایشان را شخصی که سوار بر شتر (ذعلبه) است (یعنی شتر ماده تیزرو) و خبر دهد ایشان را به مردن خلیفه که در مردن او فرج آل محمد و مردم است.

و در ص268 از امیرالمؤمنین علیه السلام روایت کند که این کواء از ایشان سؤال کرد از غضب حضرت فرمود هیهات دور است غضب دور ، مرگهائی است بین ایشان مرگهائی (وراکب الذعلبة وما راکب الذعلبة) مختلط شد جوفش با چیزی که زیر شکمش مثل کمربند بسته اند (کنایه باشد از شدت سیر) پس مردم

را خبردار می کند به خبری (مرگ خلیفه) مردم هم او را می کشند پس غضب آن وقت است.

«ذلیل»

که دین و اهل آن در قم ذلیلند. در قم حدیث 6 خواهد آمد.

«ذوالحجه»

در ملاحم ص 160 و ص 159 و در کنز العمال ج 14 ص 279 دارد که در ذی الحجه حجاج را غارت کنند.

در ص 42 و 143 دارد که خونها ریخته شود در ذی الحجه.

و در کنز ص 274 دارد که آتشی بی دود در ذی الحجه حاجیان را فراگیرد چندی قبل در منی آتش سوزی شد).

«ذوالسویقتین»

**ذوالسویقتین⁽¹⁾

در حبشه ذکر شد.

«ذو طوی»

اشاره به طرف ذی طوی نمود الخ. در غیبت حدیث 17 خواهد آمد.

«ذوالقعده»

در مستدرک حاکم ج 4 ص 503 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که در ذی القعده قبائل بکش مکش بیفتند و بیوفائی کنند پس حجاج غارت شوند پس

شورشی در منی برپا شود که کشتار زیاد باشد که خونها جاری گردد و حتی به گردنه جمره هم برسد، و حتی صاحبشان فرار کند و بیاید بین رکن و مقام پس بیعت کند از روی کراهت و گفته شود اگر ابا کی گردنت را می زنیم بیعت کنند با او مثل عدد بدر راضی شود از ایشان ساکنین آسمان و زمین.

و در ملاحم ص 140 وکنز ص 274 دارد که در ذی القعده قبائل با هم بجنگند.

و در ص 42 و ص143 دارد از رسول خدا صلی الله و علیه و آله که در ذی القعده تباهی افتد بین قبائل.

و در کنز العمال ج 14 ص 269 فرمود در ذی القعده قبائل بکش مکش بیفتند و در آن سال حجاج غارت کرده شوند. پس شورشی در منی برپا شود پس صاحبشان فرار کند و در بین رکن و مقام با کراهت بیعت شود و عده ایشان مثل عدد اهل بدر باشد ، ساکنین آسمان و زمین از او راضی باشند .

«راضی»

راضی نشوند از شما مگر وقتیکه الخ . در سلطان حدیث 9 خواهد آمد.

«رافضه می گویند»

در شیعه حدیث 7 خواهد آمد.

«راه»

مادر و خواهر و دختر خود را در وسط راه نکاح کند. در دابة الأرض حدیث 2گذشت.

ای گروه اسب سواران از وسط راه بروید الخ . در قائم حدیث 5 خواهد آمد.

هر مسجدی که در راه واقع شده خراب خواهد کرد. در قائم حدیث 84 خواهد آمد.

«راهب »

راهب نزد مهدی علیه السلام بیاید و از مسائل زیادی سوال می کند. در ارمنیه حدیث گذشت.

«رأی و قیاس »

در ملاحم ص 158 از عمر بن الخطاب روایت کند که گفت ای مردم دوری کنید از اصحاب رأی بدرستیکه اصحاب رأی دشمن سنت اند سنت ایشان را خسته کرده نمی توانند حفظ کنند و وقتی از ایشان سؤال می کنند حیاء می کنند که بگویند نمی دانیم پس بپرهیزید از ایشان.

در کنز العمال ج 1 ص 373 عمر بن الخطاب از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود خداوند نازل کرد کتاب را و فرض فرمود فرائضی را پس ناقصش نکنید و حدودی را معین فرمود پس تغییرش ندهید و حرام گردانید محارمی را پس نزدیکش نروید و از اشیائی ساکت شده نه از روی فراموشی بلکه رحمت است برای شما پس قبولش کنید بدرستیکه اصحاب رأی دشمن سنتند تکبر کردند نگاهداریش کنند و خسته شدند از اینکه حفظش نمایند و حیاء کردند بگویند نمی دانیم پس با رأی خود با سنت پیغمبر معارضه کردند پس دور شوید از ایشان الخبر .

در کنز العمال ج 10 ص268 از عمر نقل کند که گفت اصحاب رأی دشمن سنت هستند احادیث ایشان را خسته کرده که حفظ کنند و از حفظش خود را رها کرده اند، و حیا می کنند وقتی از ایشان سؤال می کنند بگویند نمی دانیم پس با سنت به رأی خود معارضه می کنند.

در حدیث دیگر گفت دوری کنید از اصحاب رأی که ایشان دشمن سنت پیغمبر صلی الله و علیه و آله هستند ، احادیث ایشان را خسته کرده که حفظش نمایند پس به

رأی خود سخن می گویند پس گمراه می شوند و هم گمراه می کنند .

در کنز العمال ج 10 ص298 عمر گفت بترسید از رأی در دین بجهت آنکه رأی رسول خدا مصیب بود چون خدا حق را به او نشان میداد ، ولی از ما تکلف و ظن است و ظن و گمان هم جای حق را نمی گیرد.

در کافی ج 1 ص 56 از امام هفتم روایت کند که یونس عرض کرد به چه وسیله خدا را به یگانگی بپرستم ؟ فرمود ای یونس بدعت گزار مباش کسی که به رأی خود نظر کند و عمل نماید هلاک شود، و هرکس رها کند خانواده پیغمبرش را گمراه شود، و هرکس قران و گفتار پیغمبرش را ترک کند کافر گردد.

و در ص56 دارد که ابوبصیر از امام صادق علیه السلام سؤال می کند که برای ما مسائلی پیش آمد می کند که حکمش را از کتاب خدا نمی فهمیم و سنت و حدیثی هم نداریم پس ما نظر و رأی بدهیم یا خیر، فرمود نه زیرا که اگر درست رفته باشی ثواب و اجر نداری و اگر خطا کرده باشی به خدا دروغ بسته ای .

و در ص 57 امام صادق از پدرانش از امیرالمؤمنین علیه السلام روایت کند حضرت امیر به مسعده فرمود هرکس خود را بر کرسی قیاس نشاند همیشه روزگار در اشتباه است و کسی که به رأی خود خدا پرستی کند همیشه عمر در باطل فرو رفته .

و امام باقر فرمود هرکس فتوائی دهد مردم را به رأی خود ندانسته خدا پرستی کرده و کسی که ندانسته خداپرستی کند مخالفت خدا نموده چون حرام و حلال کرده در چیزیکه علم نداشته .

و در ص58 دارد که مردی از امام صادق علیه السلام مسأله ای پرسید حضرت هم جوابش دادند پس آن مرد گفت به رأی شما اگر چنین و چنان باشد جوابش چیست فرمود خاموش باش هر جوابی که من به تو می دهم از قول رسول خدا است ، ما از خود رأی نداریم. یا امیرالمؤمنین رأی شما چیست ؟ در کتاب

حدیث 6 خواهد آمد.

«رئیس»

در کنز العمال ج 14 ص 237 دارد که یکی از علامات ساعت (ظهور) آن است که پابرهنه ها و لختیها رئیس مردم باشند.

هر رئیسی از ایشان خروج کند از بین برود. در اُمت حدیث 29گذشت.

«رباء»

هر وقت این امت حلال دانستند خمر را به نبیذ و ربا را به بیع و شراء . در امت حدیث 6 و 15 گذشت.

«ربیع»

در کنز العمال ج 14 ص 279 و ملاحم ص 159 دارد که قبائل در شهر ربیع نزاع کنند.

«رجب»

در غیبت نعمانی ص 181 در ذیل حدیثی حضرت رضا علیه السلام فرمود سه ندا در رجب است اولش (الا لعنة الله علی الظالمین) دوم (ازفت الآزفة یامعشر المؤمنین) سوم دستی یا بدنی آشکارا با چشمه خورشید ببینند که ندا می کند (الا انّ الله قد بعث فلانا علی هلاک الظالمین) پس در آن وقت فرج مؤمنین خواهد آمد که شفابخش سینه ایشان است و برنده خشم دلهاشان می باشد .

در ملاحم ص 159 دارد العجب کل العجب بین جمادی ورجب.

در بحار ج 52، ص 182 از حضرت رضا علیه السلام روایت کند که حضرت باقر فرمود چهار حادثه قبل از قیام قائم علیه السلام خواهد بود که دلالت بر خروجش کند بعض آنها گذشته و یکی باقی مانده ، گفتم فدایت شویم چه گذشته از آنها ؟

فرمود یک رجب گذشته که صاحب خراسان در آن خلع شد. و رجب دیگر که حمله بر ابن زبیده (امین پسر هارون الرشید) شد. و رجب دیگر که محمد بن ابراهیم در کوفه خروج کرد. پس گفتیم رجب چهارم متصل به اوست فرمود اینطور فرموده است ابو جعفر (که حضرت باقر باشد).

در غیبت نعمانی ص 300 در چند حدیث وارد شده که خروج سفیانی دررجب است.

در کنز العمال فرمود عجب تمام عجب بعد از جمادی و رجب است در(العجب کل العجب خواهد آمد)

هر وقت ماه در شب چهاردهم رجب گرفت الخ. در علامات ظهور حدیث 22 خواهد آمد.

«رجفه»

**رجفه⁽¹⁾

در کنز العمال ج 14 ص 278 نقل می کند که (فرمود) می بوده باشد در امت من رجفه ای (لرزه) که هلاک شود در آن ده هزار ، بیست هزار ، سی هزار ، خدای تعالی آن را موعظه برای متقین قرار داده و رحمت برای مؤمنین و عذاب برای کافرین.

و در غیبت نعمانی ص305 از امیرالمؤمنین علیه السلام روایت کند که فرمود رجفه ای بوده باشد در شام که هلاک شود در آن بیش از صد هزار ، خدا آن را برای مؤمنین رحمت قرار می دهد و برای کافرین عذاب.

«رحبه کوفه»

شهریست در سه فرسخی کوفه

در سفیانی حدیث 16 و قائم حدیث 127 خواهد آمد.

«رحم»

در صاحب الامر حدیث 12 خواهد آمد که خدا رحم به دلش اندازد.

«رستاق»

در ده گذشت.

«رستقاباد »

در کنز العمال ج 1 ص 291 و ص608 در وصف دجال گوید که خارج می شود وقتی که خروج می کند از شهریکه آن را اصبهان گویند از قریه از قراء آن که آن را رستقاباد گویند وقتی خارج می شود هفتاد هزار عمامه بسر در مقدمه لشکر او هستند الخ.

«رشوه خواری »

در اُمت حدیث 6 گذشت.

«رضوی»

**رضوی⁽¹⁾

در بحار ج 52 ص 153 عبدالاعلی گوید با حضرت صادق علیه السلام خارج شدم چون به روحاء رسیدیم نگاه به کوه آنجا کرد ... پس به من فرمود می بینی این کوه را ؟ این کوه را رضوی می گویند از کوههای فارس بود ما را دوست می داشت پس خداوند منتقلش کرد بسوی ما آگاه باش در آن هر میوه خوش طعمی هست ، و خوب جای امان است برای خائف و ترسناک(یعنی امام زمان)

آگاه باش برای صاحب این امر در این کوه دو غیبت است یکی کوتاه و دیگری طولانی.

«رعب »

در ترس گذشت.

«رعیت»

و عدالت کند در رعیت الخ . در قائم حدیث 120 خواهد آمد.

«رفتار حضرت »

در سیره خواهد آمد.

«رقاصه»

و گرفتن زنان رقاصه - در اُمت حدیث 15 گذشت .

«رکود خورشید»

در کشف الغمه ج 2 ص 457 روایت کند که یکی از علامات رکود یعنی ایستادن خورشید است از زوال روز تا وسط عصر و طلوع آن است از مغرب.

و در ص46 ابو بصیر از امام صادق علیه السلام سؤال کرد که مراد از (آیه) که در قرآن فرموده «إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَیْهِمْ مِنَ السَّمَاءِ آیَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِینَ»چیست ؟ فرمود رکود خورشید است مابین زوال شمس تا وقت عصر الخ.

در ارشاد مفید ص 359 و اثبات الهداة ج 3 ص 732ح 82 از ابی بصیر از امام باقر علیه السلام روایت کند که فرمود قول خدای تعالی که فرمود«إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَیْهِمْ مِنَ السَّمَاءِ آیَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِینَ»و فرمود زود است که این را انجام دهد خدا برای ایشان ، عرض کردم ایشان کیانند؟ فرمود بنو امیه و شیعیانشان عرض

کردم آیه چه باشد ؟ فرمود رکود و ایستادن خورشید از اول ظهر تا وقت عصر و خروج سینه مردی و صورتش در چشمه خورشید معرفی می کند حسب و نسب خود را و این در زمان سفیانی است که هلاک خودش و گروهش آن وقت خواهد بود.

«رمضان»

در شهر رمضان خواهد آمد.

«رمله»

**رمله⁽¹⁾

در غیبت نعمانی ص 280 ذیل حدیثی از امام باقر علیه السلام روایت کند که زود است کسی که از دین خارج شده و رومی است وارد بر رمله شود، پس در آن سال اختلاف شدیدی در مغرب زمین باشد، الخبر.

«رنگ»

در شمائل خواهد آمد.

به هر رنگی خواسته باشد به همان رنگ گردد .

«رود نیل »

در مصر گذشت.

«روز قیام حضرت و در قائم حدیث 39 خواهد آمد که روز جمعه است.

و در حدیث 52 خواهد آمد که روز شنبه است .

«روزنامه ها »

در شیخ فضل الله خواهد آمد.

«روستا»

در ده ذکر شد .

«روش حضرت»

در سیره خواهد آمد.

امت من بگیرند روش کفّار را. در ساعت ظهور حدیث 32 خواهد آمد.

«روم»

**روم⁽¹⁾

در ملاحم ص 67 از کعب روایت کند که حضرت مهدی علیه السلام لشکری برای قتال با روم بفرستد و ده نفر هم بفرستد که تابوت سکینه را از غار انطاکیه خارج کنند که در آن است تورات و انجیلی که برای موسی و عیسی نازل شده آن وقت برای اهل تورات از توراتشان و برای اهل انجیل از انجیلشان حکم فرماید.

و در ص 150 در ذیل حدیث سفیانی دارد که پادشاه روم خروج کند با صد هزار صلیب ⁽²⁾که در زیر هر صلیبی ده هزار لشکر باشد پس طرسوسا⁽³⁾را با سر نیزه فتح کند، و اموال و مردم را بغارت ببرد، خداوند جبرئیل را بفرستد

بسوی مصیصه⁽¹⁾ومنازلش و هر چه در آن موجود است ، پس از جا برکند و بین زمین و آسمان (نگاه دارد) پادشاه روم با لشکرش بیایند زیر مصیصه و بگوید کو آن شهریکه روم و نصرانیها از آن ترسان بودند پس صدای خروسها و سگها و اسبان را از بالای سرشان بشنوند (دیگر ندارد که آن لشکر چه خواهد شد)در غیبت نعمانی ص 280 دارد که زود است خوارج از دین از روم به رمله وارد شوند.

در مستدرک حاکم ج 2 ص 421 دارد که رسول خداصلی الله و علیه و آله من جمله از اخبار آینده را بیان می فرماید که خلاصه اش آن است که شما با روم صلح خواهید کرد و بعد از صلح جنگ خواهید کرد.

و در ص428 دارد که از مصیبات دنیا روم است.

و در ملاحم ص 80 دارد که خلیفه بنی هاشم چهل سال حکومت کند و صلح روم هفت سال مانده بخلافتش بدست او باشد پس ایشان غدر کنند و در عمق بر علیه او جمع شوند پس بغم بمیرد الخ.

و در کنز العمال ج 14 ص 217 دارد که بر پا شود ساعت (ظهور) و حال آنکه روم بیشتر مردم باشند.

در الزام الناصب ج 2 ص 207 در ذیل خطبة البیان فرمود پس مهدی با کسانیکه با او هستند از مؤمنین بعد از کشتن سفیانی می روند و در شهری از شهرهای روم فرود می آیند پس می گویند لا اله الا الله محمد رسول الله صلی الله و علیه و آله پس دیوارهای آن می افتد.

«رومیه»

در ملاحم ص 80 دارد که حضرت به رومیه می رود پس آنجا را فتح کند و

گنجهایش را در آورد ، الخبر . و در مستدرک حاکم ج 4 ص 508 دارد که از حضرت رسول صلی الله و علیه و آله سؤال شد کدام یک از دو شهر زودتر فتح می شود؟ قسطنطنیه یا رومیه ؟ حضرت فرمود شهر هرقل که قسطنطنیه است.

در البرهان ص 154 از حذیفه از رسول خدا روایت کند که چهار تکبیر بگویند پس دیوارهای رومیه سقوط کند، و رومیه را رومیه گویند، چون مثل انار است از کثرت مردم پس ششصد هزار نفر را بکشند ، و زیورهای بیت المقدس را خارج می کنند و تابوتی که در آن سکینه است ، و مائده بنی اسرائیل ، و پاره های لوحهای موسی، و عصای موسی ، و مهر سلیمان، و دو قفیز از منّ (ترنجبین) که خدا برای بنی اسرائیل نازل کرده بود ؛ از شیر سفیدتر ، پس همه را برداشته برگردانند به بیت المقدس الخ.

پس بروند بطرف رومیه و قسطنطنیه الخ. در قسطنطنیه خواهد آمد.

«رویبضه»

**روبیضه⁽¹⁾

در مستدرک حاکم ج 4 ص 465 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که بیاید بر مردم سالهائی که سخت باشد و گیاه نروید و مردم ذلیل باشند آن وقت دروغگو تصدیق شود و راستگو تکذیب گردد و خائن و خیانتکار امین گردد و امین خائن شود، و رویبضه در ایشان نطق کند. سؤال شد رویبضه کدام است یا رسول الله ؟ فرمود مردم فرومایه و معیوب در امور عامه مردم سخن گوید.

و در ص 512 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که زود است بر مردم سالهائی بیاید که دروغگو تصدیق شود ، و راستگو تکذیب گردد (یعنی هرکس دروغ بگوید می گویند راست است و هرکس راست بگوید می گویند دروغ است

« وَإِنْ یَرَوْا سَبِیلَ الرُّشْدِ لَا یَتَّخِذُوهُ سَبِیلًا وَإِنْ یَرَوْا سَبِیلَ الْغَیِّ یَتَّخِذُوهُ سَبِیلًا» ، و امین خیانت کند و خائن امین گردد، و رویبضه سخن گویند، گفته شد یا رسول الله رویبضه چیست ؟ فرمود شخص سفیه و بی خرد در امور عامه مردم سخن گوید.

و در غیبت نعمانی ص 278 از امیرالمؤمنین علیه السلام روایت کند که فرمود پیش از آمدن قائم علیه السلام سالهائی است فریبنده در آن سالها تکذیب می شود راستگو و تصدیق می شود دروغگو، و مقرب می شود سخن چین و جاسوس و درحدیثی نطق می کند در آن رویبضه⁽¹⁾الخبر .

در کنز العمال ج 14 ص 216 و ص 229 سؤال شد رویبضه چیست ؟ فرمود مرد فرومایه و بی مزه سخن در امور عامه مردم می گوید.

در کنز العمال ج 14 ص 229 دارد که رویبضه در آخر زمان تکلم کند و سخن گوید گفته شد رویبضه چیست ؟ فرمود فاسق در امور عامه مردم سخن گوید .

در کنز ص 231 دارد که قبل از خروج دجال رویبضه تکلم کند یعنی پست ترین مردم .

در حدیث دیگر دارد که قبل از دجال رویبضه نطق کند گفته شد یا رسول الله رویبضه چیست ؟ فرمود کسی که اعتنائی به او نیست .

«ری»

در زوراء و طهران خواهد آمد .

در ملاحم ص53 و البرهان ص 151 دارد که خارج می شود از ری مردی چهار شانه گندم گون مولای (غلام) بنی تمیم است کوسج است به او شعیب بن صالح گفته می شود ، در چهار هزار لشکر که لباس ایشان سفید و پرچمهای

ایشان سیاه مقدمه است برای آمدن مهدی علیه السلام ملاقات نکند احدی او را مگر آنکه او را بکشد (در برهان) او را فراری دهد.

در علائم ظهور ناظم الاسلام کرمانی ص 144 از جلد خلفا ناسخ نقل کند که در شهر ری مردم فتنه انگیز فراوان آیند، و در آخرالزمان دیلمان بر ایشان تاختن کنند، و در آن دروازه که بسوی جبل (کوه) است چنان مردم مقتول کشته شوند که شمار ایشان را جز خدای نداند، و در آن دروازه هشت کس از بنی هاشم نماز گذارند که هریک دعویدار خلافت باشند، و مرد بزرگی که سمی (هم نام) پیغمبری بود در شهر بدر بندان افتد و او را چهل روز حصار دهند آنگاه مأخوذ دارند و مقتول (کشته سازند، و در آن ایام کارداری بلاد به سفیان افتد، مردم ری را داهیه (بلاء) بزرگ رسد و بلای قحط و غلا (گرانی) بالا گیرد در میان ایشان.

در بحار ج 60 ص 223 از معجم البلدان روایت کند که در تورات نوشته شده ری دریست از درهای زمین و محل تجارت مردم آنجا است، و از اصمعی نقل کند که گفت ری عروس دنیا است و محل تجارت مردم است.

و از امام صادق علیه السلام روایت کند که ری و قزوین و ساوه لعن شده اند و شوم هستند.

در غیبت نعمانی ص 299 نقل کند که یکی از جاهائی که جنگ می کنند باحضرت حجت اهل ری هستند.

در بحار ج 52 ص 226 در ذیل حدیثی دارد که فرمود یکی از علامات خراب شدن زورا است که ری باشد.

«ریح »

در باد گذشت.

«ریگ باران »

در سجستان خواهد آمد.

«زانو بند»

در غنیمت خواهد آمد.

«زبان»

**زبان⁽¹⁾

در مستدرک حاکم ج 4 ص 525 دارد که چون رسول خدا صلی الله و علیه و آله یاد آور فتنه شد و سائل سؤال کرد چه کنیم در آن زمان فرمود زبانت را نگاه دار و در خانه بنشین و بگیر آنچه را می شناسی و واگذار آنچه را نمی دانی و منکر می پنداری ، و تو خودت را مواظب باش مردم را کاری نداشته باش . (چون مردم به حرف خدا و پیغمبر نمی روند چه رسد به حرف تو).

و در غیبت نعمانی ص 197 از حضرت صادق علیه السلام روایت کند که فرمود باز دارید زبان خود را و ملازم خانه خود باشید که اگر این کار کنید بلاء خصوصی به شما نرسد بلکه عامه مردم را برسد (و نگوئید اگر ما سکوت کنیم دشمن ما را از پا در آورد) چون همیشه زیدیه سپر شمایند (یعنی چون ایشان جنگ را واجب می دانند و هر کس که قیام به شمشیر کند او را امام می دانند پس همیشه خواهند جنگید شما هم ساکت باشید تا صاحبتان تشریف بیاورد آن وقت هرچه دستور فرمود عمل کنید و کاسه ازآش داغتر نباشید).

در کافی ج 2 ص 114 رسول خدا صلی الله علیه وسلم فرمود نگاه دار زبان خود را که صدقه ای است (برای دفع بلا) از جان خود.

و در کافی ج 2 ص 115 از امام چهارم روایت کند که فرمود هر صبح زبان از تمام جوارح انسان سؤال می کند که چگونه صبح کردید ؟ همه می گویند صبح کردیم بخیر و خوبی اگر تو بگذاری.

زبان ایشان از عسل شیرین تر است . در زمان حدیث 28 خواهد آمد.

«زراعت»

در بین زراعت چرا کنند و خوشه ای را نخورند. در گوسفند خواهد آمد.

«زره»

دوازده هزار زره الخ. در قائم حدیث 127 خواهد آمد.

«زکات»

با زکات تجارت کنند. در اُمت حدیث 6 گذشت.

«زکام»

دودی چهل روز بین مشرق و مغرب را پر کند مؤمنین را شبه زکامی عارض شود الخ. در ساعت ظهور بعنوان (ان من أشراط الساعة دخانا الخ خواهد آمد.)

«زکریا بن آدم »

در بحار ج 6 ص 217 نقل کند که زکریا بن آدم به امام رضا علیه السلام عرض کردای آقای من ، من اراده دارم از اهل بیتم بیرون شوم چون سفهاء (و بی خردان ) زیاد شده اند حضرت فرمود این کار مکن چون بلا بواسطه تو از اهل قم دفع شود چنانچه دفع می شود بلا از اهل بغداد بواسطه موسی بن جعفر علیه السلام .

«زلزله»

در ملاحم ص 42 فرمود زلزله ای به اهل دمشق برسد در چند روز از ماه رمضان گذشته که مردم بسیاری هلاک شوند ، الخبر.

در کنز العمال ج 14 ص 235 دارد که در مدینه سه زلزله شود بطوریکه هر منافق و کافری از آن خارج شود.

در غیبت نعمانی ص305 دارد که چون زلزله ای در شام شود بیش از صد هزار هلاک شود ، رحمت است برای مؤمنین و عذابست برای کافرین ، در شام حدیث و خواهد آمد.

در ستاره خواهد آمد که در یک شب در زلزله خواهد شد.

سرخس را چنان زلزله عظیم افتد که مردمش از فزع بمیرند. در سرخس خواهد آمد.

وقتی زنا ظاهر شد زلزله هم ظاهر شود. در زنا خواهد آمد.

چه میگذرد بر ایشان از ترس و زلزله . در زنها حدیث 1 خواهد آمد.

«زمان»

(1) در ملاحم ص 132 در ذیل حدیثی حذیفه فرمود وای بر اهل آن زمان که چه می گذرد بر ایشان از هوسها و فزعها و زلزله ها و با آواز بلند گریه کردن خصوصا برای کسانیکه مال ظاهری دارند از قبیل طلا و نقره و خوش بحال کسی که خودش و عیالش راضی باشند و شناخته نشود که او صاحب طلا و نقره است.

(2) و در مستدرک ج 4 ص 431 از عبدالله بن مسعود روایت کند که شما در زمانی هستید که گوینده حق بهتر از ساکت است و قائم به حق بهتر از قاعد است. و بدرستیکه بعد از شما زمانی باشد که سکوت در آن بهتر باشد ازسخن

گفتن و نشسته بهتر است از ایستاده الخبر.

(3) و در ص 435 از رسول خدا علیه السلام روایت کند که خلاصه اش این است که بیاید زمانیکه مردم در آن غربال شوند غربال شدنی ، و باقی ماند مردمان رذل و پست ، و به عهد و امانت خود عمل نکنند و با هم در اختلاف باشند ، گفته شد به چه چیز امر می فرمائید ما را ؟ فرمود آنچه پیش شما معروفست بگیرید و آنچه منکر است عمل نکنید و قبول کنید آنچه را خاصان شما می گویند و واگذارید آنچه را عامه مردم می گویند.

(4) و در ص 436 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که زود باشد بیاید در آخراین امت مردانیکه سوار بر (میاثیر) دوچرخه و موتور شوند و درب مسجدهای خود حاضر شوند زنهاشان پوشیده و برهنه باشند (مثل لباس بدن نما) سر آن زنها مثل کوهان شترهای خراسانی باشد لعنت کنید ایشان را پس بدرستیکه ایشان لعنت کرده شدگانند الخبر.

(5) و در ص 436 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که خارج شود در این امت در آخر زمان مردمانی که با ایشان باشد تازیانها مثل دم گاو ایشان صبح کنند در سخط خدا و شب کنند در غضب خدا.

(6) و در مستدرک ج 4 ص 438 و کنز العمال ج 14 ص 218 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که بیاید بر مردم زمانیکه مخیر شود مرد بین عجز و فجور . پس کسیکه آن زمان را درک کرد عجز را بر فجور اختیار کند.

(7) و در مستدرک حاکم ج 4 ص 442 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که زیاد نکند زمان جز شدت را و مردم زیاد نکنند جز بخل را و بر پا نشود ساعت جز بر شرار مردم.

(8) و در ص 442 نقل کند که بیاید بر مردم زمانیکه در مساجد جمع شوند ولی یک مؤمن در بین ایشان نباشد.

(9) و در ص 454 از ابن مسعود روایت کند که گفت بیاید بر مردم زمانیکه مرد برود سر قبر و بخوابد و بگوید ای کاش من بجای صاحب این قبر بودم ، و این کار نه برای این است که دوست داشته باشد ملاقات خدا را بلکه بواسطه شدت بلا است (از شدت بلاهای زمانه آرزوی مرگ می کند)

(10) و در ص457 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که زود است بیاید بر امت من زمانیکه قراء و خوانندگان زیاد باشند و فقها کم، و علم گرفته شود و هرج زیاد باشد . گفته شد هرج چیست یا رسول الله ؟ فرمود کشتار بین خودتان ، پس از آن بیاید زمانیکه گروهی قرآن بخوانند ولی فقط زبانی باشد پس از آن بیاید زمانیکه اشخاص منافق و کافر و مشرک با مؤمن مجادله کنند به آنچه مؤمن می گوید (مثل اینکه معاویه علیه اللعنه برای امیرالمؤمنین علیه السلام می نوشت « وَ لَئِنْ أَشْرَکْتَ لَیَحْبَطَنَّ عَمَلُکَ ».

(11) ایضا در ص457 دارد که عبدالله بن عمر گفت بیاید بر مردم زمانی که نماند مؤمنی مگر آنکه ملحق به شام شود.

(12) و در ص 465 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که نازل می شود بر امت من در آخرالزمان بلاء سخت از پادشاهانشان که هرگز نشنیده شده باشد بلائی سخت تر از ظلم و جور بطوریکه مؤمن هیچ پناهی نداشته باشد ، در آن وقت خداوند مردی را از عترت من بفرستد که زمین را پر از عدل و داد کند، چنانچه پر از ظلم شده بود، راضی باشد از او ساکنین آسمانها و زمین ، و ذخیره نکند زمین از بذر خود چیزی را و آسمان حبس نکند باران را بلکه پی در پی باران رحمتش را بفرستد ، زندگی کند در ایشان هفت و یا هشت و یا نه سال . زنده ها تمنا کنند زنده شدن مردگان را بواسطه آن خیری که خداوند برای اهل زمین مرحمت فرموده .

(13) و در ص 465 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که بیاید بر مردم سالهائی

که علف نروید و سخت مردم گرفتار باشند، دروغگو را تصدیق کنند و راستگو را تکذیب نمایند تا اخر خبر که در رویبضه ذکر شد.

(14) و در ص 482 از عبدالله بن مسعود روایت کند که شما در زمانی هستید که علماء زیاد و خطبا کم هستند و عطا کننده زیاد است ، نماز در آن کوتاه است و خطبه اش طولانی است پس خطبه را کوتاه و نماز را طولانی کنید. پس بدرستیکه بعض بیانها سحر است کسی که آخرت بخواهد ضرر بدنیا می رساند و کسی که دنیا بخواهد ضرر به آخرت میرساند . پس ای گروه من ضرر بزنید به چیزی که فانی می شود برای چیزی که باقی می ماند .

(15) و در ص486 از ابن مسعود روایت کند که بیاید بر مردم زمانی که غبطه خورند بر حال مردی که سبکبار باشد چنانچه امروز آرزوی مرد مالدار و بچه دار را می خورید . الخبر.

(16) و در ص 510 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که فرمود خدایا درک نکند مرا زمانی یا درک نکنم زمان گروهی را که متابعت علم نمی کنند و از شخص حلیم حیاء نمی نمایند دلهاشان دل عجمها است و زبانشان زبان عربها .

(17) و در ص513 از رسول خدا صلی الله و علیه و آله روایت کند که بیاید بر مردم زمانیکه آسمان ببارد باران را ولی زمین گیاه نروید.

(18) و در غیبت نعمانی ص 159 از حضرت صادق علیه السلام روایت کند که بیاید بر مردم زمانیکه برسد به ایشان از ترس سکوتی و سستی که علم خود را جمع کند مثل مار در سوراخ خود، همین طور باشند تا ناگاه ستاره ایشان طلوع کند راوی گفت در اینمابین ما چه کنیم ؟ فرمود بوده باشید بر آنچه بودید تا خدا ستاره شما را برساند. (یعنی حضرت حجت علیه السلام را)

(19) و در ص206 از حسین (حسن) بن علی علیه السلام روایت کند که فرمود (و بعض فتنه ها را بیان کرد راوی عرض کرد خیری در آن زمان نیست حضرت