مشخصات کتاب
سرشناسه : آقادادی، احمدرضا، 1334 -
عنوان قراردادی : مرآة الابرار فی فضایل الشیعه و محبی الائمه الاطهار علیهم السلام . فارسی
عنوان و نام پدیدآور : مرآه الابرار : کتابی جامع پیرامون فضایل و صفات شیعیان و دوستان ائمه اطهار علیهم السلام / احمدرضا آقادادی ؛ مترجم مرکز فرهنگی دارالولایه امام امیرالمومنین علیه السلام.
مشخصات نشر : قم: دلیل ما، 1389.
مشخصات ظاهری : 614ص.
شابک : 95000 ریال: 978-964-397-632-3 ؛ 110000 ریال(چاپ سوم)
وضعیت فهرست نویسی : فاپا
یادداشت : فارسی - عربی.
یادداشت : چاپ سوم: 1390.
یادداشت : کتابنامه به صورت زیرنویس.
موضوع : شیعه
شیعه -- فضایل
شناسه افزوده : مرکز فرهنگی دارالولایه امام امیرالمومنین علی علیه السلام
رده بندی کنگره : BP211/5/آ66م4041 1389
رده بندی دیویی : 297/417
شماره کتابشناسی ملی : 2022210
اطلاعات رکورد کتابشناسی : فاپا
خیراندیش دیجیتالی : انجمن مددکاری امام زمان (عج) اصفهان
اشاره
بسم الله الرحمن الرحیم
مرآه الابرار
کتابی جامع پیرامون فضایل و صفات شیعیان و دوستان ائمه اطهار علیهم السلام
احمدرضا آقادادی
وان من شیعة لابراهیم
الصافات 83
فهرست مطالب
فصل اول
فضائل شیعیان و دوستان اهل بیت عَلَیهِم ُالسَّلام قبل از دنیا
1- خلقت نوری شیعه...
2- نور دیدگان از نور شیعه است ...
3- خداوند متعال شیعه را به پاکی ولادت، گرامی داشته است...
4- طینت و سرشت شیعه...
5 - ارواح شیعه...
6- شیعه در عالم میثاق...
7- نحوه ی آفرینش شیعه...
8- شیعیان ما از شیرینی آفریده شده اند...
9- احادیث گوناگون...
فصل دوم
فضائل شیعیان و دوستان اهل بیت عَلَیهِم ُالسَّلام در دنیا
1- شیعیان سریع تر به بلا می افتند...69
2- خصلتهای ده گانه ی شیعه...69
3- دو ثلث قران درباره ی اهل بیت عَلَیهِم ُالسَّلام و شیعه نازل شده است...69
4- محبین ائمه عَلَیهِم ُالسَّلام با ایشان همراهند...71
5- محبت ائمه عَلَیهِم ُالسَّلام به محبین شیعیانشان...79
6- خداوند تنها اعمال شیعه را می پذیرد...85
7- تنها دوستان علی عَلَیهِ السَّلام مؤمنند...85
8- رسول اکرم صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه خدمات شیعه به اهل بیت عَلَیهِمُ السَّلام را جبران می فرمایند...85
10- حقوق شیعه بر ائمه عَلَیهِم ُالسَّلام...87
11- گشایش در امور و رضایت خدا- و مخصوص محبین ائمه عَلَیهِم ُالسَّلام است...87
12- علماء حقیقی اهلبیت عَلَیهِم ُالسَّلام بوده و دانش آموزان ایشان شیعیانند...89
13- اسامی شیعیان نزد موالیانشان نوشته شده است...89
14- پنج خصلت الهی در مورد شیعه...91
15- شیعه بر حق و راه روشن است...93
16- تنها ائمه عَلَیهِم ُالسَّلام و شیعیانشان بر آئین ابراهیم هستند...93
17- رافضی بودن افتخار شیعه است...93
18- بهشت واقعی اقرار به امامت ائمه عَلَیهِم ُالسَّلام است...95
19- شیعه نوری در تاریکی زمین است...97
20- تمامی شیعیان شهیدند...97
21- شیعه برای اهل آسمان می درخشد...99
22- شیعه در هنگام ولادت از شیطان پوشیده شده و مبتلاء به بلای أبنه و بدکاره گری نمی گردد...101
23-خوشا به حال شیعیان حضرت قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف...101
24- خمس و فیء برای شیعه مباح است...101
25- شیعه از ائمه صابرتر است...103
26- خواب شیعه...105
27- اگر در نظر مردم عظیم نمی نمود ملائک به شیعه سلام می کردند...105
28- شیعه از قلبی همراه با بصیرت برخوردار است...105
29- همانا شیعه حواریون ائمه هستند و آنان از حواریون عیسی عَلَیهِ السَّلام برترند ...107
30- روز یکشنبه متعلق به شیعه دارد...107
31- شیعه مانند زنبور عسل است...107
32- حال شیعه از همه مردم بهتر است...107
33- شیعه، ترابیه است...109
34- فرشتگان الهی برای محبین امیرالمؤمنین عَلَیهِ السَّلام استغفار می کنند...109
35- قلم ثبت اعمال از شیعیان برداشته شده است...111
26- همانا ملائک خادم محبین ائمه عَلَیهِم ُالسَّلام هستند...111
37- دعای اباعبدالله الحسین عَلَیهِ السَّلام برای شیعیانشان...111
38- شیعه تا زمانی که زنده است از توبه محروم نمی شود...113
29- خداوند متعال شیعه را به چهار چیز مبتلا نمی کند...113
40- همانا خداوند شیعه علی عَلَیهِ السَّلام را آمرزیده است و از آنها راضی شده و آنان را مورد رحمت قرار داده و آنان را از هر بدی حفظ نموده است...115
41- شیعه برگ درخت نبوت است...115
42- شیعه گواه بر مردم است...115
43- شیعه دچار بیماری پیسی نمی شود...115
44- شیعیان سه دسته اند...115
45- چگونگی رزق شیعه...117
46- شیعه به هنگام وقات...117
47- روایت ابو بصیر از امام صادق عَلَیهِ السَّلام در مورد فضائل شیعه...119
48- محب ائمه عَلَیهِم ُالسَّلام همواره در عبادت است...125
49- شما برای بهشت آفریده شده اید...127
50- شیعه ی امیرالمؤمنین عَلَیهِ السَّلام شیعه ی خداوند و اولیاء او هستند...127
51- همه ی فرقه ها جز شیعه ضالّه و گمراهند...129
52- سبیل الله شیعه است...129
53- شیعیان ما عرب هستند...131
54- فضیلتی در نماز شیعه...131
55- شیعه خزانه دار ائمه است...131
56- دعای امام صادق عَلَیهِ السَّلام در حق شیعه...131
57- دعای امام مهدی عَلَیهِ السَّلام برای شیعیان...133
58- ضعفاء شیعیانند...133
59- بلاء در دنیا شیعه را پاک و مطهّر می کند...135
60- دعای فرشتگان الهی برای شیعه...137
61- محبة علی عَلَیهِ السَّلام مؤمن و متقی است...141
62- فضائل شیعه در حدیث نبوی...143
63- وه، چقدر شیعیان به خداوند نزدیکند !!...143
64-- ثبات قدم شیعه...145
65- کسی جز خواص شیعه، امام رضا عَلَیهِ السَّلام را زیارت نمی کنند...145
66- مردم حقیقی شیعیان هستند...147
67- دوست آل محمدی صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه دوست بدار حتی اگر فاسق باشد...147
68- برترین شیعیان...147
69- همانا خداوند متعال بزودی دنیا و آخرت را برای ائمه وشیعه جمع خواهد کرد...149
70- شیعه حافظ و نگهبان زمین است...149
71- شیعه برگزیده ی خداوند از امت پیامبرش صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه می باشد...149
72- شیعه جوهر فرزندان آدم عَلَیهِ السَّلام است...149
73- خواستگاه و منشاء دشمنی مردم نسبت به شیعیان چیست ؟...149
74- احادیث گوناگون...151
1- ملک الموت با شیعه با نرمی و مدارا رفتار می کند...173
2- احادیث نبوی در مورد فضائل محبین ائمه عَلَیهِم ُالسَّلام در آخرت...173
3- ائمه عَلَیهِم ُالسَّلام شیعیان را حتما شفاعت می کنند...183
4- تبدیل سیئات به حسنات مختص شیعه است...189
5- شیعیان اهل بیت عَلَیهِم ُالسَّلام در روز قیامت در امانند...191
6- شیعیان در روز قیامت در سمت راست خدای رحمانند...191
7- همانا شیعیان شفاعت می کنند...191
8- جایگاه شیعه بهشت است...195
9- همانا شیعیان در روز قیامت به همراه موالیانشان هستند...203
10- همانا امیرمؤمنان دوست دارانش را در بهشت و دشمنانش را در جهنم وارد می کند...207
11- شیعه آمرزیده شده است...209
12- بر شیعه حسابی نیست...211
13- شیعیان ما پس از ما نزدیکترین مخلوقات به عرش خداوند هستند...213
14- شیعیان ما به دامان ما چنگ میزنند...215
15- شیعیان علی عَلَیهِ السَّلام در فردوس اعلی همسایه ی خدا هستند...215
16- قسم به خدا بر شما جز در مورد برزخ، نگرانی دیگری ندارم...215
17- شیعیان علی عَلَیهِ السَّلام در روز قیامت رستگارند...217
18- کیفیت خانه های بهشتی شیعیان...217
19- شیعیان امیرمؤمنان عَلَیهِ السَّلام در روز قیامت بر منبرهایی از نور قرار دارند...217
20- شیعیان در روز قیامت سیراب وارد محشر می شوند...223
21- جایگاه شیعیان فاسق در آخرت...223
22- محبین علی بن ابیطالب عَلَیهِ السَّلام در عرصات قیامت هستند...225
23- هر که از شیعیان بمیرد در قبرش قرآن را به او می آموزند...235
24- علمای شیعه در قیامت...235
25- شیعه تا از گناهان پاک نشود از دنیا نمی رود...241
26- در روز قیامت همه ی مردم به جز شیعیان، به نام مادرانشان خوانده می شوند...243
27- به شیعه نُه خصلت عطا شده است...245
28- دوستی و شناخت حضرت فاطمه علیها السلام برای شیعیانشان او نافع و سودمند است...247
29- خداوند در روز قیامت توانائی گفتن لااله الا الله را از همه به جز ائمه و پیروانشان سلب فرماید...251
30- قسم به خدا اگر شما نبودید بهشت زینتی نداشت...253
31- احادیث گوناگون...253
1- صفات شیعه در کلام حضرت امیرمؤمنان علی بن ابی طالب عَلَیهِ السَّلام...267
2- اوصاف شیعه در نظر امام سجاد عَلَیهِ السَّلام...281
3- اوصاف شیعه در کلام امام باقر عَلَیهِ السَّلام...281
4- انتظارات امام صادق عَلَیهِ السَّلام از شیعیان و دوستانشان...283
5- نامه امام صادق عَلَیهِ السَّلام به گروه شیعیان و یارانشان...289
5- اوصاف شیعه در کلام امام کاظم...295
6- اوصاف شیعه در کلام امام رضا عَلَیهِ السَّلام...297
7- انتظارات امام جواد عَلَیهِ السَّلام از شیعیان و محبّینشان...299
8- انتظارات امام حسن عسگری عَلَیهِ السَّلام از شیعیانشان...301
9- زینت ما باشید...319
10- از مالتان به امام معصوم عَلَیهِ السَّلام هدیه بدهید...321
11- محافظت بر نماز...321
12- ورع و تقوی داشته باشید...323
13- شیعه ی ما نیست کسی که به مردم ظلم کند...329
14- پاکدامنی و کفاف...329
15- شیعه کسی است که خدا را اطاعت کند...329
16- شیعه تسلیم امر امام عَلَیهِ السَّلام است و از دشمنان امام بیزاری می جوید...329 17- شیعیان اسرار ائمه عَلَیهِم ُالسَّلام را کتمان می کنند...331
18- شیعه ی جعفری عَلَیهِ السَّلام شش خصلت دارند...333
19- مواسات و برادری با فقراء صفت مهمی از صفات شیعه است...333
20- یکدیگر را زیارت کنید...337
21- نصیحت و خیرخواهی...337
22- اجتماع قلبها...339
23- شیعه کسی است که به هفت چیز اقرار می کند...339
24- کسیکه چهار چیز را انکار کند شیعه نیست...339
25-اطاعت از سلطان...341
26- تفقُّه در دین...341
27- چنگ زدن به رسیمان ائمه عَلَیهِم ُالسَّلام...341
28- معرفت و شناخت...341
29- تقیه...343
30- یاری نکردن ظالم و منافق و کمک نخواستن از ایشان...345
31- یاد حسین عَلَیهِ السَّلام و زیارت آن حضرت از اوصاف شیعیان است...347
32- قلوب شیعیان ما از غلّ و غش خالی است...351
33- صبر...351
34- کسی که مال حرام بخورد شیعه نیست...353
35- زیارت امام رضا عَلَیهِ السَّلام از اوصاف شیعه است...353
36- شیعه اهل سکوت است...353
37- شیعیان ما با یکدیگر مهربانند...353
38- نماز شب...353
39- شیعه از مردم درخواست نمی کند...355
40- شیعه از چهار چیز بی نیاز نیست...355
41- بزرگداشت علماء از صفات شیعه است...355
42- شیعه ی ما کسی است که اعمالش چون ما باشد...355
43- امام صادق عَلَیهِ السَّلام شیعیانی را دوست دارند که دارای نُه صفت باشند...357
44- بهترین شیعیان...357
45- شیعه غلو نمی کند...357
46- سفارش جامع امام صادق عَلَیهِ السَّلام به شیعیانشان...359
47- محبین ائمه عَلَیهِم ُالسَّلام خردمند و با تقوی هستند...361
48- درجات و طبقات مختلف دوستان اهل بیت عَلَیهِم ُالسَّلام...361
49- فروتنی و خشوع و زیادی یاد خدا و...367
50-سفارش مفضّل بن عمر به شیعیان...369
51- امام صادق عَلَیهِ السَّلام شیعیان خود را به شش خصلت سفارش کردند...373
52- اخلاص در محبّت...375
53- دوری از شراب خواری و اجتناب از خوردن مارماهی و پرهیز از مسح بر روی کفش...375
54- کام برداشتن با آب فرات...375
55- اعتقاد به رجعت و حلال دانستن ازدواج موقت...375
56- زیارت ائمه عَلَیهِم ُالسَّلام...377
57- اداء امانت نسبت به نیکو کار و بد کار...377
58- بهترین شیعیان نزد امام صادق عَلَیهِ السَّلام...379
59- شیعه ی ما نیست کسیکه یکصدهزار درهم داشته باشد...379
60- احیاء امر امام از وظایف شیعه است...379
61- احادیث گوناگون...381
1- به نام خداوند بخشنده ی مهربان...395
2- أیات 6 و 7 سوره ی فاتحه...397
3- آیات 1 الی 3 سوره ی بقره...399
4- آیه ی 25 سوره ی بقره...399
5- آیه ی 31 بقره...403
6- آیه ی 82 سوره ی بقره...405
7- آیه ی 126 سوره ی بقره...407
8- آیه ی 148 سوره ی بقره...409
9- آیه ی 203 سوره ی بقره...411
10- آیه ی 251 سوره ی بقره...413
11- آیه ی68 سوره ی آل عمران...415
12- آیه ی 144 سوره ی آل عمران...417
13- آیه ی 170 سوره یآل عمران...421
14- آیه ی 198 سوره ی آل عمران...421
15- آیه ی 69 سوره ی نساء...423
16- آیه ی 116 سوره ی نساء...425
17- آیه ی 54 سوره ی مائده...427
18- آیات 16 و 17 سوره ی اعراف...429
19- آیات 46 الی 49 سوره ی اعراف...431
20- آیه ی 170 سوره ی اعراف...433
21- آیه ی 181 سوره ی اعراف...435
22- آیه ی 11 سوره ی انقال...437
23- آیه ی 66 سوره ی انفال...439
24- آیه ی 91 سوره ی توبه...441
25- آیه ی 102 سوره ی توبه...443
26- آیه ی 128 سوره ی توبه...445
27- آیه ی 58 سوره ی یونس...447
28- آیه 62 سوره ی یونس ...415
29- آیات 63 و 64 سوره ی یونس ...453
30- آیه ی 103 سوره ی یونس...457
21- آیه ی 40 سوره ی هود...459
32- آیات 118 و 119 سوره ی هود...461
33- آیه ی 28 سوره ی رعد...465
34- آیه ی 35 سوره ی رعد...467
35- آیات 24 و 25 سوره ی ابراهیم...473
36- آیه ی 27 سوره ی ابراهیم...471
37- آیه ی 37 سوره ی ابراهیم...473
38- آیه ی 42 سوره ی حجر...475
39- آیه ی 47 سوره ی حجر...477
40- آیه ی 68 سوره ی نحل...479
41- آیات 99 و 100 سوره ی نحل...481
42- آیه ی اول سوره ی مریم...483
43- آیات 58 و 59 سوره مریم...485
44- آیات 85 و 86 سوره ی مریم...487
45- آیات 101 الی103 سوره ی انبیاء...493
46- آیات 105 و 106 سوره ی انبیاء...493
47- آیه ی 24 سوره ی حج...495
48- أیه ی 38 سوره ی حج...497
49- آیه ی 78 سوره ی حج ...499
50- آیات 1 تا 11 سوره ی مؤمنون...501
51- آیات 57 تا 60 سوره ی مؤمنون...503
52- آیه ی 55 سوره ی نور...505
53- آیه ی 23 سوره ی فرقان...507
54- آیه ی 70 سوره ی فرقان...509
55- آیات 100 تا 102 سوره شعراء...511
56- آیه ی 89 سوره ی نمل...513
57- آیه ی 46 سوره ی قصص...515
58- آیه ی 83 سوره ی قصص...519
59- آیات 1 و 2 سوره ی عنکبوت...521
60- آیه ی 69 سوره ی عنکبوت...523
61- آیه ی 18 سوره ی سبأ...525
62- آیه ی 20 سوره ی سبأ...527
63- آیه ی 83 سوره ی صافات...529
64- آیه ی 62 سوره ی ص...531
65- آیه ی 9 سوره ی زمر...533
66- آیات 17 و 18 سوره ی زمر...535
67- آیه ی 29 سوره ی زمر...537
68- آیه ی 53 سوره ی زمر...539
69- آیه ی 7 سوره ی غافر...541
70- آیه ی 30 سوره ی فصلت...543
71- آیه ی 37 سوره ی شوری...545
72- آیه ی 67 سوره ی زخرف...547
73- آیات 40 الی 42 سوره ی دخان...549
74- آیه ی 15 سوره ی محمدصَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه ...551
75- آیه ی 2 سوره ی فتح...553
76- آیات 2 و3 سوره ی طور...555
77- ایه ی 21 سوره ی طور...557
78- آیه ی 39 سوره ی رحمن...559
79- آیات 10 و 11 سوره ی واقعه...561
80- آیات 17 الی 19 سوره ی واقعه...563
81- آیات 88 الی 94 سوره ی واقعه....565
82- آیات 13 و 14 سوره ی جدید...567
83- آیه ی 19 سوره ی حدید...569
84- آیه ی 20 سوره ی حشر...571
85- آیات 2 و3 سوره ی طلاق...573
86- آیه ی 8 سوره ی تحریم...575
87- آیه ی 27 سوره ی ملک...577
88- آیات 22 و 23 و 34 سوره ی معارج...579
89- آیات 38 الی 48 سوره ی مدثر...581
90- آیات 41 الی 45 سوره ی مرسلات...583
91- آیه ی 40 سوره ی نبأ...585
92- آیات 8 و 9 سوره ی تکویر...587
93- آیات 18 الی 21 سوره مطففین...589
94- آیات 7 الی 9 سوره ی انشقاق...591
95- آیه ی 11 سوره ی بروج...593
96 - آیات 8 و 9 سوره ی غاشیه...595
97- آیات 25 و 26 سوره ی غاشیه...597
98- سوره ی فجر...599
99- آیات 11 الی 13 سوره ی بلد...601
100 - ایه ی ششم سوره ی شمس ...603
101- سوره ی تین...605
102- آیه ی اول سوره ی بینه...607
103- آیه ی 7 سوره ی بینه...609
104- سوره ی عصر...611
پیشگفتار
هو اللطیف
حضرت پروردگار از سر لطف خویش انسان را آفرید تا مخلوقش بتواند با کسب معرفت قلّه های کمال را بدست آورده و غایت خلقتش را بیابد.
(الَّذِی خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَیَاةَ لِیَبْلُوَکُمْ أَیُّکُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا)
به یقین همه شما عزیزان عملهای بسیاری را می شناسید که موجب رستگاری صاحبش می شود
اما از نظر خدای بزرگ کدام عمل أحسن است؟
آیا نماز؟ آیا روزه؟ آیا زکات؟ آیا احسان و نیکی؟ آیا....؟
تایید می فرمائید که همه اعمال فوق و بسیاری که ذکر نشد جزو اعمال خوب هستند ولی آیا احسن هم می باشند.
از آنجا که خود را صاحب رأی نمیدانیم و فقیر مطلقیم با استفاده از فرمایشات ائمه ی معصومین عَلَیهِم ُالسَّلام نتیجه می گیریم که عمل احسن عملی است که با صبغه ی ولایت و رنگ محبت امیر مومنان علی عَلَیهِ السَّلام صورت گیرد و بی شک بر اساس صدها روایت صحیح السند هنگامی عملی احسن میشود که رنگ ولایت بر او زده شده و با محبت به حضرت مرتضی علی عَلَیهِ السَّلام صورت گیرد و در واقع این کار به جز از شیعیان و دوستان اهلبیت عَلَیهِم ُالسَّلام از کس دیگری ساخته نیست.
(الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی جَعَلَنَا مِنَ الْمُتَمَسِّکِینَ بِوِلاَیَةِ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ عَلیهِ السَّلام)
در همین راستا برای تبین فضائل و صفات و وظائف شیعیان کتابهای فراوانی به دست علمای بزرگ و محققین عالی مقام تالیف گردیده که هر کدام در زمانه خویش سپری محکم در برابر فتنه گران بوده است. نکته ای که در این کتب به چشم می خورد پراکنده بودن آیات و
روایات در بابهای مختلف است که اگر فردی به قصد تحقیق به آنها بنگردمی بایست کتابهای فراوانی را مطالعه نموده تا به مقصود خود نائل آید.
در میان همه این آثار ارزشمند کتاب وزین مرآة الأبرار در حد امکان مجموعه ای معتبر از آیات و روایات را با فصل بندی نوین در موضوعات مورد نیاز روز در خصوص فضائل و وظایف شیعیان گردآوری کرده و در نوع خود کاری بدیع و شاید کم نظیر را به عالم تحقیق و تالیف هدیه کرده است.
البته این سخن ما نبوده بلکه بسیاری از علمای اعلام و بزرگان وادی تحقیق بر این امر تاکید کرده اند که کتاب مذکور از بهترین کتب روائی طبع شده پیرامون موضوع تشیع می باشد.
مرکز دارالولایه امام امیرالمومنین علی عَلَیهِ السَّلام نیز بر حسب وظیفه دینی در جهت نشر معارف اهل بیت و تبلیغ ولایت مطلقه حضرت مولا علی عَلَیهِ السَّلام با تشکیل کار گروه تخصصی اقدام به ترجمه فارسی این اثر نفیس نمود که در این مسیر نیز از کتب لغت: قاموس، التحقیق، مفردات راغب، العین، لسان العرب، مجمع البحرین، مصباح المنیر و النهایه استفاده گردیده و البته در بسیاری از برگردانهای فارسی گوشه چشمی به ترجمه ی این روایات که توسط بزرگان اهل فن صورت گرفته بود داشته و از سلایق آنها نیز بهره گرفته است.
از این رو که فهم برخی از این روایات برای عموم مخاطبین ثقیل و دشوار می نمود از مولف محترم در خواست نمودیم که برای اینگونه روایات توضیحاتی مرقوم فرمایند و ایشان نیز دعوت ما را اجابت کرده و توضیحاتی که به صورت پراکنده در ذیل برخی از روایات می بینید حاصل قلم مولف گرامی مرآة الأبرار است.
در نهایت از همه دوستانی که در برگرداندن کتاب مرآة الأبرار به لغت فارسی و چاپ و نشر آن تلاش کرده و با علاقه در این زمینه فعالیتی انجام دادند تشکر فراوان نموده و برای ایشان آرزوی سلامتی و توفیق می نمائیم.
باشد که این عمل کوچک مورد رضایت و دعای خیر ولی امر حضرت بقیة الله الاعظم عَلَیهِ السَّلام و مادر طاهره ایشان سلام الله علیها واقع شود.
اصفهان دارالولایه امام امیرالمومنین علی عَلَیهِ السَّلام
ربیع المولود 1431
کَلّا إِنَّ کِتابَ الاَبرار لَفی علییّن(مطففین)
بسم الله الرحمن الرحیم
و کلبُهُم باسِطٌ ذراعَیهِ بِالوَصِیدِ
الْحَمْدُ للَّه النّاشِرِ فی الخلقِ فَضلَه وَ البَاسطِ مِنهم بِالْجُودِ یَدَهُ، نَحْمَدُهُ فِی جَمِیعِ أُمُورِهِ وَ نَسْتَعِینُهُ عَلَی رِعَایَةِ حُقُوقِهِ، وَ نَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ غَیْرُهُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً صَلَّی اللهُ عَلیهِ وَآلهِ عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ، أَرْسَلَهُ بِأَمْرِهِ صَادِعاً وَ بِذِکْرِهِ نَاطِقاً، فَأَدَّی أَمِیناً وَ مَضَی رَشِیداًوَ خَلَّفَ فِینَا رَایَةَ الْحَقِّ، مَنْ تَقَدَّمَهَا مَرَقَ وَ مَنْ تَخَلَّفَ عَنْهَا زَهَقَ وَ مَنْ لَزمَها لَحِقَ إنَّ مَثَلَ آلِ مُحَمَّدٍ صَلَّی اللهُ عَلیهِ وَآلهِ کَمَثَلِ نُجُومِ السَّمَاءِ، إِذَا خَوَی نَجْمٌ طَلَعَ نَجْمٌ، لا یُقاسُ بِهِم مِنْ هذِهِ الاْمَّةِ اَحَدٌ وَ لا یُسَوَّی بِهِمْ مَنْ جَرَتْ نِعْمَتُهُمْ عَلَیْهِ اَبَداً، هُم أساسُ الدِّینِ ، و عِمادِ الیَقینِ و هُم دعائمُ الإسلامِ و وَلائجُ الاعتِصامِ،بِهِمْ عَادَ الْحَقُّ إِلَی نِصَابِهِ، وَ انْزَاحَ الْبَاطِلُ عَنْ مُقَامِهِ،هُم شَجَرَةُ النُّبُوَّةِ وَ مَحَطُّ الرِّسَالَةِ وَ مُخْتَلَفُ الْمَلَائِکَةِ وَ مَعَادِنُ الْعِلْمِ وَ یَنَابِیعُ الْحُکْمِ نَاصِرُهُم وَ مُحِبُّهم یَنْتَظِرُ الرَّحْمَةَ وَ عَدُوُّهُم وَ مُبْغِضُهُم یَنْتَظِرُ السَّطْوَةَ و اللَّعنةَ.
الّلهُم فَصَلِّ عَلیهِم وَبارِکْ عَلَیهِمْ و تَرَحَّمْ عَلَیْهِمْ حَتَّی لا یَبْقی مِنْ صَلَواتِکَ وَرَحْمَتِک وَ بَرَکاتِکَ شَیءٌ.
آمینَ یا رَبَّ العَالَمین
مقدمه مولف
به نام خداوند بخشنده ی مهربان
ستایش و سپاس مخصوص خداوندی است که فضل خود را در بین خلق پراکنده کرده و دست سخاوت و بخشش خود را گسترانده است. در همه ی کارهایش او را سپاس گفته و در رعایت حقوقش یاری می خواهیم و گواهی می دهیم که هیچ معبودی جز او نیست و محمدصَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه بنده و فرستاده ی اوست. او را روشن گر امر خویش فرستاد و به ذکر خودش گویا کرد. پس در ادای این مأموریت امانتدار بود و در حالیکه به بالاترین درجه ی رشد رسیده بود جان سپرد پس قبل از وفات در بین ما پرچم حق (آل پیامبر) را جانشین قرار داد. آن پرچمی که هرکس از آن پیشی گیرد شکست می خورد و هر که از آن سرپیچی کند نابود می گردد و هر که همراه آن باشد به آن ملحق می شود و همانا مثل آل محمد صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه مانند ستارگان آسمان است که با پنهان شدن یکی از آنها، ستاره ی دیگری طلوع می کند، هیچ یک از افراد این امت با آنها قابل قیاس نیست و هیچ یک از گذشتگان با آنها مساوی نیست. نعمت خداوند بر آنها دائمی است. آنان اساس دین و عمود یقین و ستون های محکم اسلام هستند. به واسطه ی آنها حق به نصاب و حد خود رسیده و باطل از جایگاه (ناحقش )جدا می شود. آنها درخت نبوت و محل فرود رسالت و آمد و شد ملائکه و معدن های علم و چشمه های حکمت هستند. هرکه آنها را یاری کند و دوستدار آنان باشد منتظر رحمت و هر که دشمن آنها و مبغض آنها باشد منتظر عذاب و لعنت باشد.
بار خدایا چنان بر آنها صلوات و برکت و رحمت فرست که از صلوات و رحمت و برکاتت چیزی باقی نماند.
آمین یا رب العالمین
وَ امَّا بَعد فیما نعْرِفُ مِن الفِرقِ وَالمذاهب، لَیسَ فِرقَةٌ کَفرقَةٍ الشِّیعَةِ َجَرَتْ عَلَیهم مِن ظُلمٍ شَدیدٍوَ جَورٍ کَثیر ونَتَأسَّفُ أنْ نَقولَ أنَّ اَکثَر ما حُمِّلَت عَلَی الشِّیعةِ یَکون مِن جانبِ الَّذیِنَ غَصبوا عُنوانَ المُسلمِ وَ ظَنُّوا بِأنَّهُم أقدمُ عَلی رَسُولِ الله صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه فِی الإِسلامِ.
وَما ذنبُ الشّیعةِ؟ و َلِماذا یَقُولُونَ أنَّ قَتْلَ الشِّیعَةِ وَ لو کانَ طفلًا صَغیرا یُوجب الخُلُود فِی الجَّنَّة بَل هُوَ مِفتاحُ الجَنَّة؟
أَهُم یَعتَقِدونَ بِأَنَّ الشِّیعةَ شَرَکُوا بِالله کَما شرکتِ النَّصاری!؟ أَوْ هُم شرَکُوا کَما شَرکَتِ الیَهودُ بِقَولِهِمُ الکَذِبِ اَنَّ عُزیرَ ابنُ الله؟ أَو هُم مُشرکُون بِأنَّهُم یَعبُدُونَ الأَصنامَ أو یَعبُدُونَ البَقَرة؟؟
کلّا إنَّ الشَّیعَةَ لا یُشرِکُونَ بِالله بَل یَعتَقِدُونَ بِالوَحدانِیَّة.
أو لَعلَّهُم یَظُنُّونَ أنَّ الشِّیعَةَ لا یَعتَقِدُون بِرسالَةِ النَّبی صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه!؟
کلاَّ إنَّ الشِّیعَةَ یَعْتَقِدُونَ بِرِسالَةِ خَاتَمِ النَّبِیِّینَ وَیُعْلِنُونَ بِأَنَّهُ هُوَ أشرَفُ الأَنبِیاءِ وَ الْمُرْسَلِینَ أَوْ لَعَلَّهُمْ یَظُنُّونَ أَنَّ جَمَاعَةَ اَلشِّیعِیِّ لاَ یُصَلُّونَ ؟!أَوَّلاً یَصْدُقُونَ؟! أَوْ لاَ یَحْضُرُونَ اَلْحُجَ؟!
أَوْ لاَ یَصُومُونَ؟! أَوْ لاَیَحْتَرِمُونَ حُرْمَةَ اَلْمُصْحَفِ اَلشَّرِیفِ؟!
کلاَّ هَؤُلاءِ الظُّنُونُ کُلُّهَا بَاطِلَةٌ لِأَنَّهُم یُصَلُّونَ وَ یَصُومُونَ ویَصْدُقُونَ وَیَحُجُّونَ وَ یَحْتَرِمُونَ حُرْمَةَ المُصحَفِ لاِنه کِتَابُ اَللَّهِ وَ مُعْجِزَةُ اَلنَّبِیِّ صَلَّی اَللَّهُ وَعَلَیْهِ وَ آلِه.
فَلِماذا یُسَمُّونَ الشِّیعَةَ رافِضَةً کافِرَةً وَ لِمَاذَا یُحِلُّونَ دِمَاءَ هُمْ وغَضَبَ امْوَالِهِمْ وَ هَتْکَ نَوَامِیسِهِم؟!
لَیْسَ لِهَذَا اَلسُّؤَالِ جَوَابٌ إِلاَّ جَوَابٌ وَاحِدٌ وَ هُوَ فِعْلُ اَلشِّیعَةِ فِی إمْتثَالِ مَا أَمَرَ اَللَّهُ سُبْحَانَهُ وَ تَعَالَیَ بِهِ فِی کِتَابِه:
( قُلْ لَا أَسْأَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِی الْقُرْبَی )(1)
نَعَمْ إِنَّمَا ذَنْبُ مَنْ عَمِلَ بِهَذِهِ اَلْآیَةِ اَلْکَرِیمَةِ کَبِیرٌ وَ لَیْسَ عِنْدَهُمْ معفُو بَلْ مُنْذُ رحلَةِ اَلنَّبِیِّ صَلی اللَّهُ وَعَلَیْهِ وَ آلِهِ، اَلْعَامِلُونَ بِهَذِهِ اَلْآیَةِ مَهْدُورُونَ دِمَائَهُمْ أَوْ مَسْجُونونَ أَوْ مطْرودونَ أَوْ مقطوعَة رُؤُسِهِم.
1) الشوری - 23
پس از حمد و ثنای خداوند، با توجه به شناختی که از مذاهب و فرقه های مختلف مذهبی داریم هیچ گروهی را مانند شیعه نمی شناسیم که تا این اندازه تحت ظلم و ستم قرار گرفته باشد. البته متأسفانه که بگوئیم بیشتر ظلمهای مذکور از جانب کسانی بر شیعیان وارد شده که نام خود را مسلمان گذاشته اند و گمان می کنند که حتی از رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه نیز مسلمان ترند.
راستی گناه شیعه چیست؟ و به چه دلیل می گویند کشتن شیعه، حتی اطفال خردسال ایشان،سبب زندگی جاوید در بهشت بوده و بلکه این کشتار کلید و مفتاح بهشت است؟
آیا آنها معتقدند که شیعیان همانگونه که نصرانی ها برای خدا شریک قائل شده اند مشرک می باشند؟! یا معتقدند که شیعیان مانند یهودیان که گفتند عُزَیر پسر خداست، مشرک شده اند؟! یا شیعیان را جزء کسانی می دانند که بت می پرستند یا گاو را معبود خود قرار دادهاند؟!
هرگز، چرا که شیعیان مشرک نبوده و در عین حال به یگانگی خداوند معتقدند.
شاید دشمنان ایشان گمان می کنند که شیعیان به رسالت پیامبر اعتقاد ندارند؟!
هرگز، چرا که شیعیان به رسالت پیامبر معتقد بوده و اعلان می کنند که او اشرف انبیاء و پیامبران است. یا شاید این افراد گمان می کنند که شیعیان نماز نمیخوانند؟! خمس نمیدهند؟! به حج نمی روند؟! یا روزه نمی گیرند؟! یا به قرآن احترام نمی گذارند؟!
هرگز، همه ی این گمان ها باطل است چرا که شیعیان نماز می خوانند، روزه می گیرند، خمس می دهند، حج به جا می آورند و قرآن را محترم می شمارند چرا که آن کتاب خداوند و معجزه ی پیامبر صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه است.
پس به چه دلیل آنها شیعه را کافر و رافضی می نامند و ریختن خون آنها و غصب اموالشان و تجاوز به نوامیسشان را حلال می شمرند؟!
در حقیقت پاسخ این سؤال را و علت این کشتار را جز در امتثال و پیروی شیعه از امر خداوند سبحان نمی توان یافت آنجا که فرموده است:
«ای پیامبر به مردم بگو در مقابل امر رسالت هیچ اجر و پاداشی از شما نمی خواهم جز آنکه اهل یتیم را دوست داشته باشید».
بلی، از نظر آنها گناه کسانی که به این آیه ی کریمه عمل کنند بزرگ و غیر قابل بخشش است بلکه پس از رحلت پیامبر صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه تا امروز کسانی که به این آیه عمل کرده اند یا کشته شده و سر از تنشان جدا شده و یا به زندان افتاده و یا تبعید شده اند.
أَیُّها الأصدقاءُ الکِرامُ إنَّ هذِهِ التُّحْفَةَ هَدِیَّةٌ مُخْتَصَّةً بِالْمُؤمِنینَ مِنَ الشِّیعَةِ ومَا أَعْنِی غَیرَهُم الَّذِینَ غَصَبُوا بَیْتَ اَللَّهِ وَ حَرَّمَ النَّبِیُّ صلَّی اللَّهُ وعَلَیْهِ وَ آلهِ وَلَیسَت لَهُمُ الْمَعْرِفَةُ لِأهلِ بَیْتِ اَلنَّبِیِّ صَلی اَللَّهُ وَعَلَیْهِ وَ آلِه بَلْ کَتَبْتُهُ لِیَعْرِفَ ما شَأْنُکُمْ ولْیَعْلَمَ مَنْ أَنْتُمْ وَ مِن أَیْنَ جِئْتُمْ وَ فِی أَیْنَ وَ إِلَی أَیْنَ أَنْتُمْ ؟کَتَبْتُهُ لِغَایَةِ حَظِّکُمْ وَلأنَّ نَشکُرَ اللَّهَ سُبْحَانَهُ وَ تَعَالَیْ لِعَظِیمِ نَعْمَائِهِ عَلَیْنَا ومَا أعْظَمَ نِعْمَةً عَلَیْنا مِن وَلایَةِ أَمِیرِ اَلْمُؤْمِنِینَ عَلِیِّ بن ابی طالِبٍ صَلَواتُ اللَّهِ وَسلامُهُ عَلَیهِ وَعلی آلِهِ المَعصُومینَ علیه السَّلامُ کَما قال سبحانه:
(ولَتُسْأَلُنَّ یَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِیمِ)(1)
کَتَبْتَهُ لِتَعْلَمَ مَنْزِلَتَنَا وَ لاَن لاَ نُقَاسُ أَنْفُسَنا وَ مَنْ مَعَنَا،بِغَیْرِنَا فِی الْعَقِیدَةِ ،کتَبَتُهُ تَذْکِرَةٌ لِأُوْلَی الْأَلْبَابِ. أَلَا وَ اِنَّ الشِّیعَةَ لَیْسَتِ الجَدِیدَةَ المُسْتَحْدَثَةُ بَلْ کَانَتِ الأصیلة اَلْقَدِیمَةُ مُنْذُ خَلَقَ اَللَّهُ سُبْحَانَهُ وَ تَعَالَی العالِمُ ،وذِکْرَ اللَّهُ «عزّذکرُهُ »هَذَا اَلْإِسْمَ فِی اَلْقُرْآنِ حَیْثُ قَالَ فِی سُورَةٍ مُبَارَکَة الصَّافَّاتِ فِی شَأْنِ إِبْرَاهِیمَ عَلَیْهِ السَّلاَمُ بِأَنَّهُ مِنْ شِیعَةِ نُوحٍ«بحسَب ِالتَّنزیل»:
( وَ إِنَّ مِنْ شِیعَتِهِ لَإِبْراهِیمَ)(2)
و أیضا فِی سُورةِ القصَص ِذَکرَ بِانَّ اصحابَ مُوسی عَلَیهِ السَّلام مِن شیِعَتِةِ حیثُ قالَ:
( فَاسْتَغاثَهُ الَّذِی مِنْ شِیعَتِهِ عَلَی الَّذِی مِنْ عَدُوِّهِ )(3)
وَ نَفتَخِرُ بِأنَّنا سَمینا شیعَةً وَنَتَزَیَّنُ بِهَذا الإسمِ المُبارَکِ.
وفی رِوَایَاتٍ صَحِیحَةٍ ذُکِرَ بِأَنَّ الْحَسَنَ و اَلْحُسَیْنَ علیهم السَّلاَمُ مِنْ شِیعَةِ أَمِیرِ اَلْمُؤْمِنِینَ عَلَیْهِ السَّلام وأنّه عَلَیْهِ السَّلاَمُ مِنْ أَشْیَاعِ اَلرَّسُولِ صَلی اَللَّهُ وعَلیهِ وَآلهِ
رِوَایَةِ اَلْأُولَی: قَالَ عَلِیُّ بْنُ موسی اَلرِّضَا عَلَیْهِ السَّلاَمُ :إِنَّمَا شِیعَةُ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ عَلَیهِ السَّلامُ الحَسَنَ والحُسَینَ عَلَیهِمَا السَّلام .«الحدیث»-(4)
ای دوستان گرامی، همانا این کتاب هدیه ای است که به شیعیان مؤمن اختصاص دارد و سخنی با غیر آنها ندارد. بلکه هدف از نگارش این کتاب آن است که شأن شما شیعیان شناخته شود و خود را بشناسید و بدانید که از کجا آمده اید، در کجائید و به کجا می روید؟ قلم زدم تا بهره و لذت وافر ببرید و به خاطر نعمات عظیم خداوند از او تشکر کنید و کدامین نعمت از نعمت ولایت امیر مؤمنان علی بن ابی طالب که صلوات و سلام خداوند بر او و خاندان معصومش عَلَیهِم ُالسَّلام باد، بالاتر و عظیم تر است. آنچنان که خداوند سبحان فرمود:
«حتما در روز قیامت از نعیم پرسیده می شوید».
کتابی به نگارش در آوردم تا منزلت و جایگاه شما شیعیان مشخص شود و هرگز خود را با غیر شیعه مقایسه نکنید. این کتاب تذکری برای اولوالالباب و خردمندان است. بدانید که مذهب شیعه یک مذهب جدید تازه تأسیس نیست بلکه شیعه اصیل و قدمت آن به آفرینش جهان باز می گردد. آنجا که خداوند با ذکر این نام در قرآن در سوره ی مبارکه صافات در شأن حضرت ابراهیم عَلَیهِ السَّلام فرمود که او از شیعیان نوح است، و همچنین در سوره ی قصص بیان فرمود که باران موسی عَلَیهِ السَّلام از شیعیان او بوده اند در واقع به بیان قدمت وجودی شیعه پرداخته است. (دیگران بروند و نامی از خویش در قرآن بیابند)
ما افتخار می کنیم که ما را شیعه نامیده اند و این اسم مبارک زینت ماست.
چگونه به این نام افتخار نکنیم در حالیکه در روایات صحیح ذکر شده است که امام حسن و امام حسین عَلَیهِم ُالسَّلام از شیعیان امیر مؤمنان عَلَیهِ السَّلام بوده اند و آن حضرت نیز خود از شیعیان پیامبرصَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه بوده اند.
حضرت امام رضا عَلَیهِ السَّلام فرمودند: همانا شیعهی امیر مؤمنان عَلَیهِ السَّلام حسن و حسین عَلَیهِم ُالسَّلام هستند.
روایة الثانیة:عَنِ الحَسَنِ بْن علی اَلْعَسْکَرِیِّ عَلَیْهِما السَّلاَمُ قَالَ :إِنَّ اَللَّهَ أَوْحَی إِلَی رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَآلِه إِنی قَدْ أَیَّدْتُکَ بِشِیعَتَیْنِ ،شِیعَةٍ تَنْصُرُکَ سِرّاً فَسَیِّدُهُمْ وَ أَفْضَلُهُمْ أبوطالب وَ شِیعَة تَنْصُرُکَ عَلاَنِیة فَسَیِّدُهُمْ وَ أَفْضَلُهُمْ عَلَی بْنِ أَبِی طَالِب(1)
وَهذا دَلِیلَ باِنَّ اَلشِّیعَةَ لَیْسَتْ حِزْبَ سِیاسِی أَوْ شُعْبٌ مُسْتَحْدَثَة کَالوَهَابِیَّةِ أَعَاذَنَا اَللَّهُ وَ جَمِیعُ اَلْمُسْلِمِینَ مِن شَرِّهَا
وَ أَمَّا فِی شَرْحِ مَا بَیْنَ أَیْدِیکُمْ:
هَذَا اَلْکِتَابِ مُشْتَمِلٌ عَلَی خَمْسَةِ فُصُولٍ وَکَّلُ فَصْلٍ مَقْسُومٍ عَلَی أَجْزَاءٍ بِمَا یَلِی:
الْفَصْلِ الْأَوَّلِ :فَضَائِلُ الشِّیعَةِ وَ مُحِبَّی اَلْأَئِمَّةِ عَلَیْهِمُ اَلسَّلاَمُ قَبْلَ اَلدُّنْیَا.
وَهوَ فی شَرحِ طینَتِنا وَبَدءُ خَلَقْتَنَا وَ کَیْفِیَّةُ حُدُوثِنَا.
اَلْفَصْلِ الثانِی: فَضَائِلُ الشِّیعَةِ وَ مُحِبَّی اَلْأَئِمَّةِ عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ فِی اَلدُّنْیَا.
وهِیَ فِی شَرْحِ مَنَاقِبِنَا وَ فَضَائِلِنا لِأَجَلِ مُشَایَعَةِ اَلنَّبِیِّ وَ أَهْلِ بَیْتِهِ عَلَیْهِمُ اَلسَّلاَمُ فِی اَلدُّنْیَا.
الْفَصْلِ الثَّالِثِ :فَضَائِلُ الشِّیعَةِ وَمُحِبَّی الأئِمَّةِ علیهم السَّلامُ فی الآخِرَةِ.
إِنْ کُنَّا نَقْرَأُ هَذَا اَلْفَصْلَ ،لاَ نَخَافُ اَلْمَوْتَ أَبَداً وَ عَلَیْنَا سَوَاءٌ أَنْلاَقَی الْمَوْتُ أوِ المَوْتُ یُدْرِکُنَا ونَحْنُ فِی وِلایَةِ أَمیرِ المُؤْمِنِینَ علیهِ السَّلام.
الْفَصْلِ الرَّابِعِ :مَا یَنْتَظِرُ الْأَئِمَّةُ عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ مِنْ أَشْیَاعِهِمْ وَ مُحِبِّیهِمْ.
بِمَایِلِی فِی هَذَا اَلْفَصْلِ تَشْرَحُ وَظائِفَ أَشْیاعِهِمْ وَ الْأَعْمالَ اَلَّتِی مَنْ عَمِلَ بِهَا فَهُوَ مَحْبُوبٌ عِنْدَ اَللَّهِ وَ عِنْدَ اَلْأَئِمَّةِ عَلَیْهِمُ السَّلاَم.
الفَصلِ الخامِسِ:فَضائِلُ الشّیعَةِ وَمُحِبّی الأئِمَّةِ الأطْهارِ عَلَیهمُ السَّلامُ فی الآیاتِ الکَریمَةِ .
فِی هَذَا اَلْفَصْلِ نَفْهَمُ بِأَنَّنَا ذُکِرْنَا فِی اَلْقِرَانِ وَ ذَکَرْنَا اَللَّهُ سُبْحَانَهُ وَ تَعَالَی
1) جواهر السنیة 436
و حضرت امام حسن عسکری عَلَیهِ السَّلام نیز فرمودند: همانا خداوند به رسول خویش صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه وحی فرمود که تو را با دو گروه شیعه تأیید می کنم، شیعیانی که تو را در خفا یاری می کنند که سید و برترین آنها ابوطالب است و شیعیانی که آشکارا تو را یاری می کنند که سید و برترین آنها علی بن ابی طالب عَلَیهِ السَّلام است.
و این دلیلی است بر اینکه شیعه یک حزب سیاسی و شعبه ی جدیدی مانند وهابیت که خدا ما وهمه ی مسلمین را از شر آنها در امان بدارد، نیست.
و اما توضیحاتی در ارتباط با کتاب حاضر:
این کتاب مشتمل بر پنج فصل به شرح زیر می باشد:
فصل اول: فضائل شیعیان و دوستان اهلبیت عَلَیهِم ُالسَّلام قبل از دنیا
در این فصل طینت شیعه و آغاز آفرینش ایشان و نحوه ی به وجود آمدن آنها توضیح داده شده است.
فصل دوم: فضائل شیعیان و دوستان اهلبیت عَلَیهِم ُالسَّلام در دنیا
در این فصل فضائل و ویژگیهای شیعه به خاطر مشایعت و پیروی از پیامبر صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه و اهل بیتش عَلَیهِم ُالسَّلام در دنیا آورده شده است.
فصل سوم: فضائل شیعیان و محبین ائمه عَلَیهِم ُالسَّلام در آخرت
دوستان اهلبیت عَلَیهِم ُالسَّلام اگر این فصل را بخوانند هرگز از مرگ نهراسیده و برای ایشان یکسان می گردد که در شرایطی که ولایت امیرمؤمنان عَلَیهِ السَّلام را پذیرفته اند مرگ چگونه به سراغ ایشان بیاید.
فصل چهارم: انتظارات ائمه عَلَیهِم ُالسَّلام از شیعیان و محبینشان (وظایف و صفات شیعیان)
آنچه که در این فصل می آید تشریح وظایف شیعیان و اعمالی است که عامل به آنها نزد خداوندو ائمه عَلَیهِم ُالسَّلام محبوب می گردد.
فصل پنجم: فضائل شیعه و محبین ائمه عَلَیهِم ُالسَّلام در آیات کریمه ی قرآن
در این فصل متوجه می شویم که خداوند از شیعه در قرآن یاد کرده است.
مَبْلَغِ سَعْیِی فِی هَذَا اَلْکِتَابِ اَلرُّجُوعُ إِلَی مَنابِعَ وَ مَأخَذٍ مُتَعَدِّدَةٍ لِغَایَةِ اَلْحَظِّ مِنْهُمْ بَلْ قَرَأْتُ بَعْضَهُمْ کَلاَّ کبحارالأنْوَار وَ تَفْسِیرِ اَلْبُرْهَانِ وَ أَمَالِی الصُّدُوقِ وَ الإِخْتِصاصِ لِلْمُفِیدِ وَ...و إستَفَدتُ مِنْ وَسَائِلِ الشِّیعَةِ وَ الْمُسْتَدْرِکِ وَ تُحُفَّ العُقولَ وَ...وَلَکِنَ اجتَنَبتَ مِن دَرَجِ الرِّوَایَاتِ الْمُکَرَّرَةِ وَ فِیهِ أَکْثَرُ مِن 600 روایة و 160 آیة.
عَلَی أَیِّ حَالٍ أَشْکُرُ مِمَّنْ یَذْکُرُنِی بذِکْر رِوایاتٍ أُخْرَی أَوْ آیَاتٍ مُرْتَبِطَةٍ وَ نَطْلُبُ مِنَ اللَّهِ التَّوْفِیقَ وَ الْعَمَلَ بِما یُرْضِیهِ وَ الْحُمْدَلِلَهُ رَبُّ الْعالَمِینَ
و الله هو الموفق المعین
احمد رضا الآقادادی
Email: Ahmadreza .aghadadi@yahoo.com
WWW.SHIA-HAGH.COM
در این کتاب سعی نموده ام که با مراجعه به منابع و مأخذ بسیار، بیشترین استفاده را برده باشم. لذا بعضی از این منابع مانند بحارالانوار، تفسیر البرهان، امالی شیخ صدوق و اختصاص شیخ مفید را به طور کامل مطالعه کرده و از کتاب هایی چون وسائل الشیعه و مستدرک و تحف العقول و... نیز استفاده نموده و از درج روایات تکراری اجتناب کرده ام.
به هر حال پیشاپیش از کسانی که روایات و یا آیات مرتبط دیگری که از قلم حقیر افتاده است را به اینجانب متذکر شوند تشکر می کنم. در نهایت از خداوند متعال توفیق و عمل به آن چیزی را که مورد رضایت اوست طلب می کنم و ستایش مخصوص خداوند جهانیان است.
احمدرضا آقادادی
Email: Ahmadreza.aghadadi@yahoo.com
WWW.SHIA-HAGH.COM
وُجُوهٌ یَوْمَئِذٍ ناعِمَةٌ لِسَعْیِها راضِیَةٌ
غاشیة /8
فصل اول: فضائل شیعیان و دوستان اهل بیت عَلَیهِم ُالسَّلام قبل از دنیا
اشاره
1-فی بدءِ خلقِ الشَّیعَةِ وهُم أنوارٌ
1-عَنْ أَبِی عَبْدِاللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَالَ :سُئِلَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه فَقِیلَ لَهُ یَا رَسُولَ اَللَّهِ مَا کُنْتُمْ قَبْلَ خَلْقِ السَّمَوَاتِ وَ الْأَرْضِ فَقَالَ :کُنَّا أنواراً حَوْلَ اَلْعَرْشِ نُسَبِّحُ اَللَّهَ وَ نُقَدِّسُهُ حَتَّی خَلَقَ اللّه تَعَالَی اَلْمَلاَئِکَةَ فَقَالَ لَهُم:سَبِّحُوا وَ قَدَّسُوا فَقَالُوا :یَا رَبَّنَا لاَ عِلْمَ لَنَا فَقَالَ لَنَا سَبِّحُوا فَسَبَّحْنَا فَسَبَّحَ اَلْمَلاَئِکَةُ بِتَسْبِیحِنَا الاّ أنّا خُلِقْنَا مِنْ نُوَرَاَللَّهِ تَعَالَی وَ خُلِقَ شِیعَتُنَا مِنْ شُعَاعِ نُورِنَا فَشِیعْنَامُنَا(1)
2- عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْداللَّهِ اَلْأَنْصَارِیِّ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اَللَّهِ صَلی اَللَّهُ وَعَلَیهِ وَ آلِهِ یَقُولُ ان اللَّهَ خَلَقَنِی وَ خَلَقَ عَلیّاً فاطِمَةَ وَالحَسَنَ وَ الْحُسَیْنَ وَ الْأَئِمَّةَ عَلَیهِمُ السَّلاَمُ مِنْ نُورٍ فَعَصَرَ ذَلِکَ اَلنُّورَ عَصْرَةً فَخَرَجَ مِنْهُ شیعَتُنا فَسَبَّحْنا فَسَبَّحُوا وقَدَسْنَا فَقَدَّسُوا وَ هَلَّلْنَا فَهَلَّلُوا وَ مَجَّدْنَا فَمَجَّدُوا وَ وَحَّدْنَا فَوَحَّدُوا ثُمَّ خَلَقَ اَللَّهُ اَلسَّمَوَاتِ وَ اَلْأَرَضِینَ و خَلَقَ اَلْمَلاَئِکَةَ فَمَکَثَ اَلْمَلاَئِکَةُ مِائَةَ عامٍ لا تَعْرِفُ تَسْبِیحاً ولا تَقْدِیساً ولا تَمْجِیداً فَسَبَّحْنا وَسَبَّحَت شیعَتُنا فَسَبَّحَتِ المَلائِکَةُ لِتَسبیحِنا وَ قَدَّسْنا فَقَدَّسَت شِیعَتُنا فَقَدَّسَتِ المَلائِکَةُ لِتَقدِیسِنا ومَجَّدْنا فَمَجَّدَت شِیعَتُنَا فَمَجَّدَتِ اَلْمَلاَئِکَةُ لِتَمْجِیدِنَا وَ وَحَّدنا فَوَحَّدَتْ شِیعَتُنَا فَوَحَّدَتِ اَلْمَلاَئِکَةُ لِتَوْحِیدِنَا وَ کَانَتِ اَلْمَلاَئِکَةُ لا تَعْرِفُ تَسْبِیحاً ولا تَقْدِیساً مِنْ قَبْلِ تَسْبِیحِنَا وَ تَسْبِیحِ شِیعَتِنَا فَنَحْنُ الْمُوَحِّدُونَ حِینَ لاَ مُوَحِّدَ غَیْرُنَا وَ حَقِیقٌ عَلَی اَللَّهِ تَعَالَی کَمَا اِخْتَصَّنَا وَ اِخْتَصَّ شِیعَتَنَا أَنْ یُنْزِلَنَا أعْلَی عِلِّیِّینَ إِنَّ اَللَّهَ سُبْحَانَهُ وَ تَعَالَی اِصْطَفَانَا وَ اِصْطَفَی شِیعَتَنَا مِنْ قَبْلِ أَنْ نُکَوِّنَ أَجْسَاماً فَدَعَانَا وَ أَجَبْنَا فَغَفَرَ لَنَا وَ لِشِیعَتِنَا مِنْ قَبْلِ أَنْ نَسْتَغْفِرَاللَّه(2)
1- خلقت نوری شیعه
1- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: از رسول اکرم صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه سوال شد: ای رسول خدا، قبل از آفرینش آسمانها و زمین چگونه بودید؟ رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه فرمودند: نورهایی بودیم در اطراف عرش که خداوند را تسبیح و تقدیس می کردیم تا اینکه خداوند متعال فرشتگان را آفرید و به ایشان فرمود: تسبیح کنید و تقدیس گویید. پس ایشان عرض کردند: پروردگارا ما به چنین کاری علم و آگاهی نداریم اینجا بود که خداوند ما را امر به تسبیح فرمود و چون ما تسبیح کردیم ملائک به تسبیح ما، تسبیح کردند. همانا ما از نور خداوند متعال آفریده شده ایم و شیعیان ما از شعاع نور ما خلق شده اند، پس شیعیان ما از ما هستند.
2- جابر بن عبدالله انصاری نقل می کند که شنیدم از رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه که می فرمودند:
همانا خداوند من و علی و فاطمه و حسن و حسین و ائمه عَلَیهِم ُالسَّلام را از نوری آفرید سپس آن نور را فشرد تا اینکه شیعیان ما از عصاره ی آن خارج شدند پس ما تسبیح گفتیم و شیعیان ما نیز تسبیح گفتند و ما خدای را تقدیس کردیم، و شیعیان نیز تقدیس نمودند و ما تهلیل گفتیم (گفتن لا اله الا الله)، ایشان نیز تهلیل گفتند و ما پروردگارمان را ستایش کردیم، پس شیعیان ما نیز او را تمجید و ستایش کردند. و پس از اقرار به توحید ما، شیعیان نیز به توحید اقرار کردند، سپس خداوند آسمانها و زمین ها و ملائک را آفرید، پس ملائک یکصد سال در حالیکه به تسبیح، تقدیس و تمجید خداوند علم وشناختی نداشتند درنگ نمودند، پس ما و سپس شیعیانمان به تسبیح و تقدیس و ستایش پروردگار مبادرت نمودیم و ملائکه نیز به تبعیت ما دست به کار شده و حق تعالی را تسبیح و تقدیس و تمجید نمودند.
و اینگونه بود که اول ما و شیعیانمان به یگانگی خدا اقرار کردیم و سپس ملائکه او را از طریق توحید ما به یگانگی شناختند و ایشان هرگز قبل از تسبیح و تقدیس ما و شیعیانمان به تسبیح و تقدیس نبودند پس آنگاه که غیر از ما موحدی نبود، ما موحد بودیم و همانگونه که خداوند متعال ما و شیعیانمان را برگزید سزاوار است که ما را در بلند مرتبه ترین جایگاه منزل دهد، همانا خداوند سبحان و بلند مرتبه، ما و شیعیانمان را قبل از آنکه جسمی داشته باشیم برگزید و سپس ما را دعوت کرد و ما دعوت او را اجابت نمودیم پس قبل از آنکه از او طلب آمرزش کنیم غفران و آمرزش خود را به ما و شیعیانمان ارزانی داشت.
3-سَأَلَ اَلْفَضْلَ اَلصَّادِقَ عَلَیْهِ السَّلاَمُ مَا کُنْتُمْ قَبْلَ أَنْ یَخْلُقَ اَللَّهُ اَلسَّمَوَاتِ وَ الارضین قَالَ عَلَیْهِ السَّلاَمُ کُنَّا أنْوَاراً حَوْلَ العَرشِ نُسَبِّحُ اللَّهَ وَنُقَدِّسُهُ حَتَّی خَلَقَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ اَلْمَلاَئِکَةَ فَقَالَ لَهُمْ سَبِّحُوا فَقَالُوا یَا رَبَّنَا لاَ عِلْمَ لَنَا فَقَالَ لَنَا سَبِّحُوا فَسَبَّحْنَا فَسَبَّحَتِ الْمَلائِکَةُ بِتَسْبِیحِنا اِلاّ اَنَّا خُلِقْنا مِن نُورِ اَللَّهِ وَ خَلَقَ شِیعَتَنَا مِنْ دُونِ ذَلِکَ اَلنُّورِ فَاِذا کَانَ یَوْمُ اَلْقِیَامَةِ اِلْتَحَقَتِ اَلسُّفْلَی بِالْعُلْیَا ثُمَّ قَرَنَ بَیْنَ اِصْبَعَیهِ السَّبّابَةِ وَالوُسطی وقالَ کَهاتَینِ ثُمَّ قالَ یا مُفَضَّلُ أتَدَرّی لِمَ سُمِّیَتِ الشِّیعَةُ شِیعَةَ ؟
یَا مُفَضَّلُ شُیعْتُنَامِنّا ونَحْنُ مِن شِیعَتِنَا أُمَاتِرَی هَذِهِ اَلشَّمْسَ أَیْنَ تَبدُو؟
قُلْتُ مِنْ مَشْرِقٍ وقال الی أَیْنَ تَعودُ ؟قُلْتُ إِلَی مَغْرِبٍ قَالَ عَلَیْهِ السَّلاَمُ هَکَذَا شِیعَتُنَا مِنَّا بدءُوا وَالِینَا یَعُودُونَ(1)
4-عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ عَلَیْهِ السَّلاَمُ أَنَّهُ قَالَ ان اللَّهَ سُبحانَهُ تَفَرَّدَ فِی وَحْدَانِیَّتِهِ ثُمَّ تَکَلَّمَ بِکَلِمَةٍ فَصَارَتْ نُوراً ثُمَّ خَلَقَ مِنْ ذَلِکَ اَلنُّورِ مُحَمَّداً وَ عَلِیّاً وَ عِتْرَتَهُ عَلَیهِمُ السَّلامُ ثُمَّ تَکَلَّمَ بِکَلِمَةٍ فَصَارَتْ رُوحاً وَ أَسْکَنَهَا فِی ذَلِکَ اَلنُّورِ وَ أَسْکَنَهُ فِی أَبْدانِنا فَنَحْنُ رُوحُ اللَّهِ وکَلمَتُهُ احتَجَبَ بِنا عَنْ خَلقِهِ فَما زِلْنا فی ظِلِّ عَرْشِهِ خَضراءَ مُسَبّحینَ نُسَبِّحُهُ وَ نُقَدِّسُهُ حَیثُ لا شَمْسَ وَلا قَمَرَ وَ لا عَیْنٌ تَطْرِفُ ثُمَّ خَلَقَ شِیعَتَنَا وَ اِنَّمَا سُمُّوا شِیعَةً لاَنَّهُمْ خُلِقُوا مِنْ شُعَاعِ نورِنَا(2)
5- قَالَ اَلصَّادِقُ عَلَیْهِ السَّلاَمُ وَ اَللَّهِ شِیعَتُنَا مِنْ نُورالِلِهِ خُلِقُوا وَ إِلَیْهِ یَعُودُون(3)
3- مُفضّل از امام صادق عَلَیهِ السَّلام پرسید: شما اهل بیت قبل از آفرینش آسمانها و زمین ها چگونه بودید؟ امام عَلَیهِ السَّلام فرمودند: ما به شکل نور در اطراف عرش مشغول تسبیح و تقدیس خداوند بودیم تا اینکه خداوند سبحان ملائک را آفرید و به آنان فرمود: تسبیح گوئید پس ملائک گفتند: ما را به تسبیح خداوند علمی نیست. پس خداوند به ما فرمود: تسبیح گوئید ما تسبیح گفته و سپس ملائک به تسبیح ما، تسبیح گفتند. همانا ما از نور خداوند خلق شده ایم و شیعیان ما از مرحله ای پائین تر از آن نور آفریده شده اند. حضرت صادق عَلَیهِ السَّلام در حالیکه انگشت سبابه و انگشت وسط را به یکدیگر نزدیک می کردند فرمودند: آنگاه که روز قیامت برپا شود مانند این دو انگشت، نور سفلی (نور پایین تر یعنی نور شیعیان) به نور علیا (نور بالاتر یعنی نور ائمه عَلَیهِم ُالسَّلام) ملحق می گردد و سپس فرمودند: ای مفضّل آیا می دانی چرا شیعه، شیعه نامیده شده است؟ زیرا شیعیان ما از ما هستند و ما از شیعیانمان هستیم. آیا میبینی که این خورشید از کجا نمایان می گردد؟ عرض کردم از مشرق. فرمودند: و خورشید به کجا باز می گردد؟ عرض کردم به مغرب. امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: شیعیان ما نیز از ما پدیدار می شوند و به سوی ما باز می گردند.
4- امام باقر عَلَیهِ السَّلام فرمودند: همانا خداوند سبحان، فرد و یگانه بوده پس به کلمه ای تکلم فرموده و آن کلمه به نور تبدیل شد و از آن نور محمد و علی و خاندان او را آفرید. سپس به کلمه ی دیگری سخن گفت و آن کلمه به روح مبدّل شد و آن روح را در آن نور ساکن فرمود و آن نورِ ممزوج به روح را در بدن های ما مَسکن داد. پس ما روح خداوند و کلمه ی او هستیم و خداوند به واسطهی ما از خلقش محجوب است (و ما حجابهای او هستیم) آنگاه که نه خورشید و نه ماهی بود و نه چشمی بود که به این طرف و آن طرف بنگردما همواره در سایه عرش سبز رنگ خداوند به تسبیح و تقدیس او مشغول بودیم سپس خداوند شیعیان ما را آفرید و به این دلیل ایشان را شیعه مینامند که از شعاع نور ما آفریده شده اند.
یکی از مقامات معنوی ائمه طاهرین عَلَیهِم ُالسَّلام اینست که ایشان حجاب خدای مهربان می باشند. در توضیح این معنا تفاسیر مختلفی بیان شده که یکی از آنها اینست که این بزرگواران واسطهی بین خالق و مخلوق بوده و شناخت و معرفت پروردگاربدون شناخت این حجب امکان پذیر نیست و خداوند از همه داناتر است.
5- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: به خدا قسم که شیعیان ما از نور خداوند خلق شده و به سوی او باز می گردند.
2- نُورُالاَبصارِ مِن نُورِ الشِّیعَةِ
1- قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه: خَلَقَ اَللَّهُ مِنْ نُورِ مُحَمَّدٍ وَ عَلَی شِیعَتِهِمَا وَ خَلَقَ مِنْ نُورِ شِیعَتِهِمَا نُورَ اَلْأَبْصَار(1)
3- کَرَّم الله تَعالی الشیعةَ بِطیبِ الوِلادَةِ
1-عَنْ زَیدِ بِنِ عَلیّ عَنْ آبَائِهِ عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ عَنْ أَمِیرِ اَلْمُؤْمِنِینَ عَلَیْهِ السَّلامُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اَللَّه صلی اللَّهُ وعلیه و آلهِ یا عَلی مَن أَحَبَّنی وَ أحَبَّکَ وَأحَبَّ الأئِمَّةَ مِن وُلدِکَ فَلیَحمَداللَّهُ عَلی طِیبِ مَوْلِدِهِ فَإنَّهُ لاَیُحِبُّنَا الاّ مَن طَابَتْ وِلاَدَتُهُ وَلاَیُبْغِضُنَا الاّ مِنْ خَبُثَتِ وِلَادَتِهِ(2)
2- عَنِ اِبْنِ عَبَّاسٍ قَالَ :قَالَ اِبْلِیسُ لِعَلِیِّ بْنِ ابیطالب عَلَیْهِ السَّلاَمُ فَوَاللَّهِ مَا أَبْغَضَکَ أَحَد اَلْأَشَارَکْتُ أَبَاهُ فِیهِ (3)
3- قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ مَنْ وَجَدَ بَرْدَ حُبِّنا عَلی قَلْبِهِ فَلْیُکْثِرِ اَلدُّعَاءَ لِأُمِّهِ فَأَنَّهَا لَمْ تَخُنِ اَباه(4)
4- عَنْ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ عَلَیْهِ السَّلاَمُ قال: اِذَا کَانَ یَوْمُ اَلْقِیَامَةِ یُدْعَی النَّاسُ بِأَسْمَاءِ أُمَّهَاتِهِمْ الآ شِیعَتِی وَ مُحِبَّی فَانَّهُمْ یُدْعَوْنَ بِأَسْمَاءِ آبَائِهِمْ لِطِیبِ مَوَالِیدِهِمْ(5)
ه-عَنِ اَلصَّادِقِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ آبَائِهِ علیْهِمُ السلام قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صلی اللَّهُ وعَلَیهِ وَ آلِهِ مَن أَحَبَّنَا اَهْلَ الْبَیْتَ فَلْیَحْمَدِ اللَّهَ عَلَی اَوْلِ النِّعَمِ قِیلَ: وَمَا أَوَّلُ النِّعَمِ قالَ صلی اللَّهُ وعَلَیهِ وَ آلِهِ :طِیبَ الْوِلادَةِ وَلا یُحِبُّنَا الاّ مَنْ طَابَتْ وِلادَتُهُ (6)
2- نور دیدگان از نور شیعه است
1- رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه فرمودند: خداوند از نور محمد صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه وعلی عَلَیهِ السَّلام،پیروانشان را آفرید واز نور شیعیان ایشان، نور دیدگان را خلق فرمود.
3- خداوند متعال شیعه را به پاکی ولادت، گرامی داشته است
1- زید بن علی از پدرانش عَلَیهِم ُالسَّلام، از امیر المؤمنین عَلَیهِ السَّلام، از رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه نقل نمود که ایشان فرمودند: ای علی هرکه مرا و تو را و امامان از اولاد تو را دوست بدارد، باید خداوند را بر پاک بودن ولادتش ستایش کند زیرا دوست نمی دارد ما را مگر کسی که ولادتش پاک بوده و دشمن نمی دارد ما را مگر کسیکه ولادتش خبیث بوده است.
2- از ابن عباس منقول است که گفت: ابلیس به امیرالمؤمنین علی عَلَیهِ السَّلام عرض کرد: قسم به خداوند هیچکس بغض تو را در دل ندارد (با تو دشمنی نمی کند) مگر آنکه در انعقاد نطفه اش، با پدرش شریک و همکار بوده ام.*
3- امام صادق الله فرمودند: هرکه خنکی و گوارا بودن حُبّ با ما را در قلب خود بیابد، به مادر خود بسیار دعا کند زیرا او به پدرش خیانت نکرده است.
4- امیر المؤمنین علی عَلَیهِ السَّلام فرمودند: آنگاه که روز قیامت برپا شود مردم را به نام مادرانشان صدا می زنند مگر شیعیان و دوستان من که به نام پدرانشان خوانده میشوند زیرا ولادتشان پاک و طیّب بوده است.
5- امام صادق از پدرانشان عَلَیهِم ُالسَّلام از رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه نقل فرمودند: که هرکس ما اهل بیت را دوست داشته باشد باید خداوند را بر اولین نعمتی که به او ارزانی داشته شکر کند. گفته شد اولین نعمت چیست؟ رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه فرمودند: اولین نعمت، پاکی ولادت است و دوست نمی۔ دارند ما را مگر کسانیکه ولادتشان پاک باشد.
6-عَن الصّادِقِ جَعفَر بنِ مُحَمَد عَلَیهِ السَّلام قَال:عَلَامَاتُ وَلَدِ الزِّنَا ثَلَاثٌ :سُوءُ الْمَحْضَرِ وَ الْحَنِینُ إِلَی الزِّنَا وَ بُغْضُنَا أَهْلَ الْبَیْت(1)
7- عَن زُرارَة عَن أبی جَعفَر عَلَیهِ السَّلام أنه قَالَ أنَّ أمیر الَمُؤمنِین عَلَیهِ السَّلام حَلَّلَهُم مِنَ الخُمسِ یَعنی الشّیَعةِ لِیَطیبَ مَولِدُهم.(2)
4- طِینَةُ الشِّیعةِ
1-عَنِ اَلصَّادِقِ عَلَیْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: شِیعَتُنَا جُزْءٌ مِنَّا خُلِقُوا مِنْ فَضْلِ طِینَتِنَا یَسُوؤُهُمْ مَا یَسُوؤُنَا وَ یَسُرُّهُمْ مَا یَسُرُّنَا فَإِذَا أَرَادَنَا أَحَدٌ فَلْیَقْصِدْهُمْ فَإِنَّهُمُ اَلْبَابُ اَلَّذِی یُوصَلُ مِنْهُ إِلَیْنَا.(3)
2- عَن جَعفَر بنِ مُحمَد عَن ابیهِما عَن جَدِهِمِا عَلَیهِم ُالسَّلام قَالَ:قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّی اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ : إِنَّ فِی اَلْفِرْدَوْسِ عَیْناً أَحْلَی مِنَ اَلشَّهْدِ وَ أَلْیَنَ مِنَ اَلزُّبْدِ وَ أَبْرَدَ مِنَ اَلثَّلْجِ وَ أَطْیَبَ مِنَ اَلْمِسْکِ فِیهَا طِینَةٌ خَلَقَنَا اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مِنْهَا وَ خَلَقَ شِیعَتَنَا مِنْهَا فَمَنْ لَمْ یَکُنْ مِنْ تِلْکَ اَلطِّینَةِ فَلَیْسَ مِنَّا وَ لاَ مِنْ شِیعَتِنَا وَ هِیَ اَلْمِیثَاقُ اَلَّذِی أَخَذَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَی وَلاَیَةِ أَمِیرِ اَلْمُؤْمِنِینَ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ عَلَیْهِ السَّلاَمُ.(4)
3-قَالَ مُحَمَّدِ بْنِ حُمْرَانَ َ:سَأَلْتُ اَلصَّادِقَ عَلَیْهِ السَّلاَمُ مِنْ أَیِّ شَیْءٍ خَلَقَ اَللَّهُ طِینَةَ اَلْمُؤْمِنِ؟ قَالَ مِنْ طِینَةِ عِلِّیِّینَ قَالَ قُلْتُ فَمِنْ أَیِّ شَیْءٍ خَلَقَ اَلْمُؤْمِنَ ؟قَالَ :مِنْ طِینَةِ اَلْأَنْبِیَاءِ فَلَنْ یُنَجِّسَهُ شَیْءٌ .(5)
6- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: زنازاده سه علامت دارد: اول: مردم از همنشینی با وی به خاطر اخلاق بدش کراهت دارند، دوم: او میل به زنا دارد، سوم: از ما اهل بیت بغض و نفرت دارد.
7- زراره از امام باقر عَلَیهِ السَّلام نقل می کند که ایشان فرمودند: همانا امیرالمؤمنین عَلَیهِ السَّلام شیعه را نسبت به خمس حلال فرموده است تا ولادت ایشان را پاک گرداند.
4- طینت و سرشت شیعه
ا- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: شیعیان ما جزئی از ما هستند. از اضافه ی گِل ما آفریده شده و هر چه ما را ناراحت کند شیعه ی ما را نیز بیازارد و هرچه ما را خوشحال کند آنها را نیز مسرور می کند پس هرگاه شخصی ما را اراده کرده و از ما حاجتی دارد باید به نزد شیعیانمان برود چرا که ایشان دری هستند که به ما متصل است.
2- امام صادق عَلَیهِ السَّلام از پدرانشان از جدشان عَلَیهِم ُالسَّلام نقل فرمودند: که رسول خداصَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه فرمودند: همانا فردوس چشمه ای است شیرین تر از عسل و نرم تر از پنبه و خنک تر از یخ، و خوشبوتر از مشک، در فردوس گِلیست که خداوند عزوجل ما و شیعیانمان را از آن گِل آفریده است پس هرکه از آن گِل نباشد از ما و از شیعیان ما نیست و آن میثاقی است که خداوند عزوّجل بر آن مؤاخذه می کند.
و آن عهد و میثاق ولایت امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب عَلَیهِ السَّلام است.
3- محمدبن حمران گوید: از امام صادق عَلَیهِ السَّلام پرسیدم: خداوند طینت و گل مؤمن را از چه چیزی آفریده است؟ فرمودند: از گِل علیین (بلند مرتبه گان) گفتم جسم مؤمن را از چه چیزی آفریده است؟ فرمود: از گل انبیاء، پس هیچ چیز آن را نجس و ناپاک نمی کند.
4- قال أبو جعفر عَلَیهِ السَّلام: إِنَّ اَللَّهَ أَخَذَ مِیثَاقَ شِیعَتِنَا بِالْوَلاَیَةِ وَ هُمْ ذَرٌّ یَوْمَ أَخَذَ اَلْمِیثَاقَ عَلَی اَلذَّرِّ وَ بِاَلْإِقْرَارَ لَهُ بِالرُّبُوبِیَّةِ وَ لِمُحَمَّدٍ صَلَّی اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ بِالنُّبُوَّةِ وَ عَرَضَ اَللَّهُ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ اَلسَّلاَمُ أَئِمَّتَهُ اَلطَّیِّبِینَ وَ هُمْ أَظِلَّةٌ قَالَ: وَ خَلَقَهُمْ مِنَ اَلطِّینِةِ اَلَّتِی خَلَقَ مِنْهَا آدَمَ ، قَالَ: وَ خَلَقَ أَرْوَاحَ شِیعَتِنَا قَبْلَ أَبْدَانِهِمْ بِأَلْفَیْ عَامٍ، وَ عَرَضَ عَلَیْهِمْ وَ عَرَّفَهُمْ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّی اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ عَلِیّاً وَ نَحْنُ نَعْرِفُهُمْ فِی لَحْنِ اَلْقَوْلِ.(1)
5- عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ وَ أَبِی عَبْدِاللَّهِ عَلَیْهِمَا السَّلاَمُ قَالَ اِنَّ اَللَّهَ خَلَقَ مُحَمَّداً مِنْ طِینَةٍ مِنْ جَوْهَرَةٍ تَحْتَ اَلْعَرْشِ وَ أَنَّهُ کَانَ لِطِینَتِهِ نَضْجٌ فَجَبَلَ طِینَةَ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ عَلَیْهِ السَّلاَمُ مِنْ نَضْحِ طِینَةِ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّی اَللَّهُ وَعَلَیهِ وَ آلِهِ وَ کَانَ لِطِینَةِ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ عَلَیْهِ السَّلاَمُ نَضْحُ فَجَبَلَ طِینَتَنَا مِنْ فَضْلِ طِینَةِ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ عَلَیْهِ السَّلاَمُ وَ کَانَتْ لِطِینَتِنَا نَضْحُ فَجَبَلَ طِینَةَ شِیعَتِنَا مِن نَضْجِ طِینَتِنَا فَقُلُوبُهُمْ تَحِنُّ الْیَنَا وَقُلوبُنا تَعْطِفُ عَلَیْهِمْ تَعَطُّفَ الوالِدِ عَلَی الْوَلَدِ وَ نَحْنُ خَیْرٌ لَهُمْ وَهُمْ خَیْرٌ لَنَا وَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّی اَللَّهُ وَعَلَیْهِ وَ آلِهِ لَنَا خَیْرٌ وَ نَحْنُ لَهُ خَیْرٌ(2)
6-عَنِ الأصبَغِ بنِ نُباتَةَ أَنَّ أمیرَ اَلْمُؤْمِنِینَ عَلَیْهِ السَّلاَمُ صَعِدَ الْمِنْبَرَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأثنَی عَلَیهِ ثُمَّ قالَ یَا أَیُّهَا اَلنَّاسُ اَنَّ شِیعَتَنا مِن طِینَةٍ مَخْزُونَةٍ قَبْلَ أَنْ یَخْلُقَ اَللَّهُ آدَمَ بِأَلْفَیْ عَامٍ لاَ یَشِذُّ مِنها شَاذٌ ولا یَدْخُلُ فِیهَا دَاخِلٌ و اِنِّی لَأَعْرِفُهُمْ حِینَ أنْظُرُ الیهم لِأَنَّ رَسُولَ اَللَّهِ صَلی اَللَّهُ وَعَلَیْهِ وَ آلِهِ لَمَّا تَفَلَ فِی عَیْنِی وَ کُنت أرمد قال اللَّهُمَّ أَذْهِبْ عَنهُ الحَرَّ وَ البَردَ وَبَصِّرَهُ صَدِیقَهُ مِن عَدُوِّهِ فَلَمْ یُصِبْنِی رَمَدُو لَاحَرَّ و لَابَرْدٍ و انِّی لَأَعْرِفُ صَدِیقِی مِنْ عدوَی فَقَامَ رَجُلٌ مِنَ الملاَ فَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ وَ اَللَّهِ یَا أَمِیرَ اَلْمُؤْمِنِینَ اِنِّی لَأَدِینُ اللَّهَ بِوَلایَتِکَ وَ اِنِّی لَأُحِبُّکَ فِی السِّرِّ کَمَا أُظْهِرُ لَکَ فِی اَلْعَلاَنِیَةِ فَقَالَ لَهُ علی عَلَیْهِ اَلسَّلاَمُ کَذَبْتَ فَوَ اللَّهِ مَا أَعْرِفُ اِسْمَکَ فِی اَلْأَسْمَاءِ وَلاَ وَجْهَکَ فِی اَلْوُجُوهِ وَاِنَّ طِینَتِکَ لَمِنْ غَیْرِ تِلْکَ اَلطِّینَةِ فَجَلَسَ اَلرَّجُلُ قَدْ فَضَحَهُ اَللَّهُ وَ أَظْهَرَ عَلَیْهِ ثُمَّ قَامَ آخَرُ فَقَالَ یَا
4- امام باقر عَلَیهِ السَّلام فرمودند: همانا خداوند در عالم ذر، پیمان شیعیان ما را به ولایت ما گرفته است همان روزی که از ایشان بر اقرار به ربوبیت خویش و نبوت محمدی صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه پیمان گرفت. در آن روز خداوند ائمه پاک را در حالیکه سایه هایی بودند، بر پیامبر عرضه فرمود در حالیکه آنها را از همان گلی بیافرید که حضرت آدم را از آن خلق نمود و ارواح شیعیان ما را دو هزار سال قبل از بدنهایشان آفرید و بر امامانشان عرضه کرد و رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه آنها را به امیر المؤمنین عَلَیهِ السَّلام معرفی نمود و ما آنها را در لحن القول (در کمترین ملاقاتی )می شناسیم.
5- امام باقر عَلَیهِ السَّلام امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: همانا خداوند، محمد صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه را از گلی از جوهره ی زیر عرش آفرید و همانا گل او اضافه ای داشت پس گل امیر المؤمنین عَلَیهِ السَّلام را از اضافه ی گل رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه آفرید و گل امیرالمؤمنین عَلَیهِ السَّلام نیز اضافه ای داشت پس از اضافه ی گل امیر المؤمنین عَلَیهِ السَّلام، گل ما (ائمه اطهار) را آفرید و گل ما نیز اضافه ای داشت پس از اضافه ی گل ما، گل شیعیانمان را آفرید. پس قلوب شیعیان به سمت ما متمایل است و همانگونه که پدر به فرزند خویش عطوفت دارد قلبهای ما نیز به شیعیانمان معطوف است و ما از برای شیعیان بهترینیم و شیعیان برای ما بهترینند و رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه برای ما بهترین است و ما برای او بهترین هستیم.
6- اصبغ بن نباته نقل می کند امیرالمؤمنین علی عَلَیهِ السَّلام از منبر بالا رفته و پس از حمد وثنای خداوند فرمودند: ای مردم همانا شیعیان ما از گلی هستند که دو هزار سال قبل از آفرینش آدم، در خزینه ی مخصوصی حفظ می شده است و نه کسی از ایشان کم می شود و نه کسی به ایشان افزوده می گردد و همانا من هرگاه به ایشان بنگرم آنان را می شناسم چرا که رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه هنگامی که در چشم من آب دهان ریخت و چشم بیمار مرا با آب دهان خویش مداوا نمود، فرمودند: بار خدایا گرما و سرما را از او دور گردان و دوست و دشمنش را به او بشناسان، بعد از آن دعا بود که دیگر درد چشم و گرما و سرما به من نرسید و همانا من دوست را از دشمن میشناسم. اینجا بود که مردی از میان جمعیت برخواست و پس از سلام گفت: قسم به خدا، ای امیرمؤمنان همانا من متدین به ولایت شما هستم، همان گونه که آشکارا شما را دوست میدارم در نهان نیز محبت شما را در سینه دارم. پس امام علی عَلَیهِ السَّلام به او فرمودند: دروغ می گوئی، قسم به خدا اسم تو را در بین نامهای شیعیانم نمی یابم و صورتت را در بین ایشان نمی شناسم و همانا طینت تو از گلی غیر از گل ایشان است. پس آن مرد نشست در حالی که خداوند او را رسوا و مغلوب کرده بود، پس از او مرد دیگری بلند
أَمِیرَ اَلْمُؤْمِنِینَ إِنِّی لَأَدِینُ اَللَّهَ بِوَلاَیَتِکَ وانِی لَأُحِبُّکَ فِی اَلسِّرِّ کَمَا أُحِبُّکَ فِی الْعَلَانِیَةِ فَقَالَ لَهُ صَدَقْتَ طِینَتُکَ مِنَ الطِّینَةِ وَ عَلَی وَلاَیَتِنَا أُخِذَ مِیثَاقُکَ وَ إِنَّ رُوحَکَ مِنْ أَرْواحِ الْمُؤْمِنِینَ فَاتَّخِذْ لِلْفَقْرِ جِلْبَاباً فَوَ اَلَّذِی نَفْسی بِیَدِهِ لَقَدْ سَمِعْتُ رَسُولَ اَللَّهِ صَلی اَللَّهُ وَعَلَیْهِ وَ آلِهِ یَقُولُ ،اَلْفَقْرُ أَسْرَعُ الی حَبِّینا مِنَ اَلسَّیْلِ مِنْ أَعْلَی اَلْوَادِی إِلَی أَسْفَلِهِ(1)
7- عَنْ أَبِی عَبْدِاللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ عَنْ أَبِیهِ عَنْ جَدِّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّی اَللَّهُ وَعَلیهِ وَ آلِهِ لِعَلِیٍ یَا عَلِی لَقَدْ مَثُلْتَ الی أُمَّتِی فِی الطِّینِ حِینَ رَأَیْتُ صَغِیرَهُم وکَبِیرَهُم أرواحاً قَبلَ أن تُخلَقَ أَجْسَادُهُمْ و انِّی مَرَرْتُ بِکَ وَ شِیعَتِکَ فَاسْتَغْفَرْتُ لَکُمْ فَقَالَ علی یَا نَبِیَّ اَللَّهِ زُذْنِی فِیهِمْ قَالَ نَعَمْ یَا عَلَی تَخْرُجُ أَنْتَ وَ شَیعْتُکَ مِنْ قُبُورِکُمْ وَ وُجُوهُکُمْ کَالقَمَرِ لَیْلَةَ الْبَدْرِ وَ قَدْ فُرِّجَتْ عَنْکُمُ الشَّدائِدُ وَ ذَهَبَتْ عَنْکُمُ اَلشَّدَائِدُ وَ ذَهَبَتْ عَنْکُمُ الْأَحْزَانُ تَسْتَظِلُّونَ تَحْتَ العَرْشِ تَخافُ النَّاسَ وَلا تَخافُونَ وَ تَحْزَنُ النَّاسُ وَلا تَحْزَنُونَ وَ تُوضَعُ لَکُمْ مَائِدَةٌ وَ النَّاسُ فِی المُحَاسَبَة
.(2)
8-عن علی بْنِ اَلْحُسَیْنِ علیه السَّلاَمُ قَالَ ان اللَّهَ تَعَالَی خَلَقَ اَلنَّبِیِّینَ مِنْ طِینَةِ عِلِّیِّینَ قُلُوبَهُمْ وَ أَبْدانَهُم وَ خَلَقَ قُلُوبَ الْمُؤْمِنِینَ مِنْ تِلْکَ الطِّینَةِ وَ خَلَقَ أَبْدَانَ اَلْمُؤْمِنِینَ مِنْ دُونِ ذَلِکَ وَ خَلَقَ الْکُفَّارَ مِنْ طِینَةِ سِجِّینٍ قُلُوبَهُمْ وَ أَبْدَانَهُمْ فَخَلَطَ بَیْنَ اَلطِّینَتَیْنِ فَمِنْ هَذَا یَلَدُ الْمُؤْمِنِ الْکَافِرِ وَ یَلِدُ الْکَافِرُ الْمُؤْمِنَ ومِنْ هاهُنَا یُصِیبُ المُؤمِنُ السَّیِّئَةَ وَ مِنْ هَاهُنَا یُصِیبُ اَلْکَافِرُ اَلْحَسَنَةَ فَقُلُوبُ اَلْمُؤْمِنِینَ تَحِنُّ إِلَی مَا خُلِقُوا مِنْهُ وَ قُلُوبُ اَلْکَافِرِینَ تَحِنُّ إِلَی مَا خُلِقُوا مِنْه(3)
شد و گفت ای امیرمؤمنان همانا من متدیّن به ولایت شما هستم و همان گونه که آشکارا شما را دوست دارم در نهان نیز دوستدار شما هستم. پس امیرمؤمنان عَلَیهِ السَّلام به او فرمودند: راست می گوئی، طینت تو از همان گل است و پیمان تو بر ولایت ما گرفته شده است و روح تو از ارواح مؤمنین است. پس برای فقر لباسی آماده کن زیرا قسم به کسیکه جانم بدست اوست از رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه را شنیدم که می فرمودند: فقر سریع تر از سیلی که از زمین بلند به زمین پست (عمیق) می شتابد بسوی محبین ما در حرکت است.
8- امام سجاد عَلَیهِ السَّلام فرمودند: همانا خداوند متعال قلوب و بدنهای پیامبران را از گل بلند مرتبه گان (علییّن) بیافرید و قلوب مؤمنین را نیز از همان گل خلق فرمود و بدن ایشان را از گل دیگری بسرشت. از طرف دیگر قلبها و بدن های کفار را از گل ناخالص دوزخ (سجین) آفرید. پس این دو گل را با هم آمیخته فرمود و به همین جهت از مؤمن فرزند کافر متولد می شود و از کافر نیز فرزند مؤمن به وجود می آید و باز به همین دلیل مؤمن مرتکب عمل زشت می گردد و کافر نیز عمل نیک انجام می دهد. پس قلوب مؤمنین به چیزی که از آن آفریده شده یعنی بهشت میل می کند و قلب های کافرین نیز به چیزی که از آن سرشته شده مایل است.
9- عَنْ أَبِی عَبْدِاللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَالَ اِنَّ اَللَّهَ عَجَنَ طِینَتَنا وَ طِینَةَ شِیعَتِنَا فَخَلَطَنَا بِهِمْ وخَلَطَهُمْ بِنَا فَمَن کَانَ فِی خَلْقِهِ شَیْءٌ مِنْ طِینَتِنا حَنَّ اَلیَنَا فَأَنْتُمْ وَ اَللَّهِ منَّا.(1)
10-عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِیهِ عَنْ جَدِّهِ عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ قَالَ قَالَ عَلَی بْنُ اَلْحُسَیْنِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ اِنَّ اللَّهَ بَعَثَ جَبْرَئِیلَ إلی الجَنَّةِ فَأَتَاهُ بِطِینَةٍ مِن طِینَتِها وبَعَثَ مَلَکَ المَوْتِ إلی اَلْأَرْضِ فَجَاءَهُ بِطِینَةٍ مِنْ طِینَتِهَا فَجَمَعَ اَلطِّینَتَیْنِ ثُمَّ قَسَمَهَا نِصْفَیْنِ فَجَعَلَنَا مِنْ خَیْرِ الْقِسْمَیْنِ وَ جَعَلَ شِیعَتَنَا مِنْ طِینَتِنَا فَمَا کَانَ مِنْ شِیعَتِنَا مِمَّا یُرْغَبُ بِهِمْ عَنْهُ مِنَ الْأَعْمَالِ الْقَبِیحَةِ قَذَالَکَ مِمَّا خَالَطَهُمْ مِنَ اَلطِّینَةِ اَلْخَبِیثَةِ وَ مَصِیرُهَا اِلَی اَلْجَنَّةِ وَ مَا کَانَ فِی عَدُوِّنَا مِنْ بِرٍ وَ صَلاةٍ وَصُومٍ وَ مِنَ الأَعْمالِ الْحَسَنَةِ فَذاکَ لِما خالَطَهُم مِن طِینَتِنا الطَّیِّبَةِ وَمَصیرُهُم إلی النَّارِ.(2)
11- عَنِ اَلْفَضْلِ بْنِ عِیسَی اَلْهَاشِمِیِّ قَالَ دَخَلْتُ عَلَی أَبِی عَبْدِاَللَّهِ عَلَیْهِ اَلسَّلاَمُ أَنَا وَ أَبِی عیسی فَقَالَ لَهُ أَمِنْ قَوْلَ رَسُولِ اَللَّهِ سلْمانُ رَجُلٌ مِنَّا أَهْلَ اَلْبَیْتِ؟فَقَالَ نَعَمْ فَقَالَ أی مِنْ وُلْدِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ؟ فَقَالَ مِنَّا أَهْلَ اَلْبَیْتِ فَقَالَ لَهُ أَیْ مِنْ وُلْدِ أَبِی طَالِبٍ ؟فَقَالَ مَا أَهْلَ اَلْبَیْتِ فَقَالَ لَهُ اِنِّی لاَ أَعْرِفُهُ فَقَالَ فَاعْرِفْهُ یَا عِیسِیُّ فَاِنَّهُ مِنَّا أهْلَ الْبَیْتِ ثُمَّ أومَأبِیدِهِ اِلی صَدْرِهِ ثُمَّ قالَ لَیسَ حَیثُ تَذهَبُ انَّ اللَّهَ خَلَقَ طینَتَنا مِنْ عِلِّیِّینَ وَ خَلَقَ طِینَةَ شِیعَتِنَا مِنْ دُونِ ذَلِکَ فَهُمْ مِنَّا وَ خَلَقَ طِینَةَ عَدُوِّنا مِن سِجِّینٍ وَ خَلَقَ طَینَةً شِیعَتُهِم مِن دُونِ ذَلِکَ وهم مِنهم وَ سَلْمانُ خَیْرٌ مِن لُقمان.(3)
12-عَنِ اَلصَّادِقِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَالَ حَدَّثَنِی أَبِی اَلْبَاقِرُ عَنْ جَدِّی علی بْنِ اَلْحُسَیْنِ یَرْفَعُهُ إِلَی جَدِّی رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّی اَللَّهُ وَعَلَیهِ وَ آلِهِ أَنَّهُ قَالَ طِیّنَتُنَا مِنَ اَلْمَدِینَةِ وَ طِینَةُ شِیعَتِنَا مِنَ اَلْکُوفَةِ وَ طِینَةُ أَعْدَائِنَا مِنَ اَلْبَصْرَةِ اَلْخَبَر.(4)
10- امام صادق عَلَیهِ السَّلام، از پدرشان و آن حضرت از جدّشان امام سجاد عَلَیهِ السَّلام نقل فرمودند که همانا خداوند جبرئیل را به بهشت فرستاد و او گلی از گل بهشت آورد و عزرائیل را به زمین فرستاد و او نیز گلی از گل زمین آورد. پس خداوند هر دو گل را جمع فرمود و آن را به دو نیم تقسیم کرد پس ما را از قسمت برتر و نیکوتر قرار داد و شیعیان ما را از گل ما قرار داد پس هر عمل زشتی که از شیعیان ما سر بزند به سبب گل خبیث و پلیدی است که در گل آنها مخلوط شده است و عاقبت شیعه، بهشت است. و هر عمل نیک و نماز و روزهای که از دشمنان ما سر بزند به جهت گل طیب و پاکی است که از گل ما در گل آنها مخلوط شده است و عاقبت دشمنان ما آتش است.
11- فضل بن عیسی هاشمی گوید با پدرم عیسی نزد حضرت امام صادق عَلَیهِ السَّلام وارد شدیم و پدرم از ایشان پرسید: آیا این جمله که سلمان از ما اهل بیت است از فرمایشات رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه بوده است؟ امام در جواب فرمودند: بلی، پس مجددأ سوال کردن یعنی از فرزندان عبدالمطلب است؟ امام فرمودند: از ما اهل بیت است. پس دوباره پرسید: یعنی از فرزندان ابوطالب است؟ امام فرمودند: از ما اهل بیت است. پس عیسی به امام عرض کرد: من که منظور کلام شما را نمی فهمم! امام فرمودند: بفهم ای عیسی، همانا سلمان از ما اهل بیت است سپس با دست خود به سینه مبارکشان اشاره نمودند و فرمودند: مسأله آن طور نیست که تو گمان کرده ای، همانا خداوند گل ما را از جایگاه بلندی آفرید و گل شیعیان ما را از جایگاه پایین تر آن خلق نمود پس شیعیان ما از ما هستند و گل دشمنان ما از سجین آفریده شده است و گل پیروان آنها از آن هم پایین تر است و آنها از یکدیگرند. اما در باره ی سلمان بدان که از لقمان هم بالاتر و برتر است.
12- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: پدرم امام باقر عَلَیهِ السَّلام از جدم امام سجاد عَلَیهِ السَّلام و ایشان حدیث را از حضرت رسول اکرم صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه نقل نمودند که حضرت فرمودند: گِل ما از مدینه و گل شیعیان ما از کوفه و گِل دشمنان ما از بصره است.
13- عَنْ أَبِی جعْفَرٍ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍ عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَالَ إِنَّا و شِیعَتَنَا خُلِقْنَا مِنْ طِینَةٍ مِنْ عِلِّیِّینَ وَ خُلِقَ عَدُوُّنَا مِنْ طِینَةِ خَبَالٍ مِنْ حَمَأٍ مَسْنُونَ(1)
14- عَنْ سُلَیْمَانَ بْنِ جَعْفَرٍ اَلْجَعْفَرِیِّ قَالَ دَخَلْتُ عَلَی أَبِی اَلْحَسَنِ اَلرِّضَا عَلَیْهِ السَّلاَمُ وَ بَیْنَ یَدَیْهِ تَمْرٌ برنیٌ وَ هُوَ مُجِدٌ فِی أَکْلِهِ یَأْکُلُهُ بِشَهْوَةٍ فَقَالَ لِی یَا سُلَیْمانُ ادنُ فَکُلْ قَالَ فَدَنَوْتُ مِنْهُ فَأَکَلْتُ مَعَهُ و أَنَا أَقُولُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاکَ انِّی أراک تأکُل هَذَا اَلتَّمْرَ بِشَهْوَةٍ ؟فَقَالَ نَعَمْ أَنِّی لَأُحِبُّهُ قَالَ قُلْتُ وَلِم ذَاکَ؟ قَالَ لِأَنَّ رَسُولَ اَللَّهِ صَلی اَللَّهُ وَعَلَیْهِ وَ آلِهِ کَانَ تَمْرِیّاً وکَانَ عَلی عَلَیْهِ السَّلاَمُ تَمْرِیّاً وَکَانَ الْحَسَنُ عَلیْهِ السَّلاَمُ تَمْرِیّاً وَکَانَ أَبُو عَبدالله اَلْحُسَیْنُ عَلَیْهِ السَّلاَمُ تَمْرِیّاً و کَانَ زَیْنُ الْعَابِدِینَ عَلَیْهِ السَّلاَمُ تمریّاً و کَانَ أَبُو جَعْفَرٍ عَلَیْهِ اَلسَّلاَمُ تمْرِیّاً وَکَانَ أَبُو عَبْدِاللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ تَمْرِیّاً وَ کَانَ أَبِی عَلَیْهِ السَّلاَمُ تَمْرِیّاً وَ أَنَا تمریُّ وَ شِیعَتُنَا یُحِبُّونَ التَّمْرَ لِأَنَّهُمْ خُلِقُوا مِنْ طِینَتِنَا وَ أَعْدَاؤُنَا یَا سُلَیْمَانُ یُحِبُّونَ الْمُسْکِرَ لِأَنَّهُمْ خُلِقُوا مِنْ مَارِجٍ مِنْ نَارٍ(2)
15- عَنْ أَمِیرِ اَلْمُؤْمِنِینَ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ علیه السلام أَنَّهُ کَانَ یَقُولُ مَنْ أَحَبَّ اَللَّهَ أَحَبَّ اَلنَّبِیَّ وَ مَن أَحَبَّ النَّبِیَّ أَحَبَّنَا وَ مَن أَحَبَّنا أَحَبَّ شِیعَتَنَا فَاِنَّ النَّبِئَ صَلِّی اَللَّهُ وَعَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ نَحْنُ وَشِیعَتُنَا مِنْ طِینَةٍ وَاحِدَةٍ وَ نَحْنُ فِی الْجَنَّةِ لا نُبْغِضُ مَن یُحِبُّنَا ولا نُحِبُّ مَنْ أبْغَضَنَا اقِرءُوا ان شِئْتُم«إِنَّما وَلِیُّکُمُ اللَّهُ وَرَسولُهُ وَالَّذینَ آمَنُوا» إلی آخر الآیة(3)
13- امام باقر عَلَیهِ السَّلام فرمودند: ما و شیعیانمان از گلی از جایگاه بلند آفریده شده ایم ودشمنان ما از گل سیاه متعفن سرشته شده اند.
14- سلیمان بن جعفر جعفری گوید: روزی محضر حضرت ثامن الحجج امام هشتم عَلَیهِ السَّلام مشرف شدم و امام در حالیکه با اشتهای فراوان مشغول خوردن خرما بودند فرمودند: ای سلیمان نزدیک بیا و از این خرما میل کن. من نیز اجابت امر کرده و در حالیکه خرما می خوردم به امام عرضه داشتم: جانم به فدایتان می بینم که خرما را با اشتهای فراوان میل می فرمایید؟ امام فرمودند: بلی من خرما را دوست دارم. پرسیدم علت چیست؟ فرمودند: رسول خدا این خرما را دوست داشتند (خرمایی بودند) و علی عَلَیهِ السَّلام خرمایی بودند و امام حسن عَلَیهِ السَّلام نیز خرمایی بودند و امام حسین عَلَیهِ السَّلام نیز خرمایی بودند.
و امام سجاد عَلَیهِ السَّلام نیز خرمایی بودند و امام باقرعَلَیهِ السَّلام نیز خرمایی بودند و امام صادق عَلَیهِ السَّلام نیز خرمایی بودند و پدرم عَلَیهِ السَّلام خرمائی بودند و من نیز خرما را دوست دارم و خرمائی هستم و شیعیان ما نیز خرما را دوست دارند چرا که آنها از گل ما آفریده شده اند، اما دشمنان ما دوست دار شرابند چون از زبانه های آتش آفریده شده اند.
15- امیرمؤمنان علی بن ابی طالب عَلَیهِ السَّلام کرارا می فرمودند: هر که خدا را دوست بدارد پیامبر را دوست می دارد و هر که پیامبر را دوست بدارد ما اهل بیت را دوست میدارد و هر که ما را دوست بدارد دوست دار شیعیان ماست، همانا پیامبر صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه، ما وشیعیانمان از یک گل هستیم و ما در بهشتیم، هرگز دوستمان را دشمن و دشمنانمان را دوست نمیداریم. امام در تأیید فرمایشات خویش فرمودند: اگر می خواهید بخوانید این آیه شریفه را«همانا ولی شما، خدا و رسول و مؤمنین هستند»
16- عَنِ اَلْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِاللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ یَا مُفَضَّلُ انَّ اَللَّهَ خَلَقَنَا مِنْ نُورِهِ وَ خُلِقَ شِیعَتَنَا مِنَّا وَ سَائِرُ اَلْخَلْقِ فِی اَلنَّارِ بِنَا یُطَاعُ اَللَّهُ وَ بِنَا یُعْصَی اَللَّهُ یَا مُفَضَّلُ سبَقَتْ عَزِیمَةٌ مِنَ اَللَّهِ أَنْ لاَ یَتَقَبَّلَ مِنْ أَحَدٍ اَلآ بِنَا وَ لاَ یُعَذِّبُ أَحَداً الاّ بِنا فَنَحْنُ بَابُ اَللَّهِ وَ حُجَّتُهُ وَ أُمَنَاؤُهُ عَلی خَلقِهِ وَ خُزَّانُهُ فِی سَمَائِهِ وَأَرْضِهِ وَ حَلالُنَا عَنِ اَللَّهِ وَ حَرَامُنَا عَنِ اَللَّهِ لاَ یَحْتَجِبُ مِنَ اللَّهِ اذا شِئْنَا «وَمَا تَشَاءُونَ إِلاَّ أَنْ یَشَاءَ اَللَّهُ »اِسْتِثْنَاءٌ وَ مِنْ قَولِهِ انَّ اللَّه جَعَلَ قَلبَ وَلِیِّهِ وَکرَ الإِرادَةِ فَاِذا شاء اللَّه شِئنا(1)
17-عَنْ أَبِی عَبداللهِ علیه السَّلاَمُ قَالَ :إِنَّ اَللَّهَ خَلَقَنَا مِن طینَةِ عِلِّیِّینَ وَ خَلَقَ قُلُوبَنا مِنْ طِینَةِ فَوْقِ عِلِّیِّینَ وَ خَلَقَ شیعَتَنا مِن طِینَةِ أَسفَلَ مِن ذلِکَ، وخَلَقَ قُلُوبَهُمْ مِن طینَةِ عِلِّیِّینَ فَصَارَتْ قُلوبُهُم تَحِنُّ إِلَینا لِأَنَّها مِنَّا وَ خَلَقَ عَدُوَّنَا مِنْ طِینَةِ سِجِّینٍ وَ خَلَقَ قُلُوبَهُمْ مِنْ طِینَةِ أَسْفَلَ مِنْ سِجِّینٍ وَ إِنَّ اللَّه رَادٌ کُلَّ طِینَةٍ إِلَی مَعْدِنِهَا فَرَادُّهُمْ إِلَی عِلِّیِّینَ وَ رَادُّهُمْ إِلَی سِجِّین.(2)
18- روایة أبی اسحاق اللیثی عن الباقر عَلَیهِ السَّلام فی باب الطینة:
عَنْ أَبِی إِسْحَاقَ اللَّیْثِیِّ قَالَ :قُلْتُ لِأَبِی جَعْفَرٍ مُحمَّد بن عَلِی اَلْبَاقِرِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ :یَابْنَ رَسُولُ اَللَّهِ أَخْبِرْنِی عَنِ الْمُؤْمِنِ الْمُسْتَبْصِرِ إِذَا بَلَغَ فِی الْمَعْرِفَةِ وَ کَمَلَ هَلْ یَزْنِی؟ قَالَ :اَللَّهُمَّ لاَ قُلْتُ فَیلُوطُ ؟قَالَ: اَللَّهُمَّ لاَ، قُلْتُ فَیَسْرِقُ؟ قَالَ: لاَ ،قُلْتُ :فَیَشْرَبُ اَلْخَمْرَ؟قَالَ: لاَ ؛قُلْتُ: فَیَأْتِی بِکَبِیرَةٍ مِنْ هَذِهِ اَلْکَبَائِرِ أَوْ فَاحِشَةٍ مِنْ هَذِهِ اَلْفَوَاحِشِ ؟قَالَ:لاَ؛ قُلْتُ: فَیُذْنِبُ ذَنْباً ؟قَالَ: نَعَمْ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ مُذْنِبٌ مُسْلِمٌ قُلْتُ مَا مَعْنَی مُسْلِم ؟
قالَ :المُسلِمُ بِالذَّنبِ لایَلزَمُهُ وَلایَصیرُ عَلَیهِ،قالَ:فَقُلتُ؟ سُبحانَ اللَّهِ مَا أعْجَبَ هذا !لاَیَزْنِی وَ لَا یَلُوطُ ولاَیَسْرِقُ ولا یَشْرَبُ الخَمرَ وَلا یَأتی کَبیرَةً مِنَ الکَبَائِرِ وَ لافاحِشَةً؟!
16- مفضل بن عمر از امام صادق عَلَیهِ السَّلام نقل می کند که امام عَلَیهِ السَّلام فرمودند: ای مفضل، همانا خداوند ما را از نور خویش آفرید و شیعیان ما را از ما آفرید و سایر خلق (غیر شیعه) در آتشند. به واسطهی اطاعت از ما، خداوند اطاعت می شود و بواسطه ی عدم اطاعت از ما، خداوند معصیت میشود. ای مفضل عزم و اراده ی خداوند چنین است که عملی را از کسی جز به ولایت ما نپذیرد و کسی را جز به دشمنی ما عذاب نکند، ما باب الله و حجت او وامینان او بر خلقش هستیم، ما ذخیره خداوند در آسمان و زمینش می باشیم حلال ما ازخدا و حرام ما از خدا است (حلال و حرام را از جانب خدا اعلام کرده ایم) آنچه را که ما بخواهیم خداوند هم اراده فرماید و چیزی خواسته ما را از اراده ی خدا محجوب نکند. امام عَلَیهِ السَّلام سپس این آیه را تلاوت کردند: آیه شریفه: «و نمی خواهید مگر اینکه خدا بخواهد» و فرمودند از این سخنش فهمیده می شود که همانا خداوند قلب ولی اش را لانه و مسکن اراده اش قرار داده و هر گاه خداوند بخواهد ما نیز می خواهیم.
17- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: همانا خداوند ما را از گِل علّیّین آفرید و قلبهای ما را از گِل بالاتری از علّیّین خلق فرمود و شیعیان ما را از گلی پائین تر از آن بسرشت و قلوب شیعیان را از گل علیین آفرید، لذا قلب های ایشان مشتاق ماست چون قلوب ایشان از گل ما سرشته شده است. و بدان که خداوند دشمنان ما را از گل سجین آفرید و قلب های آنها را از گلی پست تر از آن قرار داد و هر گلی را به معدن و خواستگاه آن باز می گرداند لذا شیعیان را به علیین و دشمنان ما را به سجین باز می گرداند.
18- روایت ابواسحاق لیثی از امام باقر عَلَیهِ السَّلام در باب طینت و سرشت: ابواسحاق لیثی گوید: به امام باقر عَلَیهِ السَّلام عرض کردم: ای پسر رسول خدا أیا مؤمن با بصیرت که به معرفت و شناخت کامل رسیده است زنا می کند؟ فرمودند: خیر. عرض کردم آیا لواط می کند؟ فرمودند: خیر. پرسیدم آیا دزدی می کند؟ فرمودند: خیر. عرض کردم شراب می خورد؟ فرمودند: خیر، گفتم: گناه کبیره ای از این گناهان یا عمل زشتی از این کارهای زشت مرتکب میشود؟ فرمودند: خیر. پرسیدم آیا اصلا گناهی می کند؟ فرمودند: بلی و آن هنگامی است که او مؤمن گنهکار تسلیم شده است. پرسیدم معنی مسلم (تسلیم شده) چیست؟ فرمودند: مسلم بالذنب (تسلیم شده ی در برابر گناه) یعنی کسی که گناهی می کند ولی ملازم با آن نبوده و اصرار بر آن نمی ورزد پس گفتم سبحان الله! عجب امر عجیبی! زنا نمی کند، لواط نمی کند، دزدی نمی کند، شراب نمی خورد، مرتکب گناه کبیره و عمل زشت نمی شود؟!
فَقالَ: لاعَجَبَ مِن أمْرِ اللَّهِ ،إنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجِل یَفعَلُ مَا یَشاءُ وَلاَیَسأَلُ عَمَّا یَفْعَلُ وَهُمْ یُسْأَلُونَ؛ فَمِمَّ عَجِبْتَ یَا ابْراهِیمُ ؟سَلْ وَ لا تَسْتَنکِفْ ولا تَسْتَحْسِرْ فَإِنَّ هَذَا العِلمَ لا یَتعَلَّمهُ مُسْتَکْبِرٌ وَ لامُسْتَحْسِرٌ ؛قُلْتُ: یَابنَ رَسُولِ اللَّهِ إِنِّی أَجِدُ مِنْ شِیعَتِکُمْ مَن یَشرَبُ ،وَ یَقْطَعُ الطَّریقَ، وَ یَحِیفُ السَّبِیلَ ،ویَزْنِی وَ یَلُوطُ ،وَ یَأکُلُ الرِّبَا وَیَرْتَکِبُ الْفَوَاحِشَ ،وَ یَتَهَاوَنُ بِالصَّلاةِ وَالصِّیامِ وَ الزَّکاةِ ،وَ یَقْطَعُ الرَّحِمَ .ویَأْتِی الکَبَائِرَ، فَکَیْفَ هَذَا؟ ولِمَ ذَاکَ؟ فَقَالَ: یَا إِبْرَاهِیمُ هَلْ یَخْتَلِجُ فِی صَدْرِکَ شَیْءٌ غَیْرُ هَذَا؟ قُلْتُ: نَعَمْ یابن رَسُولُ اَللَّهِ أُخْرَی أَعْظَمُ مِنْ ذَلِکَ ؛فَقَالَ :وَمَا هُوَ یَا أَبَا إِسْحَاقَ قَالَ: فَقُلْتُ: یَابْنَ رَسُولِ اَللَّهِ وَ أَجِدُ مِنْ أَعْدَائِکُمْ وَ مناصبیکم مَنْ یُکْثِرُ مِنَ اَلصَّلاَةِ وَ مِنَ اَلصِّیَامِ،وَیُخرِجُ الزَّکاةَ ،وَ یُتابِعُ بَینَ الحَجِّ وَ الْعُمْرَةِ ،وَ یَحُضُّ عَلَی الْجِهَادِ، وَ یَأْثَرُ عَلَی اَلْبِرِّ وَ عَلَی صِلَةِ اَلْأَرْحَامِ، وَ یَقْضِی حُقُوقَ إِخْوَانِهِ ،وَ یُوَاسِیهِمْ مِن مَالِهِ ،وَ یَتَجَنَّبُ شُرْبَ الْخَمْرِ وَ الزِّنَا وَ اللِّوَاطِ وَ سَائِرِ الْفَوَاحِشِ فَمِمَّ ذَاکَ ؟ولِم ذَاکَ؟ فَسِّرْهُ لِی یابنَ رَسُولُ اَللَّهِ وَ بَرهنه وَ بَیِّنْهُ فَقَدْ وَ اَللَّهِ کَثُرَ فِکْرِی وَ أَسْهَرَ لَیْلِی وَضَاقَ ذَرْعِی!
قَالَ: فَتَبَسْتُمْ صَلَوَاتُ اَللَّهِ عَلَیْهِ ثُمَّ قَالَ :یَا إِبْرَاهِیمُ خُذَالِیکَ بَیَاناً شَافِیَاً فِیمَا سَأَلْتَ، وَ عِلْماً مَکْنُوناً مِنْ خَزَائِنِ عِلْمِ اَللَّهِ وَ سِرِّهِ ،أَخْبِرْنِی یَا ابراهیم کَیْفَ تَجِد اِعْتِقَادَهُمَا ؟قُلْتُ: یَابْنَ رَسُولُ اَللَّهِ أَجِدُ مُحِبِّیکُمْ وَ شِیعَتَکُمْ عَلَی مَا هُمْ فِیهِ مِمَّا وَصَفْتُهُ مِنْ أَفْعَالِهِمْ لَوْ أَعْطَی أَحَدَهُم مِمَّا بَیْنَ اَلْمَشْرِقِ وَ اَلْمَغْرِبِ ذَهَباً وَ فِضَّةً أَنْ یَزُولَ عَن وَلایَتِکُم وَ مَحَبَّتِکُم إلی مُوَالاتِ غَیْرِکُمْ وإلی مَحَبَّتِهِم مازالَ ،ولَو ضُرَبَت خَیَاشِیمُهُ بِالسُّیُوفِ فِیکُم، وَلَوْ قُتِلَ فِیکُمْ مَا ارْتَدَعَ ولارْجِع عَن مَحَبَّتِکُمْ وَ وَلایَتِکُم؛ وَ أَرَی اَلنَّاصِبَ عَلَی مَا هُوَ عَلَیْهِ مِمَّا وَصَفتُهُ مِن أَفْعَالِهِم لو أَعطی أَحَدَهُم ما بَینَ المَشرِقِ وَ المَغرِبِ ذَهَباً وَفِضَّةً أن یَزولَ عَن مَحَبَّةِ اَلطَّوَاغِیتِ وَ مُوَالاتِهِمْ إِلَی مُوَالاتِکُمْ مَا فَعَلَ و لَازَالَ ولَوْ ضُرِبَتْ خَیَاشِیمُهُ بِالسُّیوفِ فِیهِمْ ،ولَوْ قُتِلَ فِیهِم مَا ارْتَدَعَ وَ لَارَجَعَ، وَ إِذا سَمِعَ أحَدُهُم مَنقَبَةً لَکُم وفَضْلاً اشْمَأَزَّ مِن ذَلِکَ وَ تَغَیَّرَ لَوْنُهُ ،وَ رُئِیَ کَرَاهِیَةُ ذَلِکَ فِی وَجْهِهِ، بُغْضاً لَکُمْ وَ مَحَبَّةً لِهُمْ.
پس امام فرمودند: از امر خدا تعجب نکن، همانا خداوند عزَّوجّل هر چه را بخواهد انجام می دهد و از کرده اش سؤال نمی شود و دیگرانند که از اعمالشان سؤال و بازخواست می شوند. پس از چه چیزی تعجب کرده ای، ای ابراهیم؟ بپرس و خودداری نکن و بر خود سخت نگیر، همانا این علم را مستکبر و انسان افسرده و خسته حال نمی آموزد. گفتم ای فرزند رسول الله در بین شیعیان شما کسانی هستند که شراب می خورند، دزدی می کنند، زنا و لواط می کنند، ربا می خورند و مرتکب کارهای زشت می گردند، نماز و روزه و زکات را سبک می شمارند و قطع رحم می کنند و گناهان کبیره رامرتکب می شوند پس این چگونه است و چرا این چنین است؟ امام در جواب فرمودند: ای ابراهیم آیا جز اینها سخن دیگری هم در سینه ات هست که قلیان کند و اراده ی گفتن آن را داشته باشی؟ عرض کردم بلی ای پسر رسول خدا. سخنی که بالاتر از اینهاست پس امام فرمودند: آن سخن چیست؟ عرض کردم یابن رسول الله در میان دشمنان شما و کسانیکه به شما ناسزا می گویند کسانی هستند که بسیار نماز می خوانند و بسیار روزه می گیرند و زکات میدهند و پی در پی در سفر حج و عمره هستند، به جهاد ترغیب می کنند و به نیکی و صله رحم پیشی می گیرند و حقوق برادران دینی خویش را به جا می آورند و مال خود را با آنان قسمت می کنند و از شراب و زنا و لواط و سایر زشتیها دوری می کنند پس اینها از کجاست و برای چیست؟ یابن رسول الله اینها را برای من تفسیر کن. دلیل آن را برای من آشکارا بیان فرما، که قسم به خداوند این موضوع فکرم را بیش از حد مشغول کرده و خواب را از چشمانم ربوده و دستانم را بسته و زندگی را بر من تنگ کرده است. امام که درود خداوند بر او باد تبسمی کرده و فرمودند: ای ابراهیم در ارتباط با موضوعی که پرسیدی، پاسخ شفا بخش و آشکارا و علمی نهان از خزینه های علم خداوند و اسرار او خواهی یافت. ای ابراهیم به من بگو که اعتقاد این دو گروه چگونه است؟ در جواب گفتم: ای پسر رسول خدا اگر به آن گروه از شیعیانتان که وصف نمودم، همه ی طلا و نقره ی موجود در بین مشرق و مغرب زمین عطا شود تا از ولایت و محبت شما دست بکشند و ولایت و محبت غیر شما را بپذیرند چنین نمی کنند حتی اگر بینی آنها با شمشیر زده شود و در این راه جان خویش را از دست بدهند. و اگر به آن گروه ناصبی که صفاتشان را بیان نمودم همه ی طلا و نقره ی بین مشرق و مغرب عطا شود تا از محبت طاغوتها دست بردارند و محبت و ولایت شما را بپذیرند چنین نمی کنند ولو آنکه بینی ایشان با شمشیر زده شود و در این راه کشته شوند. و هرگاه یکی از ایشان، یکی از ویژگیهای عالی وفضائل شما را بشنود به جهت کینه ی شما و محبت طاغوتها، رنگش تغییر می کند و ترش رو می گردد و کراهت و ناپسندی در صورتش نمایان می گردد.
قال: فَتَبَسَّمَ اَلْبَاقِرُ عَلَیْهِ السَّلاَمُ ثُمَّ قَالَ یَا إِبْرَاهِیمُ هَنَّهَا هَلَکَتْ «عَامِلَةٌ نَاصِبَةٌ،تَصْلَی نَارًا حَامِیَةً،تُسْقَی مِن عَیْنٍ آنِیَةٍ »(1)وَ مِنْ أَجْلِ ذَلِکَ قَالَ عَزَّوجلَّ: «وَقَدِمْنَا إِلَی مَا عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْنَاهُ هَبَاءً مَنْثُورًا»(2)وَیْحَکَ یَا إِبْرَاهِیمُ أَتَدْرِی مَا السَّبَبُ وَ الْقِصَّةُ فِی ذَلِک؟ ومَا اَلَّذِی قَدْ خَفِی عَلَی النَّاسِ مِنْهُ؟ قُلْتُ: یَابنَ رَسُولِ اللَّهِ فَبَیِّنْهُ لِی وأشْرَحَهُ وبَرِّهِنَهُ.
قَالَ :یَا إِبْرَاهِیمُ إِنَّ اَللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی لَمْ یَزَلْ عَالِماً قَدِیماً خَلَقَ الْأَشْیَاءَ لَامِنْ شَیءٍ وَ مَن زَعَمَ أنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ خَلَقَ اَلْأَشْیَاءَ مِنْ شَیٍ فَقَدْ کفرَ لانّه لَوْ کَانَ ذَلِکَ اَلشَّیْءُ اَلَّذِی خَلَقَ مِنْهُ الْأَشْیَاءَ قَدِیماً مَعَهُ فِی أَزَلِیَّتِهِ وَ هُوِیتِهِ کَانَ ذَلِکَ أَزَلِیَّاً بَلْ خَلَقَ اَللَّهُ عزوجل اَلْأَشْیَاءَ کُلَّهَا لاَ مِنْ شَیْءٍ فَکَانَ مِمَّا خَلَقَ اَللَّهُ عزَّوجلَّ أَرْضَأُ طَیبَة ثُمَّ فَجَّرَ مِنْهَا مَاءاً عَذْباً زَلا لاً فَعَرَضَ عَلَیْهَا وَلاَیَتَنَا أَهْلَ اَلْبَیْتِ فقبِلتها فَأَجْرَی ذَلِکَ اَلْمَاءَ عَلَیْهَا سَبْعَةَ أَیَّامٍ حَتی طَبَّقَها وَ عَمِّها ثُمَّ نَضَبَ ذَلِکَ الماءُ عَنها وَأَخَذَ مِن صَفْوَةِ ذَلِکَ اَلطِّینِ طِیناً فَجَعَلهُ طِینَ اَلْأَئِمَّةِ عَلَیْهَا السَّلاَمُ ثُمَّ أَخَذَ ثِفلَ ذَلِکَ الطِّینِ فَخَلَقَ مِنهُ شِیعَتَنَا وَلَوْ تَرَکَ طِینَتَکُم یَا ابْراهِیمَ عَلَی حَالِهِ کَمَا تَرَکَ طِینَتَنَا لَکُنْتُمْ وَ نَحْنُ شَیْئاً وَاحِداً.
قُلْتُ :یَابْنَ رَسُولِ اَللَّهِ فَمَا فَعَلَ بِطِینَتِنَا ؟قَالَ :أُخْبِرُکَ یَا اِبْرَاهِیمُ. خَلَقَ اَللَّهُ عَزَّوجلَّ بَعْدَ ذلِکَ ارضا سَبِخَةً خَبِیثَةً مُنْتِنَةً، ثُمَّ فَجَّرَ مِنْهَا مَاءاً أُجَاجاً ،آسِناً ،مَالِحاً ،فَعَرَضَ عَلَیْهَا وَلایَتَنَا أَهْلَ الْبَیْتِ وَلَمْ تَقْبَلْهَا فَأجْرَی ذلِکَ الماءَ عَلَیها سَبعَةَ أَیَّامٍ حَتّی طَبَّقَها وَعَمُّها، ثُمَّ نَضَبَ ذلِکَ الماءُ عَنْهَا، ثُمَّ أَخَذَ مِن ذلِکَ الطِّینِ فَخَلَقَ مِنهُ الطُّغاةَ وَأئِمَّتَهُم، ثُمَّ مَزَجَهُ بِثُفلِ طینَتِکُم ،ولَوْ تَرَکَ طِینَتَکُمْ ،ولَوْ تَرَکَ طِینَتَهُمْ علی حالِهِ ولَمْ یَمْزُجْ بِطِینَتِکُمْ لَمْ یَشْهَدُوا الشَّهَادَتَیْنِ وَلا صَلَّوا وَلا صامُوا وَلا زَکَّوا وَلاَحَجُّوا وَلا أَدَّوا أَمَانَةً وَلا أَشْبَهُو کَمْ فِی الصور، وَ لَیسَ شَیْءٌ أَکْبَرَ عَلَی اَلْمُؤْمِنِ مِنْ أَنْ یَرَی صُورَةَ عَدُوِّهِ مِثْلَ صُورَتِهِ.
قُلت یابن رَسُولِ اَللَّهِ فَمَا صَنَعَ بِالطِّینَتَیْنِ ؟قَالَ مَزَجَ بَیْنَهُمَا بِالْمَاءِ الْأَوَّلِ وَ الْمَاءِ الثَّانِی ثُمّ
پس امام باقر عَلَیهِ السَّلام مجددا تبسمی کرده و فرمودند: ای ابراهیم اینجاست که «ناصبی های عامل به اعمال یاد شده هلاک شده و پیوسته در آتش فروزان دوزخ معذبند و از چشمه ی آب گرم جهنم بنوشند» و به این خاطر خداوند عزوجل فرموده است: «و توجه می کنیم به آنچه که انجام داده اند (بدون ولایت) و آن را چون غباری پراکنده قرار میدهیم» وای بر تو ای ابراهیم، آیا میدانی دلیل و داستان آن چیست؟ آیا میدانی آنچه که از آن بر مردم مخفی شده است چیست؟ گفتم: ای پسر رسول خدا آن را برایم بیان بفرمائید. پس فرمودند: ای ابراهیم همانا خداوند تبارک و تعالی همواره و از ابتدای عالم بوده و اشیاء را از هیچ آفریده است و هرکه بپندارد خداوند عزوجل اشیاء را از چیزی بیافریده کافر شده چرا که اگر چیزی بوده باشد که اشیاء از آن خلق شده باشند، آن چیز نیز از ابتدا همراه خدا بوده و ازلی است و ماهیت آن نیز ازلی می باشد (و این امکان پذیر نیست)، آری خداوند عزوجل همه ی اشیاء را از عدم بوجود آورده است. پس از مخلوقات خدا زمین پاکی بود که از دل آن، آبی زلال جاری نمود، سپس ولایت ما اهل بیت را به آن زمین عرضه کرد و زمین نیز آن را پذیرفت، سپس آن آب را به مدت هفت روز بر زمین جاری فرمود تا اینکه تمام آن را فرا گرفت پس آب را از آن جدا کرد، و از بهترین قسمت آن گل، گلی برداشت و آن را گل ائمه الله قرار داد، سپس رسوب آن گل را برداشت و شیعیان ما را از آن آفرید و اگر گل شما را ای ابراهیم بحال خود رها می کرد آنچنان که گل ما را رها فرمود، ما و شما، یکی بودیم. گفتم: ای پسر رسول خدا مگر با گل ما چه کرده است؟ فرمود: به تو خواهم گفت. خداوند عزوجل پس از آن، زمین دیگری آفرید که شور، پلید و گندیده بود و از دل آن زمین، آبی تلخ، متعفن و شور جاری فرمود سپس ولایت ما اهل بیت را به آن زمین عرضه نمود ولی آن زمین ولایت را نپذیرفت پس آن آب را هفت روز بر آن زمین جاری فرمود تا اینکه تمام آن را فراگرفت سپس آن آب را از آن برد و از آن، گل طاغیان و ائمه ی ایشان را آفرید و سپس گل آنها را با رسوب گل شما مخلوط کرد و اگر گل شما را رها می کرد و گل آنها را به حال خود وا می گذاشت و با گل شما مخلوط و ممزوج نمی کرد شهادتین نمی گفتند، نماز نمی خواندند، روزه نمی گرفتند، زکات نمی دادند، به حج نمی رفتند، ادای امانت نمی کردند و هرگز صورت آنها به چهره های شما شباهتی نداشت در حالیکه برای مؤمن چیزی بزرگتر و سخت تر از این نیست که صورت دشمنش را مانندصورت خودش بیابد.
گفتم: ای پسر رسول خدا، پس خداوند با آن دو گل چه کرد؟ فرمود: بین آن دو به
عرکهَا عَرْکَ اَلْأَدِیمِ ثُمَّ أَخَذَ مِنْ ذَلِکَ قَبْضَةً فَقَالَ: هَذِهِ إلَی الْجَنَّةِ ولا ابالِی وَ أَخَذَ قَبْضَةً اُخْرَی وقالَ هَذِهِ إلَی النَّارِ وَلا ابالِیَ ثُمَّ خَلَطَ بَینَهُما فَوَقَعَ مِنْ سِنْخِ اَلْمُؤْمِنِ وَ طِینَتِهِ عَلَی سِنْخِ الْکَافِرِ وَ طِینَتِهِ وَ وَقَعَ مِن سِنْخِ اَلْکَافِرِ وَطِینَتِهُ عَلَی سِنْخِ اَلْمُؤْمِنِ وَ طِینَتِهِ فَمَا رَأَیْتَهُ مِنْ شِیعَتِنَا مِنْ زِنًا أَوْلِوَاطٍ أَوْ تَرْکِ صَلاةِ أَوْصِیامٍ أَوْ حَجٍ أو جِهادٍ أو خِیَانَةٍ أَوْ کَبِیرَةٍ مِنْ هَذِهِ اَلْکَبَائِرِ فَهُوَ مِنْ طِینَةِ النَّاصِبِ وَ عُنْصُرِهِ الَّذِی قَدْ مُزِجَ فِیهِ لِأنَّ مِن سِنْخِ النَّاصِبِ وَ عُنْصُرِهِ وَطِینَتِهِ اکْتِسابُ المُئآثِّمِ و الْفَوَاحِشِ وَ اَلْکَبَائِرِ وَمَا رَأیتَ مِنَ النَّاصِبِ وَ مُوَاظَبَتِهِ عَلَی الصَّلَاةِ وَ الصِّیَامِ وَ الزَّکَاةِ وَ الْحَجِّ وَ الْجِهَادِ وَ أَبْوَابِ الْبِرِّ فَهُوَ مِن طِینَةِ المُؤْمِنِ وَ سِنْخِهِ الَّذِی قَدْ مُزِجَ فِیهِ لان مِن سِنْخِ الْمُؤْمِنِ وعُنْصُرِهِ وَطِینَتِهِ اِکْتِسَابُ اَلْحَسَنَاتِ وَ اسْتِعْمالِ الْخَیْرِ وَ اِجْتِنَابِ المئآثم فَإِذَا عُرِضَتْ هَذِهِ اَلْأَعْمَالُ کُلُّهَا عَلَی اَللَّهِ عَزَّ وَجَلٌ قَالَ: أَنَا عَدْلٌ لاَ أَجُورُ وَ مُنصِفٌ لا أَظلِمُ وَحُکَمٌ لا أَحیفُ ولا أَمِیلُ ولا أَشْطِطُ الْحَقُوا الْأَعْمَالَ السَّیِّئَةَ الَّتِی اجْتَرَحَهَا الْمُؤْمِنُ وَطِینَتَهُ رُدُّوهَا کُلَّهَا إِلَی أَصْلِهَا فَإِنِّی أَنَا اَللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنَا عَالِمُ السّرِّوَأخفی وَ أَنَا اَلْمُطَّلِعُ عَلَی قُلُوبِ عِبَادِی لاَ اِحْیَفُ وَ لاَ اظلم وَ لاَ أُلْزِمُ أَحَداً إِلاَّ مَا عَرَفْتُهُ مِنْهُ قَبْلَ أَنْ اخلُقَه.
ثم قال الباقر عَلَیهِ السَّلام:یَا إِبْرَاهِیمُ إِقْرَأْ هَذِهِ اَلْآیَةَ قُلْتُ :یابن رَسُولُ اَللَّهِ أَیَّةَ آیَةٍ؟قَالَ :قَوْلُهُ تَعَالَی: «قالَ مَعاذَ اللَّهِ أَنْ نَأْخُذَ إِلَّا مَنْ وَجَدْنا مَتاعَنا عِنْدَهُ إِنَّا إِذاً لَظالِمُونَ»(1)هُوَ فِی اَلظَّاهِرِ مَا تَفْهَمُونَهُ وَ هُوَ وَاللَّهِ فِی اَلْبَاطِنِ هَذَا بِعَیْنِهِ ،یَا إِبْرَاهِیمُ إِنَّ لِلْقُرْآنِ ظَاهِراً وَ باطِناً وَ مُحْکَماً وَ مُتَشَابِهاً وَ نَاسِخاً وَ مَنْسُوخاً.
ثُمَّ قَالَ: أَخْبِرْنِی یَا ابْرَاهِیمُ عَنِ الشَّمْسِ اِذَا طَلَعَتْ وَبَدا شُعَاعُهَا فِی اَلْبُلْدَانِ أهُوْ بَائِنٌ مِنَ الْقُرْصِ؟ قُلْتُ :فِی حَالِ طُلُوعِهِ بائِنٌ قَالَ: أَلیسَ إِذَا غَابَتِ اَلشَّمْسُ اِتَّصَلَ ذَلِکَ اَلشُّعَاعُ بِالْقُرْصِ حَتَّی یَعُودَ إِلَیْهِ ؟قُلْتُ :نَعَمْ قَالَ: کَذلِکَ یَعُودُ کُلُّ شَیْءٍ إلی سِنْخِهِ و جَوْهَرِهِ وأصلِهِ فَإذا کانَ یَومُ الْقِیَامَةِ نَزَعَ اللَّهُ عزَّوجل سِنْخَ النَّاصِبِ وَطینَتَهُ مَعَ أَثْقالِهِ وأَوْزارِهِ مِنَ المُؤْمِنِ فَیُلحِقُها کُلَّها بِالنَّاصِبِ ،وَ ینزعُ سِنْخَ اَلْمُؤْمِنِ وَ طِینَتَهُ مَعَ حَسَنَاتِهِ وَ أَبْوَابِ بِرِّهِ وَ اِجْتِهَادِهِ مِنْ
1) یوسف / 79
سبب آب اوّل و آب دوّم اختلاط ایجاد کرد و سپس آن را مانند مالیدن پوست به هم مالید، سپس مشتی از آن را برداشت و فرمود: عاقبت این به سوی بهشت است و باکی ندارم و مشت دیگر از آن گل (خبیث) برداشت و فرمود: عاقبت این بسوی آتش است و باکی ندارم، سپس آن دو را مخلوط کرد پس از سنخ و طینت مؤمن بر سنخ و طینت کافر و از سنخ و طینت کافر بر سنخ و طینت مؤمن واقع شد. (یعنی طینت و سنخ مؤمن و کافر را با هم مخلوط نمود) پس آنچه که مانند زنا، لواط، ترک نماز، ترک روزه و حج، جهاد،خیانت و گناهان کبیره از شیعیان ما دیده ای از گل ناصبی و سرشت اوست که مخلوط با گل شیعه شده است چرا که ارتکاب گناهان و کارهای زشت از جنس ناصبی و سرشت و گل اوست و آنچه را که از ناصبی و مراقبتش بر نماز و روزه و زکات و حج و جهاد و کارهای نیک دیده ای به جهت جنس گل مومن است که در او ممزوج شده است. چرا که اکتساب کارهای نیک و انجام کارهای خیر و دوری از گناهان از جنس مؤمن و سرشت و گل اوست. پس هنگامی که در قیامت همه ی این اعمال بر خداوند عزوجل عرضه می گردد می فرماید: من عین عدل هستم و ستم نمی کنم، من منصفم و ظلم نمی کنم، من حاکمی هستم که حیف و میل نمی کنم پس امر فرماید که: تمام کارهای زشتی که از مؤمن سر زده است را به اصل آن (غیرشیعه) باز گردانید. همانا من خدائی هستم که هیچ معبودی جز من نیست من دانای اسرار و نهان هستم و من بر قلوب بندگانم مطلعم، ظلم و جور نمی کنم و به کسی چیزی را ملحق نمی کنم مگر همان چیزی را که قبل از آفرینشش از او می شناسم.
سپس امام باقر عَلَیهِ السَّلام فرمودند: ای ابراهیم این آیه را بخوان، گفتم کدام آیه را ای پسر رسول خدا؟ امام فرمودند: این سخن خداوند متعال که «گفت پناه می بریم به خدا وند از اینکه مؤاخذه کنیم مگر کسی را که کالای خود را نزد او یافتیم که در این صورت ما ظالمیم» ظاهر آیه همان چیزی است که می فهمید (درباره ی داستان یوسف) و قسم به خداوند باطن آیه همین موضوع است، ای ابراهیم همانا قرآن ظاهر و باطنی دارد و محکم و متشابه و ناسخ و منسوخی دارد. سپس فرمودند: ای ابراهیم به من بگو آنگاه که خورشید طلوع می کند و نور تشعشعات خود را در بلاد و سرزمین های گوناگون آشکار می کند، آیا آن نور از قرص خورشید جدا است؟ گفتم: در حالت طلوعش جدا است، فرمودند: آیا هنگامیکه خورشید غروب کرد این شعاع خورشید به قرص خورشید متصل گشته و به سوی آن باز می گردد؟ گفتم:بله، فرمودند: همینگونه هر چیزی به سنخ خود و سرشت و جوهره ی خود باز می گردد. پس در روز قیامت خداوند عزوجل گل ناصبی و بار گناهانش را که پیش مؤمن بوده است از مؤمن جدا کرده و همه ی آنها را به او ملحق می کند و گل مؤمن و حسنات و کارهای نیک و تمام تلاشهای ناصب را از او جدا کرده.
النَّاصِبِ فَیُلْحِقُهَا کُلَّهَا بِالمُؤْمِنِ. أفَتَرِی هَهُنا ظُلْماً وَعُدْوَاناً؟ قُلْتُ: لاَ یَابْنَ رَسُولُ اَللَّهِ؛ قَالَ: هَذَا وَ اَللَّهِ اَلْقَضَاءُ اَلْفَاصِلُ وَ الحُکمُ الْقَاطِعُ وَ الْعَدْلُ البَیِّنُ لاَیُسْأَلُ عَمَّا یَفْعَلُ وهُمْ یُسْأَلُونَ، هَذَا- یا ابراهیم -اَلْحَقُّ مِنْ رَبِّکَ فَلاَ تَکُنْ مِنَ المُمتَرِینَ هَذَا مِنْ حُکم الملکوت.
قُلْتُ :یَابْنَ رَسُولُ اَللَّهِ وَ مَا حُکْمُ اَلْمَلَکُوتِ؟ قَالَ :حُکْمُ اَللَّهِ وَ کَمْ أَنْبِیَائِهِ ،وَقْصَةُ اَلْخَضِرِ وَ مُوسِی عَلَیْهِ السّلام حینَ استَصحَبَهُ فقالَ: إِنَّکَ لَنْ تَستَطِیعَ مَعِیَ صَبراً وَ کَیفَ تَصیرُ علی مالِمٍ تَحِطُّ بِهِ خُبراً.
إِفْهَم یا إِبْرَاهِیمُ واعْقِلْ أنْکَرَ مُوسَی عَلَی اَلْخَضِرِ وَ اِسْتَفْظَعَ أَفْعَالَهُ حَتَّی قَالَ لَهُ اَلْخَضِرُ یَا مُوسَی مَا فَعَلْتُهُ عَنْ أَمْرِی إِنَّمَا فَعَلْتُهُ عَنْ أَمْرِ اَللَّهِ عَزَّ وَجَلٌ مِنْ هَذَا -وَیْحَکَ یَا اِبْرَاهِیمُ -قُرْآنٌ یُتْلَی وَ أَخْبَارٌ تُؤْثَرُ عَنِ اللّه عزوجل مَن رَدَمَنَها حَرْفاً فَقَد کَفَرَ وَ أَشْرَکَ وَرَدَ عَلَی اللَّهِ عزَّوجل.
قَالَ اللَّیْثِیُّ: فَکَأَنِّی لَمْ أَعْقِلِ اَلْآیَاتِ -وَ أَنَا أَقْرَؤُهَا أَرْبَعِینَ سَنَةً -إِلاَّ ذَلِکَ اَلْیَوْمَ فَقُلْتُ :یَابْنَ رَسُولَ اَللَّهِ مَا أَعْجَبَ هَذَا! تُؤْخَذُ حَسَناتُ أَعْدائِکُم فَتُرَدُّ عَلی شِیعَتِکُمْ وَ تُؤْخَذُ سَیِّئاتٌ وَ مُحِبِّیکُمْ فَتُرَدُّ عَلَی مُبْغِضِیکُمْ ؟قَالَ :إِی وَ اَللَّهِ اَلَّذِی لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ ،فالِقُ الْحَبَّةِ وَ بَارِیءُ النَّسَمَةِ وَ فاطِرُ الأَرْضِ وَ السَّمَاءِ مَا أَخْبَرْتُکَ إِلاَّ بِالحَقِّ :ومَا أَتَیْتُکَ إِلاَّ بِالصِّدْقِ :وَمَا ظَلَمَهُمُ اللَّهُ وَ ما اَللَّهُ بِظَلاَّمٍ لِلْعَبِیدِ وَ إِنَّ مَا أَخْبَرتُک لمَوْجودٌ فِی اَلْقُرْآنِ کُلُّه.
قُلْتُ: هَذَا بِعَیْنِهِ یُوجَدُ فِی اَلْقُرْآنِ ؟قَالَ :نَعَمْ یُوجَدُ فِی أَکْثَرَ مِنْ ثَلاَثِینَ مَوْضِعاً فِی اَلْقُرْآن، أتحبُّ أَنْ أَقْرَأَ ذَلِکَ عَلَیْکَ ؟قُلْتُ :بَلَی یَابْنَ رَسُولَ اَللَّهِ ،فَقَالَ :قَالَ اَللَّهُ عزوجل: «وَقَالَ الَّذِینَ کَفَرُوا لِلَّذِینَ آمَنُوا اتَّبِعُوا سَبِیلَنَا وَلْنَحْمِلْ خَطَایَاکُمْ وَمَا هُمْ بِحَامِلِینَ مِنْ خَطَایَاهُمْ مِنْ شَیْءٍ ۖ إِنَّهُمْ لَکَاذِبُونَ وَلَیَحْمِلُنَّ أَثْقَالَهُمْ وَأَثْقَالًا مَعَ أَثْقَالِهِمْ » الآیة.(1)
1) العنکبوت /12 و 13
و به مؤمن ملحق می نماید. آیا در اینجا ظلم و ستمی می بینی؟ گفتم: خیر ای پسر رسول خدا. فرمودند: قسم به خدا این قضاوتی است که بین حق و باطل را جدا کرده و حکم قطعی و عدالت آشکار است. خداوند از فعل خود مورد سؤال و بازخواست واقع نمی شود و این مردمند که درباره ی اعمالشان پرسیده می شوند. ای ابراهیم حق از جانب پروردگار توست پس از شکاکان مباش، این از حکم ملکوت است. گفتم ای پسر رسول خدا، حکم ملکوت چیست؟ فرمودند: حکم ملکوت، حکم خداوند و حکم انبیاء اوست و قصه ی خضر و موسی الان است هنگامی که موسی درخواست همراهی خضر را نمود پس خضر گفت: همانا تو برای همراهی با من صبر و تحمل نداری و چگونه صبر کنی بر آنچه درباره ی آن علمی نداری. بفهم ای ابراهیم و تعقل کن. موسی اعمال خضر را زشت شمرد و کارهای او را تحمل نکرد تا اینکه خضر به موسی گفت افعال من خودسرانه نبوده است و من امر خداوند عزّوجّل را اجابت کرده ام.
این احکام، قرآنی است که تلاوت می شود و خبرهایی است که از جانب خداوند عزوجل می رسد، و هر که یک کلام از آن را رد کند کافر شده است و شرک ورزیده است و خداوند عزّوجّل را رد کرده است. ابراهیم لیثی به امام عرض کرد: گوئی من تا به امروز در این آیات تعقل نکرده بودم علیرغم آنکه چهل سال است قرآن را تلاوت می کنم ای پسر رسول خدا اینها چقدر عجیب است! نیکی و حسنات دشمنانتان گرفته می شود و به شیعیانتان داده می شود و بدیهای محبین شما گرفته می شود و به دشمنان شما داده می شود؟ فرمودند: بله، قسم به خدایی که معبودی جز او نیست و شکافنده ی دانه و آفریننده ی روح و خالق زمین و آسمان است جز حق و راستی نگفته ام و خداوند به آنها ظلم نکرده است و به بندگان ستم نمی کند و همانا آنچه که به تو خبر دادم تمامش در قرآن موجود است. گفتم: آیا این سخنان شما عینا در قرآن موجود است؟ فرمودند: بله این موضوع در بیش از سی موضع قرآن وجود دارد.
آیا دوست داری برایت قرائت کنم؟ گفتم: بله ای پسر رسول خدا، پس فرمودند: خداوند عزّوجّل فرموده است: «کافرین به مؤمنین گفتند راه ما را تبعیت کنید و ما بار خطاهای شما را به دوش می کشیم در حالی که آنها بار خطاهای ایشان را به دوش نمی کشند و دروغ می گویند و حتما بار خطاهایشان را به همراه بار سنگین خطاهای دیگری به دوش خواهند کشید».
أزیدک یا إبراهیم؟ قُلتُ: بَلی یابنَ رسولِ الله قالَ: «َلِیَحْمِلُوا أَوْزَارَهُمْ کَامِلَةً یَوْمَ الْقِیَامَةِ ۙ وَمِنْ أَوْزَارِ الَّذِینَ یُضِلُّونَهُمْ بِغَیْرِ عِلْمٍ ۗ أَلَا سَاءَ مَا یَزِرُونَ» (1)أَتُحِبُّ أَنْ أَزِیدَکَ؟ قُلْتُ :بَلِیَ یَا بْنَ رَسُولِ اَللَّهِ قَالَ:« فَأُولَٰئِکَ یُبَدِّلُ اللَّهُ سَیِّئَاتِهِمْ حَسَنَاتٍ ۗ وَکَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِیمًا»(2)یُبَدِّلُ اَللَّهُ سَیِّئَاتِ شِیعَتِنَا حَسَنَاتٍ وَ یُبَدِّلُ اَللَّهُ حَسَنَاتِ أَعْدَائِنَا سَیِّئَاتٍ وَ جَلاَلِ اَللَّهِ وَ وَجْهِ اَللَّهِ إنَّ هَذا لَمِنْ عَدْله وَ اِنْصَافَهِ لا رادَّ لِقَضائِهِ وَلا مُعَقِّبَ لِحُکمِهِ وَهُوَ السَّمیعُ العَلیمُ.
ألم أبیّن لکَ أمرَ المزاج و الطِّینیتن مِن القرآنِ؟ قلتُ: بَلی یا بنَ رَسُولِ الله، قالَ: إِقرأ یا إبراهیم: «الَّذِینَ یَجْتَنِبُونَ کَبَائِرَ الْإِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ ۚ إِنَّ رَبَّکَ وَاسِعُ الْمَغْفِرَةِ ۚ هُوَ أَعْلَمُ بِکُمْ إِذْ أَنْشَأَکُمْ مِنَ الْأَرْضِ»یَعْنِی مِنَ اَلْأَرْضِ اَلطَّیِّبَةِ وَاَلْأَرْضُ اَلْمُنْتِنَةُ « فَلَا تُزَکُّوا أَنْفُسَکُمْ ۖ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقَ»یَقولُ :لا یَفتَخِرُ اَحَدُکُم بِکَثرَةِ صَلاَتِهِ وَ صِیامِهِ وَ زکاته و نُسُکِه لأنّ اللَّهَ عَزَّوجل أعلَمُ بِمَنِ اتَّقی منکم فإنّ ذلک من قبل اللّممِ و هو المزاج.
أَزِیدُکَ یَا اِبْرَاهِیمُ؟ قُلْتُ بَلِیٌ یَابْنَ رَسُولَ اَللَّهِ ؛قَالَ کَمَا بَدَأَکُمْ تَعُودُونَ فَرِیقاً هُدیً وَ فَرِیقاً حَقَّ عَلَیهِمُ الضَّلالَةُ إِنَّهُمُ اتَّخَذُو اَلشَّیَاطِینَ أَوْلِیَاءَ مِنْ دُونِ اَللَّهِ یَعْنِی أَئِمَّةَ اَلْجَوْرِ دُونَ أَئِمَّةِ اَلْحَقِّ«وَیَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ مُهْتَدُونَ» خُذْهَا إِلَیْکَ یَا أَبَا إِسْحَاقَ فَوَ اَللَّهِ إِنَّهُ لَمِنْ غُرَرِ أَحَادِیثِنَا وَ بَاطِنِ سَرَائِرِنَا وَ مَکنونَ خَزائِنِنا وَ انْصَرِفْ ولا تُطْلِعْ عَلَی سِرِّنَا أَحَداً إِلاَّ مُؤمِناً مُسْتَبْصِراً فَإِنَّکَ إِنْ أذَعْتَ سِرَّنا بُلِیتَ فی نَفْسِکَ وَ مالِکَ وَ أَهلِکَ وَ وُلْدِکَ.(3)
آیا باز برایت بگویم ای ابراهیم؟ گفتم بله ای پسر رسول خدا، فرمودند: «آنان باید بار گناهان خودشان و بار گناهان کسانی را که بدون علم گمراهشان کردند به دوش بکشند و بدانید آنچه به دوش می کشند بد باری است».
امام مجددأ پرسیدند: آیا دوست داری آیات دیگری بگویم؟ گفتم بله ای پسر رسول خدا، فرمودند: «آنان کسانی هستند که خداوند بدی هایشان را به حسنات تبدیل می کند و خداوند آمرزنده و مهربان است».
خداوند بدی های شیعیان ما را به حسنات تبدیل می کند و نیکی های دشمنان ما را به بدی ها تبدیل می کند، و قسم به شکوه و وجه خداوند، همانا این از عدالت و انصاف خدا می باشد و هیچ کسی قضای او را رد نخواهد کرد و حکم او را به عقب نمی اندازد و او شنوای دانا است. پس امام پرسیدند: آیا موضوع سرشت و دو طینت، از زبان قرآن بر تو روشن شد؟ گفتم بله ای پسر رسول خدا فرمودند: بخوان ای ابراهیم «کسانی که از گناهان کبیره و از کارهای زشت دوری می کنند و تنها گناهان کوچکی از آنان سر می زند، همانا آمرزش پروردگار تو فراگیر است و علم او به شما احاطه دارد، زیرا اوست که شما را از زمین ایجاد نمود.»
و مراد از زمین همان زمین طیّب و پاک و یا زمین گندیده است. «پس خود را پاک نشمارید چون او به آنکه پرهیز کار باشد داناتر است» منظور از این گفتار خداوند این است که: کسی از شما به زیادی نماز و روزه و زکات و عباداتش افتخار نکند چرا که خداوند عزوجل به متقین شما داناتر است. همانا این به جهت گناهان کوچک و از جهت ترکیب طینت است.
آیا باز بگویم ای ابراهیم؟ گفتم بله ای پسر رسول خدا، فرمودند: «همان گونه که شما راآفریده است باز می گردید، گروهی هدایت یافتید و گروهی گمراه شدید همانا گمراهان ولایت غیر خدا را انتخاب کرده اند» و مراد از این ولایت غیر خدا قبول سرپرستی پیشوایان جور و ستم است که به جای ولایت ائمه اختیار کرده اند و می پندارند هدایت یافته اند» این حدیث را آویزه گوش خود کن ای ابا اسحاق، پس قسم به خدا همانا این حدیث از درهای احادیث ماست و این سخن از درون ضمیر ما و از خزینه های نهان ماست، باز گرد و هیچکس را از سر و راز ما آگاه نکن مگر مؤمنی که با بصیرت باشد، پس همانا اگر سر ما را منتشر کنی خود و مال و اهل و فرزندانت را به بلا انداخته ای.
5- ارواحُ الشیعَةِ
1- قال أبو عبدالله عَلَیهِ السَّلام: خَلَقَنَا مِنْ عِلِّیِّینَ وَ خَلَقَ أَرْوَاحَنَا مِنْ فَوْقِ ذَلِکَ وَ خَلَقَ أَرْوَاحَ شِیعَتِنَا مِنْ عِلِّیِّینَ وَ خَلَقَ أَجْسَادَهُمْ مِنْ دُونِ ذَلِکَ فَمِنْ أَجْلِ تِلکَ اَلْقَرَابَةُ بَیْنَنَا وَ بَیْنَهُمْ وَ قُلُوبُهُمْ تَحِنُّ إِلَیْنَا.(1)
6- الشیعةُ فی عَاَلمِ المِیثاقِ
1-عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ، عَنْ أَبِیهِ، عَنْ جَدِّه عَلیهِمُ السُلامُ أنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَ آلهِ قَالَ لِعَلِیٍّ عَلَیهِ السَّلام: أَنْتَ الَّذِی احْتَجَ اللَّهُ بِکَ فِی ابْتِدَاءِ الْخَلْقَ حَیْثُ أَقَامَهُمْ أَشْبَاحاً، فَقَالَ لَهُمْ: أَ لَسْتُ بِرَبِّکُمْ ؟قَالُوا: بَلَی. قَالَ: وَ مُحَمَّدٌ رَسُوالله؟ قَالُوا: بَلَی. قَالَ: وَ عَلِیُّ امیرُ المومِنینَ؟فَأَبَی الْخَلْقُ جَمِیعاً إِلَّا اسْتِکْبَاراً وَ عَتَوْا مِنْ وَلَایَتِکَ إِلَّا نَفَرٌ قَلِیلٌ، وَ هُمْ أَقَلُّ الْقَلِیلِ، وَ هُمْ أَصْحَابُ الْیَمِینِ.(2)
2- عن أبی جعفر عَلَیهِ السَّلام قَالَ: «إِنَّ اَللَّهَ أَخَذَ مِیثَاقَ شِیعَتِنَا مِنْ صُلْبِ آدَمَ ، فَنَعْرِفُ بِذَلِکَ حُبَّ اَلْمُحِبِّ وَ إِنْ أَظْهَرَ خِلاَفَ ذَلِکَ بِلِسَانِهِ، وَ نَعْرِفُ بُغْضَ اَلْمُبْغِضِ وَ إِنْ أَظْهَرَ حُبَّنَا أَهْلَ اَلْبَیْتِ »(3)
3- عَن أبی عَبدالله عَلَیهِ السَّلام :قَال ِإِنَّ اَللَّهَ أَخَذَ مِیثَاقَ شِیعَتِنَا مِنْ صُلْبِ آدَمَ ، فَنَعْرِفُ خِیارَکُم مِن شِرارِکُم(4)
4-عَنْ أَبِی عَبْدِاللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَالَ فِی حَدِیثٍ طَوِیلٍ: اَنَّ اللَّهَ الْعَزِیزَ اَلْجَبَّارَ عَرَجَ بِنَبِیِّهِ صَلَّی اللهُ عَلَیهِ الی السَّمَاءِ قَالَتِ اَلْمَلاَئِکَةُ لَهُ: اِقْرَأْ أَخَاکَ اَلسَّلامَ فَقَالَ رَسُولُ اَللَّهِ هَلْ تَعْرِفُونَهُ ؟قَالُوا نَعَمْ وَ کَیْفَ لاَ نَعْرِفُهُ وَ قَدْ أَخَذَ اَللَّهُ مِیثَاقَکَ وَ مِیثَاقَهُ وَ مِیثاقَ شِیعَتِهِ الی یَوْمَ الْقِیامَةِ عَلَیْنا وَ اَنَّا لَنَتَصَفَّحُ وُجُوهَ شِیعَتِهِ فی کُلِّ یَوْمٍ خَمْساً -یَعْنُونَ فِی وَقْتِ کُلِّ صَلاَّهُ -اَلْحَدِیثَ(5)
5 - ارواح شیعه
1- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: ما از علّیّین خلق شده ایم و ارواح ما از مرتبه ی بالاتری از علّیّین آفریده شده است و ارواح شیعیان ما از علّیّین آفریده شده و اجساد ایشان از مرتبه ی پایین تری از آن خلق شده است. پس بخاطر این نزدیکی بین ما و شیعیان قلبهای ایشان مشتاق ماست.
6- شیعه در عالم میثاق
1- امام باقر عَلَیهِ السَّلام از پدرشان از جدّشان عَلَیهِ السَّلام نقل فرمودند: که رسول صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه به حضرت علی عَلَیهِ السَّلام فرمودند: تو کسی هستی که خداوند در آزمودن خلق، به تو احتجاج فرمود. آنجا که آنان را بصورت اشباهی به قیام واداشت و از آنان پرسید: آیا من پروردگار شما نیستم؟ گفتند : بله. فرمود: آیا محمد فرستاده ی خدا نیست؟ گفتند بله، گفت: آیا علی امیر مؤمنان نیست؟ پس جمیع مخلوقات از روی کبر و سرکشی از پذیرش ولایت تو امتناع کردند مگر افراد اندکی، و آنان افراد کمی بودند که اصحاب یمین هستند.
2- امام باقر عَلَیهِ السَّلام فرمودند: همانا خداوند میثاق و پیمان شیعیان ما را از صلب آدم گرفته است پس به همین دلیل، محبت دوستمان را می شناسیم حتی اگر خلاف آن را با زبانش نشان دهد و کینه ی کینه توز را می شناسیم حتی اگر به ما اهل بیت را به زبان آشکارکند.
3- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: همانا خداوند میثاق و عهد شیعیان ما را از صُلب آدم گرفته است و ما نیکان شما را از بدانتان می شناسیم.
4- امام صادق عَلَیهِ السَّلام در حدیث طولانی فرمودند: همانا خداوند عزیز جبّار پیامبرش را به آسمان برد و ملائک به او عرض کردند: سلام ما را به برادرت علی بن ابیطالب عَلَیهِ السَّلام برسان. پس رسول خداصَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه فرمودند: مگر او را می شناسید؟ ملائک گفتند بله و چگونه او را نشناسیم در حالیکه خداوند عهد تو و عهد او و عهد شیعیانش را تا روز قیامت از ما گرفته است وما روزانه پنج بار در هنگام نماز با صورت شیعیان او مصافحه می کنیم.
5-قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ عَلَیْهِ اَلسَّلاَمُ: إِنَّ اَللَّهَ أَخَذَ مِیثَاقَ شِیعَتِنَا بِالْوَلاَیَةِ لَنَا وَ هُمْ ذَرٌّ یَوْمَ أَخَذَ اَلْمِیثَاقَ عَلَی اَلذَّرِّ وَ اَلْإِقْرَارَ لَهُ بِالرُّبُوبِیَّةِ وَ لِمُحَمَّدٍ صَلَّی اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ بِالنُّبُوَّةِ وَ عَرَضَ اَللَّهُ عَلَی مُحَمَّدٍصَلَّی اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ أُئمَّتَهُ اَلطِّیبینِ وَ هُمْ أَظِلَّةٌ وَ خَلَقَهُمْ مِنَ اَلطِّینَةِ اَلَّتِی خُلِقَ مِنْهَا آدَمُ قالَ :وَ خَلَقَ اَللَّهُ أَرْوَاحَ شِیعَتِنَا قَبْلَ أَبْدَانِهِمْ بِأَلْفَیْ عَامٍ وَ عَرَضَ عَلَیْهِم وَ عَرَّفَهُمْ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه وَ عَلِیّاً وَ نَحْنُ نَعْرِفُهُمْ فِی لَحْنِ اَلْقَوْلِ.(1)
6- یحیی بْن إبْراهیم بْن أبی الْبلاد عَنْ أَبِیهِ عَنْ جَدِّهِ، عَنْ رَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِهِ یُقَالُ لَهُ :عِمْرَانُ أَنَّهُ خَرَجَ فِی عُمْرَةٍ زَمَنَ الْحَجَّاجِ فَقُلْتُ لَهُ:هَلْ لَقِیتَ أَبَا جَعْفَرٍ عَلَیهِ السَّلام قَالَ: نَعَمْ ،قُلْتُ، فَمَا قَالَ لَکَ ؟قَالَ: قَالَ لِی :یَا عِمْرَانُ مَا خَبَرُ النَّاسِ ؟فَقُلْتُ: تَرَکْتُ الْحَجَّاجَ یَشْتِمُ أَبَاکَ عَلَی الْمَنبِرِ-أَعْنِی عَلِیَّ بْنَ أَبِی طَالِبٍ صلوات الله علیه- فَقَالَ: أَعْدَاءُ اللَّهِ یَبْدَهُونَ ِسَبِّنَا! أَمَا إِنَّهُمْ لَوِ اسْتَطَاعُوا أَنْ یَکُونُوا مِنْ شِیعَتِنَا لَکَانُوا وَ لَکِنَّهُمْ لَا یَسْتَطِیعُونَ؛ إِنَّ اللَّهَ أَخَذَ مِیثَاقَنَا وَ مِیثَاقَ شِیعَتِنَا وَ نَحْنُ وَ هُمْ أَظِلَّةٌ فَلَوْ جَهَدَ النَّاسُ أَنْ یَزِیدُوا فِیهِ رَجُلًا أَوْ یَنْقُصُوا مِنْهُ رَجُلًا مَا قَدَرُوا عَلی ذلک.(2)
5- امام باقر عَلَیهِ السَّلام فرمودند: همانا خداوند میثاق و عهد شیعیان ما را در عالم ذر به ولایت ما گرفته است. آن روزیکه خداوند از ذرات بر ربوبیّت خود و بر نبوّت محمد صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه اقرار گرفت. و آن روز، زمانی بود که خداوند ائمه طیبین عَلَیهِم ُالسَّلام را بر محمدصَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه عرضه داشت در حالیکه ایشان سایه هایی بودند و آنان را از گِلی آفرید که آدم را از آن آفرید. سپس امام باقر عَلَیهِ السَّلام در ادامه فرمودند: خداوند ارواح شیعیان ما را دو هزار سال قبل از بدنهایشان، آفریدو ائمه را بر آنها عرضه کرد و رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه علی عَلَیهِ السَّلام را به آنها معرفی نمود و ما آنها را در لحن القول (یعنی در کمترین ملاقات) می شناسیم.
6- یحیی بن ابراهیم بن ابی البلاد، بواسطه ی پدرش، از جدش، نقل می کند که مردی از یارانم که عمران نامیده می شد و در زمان حجاج (حاکم ظالم اموی) برای عمره مشرف شده بود گفتم: آیا امام باقر عَلَیهِ السَّلام را ملاقات کرده ای؟ گفت: بله گفتم: امام چه فرمودند؟ گفت: به من فرمودند: ای عمران از مردم چه خبر؟ گفتم: در حالی از حجّاج جداشدم که بر منبر، پدرتان امیر المؤمنین علی عَلَیهِ السَّلام را دشنام میداد پس امام فرمودند: آنانکه ما را آشکارا سب می کنند و دشنام میدهند، دشمنان خدا هستند! بدان که ایشان اگر می توانستند از شیعیان ما باشند، شیعه می گردیدند ولیکن ایشان نمی توانند. همانا خداوند در حالی میثاق ما و شیعیانمان را گرفته است که سایه هایی بوده ایم و اگر مردم سعی کنند که یک نفر به شیعیان ما بیفزایند و یا یک نفر از آنان کم کنند نمی توانند.
در روایات فراوانی اشاره به پاکی طینت شیعه و دوستدار ائمه عَلَیهِم ُالسَّلام شده است که توصیه می شود برای آشنائی بیشتر با این اسرار مکتوبه و کتب مفصلی از جمله کتاب کاشف الأسرار اثر فاخر حضرت آیت الله ملا نظر علی طالقانی که از شاگردان مبرز شیخ اعظم انصاری (رحمة الله علیهما) می باشد مراجعه فرمائید. اما به همه ی این اوصاف می توان گفت که: احدی به شیعیان افزوده و یا از ایشان کم نمی شود، یعنی اگر کسی هم در زمانی به مذهب شیعه چنگ زده و سپس مستبصر می شود در واقع در نزد خداوند او از همان اول شیعه محسوب بوده و این از احادیث این باب مخصوصأ حدیث اولی که گذشت به وضوح آشکار است و خداوند از همه داناتر است.
7- کَیفَ خَلَقَ الله الشّیَعةَ
1- قالَ رسولُ الله صَلَی اللهُ عَلیهِ وَالِه: فَمَا أَحَدٌ مِنْ شِیعَةِ عَلِیٍّ عَلَیهِ السُلام إِلَّا وَ هُوَ طَاهِرُ الْوَالِدَیْنِ تَقِیٌّ نَقِیٌّ مُؤْمِنٌ بِاللَّه فَإِذَا أَرَادَ أَحَدِهِمْ أَنْ یُوَاقِعَ أَهْلَهُ جَاءَ مَلَکٌ مِنَ الْمَلَائِکَةِ الَّذِینَ بِأَیْدِیهِمْ أَبَارِیقُ مِنْ مَاءِ الْجَنَّةِ فَیَطْرَحُ مِنْ ذَلِکَ الْمَاءِ فِی الآنِیَتِهِ الَّتِی یَشْرَبُ مِنْهَا فَیَشْرَبُه فَبِذَلِکَ الْمَاءِ وَ یُنْبِتُ الْإِیمَانَ فِی قَلْبِهِ کَمَا یُنْبِتُ الزَّرْعَ فَهُمْ عَلَی بَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِمْ وَ مِنْ نَبِیِّهِمْ وَ مِنْ وَصِیِّهِ عَلِیٍّ عَلَیهِ السَّلام وَ مِنِ ابْنَتِیَ الزَّهْرَاءِ ثُمَّ الْحَسَنِ ثُمَّ الْحُسَیْنِ ثُمَّ الْأَئِمَّةِ مِنْ وُلْدِ الْحُسَیْنِ - إلی أن قال-: الَحَمدُللهِ الَّذی جَعَلَ مَحبَّةَ علَیَّ الایِمانَ بَه سبَبَین، یَعنِی سَبَبا لِدُخُول الجَنَّة وسَبَبا لِلنَّجاةِ مِنَ النَّارِ(1)الحدیث
2- عن رسول الله صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه قال: إِنَّ لِلَّهِ مَلَکاً رَأْسُهُ تَحْتَ الْعَرْشِ وَ قَدَمَاهُ فِی تُخُومِ الْأَرْضِ اَلسَّابِعَةِ اَلسُّفْلَی بَیْنَ عَیْنَیْهِ رَاحَةُ أَحَدِکُمْ فَاِذا أَرَادَ اَللَّهُ عَزَّ وَجِلٌ أَنْ یَخْلُقَ خَلْقاً عَلَی وَلاَیَةِ علی بْنِ أَبِی طَالِبٍ عَلیه السلام أَمَرَ ذَلِکَ اَلْمَلَکُ فَأَخَذَ مِنْ تِلْکَ اَلطِّینَةِ «طِینَةٌ اَلَّتِی خَلَقَ اَللَّهُ مِنْهَا الائِمة وَ شِیعَتَهُمْ» فَرَمَی بِهَا فِی اَلنُّطْفَةِ حَتَّی تَصِیرَ إِلَی اَلرَّحِمِ مِنْهَا یَخْلُقُ وَهیَ المِیثَاقِ الحدِیث(2)
8- شِیعَتُنا خُلِقُوا مِن الحَلاوَة
1-عَنْ أَحْمَدَ بْنِ هَارُونَ بْنِ مُوَفَّقٍ الْمَدِینِیِّ عَنْ أَبِیهِ قَالَ بَعَثَ إِلَی اَلْمَاضِی عَلَیْهِ اَلسَّلاَمُ یَوْماً فَأَکَلْتُ عِنْدَهُ وَ أَکْثَرَ مِنَ اَلْحَلْوَاءِ فَقُلْتُ مَا أَکْثَرَ هَذِهِ اَلْحَلْوَاءَ فَقَالَ عَلَیْهِ السَّلاَمُ اَنَا وَشِیعَتُنَا خُلِقْنَا مِنَ اَلْحَلاَوَةِ فَنَحْنُ نُحِبُّ اَلْحَلْواء(3)
7- نحوه ی آفرینش شیعه
1- رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه و فرمودند: هیچ کس در زمره ی شیعیان علی بن ابی طالب عَلَیهِ السَّلام نیست مگر آنکه پدر و مادرش پاک، با تقوا، پاکیزه و مؤمن به خداوند هستند. پس هرگاه یکی از ایشان اراده ی نزدیکی با اهلش را داشته باشد فرشته ای از ملائک که ظرفهای آب بهشت را در دست دارند، بر او فرود می آید و در ظرفی که او از آن می نوشد از آب بهشت می ریزند تا او بنوشد و به سبب این آب، ایمان در قلبش (ظاهرا قلب آن فرزند بروید همانگونه که گیاه رشد می کند و ایشان بر بینّه ای (دلیل روشن) از جانب پروردگار و پیامبر صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه و علی عَلَیهِ السَّلام و دخترم زهرا(سلام الله علیها) و سپس حسن و حسین عَلَیهِم ُالسَّلام و سپس امامان از فرزندان حسین عَلَیهِ السَّلام قرار دارند تا اینکه فرمودند: ستایش مخصوص خداوندی است که محبت علی عَلَیهِ السَّلام و ایمان به او را دستاویز رسیدن به دو امر قرار داد از یک جهت موجب داخل شدن در بهشت و از طرف دیگر باعث رهایی از آتش دوزخ.
2- رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه فرمودند: همانا خداوند فرشته ای دارد که سر او پائین عرش و دو پایش در محدوده ی زمین هفتم پائین است. راحتی هر یک از شما در برابر دیدگان او است، و هرگاه خداوند عزّوجّل اراده کند مخلوقی بر ولایت علی ابن ابی طالب عَلَیهِ السَّلام بیافریند به آن فرشته امر می کند تا از همان گلی که خداوندائمه و شیعیانشان را از آن آفریده است در نطفه ی شخص قرار دهد تا به رحمی که از آن متولّد می شود منتقل گردد و این همان میثاق و عهد ولایت است.
8- شیعیان ما از شیرینی آفریده شده اند
1- احمدبن هارون بن موفق المدینی از پدرش نقل کرده که گفت: روزی امام کاظم عَلَیهِ السَّلام دنبال من فرستادند پس در محضر حضرتش طعام خوردم و این در حالی بود که سر سفره ی حضرت شیرینی زیادی قرار داشت پس عرض کردم چقدر این شیرینی ها زیاد است، پس امام عَلَیهِ السَّلام در جواب فرمودند: همانا ما و شیعیانمان از شیرینی آفریده شده ایم پس ما شیرینی را دوست داریم.
9- النوادِر
1-عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامٍ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اَللَّهِ صلی اَللَّهُ وَعَلَیْهِ وَ آلِهِ یَقُولُ لِعَلِیٍ: لاَ تَلُومَنَّ النَّاسَ علی حُبِّکَ فَاِنَّ حُبَّکَ مَخْزُونٌ تَحْتَ العَرْشِ لاَیَنَالُ حُبُّکَ مَنْ یُرِیدُ أَنَّما یَتَنَزَّلُ مِنَ السَّماءِ بِقَدْرَ(1)
2- عَنْ أَبِی سَعِیدٍ اَلْمَدَائِنِیِّ قَالَ قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِاللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ مَا مَعْنَی قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّوَجَلَّ فِی مُحْکَمِ کِتَابِهِ «وَمَا کُنْتَ بِجَانِبِ الطُّورِ إِذْ نَادَیْنَا»فقال عَلَیهِ السَّلام:کِتاباً لَنَا کَتَبَهُ اَللَّهُ یَا أَبَا سَعِیدٍ فِی وَرَقٍ قَبْلَ أَنْ یَخْلُقَ اَلْخَلاَئِقَ بالفی عام صَیَّرَهُ مَعَهُ فِی عَرْشِهِ وَ تَحْتَ عَرْشِهِ فیهِ یا شیعةَ آلِ مُحَمَّد أَعْطَیْتُکُمْ قَبْلَ أَنْ تَسْأَلونِی وَ غَفَرْتُ لَکُمْ قَبْلَ أَنْ تَسْتَغْفِرُونِی مَنِ اتانِی مِنْکُمْ بِولایة آل مُحَمَّدٍ اَسْکَنْتُهُ جَنَّتِی بِرَحْمَتِی.(2)
3-.قالَ أبُو عَبْدِ اللهِ عَلَیْهِ السَّلامُ : إنَّ اللهَ تَبارَکَ وَ تَعالی زَیَّنَ شِیعَتَنا بِالْحِلْمِ و غَناهُمْ بِالْعِلْمِ لِعِلْمِهِ بِهِمْ قَبْلَ أنْ یَخْلُقَ آدَمَ عَلَیْهِ السَّلامُ .(3)
9- احادیث گوناگون
1- عقبة بن عام گوید: شنیدم رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه به امیر المؤمنین علی عَلَیهِ السَّلام می فرمودند: مردم را به خاطر محبت و دوستی خود ملامت نکن چرا که حبّ تو در خزینه ای زیر عرش پروردگار ذخیره شده است و در توانائی هرکس نیست که به محبت تو دسترسی پیدا کند، همانا حبّ تو به اندازه و مقدار معینی از آسمان فرود می آید.
2- ابوسعید مدائنی گفت: به امام صادق عَلَیهِ السَّلام عرض کردم: معنی این سخن خداوند عزّوجّل در قرآن چیست؟ «و تو نبودی آن زمانی که ما در طور ندا کردیم» امام عَلَیهِ السَّلام فرمودند: نوشته ای (کتابی) است که خداوند دو هزار سال قبل از آفرینش مخلوقات آن را برای ما بر روی ورقی نوشت و آن را با خود در عرش یا در زیر عرشش قرارداد، و در آن مکتوب آمده است: ای شیعیان آل محمّد من به شما عطا کردم قبل از آنکه درخواست کنید و قبل از آنکه استغفار کنید شما را آمرزیدم و هرکه با ولایت آل محمد صَلَی اللهُ وعَلَیه آلِه ، نزد من بیاید او را با رحمت خود در بهشت ساکن می کنم.
أَلَا إِنَّ أَوْلِیَاءَ اللَّهِ لَا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلَا هُمْ یَحْزَنُونَ(یونس/62)
فصل دوم: فضائل شیعیان و دوستان اهل بیت علیهم السلام در دنیا
اشاره
1- البلاءُ أسرَعُ اِلی الشّیعَةِ
1- عن أبی جعفر عَلَیهِ السَّلام قال: البَلاءُ أسرَعُ اِلی شِیعَتُنَا مِنَ الماءِ یَجرِی مِن قُلَّةِ الجَبَلِ اِلی قَرارِهِ(1)
2- خِصالٌ عشرٌ لِلشیعَةِ
1-عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ آبَائِهِ عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ عَنْ عَلِیِّ بْنِ ابِیطَالِبَ عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ یَا صَلِیَّ اللَّه وعلیهِ وَ آلِهِ یا عَلِیُّ بَشِّرْ شِیعَتَکَ وَمُحِبِّیکَ بِخِصالٍ عَشرٍ أَوَّلُهَا طِیبُ اَلْمَوْلِدِ وَ اَلثَّانِی حُسْنُ ایمَانِهِمْ بِاللَّهِ وَالثَّالِثُ حُبُّ اَللَّهِ لَهُمْ وَ رَابِعُهَا اَلْفُسْحَةُ فِی قُبُورِهِمْ وَخَامِسُهَا: اَلنُّورُ عَلَی اَلصِّرَاطِ بَیْنَ أَعْیُنِهِمْ وَسادِسُها نَزْغُ اَلْفَقْرِ مِنْ بَیْنِ أَعْیُنِهِمْ وَ غِنَی قُلُوبِهِم وسَابِعُهَا الْمَقْتُ مِنَ اَللَّهِ بِعَدُوِّهِمْ وَثَامِنُها الْأَمْنُ مِنَ الْبَرَصِ وَ اَلْجُذَامِ وَ اَلْجُنُونِ وَ تَاسِعُهَا انْحِطَاطُ اَلذُّنُوبِ وَ اَلْخَطَایَا عَنْهُمْ وَ عَاشِرُهَا: هُمْ مَعِی فِی الْجَنَّةِ وَ أَنَا مَعَهُم(2)
3- ثُلُثی القُرآن نَزَلَ فِی الائمَّة و فِی الشّیعَةِ
1- قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ:اِنَّما ثُلُثَی اَلْقِرَانِ نَزَلَ فِینَا وَ فِی شِیعَتِنَا مَا کَانَ مِنْ خَیْرٍ فَلناو لِشِّیعَتُنَا وَ الثُّلُثُ اَلْبَاقِی شَرِکْنَا مَعَ النَّاسِ فَمَا کَانَ فِی شَرٍ فَلِعَدُوِّنَا ثُمَّ قَال:« هَلْ یَسْتَوِی الَّذِینَ یَعْلَمُونَ وَالَّذِینَ لَا یَعْلَمُونَ إِنَّمَا یَتَذَکَّرُ أُولُو الْأَلْبَابِ» (3)، فَنَحْنُ أَهْلَ اَلْبَیْتِ أُولُو اَلْأَلْبَابِ وَ اَلَّذِینَ لَا یَعْلَمُونَ عَدُوُّنَا وَ شِیعَتُنَا هُمُ المُهتَدُونَ إِلی دِینِ اللَّهِ وَ دینِ نَبیِّهِ وَمَلائِکَتِهِ(4)
1- شیعیان سریع تر به بلا می افتند
1- امام باقر عَلَیهِ السَّلام فرمودند: بلاء سریعتر از آبی که از قله ی کوه به دامنه اش جریان می یابد به سوی شیعیان ما می شتابد.
2- خصلتهای ده گانه ی شیعه
1- امام باقر از پدران بزرگوارشان از حضرت علی ابن ابیطالب عَلَیهِ السَّلام نقل می فرمایند که فرمودند: رسول خداصَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه و فرمودند: ای علی شیعیان و محبین خود را به ده خصلت بشارت بده، اول: پاکی ولادت، دوم: نیکی ایمانشان به خداوند، سوم: اینکه خداوند دوستدار ایشان است، چهارم: فراخی قبرهایشان، پنجم: وجود نور در برابر دیدگانشان آن زمانی که بر پل صراط می گذرند، ششم: برداشته شدن فقر از میان چشمانشان و بی نیاز بودن قلبهایشان، هفتم: دشمنان ایشان در نزد خداوند مبغوضند، هشتم: از پیسی و خوره و جنون در امانند، نهم: خداوند گناهان و خطاها را از ایشان می زداید و دهم: آنان در بهشت همراه من هستند و من همراه ایشانم.
3- دو ثلث قران درباره ی اهل بیت عَلَیهِم ُالسَّلام و شیعه نازل شده است
1- رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه فرمودند: همانا دو سوم قران درباره ی ما و شیعیانمان نازل شده است و هرچه خیر است از ما و شیعیان ماست و در یک سوم باقیمانده ما با دیگر مردم شریک هستیم پس آنچه که درباره ی شر و بدی است به دشمنان ما تعلق دارد. سپس آیه ی نهم سوره ی زمر را تلاوت فرمودند که «آیا آنانکه می دانند با آنانکه نمی دانند مساویند؟! همانا تنها اولوالالباب متذکر می شوند» و در معنای آن فرمودند: ما اهل بیت اولوالالباب هستیم و دشمنان ما کسانی هستند که نمی دانند و شیعیان ما به دین خدا و دین پیامبر و دین ملائکه اش هدایت شده اند.
4-مُحِبُّوا الأَئمَّةِ عَلَیهِم ُالسَّلام مَعَهُم
1- قال علی عَلَیهِ السَّلام: نَحنُ وَمَن أحبَّنا کَهاتَینِ حَتّی نَرِدَ عَلی نَبیِّنا الحَوضَ و قَرَنَ إِصبعیهِ السَبَّابتَین(1)
2- قال رسول الله صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه لعلی عَلَیهِ السَّلام: یَا عَلِیُّ !شِیعَتُکَ هُمُ الْفَائِزُونَ یَوْمَ اَلْقِیَامَةِ فَمَنْ أَهَانَ وَاحِداً مِنْهُمْ فَقَدْ اَهَانَکَ وَ مَنْ أَهَانَکَ فَقَدْ أَهَانَنِی وَ مَنْ أَهَانَنِی أَدْخَلَهُ اَللَّهُ نَارَ جَهَنَّمَ فِیها وَ بِئْسَ الْمَصِیرُ یا عَلِیُّ أَنْتَ مِنِّی وَ اَنَا مِنْکَ وَ رُوحُکَ مِنْ رُوحِی وَ طَینَتُکَ مِنْ طِینَتِی وَ شِیعَتُکَ خُلِقُوا مِنْ فَضْلِ طِینَتِنَا فَمَنْ أَحَبَّهُمْ فَقَدْ أَحَبَّنَا وَ مَنْ أَبْغَضَهُمْ فَقَدْ أَبْغَضَنَا و مَنْ عَادَاهُمْ فَقَدْ عَادَانَا و مَن وَدَّهُمْ فَقَدْ وَدَّنَا یا عَلِیُّ! اَنَّ شِیعَتَکَ مَغْفُورٌ لَهُمْ عَلَی مَا کَانَ فِیهِمْ مِنْ ذُنُوبٍ وَ عُیُوبٍ یَا عَلَی أَنَا اَلشَّفِیعُ لِشِیعَتِکَ غَداً اذا قُمْتَ اَلْمَقَامَ اَلْمَحْمُودَ فَبَشِّرْهُمْ بِذَلِکَ یَا عَلِیُّ شِیعَتُکَ شِیعَةُ اَللَّهِ وَ أَنْصارُکَ اِنْصارَاللَّهُ وَ أولیائکَ اَوْلِیَاءُ اَللَّهِ وَ حِزْبُکَ حِزْبُ اَللَّهِ یَا عَلَی سَعْدٍ مَنْ تَوَلاَّکَ وَ شَقَی مَنْ عَادَاک .(2)
3- عَنْ سَدِیرٍ قَالَ قَالَ لِی أَبُو عَبْدِاللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ: أَنْتُمْ آلُ مُحَمَّدٍ أَنْتُمْ آلُ مُحَمَّدِ(3)
4-عَنْ أَبِی عُبَیْدَةَ عَنْ أَبِیعَبْدِ اَللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَالَ: مَنْ أَحَبَّنا فَهُوَ مِنَّا اهلَ البَیْتِ فَقُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ مِنْکُمْ ؟قَالَ: مِنَّا وَاللَّهِ، أَمَا سمِعتَ قولَ اللّهِ و هو قول ابراهیمَ علیه السّلام «فَمَنْ تَبِعَنِی فَإِنَّهُ مِنِّی(4)» (5)
4- محبین ائمه عَلَیهِم ُالسَّلام با ایشان همراهند
1- امام علی عَلَیهِ السَّلام انگشت سبابه و میانی خود را به یکدیگر نزدیک کرده و فرمودند: ما و دوستانمان مانند این دو انگشت در کنار یکدیگر هستیم تا اینکه در کنار حوض (کوثر) به حضور پیامبر مان وارد شویم.
2- رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه به علی عَلَیهِ السَّلام فرمودند: ای علی شیعیان تو، رستگاران روز قیامت هستند هر که به یکی از آنها اهانت کند به تو اهانت کرده است و هر که به تو اهانت کند به من اهانت کرده است و هر که به من اهانت کند خداوند او را در آتش جهنم وارد می سازد و آن جایگاه بدی است. ای علی تو از منی و من از تو، روح تو از روح من و طینت تو از طینت من است وشیعه ی تو از اضافه ی طینت ما آفریده شده اند، هرکه دوستدار آنان باشد محبت ماست و هرکه کینه و بغض آنها را داشته باشد کینه ی ما را به دل دارد، هرکه به آنها دشمنی کند با ما دشمنی کرده و هر که با آنها مودت و دوستی داشته باشد با ما دوستی کرده است، ای علی همانا گناهان و عیوب شیعیان تو آمرزیده است و من فردا آنگاه که در مقام محمود می ایستم از شیعیان تو شفاعت خواهم کرد، پس آنان را بشارت بده. ای علی شیعه ی تو شیعهی خدا و یاران تو یاران و انصار خداوند و دوستان تو دوستان خدا و حزب تو حزب خدا می باشد.
ای علی هرکه ولایت تو را داشته باشد سعادتمند است و هرکه با تو دشمنی کند شقاوتمند است.
3- از سدیر نقل شده که: امام صادق عَلَیهِ السَّلام (درباره شیعیان) به من فرمودند: شمائید آل محمد، شمائید آل محمد.
4- ابوعبیده از امام صادق عَلَیهِ السَّلام نقل می کند که فرمودند: هرکه محبة ما باشد از ما اهل بیت است، پرسیدم فدایتان گردم، از شماست؟ امام فرمودند: به خدا سوگند که از ماست. آیا قول خداوند را از کلام ابراهیم عَلَیهِ السَّلام نشنیدی «پس هرکه از من تبعیت کند از من است».
5-عَنْ محَمَّد الحلبی عَنْ أَبِی عَبْدِاللهِ عَلَیْهِ السَّلامُ قالَ مَنِ اتَّقَی مِنْکُمْ وَاَصْلَحْ فَهُوَ مِنَّا اَهْلَ الْبَیْتِ؟ قَالَ مِنْکُمْ اَهْلَ اَلْبَیْتِ قَالَ مِنَّا اهْلَ اَلْبَیْتِ قال فیها إبراهیم «فَمَنْ تَبِعَنِی فَإِنَّهُ مِنِّی »قَالَ عُمَرُ بْنُ یَزِیدَ قُلْتُ لَهُ مَنْ آلُ مُحَمَّدٍ ؟قَالَ: ای وَاللَّهِ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ ای وَاللَّهِ مِنْ أَنْفُسِهِمْ .اَمَا تسمعُ اَللَّهَ یَقُول: «إِنَّ أَوْلَی النَّاسِ بِإِبْرَاهِیمَ لَلَّذِینَ اتَّبَعُوهُ»(1)وَ قولَ اِبراهیم: «فَمَنْ تَبِعَنِی فَإِنَّهُ مِنِّی»(2)
6-قَالَ اَلصَّادِقُ عَلَیْهِ السَّلاَمُ :مَنْ أَکْرَمَ لَنَا مُوَالِیاً فَبِکَرَامَةِ اَللَّهِ تَعَالی بُدا وَ مَنْ أَهَانَهُ فَلِسَخَطِ اَللَّهِ تَعَرَّضَ وَ من أحسَنَ اِلی شِیعَتَنا فَقَدْ أَحْسَنَ إِلَی أَمِیرِ اَلْمُؤْمِنِینَ وَ مَنْ أَحْسَنَ إِلَی أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ فَقَدْ أَحْسَنَ إِلَی رَسُولِ اللَّهِ وَمَنْ أَحْسَنَ إِلَی رَسُولِ اَللَّهِ فَقَدْ أَحْسَنَ إِلَی اَللَّهِ وَ مَنْ أَحْسَنَ إِلَی اَللَّهِ کَانَ وَ اَللَّهِ مَعَنَا فِی الرَّفِیقِ اَلْأَعْلی(3)
7- عَنْ رَمِیلَةَ قَالَ وُعِکْتُ وَعَکاً شَدِیداً فِی زمَانِ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ عَلَیْهِ السَّلاَمُ فَوَجَدْتُ مِنْ نَفْسِی خَقَّةً فِی یَوْمِ اَلْجُمُعَةِ وَ قُلْتُ لاَ أَعْرِفُ شَیْئاً أَفْضَلَ مِنْ أَنْ أُفِیضَ عَلَی نَفْسِی مِنَ اَلْمَاءِ وَ أُصَلَی خَلْفَ أَمِیرِ اَلْمُؤْمِنِینَ عَلَیْهِ السَّلاَمُ فَفَعَلْتُ ثُمَّ جِئْتُ الی اَلْمَسْجِدِ فَلَمَّا صَعِدَ أَمِیرُ اَلْمُؤْمِنِینَ عَلَیْهِ السَّلاَمُ اَلْمِنْبَرَ عَادَ عَلَی ذَلِکَ اَلْوَعْکِ فَلَمَّا انْصَرَفَ أَمیرُ المُؤمِنینَ عَلَیْهِ السَّلاَمُ ودَخَلَ الْقَصْرَ دَخَلْتُ مَعَهُ فَقالَ یا رُمَیْلَةُ رَأْیُکَ وَأنتَ مُتَشَبِّکٌ بَعضُکَ فی بَعْضٍ فَقُلْتُ نَعَمْ و قَصَصْتُ عَلَیْهِ الْقِصَّةَ الَّتِی کُنْتُ فِیهَا وَ الَّذِی حَمَلَنِی عَلَی اَلرَّغْبَةِ فِی اَلصَّلاَةِ خَلْفَهُ فَقَالَ یَا رُمَیْلَةُ لَیْسَ مِنْ مُؤْمِنٍ یَمْرَضُ إِلاَّ مَرِضْنَا بِمَرَضِهِ وَلا یَحْزَنُ الآ حُزِنا بِحُزْنِهِ وَ لا یَدَعُوا الآ آمِناً لِدُعَائِهِ وَلاَ یَسْکُتُ الاّ دَعَوْنَا لَهُ فَقُلْتُ لَهُ یَا أَمِیرَ اَلْمُؤْمِنِینَ جَعَلَنِی اَللَّهُ فِدَاکَ هَذَا لِمَنْ مَعَکَ فِی اَلْقَصْرِ؟ أَرَأَیْتَ مَنْ کَانَ فِی أَطْرَافِ الْأَرْضِ ؟قَالَ یَا رُمَیْلَةُ لَیْسَ یَغِیبُ عَنَّا مُؤْمِنٌ فِی شَرْقِ الأَرْضِ ولا فِی غَرْبِهَا(4)
5- محمّد حلبی از امام صادق عَلَیهِ السَّلام نقل می کند که امام فرمودند: هریک از شما که تقوی پیشه کند و صالح باشد از ما اهل بیت است. پرسیدم از شما اهل بیت است؟ امام فرمودند: از ما اهل بیت است و این آیه شریفه را از زبان ابراهیم عَلَیهِ السَّلام نقل فرمودند: «هر که از من تبعیت کند از من است» عمر بن یزید گوید از امام پرسیدم آیا از آل محمد است؟ امام فرمودند: بلی قسم به خدا از آل محمد است بلی قسم به خدا از خود ایشان است. آیا نشنیده ای قول خداوند را که فرمودند: «همانا سزاوارترین مردم به ابراهیم پیروان او هستند» و سخن ابراهیم را که فرمود «پس هر که مرا تبعیت کنداز من است».
6- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: هرکه اهل ولایت و دوستی ما را گرامی بدارد خداوند تعالی او را تکریم فرماید و هرکه به اهل ولایت ما اهانت کند در معرض خشم و سخط خداوند قرار می گیرد و هر که به شیعه ی ما نیکی کند به امیر المؤمنین عَلَیهِ السَّلام نیکی کرده و هر که به امیرالمؤمنین عَلَیهِ السَّلام نیکی کند به رسول خدای احسان نموده و هر که به رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه نیکی کند به خدا خوبی کرده و هرکه به خداوند احسان و نیکی کند قسم به خداوند در جایگاه بلند همراه ماست.
7- رمیله نقل می کند که در زمان امیر المؤمنین عَلَیهِ السَّلام به تب شدیدی مبتلا بودم و در روز جمعه که از شدت آن تب فروکش کرد من نیز با خود گفتم هیچ چیزی با فضیلت تر از این نیست که آبی به خود زده و پشت سر امیر المؤمنین عَلَیهِ السَّلام نماز جمعه را اقامه کنم. پس هنگامی که چنین کردم و امیرمؤمنان عَلَیهِ السَّلام از منبر بالا رفتند مجددا آن تب شدید عود نمود (و حالم را دگرگون ساخت)، پس هنگامی که امام علی عَلَیهِ السَّلام بازگشتند و داخل قصر شدند همراه ایشان داخل قصر شدم، امام فرمودند: ای رمیله چرا به خود می پیچی؟ من نیز شرح حال خود و علت حضور در مسجد جهت اقامه ی نماز پشت سر امام را عرضه داشتم. پس امام فرمودند: ای رمیله هیچ مؤمنی مریض نمی شود مگر آنکه ما به مرض او مریض می شویم و محزون و غمگین نمی شود مگر آنکه ما نیز به حزن و اندوه او محزون میشویم و دعا نمی کند مگر آنکه ما برای دعایش آمین می گوئیم و از دعا باز نمی ماند مگر آنکه ما برایش دعا می کنیم. پس عرض کردم ای امیرمؤمنان، فدایتان شوم، آیا این شفقت و مهربانی صرفا برای کسانی است که همراه شما در قصر حضور دارند؟ آیا شما کسانی را که در اطراف و اکناف زمین هستند می بینید؟ امام فرمودند: ای رمیله هیچ مؤمنی در شرق و غرب زمین از ما پنهان نیست.
8-عَنْ أَبِی اَلرَّبِیعِ اَلشَّامِیِّ قَالَ قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِاللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ بَلَغَنِی عَنْ عَمْرِو بْنِ اِسْحَاقَ حَدِیث فَقَالَ أَعْرِضْهُ قَالَ دَخَلَ عَلَی أَمِیرِ اَلْمُؤْمِنِینَ عَلَیْهِ السَّلاَمُ فَرَأَی صُفْرَةً فِی وَجْهِهِ قَالَ مَا هَذِهِ اَلصُّفْرَةُ فَذَکَرَ وَجَعاً بِهِ فَقَالَ لَهُ علی عَلَیْهِ السَّلاَمُ اَنَّا لَنَفْرَحُ لِفَرَحِکُمْ وَ نَحْزَنُ لِحُزْنِکُم وَنَمرَضُ لِمَرَضِکُم وَ نَدْعولَکُم فَتَدُعونَ فَنُؤَمِّنُ قال عَمْرٌو قَد عَرَفْتُ ما قُلتَ ولکِن کَیفَ نَدْعُو فَتُؤَمِّنُ؟ فَقَالَ اَنَا سَواءٌ عَلَیْنَا اَلْبَادَی وَ الحاضر فَقَالَ أَبُو عَبْدِاللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ صَدَقَ عَمْرٌو (1)
9- عَنْ عَبْدِاللَّهِ بْنِ اَلْفَضْلِ اَلْهَاشِمِیِّ قَالَ :کُنْتُ عِنْدَ اَلصَّادِقِ جَعْفَرِ بْنِ محمد اذ دَخَلَ اَلْمفَضَّلُ بْنُ عُمَرَ فَلَمَّا بَصُرَ بِهِ ضَحِکَ إِلَیْهِ ثُمَّ قالَ إِلی یا مُفَضَّلُ وَ رَبِّی اِنِّی لَأُحِبُّکَ وَ أُحِبُّ مِنْ حُبِّکَ یَا مُفَضَّلُ لَوْ عَرَفَ جَمِیعُ أَصْحَابِی مَا تَعْرِفُ مَااخْتَلَفَ اِثْنَانِ فَقَالَ لَهُ المفضلُ: یَا اِبْنَ رَسُولِ اللَّهِ لَقَدْ حَسِبْتُ أَنْ أَکُونَ قَدْ أُنْزِلْتُ فَوْقَ مَنْزِلَتِی فَقَالَ عَلَیْهِ السَّلاَمُ: بَلْ أُنْزِلْتَ اَلْمَنْزِلَةَ اَلَّتِی أَنْزَلَکَ اَللَّهُ بِهَا فَقَالَ یَا اِبْنَ رَسُولِ اَللَّهِ فَمَا مَنْزِلُهُ جَابِرُبْنُ یَزِیدَ مِنْکُمْ قَالَ مَنْزِلَةُ سَلْمَانَ مِنْ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَی اللهُ عَلَیهِ وَ الِه قَالَ فَمَا مَنْزِلَةُ دَاوُدَ بْنِ کَثِیرٍ اَلرُّقَی مِنْکُمْ قَالَ مَنْزِلَةُ اَلْمِقْدَادِ مِنْ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَی اللهُ عَلَیهِ وَ الِه قَالَ: ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَی فَقَالَ یَا عَبْداللَّهِ بْنَ اَلْفَضْلِ إِنَّ اَللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی خَلَقَنا مِن نُورِ عَظَمَتِهِ وَ صَنَعَنا بِرَحْمَتِهِ وَخَلَقَ أَرْواحَکُمْ مِنّا فَنَحْنُ نَحِنُّ إِلَیْکُمْ وَ أَنْتُمْ تَحِنُّونَ إِلَیْنَا وَ اَللَّهِ لَوْ جَهَدَ أَهْلُ اَلْمَشْرِقِ وَ اَلْمَغْرِبِ أَنْ یَزِیدُوا فِی شِیعَتِنَا رَجُلاً أَوْ یَنْقُصُوا مِنْهُمْ رَجُلاً مَا قَدَرُوا عَلَی ذَلِکَ وَ أَنَّهُمْ لَمَکْتُوبُونَ عِنْدَنَا بِأَسْمَائِهِمْ وَ أَسْمَاءِ آبَائِهِمْ وَ عشایرِهِم وَ أَنْسَابِهِمْ یَا عَبْدَاللَّهِ بنَ الفَضلِ ولَوْ شِئْتَ لَأَرَیْتُکَ إِسْمَکَ فِی صَحِیفَتِنَا قَالَ :ثُمَّ دَعَا بِصَحِیفَةٍ فَنَشَرَهَا فَوَجَدْتُهَا بَیْضَاءَ لَیس فِیهَا أَثَرُ اَلْکِتَابَةِ فَقُلْتُ یَا اِبْنَ رَسُولِ اَللَّهِ مَا أَرَی فِیهَا أَثَرَ اَلْکِتَابَةِ قَالَ فَمَسَحَ یَدَهُ عَلَیْهَافَوَجَدْتُهَا مَکْتُوبَةً وَ وَجَدْتُ فِی أَسْفَلِهَا إِسْمِی فَسَجَدْتُ لِلَّهِ شُکْرَا.؟(2)
8- ابوربیع شامی می گوید: به امام صادق عَلَیهِ السَّلام عرض کردم: حدیثی از عمرو بن اسحاق شنیده ام، پس فرمودند بازگو کن، عرض کردم: عمرو گفته است که روزی نزد امیرالمؤمنین عَلَیهِ السَّلام مشرف شدم و امام علت زرد بودن رنگ چهره ی مرا جویا شدند و من نیز بیماری و درد خود را بیان کردم پس امام عَلَیهِ السَّلام فرمودند: همانا ما به شادمانی شما، شاد و به حزن شما اندوهناک میگردیم، به خاطر بیماری شما، بیمار می شویم و شما را دعا می کنیم و هرگاه دعا کنید آمین می گوئیم. عمرو عرض کرد: آنچه را که فرمودید متوجه شدم لیکن چگونه است که شما به دعای ما آمین می گوئید؟ (آیا شما صدای ما را می شنوید و یا ما را می بینید؟) امام فرمودند: برای ما حاضر و غایب یکسانند. امام صادق عَلَیهِ السَّلام پس از استماع حدیث فرمودند حدیث عمروصحیح است.
9- عبدالله بن فضل هاشمی گوید: در محضر امام صادق عَلَیهِ السَّلام بودم که مفضل بن عمر بر امام وارد شد، هنگامیکه امام او را دیدند به چهره ی او تبسمی نموده و فرمودند: ای مفضّل نزدیک من آی،به خدا قسم من تو را دوست دارم و محبیّن تو را نیز دوست دارم. ای مفضّل اگر تمامی اصحاب من به آنچه که تو عارفی، عارف باشند هیچ تفاوتی بین دو نفر از آنان نخواهد بود. مفضّل به امام عرض کرد: ای پسر رسول خدا گمان می کنم بیش از آنکه شایسته باشم مرا جایگاه و مقام دادید و مرا بالاتر از آنچه که هستم معرفی فرمودید. امام عَلَیهِ السَّلام فرمودند: خداوند تو را در این جایگاه قرار داده است، پس عرض کرد: ای پسر رسول خدا منزلت جابر بن یزید نسبت به شما چگونه است؟ امام فرمودند: منزلت او در نزد من همچون جایگاه سلمان در پیش رسول خدا می باشد، عرض کرد: منزلت داود بن کثیر رقی نسبت به شما چگونه است؟ امام فرمودند: مقام او در نزد ما همچون منزلت مقداد در پیش رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه می باشد، و سپس رو به من کردند و فرمودند: ای عبدالله بن فضل همانا خداوند تبارک و تعالی ما را از نور عظمتش خلق فرموده است و ما را با رحمت خود ایجاد کرده است و روح شما را از ما آفریده است پس ما مشتاق شمائیم و شما نیز مشتاق ما هستید. بخدا قسم که اگر اهل مشرق و مغرب سعی خویش را در افزایش یا کاهش تعداد شیعیان ما مبذول کنند بر چنین کاری موفق نشوند. و چگونه بر این کار قدرت داشته باشند در حالیکه نام شیعیان و پدران و عشیره و بستگان آنها در نزد ما مکتوب است. ای عبدالله بن فضل اگر بخواهم، نامت را در کتابمان نشانت می دهم. سپس کتابی را طلب کرده و آن را گشودند پس چون در آن نگریستم، آن کتاب را سفید یافتم و هیچ اثری از نوشته در آن نبود. عرض کردم ای فرزند رسول خدا که در این کتاب نوشته ای نیست. امام عَلَیهِ السَّلام دست مبارک خویش را بر آن کشیدند پس نوشته های آن آشکار شدو در پایین آن نام خود را یافتم و به خاطر تشکر از خداوند سجده ی شکر بجای آوردم.
10- عَنْ أَبِی الْحَسَنِ الْأَوَّلِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَالَ مَنْ لَمْ یَسْتَطِعْ أَنْ یَصِلَنا فلْیَصِل فُقَرَاءَ شِیعَتِنَا وَ مَنْ لَمْ یَسْتَطِعْ أَنْ یَزُورَ قُبُورَنَا فلیز قُبُورَ صُلَحَاءِ إِخْوَانِنَا(1)
11- قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّی اَللَّهُ وَعَلَیْهِ وَ آلِهِ مَنْ سَرَّهُ أَنْ یَحْیَا مَحْیایَ و یَمُوتَ مَمَاتِی و یَسْکُنَ جَنَّةَ عَدْنٍ فَلیَتَوالَ عَلیَّاً مِن بَعْدِی ولْیَقْتَدِ بِأَهْلِ بَیْتِی فَانَّهُمْ عِتْرَتِی خُلِقُوا مِنْ طِینَتِی وَ رُزِقُوا فَهْمِی وَ عِلْمِی فَوَیْلٌ لِلْمُکَذِّبِینَ بِفَضْلِهِمْ مِنْ أَمَّتِی الْقاطِعِینَ مِنْهُمْ صِلَتِی لاَ أَنَالَهُمُ اَللَّهُ شَفَاعَتِی.(2)
12-قَالَ أَبُو عَبدِاللهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ لِأَصْحَابِهِ اِبْتِدَاءً مِنْهُ: أَحْبَبْتُمُونَا وَ ابْغَضَنَا اَلنَّاسُ وَصَدَّقْتُمُونَا وَ کَذَّبَنَا النَّاسُ وَ وَصَلْتُمُونَا وَ جَفَانَا اَلنَّاسُ فَجَعَلَ اَللَّهُ مَحْیَاکُمْ مَحْیَانَا وَ مَمَاتَکُمْ مَمَاتَنَا أمَا واللَّهِ ما بَیْنَ الرَّجُلِ مِنکُم وبَیْنَ أَنْ یُقِرَّ اَللَّهُ عَیْنَهُ اِلاّ أَنْ تَبْلُغَ نَفْسُهُ هذا اَلمَکانَ« وَ أَوْمَأَ إِلَی حَلْقِهِ فَمَدَّ اَلْجِلْدَةَ »ثُمَّ أَعَادَ ذَلِکَ فَوَ اَللَّهِ مَا رَضِیَ حتی حَلَفَ فَقَالَ :وَاللَّهِ اَلَّذِی لاالَّه الاهوَ لَحَدَّثَنِی ابِی مُحَمَّدُ بْنُ عَلِیَّ بِذَلِکَ إنَّ النَّاسَ اَخْذُوا هَهْنَا وَ هَهنَا وأَنَّکُمْ أَخَذْتُمْ حَیثُ اخذَ اَللَّهَ انَّ اللَّهَ اِخْتارَ مِنْ عِبادِهِ مُحَمَّداً صَلَّی الله وَعلیهِ وَ آلِهِ وَ اِخْتَرْتُمْ خِیَرَةَ اَللَّهِ فَاتَّقُوا اَللَّهَ وَ اوالأماناتِ اِلی الْأَسْوَدِ وَ الأَبْیَضِ وَ اِنْ کانَ حَروریّاً وانِ کانَ شَامِیّا(3)
10- امام کاظم عَلَیهِ السَّلام فرمودند: هر که نمی تواند به ما صله کند و چیزی ببخشد، پس به شیعیان فقیر ما صله نماید و هر که نمی تواند قبرهای ما را زیارت کند پس قبرهای برادران صالح ما (شیعیان درستکار) را زیارت کند.
11- رسول خدا فرمودند: هر که خوش دارد همچون من زندگی کند و همچون من بمیرد و در بهشت عدن ساکن شود باید پس از من ولایت علی را بپذیرد و به اهل بیت من اقتدا کند چرا که ایشان خاندان و عترت من هستند و از طینت من آفریده شده اند و از فهم و علم من بهره مند شده اند. پس وای بر کسانی از امت من که فضل و برتری آنها را تکذیب کنند و از ایشان ببُرند، خداوند ایشان را به شفاعت من نرساند.
12- امام صادق عَلَیهِ السَّلام خطاب به اصحاب خود چنین آغاز سخن کردند: شما ما را دوست میدارید ولی مردم (غیر شیعه) نفرت مارا در دل دارند، شما ما را تصدیق کردید ولی مردم ما را انکار کردند، شما به ما وصل شدید ولی مردم به ما جفا کردند پس خداوند زندگانی شما را زندگانی ما، و مرگ شما را مرگ ما قرار داد، آگاه باشید قسم بخداوند بین مردی از شما و بین اینکه خداوند چشم او را روشن کند (عاقبت بخیر شود)، جز رسیدن جانش به این مکان نیست و با اشاره به حلق مبارکشان پوست آن را کشیدند (کنایه از مرگ) سپس آن را تکرار کردند و راضی نشدند مگر اینکه بر این مطلب قسم یاد نمودند، پس فرمودند: سوگند به خدایی که هیچ معبودی جز او نیست پدرم امام باقر عَلَیهِ السَّلام به من فرمودند: همانا مردم از اینجا و آنجا (دین خود را) اخذ می کنند و شما از جایی دریافت می کنید که خداوند به آن امر کرده، همانا خداوند از میان بندگانش محمد را برگزیده است و شما نیز برگزیده ی خداوند را برگزیده اید پس تقوا پیشه کنید و امانتها را به صاحبش برگردانید چه سیاه باشد چه سفید، از خوارج باشد و یا اهل شام.
5- حب الأئمة عَلَیهِم ُالسَّلام لِمُحبِّیهم وَ أشیاعِهِم
1-عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ اَلصَّادِقِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ قالَ:دَخَلَ أَبِی اَلْمَسْجِدَ فَاِذا هُوَ بِأُنَاسٍ مِنْ شِیعَتِنَا فَدَنَا مِنْهُمْ فَسَلَّمَ عَلَیْهِمْ ثُمَّ قَالَ لَهُمْ :واللَّهِ انِّی لَأُحِبُّ رِیحَکُمْ وَ أَرْوَاحَکُمْ وَ أنَّکُم لَعَلیُّ دِینُ اللَّهِ ومَا بَیْنَ أَحَدِکُمْ وبَیْنَ أن یَغْتَبِطَ بِمَا هُوَ فِیهِ اِلاّ أَنْ یَبْلُغَ نَفْسُهُ هَاهُنَا- وَ أَشَارَ بِیَدِهِ الی حَنْجَرَتِهِ -فَاعِینُونا بِوَرَعٍ وَ اِجْتِهَادٍ وَ مَنْ یَأْتِمَّ مِنْکُمْ بِامامٍ فَلْیَعْمَلْ بِعَمَلِهِ أَنْتُمْ شُرَطُ اَللَّهِ وَ أَنْتُمْ أَعْوَانُ اَللَّهِ وَ اَنْتُمْ أَنْصَارُ اَللَّهِ وَ أَنْتُمُ اَلسَّابِقُونَ اَلاَوِلُونَ وَ أَنْتُمُ السَّابِقُونَ اَلاَخِرُونَ وَ أَنْتُمُ اَلسَّابِقُونَ الی اَلْجَنَّةِ قَدْ ضَمِنَّا لَکُم اَلْجِنَانِ بِأَمْرِ اَللَّهِ وَ رَسُولِهِ کَانَکُمْ فِی الْجَنَّةِ تَتَنَافَسُونَ فی فَضائِلِ الدَّرَجاتِ کُلُّ مُؤْمِنٍ مِنْکُمْ صِدِیقٌ وَ کُلُّ مُؤْمِنَةٍ مِنْکُمْ حَوْرَاءُ قَالَ أَمِیرُ اَلْمُؤْمِنِینَ عَلَیْهِ السَّلاَمُ یَا قَنبَرُ! قُمْ فَاسْتَبْشِرْ فَاللَّهُ سَاخِطٌ عَلَی اَلْأُمَّةِ مَا خَلَا شِیعَتَنَا أَلاَ وَانِ لِکُلِّ شَیءٍ شَرَفاً وَ شَرَفُ الدِّینِ اَلشِّیعَةُ أَلاَ وَانِ لِکُلِّ شَیْءٍ عِمَاداً وَ عِمَادُ اَلدِّینِ اَلشَّیعَهُ أَلاَ وَانٍ لِکُلِّ شَیْءسِیداً وَ سَیِّدُ اَلْمَجَالِسِ مَجْلِسُ شِیعَتِنا ألا وانٍ لِکُلِّ شَیْءٍ شُهُوداً وَ شُهُودُ اَلْأَرْضِ سُکَّانُ شِیعَتِنَا فِیهَا أَلاَ وَانِ مَنْ خَالَفَکُمْ مَنْسُوبٌ إِلَی هَذِه الآیة: «وُجُوهٌ یَوْمَئِذٍ خَاشِعَةٌعَامِلَةٌ نَاصِبَةٌتَصْلَی نَارًا حَامِیَةً»(1)أَلاَ وَانٍ مَنْ دَعَا مِنْکُمْ فَدُعَاؤُهُ مُسْتَجَابٌ أَلاَ وَانِ مَنْ سَأَلَ مَنْ مِنْکُمْ حَاجَّهُ فَلَهُ بِهَا مِائَةٌ یَا حَبَّذَا حُسْنُ صُنْعِ اللَّهِ اِلَیْکُمْ تَخْرُجُ شِیعَتُنَا مِنْ قُبُورِهِمْ یَوْمَ الْقِیَامَةِ مُشْرِقَةً أَلْوَانُهُمْ وَ وُجُوهُهُمْ قَد أُعطُوا الأَمَانَ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلاَ هُمْ یَحْزَنُونَ وَ اَللَّهُ اشْدُ بِا لِشِیعِنَا مَنَالِهِمْ (2)
2-عَنْ عَلِیِّ بْنِ عَبْدِ اَلْعَزِیزِ قَالَ :سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِاللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ یَقُولُ: وَاللَّهِ إِنِّی لَأُحِبُّ رِیحَکُمْ و أَرْوَاحَکُمْ وَ رُؤْیَتَکُمْ وَ زِیَارَتِکُمْ وَ اِنِّی لَعَلَی دِینِ اَللَّهِ وَ دِینِ مَلاَئِکَتِهِ فَأَعِینُوا عَلَی ذَلِکَ بِوَرَعٍ أَنَا فِی اَلْمَدِینَةِ بِمَنْزِلَةِ اَلشَّعْرَةِ أَتَقَلْقَلُ حَتَّی أَرَی اَلرَّجُلَ مِنْکُمْ فاستریحَ اَلْیَهُ(3)
5- محبت ائمه عَلَیهِ السَّلام به محبین و شیعیانشان
1- امام جعفر صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: پدرم عَلَیهِ السَّلام وارد مسجد شده و با جمعی از پیروانمان روبرو گردیدند پس نزدیک آنها رفته و پس از سلام فرمودند: قسم به خدا من رائحه ی شما و روح و جان شما را دوست دارم و همانا شما بر دین خدا هستید و بین شما و بین غبطه خوردن به آنچه که در آن قرار دارید فاصله ای جز مرگ نیست پس ما را با ورع و تلاش و کوشش در دین یاری کنید و هر که امامی را به پیشوائی برگزیند باید همچون او عمل کند، شما بهترین اعوان خدا، و یاران او، و انصار او هستید و شما اولین و آخرین سابقون و پیشی گیرندگان به سوی بهشت هستید. ما به امر خداوند و رسولش باغهای بهشتی را برایتان تضمین کرده ایم گویی میبینم شما را که در بهشت قرار دارید و به درجات بالا حرکت می کنید، هر مرد مؤمن شما صدیق و هر زن مؤمن شما حوریه است. امام سپس ادامه داده و فرمودند: امیر مؤمنان علی عَلَیهِ السَّلام به قنبر فرمودند: برخیز و بشارت ده که خداوند بر همه ی امت جز شیعیان ما خشمگین است بدانید که هر چیزی شرفی دارد و شرف دین، شیعه است ، بدانید که هر چیزی ستونی دارد و ستون دین شیعه است، بدانید که هر چیزی ید و آقایی دارد و سید مجالس، جلسات شیعیان ماست، بدانید که هر چیزی شهودی دارد و شهود زمین آنجایی است که شیعیان در آن ساکن هستند، بدانید همانا هر که با شما مخالفت کند به این آیه نسبت داده میشود: «صورتهائی در آن روز ذلیلند که بسیار عمل کرده اند ولی ناصبی بوده و در آتش سوزان داخل می شوند». بدانید همانا هر که از شما دعا کند، دعایش مستجاب است، بدانید همانا هر که از شما حاجتی بخواهد یکصد برابر آن و یا بیشتر برای اوست، به به، چه نیکو خداوند درباره شما عمل می نماید، در روز قیامت شیعیانمان را در حالی از قبرهایشان خارج می کنیم که رنگ رخسارشان درخشان است و در امان هستند و ترسی ندارند و محزون نمی شوند و بیش از آنکه ما شیعیانمان را دوست داریم خداوند دوستدار شیعیان ماست.
2- علی بن عبدالعزیز گوید: شنیدم امام صادق عَلَیهِ السَّلام (به جمعی از شیعیان)می فرمودند: همانا من رایحه، ارواح و جانها و دیدن و زیارت شما را دوست می دارم و همانا من بر روش خدا و دین ملائکه اش هستم. پس مرا با ورع و پرهیزگاری بر آن یاری کنید، من در شهر به منزله ی تار موئی هستم که به این طرف و آن طرف می روم تا یکی از شما را ببینم و نزد او آرام و راحت گیرم.
3-عَنْ عَبْدِاللَّهِ بْنِ اَلْوَلِیدِ قَالَ: سَمِعْتُ أبَا عَبدِالله عَلَیهِ السَّلام یَقولُ «وَنَحنُ جماعَة »وَ اللّه اِنّی لَأُحِبُّ رُؤْیَتَکُمْ وَ أَشْتَاقُ إِلَی حَدِیثِکُم.(1)
4-عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِی الْمِقْدَامِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَالَ لَإِنْ أُطْعِمْ رَجُلاً مِنْ شِیعَتِی أَحِبُّ إِلَی مَنْ أَنْ أُطْعِمَ أُفُقاً مِنَ اَلنَّاسِ قُلْتُ کَمِ اَلْأُفُقُ؟ قَالَ مِائَةُ أَلْف(2)
5-عَنْ حَبِیبٍ قَالَ: قَالَ لَنَا أَبُو عَبْداللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ :مَا أَحَدٌ أَحَبَّ إِلَی مِنکُمُ انَّ النَّاسَ سَلَکُوا سُبُلاً شَتَّی ومِنْهُمْ آخِذٌ بِهَواهُ وَ مِنهُم آخِذٌ بِرَأیِهِ وَ أنَّکُم أَخَذْتُم بِأَمرِهِ أصل(3)
6-عَنْ أَبِی عَبْدِاللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَالَ کُنْتُ مَعَ أَبِی حَتَّی اِنْتَهَیْنَا إِلَی اَلْقَبْرِ وَ اَلْمِنْبَرِ فَاِذا أُنَاسٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فَوَقَفَ علیهِ السَّلاَمُ وَ قَالَ وَ اَللَّهِ اِنِّی لَأُحِبُّکُمْ وَ أُحِبُّ رِیحَکُمْ وَ أَرْوَاحَکُمْ «الی أن قَالَ»أَنْتُمْ شُرْطَةُ اَللَّهِ وَ أَنْتُمْ شِیعَةُ اَللَّهِ وَ أَنْتُمُ اَلسَّابِقُونَ فِی الآخِرَةِ اِلی الجَنَّة ضَمَنّالُکُم اَلجنَّةَ بِضَمَانِ اللّه عزّوجل وَ ضَمَانِ رَسُولِهِ أَنْتُمُ اَلطَّیِّبُونَ وَ نِسَاؤُکُمُ اَلطَّیِّبَاتُ« الی أن قَالَ» وَ اَللَّهِ اَنْ صَائِمَکُمْ لَیَرْتَعُ فِی رِیَاضِ اَلْجَنَّةِ وَ اَللَّهِ اِنَّ حاجَّکُم وَ مُعْتَمِرَکُم لَمِن خَاصَّةِ اَللَّهِ وَ أَنْتُمْ جَمِیعاً لَأَهْلُ دَعْوَةِ اَللَّهِ وَ أَهْلُ اجَابَتِهِ« الی أَنْ قَالَ» وَ اَللَّهِ مَا دَعَا مُخَالِفٌ دَعْوَةَ خَیْرٍ الآ کَانَتْ اجَابَةُ دَعْوَتُهِ لَکُمْ وَلا دَعَا أَحَدٌ مِنْکُمْ دَعْوَةَ خَیْرٍ الاّ کَانَتْ لَهُ مِنَ اللَّهِ مِائَةٌ ولا أَحَدٌ مِنْکُمْ سَأَلَهُ مَسْأَلَةً إِلاَّ کانَت لَهُ مِنَ اللَّهِ مِائَةٌ ولا عَمِلَ أحَدٌ مِنْکُمْ حَسَنَةً الا لَم یُحْصِ تَضَاعُفُهَا«الحدیث »(4)
3- عبدالله بن ولید گوید: جماعتی بودیم که در نزد حضرت صادق عَلَیهِ السَّلام حضور داشتیم که آن حضرت فرمودند: قسم بخداوند همانا من دیدار شما را دوست داشته و مشتاق گفتگو با شما هستم.
4- عمروبن ابی مقدام از قول پدرش از قول امام باقر عَلَیهِ السَّلام نقل کند که فرمودند: اگر مردی از شیعیانم را طعام دهم نزد من از اطعام افقی از مردم محبوبتر است. راوی می گوید پرسیدم: افق چه تعدادی از مردم است؟ فرمودند: یکصد هزار نفر.
5- حبیب گوید: امام صادق عَلَیهِ السَّلام به ما فرمودند: هیچکس نزد من محبوب تر از شما نیست همانا مردم راههای مختلفی را پیمودند، گروهی پیرو هوای خویش شدند و گروهی خود رأی گردیدند و همانا شما به امری چنگ زدید که دارای اصل و ریشه است.
6- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: همراه پدرم حضرت باقر عَلَیهِ السَّلام بودم که به قبر پیامبری صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه و منبر ایشان رسیدیم و با گروهی از اصحابشان روبرو شدیم پس امام عَلَیهِ السَّلام ایستادند و فرمودند: قسم بخداوند من شما را دوست دارم، بوی شما و ارواح شما را دوست دارم، (تا اینکه فرمودند): شما بهترین اعوان خداوند هستید، شما شیعه و پیرو خداوندید و در آخرت شما به بهشت پیشی می گیرید، ما بهشت را با ضمانت خداوند عزّوجلّ و ضمانت پیامبرش برای شما تضمین کرده ایم.
شما طیب و پاکید و زنان شما نیز پاک و طیبند، (تا اینکه فرمودند): قسم به خداوند روزه دار شما در باغهای بهشت گردش می کند و هر که از شما حج و عمره بجا آورد نزد خداوند از خواص است و همه ی شما اهل دعوت الهی و اهل اجابت او هستید (تا اینکه فرمودند): قسم بخداوند هیچ مخالفی دعای خیری نکرد مگر آنکه اجابت دعای او برای شما بود و هیچ یک از شما دعای خیر نمی کند مگر آنکه از جانب خداوند برایش صد برابر اجابت می کند و هیچ یک از شما درخواستی از خداوند نمی کند مگر آنکه صد برابر آن از جانب خداوند به او داده می شود و هیچ یک از شما عمل حسنه و نیکی انجام نمی دهد مگرآنکه بواسطه ازدیاد آن قدرت شمردن نداشته باشد.
7-قالَ الصَّادِقَ عَلَیهِ السَّلام رَحِمَ اَللَّهُ شِیعَتَنَا أَنَّهُمْ أُوذُوا فِینَا ولَمْ نُوذ فِیهِمْ. شِیعَتَنَا مِنَّا قَدْ خُلِقُوا مِنْ فَاضِلِ طِینَتِنَا وَ عَجَنُوا بِنُورِ وَلایَتِنَا رَضُوا بِنَا أئِمَّةً وَرَضِینَا بِهِمْ شِیعَةً یُصِیبُهُمْ مُصَابُنَا ویَبْکِیهِمْ مَا أَصَابَنَا و یَحْزُنُهُمْ حُزنُنا ویَسُرُّهُم سُرورَنا وَنَحنُ أیضاً نَتَأَلَّمُ لِتَالِمِهِمْ و نَطَّلِعُ عَلَی أَحْوَالِهِمْ فَهُمْ مَعَنَا لاَ یُفَارِقُونَا وَلا نُفَارِقُهُمْ لِأنَّ مَرجِعَ العَبدِ إِلَی سَیِّدِهِ وَ مُعَوَّلُهُ عَلَی مَوْلاَهُ فَهُمْ یَهْجُرُونَ مَنْ عَادَانَا وَ یَجْهَرُونَ بِمَدْحِ مَنْ وَالانا وَ یُبَاعِدُونَ مَنْ آذَانَا اَللَّهُمَّ أَحْیِیْ شِیعَتَنَا فِی دَوْلَتِنا وَ أَبقِهِمْ فِی مُلْکِنا اَللَّهُمَّ ملکْتَنا اَللَّهُمَّ إِنَّ شِیعَتَنا مِنَّا وَ مُضَافِینَ إِلَیْنَا فَمَنْ ذِکْرِ مُصَابِنَا وَ بَکَی لِأَجْلِنَا أَوْ تباکی اِسْتَحَی اَللَّهُ أَنْ یُعَذِّبَهُ بِالنَّارِ.(1)
8 -رُوِیَ أَنَّ رَسُولَ اَللَّهِ صَلی اَللَّهُ وَعَلَیهِ وَ آلِهِ کَانَ یَوْماً مَعَ جَمَاعَةٍ مِنْ أَصْحَابِهِ مَارّاً فِی بَعْضِ اَلطُّرُقِ وَ إِذَاهُمْ بِصِبْیَانٍ یَلْعَبُونَ فی ذَلِکَ اَلطَّرِیق فَجَلَسَ اَلنَّبِیُّ عِنْدَ صَبِیٍ مِنهُم وَ جَعَلَ یَقیلُ ما بَیْنَ عَیْنَیهِ وَ وَیُلاطِفُهُ ثُمَّ أقعَدَهُ فِی حَجْرِهِ وَ هُوَ مَعَ ذَلِکَ یُکْثِرُ تَقْبِیلَهُ فَقَالَ لَهُ بَعْضُ اَلْأَصْحَابِ یَا رَسُولَ اَللَّهِ مَا نَعرِفُ هَذا الصَّبِیَّ الَّذِی قَد شَرَّفتُهُ بِتَقبیلِکَ وَجُلوسِکَ عِندَةً وَ أَجْلَسْتَهُ فِی حَجْرِکَ وَ لاَ نَعْلَمُ ابْنَ مَنْ هُوَ؟ فَقَالَ اَلنَّبِیُّ :یَا أَصْحابِی لاَ تَلُومُونِی فَإِنِّی رَأَیْتُ هَذَا اَلصَّبِیَّ یومأ یَلْعَبُ مَعَ اَلْحُسَیْنِ وَ رَأَیتُهُ یَرفَعُ التُّرابَ مِن تَحتِ أَقدامِهِ وَ یَمسَحُ بِهِ وَجهَهُ وعَیْنیهِ مَعَ صِغَرِ سِنِّهِ فَأَنَا مِنْ ذَلِک اَلیَوم بقیت أَحِبُّ هَذَا اَلصَّبِیَّ حَیْثُ أَنَّهُ یُحِبُّ وَلَدِی اَلْحُسَیْنَ فاحببْتُهُ لِحُبِّ اَلْحُسَیْنِ و فِی یَومِ القِیامَةِ أَکُونُ شَفِیعاً لَهُ و لِأَبِیهِ ولأُمِّهِ کَرَامَةً لَهُ ولَقَدْ أخْبَرَنِی جبْرائیلُ أَنَّهُ یَکُونُ هَذَا الصَّبِیُّ مِنْ أَهْلِ الْخَیْرِ والصَّلاحِ وَ یَکُونُ مِن أَنْصَارِ اَلْحُسَیْنِ فِی وَقْعَةِ کَرْبَلاَءَ فَلِأَجْلِ هَذَا أَحْبَبْتُهُ وَ أَکْرَمْتُهُ کَرَامَةً لِلْحُسَیْنِ عَلَیْهِ اَلسَّلاَمُ.(2)
7- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: خداوند شیعیان ما را رحمت کند، همانا آنها به خاطر ما اذیت شدند و ما به خاطر آنها اذیت نشدیم، شیعیان ما از ما هستند و از زیادی گل ما آفریده شده اند و با نور ولایت ما عجین شده اند، به امامت و پیشوائی ما راضی شدند و ما نیز به شیعه بودن ایشان رضایت داریم. هر مصیبتی به ما برسد به آنان نیز می رسد و آنان را گریان می کند و حزن و اندوه ما آنها را محزون می کند و شادی ما آنان را مسرور می کند و ما از درد ایشان درد می کشیم و از احوالات آنها مطلعیم، پس آنان با ما هستند و از ما جدا نیستند چرا که عبد نزد سید و آقایش باز می گردد و بر مولایش تکیه می کند. آنان از دشمنان ما دوری می گزینند و اهل ولایت ما را آشکارا مدح می کنند و از هر که ما را اذیت کند تنفر دارند. بار خدایا شیعیان را در دولت ما زنده بدار و آنان را در ملک ما باقی گذار بار خدایا تو مالک مائی، بار خدایا همانا شیعیان ما از ما هستند و به ما اضافه می گردند پس هر که مصائب ما را یاد کند و بخاطر ما بگرید یا خود را گریان نشان دهد خداوند از اینکه او را به آتش عذاب کند حیا فرماید.
8- روایت شده است که رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه با جمعی از اصحابشان از راهی عبورمی کردند که با بچه هایی که در این مسیر مشغول بازی بودند روبرو شدند پس پیامبر کنار یکی از آنها نشسته و میان دو چشم او را بوسیدند و او را نوازش فرموده و در دامان خود نشاندند و در این حال همواره او را می بوسیدند. پس یکی از اصحاب به پیامبر صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه عرض کرد: ای رسول خدا ما این طفلی را که با بوسیدن او و نشستن در کنارش و نشاندن در دامنتان به او شرف بخشیدید نمی شناسیم و نمی دانیم فرزند کیست؟ پیامبر اکرم صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه فرمودند مرا ملامت نکنید همانا من روزی شاهد بازی کردن این طفل با حسین عَلَیهِ السَّلام بودم و دیدم که علیرغم سن کمش، او خاک زیر پای حسین را بر می داشت و آن را به صورت و چشمان خود می کشید و من از آن روز دوستدار و محبت این طفل شدم چون او فرزندم حسین را دوست دارد. پس بخاطر حب حسین او را دوست دارم و در روز قیامت بخاطر گرامیداشت این طفل شفیع او و شفیع پدر و مادرش خواهم بود و همانا جبرئیل به من خبر داد که این طفل از اهل خیر و صلاح خواهد بود و در واقعه کربلا از انصار حسین عَلَیهِ السَّلام می باشد پس بدین سبب او را دوست دارم و بخاطر کرامت حسین عَلَیهِ السَّلام او را گرامی داشتم.
6-إنَّما یَتَقَبَّل الله الأَعمالَ مِنَ الشّیعَةِ
1- عَنْ أَبِی اَلْجَارُودِ قَالَ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ عَلَیهِ السَلام :یَا أَبَا جَارُودٍ امَّا تَرْضَوْنَ أَن تُصَلُّوا فَیُقبَلَ مِنکُم وتَصُومُوا فَیُقْبَلَ مِنْکُمْ وَ تَحُجُّوا فَیُقْبَلَ مِنْکُمْ و اَللَّهِ انه لَیَصلی غَیْرُکُمْ فَما یُقْبَلُ مِنْهُ وَ یَصومُ غَیرَکُم فَما یُقْبَلُ مِنهُ وَ یَحُجُّ غَیرُکُم فَما یُقْبَلُ مِنهُ.(1)
2-عَنْ مُعَاذِ بْنِ کَثِیرٍ قَالَ: نَظَرْتُ إِلَی اَلْمَوْقِفِ وَ اَلنَّاسُ فِیهِ کَثِیرٌ فَدَنَوْتُ إِلَی أَبِی عَبْدِاللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ فَقُلْتُ لَهُ :إِنَّ أهلَ المَوْقِفِ لَکَثِیرٌ قَالَ: فَصَرَفَ بِبَصَرَهُ فَأَدَارَهُ فِیهِمْ ثُمَّ قَالَ: اُدْنُ مِنِّی یَا أَبَا عَبْداللَّهِ غُثَاءٌ یَأْتِی بِهِ الْمَوْجُ مِنْ کُلِّ مَکَانٍ لا واللَّهِ مَا الْحَجُّ إِلاَّ لَکُمْ واللَّهِ مَا یَتَقْبَلُ اللَّهُ إِلاَّ مِنْکُم.(2)
7- محبُّ علیٍّ عَلَیهِ السَّلام هُوَ المُؤمنُ
1-قَالَ عَلِیُّ بْنُ ابیطالب عَلَیْهِ السَّلاَمُ :وَ اَلَّذِی فَلَقَ اَلْحَبَّةَ وَ خَلَقَ اَلنَّسَمَة اِنَّه لَعَهِدَ النَّبیُّ الأُمِّیِّ إلیّ: لا یُحِبُّکَ اِلاّ مُؤمِنٌ وَلا یُبْغِضُکَ الآ مُنافِق(3)
8-مَکافاةُ الرَّسولِ صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه الشِّیعةَ لِصِلَتِهِم أهلَ البَیتِ عَلَیهِم ُالسَّلام
1- عَن الصّادِقِ عَن أَبیهِ عَن آبائهِ عَلَیهِم ُالسَّلام قالَ: قالَ رَسُولُ الله صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه :مَن وَصَلَ أَحَدا مِن اَهلِبَیتِی فِی دارِ الدُّنیا بِقیراطٍ کافَیتُه یَومَ القِیامَةِ بِقِنطارٍ(4)
6- خداوند تنها اعمال شیعه را می پذیرد
1- ابوجارود گوید: امام باقر عَلَیهِ السَّلام فرمودند: ای ابوجارود آیا راضی نیستید که نماز بخوانید پس از شما پذیرفته شود؟! روزه بگیرید پس از شما پذیرفته شود؟! حج بجا آورید پس از شما پذیرفته شود؟! قسم به خداوند همانا غیر شما نماز می خواند پس از او پذیرفته نمی شود و غیر شما روزه می گیرد پس از او پذیرفته نمی شود و غیر شما حج بجا می آورد پس از او پذیرفته نمی شود.
2- معاذبن کثیر گوید: نگاهی به موقف عرفات کرده و جماعت کثیری را دیدم پس به امام صادق عَلَیهِ السَّلام نزدیک شده و عرض کردم: چه بسیارند اهل عرفات! امام عَلَیهِ السَّلام چشم خود را برگردانده و در میان آنها نگاهی کردند و سپس به من فرمودند: نزدیک بیا، موج دریا، خوار و خاشاک زیادی را از اینطرف و آن طرف می آورد. نه، قسم بخداوند حج تنها برای شماست، قسم بخدا خداوند تنها از شما می پذیرد.
7- تنها دوستان علی عَلَیهِ السَّلام مؤمنند
1- امام علی عَلَیهِ السَّلام فرمودند: قسم به کسیکه دانه را شکافت و روح را آفرید همانا پیامبر صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه اینگونه به من وصیت کردند که: دوست نمی دارد تو را مگر مؤمن، و دشمن تو نیست مگر منافق.
8- رسول اکرم یا خدمات شیعه به اهل بیت عالی را جبران می فرمایند
1- امام صادق عَلَیهِ السَّلام از طریق پدرانشان: نقل فرمودند که: رسول اکرمی صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه فرمودند: هر که در دنیا قیراطی به اهل بیت من صله کند در روز قیامت قنطاری به او جزا می دهم.
قیراط: واحدی از پول است و به مقدار کمی از پول گفته می شود.
قنطار: واحد وزن است و مقدار آن در زمانهای مختلف متفاوت بوده است، و در اینجا کنایه از مقدار زیاد است.
9- مُحبُّ الائمَّة عَلَیهِمُ السَّلام لَیسَ بِفَقیرٍ
1- عَنِ الْإِمامِ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنی اَبِی مُحَمَّدُ بن علی قَالَ: حَدَّثَنِی ابی عَلِیُّ بْنُ مُوسَی قَالَ :حَدَّثَنِی اَبِی مُوسَی بْنُ جَعْفَرٍ عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَالَ اَنْ رَجُلاً جَاءَ الی سَیِّدِنَا اَلصَّادِقُ عَلَیْهِ السَّلاَمُ فَشَکَا الَیهُ الْفَقْرَ فَقالَ: لَیْسَ الأَمْرُ کَمَا ذَکَرْتَ وَمَا أَعْرِفُکَ فَقِیراً قالَ :وَاللَّهِ یَا سَیِّدِی مَا کَذَبْتُ وَ ذَکَرَ مِنَ الفَقرِ قِطعَةً وَالصَّادِقُ علیه السَّلامُ یُکَذِّبُهُ إِلَی أَنْ قَالَ لَهُ ؛أَخْبِرْنِی لَوْ أُعْطِیتَ بِالْبَرَاءَةِ مِنَّا مِائَةَ دِینَارٍ کُنْتَ تَأْخُذُ؟ قَالَ :لاَ إِلَی أَنْ ذَکَرَ لَهُ أُلُوفَ اَلدِّینَارِ وَ اَلرَّجُلُ یَحْلِفُ أَنَّهُ لاَ یَفْعَلُ فَقَالَ: مَنْ مَعَهُ یُعْطَی بِهَا هَذَا اَلْمَالَ لاَ یَبِیعُهَا هُوَ فَقِیرٌ؟(1)
10- حُقُوق الشِّیعَةِ عَلَی الأئمّةِ عَلَیهِم ُالسَّلام
1- عَنْ أَبِی عَبْدِاللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَالَ حُقُوقُ شِیعَتِنَا عَلَیْنَا أَوْجَبُ مِنْ حُقُوقِنَا عَلَیْهِمْ قِیلَ لَهُ: وَ کَیْفَ ذَلِکَ یَابنَ رَسُولِ اللَّهِ؟ قالَ لأَنَّهُمْ یُصَابُونَ فِینا وَلا نُصَّابُ فیهِم(2)
11 - الفَتحُ وَ الرِّضا وَ... لِمحبِّی الائمَّةِ عَلَیهِم ُالسَّلام
1- عَن رسول الله صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه قال: اَنَّ اَلْفَتْحَ وَ اَلرِّضَا وَ الرَّاحَةَ وَ الرَّوْحَ وَ الْفَوْزَ وَ النَّجاةَ وَ القُربَةَ وَ النَّصرَ وَ اَلرِّضَا وَ اَلْمَحَبَّةَ مِنَ اَللَّهِ لِمَنْ أَحَبَّ عَلِیّاً وَ تَوَلاَّهُ وائتَمَّ بِهِ وَ بِذُرِّیَّتِهِ مِنْ بَعْدِهِ لِأَنَّهُمْ أَتْبَاعِی وَ مَنْ تَبِعَنِی فَإِنَّهُ مِنِّی.(3)
2- عَن أبی جَعفرٍ عَلَیهِ السَّلام قالَ: قالَ رسُولُ الله صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه اَلرّوحُ وَ الرّاحَةُ وَ الْفَلَجُ وَ الْفَلاحُ وَ النَّجاحُ وَ الْبَرَکَةُ وَ الْعَفْوُ وَ الْعافیَةُ وَالْمُعافاةُ وَ الْبُشْری وَ النَّصْرَةُ وَ الرِّضا وَ الْقُرْبُ وَ الْقَرابَةُ وَ النَّصْر وَ الظَّفَرُ وَالْتَّمْکینُ وَ السُّروُر وَ الْمَحَبَّةُ مِنَ اللّه ِ تَبارَکَ وَ تَعالی عَلی مَنْ اَحَبَّ عَلیَّ بْنَ اَبی طالِبٍ وَ والاهُ وَ ائْتَمَّ بِهِ وَ اَقَرَّ بِفَضْلِهِ وَ تَوَلَّی الأَوصیاءَ مِنْ بَعْدِهِ .حَقٌ عَلَیَّ اَنْ اُدْخِلَهُمْ فی شَفاعَتِی وَ حَقٌ عَلی رَبّی اَنْ یَسْتَجیبَ لِی فِیهِم وَ انّهُمْ اَتْباعی(4)
9- دوستان ائمه عَلَیهِم ُالسَّلام فقیر نیستند
1- امام هادی عَلَیهِ السَّلام از قول پدرانشان از امام موسی بن جعفر عَلَیهِ السَّلام نقل فرمودند که: همانا مردی نزد آقایمان امام صادق عَلَیهِ السَّلام آمد و از فقر به او شکایت کرد. امام فرمودند: اینگونه که گفتی نیست و تو فقیر نیستی. آن مرد گفت: ای سید وآقای من، به خدا سوگند که دروغ نگفتم و به بازگو کردن گوشه ای از فقر خود پرداخت. امام صادق عَلَیهِ السَّلام نیز باز فقر او را تکذیب می فرمودند تا اینکه در نهایت به او فرمودند: به من بگو آیا اگر صد دینار به تو بدهند تا از ما برائت جویی می پذیری؟ گفت: نه، و حضرت همانطور ادامه می دادند تا اینکه به هزاران دینار رسید و آن مرد قسم می خورد که چنین نخواهد کرد. پس امام فرمودند: آیا آنکه چنین چیزی دارد که برای آن این مقدار پول می پردازند ولی او نمی فروشد، فقیر است؟
10- حقوق شیعه بر ائمه عَلَیهِم ُالسَّلام
1- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: حقوق شیعیان بر ما واجب تر از حقوق ما بر آنهاست. گفته شد این چگونه است ای پسر رسول خدا؟ امام فرمودند: علت آن است که شیعیان بخاطر ما مصیبت می بینند ولی ما بخاطر آنها مصیبت نمی بینیم.
11- گشایش در امور و رضایت خدا و... مخصوص محبین ائمه علی است
1- رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه فرمودند: همانا مقام فتح و رضا و راحتی و رستگاری و نجات و تقرب به نزد پروردگار، پیروزی، رضایت و محبت از جانب حضرت حق برای کسانیست که علی را دوست بدارند و او را ولی خود قرار دهند و او و ذریه اش را پس از او امام خود قرار دهند چرا که ایشان پیروان من هستند و هر که از من پیروی کند از من است.
2- از امام باقر عَلَیهِ السَّلام روایت است که: رسول خدا و فرمودند: شادی و راحتی و پیروزی و رستگاری و نجات و برکت و عفو و عافیت و بشارت و خوشروئی و نعمت و رضایت و قرب و نزدیکی و نصرت و پیروزی و تمکین و شادمانی و محبت از جانب خداوند تبارک وتعالی بر کسانیست که علی بن ابی طالب عَلَیهِ السَّلام را دوست بدارند و او را ولی خود قرار دهند و او را امام خود بدانند و به فضل او اقرار کنند و ولایت اوصیاء او را بپذیرند. بر من است که آنان را در شفاعت خود وارد کنم و سزاوار است که پروردگارم شفاعت مرا بپذیرد و همانا آنان پیروان من هستند.
3-عن اَبی عَبدالله عَلَیهِ السَّلام قالَ: شیعَتُنا أهْلُ الهُدی وأهْلُ التُّقی وأهْلُ الخَیْرِ وَأهْلُ الایمانِ وَأهْلُ الْفَتْحِ وَالظَّفر(1)
4- عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّی اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ : اَلرُّوحُ وَ اَلرَّاحَةُ وَ اَلرَّحْمَةُ وَ اَلنُّصْرَةُ وَ اَلْیُسْرُ وَ اَلْیَسَارُ وَ اَلرِّضَا وَ اَلرِّضْوَانُ وَ اَلْفَرَجُ وَ اَلْمَخْرَجُ وَ اَلظُّهُورُ وَ اَلتَّمْکِینُ وَ اَلْغُنْمُ وَ اَلْمَحَبَّةُ مِنَ اَللَّهِ وَ مِنْ رَسُولِهِ لِمَنْ وَالَی عَلِیّاً عَلَیْهِ السَّلاَمُ وَ اِئْتَمَّ بِهِ.(2)
12- الشیعَةُ هُمُ المُتَعَلِّمُونَ
1- عَن أَبی عَبدِالله عَلَیهِ السَّلام قالَ: انَّ النَّاسَ رَجُلانِ، عالِمٌ وَ مُتَعَلَّمُ وَ سائِرُ النَّاسِ غُثاءٌ، فَنَحنُ العُلَماءُ وَ شیعَتُنَا المُتَعَلِّمُونَ وَ سائِرُ النَّاسِ غُثاءٌ(3)
13- أسماءُ الشیعَةِ عِندَ مَوالیهِم مَکتُوبٌ
1- عَنْ حبابَة الوالِبِیَّةِ قَالَتْ: قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِاللَّهِ علیه السَّلامُ اِنَّ لِی ابنَ أخٍ وهُوَ یَعْرِفُ فَضْلَکُم وَ اِنِّی أُحِبُّ أَن تُعَلِّمَنِی أَمْنَ شِیعَتُکُمْ ؟قَالَ :وَ مَا اِسْمُهُ ؟قَالَتْ :قُلْتُ :فُلَانُ بْنُ فُلاَنٍ قَالَتْ :فَقَالَ :یَا فُلَانَةُ هَاتِ اَلنَّامُوسَ فَجَائَتْ بِصَحِیفَةٍ تَحْمِلُهَا کَبِیرَةٍ فَنَشَرَهَا ثُمَّ نَظَرَ فِیهَا، فَقَالَ: نَعَمْ هُوَ ذَا اسْمُهُ وَ اسْمُ أَبِیهِ هَاهُنَا(4)
3- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: شیعیان ما، اهل هدایت و اهل تقوی و اهل خیر و اهل ایمان و اهل گشایش و پیروزی هستند.
4- امام باقر عَلَیهِ السَّلام از جدشان رسول خداصَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه روایت کردند که فرمودند: سرور و راحتی و رحمت و نصرت و آسانی و راستی و رضایت و رضوان و گشایش و فرج و ظهور و تمکین و سود و محبت از جانب خدا و رسولش برای کسانیست که ولایت علی عَلَیهِ السَّلام را بپذیرند و او را امام خود قرار دهند.
12- علماء حقیقی اهلبیت عَلَیهِم ُالسَّلام بوده و دانش آموزان ایشان شیعیانند
1- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: در میان مردم دو دسته مرد وجود دارد: عالم و متعلم و سایر مردم خار و خاشاکند. پس ما عالمان هستیم و شیعیان ما اهل آموختن علم (متعلّم) و بقیه ی مردم خار و خاشاک هستند.
13- اسامی شیعیان نزد موالیانشان نوشته شده است
1- حبابه والبیه گفت: به امام صادق عَلَیهِ السَّلام عرض کردم همانا پسر برادری دارم که به فضائل شما عارف است و دوست دارم که بدانم آیا از شیعیان (واقعی) شماست؟ امام فرمودند: اسم او چیست؟ گفتم: اسم او فلان بن فلان است پس امام به کنیز خود فرمودند: ناموس را بیاور. پس صحیفه ی بزرگی را آورد و امام آن را گشوده و در آن نگریستند و سپس فرمودند: بلی نام او و نام پدرش اینجاست .
2-عَنْ عَبْدِاللَّهِ بْنِ اَلْفَضْلِ اَلْهَاشِمِیِّ قَالَ :کُنْتُ عِنْدَ اَلصَّادِقِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ اذدَخَلَ اَلْمُفَضَّلُ بْنُ عُمَرَ فَلَمَّا بَصُرَ بِهِ ضَحِکَ إِلَیْهِ ثُمَّ قال إِلی یا مُفَضَّلُ فَوَ رَبِّی اِنِّی لَأُحِبُّکَ وَ أُحِبُّ مَن یُحِبُّک یا مُفَضَّلُ لَوْ عَرَفَ جَمِیعُ أَصْحَابِی مَا تَعْرِفُ مَا اختلفَ اِثْنَانِ فَقالَ لَه المُفَضَّلُ: یَا اِبْنَ رَسُولِ اللَّهِ لَقَدْ حَسِبْتُ أَنْ أَکُونَ قَدْ أُنْزِلْتُ فَوْقَ مَنْزِلَتِی فَقَالَ عَلَیْهِ السَّلاَمُ :بَلْ أُنْزِلتِ اَلْمَنْزِلَةَ اَلَّتِی أَنْزَلَ اَللَّهُ بِهَا فَقَالَ یَا اِبْنَ رَسُولِ اَللَّهِ فَمَا مَنْزِلُهُ جَابِرُ بْنُ یَزِیدَ مِنْکُمْ قَالَ :مَنْزِلَةُ سَلْمَانَ مَنْ رَسُولُ اَللَّهِ صلی اَللَّهُ وَعَلَیهِ وَ آلِهِ قَالَ فَمَا مَنْزِلِهِ دَاوُدُ بْنُ کَثِیرٍ اَلرُّقَی مِنْکُمْ قَالَ مَنْزِلَةُ اَلْمِقْدَادِ مِنْ رَسُولِ اَللَّهِ صلی اَللَّهُ وَعَلَیهِ وَ آلِهِ قَالَ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَی فَقَالَ یَا عَبْدَ اَللَّهِ بْنَ اَلْفَضْلِ ان اللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی خَلَقَنا مِن نُورِ عَظَمَتِهِ وَ صُنعَنا بِرَحمَتِهِ وَخَلَقَ أرواحَکُم مِنَّا فَنَحنُ نَحِنُّ إِلَیْکُمْ وَ أَنْتُمْ تَحِنُّون إلینا وَ اَللَّهِ لَوْ جَهَدَ أَهْلُ اَلْمَشْرِقِ وَ اَلْمَغْرِبِ أَنْ یَزِیدُوا فِی شِیعَتِنَا رَجُلاً أَوْ یَنْقُصُوا مِنْهُمْ رَجُلاً مَا قَدَرُوا عَلَی ذَلِکَ وَ اَنَّهُمْ لَمَکْتُوبُونَ عِنْدَنا بِأَسْمائِهِم وَ أَسْمَاءِ آبَائِهِمْ وَ عَشَایِرِهِمْ وَ أَنْسَابِهِمْ یَا عَبْدَاَللَّهِ بْنَ الْفَضْلِ ولَوْ شِئْتَ لَأَرَیْتُکَ إِسْمَک فِی صَحِیفَتِنَا قَالَ :ثُمَّ دَعَا بِصَحِیفَةٍ فَنَشَرَهَا فَوَجَدْتُهَا بَیْضَاءَ لَیْسَ فِیهَا أَثَرُ اَلْکِتَابَةِ فَقُلْتُ یَا اِبْنَ رَسُولِ اَللَّهِ مَا أَرَی فِیهَا أَثَرَ اَلْکِتَابَةِ قَالَ فَمَسَحَ یَدَهُ عَلَیها فَوَجَدْتُهَا مَکْتُوبَةً ووجَدْتُ فِی أَسْفَلِهَا إِسْمِی فَسَجَدتُ لِلَّهِ شُکْراً.(1)
14- خَمسُ خِصالٍ لِلشِّیعَةِ
1- عَن أَبی عَبدالله عَلَیهِ السَّلام قالَ:مَن أحَبَّنا أهلَ البَیتِ وحَقَّقَ حُبَّنا فی قَلبِهِ ،جَرَت یَنابیعُ الحِکمَةِ عَلی لِسانِهِ ، وجُدِّدَ الإِیمانُ فی قَلبِهِ وَ جُدِّدَ لَهُ عَمَلُ سَبْعِینَ صِدِّقاً وَ سَبْعِینَ شَهِیداً وَ عَمَلُ سَبْعِینَ عَابِداً عَبَدَ اللَّهَ سَبْعِینَ سَنَةً.(2)
2- عبدالله بن فضل هاشمی گفت: نزد امام صادق عَلَیهِ السَّلام بودم که مفضل بن عمر وارد شد هنگامی که امام او را دیدند به او خنده ای کرده و فرمودند: ای مفضل نزدیک من آی، قسم به خدا من تو را دوست دارم و محبین تو را نیز دوست دارم. ای مفضل اگر تمامی اصحاب من به آنچه که تو عارفی، معرفت داشته باشند هیچ اختلافی در بین دو نفر از آنان وجود نخواهد داشت. مفضل به امام عرض کرد: ای پسر رسول خدا گمان می کنم بیش از آنکه شایسته باشم مرا جایگاه و مقام دادید و مرا بالاتر از آنچه که هستم معرفی فرمودید. امام عَلَیهِ السَّلام فرمودند: من تو را در مقامی که خداوند تو را در آن جای داده قرار دادم. پس عرض کرد: ای پسر رسول خدا منزلت جابر بن یزید نسبت به شما چگونه است؟ امام فرمودند: منزلت او در نزد ما همچون منزلت سلمان در پیش رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه می باشد،
عرض کرد: منزلت داود بن کثیر رقی نسبت به شما چگونه است؟ امام فرمودند: منزلت او در نزد ما همچون جایگاه مقداد در پیش رسول خداصَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه و می باشد، و سپس رو به من کرده و فرمودند: ای عبدالله بن فَضل همانا خداوند تبارک و تعالی ما را از نور عظمتش خلق فرموده است و ما را با رحمت خود ایجاد کرده است و روح شما را از ما آفریده است پس ما مشتاق شمائیم و شما نیز مشتاق ما هستید. قسم به خدا اگر اهل مشرق و مغرب سعی در افزایش یا کاهش تعداد شیعیان ما داشته باشند نمی توانند و چگونه موفق اند در حالیکه نام شیعیان و پدران و عشیره و بستگان آنها نزد ما نوشته شده است. ای عبدالله بن فضل اگر بخواهم می توانم نامت را در کتابمان نشان دهم.
سپس کتابی را طلب کرده و آن را گشودند پس چون در آن نگریستم، آن کتاب سفید بود و هیچ اثری از نوشته در آن نبود. عرض کردم: ای پسر رسول خدا در این کتاب نوشته ای نیست. امام عَلَیهِ السَّلام دست مبارک خویش را بر آن کشیدند و نوشته های آن آشکار شد و در پایین آن نام خود را یافتم و به همین خاطر سجده شکر بجای آوردم.
14- پنج خصلت الهی در مورد شیعه
1- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: هر که ما اهل بیت را دوست بدارد و حبّ ما در قلبش محقّق شده باشد، سر چشمه های حکمت بر زبانش جاری می شود و ایمان در قلبش نو می شود و عمل هفتاد صالح وهفتاد شهید و هفتاد عابد که هفتاد سال عبادت کرده است، برای او تجدید می شود (نوشته می شود).
15- إنَّ الشَّیعَةَ عَلَی الحقَّ وَ عَلَی المَحَجَّةِ البَیضاء
1- قالَ أبو عَبدِالله عَلَیهِ السَّلام: أما والله انَّکُم لَعَلَی الْحَقِّ وَ اَنَّ مَن خالَفَکُمْ لَعَلیّ غَیرُ اَلْحَقِّ وَ اَللَّهِ مَا أَشُکُّ أَنَّکُمْ فِی اَلْجَنَّةِ فائی لَأَرْجُو أَنْ یُقِرَّ اَللَّهُ أَعْیُنَکُمْ الی قَرِیب (1)
2-عَنْ یَزِیدَ بْنِ خَلِیفَةَ عَنْ أَبِی عَبْدِاللهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَالَ: قَالَ لَنَا وَ نَحْنُ عِنْدَهُ :نَظَرْتُم وَ اللَّهِ حَیْثُ نَظَرَ اَللَّهُ وَاخْتَرْتُمْ مَنِ اِخْتَارَ اَللَّهُ وَ أَخَذَ اَلنَّاسُ یَمِیناً وَ شِمالاً وَ قَصَدْتُمْ قَصْدَ مُحَمَّدٍ صَلَّی اللَّهُ وَعَلَیْهِ وَ آلِهِ أَمَا وَاللهِ اَنَّکُمْ لَعَلَی الْمَحَجَّةِ اَلْبَیْضَاء.(2)
16- ما عَلی ملِّةِ إِبراهیمَ إِلاّ الائمَّةُ عَلَیهِم ُالسَّلام وَ أشیاعُهُم
1- عَنِ اَلْحُسَیْنِ بْنِ علِی عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ قَالَ: مَا أَحَدٌ عَلَی مِلَّةِ ابراهِیم الآ نَحْنُ وَ شِیعَتُنَا وَ سائرالناس مِنْهَا بُرآء(3)
2-عَنْ عَبَّادِ بْنِ زِیَادٍ قَالَ :قَالَ لِی أَبُو عَبْدِاَللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ یَا عبَّادُ مَا عَلَی مِلَّةِ ابْراهِیمَ أَحَدٌ غَیْرُکُمْ ومَا یَقْبَلُ اللَّهُ الأَ مّنکُم وَلا یَغفِرُ الذُّنوبَ الآ لَکُم(4)
17- الرَّافِضةُ فَخرٌ لِلشِّیعَةِ
1-عَنْ أَبِی اَلْجَارُودِ قَالَ أَصَمَّ اَللَّهُ أُذُنَیْهِ کَمَا اعمی عَیْنَیْهِ، اِنْ لَمْ یَکُنْ سَمِعَ أَبَا جَعْفَرٍ عَلَیْهِ السَّلاَمُ یَقُولُ :إِنَّ فُلَاناً سَمَّانَا بِاسْمٍ قَالَ: وَمَا ذاکَ الاسمُ ؟قَالَ :سَمَّانَا الرَّافِضَةَ فَقَالَ أَبُو جَعْفَرٍ عَلَیْهِ السَّلاَمُ بِیَدِهِ الی صَدْرِهِ وَ أَنَا مِنَ اَلرَّافِضَةِ وَ هُوَ مِنًی قَالَهَا ثَلاثا.(5)
15- شیعه بر حق و راه روشن است
1- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: بدانید قسم بخداوند شما برحقید و همانا مخالف شما بر باطل است قسم بخداوند شکی ندارم که شما در بهشتید و امیدوارم که به زودی خداوند چشمان شما راروشن گرداند.
2- یزیدبن خلیفه از امام صادق عَلَیهِ السَّلام نقل کرد که امام در حالیکه نزد او بودیم به مافرمودند: قسم بخداوند شما به همان جائی نظر و توجه کردید.
که خداوند نظر کرده است و همان کسی را برگزیدید که خداوند برگزیده است و مردم به چپ و راست چنگ میزنند و شما آن کسی را که رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه قصد کرده قصد نمودید. بدانید قسم بخداوند شما بر راه روشن هستید.
16- تنها ائمه و شیعیانشان بر آئین ابراهیم هستند
1- امام حسین عَلَیهِ السَّلام فرمودند: جز ما و شیعیانمان کسی بر آئین ابراهیم نیست و سایر مردم از این آئین بری هستند.
2- عبادبن زیاد گوید: امام صادق عَلَیهِ السَّلام به من فرمودند: ای عباد هیچکس غیر شما بر دین ابراهیم نیست و خداوند عمل صالحی را به جز از شما نمی پذیرد و گناهان کسی جز شما را نمی آمرزد.
17- رافضی بودن افتخار شیعه است
1- ابی جارود گوید: خداوند گوشهایم را کر کند همانگونه که چشم هایم را کور کرده است اگر این کلام را از امام باقر عَلَیهِ السَّلام نشنیده باشم زمانیکه به ایشان گفته شد: فلانی اسمی بر ما گذاشته است. حضرت فرمودند آن اسم چیست؟ عرض شد: ما را رافضی نامیده است. امام باقر عَلَیهِ السَّلام در حالیکه دست بر سینه ی خود می گذاشتند فرمودند و من از رافضه هستم و رافضه از من است و این کلام را سه بار تکرار کردند.
2- عَنْ سُلَیْمَانَ اَلْأَعْمَشِ قَالَ دَخَلْتُ عَلَی أَبِی عَبْدِاللَّهِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَلَیْهِ السَّلاَمُ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ انَّ اَلنَّاسَ یُسَمُّونَا رَوَافِضَ وَ مَا الرَّوَافِضُ فَقالَ وَ اللَّهِ مَا هُم سَمَّوْکُمُوهُ ولَکِنَّ اللَّهَ سَمَّاکُمْ بِهِ فِی التَّوْرَاةِ وَالإنجیلِ علی لِسَانِ مُوسِی وَ لِسَانِ عِیسَی عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ وَ ذَلِکَ أَنَّ سَبْعِینَ رَجُلاً مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ رَفَضُوا فِرْعَوْنَ ودَخَلُوا فِی دِینِ مُوسَی فَسَمَّاهُمُ اَللَّهُ تَعَالَی اَلرَّافِضَةَ وَ أَوْحَی الی مُوسی أَنْ أَثْبَتَ لَهُمْ فِی اَلتَّوْرَاةِ حَتَّی یملِکُوهُ عَلَی لِسَانِ مُحَمَّدٍ صلی اللَّهُ وَعَلیهِ و آله فَفَرَّقَهُمُ اَللَّهُ فِرَقاً کَثِیرَةً وَ تَشَعَّبُوا شُعَباً کَثِیرَةً فَرَفَضُوا اَلْخَیْرَ فرفضتم الشَّرَّ وَ اِسْتَقَمْتُمْ مَعَ أَهْلِ بیت نبیِّکُمْ عَلَیهُم السَّلام فَذَهَبْتُمْ حَیْثُ ذَهَبَ نَبِیُّکُمْ وَ اِخْتَرْتُمْ مَنِ اِخْتَارَ اَللَّهُ وَ رَسُولُهُ فَأَبْشِرُوا ثُمَّ أَبْشِرُوا فَأَنْتُمُ الْمَرْحُومُونَ الْمُتْقِبَّلُ مِنْ مُحْسِنِهِمْ وَ الْمُتَجَاوِزُ عَنْ مُسِیئِهِمْ ومَنْ لَمْ یَلْقَ اللَّهَ بِمِثْلِ مَا لَقِیتُمْ لَمْ تُقْبَلْ حَسَناتُهُ وَ لَمْ یُتَجاوَزْ عَنْ سَیِّئاتِهِ یَا سُلَیْمَانُ هَلْ سَرَرْتُکَ ؟فَقُلْتُ زِدْنِی جُعِلْتُ فِدَاکَ فَقَالَ انَّ اللَّه عزَّوجل مَلائِکَةٌ یَسْتَغْفِرُونَ لَکُم حَتَّی تَتَساقَطَ ذُنُوبُکُمْ کَما تَتسَاقَطُ وَرَقُ اَلشَّجَرِ فی یَوْم ریحٍ وذلک قول اللّه تعالی «الَّذِینَ یَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَمَنْ حَوْلَهُ یُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَیُؤْمِنُونَ بِهِ وَیَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِینَ آمَنُوا»(1)هُمْ شِیعَتُنَا وهی و اللَّهِ لَهُمْ یَا سُلَیْمَانُ قُلْ سَرَرْتُکَ فَقُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ زِدْنِی قَالَ مَا عَلَی مِلَّةِ اِبْرَاهِیمَ عَلَیْهِ السَّلاَمُ الآ نَحْنُ وَ شِیعَتُنَا وَسَائِرُ اَلنَّاسِ مِنْهَا برِیء.(2)
18- الجنّةُ هِیَ الاِقرارُ بِالامامةِ
1-عَنْ مُوسَی بْنِ بَکْرٍ قَالَ: کُنَّا عِنْدَ أَبِی عَبْدِاللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ فَقَالَ رَجُلٌ فِی اَلْمَجْلِسِ :أسأل اللَّه اَلْجَنَّةَ فَقَالَ أَبُو عَبْدِاللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ :أَنْتُم فِی الْجَنَّةِ فَاسْأَلُوا اللَّهَ أَنْ لَایُخْرِجَکُمْ مِنْهَا فَقَالُوا جُعِلْنَا فِدَاکَ نَحْنُ فِی اَلدُّنْیَا؟ فَقَالَ: أَلَسْتُمْ تُقِرُّونَ بامامتنَا ؟قَالُوا: نَعَمْ فَقَالَ :هَذَا مَعْنَی اَلْجَنَّةالَّذِی مَنْ أَقَرَّ بِهِ کَانَ فِی اَلْجَنَّةِ فَاسْأَلُوا اَللَّهَ أَنْ لاَ یَسْلُبَکُمْ(3)
2- سلیمان اعمش گوید بر امام صادق عَلَیهِ السَّلام وارد شدم و عرض کردم جانم به فدایت مردم ما را رافضی مینامند رافضی یعنی چه؟ پس امام فرمودند قسم بخداوند آنان شما را را فضی نامیده اند بلکه خداوند در تورات و انجیل از زبان موسی و عیسی عَلَیهِ السَّلام شما را به این نام نامیده است و رافضه هفتاد مرد از قوم فرعون بودند که فرعون را رها کرده و در دین موسی وارد شدند پس خداوند تعالی آنان را رافضه نامید و به موسی وحی کرد که این نام را برای ایشان در تورات ثبت کن تا اینکه بر زبان محمدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه مالک آن شوند پس خداوند مردم را به فرقه ها و شعب زیادی تقسیم کرد گروهی از آنان خیر را رها کردند و شما شر را رها کردید و با اهل بیت پیامبرتان استقامت کردید و هرکجا که پیامبرتان رفت رفتید و آنکه را خداوند و رسولش برگزیدند برگزیدید پس شما را کرارا بشارت باد شمائید که مورد رحمت واقع شدید، اعمال نیکوکارانتان قبول و گناه بد کارنتان مورد عفو و گذشت قرار می گیرد و هرکه به مانند شما به ملاقات خداوند نرود اعمال نیکش پذیرفته نگردد و گناهانش آمرزیده نمی شود. ای سلیمان آیا مسرورت نمودم؟ عرض کردم جانم بفدایتان از این کلام به من بیفزائید پس فرمودند همانا خداوند عزوجل را ملائکه ایست که دائما در حال استغفار برای شما هستند تا اینکه گناهانتان را همچون ریزش برگ درختان در روزی که باد می وزد، بریزند و ساقط کنند و این سخن خداوند متعال است که: «کسانی که عرش را حمل می کنند و آنان که پیرامون آن هستند پروردگارشان را تسبیح می گویند و برای مؤمنین استغفار می کنند» آن مؤمنینی که برایشان استغفار میشود شیعیان ما هستند و این آیه به خدا قسم در شأن آنان است ای سلیمان مسرورت نمودم؟ عرض کردم جانم به فدایت باز هم بفرمائید، فرمودند هیچکس جز ما و شیعیانمان بر آئین ابراهیم نیست و سایر مردم از آن بری هستند.
18- بهشت واقعی اقرار به امامت ائمه عَلَیهِم ُالسَّلام است
1- موسی بن بکر گوید نزد امام صادق عَلَیهِ السَّلام بودیم که مردی در مجلس گفت: خداوندا مرا بهشتی فرما پس امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: شما هم اکنون در بهشت هستید پس از خداوند بخواهید که شما را از آن خارج نکند. اصحاب گفتند جانمان به فدایتان ما در دنیائیم؟ پس امام فرمودند: آیا شما به امامت ما اقرار نکرده اید؟ گفتند بلی. امام فرمودند: این معنای بهشت است که هرکه به آن اقرار کند در بهشت است پس از خداوند بخواهید که آن را از شما سلب نکند.
19- الشیعَةُ نُورُ فیِ ظُلُماتِ الأَرضِ َ
1- عن أبی عبدالله عَلَیهِ السَّلام قالَ: أنتُم وَاللهُ نُورٌ فِی ظُلُماتِ الأرضِ(1)
20- الشیعةُ کُلُهُم شُهَداءُ
1-عَنْ زَیْدِ بْنِ أَرْقَمَ عَنِ اَلْحُسَیْنِ بن عَلًی عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ قَالَ: مَا مِنْ شِیعَتِنَا اَلْاّ صِدِّیقٌ شَهِیدٌ قَالَ :قُلْتُ :جُعِلْتُ فِدَاکَ اَنِی یَکُونُ ذَلِکَ وَ عَامَّتُهُمْ یَمُوتُونَ عَلَی فِرَاشِهِمْ ؟فَقَالَ :أَمَا تَتْلُو کِتَابَ اَللَّهِ فی الحدید «وَالَّذِینَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ أُولَئِکَ هُمُ الصِّدِّیقُونَ ۖ وَالشُّهَدَاءُ عِنْدَ رَبِّهِمْ»(2)قالَ: فَقلتُ: فَکَأنَّی لَم أقرأ هَذِه الآیةَ مِن کتابِ الله تعالی قَطُّ، قالَ: لَو کانَ الشّهداءُ لَیسَ اِلّا کما تَقُول لکانَ الشُّهداءُ قَلِیلاً.(3)
2- عَنْ أَبِی بَصِیرٍ عَنْ أَبِی عَبْدِاللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَالَ: قَالَ لِی: یَا أَبَا مُحَمَّدٍ اَنَّ الْمَیِّتَ مِنْکُمْ علَی هَذَا اَلْأَمْرِ شَهِیدٌ قُلْتُ: وَانٍ مَاتَ عَلَی فِرَاشِهِ؟ قَالَ: ای وَاللَّهِ وَانٍ مَاتَ عَلَی فِرَاشِهِ حَیٌ عِنْدَ رَبِّهِ یُرْزَقُ.(4)
3- عَنْ مِنْهَابِ اَلْقَصَّابِ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِاَللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ اُدْعُ اَللَّهَ لِی بِالشَّهَادَةِ فَقَالَ اَلْمُؤْمِنُ لَشَهِیدٌ حَیْثُ مَا مَاتَ أَوْ مَا سَمِعْتَ قَوْلَ اَللَّهِ فِی کِتَابِهِ«وَالَّذِینَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ أُولَٰئِکَ هُمُ الصِّدِّیقُونَ ۖ وَالشُّهَدَاءُ عِنْدَ رَبِّهِم (5)»(6)
4- عَنْ أَبَانِ بْنِ تَغْلِبَ قَالَ کَانَ أَبُو عَبْدِاللهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ اِذَا ذَکَرَ هَؤُلاَءِ اَلَّذِینَ یُقْتَلُونَ فِی اَلثُّغُورِ یقُولُ: وَیْلَهُمْ مَا یَصْنَعُونَ بِهَذَا ؟یَتَعَجَّلُونَ قَتْلَةً فِی الدُّنْیَا و قَتْلَةٌ فِی الآخِرَةِ وَاللَّهِ مَا الشُّهَدَاءُ الاّ شِیعَتُنَا وان ماتُوا علَی فِرَاشِهِم.(7)
19- شیعه نوری در تاریکی زمین است
1- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: به خدا قسم شما «شیعیان» نوری در تاریکی های زمین هستید.
20- تمامی شیعیان شهیدند
1- زید بن ارقم از امام حسین عَلَیهِ السَّلام نقل کند که فرمودند: همه ی شیعیان ما صدیق و شهیدند. عرض کردم جانم به فدایتان چگونه چنین می باشد در حالیکه بسیاری از آنها در بسترشان می میرند؟ پس امام فرمودند: آیا سوره ی حدید را نخوانده ای« کسانی که به خداوند و پیامبرانش ایمان دارند در نزد خداوند صدیقون و شهدا هستند».
پس عرض کردم گوئی که من هرگز این آیه ی کتاب خدا را نخوانده بودم پس امام فرمودند: اگر صرفأ آنانکه تو می پنداری شهید باشند تعداد شهدا بسیار کم خواهد بود.
2- ابوبصیر گوید امام صادق عَلَیهِ السَّلام به من فرمودند: ای ابا محمد همانا مرده ی شما که بر این امر ولایت بمیرد شهید است. عرض کردم حتی اگر در بسترش بمیرد؟ فرمودند: بلی قسم به خداوند حتی اگر در بسترش بمیرد.
3- منهاب قاب گوید: به امام صادق عَلَیهِ السَّلام عرض کردم: از خداوند بخواهید که من شهید شوم پس امام فرمودند: مؤمن شهید است هر طور که بمیرد، آیا سخن خداوند تعالی را در کتابش نشنیدی «وکسانیکه به خداوند و پیامبرانش ایمان آوردند آنان نزد خداوند صدیقون و شهداء هستند»
4- ابان بن تغلب گوید: در نزد امام صادق عَلَیهِ السَّلام هرگاه یادی از کشته شدگان در مرزها میشد آن حضرت می فرمودند: وای بر آنان، با این عمل چه می کنند؟ در کشته شدن در دنیا و آخرت عجله می کنند، قسم به خدا شهید نیستند مگر شیعیان ما حتی اگر در بسترشان بمیرند.
5-قَالَ أَبُو عَبْدِاللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ مَا یَضُرُّ رَجُلًا مِنْ شِیعَتِنا أَیَّةَ مِیتَةٍ ماتَ ،أَکَلَهُ السَّبُعُ أَوْ أُحْرِقَ بِالنَّارِ أَوْ غَرِقَ أَوْ قُتِلَ هُوَ وَ اَللَّهِ شَهِید.(1)
6- عَنْ أَبِی حَمْزَةَ عَنْ أَبِی عَبْدِاَللَّهِ عَلَیهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: سَمِعْتُهُ یَقُولُ لِرَجُلٍ مِنَ الشِّیعَةِ أَنْتُمُ الطَّیِّبُونَ و نِسَاؤُکُمُ الطَّیِّبَاتُ وَ کُلُّ مُؤْمِنٍ صِدِّیقٌ شَهِیدٌ و قَالَ سَمِعْتُهُ یَقُولُ: شِیعَتُنَا أَقْرَبُ الخَلْقِ مِنْ عَرْشِ اللَّهِ عزّوجلَّ یَوْمَ اَلْقِیَامَةِ بَعدَنا وَ مَا مِنْ شِیعَتِنَا أَحَدٌ یَقُومُ إِلَی اَلصَّلاَةِ إِلاَّ اکتَنَفَتْهُ فیها عَدَدَ مَن خالَفَهُ مِنَ اَلْمَلاَئِکَةِ یُصَلُّونَ عَلَیهِ جَماعَةً حَتَّی یَفْرُغَ مِنْ صَلاَتِهِ وانٍ الصَّائِمُ مِنْکُمْ لَیَرْتَعُ فی رِیاضِ الجَنَّةِ تَدعُوا لَهُ المَلائِکَةُ حَتَّی یُفطِر(2)
21 - الشیعَةُ تَزهَرُ لِأَهلِ السَماءِ
1- عَن رَسولِ الله صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه قالَ: یا عَلیّ شِیعَتُک تَزهَرلِأَهْلِ اَلسَّمَاءِ کَمَا تَزْهَرُ اَلْکَوَاکِبُ لِأَهْلِ اَلْأَرْضِ تَفْرَحُ بِهِمُ المَلائِکَةُ وَ تَشتاقَ الَیْهِمُ الجِنانُ وَیَفِرُّ مِنْهُم الشَّیطانُ(3)
2- عَنْ أَبِی مُحَمَّدٍ الْعسْکَری عَنْ آبَائِهِ عَنْ مُوسِی بْنِ جَعْفَرعَلَیْهِ السَّلاَمُ قَالَ کَانَ قَوْمٌ مِنْ خَوَاصِّ الصَّادِقِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ جُلُوساً بِحَضْرَتِهِ فِی لَیْلَةٍ مُقَمَّرَةٍ مُصْحِیَةٍ فَقَالُوا یَا اِبْنَ رَسُولِ اَللَّهِ مَا أَحْسَنَ أَدِیمَ هَذِهِ السَّمَاءِ وَ أَنْوَارُ هَذِهِ النُّجُومِ وَالْکَوَاکِبِ فَقَالَ الصَّادِقُ عَلیهِ السَّلاَمُ اَنَّکُمْ تَقُولُونَ هَذَا وَانِ الْمُدَبِّرَاتِ الْأَرْبَعَةُ جَبْرَئِیلُ وَ مِیکَائِیلُ وَ اسْرَافِیلُ ومَلَکُ الْمَوْتِ یَنْظُرُونَ إِلَی الْأَرْضِ فَیَرَوْنَکُمْ وَ اِخْوَانَکُمْ فِی أَقْطَارِ الْأَرْضِ وَ نُورُکُمْ إِلَی اَلسَّمَاوَاتِ وَ الیهُم أَحْسَنُ مِنْ نُورِ هَذِهِ اَلْکَوَاکِبِ وَانِهُمْ یَقُولُونَ کَمَا تَقُولُونَ ؛مَا أَحْسَنَ أَنْوَارَ هَؤُلاَءِ اَلْمُؤْمِنِینَ(4)
5- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: نحوه ی مرگ شیعیان ما به آنان ضرر نمی زند، درندگان او را بدرند، یا با آتش سوزانده شود، یا غرق شود، قسم به خدا که او شهید است.
6- ابوحمزه گوید شنیدم امام صادق عَلَیهِ السَّلام به یکی از مردان شیعه می فرمودند: شما طیب و پاکیزه اید و زنان شما طیبات و پاکیزه اند و هر مومنی صدیق و شهید است، و شنیدم که می فرمودند: در روز قیامت پس از ما شیعیان ما نزدیکترین خلق نسبت به عرش خداوند عزوجل، هستند و هریک از شیعیان ما که اقامه ی نماز کند به تعداد مخالفینش ملائکه به دور او حلقه می زنند و پشت سر او می ایستند و با او به جماعت نماز می خوانند تا اینکه از نماز فارغ شود و همانا روزه دار شما در باغ های بهشت گردش می کند و تا افطار نکرده است ملائک او را دعا می کنند.
21- شیعه برای اهل آسمان می درخشد
1- رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه فرمودند: ای علی همانگونه که ستاره ها برای اهل زمین می درخشند، شیعیان تو برای اهل آسمان نور افشانی می کنند، ملائک به ایشان فرحناک و شادمان می شود و بهشت مشتاق ایشان است و شیطان از آنان در فرار است.
2- امام حسن عسکری عَلَیهِ السَّلام از قول پدرانشان از قول موسی بن جعفر عَلَیهِ السَّلام فرمودند: قومی از خواص امام صادق عَلَیهِ السَّلام در شبی مهتابی و صاف در محضر ایشان نشسته بودند پس گفتند یابن رسول الله ظاهر این آسمان و نورهای این ستارگان و سیارگان چه زیباست پس امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: شما چنین می گوئید و همانا تدبیر کنندگان چهارگانه، جبرئیل، میکائیل، اسرافیل و ملک الموت عَلَیهِ السَّلام به زمین می نگرند و شما و برادرانتان را در گوشه های زمین می بینند و نور شما به سوی آسمانها و نزد آنان از نور این ستاره ها نیکوتر است و آنان همانگونه که شما می گوئید، می گویند: نور این مؤمنین چه نیکو است.
22- الشیعةُ مَحجوبٌ عَن الشّیطانِ وَلا یَبتَلی بِبَلاءِ الابنَةِ والأُنُوثَةِ
عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَالَ :مَامِنٌ مَوْلُودٌ یُولَدُ إِلَّآ وَ إبلیسُ مِنَ الأَبَالِسَةِ بِحَضْرَتِهِ فَإِنْ عَلِمَ اَللَّهُ أَنَّهُ مِنْ شِیعَتِنَا حَجَبَهُ عَنْ ذَلِکَ اَلشَّیْطَانِ وَ إِنْ لَمْ یَکُنْ مِنْ شِیعَتِنَا أَثْبَتَ الشَّیْطَانُ اصْبَعهُ اَلسَّبَّابَةُ فِی دُبُرِهِ فَکَانَ مَأْبُوناً«وَ ذَلِکَ أَنَّ اَلذکریخرج لِلْوَجْهِ» فَإِنْ کَانَتْ إِمْرَأَةٌ أَثْبَتَ فِی فَرْجِهَا فَکَانَتْ فَاجِرَةً فَعِنْدَ ذَلِکَ یَبْکِی اَلصَّبِیُّ بُکَاءاً شَدِیداً إِذَا هُوَ خَرَجَ مِنْ بَطْنِ أُمِّهِ وَ اَللَّهُ بَعْدَ ذَلِکَ یَمْحُو مَا یَشَاءُ وَ یُثبِتُ وَ عِنْدَ اُمِّ اَلْکِتَابِ.(1)
23- طُوبَی لِشیعَةِ القائِمِ عَلَیهِ السَّلام
1- قَالَ اَلصَّادِقُ عَلَیْهِ السَّلاَمُ :یَا أَبَا بَصِیرٍ طُوبِی لِشِیعَةِ قَائِمِنَا المُنْتَظِرِینَ لِظُهُورِهِ فِی غَیْبَتِهِ وَالمُطیعینَ لَهُ فِی ظُهُورِهِ اُولَئِکَ أَوْلِیَاءُ اللَّهِ الَّذِینَ لاَ خَوْفٌ عَلَیْهِم وَلا هُم یَحْزَنُونَ(2)
24 - الخُمسُ و الفَییءُ مُباحٌ ِللشّیعَةِ
1-عَنْ أَبِی حَمْزَةَ الثُّمالیِّ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَالَ :قُلْتُ لَهُ انَّ بَعْضَ أصحَابِنَا یَفْتَرُونَ وَ یَقْذِفُونَ مَنْ خَالَفَهُمْ ؟فَقَالَ :اَلْکَفُّ عَنْهُمْ أَجْمَلُ ثُمَّ قَالَ :وَ اَللَّهِ یَا أَبَا حَمْزَةَ انَّ النَّاسَ کُلَّهُمْ أَوْلَادُ بغَایَا مَاخِلاً شِیعَتُنَا قُلْتُ :کَیْفَ لِی بِالْمَخْرَجِ مِنْ هَذَا؟ فَقَالَ لِی یَا أَبَا حَمْزَةَ کِتَابُ اَللَّهِ اَلْمُنْزَلُ یَدُلُّ عَلَیْهِ ان اللَّهَ تَبَارَکَ و تَعَالَی جَعَلَ لَنَا أَهْلَ الْبَیْتِ سِهَاماً مِنْهَا ثَلاَثَةٌ فِی جَمِیعِ الفَیْئِی ثُمَّ قَالَ اَللَّهُ عَزَّوجَل «وَاعْلَمُوا أَنَّمَا غَنِمْتُمْ مِنْ شَیْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِی الْقُرْبَیٰ وَالْیَتَامَیٰ وَالْمَسَاکِینِ وَابْنِ السَّبِیلِ» (3)فَنَحْنُ اصْحَابُ اَلْخُمُسِ وَ اَلْفَیْئِیِّ وَ قَدْ حَرَّمْنَاهُ عَلَی جَمِیعِ النَّاسِ مَا خَلاَ شِیعَتَنَا وَاللَّهِ یَا بَا حَمْزَةَ مَا مِن أَرْضٍ تُفْتَحُ وَلا خُمُسٍ یُخْمَسُ فَیُضْرَبُ علی شَیْئِی مِنْهُ اَلْأَ کَانَ حَرَاماً عَلَی مَنْ یُصِیبُهُ فَرْجاً کَانَ او مالاً وَلَوْ قَد ظَهَرَ الحَقُّ لَقَدْ بِیعَ الرَّجُلُ الْکَرِیمَةُ عَلَیهِ نَفسُهُ فِیمَنْ لاَیَزِیدُ حَتِّی انَّ الرَّجُلَ مِنْهُمْ لَیَفْتَدِی بِجَمِیعِ مَالِهِ وَ یَطْلُبُ اَلنَّجَاةَ لِنَفْسِهِ فَلاَ یَصِلُ إِلَی شَیْئِی مِنْ ذَلِکَ وَ قَدِ اخْرُجُونَا وَ شِیعَتُنَا مِن حَقِّنَا ذَلِکَ بِلا عُذْرٍ وَلا حَقٍ وَلا حُجَّة(4)
1) العیاشی 2/ 218- هذه الروایة مذکورةٌ فی الطبع القدیم من کتاب البرهان «المطبوع بیروت فی مؤسسة الوفاء / 1403» و لکن مع الاسف فی طبع الجدید «بیروت مؤسسة الأعلمی» محذوف و اسنادی بهذا الحدیث طبع القدیم: البرهان 2/ 300 فی تفسیر آیة - 39 سورة الرعد
2) البرهان 3/ 122
3) الأنفال/41
4) البرهان 3/ 330 و الکافی 285/8
22- شیعه در هنگام ولادت از شیطان پوشیده شده و مبتلاء به بلای اُبنه و بدکاره گری نمی گردد
امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: هیچ فرزندی متولد نمی شود مگر آنکه ابلیسی از شیاطین بر او حاضر می شود پس اگر خداوند او را از شیعیان ما بداند، او را از شیطان می پوشاند و اگر از شیعیان ما نباشد شیطان انگشت سبابه اش را در پشت او فرو می کند و او را ابنهای می گرداند و به این دلیل است که پسر با صورت خارج می شود. و اگر زن باشد در فرج او فرو می کند و او بدکاره می گردد. پس این کودک در هنگام خروج از شکم مادرش گریه ی شدید می کند و بعد از آن خداوند هرچه را بخواهد محو می کند و هر چه را بخواهد اثبات می کند و ام الکتاب نزد اوست.*
23- خوشا به حال شیعیان حضرت قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف
1- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: ای ابابصیر خوشا به حال شیعیان قائم ما که در زمان غیبتش منتظر ظهور او هستند و در زمان ظهورش مطیع او، آنان اولیاء خداوند و کسانی هستند که خوف و ترس بر آنان نیست و محزون نمی گردند.
24- خمس و فیء برای شیعه مباح است
1- ابوحمزه ثمالی گوید به امام باقر عَلَیهِ السَّلام عرض کردم: همانا بعضی از اصحاب ما به مخالفین افترا می بندند و در مورد آنان سخنانی می گویند (کنایه از اینکه ایشان را حلال زاده نمی دانند)، پس امام فرمودند: صحبت نکردن درباره آنان زیباتر است. سپس فرمودند: قسم به خداوند ای اَیا حمزه، همانا همه ی مردم به جز شیعیان ما، حرامزاده هستند عرض کردم دلیل این مطلب چیست؟ امام به من فرمودند: ای ابا حمزه، کتاب مُنزَل خداوند به آن دلالت می کند همانا خداوند تبارک وتعالی برای ما اهل بیت سهم هایی قرار داده است که سه تا از آنها در فیء می باشد، سپس خداوند عزوجل فرمود: «بدانید همانا آنچه که غنیمت می گیرید خمس آن برای خدا و رسول و ذی القربی و یتیمان و مسکین ها و در راه ماندگان است» پس ما اصحاب خمس و فیء هستیم و آن را به همه ی مردم جز شیعیانمان حرام کرده ایم قسم به خدا ای أبا حمزه هیچ زمینی نیست که فتح شود و هیچ مالی مشمول خمس نمی گردد که در آن تصرف شود مگر آنکه تصرف در آن حرام است خواه از این مال همسری به دست آید و یا اینکه مالی را به چنگ آورد و اگر حق ظاهر شود مردی از آنان حاضر شود که همه ی مالش را فدیه دهد و نجات خود را طلب کند اما به آن نمی رسد و همانا بی هیچ دلیل و حجتی ما و شیعیانمان را از حقمان محروم کردند.
2- عن أبی جعفر عَلَیهِ السَّلام قال قال الله تبارک و تعالی «مَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَیٰ رَسُولِهِ مِنْ أَهْلِ الْقُرَیٰ فَلِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِی الْقُرْبَیٰ»(1)وَمَا کانَ لِلرَّسُولِ فَهُوَ لَنَا و لِشِیعَتِنَا حَلَّلْنَاهُ لَهُمْ وَ طَیَّبْنَاهُ لَهُمْ یَا أَبَا حَمْزَةَ واللَّهِ لا یُضْرَبُ عَلَی شَیْءٍ مِنَ السِّهَامِ فی شَرقِ الأَرضِ وَلاَ غَرْبِهَا مَالٌ الاّ کَانَ حَرَاماً سُحْتاً عَلَی مَنْ نَالَ مِنْهُ شَیْئاً مَا خَلَانَا وَ شِیعَتَنَا أَنَا طَیَّبْنَاهُ لَکُمْ وَ جَعَلْنَاهُ لَکُمْ وَاللَّهِ یَا أبَا حَمْزَةَ لَقَدْ غُصِبْنَا وَ شِیعَتُنَا حَقّنا مَالاً مَنَّ اَللَّهُ عَلَیْنَا مَا مَلاَؤُنَا بِسَعَادَةٍ وَ مَا تَارَکْتُکُمْ بِعُقُوبَةٍ فِی اَلدُّنْیَا(2)
3- سُئِلَ الصَّادِقُ عَلَیهِ السَّلام فَقِیلَ لَهُ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ مَا حَالُ شِیعَتِکُمْ فِیمَا خَصَّکُمُ اللَّهُ بِهِ إِذَا غَابَ غَائِبُکُمْ وَ اسْتَتَرَ قَائِمُکُمْ فَقَالَ عَلَیهِ السَّلام مَا أَنْصَفْنَاهُمْ إِنْ اخَذْنَاهُمْ وَ لَا أَحْبَبْنَاهُمْ إِنْ عَاقَبْنَاهُمْ بَلْ نُبِیحُ لَهُمُ الْمَسَاکِنَ لِتَصِحَّ عِبَادَتُهُمْ وَ نُبِیحُ لَهُمُ الْمَنَاکِحَ لِتَطِیبَ وِلَادَتُهُمْ وَ نُبِیحُ لَهُمُ الْمَتَاجِرَ لِیَزْکُوَ أَمْوَالُهُم(3)
4- عَن داود الرَّقَّی قَالَ: سَمعتُ أبَا عَبدِ الله عَلَیهِ السَّلام یَقولُ النَّاسُ کُلُّهُمْ یَعِیشُونَ فِی فَضْلِ مَظْلِمَتِنَا إِلَّا أَنَّا أَحْلَلْنَا شِیعَتَنَا مِنْ ذَلِکَ. (4)
ه- قالَ أمیرُ المُؤمِنینَ عَلَیهِ السَّلام: إنَّ فُلانَاً وَ فُلانَاً وَ فُلانَاً غَصَبُونَا حَقَّنَاء وَاشتَروا بِهِ الإماءَ وَ تَزَوَّجُوا بِهِ النِساءَ، ألا وَ إِنَّا قَد جَعَلنا شِیعَتَنَا مِن ذلِکَ فیِ حِلِّ لِتَطِیِبَ مَوالِیدِهِم.(5)
25- الشیعةُ أصبَرُ مِنَ الأئمَّةِ
1-عَنْ أَبِی عَبْدِ اَللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَالَ : نَحْنُ صَبَرْو شِیعَتُنَا أَصْبَرُ مِنَّا، لِأَنَّا صَبَرْنَا بِعِلْمٍ وَ صَبَرُوا عَلَی مَا لاَ یَعْلَمُونَ.(6)
2- امام باقر عَلَیهِ السَّلام درباره ی قول خداوند تبارک وتعالی که فرموده: «آنچه که خداوند از اهل قریه ها بعنوان فیء به رسولش داده است برای خدا و رسول و ذی القربی است» فرمودند: آنچه که مال رسول است به ما و شیعیانمان تعلق دارد و ما آن را برای شیعیانمان حلال و طیب قرار داده ایم. ای ابا حمزه قسم به خداوند هیچ چیزی از این سهم در شرق و غرب زمین مهر مالکیت نمی خورد مگر آنکه بر کسی که در آن دخل و تصرف کرده حرام است. بجز برای ما و شیعیانمان، همانا ما آن را برای شما طیب و پاک قرارداده ایم قسم به خدا ای ابا حمزه حق ما و شیعیانمان یعنی همان مالی که خداوند به خاطر دادن آن بر ما منتی گذارده غصب شده است.
3- از امام صادق عَلَیهِ السَّلام پرسیده شد: ای پسر رسول خدا در آن زمان که غیبت شما آغاز شود و قائم شما پنهان گردد شیعیانتان در مورد اموال مخصوص به شما چه وظیفه ای دارند؟ امام عَلَیهِ السَّلام؟ فرمودند: اگر آنها را مؤاخذه کنیم در مورد آنها منصف نبوده ایم و اگر آنها را عقوبت کنیم دوست دار آنان نبوده ایم که چنین نیست بلکه برای صحت عبادتشان مسکن ها را برای آنان مباح می کنیم و برای پاکی و طیب ولادت فرزندانشان همسران را بر آنها مباح می کنیم و تجارت را برای ایشان مباح می کنیم تا اموالشان پاک و طاهر باشد.
4- داود رقی گوید: شنیدم امام صادقعَلَیهِ السَّلام می فرمودند: همه ی مردم در زیادی آنچه که به ظلم از ما گرفته شده زندگی می کنند بجز شیعیانمان که آنان را درباره ی آن حلال کرده ایم.
5- امیرالمؤمنین عَلَیهِ السَّلام فرمودند: همانا فلانی و فلانی و فلانی حق ما را غصب کردند و با آن کنیزانی خریدند و زنانی را به عقد خود در آوردند، بدانید که همانا ما شیعیانمان را درباره ی آن حلال کرده ایم تا ولادتشان پاک باشد.
25- شیعه از ائمّه صابرتر است
1- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: ما بسیار صبوریم و شیعیان ما از ما صبورترند چرا که ما به آنچه که می دانستیم و به سرانجام آن آگاه بودیم صبر کردیم و شیعیان ما بر آنچه که بر آن علم نداشتند صبر ورزیدند.
26- نَومُ الشیعَةِ
1- قَالَ الصادِقُ عَلَیهِ السَّلام:وَ اللَّهِ مَا مِنْ عَبْدٍ مِنْ شِیعَتِنَا یَنَامُ إِلَّا أَصْعَدَ اللَّهُ رُوحَهُ إِلَی السَّمَاءِ فَیُبَارِکُ عَلَیْهَا فَإِنْ کَانَ قَدْ أَتَی عَلَیْهَا أَجَلُهَا جَعَلَهَا فِی کُنُوزِ رَحْمَتِهِ وَ فِی رِیَاضِ جَنَّتِهِ وَ فِی ظِلِّ عَرْشِهِ وَ إِنْ کَانَ أَجَلُهَا مُتَأَخِّراً بَعَثَ بِهَا مَعَ أَمَنَتِهِ مِنَ الْمَلَائِکَهْ لِیَرُدَّوهَا إِلَی الْجَسَدِ الَّذِی خَرَجَتْ مِنْهُ لِتَسْکُنَ فِیهِ.(1)الحدیث
27- لَولا أن یَتَعاظَمَ النَّاسُ لَسلَّمتِ المَلائِکةُ عَلَی الشِّیعَةِ
1- عَنْ أَبِی عَبْدِ اَللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ أَنَّهُ قَالَ: أَلاَ وَ إِنَّ لِکُلِّ شَیْءٍ جَوْهَراً وَ جَوْهَرُ وُلْدِ آدَمَ مُحمّد وَ نَحْنُ وَ شِیعَتُنَا بَعْدَنَا حَبَّذَا شِیعَتُنَا مَا أَقْرَبَهُمْ مِنْ عَرْشِ اَللَّهِ عَزَّوَجَل أَحْسَنَ صُنْعَ اَللَّهِ إِلَیْهِمْ یَوْمَ اَلْقِیَامَةِ وَ اَللَّهِ لَوْ لاَ أَنْ یَتَعَاظَمَ اَلنَّاسُ ذَلِکَ أَوْ یَدَخَلَهُمْ زَهْوٌ لَسَلَّمَتْ عَلَیْهِمُ اَلْمَلاَئِکَةُ قُبُلاً وَ اَللَّهِ مَا مِنْ عَبْدٍ مِنْ شِیعَتِنَا یَتْلُو اَلْقُرْآنَ فِی صَلاَتِهِ قَائِماً إِلاَّ وَ لَهُ بِکُلِّ حَرْفٍ مِائَةَ حَسَنَةٍ وَ لاَ قَرَأَ فِی صَلاَتِهِ جَالِساً إِلاَّ وَ لَهُ بِکُلِّ حَرْفٍ خَمْسُونَ حَسَنَةً وَ لاَ فِی غَیْرِ صَلاَةٍ إِلاَّ وَ بکلِّ حَرفٍ عَشْرَ حَسَنَاتٍ وَ إِنَّ لِلصَّامِتِ مِنْ شِیعَتِنَا لَأَجْرَ مَنْ قَرَأَ اَلْقُرْآنَ کُلَّهُ مِمَّنْ خَالَفَهُ أَنْتُمْ وَ اَللَّهِ علی فُرُشِکُمْ نیامُ لکُم اَجرُ المُجاهِدِینَ وَ اَنتُم وَ الله فِی صَلاتِکُم لَکُمْ أَجْرُ اَلصَّافِّینَ فِی سَبِیلِ اَللَّهِ وَ أَنْتُمْ وَ اَللَّهِ اَلَّذِینَ قَالَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ «وَ نَزَعْنٰا مٰا فِی صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ إِخْوٰاناً عَلیٰ سُرُرٍ مُتَقٰابِلِینَ » (2)الحدیث (3)
28- اِنَّ الشیعَةَ لَأصحابُ الأَربعةِ الأعیُن
1- عَن أبی عَبدِالله عَلَیهِ السَّلام قالَ:إنّما شیعَتُنا أصحابُ الأربَعةِ الأعیُنِ عَینَینِ فی الرَّأسِ ، و عَینَینِ فِی القَلبِ ، ألا وَ الخَلائِقُ کُلُّهم کَذلِکَ ، ألا إِنَّ اللّه َ عَزَّ و جلَّ فَتَحَ أبصارَکُم وَ أعمَی أبصارَهُم.(4)
26- خواب شیعه
1- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: قسم به خدا هیچ بنده ای از شیعیان ما نمی خوابد مگر آنکه خداوند عزوجل روح او را به آسمان می برد و آن را مبارک می گرداند. پس اگر اجل آن فرا رسیده باشد آن را در گنج هایی از رحمت خود و باغ های بهشتی و در سایه عرشش قرار می دهد و اگر اجل آن فرا نرسیده باشد آن روح را به همراه ملائک امینش به سوی جسدی که از آن خارج شده می فرستد تا در آن ساکن شود.
27- اگر در نظر مردم عظیم نمی نمود ملائک به شیعه سلام می کردند
1- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: بدانید که هر چیزی جوهری دارد، محمدعَلَیهِ السَّلام، ما و در درجه ی پائین تر شیعیانمان ما، جوهر فرزندان آدمند. چه نیکند شیعیان ما و چه نزدیکند شیعیانمان نسبت به عرش خداوند عزوجل و چه نیکوست رفتار خداوند نسبت به آنها در روز قیامت. قسم به خدا اگر بر مردم بزرگ و سخت نبود و در شیعیان کبر و فخر داخل نمی گردید ملائک از روبرو به شیعیان عرض سلام می کردند. قسم به خداوند هیچ بنده ای از شیعیان ما در قیام نمازش قرآن نمی خواند مگر آنکه به ازاء هر حرفی صد حسنه برای او می نویسند و در حالت نشسته ی نماز، قرآن نمی خواند مگر آنکه به ازاء هر حرفی پنجاه حسنه به او می دهند و به ازاء هر حرف قرآن که در خارج از نماز بخواند ده حسنه به او میدهند و همانا هر که از شیعیان ما سکوت کند اجر قاریان قرآن غیرشیعه را دارد قسم به خداوند هر که از شما در بستر خوابیده باشد اجر مجاهدین را دارد و قسم به خداوند شما در نمازتان اجر صف کشیدگان در راه خدا را دارید و قسم به خداوند شما کسانی هستید که خداوند عزوجل فرمود «غل و کینه را از سینه هایشان می کنیم و برادر وار بر تختهایی مقابل یکدیگر می نشینند».
28- شیعه از قلبی همراه با بصیرت برخوردار است
1- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: همانا شیعیان ما چهار چشم دارند دو چشم در سر و دو چشم در قلب و همه ی خلایق نیز چنین هستند بجز اینکه خداوند چشمان شما را گشوده است و چشمان سایرین را کور کرده است.
29- انَّ الشیعَةَ حَوارِیّوا الأئِمَة عَلَیهِ السَّلام و هُم أفضَلَ مِن حَوارِیّی عِیسَی عَلَیهِ السَّلام
1- عَنْ أَبِی عَبْدِ اَللَّهِ عَلَیْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: إِنَّ حَوَارِییَّ عِیسَی کَانُوا شِیعَتَهُ وَ إِنَّ شِیعَتَنَا حَوَارِیُّونَا وَ مَا کَانَ حَوَارِیُّو عِیسَی بِأَطْوَعَ لَهُ مِنْ حَوَارِییِّنَا لَنَا وَ إِنَّمَا قَالَ عِیسَی لِلْحَوَارِیِّینَ : «مَنْ أَنْصارِی إِلَی اَللّهِ (1)قالَ اَلْحَوارِیُّونَ نَحْنُ أَنْصارُ اَللّهِ »فَلاَ وَ اَللَّهِ مَا نَصَرُوهُ مِنَ اَلْیَهُودِ وَ لاَ قَاتَلُوهُمْ دُونَهُ وَ شِیعَتُنَا وَ اَللَّهِ لَمْ یَزَالُوان مُنْذُ قَبَضَ اَللَّهُ عَزَّ ذِکْرُهُ رَسُولَهُ صَلَّی اللَّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ یَنْصُرُونَّا وَ یُقَاتِلُونَ دُونَنَا وَ یُحْرَقُونَ وَ یُعَذَّبُونَ وَ یُشَرَّدُونَ فِی اَلْبُلْدَانِ جَزَاهُمُ اَللَّهُ عَنَّا خَیْراً وَ قَدْ قَالَ أَمِیرُ اَلْمُؤْمِنِینَ عَلَیْهِ اَلسَّلاَمُ وَ اَللَّهِ لَوْ ضَرَبْتُ خَیْشُومَ مُحِبِّینَا بِالسَّیْفِ مَا أَبْغَضُونَا وَ وَ اَللَّهِ لَوْ أَدْنَیْتُ إِلَی مُبْغِضِینَا وَ حَثَوْتُ لَهُمْ مِنَ اَلْمَالِ مَا أَحَبُّونَا.(2)
30-یَومُ الاَحَدِ للشِّیعَةِ
1- عَن جَعفَر بِن مُحَمدُ قالَ اَلسَّبْتُ لَنَا وَ اَلْأَحَدُ لِشِیعَتِنَا وَ اَلاِثْنَیْنِ لِبَنِی أُمَیَّةَ وَ اَلثَّلاَثَاءُ لِشِیعَتِهِمْ وَ اَلْأَرْبِعَاءُ لِبَنِی اَلْعَبَّاسِ وَ اَلْخَمِیسُ لِشِیعَتِهِمْ وَ اَلْجُمُعَةُ لِسائِرِ النَّاس جَمیعَا وَلَیسَ فِیهِ سَفَر، قَالَ اللهُ «فَإِذَا قُضِیَتِ الصَّلَاةُ فَانْتَشِرُوا فِی الْأَرْضِ وَابْتَغُوا مِنْ فَضْلِ اللَّهِ»(3)یعنی: یَومَ السَّبتِ(4)
31- الشّیعَةُ بِمَنزِلَةِ النَّحل
1- قالَ أمیرِ المؤمِنینَ عَلَیهِ السَّلام :شیعَتُنَا بِمَنزِلَهِ النَّحلِ لَو یَعلَمُ النَّاسَ مَا فِی اَجوَافِهَا لَأَکَلُوهَ(5)
32- الشیعةُ أحسَنُ النَّاسِ حالًا
1- قالَ أمیرُ المُؤمِنینَ : لا یکوُنُ الناسُ فِی حالِ شدَّةِ اِلأکانَ شِیعَتِی أَحسَنَ الناس حالاَ اَما سَمِعتُم الله یقولُ فِی کتابِهِ المُبِین «اَلْآنَ خَفَّفَ اللَّهُ عَنْکُمْ وَعَلِمَ أَنَّ فِیکُمْ ضَعْفًا» (6)فَخَفَّفَ عَنهُم ما لا یُخَفِّفَ عنَ غَیرِهِم(7)
29- همانا شیعه حواریون ائمه هستند و آنان از حواریون عیسی عَلَیهِ السَّلام برترند
1- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: همانا حواریون عیسی شیعیان او بودند و شیعیان ما حواریون ما هستند و حواریون عیسی مطیع تر از حواریون ما نبودند و همانا عیسی به حواریون گفت: «چه کسانی مرا برای خدا یاری می کنند؟ حواریون گفتند: مائیم یاران خدا» پس، به خدا قسم در مقابل یهود یاریش نکردند و در دفاع از او با آنان نجنگیدند در حالیکه شیعیان ما والله از زمانیکه خداوند (عز ذکره) رسولش صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه را قبض روح کرده دائما ما را یاری می کنند و با دشمنان ما جنگ می کنند و سوزانده میشوند و عذاب می شوند و از بلاد آواره می گردند. خداوند به آنان جزای خیر دهد. امام سپس در ادامه فرمایشاتشان فرمودند: حضرت امیرالمؤمنین عَلَیهِ السَّلام فرمودند: قسم به خداوند اگر بینی دوستانمان را با شمشیر قطع کنم هرگز از ما کینه به دل نمی گیرند و اگر دشمنانمان را به خود نزدیک کنم یا به آنان مال عطا کنم محب ما نمی شوند.
30- روز یکشنبه متعلق به شیعه دارد
1- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: شنبه به ما و یک شنبه به شیعیان ما و دوشنبه به بنی امیه و سه شنبه به شیعیان بنی امیه و چهار شنبه به بنی عباس و پنج شنبه به شیعیان بنی عباس و جمعه به سایر مردم اختصاص دارد و در روز جمعه سفر مناسب نیست زیرا خداوند فرمود:«پس هنگامی که نماز را بجا آوردید در زمین پراکنده شوید و از فضل خداوند طلب کنید»یعنی در روز جمعه نماز جمعه را بجا آورده و در روز شنبه به مسافرت روید.
31- شیعه مانند زنبور عسل است
1- امیرمؤمنان عَلَیهِ السَّلام فرمودند: شیعیان ما چون زنبور عسلند، اگر مردم می دانستند درون آنها چیست حتما آنان را می خوردند.
32- حال شیعه از همه مردم بهتر است
1- امیرمؤمنان علی عَلَیهِ السَّلام فرمودند: مردم در حال شدت و سختی واقع نمی شوند مگرآنکه شیعیان من در بهترین حال هستند آیا قول خداوند را در کتاب مبینش نشنیدید «هم اکنون خداوند از شما تخفیف داد و عالم است به اینکه در بین شما ضعف وجوددارد» پس تخفیف داد به ایشان آنچه را که به غیر ایشان تخفیف نداده است.
33- الشِیعَةُ هُمُ التُّرابِیَّة
1- عَن سعید بِنِ یَسار قَالَ: دَخَلتُ عَلی أَبی عَبدِالله عَلَیهِ السَّلام وَ هُوَ عَلی السَریرٍ فَقالَ: یاسَعیدِ اِنَّ طائفةً سَمَّیت مَرجِئَةً و طائفةً سَمَّیت الخَوارجُ وَ سَمّیتُم التُّرابیَّة(1)
34- المَلائِکة یَستَغفِرونَ لِمحَّبی أمیرِ المُؤمنینَ عَلَیهِ السَّلام
1- قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّی اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ : خَلَقَ اَللَّهُ مِنْ نُورِ وَجْهِ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ عَلَیْهِ السَّلاَمُ سَبْعِینَ أَلْفَ مَلَکٍ یَسْتَغْفِرُونَ لَهُ وَوَ لِمُحِبِّیهِ إِلَی یَوْمِ اَلْقِیَامَةِ.(2)
2- رُوی عن فاطمة الزهراء علیها السلام بنت رسول الله فی حدیث الکساء...الی ان قالت قالَ عَلِیٌّ لِأَبی یا رَسُولَ اللَّهِ، اَخْبِرْنی ما لِجُلُوسِنا هذا تَحْتَ الْکِسآءِ مِنَ الْفَضْلِ عِنْدَ اللَّهِ؟ فَقالَ النَّبِیُّ : وَالَّذی بَعَثَنی بِالْحَقِّ نَبِیّاً، وَاصْطَفانی بِالرِّسالَةِ نَجِیّاً، ما ذُکِرَ خَبَرُنا هذا فی مَحْفِلٍ مِنْ مَحافِلِ اَهْلِ الْأَرْضِ، وَفیهِ جَمْعٌ مِنْ شَیعَتِنا وَمُحِبّینا، اِلاَّ وَنَزَلَتْ عَلَیْهِمُ الرَّحْمَةُ وَحَفَّتْ بِهِمُ الْمَلائِکَةُ، وَاسْتَغْفَرَتْ لَهُمْ اِلی اَنْ یَتَفَرَّقُوا، فَقالَ عَلِیٌّ اِذن وَاللَّهِ فُزْنا وَفازَ شیعَتُنا وَرَبِّ الْکَعْبَةِ،فَقَالَ أبِی رَسُولُ الله صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه: یا عَلِیُّ وَالَّذی بَعَثَنی بِالْحَقِّ نَبِیّاً، وَاصْطَفانی بِالرِّسالَةِ نَجِیّاً، ما ذُکِرَ خَبَرُنا هذا فی مَحْفِلٍ مِنْ مَحافِلِ اَهْلِ الْأَرْضِ، وَفیهِ جَمْعٌ مِنْ شیعَتِنا وَمُحِبّینا، وَفیهِمْ مَهْمُومٌ اِلاَّ وَفَرَّجَ اللَّهُ هَمَّهُ، وَلا مَغْمُومٌ اِلاَّ وَکَشَفَ اللَّهُ غَمَّهُ، وَلا طالِبُ حاجَةٍ اِلاَّ وَقَضَی اللّهُ حاجَتَهُ، فَقالَ عَلِیٌّ اِذن وَاللَّهِ فُزْنا وَسُعِدْنا، وَکَذلِکَ شیعَتُنا فازُوا وَسُعِدُوا فِی الدُّنْیا وَالْأخِرَةِ، وَرَبِّ الْکَعْبَة.(3)
33- شیعه، ترابیه است
1- سعیدبن سیار گوید: بر امام صادق عَلَیهِ السَّلام وارد شدم در حالیکه امام بر تختی نشسته بودند پس فرمودند: ای سعید همانا طایفه ای مرجئه (نام گروهی منحرف است) و طایفه ای خوارج نامیده شدند و شما ترابیه" نامیده شده اید.
*از کنیه های حضرت امیر المؤمنین عَلَیهِ السَّلام ابو تراب است و شاید به خاطر تعلق شیعه به آن حضرت و ابوّت و حق پدری معنوی آن بزرگوار نسبت به شیعیانشان، شیعه را ترابیه می نامند.
34- فرشتگان الهی برای محبین امیر المؤمنین عَلَیهِ السَّلام استغفار می کنند
1- رسول خدا به فرمودند: خداوند از نور چهره ی علی بن ابیطالب عَلَیهِ السَّلام هفتادهزار ملک بیافریده که تا روز قیامت برای او و محبین او استغفار کنند.
2- از سیده نساء عالمیان حضرت فاطمه زهراعلیها السلام، دختر رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه وَ آلِه در حدیث کساء روایت شده است... تا آنجا که فرمودند: حضرت علی عَلَیهِ السَّلام به پدرم عرضه داشتند: ای رسول خدا این جلسه ما، در زیر کساء نزد خداوند چه فضیلتی دارد؟ پس پیامبر صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه فرمودند: قسم به کسی که به حق مرا به پیامبری مبعوث کرد و مرا برای نجات به مقام رسالت برگزید این خبر ما در هیچ محفلی از محافل زمینی که جمعی از شیعیان و محبین ما در آنجا جمع باشند ذکر نمی شود مگر آنکه رحمت خداوند بر آنها نازل میشود و ملائک پیرامون آنها حلقه می زنند و تا زمانیکه متفرق نشده اند برای آنها استغفار می کنند.
پس علی عَلَیهِ السَّلام فرمودند: در این صورت قسم به خداوند ما رستگاریم و به خدای کعبه شیعیان ما نیز رستگارند. باز پدرم رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه فرمودند: ای علی قسم به کسی که به حق مرا به پیامبری مبعوث کرد و مرا برای نجات به مقام رسالت برگزید این خبر ما در محفلی از محافل زمینی که جمعی از شیعیان و محبین ما در آنجا جمع باشند ذکر نمی شود مگر اینکه اگر در میان آنان اندوهگینی باشد خداوند اندوه او را بر طرف می کند و اگر غمگینی باشد خداوند غم او را برطرف می کند و در میان آنان حاجتمندی نباشد مگر آنکه خداوند حاجتش را برآورده می کند. پس حضرت علی عَلَیهِ السَّلام فرمودند: در این صورت قسم به خداوند رستگار و سعادتمند شدیم و شیعیان ما نیز قسم به خدای کعبه در دنیا و آخرت رستگار و سعادتمند شدند.
35- إنَّ القَلَمَ رُافِعَ عَن الشِّیعَةِ
1-عَنْ زَکَرِیَّا بْنِ آدَمَ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَی أَبِی اَلْحَسَنِ اَلرِّضَا عَلَیْهِ السَّلاَمُ فَقَالَ یَا زَکَرِیَّا بْنَ آدَمَ شِیعَةُ عَلِیٍّ رُفِعَ عَنْهُمُ اَلْقَلَمُ قُلْتُ :جُعِلْتُ فِدَاکَ فَمَا اَلْعِلَّةُ فِی ذَلِکَ ؟قَالَ: لِأَنَّهُمْ أُخِّرُوا فِی دَوْلَةِ اَلْبَاطِلِ یَخَافُونَ عَلَی أَنْفُسِهِمْ وَ یَحْذَرُونَ عَلَی إِمَامِهِمْ یَا زَکَرِیَّا بْنَ آدَمَ مَا أَحَدٌ مِنْ شِیعَةِ عَلِیٍّ أَصْبَحَ صَبِیحَةً أَتَی بِسَیِّئَةٍ أَوِ اِرْتَکَبَ ذَنْباً إِلاَّ أَمْسَی وَ قَدْ نَالَهُ غَمٌّ حَطَّ عَنْهُ سَیِّئَتَهُ فَکَیْفَ یَجْرِی عَلَیْهِ اَلْقَلَمُ .(1)
2- قَالَ أبُو عَبدِ الله جَعفَر بنِ مُحَمَد عَلیهِمَا السَّلام:رَفَعَ القَلَمُ عَن الشَّیعَةِ بِعِصمَةِ الله وَ وِلایَتهِ(2)
3- عَنْ علی بْنِ مُوسَی اَلْقُرْشِی عَنْ أَبِی الْحَسَنِ الرِّضَا عَلَیْهِ السَّلاَمُ رُفِعَ اَلْقَلَمُ عَنْ شِیعَتِنَا فَقُلْتُ یَا سَیِّدِی کَیْفَ ذَاکَ قَالَ لِأَنَّهُمْ أُخِذَ عَلَیهِمُ العَهدُ بِالتَّقِیَّةِ فی دَوْلَةِالْبَاطِلِ یَأْمَنُ النَّاسُ وَیَخافُونَ وَ یَکْفُرُونَ فِینَا وَ لا نُکَفَّرُ فِیهِمْ وَ یُقْتَلُونَ بِنا ولا نُقْتَل بِهِمْ مَا مِنْ أَحَدٍ مِن شِیعَتِنَا إِرْتَکِبٌ ذَنْبَأَ أوْ خَطَأ(3)إِلاَّ نَالَهُ فی ذلِکَ غَمٌ مَحَّصَ عَنْهُ ذُنوبَهُ وَلَو أَنَّهُ أَتَی بِذُنوبٍ بِعَدَدِ القَطْرِ والمَطَرِ وَبِعَدَدِ مِنَ الْحَصَی وَالرَّملِ وبِعَدَدِ الشَّوْکِ وَ الشَّجَرِ فَاِنْ لَمْ یَنَلْهُ فی نَفْسِهِ فِی أَهْلِهِ ومَالِهِ فَإن لَمْ یَنَلْهُ فِی أَمْرِ دُنْیَاهُ مَا یَغْتَمُّ بِهِ تَخَایَلَ لَهُ فِی مَنَامِهِ مَا یَغْتَمُّ بِهِ فَیَکُونُ ذَلِکَ تَمْحِیصاً لِذُنُوبِهِ(4)
36- إنَّ المَلائِکَةِ لَخُدّامُ مُحبِّی الائِمَة عَلَیهِم ُالسَّلام
1-عنِ الرِّضا عَن آبائِهِ عَن أمیرِ المُؤمِنینَ عَلَیهِم ُالسَّلام قَال: َقالَ رسولُ الله صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه یا علیُّ اِنَّ الملائِکةَ لِخُدّامِنا و خُدّامُ مُحبِینَا(5). الحدیثَ
35- قلم ثبت اعمال از شیعیان برداشته شده است
1- زکریا بن آدم گوید:بر ابا الحسن الرضا عَلَیهِ السَّلام وارد شدم پس فرمودند: ای زکریا بن آدم قلم از شیعیان علی عَلَیهِ السَّلام برداشته شده است (یعنی گناهی بر ایشان نوشته نمی شود) عرض کردم: جانم به فدایت به چه علت؟ فرمودند: به دلیل اینکه آنان در دولت باطل گوشه نشین شده اند و بر جانهایشان می ترسند و بر امام خود بیمناک هستند، ای زکریا بن آدم هر یک از شیعیان علی که صبح کند و کار بدی انجام دهد و یا مرتکب گناهی شود، در حالی به شب می رسد که غمی به او رسیده است که گناهش را می ریزد و پاک می کند پس چگونه قلم بر او جاری شود و چیزی بنویسد.
2- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: به عصمت و ولایت خداوند قلم از شیعه برداشته شده است.
3- علی بن موسی قرشی از امام رضانقل کند که فرمودند: قلم از شیعیان ما برداشته شده است پس عرض کردم ای آقای من این چگونه است؟ امام فرمودند: به این دلیل که از شیعیان در دولت باطل پیمان گرفته شده که تقیه کنند پس مردم در امانند و آنان خوف دارند، بخاطر ما کافر شمرده می شوند ولی ما بخاطر آنها کافر شمرده نمی شویم، بخاطر ما کشته می شوند ولی ما بخاطر آنها کشته نمی شویم در نتیجه هیچیک از شیعیان ما مرتکب گناه یا خطایی نمی شود مگر آنکه به سبب آن، غمی به او می رسد تا بدین وسیله گناهانش را پاک کند. حتی اگر تعداد گناهانش به اندازه قطرات باران و به تعداد شنها و ماسه ها و به عدد خارهای بیابان و درختان باشد. پس اگر به خود او غم نرسد به اهل و مالش میرسد پس اگر در امر دنیایش چیزی به او نرسد که غمگینش کند، برای او در خواب چیزی تخیل می شود که او را غمگین می کند و آن گناهانش راپاک می کند.
36- همانا ملائک خادم محبین ائمه عَلَیهِم ُالسَّلام هستند
1- امام رضا از پدرانش از امیر مؤمنان: روایت فرمودند که رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه فرمودند: ای علی همانا ملائک خدمتگذار ما و خدمتگذار محبین ما هستند.
37-دُعاءُ أبی عَبدِالله الحُسَین عَلَیهِ السَّلام ِلِشیعَةِ
1- لَمّا بَلَغَ الحُسَینَ عَلَیهِ السَّلام قَتلُ قَیْسِ بْنِ مُسْهِرٍ الصَّیْدَاوِیِّ اسْتَعْبَرَ بَاکِیاً ثُمَّ قَالَ«اللَّهُمَّ اجْعَلْ لَنَا وَ لِشِیعَتِنَا عِنْدَکَ مَنْزِلًا کَرِیماً وَ اجْمَعْ بَیْنَنَا وَ بَیْنَهُمْ فِی مُسْتَقَرٍّ مِنْ رَحْمَتِکَ إِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیْ ءٍ قَدِیرٌ».(1)
2-حِرزٌ لِلاِمام الحُسَین عَلَیهِ السَّلام:بسم الله الرحمن الرحیم یا دائِمُ یا دَیمُومُ یا حَیَّ یا قَیومُ یا کاشِفَ الغَمِّ یا فارِجَ الهَّمِّ یا باعِثَ الُّرسُلِ یا صادِقَ الوَعدِ اللّهُمَّ اِن کانَ لی عِندَکَ رِضوانٌ و وُدٌ فَاغفِرلی و مَن اتَّبَعَنی مِن اِخوانی وَ شیعَتی و طَیِّب ما فی صُلبی بِرَحمَتِکَ یا اَرحَمَ الراحِمینَ وَ صَلّی اللهُ عَلی سَیِّدنا مُحمَدٍ و الِهِ اجمَعینَ.(2)
38- لا یُحرمُ الشّیعَةُ مِن التَوبَةِ حَتّی المَوتِ
1- عَن النَّبِی صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه أنَّه قَال لَعَلیّ عَلَیهِ السَّلام: یا عَلیَّ اِنّی سَألتُ اللهُ عَزَّوجَلَّ اَن لا یَحرِمَ شَیعتَک التَّوبَةَ حَتّی تَبلِغَ نَفسُ أحَدِهِم حَنجَرَتَهَ فَاَجابَنی اِلی ذِلکَ وَلَیسَ ذلِکَ لِغَیرِهِم(3)
39- لَن یَبتَلِیَ الله تَعالی الشّیعَةَ بِأَربَعة
1- عَنْ أَبِی عَبْدِ اَللَّهِ عَلَیْهِ اَلسَّلاَمُ، قَالَ: مَا اِبْتَلَی اَللَّهُ شِیعَتَنَا فَلَنْ یَبْتَلِیَهُمْ بِأَرْبَعٍ، بأَنْ یَکُونُوا لِغَیْرِ رِشْدَةٍ اوَ أَنْ یَسْأَلُوا بأَکَفُّهِمْ أَوْ أن یُؤْتَوْا فِی أَدْبَارِهِمْ وَ أَنْ یَکُونَ فِیهِمْ أَخْضَرُ أَزْرَقُ.(4)
37- دعای ابا عبدالله الحسین عَلَیهِ السَّلام برای شیعیانشان
1- هنگامیکه خبر شهادت قیس بن مسهر صیداوی به امام حسین عَلَیهِ السَّلام رسید امام گریستند و چنین دعا کردند: بار خدایا نزد خود برای ما و شیعیان ما منزل کریمی قرار بده، و ما و آنها را در جایگاه رحمت خودت جمع کن همانا تو بر هر چیزی قادری.
2- حزر امام حسین عَلَیهِ السَّلام :به نام خداوند بخشنده ی مهربان ای دائم ای دیموم (ای که در گذشته و آینده دائمی هستی) ای زنده ی با قوام ای برطرف کننده ی غم ای محو کننده ی اندوه، ای مبعوث کننده ی پیامبران، ای کسیکه وعده اش راست است بار خدایا اگر تو از من راضی بوده و مرا دوست داری مرا و برادران و شیعیان پیرو مرا بیامرز و به رحمت خود آنچه را که در صلب من است طیب و پاک کن ای مهربان ترین مهربانان درود فرست بر محمد و همه ی خاندانش.
38- شیعه تا زمانی که زنده است از توبه محروم نمی شود
1- پیامبر خدا عَلَیهِ السَّلام به علی عَلَیهِ السَّلام فرمودند: ای علی همانا من از خداوند عزوجل درخواست کرده ام که شیعیان تو را تا زمان مرگ (یعنی تا آن زمانی که جان به حلقوم می رسد) از توبه محروم نفرماید و خداوند اجابت فرمود و این برای غیر شیعه نیست.*
39- خداوند متعال شیعه را به چهار چیز مبتلا نمی کند
1- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: خداوند متعال هرگز شیعیان را به چهار چیز مبتلا نمی کند: اینکه حلال زاده نباشند یا اینکه با دستانشان در خواست کنند (گدایی کنند)، یا اینکه لواط دهنده باشند، یا اینکه در آنها سبزه ای باشد که چشمش انحراف داشته باشد.
40- إنَّ الله قَد غَفَرَ الشّیعَةِ عَلیَّ عَلَیهِ السَّلام و رَضِیَ عَنهُم وَ رَحِمَهُم وَ حَفِظَهُم مِن کُلِّ سُوءٍ...
1- قالَ الصَّادقُ عَلَیهِ السَّلام:اِنّی لاَ عَلَمُ قَومَا قَد غَفَرَ الله لَهُم وَرَضِیَ عَنهُم وَ عَصِمَهُم وَ رَحِمَهُم وَ حَفَظَهُم مِن کُلِ سُوءٍ وَ أیَّدَهُم وَ هَداهُم اِلی کُلِّ رُشدٍ وَ بَلَّغَ بِهِم غَایَةَ الأِمکانِ قیلَ: مَن هُم یا أبا عَبدِ الله؟ قَالَ: اولئِک شِیعَتُنَا الأَبرارُ شِیعَةُ عَلیَّ(1)
41- الشّیعَةُ وَرَقُ شَجَرَةِ النُّبُوَّةِ
1-عَنْ عَلِیٍّ عَلَیْهِ اَلسَّلاَمُ، عَنِ اَلنَّبِیِّ صَلَّی اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ، أَنَّهُ قَالَ مَثَلِی مَثَلُ شَجَرَةٍ أَنَا أَصْلُهَا، وَ عَلِیٌّ فَرْعُهَا، وَ اَلْحَسَنُ وَ اَلْحُسَیْنُ ثَمَرُهَا، وَ اَلشِّیعَةُ وَرَقُهَا، فَأَبَی أَنْ یَخْرُجَ مِنَ اَلطَّیِّبِ إِلاَّ اَلطَّیِّبُ.(2)
42 - الشیعةُ شُهداءُ عَلی النَّاسِ
1- قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ : نَحْنُ اَلشُّهَدَاءُ عَلَی شِیعَتِنَا وَ شِیعَتُنَا شُهَدَاءُ عَلَی اَلنَّاسِ وَ بِشَهَادَةِ شِیعَتِنَا یُجْزَوْنَ وَ یُعَاقَبُونَ.(3)
43 - البَرصُ لا یَکُونُ فِی الشّیعَةِ
1- عَن أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَیْهِ السَّلامُ : اَلْبَرَصُ شِبْهُ اَللَّعْنَةِ لاَ یَکُونُ فِینَا وَ لاَ فِی ذُرِّیَّتِنَا وَ لاَ فِی شِیعَتِنَا.(4)
44- الشیعهُ ثلاثُ
1- قالَ أبُو عَبدِالله : الشِّیعَةُ ثلاثٌ : مُحِبٌّ وادٌّ فهُو مِنّا ، و مُتَزَیِّنٌ بنا و نحنُ زَینٌ لِمَن تَزَیَّنَ بنا، و مُستَأکِلٌ بِنَا الناسَ ، و مَنِ استَأکَلَ بِنَا افتَقَرَ(5)
40- همانا خداوند شیعه ی علی عَلَیهِ السَّلام را آمرزیده است و از آنها راضی شده
آنان را مورد رحمت قرار داده و آنان را از هر بدی حفظ نموده است ...
1- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: همانا من قومی را می شناسم که خداوند آنان را آمرزیده است و از آنان راضی است و آنان را حفظ کرده است و مورد رحمت قرار داده و از هر بدی حفظ نموده و آنان را تائید کرده و آنان را هدایت کامل نموده و آنان را به نهایت امکان رسانده است، گفته شد ای ابا عبدالله آنان چه کسانی هستند؟ فرمودند: آنان شیعیان نیکوکار ما همانها شیعه ی علی عَلَیهِ السَّلام هستند.
41- شیعه برگ درخت نبوت است
1- علی عَلَیهِ السَّلام از پیامبر اکرم یا نقل نمود که فرمودند: مثل من مثل درختی است که من تنه ی آن و علی شاخه ی آن و حسن و حسین میوه ی آن و شیعیان برگهای آن هستند پس بعید است که از طیّب و پاک جز طیّب و پاک خارج گردد.
42- شیعه گواه بر مردم است
1- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: ما بر شیعیانمان گواهیم و شیعیان ما بر مردم گواهند و مردم با شهادت شیعیان ما جزای خیر داده میشوند و یا مورد عقاب قرار می گیرند.
43- شیعه دچار بیماری پیسی نمی شود
1- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: بیماری پیسی شبیه لعنت است و در میان ما و ذریه ی ما و شیعیان ما وجود ندارد.
44 - شیعیان سه دسته اند
1- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: شیعیان سه دسته اند دسته ی اول: محب و اهل ودّ که ایشان از ما هستند، دسته ی دوم: به واسطه ی ما خود را تزئین کرده و ما زینت کسی هستیم که ما را زینت خود قرار دهد و دسته ی سوم: کسانیکه به واسطه ی ما از مردم ارتزاق می کنند و هر که ما را وسیله ی روزی خود قرار دهد فقیر می شود.
45- حالُ الشِّیعَةِ فِی الرِّزقِ
1- قالَ أبُو عَبدِالله عَلَیهِ السَّلام :لَوْ لَا إِلْحَاحُ هَذِهِ الشِّیعَهْ عَلَی اللَّهِ فِی طَلَبِ الرِّزْقِ لَنَقَلَهُمْ مِنَ الْحَالِ الَّتِی هُمْ فِیهَا إِلَی مَا هُوَ أَضْیَق(1)
2- عَن أبی عَبدِالله قَالَ لَیْسَ لِمُصَاصِ شِیعَتِنَا فِی دَوْلَةِ الْبَاطِلِ إِلَّا الْقُوتُ شَرِّقُوا إِنْ شِئْتُمْ أَوْ غَرِّبُوا لَنْ تُرْزَقُوا إِلَّا الْقُوتَ (2)
46- الشِیعَةُ عِندَ الوَفاةِ
1-عَنْ أَبِی بَصِیرٍ قَالَ قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِاللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ جُعِلْتُ فِدَاکَ یُسْتَکْرَهُ اَلْمُومِنُ عَلَی خُرُوجِ نَفْسِهِ؟ قَالَ فَقَالَ لاَ وَ اَللَّهِ قَالَ قُلْتُ وَ کَیْفَ ذَاکَ ؟قَالَ انَّ الْمُؤْمِنَ اذا حَضَرَتْهُ اَلْوَفَاةُ خَضِرَ رَسُولُ اللَّهِ وأَهْلُ بَیْتِهِ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ عَلِیِّ بنِ أَبِی طَالِبٍ وَ فَاطِمَهُ وَ الحَسَنُ وَالحُسَینِ وَ جَمِیعُ الأَئِمَّةِ عَلَیْهِمُ الصَّلاةُ وَ السَّلامُ وَلَکِنِ اکْنُوا عَنِ اسْمِ فَاطِمَةَ وَ یَحْضُرُهُ جَبْرَئِیلُ وَ مِیکَائِیلُ وَ اِسْرَافِیلُ وَ عِزْرَائِیلُ علیهِمُ السَّلامُ قَالَ فَیَقُولُ أَمِیرُ اَلْمُؤْمِنِینَ عَلِیُّ بْنُ أَبِی طَالِبٍ عَلَیْهِ السَّلاَمُ یا رَسولَ اللَّهِ أَنَّهُ کَانَ مِمَّن یُحِبُّنَا ویَتَوَلاَّنَا فَاحْبُهُ قال یَقُولُ رَسُولُ اَللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ یَا جَبْرَئِیلُ انه مِمَّن کانَ یُحِبُّ عَلِیّاً وَ ذُرِّیَّتهُ فَأَحَبَّهُ وَ قَالَ جَبْرَئِیلُ لِمِیکَائِیلَ وَ اسْرَافِیلُ عَلَیْهِمُ اَلسَّلاَمُ مِثْلَ ذَلِکَ ثُمَّ یَقُولُونَ جَمِیعاً لْمُلِکُ المَوتِ انَّه مِمَّن کانَ یُحِبُّ مُحَمَّداً وَ آلَهُ یَتَوَلَّی عَلِیّاً وَ ذُرِّیَّتَهُ فَارْفُقْ بِهِ قالَ فَیَقُولُ مَلَکُ الْمَوْتِ والَّذِی اخْتَارَکُمْ وَ کَرَّمَکُم وَ اِصْطَفَیَ مُحَمَّداً صَلَّی اللَّهُ وَعَلیْهِ وَ آلِهِ بِالنُّبُوَّةِ وَخَصَّهُ بِالرِّسَالَةِ لَأَنَا أَرْفَقُ بِهِ مِنْ وَالِدٍ رَفِیقٍ وَ أشْفَقُ عَلَیْهِ مِنْ أَخٍ شَفِیقٍ ثُمَّ قَامَ إِلَیْهِ مَلَکُ اَلْمَوْتِ فَیَقُولُ :یا عَبداللَّهُ أَخَذْتَ فَکاکَ رَقَبَتِکَ؟ أَخَذْتَ رِهَانَ أَمَانِکَ ؟فَیَقُولُ نَعَمْ فَیَقُولُ اَلمَلَکُ :فَبِمَاذا فَیَقُولُ: بِحُبَّی مُحَمَّداً وَ آلِهِ وَ بِوَلاَیَتِی عَلَی بْنَ ابی طَالِبٍ وَ ذُرِّیَّتِهُ فَیَقُولُ اما مَا کُنْتَ تَحْذَرُ فَقَدْ امنک اَللَّهُ مِنْهُ وَ أَمَّا مَا کُنْتَ تَرْجُو فَقَدْ أَتَاکَ اَللَّهُ بِهِ اِفْتَحْ عَیْنَیْکَ
45- چگونگی رزق شیعه
1- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: اگر این شیعه در طلب روزی بر خداوند اصرار نمی ورزید، آنان را از حالتی که هم اکنون دارند به حالتی که تنگ تر بود دگرگون می کردیم.
2- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: برای شیعیان خالص ما در دولت باطل جز قوت (غذای اندک) نیست حتی اگر به شرق و غرب عالم سفر کنند.
46 - شیعه به هنگام وفات
1- ابو بصیر گوید به امام صادق عَلَیهِ السَّلام عرض کردم فدایت شوم آیا مؤمن از لحظه مرگ و خارج شدن جان از بدن کراهت دارد؟ امام فرمودند: به خدا قسم که هرگز چنین نیست. عرض کردم: چگونه ممکن است؟ فرمودند: همانا هنگامیکه وفات مؤمن فرا رسد رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه و اهل بیت او، امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب و فاطمه و حسن و حسین و جمیع ائمه علیهم الصلاة و السلام حاضر می شوند و لیکن بجای اسم فاطمه کنیه او را بکار برید (احتمالا به خاطر تقیه و یا احترام بیشتر) و جبرئیل و میکائیل و اسرافیل و عزرائیل: پیش او حاضر می شوند پس امیرمؤمنان علی بن ابیطالب عَلَیهِ السَّلام به رسول خدا عرض می کند همانا او از محبین و موالیان ما است پس من نیز او را دوست دارم، رسول خداصَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه واله نیز به جبرئیل می فرمایند: ای جبرئیل همانا او از کسانی است که علی و ذریه اش را دوست دارد پس من نیز او را دوست دارم، و جبرئیل به میکائیل و اسرافیل عَلَیهِ السَّلام همان کلام را می گوید سپس همگی با هم به ملک الموت گویند همانا او از کسانی است که محمد و آل او را دوست دارد و ولایت علی و ذریه اش را پذیرفته است پس با مهربانی و نرمی با او رفتار کن. سپس ملک الموت گوید: قسم به کسیکه شما را برگزید و تکریم کرد و محمد الله را به نبوت برگزید و رسالت را مختص او نمود، همانا من نسبت به او از پدر مهربان، مهربان تر و از برادر دلسوز، دلسوزترم سپس ملک الموت به سوی او حرکت می کند و می فرماید: ای بنده ی خدا آیا جواز آزادی خود را از آتش گرفته ای؟ آیا جواز در امان بودنت را گرفته ای؟ او در جواب گوید: بلی، پس ملک الموت می پرسد به چه چیزی این جوان را کسب کرده ای؟ پاسخ دهد: به دوستی محمد و آل او و به ولایت علی بن ابیطالب و ذریه اش. پس ملک الموت گوید: بدان که خداوند از آنچه که می ترسیدی و از آن بر حذر بودی، تو را امان داد و آنچه که بدان امید داشتی، به تو عطا فرمود. چشمان خود را باز کن و به آن کسانی که نزد تواند نگاه کن، پس دو چشمش را باز می کند و به آنها یکی یکی نگاه می کند.
فَانْظُرْ اِلی ما عِنْدَک قالَ :قیفْتَحُ عَیْنَیْهِ فَیَنْظُرُ الیهُم وَاحِداً وَاحِداً وَ یُفْتَحُ لَهُ بَابُ الی اَلْجَنَّةِ فَیَنْظُرُ الیها فَیَقُولُ لَهُ هَذَا مَا أَعَدَّ اَللَّهُ لَکَ وَ هَؤُلاَءِ رُفَقَاؤُکَ أفَتَحِبُّ اَللَّحَاقَ بِهِمْ أَوِ الرُّجُوعَ إِلَی اَلدُّنْیَا؟قَالَ فَقَالَ أَبُو عَبْدِاَللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ أَمَا رَأَیْتَ شُخُوصَهُ وَ رَفْعَ حَاجِبَیْهِ إِلَی فَوْقُ مِنْ قَوْلِهِ: لاَ حَاجَةَ لِی إِلَی الدُّنْیَا وَلا الرُّجُوعُ الْیَهاویُنادِیهِ مُنَادٍ مِنْ بُطْنَانِ اَلْعَرْشِ یُسْمِعُهُ وَ یُسْمِعُ مَنْ بِحَضْرَتِهِ «یَا أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ»إِلَی مُحَمَّدٍ وَ وَصِیِّهِ وَ اَلْأَئِمَّةُ مِنْ بَعْدِهِ «ارْجِعِی إِلَی رَبِّکِ رَاضِیَةً» بالولایة «مَرْضِیَّةً» بالثواب «فَادْخُلِی فِی عِبَادِی»مَعَ مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَیْتِهِ «وَادْخُلِی جَنَّتِی» غیرَ مَشُوبَة(1)
47- روایةٌ أبی بَصیر عَن الصَّادقِ عَلَیهِ السَّلام فی فَضائِلِ الشّیعَةِ
1- عَنْ أَبِی بَصِیرٍ قَالَ أَتَیْتُ أَبَا عَبْداللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ بَعْدَ أَنْ کَبِرَتْ سِنِّی وَ قَدِ اِجْهَدْنِی اَلنَّفَسُ فَقَالَ یَا أَبَا مُحَمَّدٍ مَا هَذَا اَلنَّفسُ فَقُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاکَ کَبِرَ سِنِّی وَ رَقِّ عُظْمَی وَ إِقْتَرَبَ اَجَلِی مَعَ أَنِّی لَسْتُ أَدْرِی مَا أَصِیرُ اِلیهِ فِی آخِرَتِی فَقَالَ یَا أَبَا مُحَمَّدٍ اِنَّکَ لَتَقُولُ هَذَا اَلْقَوْلَ فَقُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ کَیْفَ لاَ اقوله فَقَالَ أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ اَللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالی یُکْرِمُ الشَّبَابَ مِنْکُمْ وَ یَسْتَحْیِی مِنَ الْکُهُولِ؟ قُلْتُ جُعِلْتُ فِداکَ کَیْفَ یُکْرِمُ اَلشَّبَابَ مِنَّا وَ یَسْتَحْیِی مِنَ الْکُهُولِ؟ قَالَ یُکْرِمُ اَلشَّبَابَ مِنْکُمْ أَنْ یُعَذِّبَهُمْ وَ یَسْتَحیی مِنَ الْکُهُولِ أَنْ یُحَاسِبَهُمْ قَهْلَ سَرَرْتُکَ قَالَ :قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ زِدْنِی فَإِنَّا قَدْ نُبِزْنَا نَبْزاً انْکَسَرَتْ لَهُ ظُهُورُنَا وَ مَاتَتْ لَهُ أَفْئِدَتُنا وَ اِسْتَحَلَّتْ بِهِ الْوُلَاةُ دِمَاءَنَا فِی حدیث رَوَاهُ فُقَهَاؤُهُمْ هَؤُلاَءِ قَالَ :فَقَالَ :اَلرَّافِضَةُ؟ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ لاَ وَاللَّهِ مَاهُمْ سَمَّوْکُمْ بَلِ اَللَّهُ سَمَّاکُمْ أَمَّا عَلِمْتَ أَنَّهُ کَانَ مَعَ فِرْعَوْنَ سَبْعُونَ رَجُلاً مِنْ بَنِی اَسْرَائِیلَ یَدِینُونَ بِدِینِهِ فَلَمَّا اِسْتَبَانَ لَهُمْ ضَلالُ فِرْعَوْنَ وَ هَدْیُ مُوسَی رَفَضُوا فِرْعَوْنَ وَلَحِقُوا بِمُوسِی فَکَانُوا فِی عَسْکَرِ مُوسی اشد اَهْلَ ذَلِکَ الْعَسْکَرِ عِبادَةً وَ أَشَدَّهُمُ اجْتِهَاداً الأ أَنَّهُمْ رَفَضُوا فِرْعَوْنَ فَأَوْحَی اَللَّهُ إِلَی مُوسَی أَنْ أَثْبِتْ لَهُمْ هَذَا اَلاِسْمَ فِی اَلتَّوْرَاةِ فَاِنِّی قَدْ نَحَلَّتْهُم
1) بحار الأنوار 6/163
و برای او دری به سوی بهشت باز می شود و او هم به بهشت نگاه می کند. ملک الموت به او می گوید: این آن چیزی است که خداوند برای تو آماده کرده است و آنان رفیقان تو هستند آیا دوست داری به آنها ملحق شوی و یا اینکه علاقه داری به دنیا باز گردی؟ پس امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: آیا این مطلب را از بالا آوردن پیشانی و ابروانش که حکایت از منفی بودن جواب او دارد و می خواهد بگوید: نیازی به دنیا و بازگشت به آن ندارم، نمی یابی. امام عَلَیهِ السَّلام در ادامه فرمودند: پس منادی از میان عرش او را ندا میدهد در حالیکه او و کسانی که نزد اویند می شنوند: ای نفسی که به محمد و وصی او و ائمه ی پس از او مطمئن بودی، باز گرد به سوی پروردگارت در حالی که از ولایت راضی بودی و به ثواب نیز راضی خواهی شد پس در میان بندگان من یعنی محمّد و اهل بیت او و در بهشت من بدون هرگونه شائبه ای داخل شو.
47- روایت ابو بصیر از امام صادق عَلَیهِ السَّلام در مورد فضائل شیعه
1- ابو بصیر گوید: در سن پیری و در حالیکه به سختی نفس می کشیدم به خدمت امام صادق عَلَیهِ السَّلام مشرف شدم. پس امام فرمودند: ای ابا محمد چرا نفس نفس میزنی؟ عرض کردم فدایت شوم مسن شده ام و استخوانم نازک شده و اجلم نزدیک شده است با این وجود نمی دانم در آخرت به کجا خواهم رفت! پس امام فرمودند: ای ابا محمد آیا تو این سخن را می گویی؟ عرض کردم: فدایت شوم. چگونه نگویم؟ امام فرمودند: آیا نمیدانی خداوند تبارک و تعالی جوانان شما را تکریم می کند و از پیران شما حیا دارد؟ عرض کردم فدایت شوم چگونه جوانان ما را تکریم می کند و از پیران ما حیا می کند؟ امام فرمودند: تکریم جوانان به عذاب نکردن آنان و حیاء از پیران به محاسبه نکردن اعمالشان است آیا مسرورت نمودم؟ عرض کردم فدایتان شوم بر من بیفزای زیرا در حدیثی که فقهاء ایشان (اهل سنت) روایت کرده اند ما ملقب به لقبی شده ایم که پشت ما به خاطر آن شکسته و قلب های ما به خاطر آن مرده است و بواسطه ی آن حکمفرمایان خون ما را حلال شمرده اند. پس امام فرمودند: لقب رافضی را می گویی؟ عرض کردم: بلی. امام فرمودند: نه قسم به خدا آنان شما را به این اسم نخوانده اند بلکه خداوند این نام را بر شما نهاده است. آیا نمیدانی که فرعون را هفتاد مرد از بنی اسرائیل همراهی می کردند که همگی به دین او معتقد و متدین بودند پس هنگامیکه گمراهی فرعون و هدایت موسی بر آنها آشکار شد فرعون را رها کرده و به موسی ملحق شدند و در لشکر موسی از همه ی لشکریان در عبادت سخت کوشتر و تلاششان از همه افزون تر بود؟ پس همانا ایشان فرعون را رها کرده و به موسی ملحق شدند. در نتیجه خداوند به موسی وحی کرد که این نام را در تورات برای آنان ثبت کن. زیرا که من این اسم را به آنها عطا کردم.
ثُمَّ ذَخَرَ الله هَذَا اَلْإِسْمَ حَتَّی سَمَّاکُمْ بِهِ اذ رَفَضْتُمْ فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَجُنودَهِما وَاتَّبَعتُم مُحَمَّداً وَ آلَ مُحَمَّدٍ یَا أَبَا مُحَمَّدٍ فَهَلْ سَرَرْتُکَ ؟قَالَ: قُلْتُ :جُعِلْتُ فِدَاکَ زِدْنِی قَالَ افْتَرَقَ اَلنَّاسُ کُلَّ فُرْقَةٍ و اسْتَشْیَعُوا کُلَّ شِیعَةٍ فَاسْتَشْیَعْتُم مَعَ أَهْلِ بَیْتِ نَبِیِّکُمْ فَذَهَبْتُمْ حَیْثُ ذَهَبَ اَللَّهُ وَ اخْتَرتُم مَا اِخْتَارَ اَللَّهُ وَ أَحْبَبْتُمْ مَنْ أَحَبَّ اَللَّهُ وَ أَرَدْتُمْ مُنْأَرَادَ اَللَّهِ فَأَبْشِرُوا ثُمَّ أَبْشِرُوا فَأَنْتُمْ وَ اَللَّهِ المَرحُومُون اَلْمُتْقِیلُ مِنْ مُحْسِنِکُمْ وَ المُتَجاوَزُ عَنْ مُسِیئِکُمْ مَنْ لَمْ یَلْقَ اَللَّهَ بِمِثْلِ مَا أَنْتُمْ عَلَیْهِ لَم یَتَقَبَّلِ اللَّهُ مِنهُ حَسَنَةً وَ لَمْ یَتَجاوَزْ عَنْهُ سَیِّئَةً فَهَلْ سَرَرْتُکَ یَا أَبَا مُحَمَّدٍ ؟قَالَ: قُلْتُ جُعِلْتُ فِداکَ زِدنی فَقالَ انَّ اللَّهُ وَمَلائِکَتُهُ یُسْقِطُونَ الذُّنُوبَ عَن ظُهُورِ شِیعَتِنَا کَمَا یُسْقِطُ الرِّیحُ اَلْوَرَقَ عَنِ اَلشَّجَرِ فِی أَوَانِ سُقُوطِهِ وَ ذَلِکَ قَوْلُ اَللَّهِ تَعَالَی «وَالْمَلَائِکَةُ یُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَیَسْتَغْفِرُونَ لِمَنْ فِی الْأَرْضِ »(1)فَاسِتغفارُهم وَ اَللَّهِ لَکُمْ دُونَ هَذَا اَلْعَالَمِ فَهَلْ سَرَرْتُکَ یَا أَبَا مُحَمَّدٍ ؟قَالَ: قُلْتُ: جُعِلْتُ فِدَاکَ زِدْنِی فَقَالَ: لَقَدْ ذَکَرَکُمُ اَللَّهُ فِی کِتَابِهِ فَقَال«مِنَ الْمُؤْمِنِینَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَیْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَی نَحْبَهُ وَمِنْهُمْ مَنْ یَنْتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِیلًا»(2)وَ اَللَّهِ مَا عَنَی غَیْرَکُمْ اذ وَفَیْتُمْ فِیمَا أَخَذَ عَلَیْکُمْ مِیثَاقَکُمْ مِنْ وَلایَتِنَا وَ إِذْ لَمْ تُبَدِّلُوا بِنَا غَیْرَنَا وَ لَوْ فَعَلْتُمْ لَعَیَّرَکُمُ اَللَّهُ کَمَا عَیَّرَ غَیْرَکُمْ فِی کِتَابِهِ إِذْ یَقُول«وَمَا وَجَدْنَا لِأَکْثَرِهِمْ مِنْ عَهْدٍ ۖ وَإِنْ وَجَدْنَا أَکْثَرَهُمْ لَفَاسِقِینَ»(3)فَهَلْ سَتَرْتُکَ یَا أَبَا مُحَمَّدٍ؟ قَالَ: قُلْتُ :جُعِلْتُ فِدَاکَ زِدْنِی قَالَ لَقَدْ ذَکَرَکُمُ اَللَّهُ فِی کِتَابِهِ فَقَالَ«الْأَخِلَّاءُ یَوْمَئِذٍ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ إِلَّا الْمُتَّقِینَ»(4)فَالْخَلْقُ وَاللَّهِ غَداً أَعْدَاءُ غَیْرِنَا وَ شِیعَتُنَا وَ مَا عَنَی بِالْمُتَّقِینَ غَیْرَنَا وَ غَیْرَ شِیعَتِنَا فَهَلْ سَرَرْتُکَ یَا ابا مُحَمَّدٍ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ زِدْنِی فَقَالَ لَقَدْ ذَکَرَکُمُ اَللَّهُ فِی کِتَابِهِ فَقَال: «وَمَنْ یُطِعِ اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَأُولَٰئِکَ مَعَ الَّذِینَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَیْهِمْ مِنَ النَّبِیِّینَ وَالصِّدِّیقِینَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِینَ ۚ وَحَسُنَ أُولَٰئِکَ رَفِیقًا» (5)
سپس خداوند این اسم را ذخیره کرد تا اینکه شما را بدان نامید به این دلیل که فرعون وهامان و لشکریان آنها را رها کردید و از محمد و آل محمد پیروی نمودید. ای ابا محمد آیا مسرورت نمودم؟ عرض کردم فدایت شوم بر من بیفزای. فرمودند: مردم فرقه فرقه و گروه گروه شدند (هر یک شیعه ی کسی) پس شما شیعه و پیرو اهل بیت پیامبر تان شدید و به هر طرف که اراده ی خدا رفت رفتید و آنچه را خدا اختیار کرد اختیار کردید و آنکه را خدا دوست داشت دوست داشتید و آنکه را خدا اراده کرد اراده کردید. پس بشارت باد شما را سپس بشارت باد شما را زیرا که شما مورد رحمت هستید و عمل نیکو کار شما پذیرفته می شود و از گنهکار شما گذشت می شود. هر که خداوند را با حالی غیر از حال شما ملاقات کند حسنه اش پذیرفته نشود و از گناهانش چشم پوشی نمی شود. پس آیا مسرورت نمودم ای ابا محمد؟ عرض کردم فدایت شوم بر من بیفزایی پس فرمودند: همانا خداوند و فرشتگانش گناهان را از پشت شیعیان ما ساقط می کنند همانگونه که باد به هنگام برگ ریزان (پائیز) برگ درختان را می ریزد و این سخن خداوند متعال است «و ملائک به حمد پروردگارشان تسبیح می گویند و برای اهل زمین استغفار می کنند» پس استغفار ملائک قسم به خدا در این عالم صرفا مختص به شماست. پس آیا مسرورت نمودم ای ابا محمد؟ عرض کردم فدایت شوم بر من بیفزای. امام فرمودند: همانا خداوند شما را در کتابش ذکر کرده است: «از مؤمنین مردانی هستند که بر عهد خود با خداوند صادق بودند پس برخی از آنها به شهادت رسیدند و برخی ازآنها منتظرند و عهد خود را تبدیل نکردند» قسم به خدا، کسی غیر شما را قصد نکرده است چون به عهدی که از شما در ارتباط با ولایت ما گرفته است وفادار بودید و ما را با غیر ما عوض نکردید و اگر چنین می کردید خداوند از شما ایراد می گرفت همانگونه که از غیر شما در کتابش ایراد گرفته است «برای اکثر آنها عهدی نیافتیم و اکثر آنها را اهل فسق یافتیم». پس آیا مسرورت نمودم ای ابا محمد؟ عرض کردم فدایت شوم بر من بیفزای. فرمودند: همانا خداوند شما را در کتابش ذکر کرده و فرمود: «دوستان در آن روز برخی دشمن برخی دیگر هستند به جز متقین» سوگند به خداوند که خلایق فردا دشمنان یکدیگرند، به جز ما و شیعیانمان، و مراد از متقین غیر از ما و شیعیان ما کس دیگری نیست. پس آیا مسرورت نمودم ای ابا محمد؟ عرض کردم فدایت شوم بر من بیفزای. پس فرمودند: همانا خداوند شما را در کتابش ذکر فرموده است: «هر که از خدا و رسول اطاعت کند با کسانی است که خداوند بر آنان نعمت داده است از پیامبران و صدیقین و شهدا و صالحین و آنان خوب رفیقانی هستند»
فَمُحَمَّدٌ صَلَی اللّهُ وَعَلَیهِ وَ آلِهِ النَّبِیّینَ وَ نَحنُ الصِّدِّیقُونَ والشُّهَدَاءُ وَ أَنْتُمُ الصَّالِحُونَ فَتَسَمَّوْا بِالصَّلاَحِ کَمَا سَمَّاکُمُ اَللَّهُ فَوَ اَللَّهِ مَا عَنَی غَیْرَکُمْ فَهَلْ سَرَرْتُکَ یَا أَبَا مُحَمَّدٍ ؟قَالَ :قُلْتُ: جُعِلْتُ فِدَاکَ زِدْنِی فَقَالَ لَقَدْ جَمَعَنَا اَللَّهُ وَ وَلِیَّنَا وَ عَدوَّنَا فِی آیَةٍ مِنْ کِتَابِهِ فَقال قُلْ یَا مُحَمَّد « هَلْ یَسْتَوِی الَّذِینَ یَعْلَمُونَ وَالَّذِینَ لَا یَعْلَمُونَ ۗ إِنَّمَا یَتَذَکَّرُ أُولُو الْأَلْبَابِ»(1)فَهَلْ سَرَرْتُکَ یَا ابا مُحَمَّدٍ ؟قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ زِدْنِی قَالَ: فَقَالَ: لَقَدْ ذَکَرَکُمُ اَللَّهُ فِی کِتَابِهِ فَقَال: «وَقَالُوا مَا لَنَا لَا نَرَیٰ رِجَالًا کُنَّا نَعُدُّهُمْ مِنَ الْأَشْرَارِ»(2)فَانْتم فِی اَلنَّارِ تُطْلَبُونَ وَ فِی اَلْجَنَّةِ وَ اَللَّهِ تُحْبَرُونَ فَهَلْ سَرَرْتُکَ یَا أَبَا مُحَمَّدٍ ؟قَالَ: قُلْتُ: جُعِلْتُ فِدَاکَ زِدْنِی قَالَ :فَقَالَ :لَقَدْ ذَکَرَکُمُ اَللَّهُ فِی کِتَابِهِ فَأَعَاذَکُمْ مِنَ اَلشَّیْطَانِ فَقَال: «إِنَّ عِبَادِی لَیْسَ لَکَ عَلَیْهِمْ سُلْطَانٌ»(3)وَ اَللَّهِ مَا عَنَی غَیْرَنَا وَ غَیْرَ شِیعَتِنَا فَهَلْ سَرَرْتُکَ یَا ابا مُحَمَّدٍ؟ قَالَ :قُلْتُ :جُعِلْتُ فِدَاکَ زِدْنِی قَالَ وَاللَّهِ لَقَدْ ذَکَرَکُمُ اَللَّهُ فِی کِتَابِهِ فَأَوْجَبَ لَکُمُ اَلْمَغْفِرَةَ فَقَال «قُلْ یَا عِبَادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلَی أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعًا»قَالَ :قُلْتُ :جُعِلْتُ فِدَاکَ لَیْسَ هَکَذَا نَقْرَؤُهُ إِنَّمَا نَقْرَأُ یَا عِبَادِیَ اَلَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلَی أَنْفُسِهِمْ لاَ تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اَللَّهِ إِنَّ اَللَّهَ یَغْفِرُ اَلذُّنُوبَ جَمِیعاً قَالَ یَا أَبَا مُحَمَّدٍ فَإِذَا غَفَرَ اَللَّهُ اَلذُّنُوبَ جَمِیعاً فَمَنْ یُعَذِّبُ وَ اللهِ مَا عَنَی غَیْرَنَا وَ غَیْرَ شِیعَتِنَا وَ إِنَّهَا لَخَاصَّةٌ لَنَا وَلَکم فَهَلْ سَرَرْتُکَ یَا اِبَا مُحَمَّدٍ ؟قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ زِدْنِی قَالَ وَاللَّهِ مَا اسْتَثْنَیَ اللَّهُ احِداً مِنَ الأوصیاءِ وَلا أَتْباعَهُم مَا خَلا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ عَلَیْهِ السَّلاَمُ و شِیعَتَهُ إِذْ یَقُولُ « یَوْمَ لَا یُغْنِی مَوْلًی عَنْ مَوْلًی شَیْئًا وَلَا هُمْ یُنْصَرُونَ *إِلَّا مَنْ رَحِمَ اللَّهُ ۚ إِنَّهُ هُوَ الْعَزِیزُ الرَّحِیمُ»(4)وَ اَللَّهِ مَا عَنَی بِالرَّحْمَةِ غَیْرَ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ عَلَیْهِ السَّلاَمُ وَ شِیعَتِهِ فَهَلْ سَرَرْتُکَ یَا ابا مُحَمَّدٍ؟ قَالَ :قُلْتُ :جُعِلْتُ فِدَاکَ زِدْنِی قَالَ :قَالَ علَی بْنُ اَلْحُسَیْنِ عَلَیهِ السَّلام: لَیْسَ عَلَی فِطْرَةِ الإِسْلامِ غَیْرُنَا وَ غَیْرُ شِیعَتِنَا وَسَائِرُ اَلنَّاسِ مِنْ ذَلِکَ بُرَآءُ فَهَلْ شَفَیْتُکَ یَا أَبَا مُحَمَّد(5)؟
پس منظور از پیامبران در این آیه حضرت محمد صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه است و ما صدیقین و شهدا هستیم و شما صالحین هستید پس صالح باشید همانگونه که خداوند شما را به این نام نامیده است پس قسم به خدا، کسی جز شما را در این آیه قصد ننموده است، آیا مسرورت کردم ای ابا محمد؟ عرض کردم فدایت شوم بر من بیفزای. پس فرمودند: همانا خداوند ما و دوست ما و دشمن ما را در یک آیه از کتابش جمع کرده است پس این آیه را تلاوت فرمودند: بگو ای محمد «آیا کسانی که می دانند با کسانی که نمیدانند مساویند همانا فقط اولوالالباب متذکر می شوند» پس آیا مسرورت نمودم ای ابا محمد؟ گوید عرض کردم فدایتان شوم بر من بیفزایید. فرمودند: همانا خداوند شما را در کتابش ذکر کرده است پس فرمودند: «و گویند ما را چه شده است که مردانی را که از اشرار می شمردیم نمی بینیم» سپس در آتش بدنبال شما می گردند و قسم به خدا شما در بهشت منعّم و شادمانید. آیا مسرورت نمودم ای ابا محمد؟ عرض کردم فدایت شوم بر من بیفزای. فرمودند: همانا خداوند شما را در کتابش یاد کرده و از شیطان پناه داده است «همانا شیطان بر بندگان من سلطنت و تسلطی ندارد» و قسم به خدا غیر از ما و شیعیان ما کس دیگری را قصد نکرده است. پس آیا مسرورت نمودم ای ابا محمد؟ عرض کردم فدایت شوم بر من بیفزای. فرمودند: قسم به خدا که او شما را در کتابش یاد کرده، و آمرزش را برای شما واجب کرده است پس فرمودند: «ای بندگانی که بر خویشتن اسراف کرده اید از رحمت خدا نا امید نشوید همانا خداوند همه ی گناهان (شما) را می آمرزد» عرض کردم فدایت شوم ما اینچنین نمی خوانیم همانا ما می خوانیم «ای بندگانی که بر خویشتن اسراف کرده اید از رحمت خدا نا امید نشوید همانا خداوند همه ی گناهان را می آمرزد» فرمودند: ای أبا محمد آنگاه که خداوند همه ی گناهان را بیامرزد پس چه کسی عذاب می شود و قسم به خدا غیر از ما و شیعیان ما قصد کس دیگری را نکرده است و همانا آیه مختص ما و شماست. آیا مسرورت نمودم ای ابا محمد؟ عرض کردم فدایت شوم بر من بیفزای. فرمودند: به خدا قسم، خداوند به جز امیر مؤمنان عَلَیهِ السَّلام وشیعیانش کس دیگری را حتی اوصیا و یارانشان را از این قول استثناء نکرده است: «روزیکه هیچ یاوری از یاوری دیگر، چیزی را بی نیاز نمی کند و آنها یاری نمی شوند»، «مگر کسیکه خدا رحم کند همانا او عزیز و مهربان است» والله که خدا از این رحمت به جز امیرمؤمنان عَلَیهِ السَّلام و شیعیانش را اراده نکرده است. آیا مسرورت نمودم ای ابا محمد؟ عرض کرد فدایت شوم بر من بیفزای. در اینجا امام از قول جدشان امام سجاد عَلَیهِ السَّلام فرمودند که: جز ما و شیعیان ما کسی بر فطرت اسلام نیست و بقیه ی مردم از این دین دور و بیزارند پس آیا تو را شفا دادم ای ابا محمد؟
کنایه از دو خلیفه ظالم اول و یاران و انصار شان.
48- مُحب ُّالأَئِمَةِ عَلَیهِ السَّلام عَابدٌ فِی کُلَّ حالٍ
1- عَنْ سَدیر الصِّیرفیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِاللَّهِ عَلَیْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ دَخَلتُ عَلَیهِ وَ عِندَهُ أبُو بَصیرٍ ومَیْسَرَةُ و عِدَّةٌ مِن جُلَسَائِهِ فَلَمَّا أَنْ أَخَذْتُ مَجْلِسِی أَقْبَلَ عَلیَّ بِوَجهِهِ وَ قَالَ یَا سَدِیرُ أَمَّا اِنَّ وَلِینا لَیَعْبُدُ اللَّهَ قَائِماً و قَاعِداً وَ نَائِماً وَ حَیّاً وَ مَیِّتاً قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ أَمَّا عِبَادَتُهُ قَائِماً وَ قَائِداً وَ حَیّاً فَقَدْ عَرَفْنَا کَیْفَ یَعْبُدُ اَللَّهَ نَائِماً وَ مَیْتاً قَالَ اِنَّ وَلِینَا لَیَضَعُ رَأْسَهُ فَیَرْقُدُ فَإِذَا کَانَ وَقتُ الصَّلَاةِ وَکَّلَ بِهِ مَلَکَیْنِ خُلِقَا فِی الْأَرْضِ لَمْ یَصْعَدا الی السَّمَاءِ ولَمْ یَرَیا مَلَکوتَها فَیُصَلِّیانِ عِندَهُ حَتَّی یَنْتَبِهَ فَیَکْتُبُ اَللَّهُ ثَوَابَ صَلاَتِهِمَا لَهُ فِی الرَّکْعَةِ مِنْ صَلاَتِهِمَا تَعْدِلُ أَلْفَ صَلاَةٍ مِنْ صَلاَةِ اَلْآ دَمْیَیْنِ وَانٍ وَلِیُّنَا لَیَقْبِضُهُ اللَّهُ الَیه فَیَصْعَدُ مَلَکَاهُ الی السَّمَاءِ فَیَقُولَانِ یا رَبَّنا عَبدُکَ فُلانُ بنُ فُلانٍ انْقَطَعَ و استَوفَی أَجَلِه وَ لَأَنْتَ أَعْلَمُ مِنَّا بِذَلِکَ فَأْذَنْ لَنَا نَعْبُدْکَ فِی آفَاقِ سَمَائِکَ وَ اِطْرَافِ أَرْضِکَ قَالَ: فَیُوحِی اَللَّهُ الیهِما أَنَّ فِی سَمَائِی لَمَنْ یَعْبُدُنِی وَ مَالِی فِی عِبَادَتِهِ مِنْ حَاجَةٍ بَلْ هُوَ أَحْوَجُ الیها وَ إِنَّ فِی أَرْضَی لِمَنْ یَعْبُدُنِی حَقَّ عِبَادَتِی وَ مَا خَلَقْتُ خَلْقاً أَحْوَجَ إلی منه فَیَقُولاَنِ یَا رَبَّنَا مَنْ هَذَا یَسْعد بِحُبِّکَ إِیَّاهُ قَالَ فَیُوحی الله إِلَیْهِما ذَلِکَ مَنْ أَخَذَ مِیثاقَهُ بِمُحَمَّدٍ عَبْدِی وَ وَصِیِّهِ وَ ذُرِّیَّتِهِمَا بِالْوَلاَیَةِ إهْبطَا إِلَی قَبْرِ وَلِیِّی فُلاَنِ بْنِ فُلاَنٍ فَصَلَّیَا عِنْدَهُ إِلَی أَنْ أَبْعَثَهُ فِی اَلْقِیَامَةِ قَالَ فَیَهْبِطُ اَلْمَلَکَانِ فَیُصَلِّیَانِ عِنْدَ اَلْقَبْرِ إِلَی أَنْ یَبْعَثَهُ اَللَّهُ فَیَکْتَبُ ثَوابَ صَلاَتِهِمَا لَهُ فِی اَلرَّکْعَةِ مِنْ صَلَاتِهِمَا تَعْدِلُ أَلْفَ صَلاةٍ مِنْ صَلَاةِ اَلْآدَمِیِّینَ قَالَ سَدِیرٌ جُعِلْتُ فِدَاکَ یَا اِبْنَ رَسُولِ اَللَّهِ فَإِذَنْ وَلِیُّکُمْ نَائِماً وُمِیتاً أَعْبَدُ مِنْهُ حَیّاً وقَائِماً قالَ فَقَالَ هَیْهَاتَ یَا سَدِیرُ إِنَّ وَلِیَّنَا لَیُؤْمِنُ عَلَی اللَّهِ عزَّوجلَّ یَومَ القِیامَةِ فَیُجیزُ أمانَهُ(1)
1) فضائل الشیعه /28
48- محبّ ائمه عَلَیهِم ُالسَّلام همواره در عبادت است
1- سدیر صیرفی گوید در حالیکه ابوبصیر و مسیره و تعدادی دیگر نزد امام صادق عَلَیهِ السَّلام بودند به محضر ایشان شرفیاب شدیم پس هنگامیکه نشستم امام رو به من کردند و فرمودند: ای سدیر بدان که دوست ما همواره به عبادت خدا مشغول است ایستاده باشد و یا نشسته یا خوابیده، زنده باشد و یا مرده. عرض کردم فدایت شوم عبادت او را در حالت ایستاده و نشسته و زنده می فهمیم اما چگونه خدا را در حالت خواب و مرده عبادت می کند؟ امام فرمودند: همانا ولی و دوستدار ما سر خود را بر زمین قرار میدهد سپس می خوابد پس آنگاه که وقت نماز شود دو ملک که در زمین خلق شده اند و به آسمان نمی روند و ملکوت آن را نمی بینند تا وقتی که بیدار شود موکل او می گردند و نزد او نماز می خوانند و خداوند ثواب نماز آنها را که هر رکعت نماز آنها معادل هزار نماز آدمیان است برای او بنویسد و همانا آنگاه که خدا ولی و دوست ما را قبض روح کند دو ملکش به آسمان می روند و می گویند پروردگارا فلان بنده ی تو وفات نموده است و همانا تو از ما بر این موضوع داناتری پس اجازه بده تو را در افق های آسمانت و اطراف زمینت عبادت کنیم. خداوند به آنها وحی می کند: همانا در آسمان مرا عبادت پیشگانی است که مشغول عبادت منند و من هیچ نیازی به عبادت آنان ندارم بلکه ایشان به آن محتاج ترند و همانا در زمین من عابدانی هستند که آنگونه که شایسته ی عبادت من است، مرا می پرستند و هیچ مخلوقی را محتاج تر از ایشان به خودم نیافریدم. پس آن دو ملک می گویند ای پروردگار ما او کیست که به خاطر دوستی تو نسبت به او، سعادتمند است؟ پس خداوند به آن دو وحی می نماید که او آن کسی است که به ولایت محمد و وصی او و ذریه ی آن دو پیمان بسته است. به سوی قبر ولی من فلان بن فلان فرود آید و نزد او تا زمانیکه در روز قیامت او را بر می انگیزم نماز گزارید پس آن دو ملک فرود می آیند و تا زمان برانگیخته شدن او نزد قبر او نماز می گذارند پس ثواب نماز آنها برای او نوشته می شود و هر رکعت از نماز آنها معادل هزار نماز آدمیان است سدیر عرض کرد جانم فدایت ای فرزند رسول خدا پس در این صورت ولی و دوستدار شما در حالت خواب و مرده از حالت زنده و ایستاده عابدتر است؟! پس امام فرمودند: هیهات (مطلب از آنچه که تو بفهمی بالاتر است) ای سدیر همانا دوست ما از خداوند عزوجل در روز قیامت امان می طلبد و خداوند امان او را تجویز می کند.
49- أنتُم لِلجَنَّة
1- عَن اَبی حَمزة قالَ سَمِعَتُ أبا عَبدِالله عَلَیهِ السَّلام یَقُولُ أَنْتُمْ لِلْجَنَّةِ وَ اَلْجَنَّةُ لَکُمْ أَسْمَاؤُکُمْ اَلصَّالِحُونَ وَ اَلْمُصْلِحُونَ وَ أَنْتُمْ أَهْلُ اَلرِّضَا عَنِ اَللَّهِ بِرِضَاهُ عَنْکُمْ وَ اَلْمَلاَئِکَةُ إِخْوَانُکُمْ فِی اَلْخَیْرِ اِذا اجتَهَدوا(1)
2- قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ : دِیَارُکُمْ لَکُمْ جَنَّةٌ وَ قُبُورُکُمْ لَکُمْ جَنَّةٌ لِلْجَنَّةِ خُلِقْتُمْ وَ إِلَی اَلْجَنَّةِ تَصِیرُونَ.(2)
50- شِیعَةُ أمیرِ المُؤمنینَ عَلَیهِ السَّلام شِیعَةُ الله و أولیاؤُه
1- قال رسول الله صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِهوَلَایَهُ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ وَلَایَهُ اللَّهِ وَ حُبُّهُ عِبَادَهُ اللَّهِ وَ اتِّبَاعُهُ فَرِیضَهُ اللَّهِ وَ أَوْلِیَاؤُهُ أَوْلِیَاءُ اللَّهِ وَ أَعْدَاؤُهُ أَعْدَاءُ اللَّهِ وَ حَرْبُهُ حَرْبُ اللَّهِ وَ سِلْمُهُ سِلْمُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَل .(3)
2-عَنِ الْأَصْبَغِ بْنِ نُبَاتَةَ قَالَ قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ عَلَیْهِ السَّلاَمُ فِی بَعْضِ خُطَبِهِ أَیُّهَا النَّاسُ اسْمَعُوا قَوْلِی واعْقِلُوهُ عَنَی فَاِنَّ الفِرَاقَ قَرِیبٌ اَنَا امام اَلْبَرِیَّةِ وَ وَصَّی خَیْرُ اَلْخَلِیقَةِ وَ زَوْجُ سَیِّدَةِ نِسَاءِ الْأُمَّةِ وَ أَبُو اَلْعِتْرَةِ اَلطَّاهِرَةِ وَ اَلْأَئِمَّةَ اَلْهَادِیَةَ اَنَا اَخُو رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّی اَللَّهُ وَعَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ وَصَبیهُ وَوَلِیُّهُ وَ وَزِیرُهُ وَ صاحِبُهُ وَ صَفِیُّهُ وحَبِیبُهُ وخَلِیلُهُ انَا أَمیرُ اَلْمُؤْمِنِینَ وَ قائِدُ الْغُرِّ اَلْمُحَجَّلِینَ وَ سَیِّد اَلْوَصِیِّینَ حَرْبِی حِزْبُ اَللَّهِ وَ سلْمَی سِلْمُ اَللَّهِ وَ طَاعَتِی طَاعَةُ اَللَّهِ وَ وَلاَیَتِی وَلاَیَةُ اَللَّهِ وَ شِیعَتَی أَوْلِیَاءِ اَللَّهِ وَ اِنْصَاری اَنْصَارَاللَّهُ وَاللَّهُ الَّذِی خَلَقَنِی وَلَم اَکُ شَیئاً قَد عَلِمَ اَلْمُسْتَحْفَظُونَ مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ صَلَّی اللَّهُ وَعَلَیْهِ وَ آلِهِ اَنَّ اَلنَّاکِثِینَ وَ اَلْقَاسِطِینَ وَ اَلْمَارِقِینَ مَلْعُونُونَ عَلَی لِسَانِ اَلنَّبِیِّ اَلْأُمِّیِّ وَ قَدْ خَابَ مَنِ افْتَری(4)
49- شما برای بهشت آفریده شده اید
1- ابوحمزه گوید از امام صادق عَلَیهِ السَّلام شنیدم که می فرمودند: شما بهشتی هستید و بهشت مخصوص شماست. اسامی شما صالحون ومصلحون است و چون خداوند از شما راضی است شما هم اهل رضایت از خداوند هستید و ملائک برادران شما در خیر هستند آنگاه که تلاش کنند.
50- شیعه ی امیر المؤمنین علیه السلام شیعه ی خداوند و اولیاء او هستند
1- رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه فرمودند: ولایت علی بن ابیطالب ولایت خدا و حبّ او عبادت خدا و پیروی از او واجب خداست و اولیاء او اولیاء خدا و دشمنان او دشمنان خدا و جنگ با او جنگ با خدا و صلح با او صلح با خداوند است.
2- اصبغ بن نباته گوید: امیرمؤمنان عَلَیهِ السَّلام در خطبهای فرمودند: ای مردم سخن مرا بشنوید و در آن تعقل کنید پس همانا جدائی نزدیک است من امام مخلوقات و جانشین و وصی بهترین مخلوقات و همسر بزرگوار ترین زنان امت و پدر عترت طاهره و ائمه هدایت هستم من برادر رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه و وصی او و ولی او و وزیر او و همدم و برگزیده ی او وحبیب و دوست او هستم. من امیرمؤمنان و رهبر و پیشوای پیشانی سفیدان و سیّد وصیین هستم. جنگ با من جنگ با خدا و صلح با من صلح با خدا و اطاعت از من اطاعت از خدا و ولایت من ولایت خداست.
شیعه ی من اولیاء خدا و یاران من یاران خدا هستند. قسم به خدایی که مرا آفرید در حالیکه هیچ نبودم همانا مستحفظون (کسانی که حافظ اسم اکبرند و یا حافظین امانت و اسرار پیامبرند) اصحاب محمد صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه ناکثین و قاسطین و مارقین را می شناسند همان هایی که بر زبان پیامبر امی لعنت شدگانند و محققا آنکه افتری و دروغ بندد شکست خورده و نابود است.
3-قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَی اللهُ عَلیهِ وَالهِ لِعَلِیٍّ عَلیهِ السُّلام یَا عَلِیُّ شِیعَتُکَ هُمُ الْفَائِزُونَ یَوْمَ الْقِیَامَةِ فَمَنْ أَهَانَ وَاحِداً مِنْهُمْ فَقَدْ أَهَانَکَ وَ مَنْ أَهَانَکَ فَقَدْ أَهَانَنِی وَ مَنْ أَهَانَنِی أَدْخَلَهُ اللَّهُ نَارَ جَهَنَّمَ خالِدا فِیها وَ بِئْسَ الْمَصِیرُ یَا عَلِیُّ أَنْتَ مِنِّی وَ أَنَا مِنْکَ رُوحُکَ مِنْ رُوحِی وَ طِینَتُکَ مِنْ طِینَتِی وَ شِیعَتُکَ خُلِقُوا مِنْ فَضْلِ طِینَتِنَا فَمَنْ أَحَبَّهُمْ فَقَدْ أَحَبَّنَا وَ مَنْ أَبْغَضَهُمْ فَقَدْ أَبْغَضَنَا وَ مَنْ عَادَاهُمْ فَقَدْ عَادَانَا وَ مَنْ وَدَّهُمْ فَقَدْ وَدَّنَا یَا عَلِیُّ شِیعَتُکَ مَغْفُورٌ لَهُمْ عَلَی مَا کَانُوا مِنْ ذُنُوبٍ وَ عُیُوبٍ یَا عَلِیُّ أَنَا الشَّفِیعُ لِشِیعَتِکَ غَداً إِذَا قُمْتُ الْمَقَامَ الْمَحْمُودَ فَبَشِّرْهُمْ بِذَلِکَ یَا عَلِیُّ شِیعَتُکَ شِیعَةُ اللَّهِ وَ أَنْصَارُکَ أَنْصَارُ اللَّهِ وَ أَوْلِیَاؤُکَ أَوْلِیَاءُ اللَّهِ وَ حِزْبُکَ حِزْبُ اللَّهِ سَعَدَ مَنْ تَوَلَّاکَ وَ شَقِیَ مَنْ عَادَاکَ یَا عَلِیُّ لَکَ کَنْزٌ فِی الْجَنَّةِ وَ أَنْتَ ذُو قَرْنَیْهَا.(1)
51- کُلُّ الفِرَقِ ضاّلةُ إلّا الشِّیعَة
1-عَن أبی عَقیل قالَ کُنا عِندَ أمیر المُؤمنینَ علیّ بنِ أبیِ طالبٍ عَلَیهِ السَّلام فَقالَ لَتَفرُقنَّ هذِهِ الأُمَةُ عَلی ثَلاثٍ وَسبعینَ فِرقَةً وَالَّذی نَفسِی بِیَدهِ إِنَّ الفِرَقَ کُلَّها ضَّالَةٌ إلّا مَنِ اتَّبَعَنی و کانَ مِن شِیعَتِی(2)
52- سَبیلُ الله هُو الشِّیعة
1-عَنِ اَلْحَسَنِ بْنِ رَاشِدٍ قَالَ: سَأَلْتُ اَلْعَسْکَرِیَّ عَلَیْهِ السَّلاَمُ بِالْمَدِینَةِ عَنْ رَجُلٍ أَوْصَی بِمَالِهِ فِی سَبِیلِ اَللَّهِ؟ فَقَالَ سَبِیلُ اَللَّهِ شِیعَتُنَا.(3)
3- رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه به علی عَلَیهِ السَّلام فرمودند: شیعیان تو در روز قیامت رستگارند پس هر که به یکی از آنها اهانت کند به تو اهانت کرده و هر که به تو اهانت کند به من اهانت کرده و هر که به من اهانت کند خداوند او را در آتش جهنم جاودان گرداند که به جایگاهی است. ای علی تو از منی و من از توام روح تو از روح من و طینت تو از طینت من است و شیعیان تو از زیادی طینت ما آفریده شده اند. پس هر که آنان را دوست بدارد ما را دوست داشته است و هر که با آنها کینه ورزد با ما کینه ورزی کرده است و هر که با آنها دشمنی کند با ما دشمنی کرده است و هر که آنان را دوست بدارد دوستی ما را در دل داشته است. ای علی همانا شیعیان تو با وجود گناهان و عیب هائی که در آنها وجود دارد آمرزیده اند. ای علی من در فردای (قیامت) آنگاه که در مقام محمود می ایستم به شفاعت شیعیان تو برمی خیزم، پس آنان را به این خبر بشارت بده. ای علی شیعه ی تو شیعه ی خدا و انصار تو انصار خدا و اولیاء و اولیاء الله و حزب تو حزب الله است. ای علی هر که ولایت تو را داشته باشد سعادتمند است و هر که دشمن تو باشد شقی و بدبخت است ای علی گنجی در بهشت مختص توست و تو صاحب هر دو طرف آن هستی.*
51- همه ی فرقه ها جز شیعه ضاله و گمراهند
1- ابوعقیل گوید نزد امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب عَلَیهِ السَّلام بودیم که فرمودند: این امت به هفتاد و سه فرقه تقسیم خواهند شد و قسم به کسیکه جانم به دست اوست همه ی فرقه ها ضاله و گمراهند مگر آنانکه از من پیروی کنند و از شیعیان من باشند.
52- سبیل الله شیعه است
1- حسن بن راشد گوید در مدینه از امام عسکری عَلَیهِ السَّلام در مورد مردی که وصیت کرده بود مالی را در راه خدا (سبیل الله) خرج کنند سؤال کردم که سبیل الله چه راهی است؟ امام فرمودند سبیل الله شیعیان ما هستند.
53-شِیعَتُنا العَرب
2- قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ عَلیهِ السَّلامِ نَحْنُ قُرَیْشٌ وَ شِیعَتُنَا الْعَرَبُ وَ سَائِرُ النَّاسِ عُلُوجُ الرُّوم.(2)
54- فَضیلةُ الشَّیعَةِ فِی الصَّلاةِ
1-قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ عَلَیْهِ اَلسَّلاَمُ مَا مِنْ عَبْدٍ مِنْ شِیعَتِنا یَقُومُ إِلَی الصَّلاةِ إِلَّا اکْتَنَفَتْهُ بِعَدَدِ مَن خالَقَهُ مَلائِکَةٌ یُصَلُّونَ خَلفَهُ وَیَدعُونَ اللَّهَ عزَّوجلَّ لَهُ حَتَّی یَفرُغَ مِن صَلاتِهِ(3)
55- الشیعةُ خُزّان الاَئِمَةِ
1-عَنْ سَدِیرٍ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَالَ سَمِعْتُهُ یَقُولُ نَحْنُ خُزَّانُ اَللَّهِ فِی اَلدُّنْیَا وَ اَلْآخِرَةِ وَ شیعتُنا خزانُنا(4)
56- دعاءُ الصّادق عَلَیهِ السَّلام لِلشّیعَةِ
1- عن أبی عبدالله عَلَیهِ السَّلام قالَ قالَ رَسُول الله صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه اذا کَانَ یَوْمُ اَلْقِیَامَةِ نُصِبَ لِفَاطِمَةَ عَلَیْهَا السَّلاَمُ قُبَّةٌ مِنْ نُورٍ وَ أَقْبَلَ اَلْحُسَیْنُ صَلَوَاتُ اَللَّهِ عَلَیْهِ رَأْسُهُ فِی یَدِهِ فَاذا رأتهُ شَهَقَتْ شَهْقَةً لاَ یَبْقی فی الْجَمْعِ مَلَکٌ مُقَرَّبٌ وَ لا نَبیٌ مُرْسَلٌ ولا عَبدٌ مُؤمِنٍ اِلاّ بَکَی لَهَا فیُمثِّ لُ اَللَّهُ عَزَّوَجَلَّ رَجُلاً لَها فِی أَحْسَنِ صُورَةٍ وَهُوَ یُخَاصِمُ قَتَلَتَهُ بِلا رَأسٍ فَیَجْمَعُ اَللَّهُ قَتَلَتَهُ وَ اَلْمُجْهِزِینَ عَلَیْهِ وَ مَنْ شَرِکَ فِی قَتْلِهِ فَیَقْتُلُهُمْ حَتَّی أُتِیَ عَلَی آخِرِهِمْ ثُمَّ ینشرون فَیَقْتُلُهُمْ أَمِیرُ اَلْمُؤْمِنِینَ عَلَیْهِ السَّلاَمُ ثُمَّ ینشرون فیقْتُلُهم اَلْحَسَنُ عَلَیْهِ السَّلاَمُ ثُمَّ یُنْشَرُونَ فیقْتُلهم
53- شیعیان ما عرب هستند
1- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند ما فرزندان هاشم هستیم و شیعیان ما عرب هستند و بقیه ی مردم اعرابیند.
2- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند ما قریش هستیم و شیعیان ما عرب و بقیه ی مردم علوج روم هستند.
54- فضیلتی در نماز شیعه
1- امام باقر عَلَیهِ السَّلام فرمودند: هیچ بنده ای از شیعیان ما به نماز نمی ایستد مگر آنکه فرشتگانی به تعداد مخالفینش به دور او جمع می شوند و پشت سر او نماز می خوانند و تا زمانیکه از نمازش فارغ نشود برای او نزد خداوند عزوجل دعا می کنند.
55- شیعه خزانه دار ائمه است
1- سدیر از امام باقر عَلَیهِ السَّلام نقل کند که فرمودند: ما خزانه دار خداوند در دنیا و آخر تیم و شیعیان ما خزانه دار ما هستند.
56- دعای امام صادق عَلَیهِ السَّلام در حق شیعه
1- امام صادق عَلَیهِ السَّلام از قول رسول خدا فرمودند: آنگاه که روز قیامت شود برای فاطمه سلام الله علیها قبه ای از نور نصب شود و امام حسین عَلَیهِ السَّلام در حالیکه سر مبارک خود را در دست دارند وارد محشر می شوند. پس هنگامیکه حضرت زهرا سلام الله علیها او را می بینند فریاد سوزناک بلندی بگونه ای که همه ی فرشتگان مقرب و پیامبران مرسل و بندگان مؤمن گریان گردند می کشند. پس خداوند عزوجل بخاطر حضرت زهرا سلام الله علیها مردی را برای او مثل (مجسم) می کند که صورت نیکویی دارد و با قاتلین امام حسین عَلَیهِ السَّلام مخاصمه می کند در حالی که سر بر بدن ندارد، پس خداوند قاتلین او و کسانی را که بر علیه او تجهیز کردند و کسانی را که در قتل او شریک شدند جمع می کند و همه را تا به آخر می کشد سپس برانگیخته می شوند و مجددأ امیرمؤمنان عَلَیهِ السَّلام آنان را می کشند و مجددأ برانگیخته می شوند و امام حسن عَلَیهِ السَّلام آنان را می کشند و مجددا برانگیخته می شوند.
اَلْحُسَیْنِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ ثُمَّ یُنْشَرُونَ فَلاَ یَبْقَی مِن ذُرِّیَّتِنا أحَدٌ الا قَتَلَهُم قَتَلَةً فَعِنْدَ ذلِکَ یَکْشِفُ اللَّهُ الْغَیْظَ ویَنْسَی الْحُزْنَ ثُمَّ قال أبُو عَبْدِاَللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ رَحِمَ اَللَّهُ شِیعَتَنَا، شِیعَتُنَا وَاللَّهِ هُمُ اَلْمُؤْمِنُونَ فَقَدْ وَ اللَّهِ شَرَکُونَا فِی اَلْمُصِیبَةِ بِطُولِ الْحُزْنِ وَ اَلْحَسْرَة(1)
2- عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ مُوسَی عَنْ آبَائِهِ عَنِ اَلْحُسَیْنِ بْنِ علی عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَالَ دَخَلْتُ عَلَی رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّی اَللَّهُ وَعَلَیهِ وَ آلِهِ فَقَالَ فِی حَدِیثٍ طَویلٍ أَنَّ جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ یَدْعُوا رَبَّهُ فَیَقُولُ فِی دُعائِهِ:« یَا دَانٍ غَیْرَ مُتَوَانٍ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ اجْعَلْ لِشِیعَتِی مِنَ النَّارِ وِقاءً وَلِهِمْ عِنْدَکَ رِضی وَ اغْفِرْ ذُنُوبَهُمْ وَ یَسِّر أُمُورَهُمْ وَ اقْضِ دُیُونَهُمْ وَ اسْتُرْ عَوْراتِهِمْ وَهَبَ لَهُمُ الْکَبائِرَ اَلَّتِی بَیْنَکَ وَ بَیْنَهُمْ یا مَن لا یَخَافُ الضَّیْمَ وَ لا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلا نَوْمٌ اجْعَلْ لِی مِن کُلِّ غَمٍ فَرَجاً» (2)الحدیث
57- دُعاءُ الإِمامِ المَهدِی عَلَیهِ السَّلام لِشِیعَتِهِ
1- اللّهُمَّ إِنَّ شِیعَتَنَا خُلِقَتْ مِنْ شُعَاعِ أَنْوَارِنَا وَ بَقِیَّةِ طِینَتِنَا وَقَدْ فَعَلُوا ذُنُوباً کَثِیرَةً إِتْکَالاً عَلَی حُبِّنَا وَ وَلایَتِنَا فَإن کانَتْ ذُنُوبُهُمْ بَیْنَک وبَیْنَهُمْ فَاصْفَحْ عَنْهُمْ فَقَدْ رَضِینَا ومَا کانَ مِنها فِیمَا بَیْنَهُمْ و قَاصَ بِها عَن خُمُسِنَا وأَدْخِلْهُمُ الجَنَّةَ وَ زَحْزِحْهُمْ عَنِ النَّارِ وَلا تَجمَع بَیْنَهُم وَ بَیْنَ أعْداءِنَا فی سَخَطِکَ.(3)
58-الضُعَفاءُ هُمُ الشّیعَةُ
1- عَن أبی الحَسنِ عَلَیهِ السَّلام قَالَ الحَجَّ جِهادُ الضُّعَفاءِ وَ هُم شِیعَتُنَا(4)
و امام حسین عَلَیهِ السَّلام آنان را به سزای اعمال خویش می رسانند و از ذریه ی ما کسی باقی نمی ماند مگر آنکه آنان را یک بار به قتل رسانده باشد پس در این هنگام خداوند غیظ را برطرف می کند و حزن و اندوه را از یاد می برد. سپس امام صادق عَلَیهِ السَّلام در حق شیعیانشان دعا فرموده و به محضر خدا عرضه داشتند: خداوند شیعیان ما را مورد رحمت قرار دهد، قسم به خدا تنها شیعیان ما مؤمن هستند و قسم به خدا شیعیان ما با حزن و حسرت طولانی در مصیبت ما شریک شدند.
2- حضرت امام جواد محمد بن علی بن موسی از پدرانشان از حسین بن علی عَلَیهِ السَّلام نقل می کنند که امام فرمودند: بر رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه وارد شدم و رسول خدا در حدیثی طولانی فرمودند: همانا جعفر بن محمد صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه پروردگارش را می خواند و در دعایش چنین می گوید: ای نزدیکی که قاصر نیستی، ای مهربانترین مهربانان، شیعه ی من را از آتش نگه دار و از آنان راضی باش وگناهانشان را بیامرز و کارهایشان را آسان کن ودیون آنها را ادا کن و زشتی هایشان را بپوشان و گناهان کبیره ای را که بین تو و آنان است ببخش. ای کسیکه از ظلم نمیترسد و او را چرت و خواب نمی گیرد برای من از هر غمی گشایش قرار بده.
57- دعای امام مهدی عَلَیهِ السَّلام برای شیعیان
1- حضرت مهدی عَلَیهِ السَّلام می فرمایند: بار خدایا همانا شیعیان ما از شعاع نورما و بقیه ی طینت ما آفریده شده اند و با اتکاء به محبت و ولایت ما گناهان زیادی انجام داده اند. پس اگر گناهانشان بین تو و آنهاست (حق الله است) از آنان در گذر، که ما اینگونه راضی شدیم و گناهانی از آنها که حق الناس است از خمس ما قصاص کن و آنان را در بهشت داخل کن و از آتش دور کن و آنان را با دشمنان ما در سخط و غضب خود جمع مگردان.
58- ضعفاء شیعیانند
1- امام کاظم عَلَیهِ السَّلام؟ فرمودند: حج، جهاد ضعفا است و آنان شیعیان ما هستند.
59- البلاءُ فِی الدُّنیا تَطهیرٌ لِلشّیعَة
1- عَنْ حُذَیْفَةَ بْنِ مَنْصُورٍ قَالَ کُنْتُ عِنْدَ أَبِی عَبْدِاللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَم اذ دَخَلَ عَلَیْهِ رَجُلٌ فَقَالَ جُعِلْتُ فِدَاکَ انَّ لی أخاً لا یُؤْتِی مِنْ مَحَبَّتِکُمْ وَ إِجلالِکُم وَ تَعْظیمِکُم غَیْرَ أَنَّهُ یَشْرَبُ اَلْخَمْرَ فَقَالَ اَلصَّادِقُ عَلَیْهِ السَّلاَمُ أَمَا أَنَّه لَعَظِیمٌ أَنْ یَکونَ مُحِبُّنا بِهذِهِ الْحَالَةِ ولکِن ألاّ أُنَبِّئُکُم بِشَرٍ مِنْ هذا اَلنَّاصِبِ لَنَا شَرٌ مِنْهُ وَ اَنْ أَدْنی الْمُؤْمِنِینَ و لَیْسَ فِیهِمْ دَنِئٌ لَیَشْفَعُ فِی مِائَتَیْ اِنْسَانِ وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ السَّماوَاتِ السَّبْعِ وَالأَرَضِینَ السَّبْعِ وَ اَلْبِحَارِ اَلسَّبْعِ شَفَعُوا فِی نَاصِبِیٍ مَا شُفِّعُوا فِیهِ أَلاَ اَنَّ هَذَا لاَ یَخْرُجُ مِنَ اَلدُّنْیَا حَتَّی یَتُوبَ أَوْ یَبْتلِیَه اَللَّهُ بِبَلاءٍ فِی جَسَدِهِ فَیَکُونُ تَحبیطاً لخَطایاهُ حَتَّی یُلْقیَ اللَّه عزّوجلّ لاَ ذَنْبَ لَهُ .اَنْ شِیعَتَنا عَلَی السَّبِیلِ الْأَقْوَمِ اَنَّ شِیعَتَنَا لَفِی خَیْرٍ ثُمَّ قَالَ عَلَیْهِ السَّلاَمُ اَنَّ أَبِی کَانَ کَثِیراً ما یقُولُ؛ أَحْبِبْ حَبِیبَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اِنْ کانَ مُرَهَّقاً ذَیَّالاً وَ أَبْغِضْ بَغِیضَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ إِنْ کَانَ صَوَّاماً قَوَّاماً.(1)
2-عَنْ عُمَرَ صَاحِبِ اَلسَّابِرِیِّ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اَللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ إِنِّی لَأَرَی مِنْ أَصْحَابِنَا مَنْ یَرْتَکِبُ اَلذُّنُوبَ اَلْمُوبِقَةَ فَقَالَ لِی یَا عُمَرُ لاَ تُشَنِّعْ عَلَی أَوْلِیَاءِ اَللَّهِ إِنَّ وَلِیَّنَا لَیَرْتَکِبُ ذُنُوباً یَسْتَحِقُّ بِهَا مِنَ اَللَّهِ اَلْعَذَابَ فَیَبْتَلِیهِ اَللَّهُ فِی بَدَنِهِ بِالسُّقْمِ حَتَّی تَمَحِّصَ عَنْهُ اَلذُّنُوبَ فَإِنْ عَافَاهُ فِی بَدَنِهِ اِبْتَلاَهُ فِی مَالِهِ فَإِنْ عَافَاهُ فِی مَالِهِ اِبْتَلاَهُ فِی وُلْدِهِ فَإِنْ عَافَاهُ مِنْ بَوَائِقِ اَلدُّهُورِ شَدَّدَ عَلَیْهِ خُرُوجَ نَفْسِهِ حَتَّی یَلْقَی اَللَّهَ حِینَ یَلْقَاهُ وَ هُوَ عَنْهُ رَاضٍ قَدْ أَوْجَبَ لَهُ اَلْجَنَّةَ.(2)
3- قَالَ أَبُو عَبْدِاللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ :واللَّهِ لاَیَصِفُ عَبْدٌ هَذَا الْأَمْرَ فَتَطْعَمُهُ اَلنَّارُ قُلْتُ اَنْ فِیهِمْ مَنْ یَفْعَلُ وَ یَفْعَلُ فَقَالَ :انه اذا کَانَ ذَلِکَ ابْتَلَی اَللَّهُ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی أحَدُهُم فی جَسَدِهِ فَانٍ کَانَ ذَلِکَ کَفَّارَةً لِذُنُوبِهِ وَ اِلاّ ضَیَّقَ اَللَّهُ عَلَیْهِ فِی رِزْقِهِ فَان کانَ ذَلِکَ کَفَّارَةً لِذُنُوبِهِ وَ الا شَدَّدَ اللَّهُ عَلَیْهِ عِنْدَ مَوتِهِ حَتَّی یَأتِیَ اللَّهَ وَ لاذَنبَ لَهُ ثُمَّ یُدخِلُهُ الجَنَّةَ
59- بلاء در دنیا شیعه را پاک و مطهر می کند
1- حذیفه بن منصور گوید: نزد امام صادق عَلَیهِ السَّلام بودم که مردی داخل شد و به امام عرض کرد فدایت شوم همانا من برادری دارم که محبت شما را دارد و شما را عظیم وجلیل می شمارد لیکن شراب خوار است! پس امام صادق الله فرمودند بدان که بر ما سخت و عظیم است که دوست ما چنین باشد، لیکن خبر می دهم شما را به کسیکه از او بدتر است، ناصبی (دشمن ما و شیعیانمان) از او بدتر است و همانا پست ترین مؤمنین، گر چه در بین مؤمنین پست وجود ندارد، دویست نفر را شفاعت می کند و اگر همه ی اهل آسمان های هفت گانه زمین های هفت گانه و دریاهای هفت گانه ناصبی را شفاعت کنند پذیرفته نمی شود. بدان که این دوست گنه کار ما از دنیا خارج نمی شود مگر اینکه توبه کند یا خداوند او را مبتلا به بلائی در جسمش نماید که موجب ریخته شدن و آمرزیده شدن گناهانش شود و در حالی به ملاقات خداوند عزوجل می رود که گناهی نداشته باشد. همانا شیعیان ما بر راه استوارند همانا شیعیان ما در خیرند. سپس امام عَلَیهِ السَّلام فرمودند: همانا پدرم بسیار می فرمودند: دوست آل محمد را دوست بدار حتی اگر سر تا پا غرق گناه باشد و از دشمن آل محمد کینه و بغض داشته باش حتی اگر بسیار اهل نماز و روزه باشد.
2- شخصی به نام عمر صاحب سابری گوید به امام صادق عَلَیهِ السَّلام عرض کردم: همانا من از دوستانمان کسی را می شناسم که مرتکب گناهان هلاک کننده ای می شود پس امام فرمودند: ای عمر کینه ی اولیاء خدا را به دل نداشته باش همانا محب ما گناهانی انجام می دهد که به واسطه ی آنها مستحق عذاب خدا می گردد پس خداوند جسم او را به بلای بیماری مبتلا می کند تا اینکه به واسطه ی آن، گناهانش را بزداید. پس اگر سلامتی را به او ارزانی داشته و او را با بیماری پاک نفرماید او را در مالش مبتلا می کند پس اگر در مالش به او عافیت داد او را در فرزندش مبتلا می کند و اگر او را از شرهای روزگار عافیت داد جان دادنش را سخت می کند تا نهایتا در حالی خدا را ملاقات کند که خدا از او راضی شده و بهشت را برای او واجب کرده باشد.
3- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: به خدا سوگند هیچ بنده ای از اهل ولایت ما طعمه ی آتش دوزخ نمی شود. عرض کردم همانا در میان آنها کسانی هستند که چنین و چنان می کنند. پس فرمودند: همانا اگر کسی چنین باشد خداوند تبارک و تعالی برای کفاره گناهانش او را به بیماری مبتلا می کند پس اگر این به عنوان کفاره ی گناهانش کافی نبود به هنگام مرگش بر او سخت می گیرد تا اینکه به هنگام ورود بر خداوند گناهی نداشته باشد و او را در بهشت داخل می کند.
60- دُعاءُ المَلائِکةِ لِلشّیعَةِ
1- عَنْ عَلِیِّ بْنِ مُوسَی الرِّضَا عَنْ آبَائِهِ عَنْ أَمِیرِ اَلْمُؤْمِنِینَ عَلَیْهِ السلام قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّیُّ اَللَّهُ وَعَلَیْهِ وَ آلِهِ یا عَلَی طُوبِی لِمَن أَحَبَّکَ وصَدَّقَ بِکَ وَ وَیْلٌ لِمَنْ أَبْغَضَکَ وَ کَذَّبَ بِکَ مُحِبُّوکَ مَعْرُوفُونَ فِی السَّماءِ السَّابِعَةِ وَ اَلْأَرْضِ اَلسَّابِعَةِ السُّفْلَی وَ مَا بَیْنَ ذَلِکَ هُمْ أَهْلُ الدِّینِ وَ الوَرَعِ وَالسَّمتِ الحَسَنِ وَ التَّواضُعِ لِلَّهِ عزَّوجلَّ خَاشِعَةٌ أَبْصَارُهُمْ وَجِلَةٌ قُلُوبُهُم لِذِکْرِ اللَّه عزّوجل وَ قَدْ عَرَفُوا حَقَّ وِلایَتِکَ وَ أَلْسِنَتُهُمْ ناطِقَةٌ بِفَضْلِکَ وَ أَعیُنُهُم ساکِبَةٌ تَحَنُّناً عَلَیْک وعَلَی الأئِمَّةِ مِن وُلْدِکَ یَدِینُونَ اَللَّهَ بِمَا أَمَرَهُمْ بِهِ فِی کِتَابِهِ وِجَاءَ هُمْ بِهِ البُرهانُ مِن سُنَّةِ نَبِیِّهِ عَامِلُونَ بِمَا یَأْمُرُهُم بِهِ أُولُو اَلْأَمْرِ مِنْهُمْ مُتَواصِلُونَ غَیْرُ مُتَقَاطِعِینَ مُتَحَابُّونَ غَیْرُ متباغِضینَ انَّ الْمَلائِکَةَ لَتُصَلَّی عَلَیهِم وَتُؤمِنُ علی دُعائِهِم وتَستَغْفِرُ لِلمُذنِبِ مِنهُم وتَشْهَدُ حَضْرَتَهُ وَتَستَوحِشُ لِفَقْدِهِ إلی یَومِ القِیامَةِ.(1)
2-عَنْ أَنَسٍ أَنَّ اَلنَّبِیَّ صَلَّی اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ قَالَ: لَیْلَةَ أُسْرِیَ بِی إِلَی اَلسَّمَاءِ اَلرَّابِعَةِ رَأَیْتُ صُورَةَ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ فَقُلْتُ یا جَبْرَئِیلَ هَذَا عَلِیٌّ ؟فَأَوْحَی إِلَیَّ أَنَّ هَذَا مَلَکٌ خَلَقَهُ اَللَّهُ عَلَی صُورَةِ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ یَزُورُهُ کُلُّ یَوْمٍ سَبْعُونَ أَلْفَ مَلَکٍ یُسَبِّحُونَ وَ یُکَبِّرُونَ وَ ثَوَابُهُمْ لِمُحِبِّی عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ عَلَیْهِ السَّلاَمُ . (2)
60- دعای فرشتگان الهی برای شیعه
1- امام رضا عَلَیهِ السَّلام از پدرانش از امیرمؤمنان عَلَیهِ السَّلام نقل کرده که رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه فرمودند: ای علی خوشا به حال کسیکه تو را دوست بدارد و تو را تصدیق کند و وای بر کسیکه بغض تو را داشته باشد و تو را تکذیب کند. محبین تو در آسمان هفتم و زمین هفتم (پائینی) و در میان آنها شناخته شده اند. آنان اهل دین و ورع (پرهیزگاری) و چهره ی پسندیده و نیکو و اهل تواضع و فروتنی برای خداوند عزوجل هستند. دیدگان آنها خاشع و قلبهای آنها از یاد خداوند عزوجل ترسان است و حق ولایت تو را می شناسند و زبانشان به فضل تو گویاست و اشک از چشمانشان بخاطر اشتیاق به تو و اشتیاق به امامان از فرزندان تو ریزان است، به آنچه خداوند در کتابش به آنها امر کرده است و به واسطه ی سنت پیامبرش بر آنها دلیل آورده است دیندارند و به آنچه که اولی الامرشان به آن امر فرموده عمل می کنند، اهل صله ی رحم هستند و قطع رابطه نمی کنند. یکدیگر را دوست دارند و بر یکدیگر غضب نمی کنند. همانا ملائک بر آنها درود می فرستند و بر دعایشان آمین می گویند و برای گنهکارشان استغفار می کنند و به هنگام احتضارش بر بالین او می آیند و تا روز قیامت به خاطر فقدانش احساس تنهایی می کنند.
2- انس گوید همانا پیامبر اکرم صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه فرمودند: در شب (معراج) که مرا به آسمان چهارم بردند صورت علی بن ابیطالب عَلَیهِ السَّلام را دیده و به جبرئیل خطاب کردم آیا این علی است؟ پس از طریق وحی به من گفت: همانا این ملکی است که خداوند به شکل علی بن ابیطالب عَلَیهِ السَّلام آفریده است و در هر روز هفتاد هزار از ملائک او را زیارت می کنند و تسبیح و تکبیر می گویند و ثواب آنها برای محبین علی بن ابیطالب عَلَیهِ السَّلام است.
3-قَالَ عَلِیُّ بْنُ اَلْحُسَیْنِ عَلَیهِ السَّلام عَبادَاللَّه اجْعَلُوا حُجَّتَکُمْ مَقْبُولَةً مَبْرُورَةً وَ ایَّاکُم أَنْ تَجْعَلُوهَا مَردودَةً عَلَیکُم أَقبَحَ اَلرَّدِّ وَ أَنْ تُصَدُّوا عَن جَنَّةِ اللَّهِ یَوْمَ الْقِیَامَةِ أقبَحُ الصَّدِّ ألا وإنَّ مَا مَحَلُّهَا مَحَلُّ القَبولِ مَا یُقْرنُ بِهَا مِنْ مُوَالاَةِ مُحَمَّدٍ وَ عَلَی وَ آلِهما اَلطَّیِّبِینَ وَ إِنَّ مَا یُسَفِّلُهَا وَ یُرْذِلُهَا مَا یُقْرِنُ بِهَا مِنِ اتِّخَاذِ الأَنْدَادِ مِن دُونِ أئِمَّةِ الحَقِّ وَوُلاةِ الصِّدقِ عَلیِّ بنِ أَبِی طالِبٍ عَلَیهِ السَّلامُ وَالمُنْتَجَبِینَ مَن یَخْتارُهُ مِن ذُرِّیَّتِهِ وذَوِیهِ. ثُمَّ قال قَال رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّی اَللَّهُ وَعَلَیْهِ وَ آلِهِ طُوبِی لِلْمُوَالِینَ عَلِیّاً عَلَیْهِ اَلسَّلاَمُ ایماناً بِمُحَمَّدٍ وَ تَصْدِیقاً لِمَقالِهِ کَیْفَ یُذَکِّرُهُم اللَّهُ بِأَشرَفِ اَلذِّکرِ مِن قُوقِ عَرشِهِ وَ کَیف یُصَلَی عَلَیْهِمْ مَلاَئِکَةُ اَلْعَرْشِ وَ الْکُرْسِیِّ وَ الْحُجُبِ وَ السَّمَاوَاتِ وَ اَلْأَرْضِ وَ الهَواءِ وَ مَا بَیْنَ ذَلِکَ وَمَا تَحْتَهَا الی الثَّرَی وکَیْفَ یُصَلَّی عَلَیْهِمْ أَمْلاکُ اَلْغُیُومِ وَ الْأَمْطَارِ وَ أَمْلَاکُ اَلْبَرَارِی وَ اَلْبِحَارِ وَ شَمْسُ اَلسَّمَاءِ و قَمَرُهَا وَ نُجُومُهَا وَحَصْبَاءُ الْأَرْضِ وَ رِمَالُهَا وَ سَائِر مَا یدِبُّ مِنَ اَلْحَیَوَانَاتِ فَیُشرف اَللَّهُ تَعَالَی بِصَلاَةِ کُلِّ وَاحِدٍ مِنْهَا لَدَیْهِ مَحَالَّهُمْ وَ یُعَظِّمَ عِندَهُ جَلالَهُمْ حَتَّی یَرِدُوا عَلَیْهِ یَوْمَ الْقِیَامَةِ وَقَدْ شُهِرُوا بِکَرَامَاتِ اللَّهِ عَلَی رُءُوسِ اَلْأَشْهَادِ وَ جُعِلُوا مِنْ رُفَقَاءِ مُحَمَّدٍ و عَلیٍّ عَلَیهِ السَّلاَمُ صَفِیّ رَبُّ الْعَالَمِینَ وَ الْوَیْلُ لِلْمُعَانِدِینَ عَلِیّاً کُفْراً بِمُحَمَّدٍ وَ تَکْذِیبٍ بِمَقَالِهِ وَکَیْفَ یلعَنُهُم اللَّهُ بِأَخَسِّ اَللَّعْنِ مِنْ فَوْقِ عَرشِهِ وَ کَیْفَ یَلْعَنُهُمْ حَمَلَةُ الْعَرْشِ وَ الْکُرْسِیِّ وَ الْحُجُبِ وَ السَّمَاوَاتِ وَ اَلْأَرْضِ وَ الْهَوَی وَ مَا بَیْنَ ذَلِکَ ومَا تَحْتَهَا اِلی اَلثَّرَی وَ کَیْفَ یَلْعَنُهُمْ أَمْلاَکُ الْغُیُومِ وَ اَلْأَمْطَارِ وَ أَمْلاکُ اَلْبَرَارِی وَ البِحارِ وَ شَمْسُ السَّمَاءِ و قَمَرُهَا ونُجُومُهَا وَحَصْبَاءُ الْأَرْضِ و رِمَالُهَا وَ سَائِرُ ما یَدِبُّ مِن الحَیَواناتِ فَیُسفلُ اَللَّهُ بِلَعْنِ کُلِّ واحِدٍ مِنهُم لَدَیْهِ مَحَالَّهُمْ وَ یَقَبُحُ عِندَهُ أَحْوالَهُم حَتَّی یَرِدُوا عَلَیْهِ یَوْمَ اَلْقِیَامَةِ وَ قَدْ شُهِرُوا بِلَعْنِ اَللَّهِ وَ مَقْتِهِ عَلَی رُءُوسِ اَلْأَشْهَادِ وَ جُعِلُوا مِنْ رُفَقَاءِ ابْلِیسَ ونُمْرودَ وَ فِرْعَونُ أعداءِ رَبِّ الْعِبادِ وَ اِنَّ مِنْ عَظِیمِ ما یُتَقَرَّبُ بِهِ خِیَارُ أمْلاکِ الْحُجُبِ وَ السَّمَاوَاتِ اَلصَّلاَةُ عَلَی مُحِبِّینَا أَهْلَ اَلْبَیْتِ وَ اَللَّعْنَ اَلشَّائِئِینَا.(1)
1) بحارالأنوار37/68
3- امام سجاد عَلَیهِ السَّلام فرمودند: ای بندگان خدا، حج خود را مقبول و مبرور قرار دهید و از اینکه آن را به قبیح ترین حالت باطل کنید برحذر باشید و ازاینکه به قبیح ترین حالات از بهشت خداوند باز داشته شوید نگران باشید. بدانید همانا آنچه که باعث قبول و پذیرش این حج است اینست که آن را با دوستی محمد و علی و خاندان پاک این دو، قرین نموده و حج را با ولایت این خاندان همراه کنید. و همانا چیزی که آن را پست و بی ارزش می کند آن است که کسانی غیر از ائمه حق و سرپرستان صادق، یعنی علی بن ابی طالب عَلَیهِ السَّلام و امامان برگزیده، که از میان ذریه و نزدیکانش می باشند را بعنوان رقیب و جانشین ایشان انتخاب کنید و ولایت امامان باطل را قرین آن حج نمائید. سپس امام زین العابدین عَلَیهِ السَّلام از قول رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه فرمودند: خوشا بحال دوستان علی که به محمد ایمان دارند و گفتارش را تصدیق می کنند. چگونه خداوند از بالای عرشش آنان را به شریفترین یادها می ستاید و چگونه فرشتگان عرش و کرسی و حجابها و آسمانها و زمین و هوا و آنچه که بین آن است و آنچه که زیر آن است تا اعماق خاک، بر آنان صلوات می فرستند و چگونه ملائک ابرها و باران ها و ملائک خشکیها و دریاها و خورشید و ماه آسمان و ستارگان آن و شن های زمین و ماسه های آن و سایر حیوانات جنبنده بر آنان درود می فرستند. پس خداوند بزرگ به واسطه ی صلوات هریک از آنها، در نزد خود جایگاه دوستان علی عَلَیهِ السَّلام را شرافت می بخشد و جلال و منزلت آنان را نزد خود تعظیم می کند و اینگونه است تا روز قیامت در حالیکه در حضور همه به کرامات خداوند شهره شده و از رفیقان محمد و علی علیها السلام ، همان برگزیدگان پروردگار جهانیان، قرار داده شده اند بر او وارد می شوند. و وای بر دشمنان علی که بر محمد کافر شدند و گفتارش را تکذیب کردند و چگونه خداوند از بالای عرشش آنان را به پست ترین نفرینها لعن فرماید و چگونه حاملین عرش و کرسی و حجابها و آسمانها و زمین و هوا و آنچه که ما بین آن است و آنچه که زیر آن است تا اعماق خاک، آنان را لعنت می کنند و چگونه ملائک ابرها و باران ها و ملائک خشکیها و دریاها و خورشید و ماه آسمان و ستارگانش و شنهای زمین و ماسه هایش و سایر حیوانات جنبنده، آنان را نفرین می کنند. پس خداوند به واسطه ی لعن هر یک از آنها جایگاهشان را پست و پایین می آورد و احوال آنها را نزد خود قبیح و زشت می گرداند تا اینکه در روز قیامت در حالی بر او وارد شوند که در حضور همه به لعنت و انتقام خداوند شهره شده و از رفیقان ابلیس و نمرود و فرعون، همان دشمنان ربّ العباد، مقرر شده اند. بی تردید از بزرگترین چیزی که به واسطه ی آن فرشتگان برگزیده ی حجابها و آسمانها به خداوند تقرب می جویند درود بر محبین ما و لعنت بر دشمنان ما اهل بیت است.
4- قال رسول الله صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه :لَمَّا کَانَتْ لَیْلَةُ اَلْمِعْرَاجِ نَظَرْتُ تَحْتَ اَلْعَرْشِ أَمَامِی فَاِذا أَنَا بِعَلِیِّ بْنِ ابیطالب قائم أَمَامِی تَحْتَ اَلْعَرْشِ یُسَبِّحُ اَللَّهَ وَ یُقَدِّسُهُ قُلْتُ یَا جَبْرَئِیلُ سَبَقَنِی عَلَی بْنُ اَبیطالبِ؟ قَالَ لاَ لَکِنِّی أُخْبِرُکَ یَا مُحَمَّدُ أَنَّ اَللَّهَ عَزَّوَجل یُکْثِرُ مِنَ اَلثَّنَاءِ وَ اَلصَّلاَةِ عَلَی عَلَی بْنِ اِبطالِب عَلَیْهِ السَّلاَمُ فَوْقَ عَرْشِهِ قَاشِتَاقُ اَلْعَرْشِ إِلَی رُؤْیَةِ علَی بْنِ ابیطالب عَلَیْهِ السَّلاَمُ فَخَلَقَ اَللَّهُ تَعَالَی هَذَا اَلْمَلَکَ عَلَی صُورَةِ عَلَی بْنِ أَبِیطَالِبٍ عَلَیْهِ السلامُ تَحتَ عَرْشِهِ لِیَنْظُرَ الیه العَرشُ فیسکُن شَوقُه وَ جَعَلَ تَسْبِیحَ هَذَا اَلْمَلَکِ وَ تَقْدِیسَهُ وَ تَحْمِیدَهُ ثَوَاباً لِشِیعَةِ أَهْلِ بَیْتِکَ یَا مُحَمَّدُ «اَلْخَبَرَ»(1)
5-قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّی اَللَّهُ وَعَلَیْهِ وَ آلِهِ إِنَّ اَللَّهَ خَلَقَ فِی اَلسَّمَاءِ اَلرَّابِعَةِ مِائَةَ الْفِ مَلَکٍ وَ فِی اَلسَّمَاءِ اَلْخَامِسَةِ ثَلاَثُمِائَةِ أَلْفِ مَلَکٍ وَ فِی السَّمَاءِ السَّابِعَةِ مَلَکاً رَأْسُهُ تَحْتَ الْعَرْشِ وَ رِجْلاهُ تَحْتَ الثَّری وَمَلائِکَةَ أَکْثَرُ مِنْ رَبِیعَةَ وَ مُضَرَ لَیْسَ لَهُم طَعامٌ ولا شَرَابٌ إِلاَّ الصَّلاةُ عَلَی أَمیرِ المُؤْمِنینَ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طالِبٍ وَمُحِبِّیهِ والاستِغْفارِ لِشیعَتِهِ المُذنِبینَ وَ مَوالِیهِ.(2)
61-مُحبُّ علیٍّ عَلَیهِ السَّلام مؤمنُ تَقیُّ
1-قالَ رسولُ الله صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه یَا عَلَی لَوْ أَنَّ عَبْدَاً عبْداللَّهِ مِثْلَ مَا قَامَ نُوحٌ فِی قَوْمِهِ وکَانَ لَهُ مِثْلُ أُحُدِ ذَهَباً فَأنفَقَهُ فی سَبِیلِ اَللَّهِ وَ مُدَّفِی عُمُرِهِ حَتَّی حَجَّ أَلْفَ حَجَّةٍ ثُمَّ قُتِلَ بَیْنَ اَلصَّفَا وَ اَلْمَرْوَةِ ثُمَّ لَمْ یُوالِکَ یَاعِلَی لَم یَشَمَّ رَائِحَةَ الجَنَّةِ وَلَم یَدخُلْها أمَا عَلِمْتَ یا عَلی أَنَّ حُبَّکَ حَسَنَةٌ لا یَضُرُّ مَعَها سَیِّئَةٌ وَ بُغْضُکَ سَیِّئَةٌ لا یَنْفَعُ مَعَهَا طَاعَةٌ یا عَلِیُّ لَو نَثَرْتَ الدُّرَّ عَلَی المُنافِقِ مَا أَحَبَّک ولَوْ ضَرَبْتَ خَیْشُومَ المُؤمِنِ ما أَبْغَضَکَ لِأَنَّ حُبِّکَ ایمان وَ بُغْضُکَ نِفَاقٌ وَ لاَ یُحِبُّکَ الآ مومن تَقِی وَ لاَ یُبْغِضُکَ اَلآ مُنافِقٌ شَقی(3)
4- رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه فرمودند: در شب معراج زیر عرش، مقابل خود نظری کردم پس ناگاه علی بن ابیطالب را مشاهده کردم که زیر عرش، مقابل من ایستاده است و خداوند را تسبیح و تقدیس می کند، به جبرئیل گفتم آیا علی بن ابیطالب از من سبقت گرفته است؟ عرض کرد خیر، لیکن ای محمد شما را خبر دهم از اینکه خداوند عزوجل در بالای عرش خود فراوان بر علی بن ابیطالب عَلَیهِ السَّلام ثناء و درود می فرستد و به همین سبب عرش خدا مشتاق دیدار علی بن ابیطالب عَلَیهِ السَّلام گردید پس خداوند بزرگ در زیر عرش این ملک را به صورت علی بن ابیطالب عَلَیهِ السَّلام آفرید تا عرش به او نگاه کند و اشتیاقش آرام گیرد و ثواب تسبیح و تقدیس و تمجید این فرشته را برای شیعیان اهل بیت تو قرار داد.
5- رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه فرمودند: همانا خداوند در آسمان چهارم یکصد هزار فرشته و در آسمان پنجم سیصد هزار و در آسمان هفتم فرشته ای بزرگ آفرید که سر او زیر عرش و پاهایش زیر خاک است و ملائک بسیاری بیش از قبیله ی ربیعه و مضر آفرید که هیچ طعام و شرابی جز درود بر امیر المؤمنین علی بن ابی طالب و محبین او و استغفار برای شیعیان و دوستان گنهکارش ندارند.
61- محبّ علی عَلَیهِ السَّلام مؤمن و متقی است
1- رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه فرمودند: ای علی همانا اگر بنده ای آنگونه که نوح در میان قومش زندگی کرد خدا را بپرستد و به اندازه ی کوه اُحد طلا داشته باشد و در راه خدا انفاق کند و عمرش به اندازه ای طولانی شود که هزار حج بجا آورد و سپس در بین صفا و مروه کشته شود، لیکن تو را ولی خود قرار نداده باشد بوی بهشت را استشمام نخواهد کرد و هرگز در بهشت داخل نخواهد شد آیا نمی دانی که حبّ تو حسنه ای است که همراه آن هیچ سیئه ای ضرر ندارد و بغض و کینه ی تو سیئه ای است که همراه آن هیچ طاعتی مفید نیست. ای علی اگر جواهرات گرانبها را نثار منافق کنی محبت تو نخواهد شد و اگر بینی مؤمن را بزنی بغض تو را نخواهد داشت چرا که حبت تو ایمان و بغض تو نفاق است و کسی جز مؤمن متقی تو را دوست ندارد و کسی جز منافق شقی دشمن تو نیست.
62- فَضائِلُ الشَّیعَةِ فِی حَدیثٍ النَّبَویِّ
1-عَنْ أَبِی ذرٍ اَلْغِفَارِیِّ رَحِمَهُ اَللَّهُ قَالَ رَأَیْتُ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَی اللهُ عَلیهِ وَ آلِه وَ قَدْ ضَرَبَ کَتِفَ علی بْنِ أَبِی طَالِبٍ عَلَیْهِ السَّلامُ بِیَدِهِ وَ قَالَ یَا عَلَی مَنْ أَحَبَّنَا فَهُوَ الْعُرْبَی ومَن أبْغَضَنَا فَهُوَ الْعِلْجُ شِیعَتُنَا أَهْلُ الْبُیُوتَاتِ وَ الْمَعَادِنِ والشَّرَفِ ومَنْ کانَ مَولِدُهُ صَحِیحاً وَمَا عَلَی مِلَّةِ ابراهِیمَ عَلَیْهِ السَّلاَمُ اِلاّ نَحْنُ وَ شِیعَتُنَا وَسَائِرُ اَلنَّاسِ مِنْهَا بُرَآءُ وَ إِنَّ اللَّهَ وَمَلائِکَتَهُ یَهْدِمونَ سَیِّئاتِ شیعَتِنا کَما یَهْدِمُ القَومُ البُنیانَ.(1)
2- قالَ رسولُ الله صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه انَّ اللَّهَ خَلَقَ الإِسْلامَ فَجَعَلَ لَهُ عَرْصَةً وَ جَعَلَ لَهُ نُوراً وَ جَعَلَ لَهُ حِصْناً وَ جَعَلَ لَهُ نَاصِراً فَأَمَّا عَرْصَتُهُ فَالْقُرْآنُ وَ أَمَّا نُورُهُ فَالحِکْمَةُ وَ أَمَّا حِصْنُهُ فَالْمَعْرُوفُ وَ أَمَّا أَنْصَارُهُ فَأَنَا وَ أَهْلُ بَیْتِی وَ شِیعَتُنَا فَأَحِبُّوا أَهْلَ بَیْتِی وَ شِیعَتَهُمْ وَ اُنْصُرُوهُمْ فَإِنَّهُ لَمَّا أَسْرَی بِی اِلَی السَّماءِ فَنَسَبَنِی جَبْرَئِیلُ لِأَهْلِ اَلسَّمَاءِ وَ اِسْتَوْدَعَ اَللَّهُ حُبَّی وَ حُبَّ أَهْلِ بَیْتی وَشِیعَتُهُم فِی قُلُوبِ اَلْمَلاَئِکَةِ فَهُوَ عِنْدَهُمْ وَدِیعَةٌ إلَی یَوْمِ الْقِیَامَةِ فَهَبَطَ بِی الأَرْضَ ونَسَبَنی لِأهلِ الأَرْضِ وَ اسْتَودَعَ اللَّهُ حُبِّی وَحُبَّ أَهْلِ بَیْتِی وَ شِیعَتِهِمْ فِی قُلُوبِ أَهْلِ اَلْأَرْضِ فَمُؤْمِنُو أُمَّتِی یَحْفَظُونَ وَدِیعَتِی فِی أَهْلِ بَیْتِی إِلَی یَوْمِ اَلْقِیَامَةِ فَلَوْ أَنَّ رَجُلاً مِنْ أُمَّتِی عبداللَّه تَعَالَی عِدَّةَ أَیَّامِ اَلدُّنْیا ثُمَّ لَقَی اَللَّهَ عَزَّوجل مُبْغِضاً لِأَهْلِ بَیْتِی وَ شِیعَتِهِمْ مَا فَرَّجَ اَللَّهُ قَلْبَهُ اِلاّ عَلَی اَلنِّفَاقِ.(2)
63- ما أقرَبَ شِیعَتَنا مِنَ الله
1-عَنِ اَلْحُسَیْنِ بْنِ أَبِی اَلْعلاَءِ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِاللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ یَا حُسَین شِیعَتُنَا مَا أَقَرَّهُمْ مِنَ اَللَّهِ وَ أَحْسَنَ صُنْعَ اَللَّهِ الیهم یَوْمَ اَلْقِیَامَةِ وَ اللَّهِ لَوْلا أن یَدْخُلَهُمْ وَهْنٌ وَ یَستعْظمَ اَلنَّاسُ ذلِکَ لَسَلَّمَتْ علیهِم الملائِکَةُ قُبلا(3)
62- فضائل شیعه در حدیث نبوی
1- ابوذر غفاری که خدا او را بیامرزد گفت: رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه را دیدم که با دست مبارکشان به کتف علی بن ابی طالب عَلَیهِ السَّلام زده و می فرمودند: ای علی هر که ما را دوست بدارد عرب است و هر که بغض ما را داشته باشد الاغی بیش نیست. شیعیان ما اهل خانه های (رحمت) و معادن کرامت و شرف هستند. آنها کسانی هستند که پاک متولد شده و هیچکس جز ما و شیعیانمان بر آئین ابراهیم عَلَیهِ السَّلام نیست و سایر مردم از آن بری هستند. همانا خداوند و فرشتگانش سیئات شیعیان ما را نابود می کنند همانگونه که جمعی بنا و ساختمان را منهدم می کنند.
2- رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه فرمودند: همانا خداوند اسلام را آفرید و برای آن عرصه ای و نور و دژ محکمی و یاوری قرار داد. اما عرصه و سرزمین آن قرآن، و نور آن حکمت، و دژ محکم آن کارهای نیک، و انصار آن من و اهل بیت من و شیعیان ما هستند. پس اهل بیت من و شیعیانشان را دوست بدارید و آنان را یاری کنید زیرا هنگامی که در شب معراج به آسمان سیر داده شدم جبرئیل مرا برای اهل آسمان معرفی نمود و خداوند حبّ من و حب اهل بیت و شیعیانم را در دلهای ملائک به ودیعه نهاد. و این حبّ تا روز قیامت نزد ایشان به امانت است. سپس مرا به زمین، پایین آورد و برای اهل زمین معرفی کرد و خداوند حب من و حب اهل بیت و شیعیانم را در قلب های اهل زمین به ودیعه نهاد و مؤمنان امت من امانت مرا در مورد اهل بیتم تا روز قیامت حفظ می کنند. پس اگر مردی از امت من خداوند متعال را در ایام دنیا بپرستد سپس خداوند عزوجل را در حالیکه بغض اهل بیت من و شیعیانشان را داشته باشد ملاقات کند خداوند قلبش را مگر بر نقاق نمی گشاید.
63- وه، چقدر شیعیان به خداوند نزدیکند !!
1- حسین بن ابی علاء گفت امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: ای حسین چقدر شیعیان ما نسبت به خداوند مقربند و در روز قیامت خداوند چه نیکو با آنها معامله می کند. قسم به خدا اگر آنها را ضعف و سستی در عمل نمی گرفت و مردم آن را عظیم نمی شمردند و تحمل می نمودند ملائک از روبرو بر ایشان سلام می کردند.
64- ثُباتُ قَدَمِ الشِّیعَةِ
1-عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ مُحمَّدِ بنِ علیٍّ اَلْبَاقِرِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَالَ: مَا ثَبَّتَ اَللَّهُ تَعَالَی حبِّ عَلی بَن ابیطالبٍ عَلَیْهِ السَّلاَمُ فِی قَلْبِ أَحَدٍ فَزَلَّتْ لَهُ قَدَمٌ اِلاّ ثَبَتَتْ لَهُ قَدَمٌ أُخْرَی(1)
2-عَنِ الرِّضَا عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَالَ کَانَ أَبُو جَعْفَرٍ عَلَیْهِ السَّلاَمُ یَقُولُ لاَ تَعْجَلُوا عَلَی شِیعَتِنَا إِنْ تَزِلَّ لَهُمْ قَدَمٌ تَثْبُتْ لَهُمْ أُخْرَی(2)
65- لا یَزوُرُ الرّضا عَلَیهِ السَّلام إلا الخَواصُّ مِنَ الشِّیعةِ
1- عَنْ عَلِیِّ بْنِ مَهْزِیَارَ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِی اَلثَّانِی عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَالَ قُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاکَ زِیَارَةُ اَلرِّضَا عَلَیْهِ السَّلاَمُ أَفْضَلُ أَمْ زِیَارَةُ أَبِی عَبداللهِ اَلْحُسَیْنِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ؟ قَالَ زِیَارَةُ أَبِی عَلَیْهِ السَّلاَمُ أفضَلُ وَذَلِک أنَّ أبا عَبداللهِ عَلَیهِ السَّلاَمُ یَزُورُهُ کُلُّ اَلنَّاسِ و أَبی عَلَیهِ السَّلامُ یَزُورُهُ الاّ الخَواصُّ مِنَ الشِّیعَة.(3)
66- الشیعَةُ هُمُ النَّاس ُ
1- عَنِ الْوَشَّاءِ عَنِ الرِّضَا عَلَیْهِ السَّلاَمُ فِی حَدِیثٍ قَالَ إِذَا مَرِضَ أَحَدُکُم فَلیَأذَن لِلنَّاسِ یَدخُلونَ عَلَیْهِ فَإِنَّهُ لَیْسَ مِنْ أحَدٍ إِلاَّ وَلَه دَعْوَةً مُستَجَابَةً ثُمَّ قَالَ أَتَدْرِی مِنِ اَلنَّاسُ قُلْتُ أُمُّهُ مُحَمَّدٌ صَلَی اللَّه وَعَلیهِ وَ آلِهِ قَالَ اَلنَّاسُ هُمُ اَلشِّیعَة(4)
2- عَنْ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِیهِ عَنْ عَلِی بْنِ اَلْحُسَیْنِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَالَ قَامَ رَجُلٌ اِلی عَلِیٍّ فَقَالَ یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ أَخْبِرْنَا عَنِ النَّاسِ وَ أَشْبَاهِ النَّاسِ وَ النَّسْنَاسِ قَالَ فَقَالَ أَجِبْهُ یَا حَسَنُ قَالَ فَقَالَ لَهُ اَلْحَسَنُ سَأَلْتَ عَنِ اَلنَّاسِ فَرَسُولُ اَللَّهِ صَلی اللَّهُ وَعَلَیْهِ وَ آلِهِ اَلنَّاسُ لِأَنَّ اَللَّهَ تَعَالَی یَقُولُ «ثُمَّ أَفِیضُوا مِنْ حَیْثُ أَفَاضَ النَّاسُ»(5)وَنَحْنُ مِنْهُ وَ سَالَتْ عَنْ أَشْبَاهِ اَلنَّاسِ فَهُمْ شِیعَتُنَا وهُمْ مِنَّا وَ هُمْ أَشْبَاهُنَا وَ سَأَلْتَ عَنِ النَّسْناسِ فَهُمْ هذا اَلسَّوادُ الأَعظَمُ وَهُوَ قَولُ اللَّهِ تَعَالَی فِی کِتَابِهِ « إِنْ هُمْ إِلَّا کَالْأَنْعَامِ ۖ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِیلًا »(6)(7)
64- ثبات قدم شیعه
1- امام باقر عَلَیهِ السَّلام فرمودند: خداوند تعالی محبت علی بن ابی طالب عَلَیهِ السَّلام را در قلب کسی ثابت نکرده است مگر اینکه اگر یک قدم از او بلغزد قدم دیگرش استوار و محکم می شود.
2- امام رضا عَلَیهِ السَّلام فرمودند: امام باقر عَلَیهِ السَّلام می فرمودند: بر شیعیان ما عجله نکنید (در مورد آنان عجولانه قضاوت نکنید) اگر یک قدم آنها بلغزد قدم دیگرشان استوار شود.
65- کسی جز خواص شیعه، امام رضا عَلَیهِ السَّلام را زیارت نمی کنند
1- علی بن مهزیار گوید به امام جواد عَلَیهِ السَّلام عرض کردم فدایت شوم زیارت امام رضا عَلَیهِ السَّلام افضل است یا زیارت ابی عبدالله الحسین عَلَیهِ السَّلام؟ امام فرمودند: زیارت پدرم عَلَیهِ السَّلام از فضیلت بیشتری برخوردار است و آن به این دلیل است که امام حسین عَلَیهِ السَّلام را همه ی مردم زیارت می کنند در حالیکه پدرم را جز خواص شیعه زیارت نمی کنند.
66- مردم حقیقی شیعیان هستند
1- و شّاء از امام رضا عَلَیهِ السَّلام نقل کند که فرمودند: هنگامیکه یکی از شما مریض می شودباید به مردم اجازه دهد که به ملاقات او بیایند زیرا که هیچ کسی نیست مگر آنکه یک دعای مستجاب دارد. سپس فرمودند: آیا میدانی منظور من از مردم چه کسانی هستند؟ عرض کردم آیا منظور همه ی امت پیامبرند؟ امام فرمودند: مردم همان شیعیانند.
2- امام صادق از پدرشان از امام سجاد عَلَیهِ السَّلام نقل فرمودند که مردی نزد امام علی عَلَیهِ السَّلام ایستاد و عرض کرد: ای امیرمؤمنان ما را از مردم (ناس)، و افرادی که شبیه ایشانند (اشباه الناس)، و نسناس (حیوانی که شبیه انسان است) خبر دهید پس امام فرمودند: ای حسن او را پاسخ ده. پس امام حسن عَلَیهِ السَّلام فرمودند: از "ناس" (مردم) پرسیدی پس رسول صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه خداوند "ناس" است چرا که خداوند تعالی می فرماید: «سپس از جایی که مردم حرکت می کنند حرکت کنید» و ما اهل بیت نیز چون از رسول اکرم هستیم ناس محسوب می شویم و از "اشباه الناس" پرسیدی پس آنان شیعیان ما هستند و آنها از ما و شبیه ما هستند و از "نسناس" پرسیدی پس آنان این جمعیت زیاد (غیر شیعه) هستند و آن سخن خداوند تعالی در کتابش است که فرمود: «آنان مانند چهار پایان و بلکه گمراه تر از آنها می باشند».
67-أَحْبِبْ حَبِیبَ آلِ مُحَمَّدٍ عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ وَ إِنْ کَانَ فَاسِقاً
1- عَنْ یَعْقُوبَ بْنِ مِیثَم اَلتَّمَّار مَوْلِی عَلِیِّ بْنِ اَلْحُسَیْنِ قَالَ دَخَلْتُ عَلَی أَبِی جَعْفَرٍ عَلَیْهِ السَّلاَمُ فَقُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاکَ یَا اِبْنَ رَسُولِ اَللَّهِ اِنِّی وَجَدْتُ فِی کُتُبِ أَبِی أَنَّ عَلِیّاً عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَالَ لِأَبِی مِیثَمٍ أَحْبِبْ حَبِیبَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اِنْ کانَ فاسِقاً زانِیاً وَ أَبْغِضْ مُبْغِضَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اِنْ کانَ صَوَّاماً قَوَّاماً فَاِنِّی سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ وَهُوَ یَقولُ«إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أُولَئِکَ هُمْ خَیْرُ الْبَرِیَّةِ»(1)ثُمَّ اِلْتَفَتَ الی وَ قَالَ هُمْ وَاللَّهِ اَنتَ وَشِیعَتُکَ یَا عَلَی وَ مِیعَادُکَ وَ مِیعادُهُم اَلْحَوْضُ غَداً غُرّاً مُحَجَّلِینَ مُکْتَحِلِینَ مُتَوَّجِینَ فَقَالَ أَبُو جَعْفَرعَلَیْهِ السَّلاَمُ هَکَذَا هُوَ عِیَاناً فِی کِتَابِ علی عَلَیْهِ السَّلاَم(2)
68- أفضَلُ الشّیعَةِ
1- عَن اِبن أبی عُمیر رَفَعَهُ إلی أحدَهِم عَلَیهِ السَّلام أنّه قَالَ : بَعضُکُم أکثَرُ صَلاةً مِن بَعضٍ ، وبَعضُکُم أکثَرُ حَجّاً مِن بَعضٍ ،وَبَعضُکُم أکثَرُ صَدَقَةً مِن بَعضٍ ،وبَعضُکُم أکثَرُ صِیاماً مِن بَعضٍ ، وأفضَلُکُم أفضَلُکُم مَعرِفَةً.(3)
69- إنَّ اللهَ تَعالی سَیَجمَعُ لِلأئِمَةِ وَ لِلشَّیعَةِ الدُّنیا وَ الآخِرَةِ
1- عَنْ یُونُسَ بنِ ظبیَانَ وَ مُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ وَ أَبِی سَلَمَةَ السَّرَّاجِ وَ الْحُسَیْنِ بْنِ ثُوَیْرِ بْنِ أَبِی فَاختَةَ قَالُواکُنَّا عِنْدَ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَلَیهِ السَّلام فَقَالَ عِنْدَنَا خَزَائِنُ الْأَرْضِ وَ مَفَاتِیحُهَا وَ لَوْ شِئْتُ أَنْ أَقُولَ بِإِحْدَی رِجْلَیَّ أَخْرِجی ما فِیکِ مِنَ الذَّهَبِ لَأَخْرَجَتْ قَالَ ثُمَّ قَالَ بِإِحْدَی رِجلَیهِ فخَطَّهَا فِی الْأَرْضِ خَطّاً فَانْفَرَجَتِ الْأَرْضُ ثُمَّ قَالَ بِیَدِهِ فَأَخْرَجَ سَبِیکَةَ ذَهَبٍ قَدْرَ شِبْرٍ ثُمَّ قَالَ انْظُرُوا حَسَناً فَنَظَرْنَا فَإِذَا سَبَائِکُ کَثِیرَةٌ بَعْضُهَا عَلَی بَعْضٍ یَتَلَأْلَأُ فَقَالَ لَهُ بَعضُنَا جُعِلْتُ فِدَاکَ أُعْطِیتُمْ مَا أُعْطِیتُمْ وَ شِیعَتُکُمْ مُحْتَاجُونَ ؟(4)
67- دوست آل محمد صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه را دوست بدار حتی اگر فاسق باشد
1- یعقوب بن میثم تمار گفت: بر امام باقر عَلَیهِ السَّلام وارد شدم و عرض کردم یابن رسول الله جانم به فدایت، همانا من در کتابهای پدرم یافتم که حضرت علی عَلَیهِ السَّلام به پدرم میثم فرموده اند: دوست آل محمد را دوست بدار حتی اگر فاسق و زناکار باشد و مبغض آل محمد را دشمن بدار حتی اگر بسیار اهل روزه و نماز باشد. زیرا که از رسول خدا شنیدم که همواره این آیه را تلاوت کرده که: «کسانی که ایمان آورده و عمل صالح انجام دهند بهترین مخلوقات هستند» و سپس رو به من کرده و فرمودند: ای علی به خدا قسم تو و شیعیان تو بهترین مخلوقات هستید، و وعدگاه تو و آنها در فردا (قیامت) حوض (کوثر) است در حالیکه پیشانی سفیدید و سرمه کشیده اید و تاج بر سر دارید. پس امام باقر عَلَیهِ السَّلام فرمودند: این چنین است و این روایت در کتاب علی عَلَیهِ السَّلام عیان و آشکار است.
68- برترین شیعیان
1- ابن ابی عمیر از قول یکی از ائمه عَلَیهِم ُالسَّلام نقل کرد که فرمودند: بعضی از شما بیش از بعضی دیگر اهل نمازید و بعضی از شما بیش از بعضی دیگر اهل حج هستید و بعضی از شما بیش از بعضی دیگر اهل صدقه اید و بعضی از شما بیش از بعضی دیگر اهل روزه اید و با فضیلت ترین شما کسی است که از نظر معرفت و شناخت افضل باشد.
69- همانا خداوند متعال بزودی دنیا و آخرت را برای ائمه و شیعه جمع خواهد کرد
1- یونس بن ظبیان و مفضل بن عمر و ابی سلمه سراج و حسین بن ثویر بن ابی فاخته گفتند در محضر حضرت صادق عَلَیهِ السَّلام مشرف بودیم که فرمودند: گنجینه های زمین و کلیدهای آن نزد ماست و اگر بخواهم با یکی از پاهایم به زمین اشاره کنم که هرچه طلا در خود دارد خارج کند، حتمأ خارج خواهد کرد. سپس با یکی از پاهایشان اشاره کردند و بر زمین خطی کشیدند پس زمین شکافته شد و با دست اشاره کردند و تکه ای طلا به اندازه ی کف دست خارج نموده و فرمودند: خوب نگاه کنید. پس نگاه کردیم و قطعات زیادی از طلا را دیدیم که می درخشیدند. در اینجا یکی از ما به امام عرض کرد: فدایت شوم آیا به شما اینگونه عطا شده است و شیعیان شما محتاجند؟
قَالَ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ سَیَجْمَعُ لَنَا وَ لِشِیعَتِنَا الدُّنْیَا وَ الْآخِرَةَ وَ یُدْخِلُهُمْ جَنَّاتِ النَّعِیمِ وَ یُدْخِلُ عَدُوَّنَا الْجَحِیمَ(1)
70- الشیعَةُ حَرَسُ الأَرضِ
1- قالَ رسولُ الله صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه لعلیَّ عَلَیهِ السَّلام:اِنَّ فِی السَّماءِ حَرَسَا وَهُم المَلائِکَةُ فِی الأَرضِ وَ هُم شِیعَتُکَ(2)
71- الشِّیعَةُ خِیَرَةُ اللهِ مِن أُمَّةِ نَبیِّه صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه
1- قَالَ الصَّادقُ عَلَیهِ السَّلام:نَحْنُ خِیَرَةُ اَللَّهِ مِنْ خَلْقِهِ وَ شِیعَتُنَا خِیَرَةُ اَللَّهِ مِنَ أُمَّةِ نَبِیِّهِ صَلَّی اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ(3)
72- الشّیعَةُ جَوهَرُ وُلدِ آدَم عَلَیهِ السَّلام
1-قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ:إِنَّ لِکُلِّ شَیْءٍ جَوْهَراً وَ جَوْهَرُ وُلْدِ آدَمَ مُحَمَّدٌ صَلَّی اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ نَحْنُ وَ شِیعَتُنَا.(4)
73- مَنشأ عداوةِ النّاسِ للشِّیعَةِ
1-عَنْ یَعْقُوبَ بْنِ شُعَیْبٍ قَالَ: قَالَ لِی أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَیْهِ اَلسَّلاَمُ مَنْ أَشَدُّ اَلنَّاسِ عَلَیْکُمْ؟ قَالَ :قُلْتُ :جُعِلْتُ فِدَاکَ کُلٌّ قَالَ: أَ تَدْرِی مِمَّ ذَاکَ یَا یَعْقُوبُ؟ قَالَ :قُلْتُ :لاَ أَدْرِی جُعِلْتُ فِدَاکَ قَالَ: إِنَّ إِبْلِیسَ دَعَاهُمْ فَأَجَابُوهُ وَ أَمَرَهُمْ فَأَطَاعُوهُ وَ دَعَاکُمْ فَلَمْ تُجِیبُوهُ وَ أَمَرَکُمْ فَلَمْ تُطِیعُوهُ فَأَغْرَی بِکُمُ اَلنَّاسَ .(5)
پس امام در جواب فرمودند: همانا خداوند بزودی دنیا و آخرت را برای ما و شیعیان ماجمع خواهد کرد و آنان را در باغ های پر نعمت جای دهد و دشمنان ما را در جهنم داخل می کند.*
70- شیعه حافظ و نگهبان زمین است
1- رسول خدابه حضرت علی عَلَیهِ السَّلام فرمودند: همانا آسمان را نگهبانانی از جنس ملائکه است و در زمین نیز نگهبانانی هست که آنان شیعیان تو هستند.
71- شیعه برگزیده ی خداوند از امت پیامبرش ای می باشد
1- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: ما برگزیده ی خداوند از بین مخلوقات و شیعیان ما برگزیده ی خداوند از بین امت پیامبر خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه هستند.
72- شیعه جوهر فرزندان آدم عَلَیهِ السَّلام است
1- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: هر چیزی جوهر و اصلی دارد و حضرت محمد صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه و ما اهل بیت و شیعیانمان جوهر فرزندان آدمیم.
73- خواستگاه و منشاء دشمنی مردم نسبت به شیعیان چیست؟
1- یعقوب بن شعیب گوید امام صادق عَلَیهِ السَّلام به من فرمودند: شدیدترین مردم بر علیه شما کیست؟ گفتم: فدایت شوم، تمام مردم با ما دشمنند. فرمودند: آیا میدانی سبب آن چیست ای یعقوب؟ عرض کردم: فدایت شوم، نمی دانم. فرمودند: همانا ابلیس آنها را دعوت کرد و آنان دعوتش را اجابت کردند و به آنان امر کرد و آنان او را طاعت کردند و شما را دعوت کرد پس شما هرگز اجابت نکردید و به شما امر کرد و شما هرگز او را اطاعت نکردید پس به این دلیل مردم را بر علیه شما فریب داده و بر می انگیزد.
74- النَوادِر
1- عَن المُفَضِّل بنِ عُمَر قَال: سَمِعتُ اَباعَبدِالله جَعفَر بنِ مُحَمَّد عَلَیهِ السَّلام یَقُول:اِنَّ فِی السَّماءِ اَربَعةَ مَلائِکَة یَقُولُون فِی تَسبِیحِهِم:سُبحانَ مَن دَلَّ هَذا الخَلقَ القَلیِل مِن هَذا الخَلقِ الکَثیِر عَلی هَذا الدَّین العَزیز(1)
2-: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّی اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ :إِنِّی لَأَرْجُو لِأُمَّتِی فِی حُبِّ عَلِیٍّ کَمَا أَرْجُو فِی قَوْلِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ .(2)
3- قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّی اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ :مَنْ سَرَّهُ أَنْ یَجْمَعَ اَللَّهُ لَهُ اَلْخَیْرَ کُلَّهُ فَلْیُوَالِ عَلِیّاً بَعْدِی وَ لْیُوَالِ أَوْلِیَاءَهُ وَ لْیُعَادِ أَعْدَاءَهُ.(3)
4- رَوی اَبُو بَصیر عَن اَبی عَبدِالله عَلَیهِ السَّلام:لیَهنَئَکُمُ الإِسم قَال:قُلتُ وَ مَا الأسمُ؟ قَالَ:الشِّیعَةِ اَمَّا سَمِعتَ اللهُ سُبحانَهُ یَقولُ: «فَاسْتَغَاثَهُ الَّذِی مِنْ شِیعَتِهِ عَلَی الَّذِی مِنْ عَدُوِّهِ »(4)(5)
5- عَن اَبی عَبدِالله عَلَیهِ السَّلام قالَ:قالَ لَه الدَّوانِیقیِ بِالحیرةِ اَیامَ اَبی العَبَّاسِ: یا اَبا عَبدالله ما بالَ الرِّجلُ مِن شِیعَتُکُم یَستَخرِجُ مَا فِی جَوفِهِ فِی مجلسٍ واحدٍ حَتّی یُعرَفَ مَذهَبُه؟ فَقالَ: ذلِکَ لِحَلاوَةِ الإِیمانِ فِی صُدُورِهِم، مِن حَلاوَتِهِ یبدُونَه تَبدِیّا(6)
6- أَنَّ رَجُلاً مِنَ اَلْمُنَافِقِینَ قَالَ لِأَبِی اَلْحَسَنِ اَلثَّانِی عَلَیْهِ السَّلاَمُ :إِنَّ مِنْ شِیعَتِکُمْ قَوْماً یَشْرَبُونَ اَلْخَمْرَ عَلَی اَلطَّرِیقِ فَقَالَ :اَلْحَمْدُ لِلَّهِ اَلَّذِی جَعَلَهُمْ عَلَی اَلطَّرِیقِ فَلاَ یَزِیغُونَ عَنْهُ.الحدیثَ
74- احادیث گوناگون
1- مفضّل بن عمر گفت از امام صادق عَلَیهِ السَّلام شنیدم که می فرمودند: همانا در آسمان چهارم فرشتگانی هستند که در تسبیح شان می گویند: منزه است کسی که از بین این خلق بسیار، این گروه کم را بر این دین عزیز (تشیع) راهنمایی کرد.
2- رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه فرمودند: همانا من همان چیزی را که در قول" لااله الا الله" برای امتم امید دارم در مورد محبت علی نیز امید دارم.
3- رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه فرمودند عَلَیهِم ُالسَّلام از هر کس دوست دارد که خداوند برای او تمام خیرات را جمع کند باید پس از من ولایت و دوستی علی و اولیائش را بپذیرد و با دشمنان او دشمن باشد.
4- ابوبصیر از امام صادق عَلَیهِ السَّلام روایت کند که فرمودند: این اسم بر شما مبارک و گوارا باشد. عرض کردم کدام اسم؟ امام فرمودند: "شیعه" آیا نشنیده ای که خداوند فرمود «پس به فریادرسی طلبید موسی را کسی که از شیعیانش بود بر علیه کسی که از دشمنانش بود».*
5- دوانیقی در زمان حکومت ابوالعباس به امام صادق عَلَیهِ السَّلام عرض کرد: ای ابا عبدالله چرا مردی از شیعیان شما همه ی آنچه را که در دل دارد در یک مجلس برملا می کند و مذهب او شناخته می شود؟ امام فرمودند: آن از حلاوت و شیرینی ایمان در سینه ی ایشان است،بس که شیرین است آن را آشکار می کنند.
6- مردی از منافقین به امام جواد عَلَیهِ السَّلام عرض کرد: همانا بعضی از شیعیان شما در راه شراب می خورند (و اینگونه قصد جسارت به مقام ملکوتی امام جواد عَلَیهِ السَّلام را داشت) پس امام فرمودند: الحمد لله که آنان را بر راه قرار داد و نتیجتاً از آن منحرف نیستند.*
7- عَنِ اَلصَّادِقِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَالَ: إِنَّ اَللَّهَ اِنْتَجَبَ قَوْماً مِنْ خَلْقِهِ لِقَضَاءِ حَوَائِجِ اَلشِّیعَةِ لِکَیْ یُثِیبَهُمْ عَلَی ذَلِکَ اَلْجَنَّةَ.(1)
8- عَنِ اَلْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ،قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ یَقُولُ: لَوْ قَامَ قَائِمُنَا بَدَأَ بِکَذَّابِی اَلشِّیعَةِ فَقَتَلَهُمْ(2)
9- عَن مُحَمَد بنِ عَلی الرِّضا عَلَیهِ السَّلام أنَّه قَالَ الوِاقِفَةُ هُم حَمِیرُ الشّیعَةِ، ثُمَّ تَلا هذِهِ الآیَةِ«إِنْ هُمْ إِلَّا کَالْأَنْعَامِ ۖ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِیلًا»(3)(4)
10-عَن أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَلَیهِ السَّلام قَالَ: إِنَّ الْکَرُوبِیِّینَ قَوْمٌ مِنْ شِیعَتِنَا مِنَ الْخَلْقِ الْأَوَّلِ جَعَلَهُمُ اللَّهُ خَلْفَ الْعَرْشِ لَوْ قُسِمَ نُورُ وَاحِدٍ مِنْهُمْ عَلَی أَهْلِ الْأَرْضِ لَکَفَاهُمْ ثُمَّ قَالَ إِنَّ مُوسَی عَلیهِ السَّلامُ لَمَّا أَنْ سَأَلَ رَبَّهُ مَا سَأَلَ أَمَرَ وَاحِداً مِنَ الْکَرُوبِیِّینَ فَتَجَلَّی لِلْجَبَلِ فَجَعَلَهُ دَکّا(5)
11- قَالَ أَمِیرُ اَلْمُؤْمِنِینَ عَلَیْهِ السَّلاَمُ :مَنْ تَمَسَّکَ بِنَا لَحِقَ وَ مَنْ سَلَکَ غَیْرَ طَرِیقِنَا غَرِقَ لِمُحِبِّینَا أَفْوَاجٌ مِنْ رَحْمَةِ اَللَّهِ وَ لِمُبْغِضِینَا أَفْوَاجٌ مِنْ غَضَبِ اَللَّهِ وَ قَالَ عَلَیْهِ السَّلاَمُ مَنْ أَحَبَّنَا بِقَلْبِهِ وَ أَعَانَنَا بِلِسَانِهِ وَ قَاتَلَ مَعَنَا أَعْدَاءَنَا بِیَدِهِ فَهُمْ مَعَنَا فِی دَرَجَتِنَا وَ مَنْ أَحَبَّنَا بِقَلْبِهِ وَ أَعَانَنَا بِلِسَانِهِ وَ لَمْ یُقَاتِلْ مَعَنَا أَعْدَاءَنَا فَهُوَ أَسْفَلُ مِنْ ذَلِکَ بِدَرَجَةٍ وَ مَنْ أَحَبَّنَا بِقَلْبِهِ وَ لَمْ یُعِنَّا بِلِسَانِهِ وَ لاَ بِیَدِهِ فَهُوَ فِی اَلْجَنَّةِ وَ مَنْ أَبْغَضَنَا بِقَلْبِهِ وَ أَعَانَ عَلَیْنَا بِلِسَانِهِ وَ یَدِهِ فَهُوَ مَعَ عَدُوِّنَا فِی اَلنَّارِ وَ مَنْ أَبْغَضَنَا بِقَلْبِهِ وَ لَمْ یُعِنْ عَلَیْنَا بِلِسَانِهِ وَ لاَ بِیَدِهِ فَهُوَ فِی اَلنَّارِ قَالَ عَلَیْهِ السَّلاَمُ أَنَا یَعْسُوبُ اَلْمُؤْمِنِینَ وَ اَلْمَالُ یَعْسُوبُ اَلظَّلَمَةِ وَ اَللَّهِ لاَ یُحِبُّنِی إِلاَّ مُؤْمِنٌ وَ لاَ یُبْغِضُنِی إِلاَّ مُنَافِقٌ .(6)
8- مفضل بن عمر گفت از امام صادق عَلَیهِ السَّلام شنیدم که می فرمودند: اگر قائم ما قیام کند،از دروغگویانی که خود را شیعه نامیده اند شروع خواهند کرد و آنان را به قتل می رسانند.
9- امام جواد عَلَیهِ السَّلام فرمودند: "گروه واقفیه"" خران شیعه هستند سپس این آیه را تلاوت فرمودند: «نیستند آنان مگر مانند چهار پایان، بلکه از آنان نیز گمراهترند».
10- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: همانا کروبیین قومی از شیعیان ما هستند که اول آفریده شده اند و خداوند آنان را پشت عرش قرار داده است و اگر نور یکی از آنها بر اهل زمین تقسیم شود آنان را کفایت می کند سپس فرمودند: هنگامیکه موسی عَلَیهِ السَّلام از پروردگارش، خواسته اش، را طلب نمود (یعنی آن زمانی که از خداوند در خواست کرد که او را ببینید) خداوند به یکی از کروبیین امر کرد که خود را به کوه بنمایاند پس کوه از شدت نور او منهدم شد.
11- امیرمؤمنان عَلَیهِ السَّلام فرمودند: هر که به ما تمسک جوید، نجات یابد و هر که راهی جز راه ما برود غرق می شود. برای محبین ما فوج هایی از رحمت خداوند است و برای دشمنان ما فوجهایی از غضب خداوند. و هر که ما را قلبأ دوست بدارد و با زبانش ما را یاری کند و همراه ما با دستان خود با دشمنان ما بجنگد در درجه ما، با ماست و هر که قلبا ما را دوست بدارد و با زبانش ما را یاری کند و همراه ما با دشمنان ما نجنگد در درجه ای پائین تر از آن قرار می گیرد و هر که ما را قلبا دوست بدارد و با دست و زبانش ما را یاری نکند در بهشت است و هر که قلب دشمن ما باشد و با دست و زبانش علیه ما یاری کند همراه دشمن ما در آتش است و هرکه قلب دشمن ما باشد و با دست و زبانش علیه ما یاری نرساند در آتش است، امام عَلَیهِ السَّلام فرمودند: من رئیس و بزرگ مؤمنین هستم و مال و ثروت رئیس ظالمین است و قسم به خدا دوست نمی دارد مرا مگر مؤمن و دشمن من نیست مگر منافق.
12- عَنْ أَبِی عَبْدِ اَللَّهِ عَلَیْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: إِنَّ اَللَّهَ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی حَرَّمَ عَلَی شِیعَتِنَا اَلْمُسْکِرَ مِنْ کُلِّ شَرَابٍ وَ عَوَّضَهُمْ مِنْ ذَلِکَ اَلْمُتْعَة(1)
13-عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ اَلصَّادِقِ عَلَیْهِ اَلسَّلاَمُ عَنْ آبَائِهِ عَنْ عَلِیٍّ عَلَیْهِ اَلسَّلاَمُ :أَنَّهُ عَادَ سَلْمَانَ اَلْفَارِسِیَّ فَقَالَ لَهُ یَا سَلْمَانُ ، مَا مِنْ أَحَدٍ مِنْ شِیعَتِنَا یُصِیبُهُ وَجَعٌ إِلاَّ بِذَنْبٍ قَدْ سَبَقَ مِنْهُ وَ ذَلِکَ اَلْوَجَعُ تَطْهِیرٌ لَهُ قَالَ سَلْمَانُ فَلَیْسَ لَنَا فِی شَیْءٍ مِنْ ذَلِکَ أَجْرٌ خَلاَ اَلتَّطْهِیرِ؟ قَالَ عَلِیٌّ عَلَیْهِ اَلسَّلاَمُ یَا سَلْمَانُ لَکُمُ اَلْأَجْرُ بِالصَّبْرِ عَلَیْهِ وَ اَلتَّضَرُّعِ إِلَی اَللَّهِ وَ اَلدُّعَاءِ لَهُ بِهِمَا تُکْتَبُ لَکُمُ اَلْحَسَنَاتُ وَ تُرْفَعُ لَکُمُ اَلدَّرَجَاتُ فَأَمَّا اَلْوَجَعُ خَاصَّةً فَهُوَ تَطْهِیرٌ وَ کَفَّارَةٌ.(2)
14- عَن أبی جَعفَرٍ محمَّد بنِ عَلِی اَلْبَاقِرِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ جَدِّهِ عَلَیهِمُ السَّلامُ قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلی اَللَّهُ وَعَلَیْهِ وَ آلِهِ ذَاتَ یَوْمٍ وَ هُوَ رَاکِبٌ وَ خَرَجَ عَلی عَلَیْهِ السَّلاَمُ وَهُوَ یَمْشِی فَقَالَ لَهُ یَا أَبَا اَلْحَسَنِ اما أَنْ تَرْکَبَ و اما أَنْ تَنْصَرِفَ فَاِنَّ اللّهَ أَمَرَنِی أن تَرکَبَ اذا رَکِبْتُ وَ تَمْشِی اَذا مَشَیْتُ وَ تَجْلِسُ اِذَا جَلَسْتُ اِلاّ أَنْ یَکُونَ حَدّاً مِنْ حُدُودِ اللَّهِ لَابُدَّ لَکَ مِنَ الْقِیَامِ وَ اَلْقُعُودِ فِیهِ وَ مَا أَکْرَمَنِی اَللَّهُ بِکَرَامَةٍ إِلاَّ وقد أَکْرَمَکَ بِمِثْلِهَا وَ خَصَّنِی بِالنُّبُوَّةِ وَ اَلرِّسَالَةِ وَ جَعَلَکَ وَلِیِّی فِی ذَلِکَ تَقُومُ فِی حُدُودِهِ و فِی صَعْبِ أُمُورِهِ وَ اَلَّذِی بَعَثَ مُحَمَّداً بِالحَقِّ نَبِیّاً مَا آمَنَ بِی مَنْ أَنْکَرَکَ ولا أَقَرَّ بِی مَنْ جَحَدَکَ وَلا آمَنَ بِاللَّهِ مَن کَفَرَ بِکَ واِنٍ فَضْلُکَ لَمِنْ فَضْلِی وَاِنٍ فَضْلِی لَکَ فَضْلٌ وَ هُوَ قَوْلُ رَبِّی عَزَّوجل «قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَبِرَحْمَتِهِ فَبِذَٰلِکَ فَلْیَفْرَحُوا هُوَ خَیْرٌ مِمَّا یَجْمَعُونَ»(3)فَفَضْلُ اَللَّهِ نُبُوَّةُ نَبِیِّکُمْ وَ رَحْمَتَةُ وَلاَیَةِ علیِّ بنِ اَبیِ طَالِبٍ «فَبِذَلِکَ »قَالَ بِالنُّبُوَّةِ وَ اَلْوَلاَیَةِ «فَلْیَفْرَحُوا »یَعْنَی اَلشِّیعَةِ هُوَ خَیْرٌ مِمَّا یَجْمَعُونَ یَعْنِی مُخَالِفِیهِمْ مِنَ اَلْأَهْلِ وَ الْمَالِ وَ اَلْوَلَدِ فِی دَارِ اَلدُّنْیَا وَ اللَّهِ یا عَلی مَا خَلَقْتَ الاّ لِتَعْبُدَ رَبَّکَ وَ لِیُعْرَفَ بِکَ مَعالِمُ الدِّینِ وَ یصلحَ بِک دَارِسُ اَلسَّبِیلِ وَ لَقَدْ ضَلَّ مَنْ ضَلَّ عَنْکَ وَ لَمْ یَهْتَدِ الی اللّهِ عزّوجلّ مَنْ لَمْ یَهْتَد
12- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: همانا خداوند تبارک و تعالی هر شراب مست کننده ای را بر شیعیان ما حرام کرده است و به جای آن متعه (ازدواج موقت)را به آنان داده و بر ایشان حلال فرموده است .
13- امام صادق عَلَیهِ السَّلام از پدرانشان عَلَیهِم ُالسَّلام از امام امیرالمؤمنین علی عَلَیهِ السَّلام نقل فرمودند که ایشان به عیادت سلمان فارسی رفته و به او فرمودند: ای سلمان هیچیک از شیعیان ما نیست که به او مرضی برسد مگر به دلیل گناهی است که سابقا مرتکب شده و البته آن مرض او را پاک می کند. سلمان عرض کرد آیا در آن مرض هیچ پاداشی جز تطهیر نیست؟ امام علی عَلَیهِ السَّلام فرمودند: شما بواسطه ی صبر بر آن مرض و تضرع نزد خداوند و دعا کردن اجر می یابید و به واسطه ی این تضرع و دعا برای شما حسنات نوشته می شود و درجات شما رفیع می گردد اما خصوص بیماری تطهیر و کفاره گناهان شماست.
14- امام باقر از پدرشان از جدشان عَلَیهِم ُالسَّلام نقل فرمودند: که روزی رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه سوار بر مرکب خارج شده و حضرت علی عَلَیهِ السَّلام پیاده به دنبال ایشان روان شدند پس رسول خدا را به او فرمودند: ای أبا الحسن یا سوار شو و یا باز گرد زیرا خداوند به من امر کرده است هرگاه سوار بر مرکب شدم تو نیز سواره باشی و هرگاه پیاده میروم پیاده روی و هنگامیکه نشستم تو نیز بنشینی مگر آنکه حتی از حدود خدا باشد که ناچار به قیام و قعود در آن باشی. و هر کرامتی که خداوند مرا بدان تکریم فرموده است مانند آن را به تو نیز کرامت کرده ولی نبوت و رسالت را مختص من نموده و تو را ولی من در آن قرار داده تا در حدود آن و در کارهای دشوار آن قیام کنی و قسم به کسی که محمد را به حق به پیامبری مبعوث کرد منکر تو، به من ایمان ندارد و به من اقرار نمی کند و آنکه به تو کافر شد به خدا ایمان ندارد و همانا فضیلت تو از فضل من است و فضل من نیز برای تو فضیلت است و این سخن پروردگار عزوجل است که «بگو به فضل خداوند و به رحمتش، پس به آن باید شاد باشند و آن از آنچه از مال دنیا جمع می کنند بهتر است» پس فضل خداوند، نبوت پیامبر تان و رحمت او ولایت علی بن ابی طالب است و منظور از «به آن» به نبوت وولایت است و غرض از «باید شاد باشند» مراد، شیعه است که باید شاد و خرم باشد و منظور از عبارت «آن از آنچه جمع می کنند بهتر است» مخالفین ایشان است که از اهل و مال و فرزند هرچه را که در دنیا دارند به آن شادند. و قسم به خدا ای علی هدف آفرینش تو چیزی جز این نیست که پروردگارت را بپرستی و به واسطه ی تو معالم دین معرفی شود و بواسطه ی تو آنچه که از راه خدا پوسیده و خراب شده اصلاح گردد و گمراه کسیست که از تو گمراه باشد و کسیکه به سوی تو و ولایت
اِلَیْکَ وَ الی وَلایَتَکَ وَ وَ هُوَ قَوْلُهُ عَزَّوَجَلَّ«وَإِنِّی لَغَفَّارٌ لِمَنْ تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ثُمَّ اهْتَدَیٰ»(1)یَعنی اِلی وِلایَتِکَ وَ لَقَدْ أَمَرَنِی رَبِّی تَبارَکَ وَ تَعالَی أَنْ أَفتَرِضَ مِن حَقِّکَ ما أَفْتَرِضُهُ مِنْ حَقَّی وَ انَّ حَقَّک لَمَفرُوضٌ عَلی مَن آمَنَ بِی وَلَولاکَ لَم یُعْرَف حِزْبُ اللَّهِ وَ بِکَ یُعْرَفُ عَدُوُّ اللَّهِ وَ مَنْ لَمْ یَلْقَهُ بِوَلاَیَتِکَ لَمْ یَلْقَهُ بِشَیءٍ و لقد أنزل اللّه عزّوجلّ الی « یَا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَیْکَ مِنْ رَبِّکَ ۖ»(2)یَعْنِی فِی وَلاَیَتِکَ یَا عَلِی «وَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ ۚ» (3)وَلَو لَمْ أُبَلِّغْ ما أُمِرتُ بِهِ مِنْ وَلاَیَتِکَ لَحَبِطَ عَمَلِی وَ مَنْ لَقِیَ اَللَّهَ عَزَّ وَجِل بِغَیْرِ وَلاَیَتٍ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ وَ غَداً یَنْجَزِلِی وَ ما أَقُولُ اِلاّ قَوْلَ رَبِّی تَبَارَکَ وَ تَعَالَیْ وَ اَنَّ الَّذِی أَقُولُ مِنَ اللّهِ عزّوجلّ أَنزَلَهُ فِیکُ.(4)
15-عَنْ مَالِکِ بْنِ أَعْیَنَ اَلْجُهَنِیِّ قَالَ أَقْبَلَ إِلَی أَبُو عَبْدِاللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ فَقَالَ یَا مَالِکُ أَنْتُمْ وَاللَّهُ شَیَّعنا حَقّاً یَا مَالِکُ نَرَاکَ قَدْ أَفْرَطْتَ فِی اَلْقَولِ فی فَضْلِنَا أَنَّهُ لَیسَ یَقدِرُ أَحَدٌ عَلَی صِفَةِ اَللَّهِ وَ کُنْهِ قُدْرَتِهِ وَ عَظَمَتِهِ فَکَمَا لا یَقدِرُ أَحَدٌ عَلی کُنهِ صِفَةِ اللَّهِ وَ کُنهِ قُدْرَتِهِ وَعَظَمَتِهِ «وَلِلَّهِ الْمَثَلُ الْأَعْلَیٰ»(5)فَکَذَلِکَ لاَ یَقْدِرُ أَحَدٌ عَلَی صِفَةِرَسُولِ اَللَّهِ صَلَّی اَللَّهُ وَعَلَیهِ وَ آلِهِ وَ فَضْلِنَا وَ مَا أَعْطَانَا اَللَّهُ وَ مَا أَوْجَبَ مِنْ حُقُوقِنَا وَ کَمَا لاَ یَقْدِرُ أَحَدٌ أَنْ یَصِفَ فَضْلَنَا وَ مَا أَعْطَانَا اَللَّهُ وَ مَا أَوْجَبَ اَللَّهُ مِنْ حُقُوقِنَا فَکَذَلِکَ لاَ یَقْدِرُ أَحَدٌ أَنْ یَصِفَ حَقَّ اَلْمُؤْمِنِ وَ یَقُومُ بِهِ مِمَّا أَوْجَبَ اَللَّهُ عَلَی أَخِیهِ اَلْمُؤْمِنِ وَ اَللَّهِ یَا مَالِکُ اِنَّ المُؤْمِنَینِ لَیَلْتَقِیَانِ فَیُصَافِحُ کُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا صَاحِبَهُ فَمَا یَزَالُ اَللَّهُ تَبارَکَ وَ تَعَالَی نَاظِراً اِلیهِما بِالمَحَبَّةِ وَالمَغفِرَةِ واِنَّ الذُّنُوبُ لَتَحَاتُّ عَن وُجُوهِهِما وَ جَوَارِحِهِمَا حَتَّی یَفْتَرِقَا فَمَن یَقْدِرُ عَلَی صِفَةِ اَللَّهِ وَصَفَةَ مَنْ هُوَ هَکَذَا عِنْدَاللَّهِ؟(6)
تو هدایت نشود به سوی خداوند عزوجل هدایت نمی شود و آن سخن خداوند عزوجل است «همانا من برای کسیکه توبه کند و ایمان آورد و عمل صالح انجام دهد آمرزنده و غفار هستم و کسی را می آمرزم که هدایت شده باشد» منظور از هدایت شدن، راه یافتن به سمت ولایت تو است و همانا پروردگار تبارک و تعالی به من امر کرده است که همان چیزهایی که از حق خود واجب کردم از حق تو واجب گردانم. و همانا حق تو بر کسیکه به من ایمان دارد واجب است و اگر تو نبودی حزب خدا شناخته نمی شد و به واسطه ی تو دشمن خدا شناخته می شود و هر که خدا را با ولایت تو ملاقات نکند در واقع هیچ عمل پسندیده ای برای ملاقات با خدا همراه نیاورده و هماناخداوند عزوجل چنین بر من نازل کرد «ای پیامبر آنچه که از جانب پروردگارت بر تو نازل شده است تبلیغ کن» و مقصود ولایت توست ای علی «و اگر انجام ندهی رسالت را تبلیغ نکرده ای» و اگر ولایت تو را تبلیغ نکنم عملم نابود می گردد و هر که خداوند عزوجل را بدون ولایت تو ملاقات کند عملش را نابود کرده است و فردا به وعده هایش برای من وفا نمی کند و نمی گویم مگر سخن پروردگار تبارک و تعالی را و همانا آنچه که می گویم از خداوند عزوجل است که در مورد تو نازل فرموده است.
15- مالک بن اعین جهنی گوید امام صادق عَلَیهِ السَّلام به من رو کرده و فرمودند: ای مالک شما حقیقت شیعیان ما هستید. ای مالک تو را در حالی می بینم که بسیار در مورد فضائل ما سخن گفته ای همانا هیچکس بر وصف خداوند و کنه قدرت و عظمتش قادر نیست پس همانگونه که هیچ کس بر توصیف خداوند و کنه قدرت و عظمتش قادر نیست بدان که «از برای خداست مثل اعلی» پس هیچکس بر وصف رسول خدا او و توصیف فضائل ما و وصف آنچه که خداوند به ما عطا فرموده و وصف آنچه که از حقوق ما واجب فرموده است، قادر نیست (زیرا ما اهلبیت مثل اعلای خداوندیم) و همانگونه که هیچ کس بر توصیف فضائل ما و وصف آنچه که خداوند به ما عطا فرموده و وصف آنچه که از حقوق ما واجب فرموده است، قادر نیست هیچکس بر توصیف حق مؤمن و بپا داشتن آنچه که خداوند بر او نسبت به برادر مؤمنش واجب داشته است قادر نیست. قسم به خدا ای مالک همانا مادامی که مؤمنین با یکدیگر ملاقات و مصافحه می کنند پیوسته خداوند تبارک و تعالی با محبت و مغفرت به آنها نظر می کند و پیوسته گناهان را از چهره ها و اعضای آنها فرو می ریزد تا اینکه از یکدیگر جدا شوند. پس چه کسی بر وصف خدا و وصف کسی که در نزد خدا این چنین است توانائی دارد؟
16-عَن عَلی بنِ اَلْحُسَیْنِ عَلَیْهِ السَّلام أنَّهُ قَالَ فِی حَدِیثٍ ؛ثُمَّ أَنْتُمْ مَعَاشِرَ الشِّیعَةِ الْعُلَمَاءُ بِعِلْمِنَا تَالُونَ مَقْرُونُونَ بِنَا وَ بِمَلاَئِکَةِ اللَّهِ المُقَرَّبینَ شُهَداءُ لِلّهِ بِتَوحیدِهِ وَ عَدلِهِ وَکَرَمِهِ وُجُودِهِ قَاطِعُونَ لِمَعَاذِیِرَ المُعانِدینَ مِنْ إِمَائِهِ وَ عَبِیدِهِ فَنِعمَ الرَّأی لِأَنْفُسِکُمْ رَأَیْتُمْ وَ نِعْمَ الْحَظُّ الْجَزِیلُ اخْتَرتُم وَ بِأَشْرَفِ اَلسَّعَادَةِ سَعِدْتُمْ حِینَ بِمُحَمَّدٍ وَ آلِهِ اَلطَّیِّبِینَ عَلَیْهِ السَّلاَمُ قُرِنْتُمْ اَلْخَبَرَ(1)
17- عَن أبِی الحَسَنِ مُوسَی عَلَیهِ السَّلام:قَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ غَضِبَ عَلَی الشِّیعَةِ فَخَیَّرَنِی نَفْسِی أَوْ هُمْ فَوَقَیْتُهُمْ وَ اللَّهِ بِنَفْسِی (2)
18- قَالَ الصَّادِقُ عَلیهِ السَّلامُ إِنَّ أَعْدَاءَنَا یَمُوتُونَ بِالطَّاعُونِ وَ أَنْتُمْ تَمُوتُونَ بِعِلَّةِ الْبُطُونِ أَلَا إِنَّهَا عَلَامَةٌ فِیکُمْ یَا مَعْشَرَ الشِّیعَةِ.(3)
19- عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ قَالَ خَرَجْتُ مَعَ أَبِی جَعْفَرعَلَیْهِ السَّلاَمُ فَاِذا نَحْنُ بِقَاعٍ مُجْدِبٍ یَتَوَقَّدُ حَرّاً وَ هُنَاکَ عَصَافِیرُ فَتَطَایَرْنَ حَوْلَ بَغْلَتِهِ فَزَجَرَهَا فَقَالَ لاَ وَلا کَرَامَةَ قالَ ثُمَّ سَارَ الی مَقْصَده فَلَمَّا رَجَعْنا مِنَ الْغَدِ وَعَدْنَا إِلَی اَلْقَاعِ فَاِذا الْعَصَافِیرُ قَدْ طَارَتْ وَ دَارَتْ حَوْلَ بَغْلَتِهِ وَ رَفْرَفَتْ فَسَمِعْتُهُ یَقُولُ اِشْرَبِی وَ اِرْوِی قَالَ فَنَظَرْتُ وَ اِذَا فِی الْقاعِ ضَحْضاحٌ مِنَ الْماءِ فَقُلْتُ یَا سَیِّدِی بِالْأَمْسِ مَنَعْتَهَا و الْیَوْمَ سَقَیْتُهَا فَقال اِعْلَمْ أَنَّ الْیَوْمَ خَالَطَهَا الْقَنَابِرُ فَسَقَیْتُهَا وَ لَوْلاَ اَلْقَنَابِرُ لَمَّا سَقَیْتُهَا فَقُلْتُ یَا سَیِّدِی و مَا اَلْفَرْقُ بَیْنَ الْقَنَابِرِ وَ اَلْعَصَافِیرِ فَقَالَ وَیْحَکَ مَا الْعَصَافِیرُ فَاِنَّهُم مَوالِی عُمَرَ لِأَنَّهُمْ مِنْهُ وَ أَمَّا الْقَنَابِرُ فَاِنَّهُمْ مِنْ مَوالِینا أَهْلَ الْبَیْتِ وَ اِنَّهم یَقُولُونَ فِی صَفِیرِهِمْ «بُورِکتُم أهلَ الْبَیْتِ وَبُورِکَتْ شِیعَتُکُم وَ لَعَنَ اللَّهُ أَعْدَاءَکُمْ »ثُمَّ قَالَ عَادَانَا مِنْ کُلِّ شَیْءٍ حَتَّی مِن اَلطُّیُورِ الفاخِتَة وَ مِنَ اَلأَیَّام اَلأَرْبِعَاء(4)
16 - امام سجاد عَلَیهِ السَّلام فرمودند: پس شما ای گروه شیعه به علم ما عالم هستید، پیرو و قرین ما و ملائکه ی مقرب خدا هستید، شما بر یگانگی خداوند و عدالت و کرم و بخشش او گواهی میدهید. شما عذر و بهانه های معاندین را قطع می کنید، پس شما رأی و نظر نیکو را برای خود دیدید و بهره ی عظیم نیکو را اختیار کردید و به شریف ترین سعادت سعادتمند شدید وهمه ی اینها زمانی بود که به محمد و خاندان طیبش به قرین و همنشین گردیدید.
17- امام کاظم عَلَیهِ السَّلام فرمودند: همانا خداوند عزوجل بر شیعه غضب فرمود پس مرا بین حفظ و نجات خویش و نجات شیعیانم مخیر گردانید ولی من بلای او را به خود خریدم و آنها را حفظ کرده و نجات دادم.
18- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: همانا دشمنان ما به بیماری طاعون می میرند و شما به بیماری بطن ها* می میرید بدانید ای گروه شیعه که آن در میان شما علامتی است.
*چیزی در این باره نیافتیم لکن شاید منظور بیماری مربوط به شکم باشد و یا بیماریهائی که علت آن مخفی است و خدا بر حقیقت این امر از همه عالمتراست.
19- محمد بن مسلم گفت در معیت امام صادق عَلَیهِ السَّلام خارج شدم پس ناگاه به سرزمین خشکی رسیدیم در آنجا گنجشکانی اطراف مرکب حضرت پرواز می کردند پس آنها را پراکنده کرده و فرمودند: نه، هرگز شما را احترام و ارزش و کرامتی نیست. سپس امام به سوی مقصدش حرکت نمودند و هنگامیکه روز بعد بازگشتیم و به آن سرزمین رسیدیم دو مرتبه گنجشکان پرواز کرده و اطراف مرکب حضرتش دور می زدند و بالهای خود را گسترده و به حرکت در می آوردند. پس از امام شنیدم که فرمودند بنوشید و سیر آب شوید من نیز با تعجب به داخل دره نگاه کردم و آب اندکی را دیدم (که به اعجاز امام عَلَیهِ السَّلام ناگهانی ایجاد شده بود) پس عرض کردم آقای من دیروز گنجشکان را منع کردی و امروز از راه اعجاز آنان را آب میدهید! پس امام فرمودند بدان همانا امروز در میان آنها پرندگان دیگری (قنابر) وجود دارند و من آنها را به این دلیل آب دادم و اگر ایشان نبودند هرگز به آنها آب نمیدادم پس عرض کردم آقای من چه فرقی بین قنابر و گنجشکان وجود دارد امام فرمودند وای بر تو گنجشکان دوستان عمر و از او هستند و اما قنابر از موالیان ما اهل بیت هستند و آنان در آوازشان می گویند شما اهل بیت و شیعیان شما مبارکید و خداوند دشمنان شما را لعنت کند» سپس فرمودند: ما دشمنانی داریم از هر چیزی، حتی فاخته که از جنس پرندگان است با ما دشمنی دارد و از روزها، روز چهارشنبه دشمن ماست.*
20-عَنْ أَبِی عَبْدِ اَللَّهِ عَلَیْهِ السَّلامُ: قَالَ هَمُّکُمْ مَعَالِمُ دِینِکُمْ وَ هَمُّ عَدُوِّکُمْ بِکُمْ وَ أُشْرِبَ قُلُوبُهُمْ لَکُمْ بُغْضاً یُحَرِّفُونَ مَا یَسْمَعُونَ مِنْکُمْ کُلَّهُ وَ یَجْعَلُونَ لَکُمْ أَنْدَاداً ثُمَّ یَرْمُونَکُمْ بِهِ بُهْتَاناً فَحَسْبُهُمْ بِذَلِکَ عِنْدَ اَللَّهِ مَعْصِیَةً.(1)
21-عَنْ زَاذَانَ قَالَ سَمِعْتُ سَلْمَانَ رَحْمَةُ اَللَّهِ عَلَیْهِ یَقُولُ لاَ أَزَالُ أُحِبُّ عَلِیّاً عَلَیْهِ السَّلاَمُ فَإنِّی رَأَیْتُ رَسُولَ اللَّهِ یَضرِبُ فَخُذَهُ وَیَقولُ مُحِبُّکَ لی مُحِبٌ وَ مُحِبّی لِلَّهِ مُحِبٌ وَ مُبْغِضُکَ لِی مُبْغِضٌ وَ مُبْغِضِی لِلَّهِ تَعَالی مُبْغِض(2)
22- عَن أبی عبدِالله عَلَیهِ السَّلام قَالَ :مَنْ قَرَأَ سُورَهْ الْأَنْفَالِ وَسُورة بَرَاءَةِ فِی کُلِّ شَهْرٍ لَمْ ، یَدْخُلْهُ نِفَاقٌ أَبَداً، وَ کَانَ مِنْ شِیعَهْ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ عَلَیهِ السَّلام.(3)
23- عَنْ أَبِی الْحَسَنِ مُوسَی عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَالَ :قَالَ :اَلنَّاسُ ثَلاَثَةٌ عَرَبِیٌ وَ مَولی وَ عِلْجٌ فَأَمَّا الْعَرَبِ فَنَحْنُ وَ أَمَّا اَلْمَوْلَی فَمَنْ وَالاَنَا وَ أَمَّا اَلْعِلْجُ فَمَنْ تَبَّرَا مِنَّا وَ نَاصَبَنَا.(4)
24-عَن ضریس ابن عَبْدالملک قَالَ :سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِاللهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ یَقُولُ :نَحْنُ قُرَیْشٌ وَ شِیعَتُنَا اَلْعَرَبُ وَ عُدْونَا اَلْعَجَم.(5)
25-عَنْ عُمَر بْنِ سَعِیدِ بْنِ خَیْثَمٍ ،عَنْ أَخِیهِ مَعْمَرٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ علی عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَالَ :نَحْنُ الْعَرَبُ ،وَ شِیعَتُنَا مِنَّا و سَائِرُ النَّاسِ هَمَجٌ أَوْهَبَجُ قَالَ: قُلْتُ وَ مَا اَلْهَمَجُ؟ قَالَ، اَلذُّبَابُ، قُلْتُ وَ مَا اَلْهَبَجُ ؟قَالَ :اَلْبَقُّ.(6)
*امثال این روایت در اخبار و احادیث ما مخصوصاً در بحث عرض ولایت به وفور یافت می شود و چه بسا همانطور که خود عترت طاهره نیز مکررا فرموده اند که در احادیث ما محکم و متشابه هردو وجود دارد این روایات از سنخ متشابه باشند پس بدانها ایمان داریم و معنای آن را به امام عَلَیهِ السَّلام ردّ می کنیم. البته در برخی کتب چون کتاب کاشف الاسرار اثر مولی نظرعلی طالقانی و کتاب ولایت کلیه اثر علامه میر جهانی وجوهی برای این روایات بیان گردیده که خواننده ی عزیز را به آنجا رجوع می دهیم.
20- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: اراده و همّ شما معالم دین تان است و اراده و همّ دشمنان شما به (مقابله ی با) شماست و قلب های آنها سیراب از بغض شما شده است، همه ی آنچه را از شما می شنوند تحریف می کنند و رقیب و ضدهایی برای شما قرار میدهند و به شما بهتان می زنند پس همین معصیت برای ایشان نزد خداوند کافی است.
21- زاذان گوید شنیدم سلمان رحمه الله علیه می گفت: دائما حضرت علی عَلَیهِ السَّلام را دوست دارم زیرا من دیدم که رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه به ران پای علی می زدند و می فرمودند دوست تو دوست من و محبّ من محبّ خداست. و دشمن تو دشمن من و دشمن من دشمن خداوند متعال است.
22- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: هر که سوره ی انفال و سوره ی برائت (توبه) را هر ماه بخواند هیچگاه نفاق در او راه نمی یابد و از شیعیان امیر المؤمنین عَلَیهِ السَّلام خواهد بود.
23- امام کاظم عَلَیهِ السَّلام فرمودند: مردم سه دسته اند: عربی و مولی و حمار (خر)، پس ما عربیم و هر که ما را دوست بدارد مولی است و هر که از ما بری است و دشمن ماست خر است.
24- ضریس ابن عبدالملک گوید از امام صادق عَلَیهِ السَّلام شنیدم که فرمودند: ما قریشی و شیعیان ما عرب و دشمنان ما عجم هستند.
25- عمربن سعیدبن خیثم از برادرش معمر، از امام باقر عَلَیهِ السَّلام نقل کند که فرمودند: ما عربیم و شیعیان ما از ما هستند و سایر مردم هِمَج یاهِبَج هستند عرض کردم همج چیست؟ فرمودند: مگس، عرض کردم هیج چیست؟ فرمودند: نوعی از حشره.
26-عَنْ مَعَاذِ بْنِ کَثِیرٍقَالَ: سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَیْهِ اَلسَّلاَمُ یَقُولُ:«مُوَسَّعٌ عَلَی شِیعَتِنَا أَنْ یُنْفِقُوا مِمَّا فِی أَیْدِیهِمْ بِالْمَعْرُوفِ، فَإِذَا قَامَ قَائِمُنَا حَرَّمَ عَلَی کُلِّ ذِی کَنْزٍ کَنْزَهُ حَتَّی یَأْتِیَهُ بِهِ فَیَسْتَعِینَ بِهِ عَلَی عَدُوِّهِ، وَ هُوَ قَوْلُ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فِی کِتَابِهِ:«وَ اَلَّذِینَ یَکْنِزُونَ اَلذَّهَبَ وَ اَلْفِضَّةَ وَ لا یُنْفِقُونَها فِی سَبِیلِ اَللّهِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَلِیمٍ (1)»(2)
27- عَنِ اَلصَّبَّاحِ بْنِ سَیَابَةَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اَللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَالَ: إِنَّ اَلرَّجُلَ لَیُحِبُّکُمْ وَ مَا یَدْرِی مَا تَقُولُونَ فَیُدْخِلُهُ اَللَّهُ اَلْجَنَّةَ وَ إِنَّ اَلرَّجُلَ لَیُبْغِضُکُمْ وَ مَا یَدْرِی مَا تَقُولُونَ فَیُدْخِلُهُ اَللَّهُ اَلنَّارَوَ إِنَّ اَلرَّجُلَ مِنْکُمْ لَیَمْلَأُ صَحِیفَتُهُ مِنْ غَیْرِ عَمَلٍ.
قُلْتُ :وَ کَیْفَ یَکُونُ ذَالِکَ ؟قَالَ:یَمُرُّ بِالْقَوْمِ یَنَالُونَ مِنَّا رَأَوْهُ قَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ :إِنَّ هَذَا اَلرَّجُلَ مِنْ شِیعَتِهِمْ وَ یَمُرُّ بِهِمُ اَلرَّجُلُ مِنْ شِیعَتِنَا فَیَهْمِزُونَهُ وَ یَقُولُونَ فِیهِ فَیَکْتُبُ اَللَّهُ لَهُ بِذَلِکَ حَسَنَاتٍ حَتَّی یَمْلَأَ صَحِیفَتَهُ مِنْ غَیْرِ عَمَلٍ.(3)
28- عَن جابر عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَالَ :سَأَلْتُهُ عَنْ هَذِهِ اَلْآیَةِ « وَ لَئِنْ قُتِلْتُمْ فِی سَبِیلِ اَللّهِ أَوْ مُتُّمْ » قَالَ لی یَا جَابِرأَتَدْری مَا سَبِیلُ اَللَّهِ قَالَ لاَ أعلَمُ إِلاَّ أَنْ أَسْمَعَهُ مِنْکَ فَقَالَ سَبِیلُ اَللَّهِ عَلِیُّ وَ ذُرِّیَّتُهُ عَلَیهِم ُالسَّلام وَ مَنْ قُتِلَ فِی وَلاَیَتِهِم قُتِلَ فِی سَبِیلِ اَللَّهِ وَ مَنْ مَاتَ فِی وَلاَیَتِهِم مَاتَ فِی سَبِیلِ اَللَّهِ .(4)
29- عن عمران الحَلبی قَالَ سِمعتُ أبا عَبدِ الله عَلَیهِ السَّلام یقول إنَّکُم أخذتُم هذا الأمرَ مَن جذوِه یعنی من أصله عَن قولِ اللهِ « أَطیعُوا اللَّهَ وَأَطیعُوا الرَّسولَ وَأُولِی الأَمرِ مِنکُم» وَ مِن قَولِ رَسولِ اللهِ صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه ما إن تَمَسَّکتُم ِبِه لَن تَضلوا، لا مِن قَولِ فلانٍ و لا مِن قول فلانِ.(5)
26- معاذبن کثیر گوید از امام صادق عَلَیهِ السَّلام شنیدم که فرمودند: شیعیان ما اجازه دارند که از آنچه در اختیار دارند به نیکی خرج کنند پس هنگامیکه قائم قیام کند بر هر گنج داری، گنجش حرام می شود تا اینکه آن را نزد امام آورد و امام بر علیه دشمنش آن را بکار گیرد و آن قول خداوند عزوجل است که: «آنان را که طلا و نقره گنج اندوزی می کنند و در راه خدا انفاق نمی کنند به عذاب دردناک بشارت بده».
27- صباح بن سبابه از امام صادق عَلَیهِ السَّلام نقل کند که فرمودند: همانا مردی وجود دارد که دوست دار شماست و آنچه را می گوئید نمی داند باز خداوند به خاطر دوستی با شما او را وارد بهشت می کند. و مردی نیز وجود دارد که دشمن شماست و آنچه را که می گوئید نمیداند و لکن خداوند او را به جهت دشمنی با شما وارد آتش می کند. و همانا از شما مردی هست که نامه ی عملش بدون عمل پر می شود عرض کردم: چگونه چنین است؟
فرمودند: هنگامیکه از میان مردم عبور می کند و او را می بینند، پس بعضی ایشان به بعضی دیگر می گویند: همانا این مرد از شیعیان آنهاست و مردی از شیعیان ما بر آنها گذر می کند پس او را می دانند و درباره ی او (سخنان ناشایستی) می گویند پس خداوند عزوجل به این واسطه حسناتی بر او می نویسد که بدین وسیله بدون عمل پرونده ی حسناتش پرشود.
28- جابر گوید از امام باقر عَلَیهِ السَّلام در مورد سخن خداوند و اگر در راه خدا کشته شدید و یا مردید» پرسیدم. امام فرمودند: آیا میدانی منظور از راه خدا چیست؟ گفتم: نمی دانم مگر آنکه از شما بشنوم. پس امام فرمودند سبیل الله علی و فرزندانش عَلَیهِم ُالسَّلام هستند و هر که در (راه) ولایت آنها کشته شود در راه خدا کشته شده است و هر که در (راه) ولایت آنها بمیرد در راه خدا مرده است.
29- عمران حلبی گوید از امام صادق عَلَیهِ السَّلام شنیدم که می فرمودند: همانا شما این امر (ولایت) را از اصل آن که این قول خداوند است گرفته اید «از خدا و رسول خدا و اولی الامر خویش اطاعت کنید »و از این قول رسول خدا گرفته اید که فرمودند: «مادامی که به آن تمسک جوئید هرگز گمراه نمی شوید» و این طور نیست که دینتان را از قول فلانی و فلانی گرفته باشید.
30-عَن فیض بن أبی شَیبَة عَن رَجُل عَن أبی عَبدِ الله عَلَیهِ السَّلام قالَ :إنَّ اَشَدُّ مایکونُ الناسُ حالاً یَومَ القیامَةِ اذا قامَ صاحبُ الخُمسِ، فَقالَ یا رَبِّ خُمسی وَ إنَّ شیعَتُنا مِن ذلکَ لَفی حلّ(1)
31- عَن أبی عَبدِ الله عَلَیهِ السَّلام قَالَ مَن طَعَنَ فی دِینِکُم هَذا فَقَدَ کَفَر، قَالَ اللهُ «وَ طَعَنُوا فِی دِینِکُم» إلی قوله «یَنتَهُون»(2)
32-عَن مَحمد بنِ سابق بن طَلحة الأنصاری قالَ کانَ ممّا قالَ هارونُ لِأبی الحسَن موسی عَلَیهِ السَّلام حینَ أدخلَ عَلیهِ مَا هذهِ الدّار و دار مَن هی قال لِشیعَتُنا فترةٌ وَ لِغیرِهم فِتنَة، قال فَما بالَ صاحبُ الدّار لا یأخذُها قال أخذتَ مِنهُ عامرة ولا یَأخُذها إِلاّ مَعمُورةٌ، فقال أینَ شیعَتُک فَقَرأ أبو الحَسَن «لَمْ یَکُنِ الَّذِینَ کَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْکِتَابِ وَالْمُشْرِکِینَ مُنْفَکِّینَ حَتَّی تَأْتِیَهُمُ الْبَیِّنَةُ» قَالَ لَه فَنَحنُ کُفارٌ قال لا وَلکن کَما قالَ اللهُ « أَلَمْ تَرَ إِلَی الَّذِینَ بَدَّلُوا نِعْمَتَ اللَّهِ کُفْرًا وَأَحَلُّوا قَوْمَهُمْ دَارَ الْبَوَارِ» فَغَضِبَ عِندَ ذلکَ وغَلظ عَلیه.(3)
33-عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِاللِهِ الانصاری عَنْ الامام اَلْبَاقِرِ مُحَمَّدِ بْنِ علی عَلَیْهِ السَّلاَمُ أَنَّهُ قَالَ لِشِیعَةِ أَمِیرِ اَلْمُؤْمِنِینَ عَلَی اللّه عزّوجل عِشْرُونَ خَصْلَةً تَقِیَّةً لَهُم عَلَی اللَّهِ :أن لا یَفتِنَهُم ،وَلا یُضِلُّهُمْ ولا یُعَذِّبُهُمْ ،ولا یُجوعُهُمْ ،ولا یَشْمَتَ بِهِمْ عَدُوُّهُمْ ،ولا یَهْتِکُ سِتْرَهُم ،وَلا یَخذُلَهُمْ ،و یُعِزُّهُمْ ولا یُمِیتُهُمْ غَرَقاً ولا حَرَقاً ،ولا یَقَعُ عَلَیْهِم شَیءٌ ،وَلاَ یَقَعُوا عَلَی شَیْءٍ وَ أَنْ یَقِیَهُمْ [مِن] مَکْرِ اَلْمَاکِرِینَ وَ یُعِیذُهُمْ مِنْ سَطَوَاتِ الْجَبَّارِینَ وَ أَنْ یَجْعَلَهُمْ مَعَنَا فِی اَلدُّنْیَا و الْآخِرَةِ وَ یُعِیذُهُمْ مِنَ اَلْبَرَصِ وَ الْجُذَامِ وَ یَقِیهِمْ مِنَ الجُنُونِ وَ الْوَاسِوَاسِ وَلا یُمِیتَهُمْ علی کَبیرَةٍ وَلا عَلی المَعاصی وَلا یَحجُبُ عَنهُم مَعْرِفَةَ حُجَّتِهِ وَ لا یُقِرُّ فی قُلوبِهِمُ الباطِلَ وَ یُوَفِّقَهُم لِکُلِّ خَیرٍ وَلا یُسَلِّطُ عَلَیهِم عَدُوٌ یُذِلُّهُم وَ یَخْتِمُ لَهُمْ بِالْأَمْنِ وَ الایمانِ وَ یَجْعَلَهُمْ مَعَنا فِی الرَّفِیعِ الأَعْلی.(4)
30- فیض بن ابی شیبه از قول مردی که از امام صادق عَلَیهِ السَّلام روایت می کرد نقل می کند که همانا شدید ترین و سخت ترین حالت مردم در روز قیامت زمانی است که صاحب خمس قیام می کند و بگوید پروردگارا سهم خمس مرا (نداده اند و همانا این بر شیعیان ما حلال شده است.
31- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: هرکه در این دین شما، طعنه بزند کافر شده است.
و این قول خداوند است که فرمود: «و در دین شما تمسخر و طعن زنند در این صورت با آن پیشوایان کفر و ضلالت کارزار کنید که آنها را عهد و سوگند استواری نیست باشد که بس کنند».
32- محمدبن سابق بن طلحه انصاری گفت: از جمله سخنانی که هارون به امام کاظم عَلَیهِ السَّلام در زمانی که آن حضرت را به نزد او وارد می کردند عرض کرد این عبارت بود که: این خانه دنیا چیست و از آن کیست؟ امام فرمودند: برای شیعیان استراحت گاه و برای غیر شیعیان فتنه است. هارون گفت: پس صاحب خانه را چه شده است که آن را پس نمی گیرد؟ امام فرمودند: خانه را از صاحبش آباد گرفتی، و او نیز تا آباد نشود آن را (پس) نمی گیرد. هارون گفت: شیعیان شما کجایند؟ پس امام این آیه را خواندند: «کافرین از اهل کتاب و مشرکین منفک و جدا نمی شوند تا اینکه بینه و دلیل روشن به آنها برسد» هارون به امام عرض کرد: پس ما کافریم؟ امام فرمودند: خیر لیکن از کسانی هستید که خداوند فرمود: «آیا به کسانی که نعمت خداوند را از روی کفر تبدیل کردند و قوم خود را به هلاکت هدایت کردند نمی نگری» پس در این هنگام هارون غضب کرد و بر امام عَلَیهِ السَّلام تندی نمود.
33- جابر بن عبدالله انصاری از امام باقر عَلَیهِ السَّلام روایت کند که فرمودند: برای شیعیان امیر مؤمنان عَلَیهِ السَّلام بر (عهده ی) خداوند عزوجل بیست خصلت وجود دارد که خداوند برای نگهداری از ایشان به این صفات ملتزم گردیده است: آنان را به فتنه نمی اندازد، گمراه نمی کند، عذاب نمی کند، گرسنه نمی کند، دشمن شاد نمی کند، بی آبرو نمی کند، خوار نمی فرماید، عزیز می کند، به واسطه ی غرق شدن یا آتش نمی میرند، چیزی بر آنها سقوط نمی کند، و بر چیزی سقوط نمی کنند، آنان را از مکر مکر کنندگان حفظ فرموده، و از حملات زورگویان پناه می دهد، و آنان را در دنیا و آخرت کنار ما قرار می دهد،
34-عَنْ مَوْلاَنَا وَ سَیِّدِنَا وَ إِمَامُنَا موسی بْنُ جَعْفَرٍ صَلَّی اَللَّهُ عَلَیْهِ ،قَالَ :قَالَ یَحْیَی ابْنُ زَکَرِیَّا اَلصَّیْقَل لِلْإِمَامِ اَلصَّادِقِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ وَاللَّهِ یَابْنَ رَسُولَ اَللَّهِ مَا نُرِیَ لَنَا عَلَی أَعْدَائِنَا فَضْلاً فَهُمْ أَنْکَرُوا فَضْلَ مَوْلاَنَا أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ وَ وِلایَتِهِ وَ أنَا مَا أَشُکُّ فِی کُفْرِهِمْ بِجُحُودِ الْوِلایَةِ وهُمْ أَحْسَنُ مِنَّا حَالاً و أَکْثَرَ أَمْوَالاً وَ أَجْوَدَ ثِیاباً وَزِیّاً وَ هَیْئَةً!
قَالَ :فَغَضِبَ اَلصَّادِقُ عَلَیْهِ السَّلاَمُ وَ قَالَ :تُرِیدُ أَنْ أُرِیَکَ فَضْلَکُمْ عَلَی هَذِهِ اَلْخَلْقِ اَلْمَنْکُوسِ ؟قُلْتُ بَلَی فَمَسَحَ یَدَهُ عَلَی وَجهی ثمّ قال:انظر إلیهم.
قال: فنظرتُ و اذا جَمَاعَةً عَلَی بَابِ عَامِلِ اَلْمَدِینَةِ مِنْ قِبَلِ بَنِی أُمَیَّةَ قِرَدَةً وَخَنَازِیرَ وَ کِلاَبٌ وَ دِئَابٌ ،فَقُلْتُ یَابْنَ رَسُولِ اَللَّهِ ،هَذِهِ وَ اَللَّهِ أَمْرٌ عَظِیم مُنْکَرٌ، اَللَّهَ اَللَّهَ رَدَّنِی إِلَی مَا کُنْتُ وَ إِلاَّ زَالَ عَقْلِی.
قَالَ: فَمَسَحَ یَدَهُ عَلَی وَجْهِی فَرَأَیْتُهُمْ نَاساً کَمَا کَانَ قَدْ رأیتهم.
فقال الإمام صلی الله علیه:عَنْ قَرِیبٍ یَصِیرُ حَالُهُمْ کَمَا رَأَیْتَ وُلُوَّ کُشِفَ اَلْغِطَاءُ لَمْ تُؤَاکِلُوهُمْ وَ لَم تُشَارُّبُوهُمْ وَلَمْ تُجَالِسُو هُمْ وَ لَمْ تُخَالِطُوهُمْ هَذِهِ فَضْلُکُمْ عَلَیْهِم.(1)
1) المناقب /89
و از پیسی و جذام در امان می دارد، و از وسواس و جنون حفظ می کند، و آنان را در حال ارتکاب گناه کبیره و یا معصیت نمی میراند و آنان را از شناخت حجتش محروم نمی نماید، و باطل را در قلبهایشان جای نمی دهد، و آنان را به هر خیری موفق می کند، و دشمن را برای خواریشان بر آن مسلط نمی فرماید، و خاتمه ی آنها را در امنیت و ایمان قرار میدهد، و آنان را همراه ما در جایگاه رفیع و بلند مرتبه قرار می دهد.
34- مولا و سید و امام ما موسی بن جعفر صلی الله علیهما فرمودند: یحیی بن زکریای صیقل به امام صادق عَلَیهِ السَّلام عرض کرد: قسم به خداوند ای پسر رسول خدا ما هیچگونه فضیلت و برتری دنیایی برای خود نسبت به دشمنانمان نمی بینیم، آنان فضل و برتری مولای ما، امیرمؤمنان و ولایت او را انکار کردند و من در کفر آنها به سبب انکار ولایت شکی ندارم حال با این اوصاف وضعیت آنها از ما بهتر است و مال آنها بیشتر از ما است و آنها به جهت لباس و منش و ظاهر نیکوتر از ما هستند. یحیی گوید: امام صادق عَلَیهِ السَّلام غضب کرده و فرمودند: آیا می خواهی فضل شما را بر این خلق سرافکنده بنمایانم؟ عرض کردم بلی، پس امام دست خود را بر صورت من کشیده و فرمودند: به آنها نگاه کن. پس هنگامی که به آنها نگاه کردم گروهی از بنی امیه را بر درب عامل مدینه دیدم که به صورت میمون و بوزینه و سگ و گرگ ایستاده بودند. پس عرض کردم ای پسر رسول خدا، قسم به خدا این امری عظیم و ناشناخته است، شما را به خدا مرا به حال اولم بازگردانید وگرنه عقلم زائل و نابود می گردد. پس امام دست(مبارکشان) را بر صورتم کشیدند و من دوباره ایشان را به همان صورت اول مشاهده کردم.
پس امام عَلَیهِ السَّلام، فرمودند: به زودی حال آنها، همانگونه که دیدی می گردد، و اگر پرده ها کنار می رفت با آنها غذا نمی خوردید و آب نمی نوشیدید و مجالست نمی کردید و معاشرت نمی کردید و این برتری و فضیلت شما بر آنهاست.
35- عَنْ عبداللَّهِ بْنِ أَبِی یَعْفُورٍ قَالَ قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اَللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ إِنِّی أُخَالِطُ اَلنَّاسَ فَیَکْثُرُ عَجَبِی مِنْ أَقْوَامٍ لاَ یَتَوَلَّوْنَکُمْ وَ یَتَوَلَّوْنَ فُلاناً وَ فُلاَناً لَهُمْ أَمانَةٌ وصِدْقٌ وَ وَفاءٌ وَ أَقْوَامٍ یَتَوَلَّوْنَکُمْ لَیْسَ لَهُمْ تِلْکَ الْأَمَانَةُ ولا الوَفَاءُ وَ لاَ الصِّدْقُ قَالَ فَاسْتَوَی أَبُو عَبْدِاللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ جَالِسَاً وَ أَقْبَلَ عَلَی کَالْغَضْبَانِ ثُمَّ قَالَ لاَ دِینَ لِمَنْ دَانَ بِوِلایَةِ إِمَامٍ جَائِرٍ لَیْسَ مِنَ اللَّهِ وَلاَ عَتْبَ عَلَی مَنْ دَانَ بِوَلاَیَةِ إِمَامٍ عَدْلٍ مِنَ اللَّهِ قَال قَالَتْ لا دینَ لِأُولَئِکَ ولا عَتْبَ عَلی هَؤُلاءِ فَقَالَ نَعَمْ لا دِینَ لاولَئِک ولا عَتْبَ عَلَی هَؤُلاءِ ثُمَّ قالَ أَمَا تَسْمَعُ لِقَولِ اللَّهِ«اللّهُ وَلِیُّ الَّذِینَ آمَنُواْ یُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَی النُّوُرِ»یُخْرِجُهُمْ مِنْ ظُلُمَاتِ الذُّنُوبِ إِلَی نُورِ اَلتَّوْبَةِ وَ اَلْمَغْفِرَةِ لِوَلاَیَتِهِمْ کُلَّ إِمَامٍ عَادِلٍ مِنَ اَللَّهِ قَالَ اَللَّه» وَالَّذِینَ کَفَرُواْ أَوْلِیَآؤُهُمُ الطَّاغُوتُ یُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَی الظُّلُمَاتِ»قَالَ قُلْتُ أَلْیَسُ اَللَّهُ عَنَی بِهَا اَلْکُفَّارُ حِینَ قَالَ«وَالَّذِینَ کَفَرُواْ» قَالَ فَقَالَ وَ أَیُّ نُورٍ لِلْکَافِرِ وَ هُوَ کَافِرٌ فَأُخْرِجَ مِنْهُ الی اَلظُّلُمَاتِ إِنَّمَا عُنِیَ اَللَّهُ بهَذَا أَنَّهُمْ کَانُوا عَلَی نُورِ اَلْإِسْلاَمِ فَلَمَّا أَنْ تَوَلَّوْا کُلَّ إِمَامٍ جَائِرٍ لَیْسَ مِنَ اَللَّهِ خَرَجُوا بِوَلاَیَتِهِمْ إِیَّاهُمْ مِنْ نُورِ اَلْإِسْلاَمِ إِلَی ظُلُمَاتِ الْکُفْرِ فَأَوْجَبَ لَهُمُ النَّارَ مَعَ الْکُفَّارِ فَقَالَ «أُوْلَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ»(1)
1) تفسیر العیاشی1/ 138
35- عبدالله بن ابی یعفور گوید به امام صادق عَلَیهِ السَّلام عرض کردم: من با مردم معاشرت می کنم و متعجبم از گروهی که ولایت شما را نپذیرفته و در ولایت فلانی و فلانی به سر می برند. با این حال آنها را اهل امانتداری و راستی و وفای به عهد می یابم، و مردمی هم هستند که ولایت شما را پذیرفته در حالیکه اهل امانتداری و راستی و وفای به عهد نیستند. پس امام صادق عَلَیهِ السَّلام در حالیکه نشسته بودند جای خویش را استوار کرده و با حالت غضب رو به من کرده و فرمودند: کسیکه به ولایت امام ظالمی که از جانب خدا نیست معتقد باشد دین ندارد و هیچ سرزنشی بر کسیکه معتقد به ولایت امام عادلی که از جانب خداست، وارد نیست. عرض کردم گروه اول دین ندارند و سرزنش و عتابی بر گروه دوم نیست؟! فرمودند: بلی، آن گروه دین ندارند و سرزنشی بر این دسته نیست. سپس فرمودند: آیا قول خداوند را نشنیده ای که فرمود: «خداوند ولی مؤمنین است و آنها را از تاریکیها به نور خارج می سازد» آنان را به خاطر ولایت امام عادلی که از جانب خداست از تاریکی های گناه به نور توبه و مغفرت خارج می کند و باز فرمود که: «طاغوت، اولیاء کافرین است و آنها را از نور به سوی تاریکیها خارج می کند». عرض کردم:
آیا مقصود خداوند در این آیه کافرین نیست؟ آنجا که فرمود: «والذین کفروا» پس اگر چنین است چرا شما این قسمت آیه را تأویل به پیروان امامان گمراهی فرمودید؟ امام فرمودند: آیا کافر نوری دارد که از آن به سوی تاریکی ها خارج شود؟ همانا قصد خداوند از آن آیه چنین است که آنها بر نور اسلام بودند پس چون ولایت امام جائری را که از جانب خدا نیست پذیرفتند، به واسطه ی این ولایت، از نور اسلام به تاریکی های کفر خارج میشوند پس خداوند برای آنها (عذاب) آتش را همراه با کفار واجب گردانید. پس فرمود:
اینان اصحاب آتش هستند و در آن جاودان خواهند بود».
إِنَّ اللَّهَ یُدافِعُ عَنِ الَّذینَ آمَنوا(حج/38)
فصل سوم: فضائل شیعیان و محبین ائمه علیهم السلام در آخرت
اشاره
1- یَرفَقُ مَلکُ المَوتِ الشیعةِ
1-عَن عَلی بِنِ الحُسَین عَلیهِمَا السَّلام عَن رَسُولِ الله صَلَی اللهُ عَلیهِ وَآلِه قَالَ:وَ الَّذِی نَفْسِی بِیَدِهِ لَا تُفَارِقُ رُوحٌ جَسَدَ صَاحِبِهَا حَتَّی یَأْکُلَ مِنْ ثِمَارِ الْجَنَّةِ أَوْ مِنْ شَجَرَةِ الزَّقُّومِ وَ حِینَ یَرَی مَلَکَ الْمَوْتِ یَرَانِی وَ یَرَی عَلِیّاً وَ فَاطِمَةَ وَ حَسَناً وَ حُسَیْناً فَإِنْ کَانَ یُحِبُّنَا قُلْتُ: یَا مَلَکَ الْمَوْتِ ارْفُقْ بِهِ إِنَّهُ کَانَ یُحِبُّنِی وَ یُحِبُّ أَهْلَبَیْتِی وَ إِنْ کَانَ یُبْغِضُنَا قُلْتُ: یَا مَلَکَ الْمَوْتِ شَدِّدْ عَلَیْهِ إِنَّهُ کَانَ یُبْغِضُنِی وَ یُبْغِضُ أَهْلَبَیْتِی.(1)
2- أحادیثُ نَبویُّ فِی فَضلِ مُحبّی الأَئِمَّةِ عَلَیهِم ُالسَّلام فِی الآخِرَةِ
1- قالَ رَسُولُ الله صَلَی اللهُ عَلَیهِ وَآلِه:حُبّی و حُبُّ أهلِبَیْتی یَنفِعٌ عندَ المَوتِ وَ فِی القَبرِ وَ یِومَ القِیامَةِ وعندأهْوالُ العِظامِ و فِی النَّشرِ وَعِندَ المِیزانِ و عِندَ الحِسابِ(2)
2- قالَ رسُولُ صَلَی اللهُ عَلَیهِ وَ آلِه :حُبّی و حُبُّ أهلِ بَیْتی نافِعٌ فی سَبعِ مَواطِنَ أهْوالُهنَّ عظیمةٌ: عِند الوَفاةِ ، و فی القَبرِ ، و عِند النُّشورِ، و عِند الکِتابِ ، و عِند الحِسابِ ، و عِند المیزانِ ، و عِند الصِّراطِ(3)
1- ملک الموت با شیعه با نرمی و مدارا رفتار می کند
1- علی بن الحسین علی فرمودند: رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه فرمودند: قسم به کسیکه جانم به دست اوست روح از جسد صاحبش جدا نمی شود مگر اینکه از میوه های بهشت و یا از درخت زقّوم جهنم بخورد. و هنگامیکه عزرائیل را می بیند من و علی و فاطمه و حسن و حسین را نیز مشاهده می کند. پس اگر محبّ ما باشد به ملک الموت می گویم: با او نرمی و مدارا کن همانا او از محبین من و اهل بیت من است و اگر دشمن ما باشد می گویم: ای عزرائیل بر او سخت بگیر همانا او از دشمنان من و دشمنان اهل بیت من است.
2- احادیث نبوی در مورد فضائل محبین ائمه عَلَیهِم السَّلام در آخرت
1- رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه فرمودند: دوستی من و دوستی اهل بیت من در هنگام مردن و در قبر و روز قیامت و در نزد هول و ترس های بزرگ و در زمان برانگیخته شدن و در نزد میزان و هنگام حساب نافع و سودمند است.
2- رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه و فرمودند: محبت من محبت اهل بیت من در هفت موضع که ترس و هول آنها عظیم است نافع است: هنگام وفات و در قبر، و هنگام بر انگیخته شدن (نشر) و هنگام کتاب (زمانیکه نامه اعمال به دست افراد داده شود)، و هنگام حساب، و نزد میزان و صراط.
3-قَالَ رَسُولُ الله صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه مَنْ مَاتَ عَلَی حُبِّ آلِ مُحَمَّدٍ مَاتَ شَهِیداً أَلَا وَ مَنْ مَاتَ عَلَی حُبِّ آلِ مُحَمَّدٍ مَاتَ مَغْفُوراً لَهُ أَلَا وَ مَنْ مَاتَ عَلَی حُبِّ آلِ مُحَمَّدٍ مَاتَ تَائِباً أَلَا وَ مَنْ مَاتَ عَلَی حُبِّ آلِ مُحَمَّدٍ مَاتَ مُؤْمِناً مُسْتَکْمِلَ الْإِیمَانِ أَلَا وَ مَنْ مَاتَ عَلَی حُبِّ آلِ مُحَمَّدٍ بَشَّرَهُ مَلَکُ الْمَوْتِ بِالْجَنَّةِ ثُمَّ مُنْکَرٌ وَ نَکِیرٌ أَلَا وَ مَنْ مَاتَ عَلَی حُبِّ آلِ مُحَمَّدٍ یُزَفُّ إِلَی الْجَنَّةِ کَمَا تُزَفُّ الْعَرُوسُ إِلَی بَیْتِ زَوْجِهَا أَلَا وَ مَنْ مَاتَ عَلَی حُبِّ آلِ مُحَمَّدٍ فُتِحَ الله لَهُ بَابَینِ مِن الْجَنَّةِ أَلَا وَ مَنْ مَاتَ عَلَی حُبِّ آلِ مُحَمَّدٍ جَعَلَ اللَّهُ زوّارَ قَبْرَهُ مَلَائِکَةِ الرَّحْمَةِ أَلَا وَ مَنْ مَاتَ عَلَی حُبِّ آلِ مُحَمَّدٍ مَاتَ عَلَی السُّنَّةِ وَ الْجَمَاعَةِ أَلَا وَ مَنْ مَاتَ عَلَی بُغْضِ آلِ مُحَمَّدٍ جَاءَ یَوْمَ الْقِیَامَةِ مَکْتُوبٌاً بَیْنَ عَیْنَیْهِ آیِسٌ مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ تَعالی أَلَا وَ مَنْ مَاتَ عَلَی بُغْضِ آلِ مُحَمَّدٍ مَاتَ کَافِراً أَلَا وَ مَنْ مَاتَ عَلَی بُغْضِ آلِ مُحَمَّدٍ لَمْ یَشَمَّ رَائِحَةَالجَنَّةِ.(1)ُ
4- عَن عَلی بن الحُسین عَلَیهِم ُالسَّلام قالَ:قالَ سَلمانِ الفارسی ُرَحمَةُ الله عَلیه:کنتُ ذاتَ یَومٍ جالِسا عندَ رسُول الله إذ أقبَلَ علیَّ بنُ أبی طالب فقالَ لَهُ:ألا أبَشِّرُکَ یا عَلِیُّ؟ قالَ: بَلَی یا رَسُولَ الله قالَ:هذا حَبِیبِی جَبرَئیلُ یُخبِرُنی عنِ اللّه ِ عَزَّوَجَلَّ أنّه قد أعطی مُحِبَّیکَ و شِیعَتَکَ سَبعَ خِصالٍ : الرِّفقَ عِندَ المَوتِ ، و الاُنسَ عِندَ الوَحشَةِ ،وَ النُّورَ عِندَ الظُّلمَةِ ، و الأمنَ عِندَ الفَزَعِ ، و القِسطَ عِندَ المِیزانِ وَ الجَوازَ عَلَی الصِّراطِ ، و دُخولَ الجَنَّةِ قَبلَ سائرِ الناسِ مِن الاُّمَمِ بثمانینَ عاما
1) بشارة المصطفی /304
3- رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه فرمودند: هر که بر حبّ و دوستی آل محمّد بمیرد شهید است. بدانید هر که برمحبت آل محمد بمیرد آمرزیده است. بدانید هر که برحبّ آل محمد بمیرد توبه اش پذیرفته است. بدانید هر که بر حبّ آل محمّد بمیرد با ایمان کامل مرده است. بدانید هر که بر حب آل محمّد بمیرد ملک الموت و سپس منکر و نکیر او را به بهشت بشارت میدهند. بدانید هر که بر حب آل محمّد بمیرد همانگونه که عروس به خانه ی همسرش می رود او نیز به سمت بهشت می شتابد. بدانید هر که بر حب آل محمّد بمیرد خداوند دو در از بهشت بر او باز می کند. بدانید هرکه بر حب آل محمد بمیرد خداوند ملائکه ی رحمت را زائران قبر او قرار میدهد. بدانید هر که بر حب آل محمد بمیرد بر سنت و جماعت مرده است. بدانید هرکه بر بغض و دشمنی آل محمد بمیرد در حالی در روز قیامت وارد محشر می شود که بین دو چشمش نوشته شده: «مأیوس از رحمت خدا» بدانید هر که بر بغض آل محمد بمیرد کافر مرده است. بدانید هر که بر بغض آل محمد بمیرد بوی بهشت را استشمام نخواهد کرد.
4- امام سجاد عَلَیهِ السَّلام فرمودند: سلمان فارسی که خدایش رحمت کند نقل کرد: روزی در محضر رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه نشسته بودم که ناگاه علی بن ابیطالب تشریف آوردند پس رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه فرمودند: این حبیب و دوست من جبرئیل است که از جانب خداوند عزوجل به من خبر داد که همانا خداوند به محبین و شیعیان تو هفت خصلت را عطا فرموده است: راحتی هنگام مرگ، اُنس هنگام وحشت، نور هنگام ظلمت، امان هنگام ترس و فزع، قسط نزد میزان، جواز عبور بر صراط، و داخل شدن در بهشت هشتاد سال زودتر از سایر مردم امت ها.
5-عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ سَأَلْتُ اَلنَّبِیَّ صَلَی اللهُ عَلَیهِ وَآلِه عَنْ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ عَلَیهِ السَّلامُ فَغَضِبَ وقَالَ مَابَالُ أَقْوَامٍ یَذْکُرُونَ مَنْزِلَةَ مَنْ لَهُ مَنزِلَةٌ کَمَنزِلَتی ألا وَمَن أحَبَّ عَلِیّاً فَقَد أَحَبَّنِی وَمَن أَحَبَّنِی رِضی اللَّهُ عَنْهُ مِنْ رِضَی اللَّهِ عَنْهُ کَافَاهُ بِالجَنَّةِ ألا وَمَن أَحَبَّ عَلِیّاً یَقْبَلُ اَللَّهُ صلاتهُ وصیامَهُ وقِیَامَهُ وَ اسْتَجَابَ اللَّهُ لَهُ دُعاءَهُ ألا وَمَن أحَبَّ عَلِیّاً فَقَدِ اسْتَغْفَرَتْ لَهُ المَلائِکَةُ وفُتِحَتْ لَهُ أبوابُ الجَنَّةِ فَیَدخُلُ مِن اَیِّ بابٍ شَاءَ بِغَیرِ حِسابٍ ألا وَمَن أحَبَّ عَلِیّاً لا یَخرُجُ مِنَ اَلدُّنْیَا حَتَّی یَشْرَبَ مِنَ اَلْکَوْثَرِ وَ یَاکِلٌ مِن شَجَرَةٍ طُوبِی وَ یَری مَکانَهُ مِنَ الْجَنَّةِ ألا وَمَن أَحَبَّ عَلِیّاً هَوَّنَ اللَّهُ تَبَارَکَ وتَعَالی عَلَیْهِ سَکَرَاتِ اَلْمَوْتِ وَ جَعَلَ قَبرَهُ رَوْضَةً مِن رِیاضِ الجَنَّةِ ألا وَمَن أَحَبَّ عَلِیّاً أعطاهُ اللَّهُ بِعَدَدِ کُلِّ عِرقٍ فی بَدَنِهِ حَوراءُ وَیُشَفَّعُ فی ثَمانینَ مِن أَهلِ بَیتِهِ وَ لَهُ بِکُلِّ شَعرَةٍ فِی بَدَنِهِ مَدینَةً فِی الْجَنَّةِ الاّ وَمَن أَحَبَّ عَلِیّاً بَعَثَ اللَّه اِلیهِ مَلَکَ اَلْمَوْتِ یَرفُقُ بِهِ وَ دَفَعَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ عَنهُ هَولَ مُنکَرٍ وَنَکیرٍ وَنَوَّرَ قَلبَهُ وَبَیَّضَ وَجهَهُ الاّ وَمَن اَحِبَّ عَلِیّاً أظَلَّهُ اللَّهُ فِی ظِلِّ عَرْشِهِ مَعَ الشُّهَدَاءِ وَ الصِّدِّیقینَ الاّ وَمَن أَحَبَّ عَلِیّاً نَجَّاهُ اللَّهُ مِنَ النَّارِ اِلاّ وَمَن اَحِبَّ عَلِیّاً تَقَبَّلَ اللَّهُ مِنْهُ حَسَناتِهِ وَ تَجاوَزَ عَنْ سَیِّئاتِهِ وَ کانَ فی الجَنَّةِ رَفِیقَ حَمْزَةَ سَیِّدِ الشُّهَداءِ الاّ وَمَن أَحَبَّ عَلِیّاً ثَبَّتَ اَلْحِکْمة فِی قَلبِهِ وَ أَجْرَی عَلَی لِسَانِهِ الصَّوَابَ وَ فَتَحَ اللَّهُ لَهُ أَبْوَابَ الرَّحْمَةِ الا وَمَن أَحَبَّ عَلِیّاً سَمَّی فِی السَّمَاوَاتِ أَسِیرَ اللَّهِ فِی الْأَرْضِ ألا ومَن أحَبَّ عَلِیّاً نَادَاهُ مَلَکٌ مِنْ تَحْتِ اَلْعَرْشِ یَا عَبْدَ اَللَّه اِسْتَأْنِفِ اَلْعَمَلَ فَقَدْ غَفَرَ اَللَّهُ لَک الذُّنوبَ کُلَّها الا وَمَن أَحَبَّ عَلِیّاً جاءَ یَوْمَ القِیامَةِ وَ وَجهُهُ کَالقَمَرِ لَیلَةَ البَدرِ الاّ وَمَن أَحَبَّ عَلیّاً وَضَعَ اَللَّهُ عَلَی رَأسِهِ تاجَ الکَرامَةِ وَ ألْبَسَهُ حُلَّةَ الکَرامَةِ ألا وَمَن أحَبَّ عَلِیّاً مَرَّ عَلَی الصِّرَاطِ کَالْبَرْقِ الْخَاطِفِ اَلاّ ومَن أَحَبَّ عَلِیّاً تَوَلاَّهُ کَتَبَ اَللَّهُ لَهُ بَرَاءَةً مِنَ النَّارِ وَ جَوَازاً عَلَی الصِّرَاطِ وَ أماناً مِنَ العَذابِ اَلا وَمَن أَحَبَّ عَلِیّاً لا یَنْشَرِلُهُ دِیوانٌ ولاَتَنْصِبُ لَهُ مِیزانٌ وَ یُقَالُ لَهُ أَوْ قِیلَ لَهُ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ بِغَیْرِ حِسَابٍ اِلاّ مَنْ اَحَبَّ آل
5- فرزند عمر گوید که از پیامبری درباره ی علی بن ابیطالب عَلَیهِ السَّلام سؤال کردم. پس غضب کرده و فرمودند: چه می شود مردمانی را که درباره ی کسی از من سؤال می کنند که جایگاهش چون من است. بدانید هر که علی را دوست بدارد مرا دوست داشته است و هر که مرا دوست داشته باشد خداوند از او راضی است و هر که خدا از او راضی باشد به بهشت او را جزا دهد. هرکه علی را دوست بدارد خداوند نماز و روزه و قیامش (عبادات و شب زنده داری هایش) را قبول فرموده و دعایش را مستجاب می کند. بدانید هر که علی را دوست بدارد ملائک برایش استغفار می کنند و درهای بهشت برایش گشوده می شود و از هر دری که بخواهد بدون حساب وارد بهشت می شود. بدانید هر که علی را دوست بدارد از دنیا خارج نمی شود تا اینکه از کوثر بنوشد و از درخت طوبی بخورد و جایگاهش را در بهشت ببیند. بدانید هر که علی را دوست بدارد خداوند سکرات مرگ را بر او آسان می کند و قبرش را بستانی از بستان های بهشت قرار میدهد. بدانید هر که علی را دوست بدارد خداوند به تعداد تمام رگهای بدنش به او از زنان بهشتی که حورالعین نام دارند عطا کرده و به او اجازه دهد که هشتاد نفر از اهل بیتش را شفاعت کند و به ازاء هر مویی که در بدن دارد شهری در بهشت به او می بخشد. بدانید هر که علی را دوست بدارد خداوند ملک الموت را در حالی بسوی او می فرستد که به او مهربان باشد و ارفاق کند و هراس منکر و نکیر را از او دفع می کند و قلبش را منور و صورتش را سفید می گرداند. بدانید هر که علی را دوست بدارد خداوند او را از آتش نجات می دهد. بدانید هرکه علی را دوست بدارد خداوند حسناتش را می پذیرد و از سیئاتش در می گذرد و در بهشت رفیق حمزه ی سیدالشهداء خواهد بود. بدانید هر که علی را دوست بدارد حکمت در قلبش ثابت می گردد و کلمات پسندیده بر زبانش جاری شده و درهای رحمت بر او گشوده می شود. بدانید هر که علی را دوست بدارد در آسمانها، اسیر خدا درزمین نامیده می شود. بدانید هر که علی را دوست بدارد فرشته ای از زیر عرش او را ندا میدهد ای بنده ی خدا عمل را از نو شروع کن که بی شک خداوند تمامی گناهان تو را آمرزیده است. بدانید هر که علی را دوست بدارد در حالی وارد قیامت می شود که صورتش مانند ماه شب چهارده درخشان است. بدانید هرکه علی را دوست بدارد خداوند تاج کرامت را بر سرش می گذارد و جامه ی کرامت را بر او می پوشاند. بدانید هر که علی را دوست بدارد همچون برق سریع (رباینده) بر صراط عبور کند. بدانید هر که علی را دوست بدارد و او را ولی خود قرار دهد خداوند برائت از آتش و جواز (عبور) بر صراط و امان از عذاب را برای او می نویسد. و هر که علی را دوست بدارد نامه ی اعمالش منتشر و گشوده نمی شود و میزان برای او برپا نمی شود و به او گفته میشود بدون حساب وارد بهشت شو.
مُحَمَّدٍ أَمِنَ مِنَ الْحِسَابِ وَ المیزانِ وَ الصِّراطِ ألا وَمَن مَاتَ علی حُبِّ آلِ مُحَمَّدٍ صَافَحَتْهُ المَلائِکَةُ وِزَارَةَ الأَنْبِیَاءِ وَ قَضَی اَللَّهُ لَهُ کُلَّ حاجَةٍ کَانَتْ لَهُ عِندَ اللَّهِ عزَّوجل ألا وَمَن ماتَ عَلَی حُبِّ آلِ مُحَمَّدٍ فَأَنَا کَفِیلُهُ بِالْجَنَّةِ قَالَهَا ثَلاثاً(1)
6- قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّی اَللَّهُ وَعَلَیْهِ وَ آلِهِ أَمَّا اِنّ مِن شِیعَةِ عَلیٍّ عَلَیْهِ السَّلاَمُ لَمَنْ یَأْتِی یَوْمَ الْقِیَامَةِ وَ قَدْ وَضَعَ لَهُ کِفَّةَ سَیِّئَاتِهِ مِنَ الْآثَامِ مَا هُوَ أَعْظَمُ مِنَ الْجِبَالِ الرَّوَاسِی وَ اَلْبِحَارِ اَلتَّیَّارَةِ یَقُولُ الْخَلائِقُ هَلَکَ هَذَا اَلْعَبْدُ فَلاَ یَشُکُّونَ أَنَّهُ مِنَ اَلْهَالِکِینَ وَ فِی عَذَابِ اَللَّهِ تَعَالَی مِنَ اَلْخَالِدِینَ فَیَأْتِیهِ اَلنِّدَاءُ مِنْ قِبَلِ اَللَّهِ تَعَالَی یَا أَیُّهَا اَلْعَبْدُ الخاطِیءُ اَلْجَانِی هَذِهِ اَلذُّنُوبَ اَلْمُوبِقَاتُ فَهَلْ بِازَائِهَا حَسَنَةٌ تُکَافِئُهَا وتَدْخُلُ جَنَّةَ اللَّهِ بِرَحْمَةِ اَللَّهِ أَوْ تَزِیدُ عَلَیها فَتَدْخُلُهَا بِوَعْدِ اَللَّهِ یَقُولُ اَلْعَبْدُ لاَ أَدْرِی فَیَقُولُ مُنَادِی رَبِّنَا عَزَّوجلَّ اِنَّ رَبّی یَقُولُ نَادِ فِی عَرَصَاتِ اَلْقِیَامَةِ أَلَا أَنِّی فُلاَنُ بْنُ فُلاَنٍ مِنْ بَلَدِ کَذَا وَ کَذَا أَوْ قَرْیَةٍ کَذا وَکَذا قَدْ رُهِنْتُ بِسَیِّئَاتٍ کَأَمْثَالِ الْجِبَالِ وَ اَلْبِحَارِ وَ لاَ حَسَنَةَ لِی بازائِها فَأَی أَهْلِ هَذَا اَلْمَحْشَرِ کَانَتْ لِی عِنْدَهُ یَدٌ أَوْ عَارِفَةٌ فَلْیُغِثْنِی بِمُجَازَاتِی عَنْهَا فَهَذَا أَوَانُ شِدَّةِ حَاجَتِی اِلیها فَیُنَادِی اَلرَّجُلُ بِذَلِکَ فَأَوَّلُ مَنْ یُجِیبُهُ علی بْنُ أَبِی طَالِبٍ عَلَیْهِ السَّلاَمُ لَبَّیْکَ لَبَّیْکَ أَیُّهَا المُمتَحَنُ فِی مَحَبَّتِی الْمَظْلُومُ بِعَدَاوَتِی ثُمَّ یَأتی هُوَ وَمَن مَعَهُ عَدَدٌ کَثِیرٌ وَ جَمٌ غَفِیرٌ وَ اَنْ کَانُوا أَقَلَّ عَدَداً مِنْ خُصَمَائِهِ اَلَّذِینَ لَهُمْ قِبَلَهُ اَلظُّلاَمَاتُ فَیَقُولُ ذَلِکَ اَلْعَدَدُ یَا أَمِیرَ اَلْمُؤْمِنِینَ نَحْنُ اِخْوَانُهُ اَلْمُؤْمِنُونَ کَانَ بِنَا بَارّاً وَ لَنا مُکَرِّماً وَفِی مُعاشَرَتِهِ ایَّانا مَعَ کَثْرَةِ اِحْسانِهِ اِلَیْنا مُتَوَاضِعاً وَ قَدْ نَزَلْنَا لَهُ عَنْ جَمِیعِ طَاعَاتِنَا وَ بَذَلْنَاهَا لَهُ فَیَقُولُ عَلیُّ عَلَیْهِ السّلام فَبِمَاذَا تَدْخُلُونَ جَنَّةَ رَبِّکُمْ؟ فَیَقُولُونَ بِرَحْمَةِ اَللَّهِ اَلْوَاسِعَةِ اَلَّتِی لاَ یَعْدَمُهَا مَنْ وَالاَکَ وَ وَالَی آلَکَ یَا أَخَا رَسُولِ اَللَّهِ فَیَأْتِی اَلنِّدَاءُ مِنْ قِبَلِ اَللَّهِ تَعَالَی یَا أَخَا رَسُولِ اَللَّهِ هؤُلاَءِ اِخْوَانُهُ اَلْمُؤْمِنُونَ قَدْ بَذَلُوا لَهُ فَأَنْتَ ماذا تَبَذُلُ لَهُ فَإِنِّی أَنَا الحُکَمُ مَا بَینی وَبَیْنَهُ مِنَ الذُّنُوبِ قَدْ غَفَرْتُها لَهُ بِمُوالاتِهِ اِیّاکَ وَ مَا بَیْنَهُ وَ بَیْنَ عِبَادِی مِنَ الظُّلامَاتِ فَلا بُدَّ مِنْ فَصلی بَینَهُ وبَیْنَهُمْ فَیَقُولُ عَلَی عَلَیْهِ السَّلاَمُ یَارِبٌ أَفْعَلُ مَا تَأْمُرُنِی فَیَقُولُ اَللَّهُ تَعَالی یَا عَلی اِضْمَنْ لِخَصمانِهِ تَعْوِیضَهُمْ عَنْ ظُلاَمَاتِهِمْ قِبَلَهُ فَیَضْمَنُ لَهُمْ عَلیُّ عَلَیهِ السَّلاَمُ ذَلِکَ وَ یَقُولُ لَهُمْ اِقْتَرِحُوا عَلَی مَا شِئْتُمْ أُعْطِکُمْ عِوَضاً مِنْ ظُلاَمَاتِکُمْ قِبَلَهُ فَیَقُولُونَ یَا أَخَا رَسُولِ اَللَّهِ تَجْعَلُ لَنَا بِإِزَاءِ ظُلاَّمَانَتَا قِبَلَهُ ثَوَابُ نَفَسٍ مِنْ أَنْفَاسِکَ لَیْلَةَ بَیتُوتِکَ علی فِراشِ مُحَمَّدٍ رَسولِ اللّه صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه؟
1) بشارة المصطفی /70 و بحارالانوار124/68
بدانید هر که آل محمد را دوست بدارد از حساب و میزان و صراط در امان است. بدانید هر که بر حب آل محمد بمیرد ملائکه با او مصافحه می کنند و انبیاء به زیارت او می آیند و هر حاجتی نزد خداوند عزوجل داشته باشد، خداوند برآورده می کند. پس پیامبری صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه سه مرتبه فرمودند: بدانید هر که بر حب آل محمد بمیرد من ضمانت می کنم که اهل بهشت باشد.
6- رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه و فرمودند: بدانید که برخی از شیعیان علی عَلَیهِ السَّلام در حالی وارد قیامت می شوند که کفه گناهانشان عظیم تر از کوههای ثابت و امواج دریاهاست و خلائق می گویند این بنده هلاک می شود و هرگز در مورد هلاکت و خلود او در عذاب شکی به خود راه نمی دهند. پس از جانب خداوند متعال به او ندائی می رسد ای بنده ی خطاکار جنایتکار، این ها گناهان هلاک کننده ی توست پس آیا در عوض آنها حسنه ای داری که به اندازه ی آنها باشد، که در آن صورت به رحمت خدا به بهشت داخل شوی و یا حسناتی داری که از گناهانت بیشتر باشد که در این صورت به وعده ی خداوندوارد بهشت شوی؟ بنده پاسخ میدهد نمیدانم، پس منادی پروردگار عزوجل گوید همانا خداوند می فرماید: در عرصه های قیامت فریاد بزن که من فلان بن فلان از شهر فلان یا از روستای فلان هستم که به واسطه ارتکاب گناهانی مانند کوه ها و دریاها گرفتار شده ام و در عوض آنها هیچ حسنه ای ندارم پس کدامیک از اهل این محشر است که کاری برای او کرده باشم تا در اینجا به فریاد من برسد و مرا از مجازات نجات بخشد، زیرا که اکنون ساعتی است که من شدیدا به آن محتاجم. پس آن مرد همواره ندا میدهد و اولین کسی که جواب او را میدهد علی بن ابیطالب عَلَیهِ السَّلام است که می فرماید: لبیک لبیک ای کسیکه در محبت من امتحان شدی و به واسطه ی دوستی با من بر تو ستم شده است. سپس در حالی که تعداد بسیاری و جماعت شریفی به همراه دارند تشریف می آورند اگر چه تعدادشان از کسانیکه آن مرد به آنها ستم کرده است کمتر است. پس آن جمعی که همراه مولا هستند گویند ای امیرمؤمنان ما برادران مؤمنش هستیم، او به ما نیکی کرده و ما را گرامی داشته و علیرغم زیادی احسانش به ما، متواضع بوده است. همه ی طاعاتمان را به او بخشیم (تا از مرحله هلاک دراید) پس علی عَلَیهِ السَّلام می فرمایند: پس در این صورت خودتان به چه چیزی به بهشت پروردگارتان داخل می شوید؟ جواب دهند: ای برادر رسول خدا به رحمت واسعه ی خداوند که هر که ولایت تو و آل تو را داشته باشد آن را از دست نمی دهد ما نیز بهشتی خواهیم شد.
فَیَقُولُ عَلِیٌ عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَدْ وَهَبْتُ ذَلِکَ لَکُمْ فَیَقُولُ اَللَّهُ عَزَّوجلَّ فَانْظُرْ یَا عِبادِی الآنَ الَیَّ ما نِلتُموهُ مِن عَلِیٍ فَدَاء لِصاحِبِهِ مِنْ ظُلاَمَاتِکُمْ و یُظهرِلُهُم ثَوابُ نَفَسٍ وَاحِدٍ فِی اَلْجِنَانِ مِنْ عَجَائِبِ قُصُورِهَا وَ خَیْرَاتِهَا فَیَکُونُ ذَلِکَ مَایَرْضِیَ اَللَّهُ عزوجل بِهِ خُصَمَاءَ اولئک اَلْمُومِنِینَ ثُمَّ یُرِیهِمْ بَعْدَ ذَلِکَ مِنَ اَلدَّرَجَاتِ وَ اَلْمَنَازِلِ مَا لاَ عَیْنٌ رَأَتْ وَ لاَ أُذُنٌ سَمِعَتْ وَ لاَ خَطَرَ عَلَیَّ قَلْبُ بَشَرٍ یَقُولُونَ یا رَبَّنا هَلْ بَقِیَ مِن جِنَانِکَ شَیْءٌ کَانَ هَذا اذا کُلُّهُ لَنَا فَأَیْنَ تَحِلُّ سَائِرُ عِبَادِکَ الْمُومِنِینَ وَ الاِنْبِیاءِ وَ الصِّدِّیقینَ وَالشُّهَداءَ وَ الصَّالِحِینَ وَ یُخَیَّلُ الیهم عِندَ ذَلِکَ أَنَّ اَلْجَنَّةَ بِأَسْرِهَا قَدْ جُعِلَتْ لَهُمْ فَیَأْتِی اَلنِّدَاءُ مِنْ قِبَلِ اَللَّهِ تَعَالَی یَا عِبَادِی هَذَا ثَوَابُ نَفَسٍ مِنْ أَنْفَاسِ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ عَلَیْهِ السَّلاَمُ اَلَّذِی اِقْتَرَحْتُمُوهُ عَلَیْهِ قَدْ جَعَلَهُ لَکُمْ فَخُذُوهُ وَ اُنْظُرُوا فَیَصِیرُونَ هُمْ وَ هَذَا المُومنُ اَلَّذِی عَوَّضَهُمْ عَلِیٌ عَلَیْهِ السَّلاَمُ فِی تِلْکَ اَلْجِنَانِ ثُمَّ یَرَوْنَ مَا یُضِیفُهُ اَللَّهُ عَزَّوجَلَّ اِلی مَمَالِکُ عَلِیٍ عَلَیْهِ السَّلاَمُ فِی الجِنان ما هُوَ أضعافُ ما بَذَلَهُ عِن وَلیّه المُوالی لَه ممّا شاءَ مَنَ الاَضعافِ الَّتی لا یَعرِفُها غَیرُه ثُمَّ قالَ رَسُولُ الله صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه«أذلکَ خیرُ نُزُلاً اَم شَجَرَةُ الزَّقُّوم»(1)اَلْمُعَدَّةُ لِمُخَالِفِی أَخِی وَ وَصِیِّی عَلِیُّ بْنُ أَبِی طَالِبٍ صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه(2)
در این هنگام از جانب خداوند تعالی ندا می رسد ای برادر رسول خدا اینان برادران مؤمن او هستند که به او بذل و بخشش کرده اند پس شما به او چه می بخشید؟
همانا من حَکَم هستم و آنچه که بین من و بین او از گناهان است به واسطه ی موالاتش به تو آمرزیدم و ناچارم در آنچه که بین او و بین عباد من از ظلم و ستم وجود دارد قضاوت کنم. پس امام علی عَلَیهِ السَّلام عرض می نماید:پروردگار من هر چه که امرکنی به او می دهم پس خداوند متعال می فرماید ای علی از جانب او برای دشمنانش ضمانت کن ظلمی که به آنان کرده است را جبران می کنی. پس حضرت علی عَلَیهِ السَّلام آن را ضمانت می کند و به آنان می فرماید هر چه می خواهید (بدون فکر) درخواست کنید تا از جانب او به جای آن ظلمها به شما عطا کنم. پس می گویند ای برادر رسول خدا در عوض حقی که بر گردن او داریم تو ثواب نَفسی از نفس هایت در شبی که برای حفظ جان پیامبر بر رختخواب آن حضرت خوابیدی به ما عطا کن؟ پس علی عَلَیهِ السَّلام می فرماید: آن را به شما هبه کردم پس خداوند عزوجّل می فرماید: ای بندگان من هم اکنون به آنچه که نائل شدید و آن فدیه ای که از جانب علی برای دوستش به عوض آن ستمها گرفتید خوب بنگرید پس برای آنها ثواب یک نَفَس علی را در بهشت که قصرهای حیرت انگیز و نیکوئی های آن می باشد ظاهر میشود، و اینگونه خداوند عزوجل، دشمنان آن مؤمنان را راضی می کند و پس از آن درجات و منازلی را به آنها نشان میدهد که هیچ چشمی ندیده و هیچ گوشی نشنیده و بر قلب هیچ بشری خطور نکرده است. آنان میگویند ای پروردگار ما آیا (دیگر) چیزی از بهشت باقی مانده است؟ اگر همه ی اینها از آن ماست پس سایر بندگان مؤمنت و انبیاء و صدیقین و شهداء و صالحین کجا سکنی می گزینند؟
در واقع چنین تصور می کنند که تمام بهشت برای آنها قرار داده شده است. پس از جانب خداوند متعال ندائی می آید: ای بندگان من این پاداش نَفَسی از انفاس علی بن ابیطالب عَلَیهِ السَّلام است که (بدون فکر) آن را در خواست کردید و او آن را برای شما قرار داد پس آن را بگیرید و نظاره کنید پس آنان و آن مؤمنی که حضرت علی عَلَیهِ السَّلام به جای او به آنها معوّض داده بود در آن بهشت قرار می گیرند و سپس همگی آنچه را که خداوند عزوجل به ممالک علی عَلَیهِ السَّلام در بهشت اضافه می کند، که چندین برابر آن چیزی است که امام به آن طلبکاران بخشیده اند، می بینند و آن از چیزهای مضاعفی است که او خواهان آن باشد و هیچکس جز او آنها را نمی شناسد سپس رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه فرمودند: «آیا این پذیرایی بهتر است یا درخت زقّوم» که برای مخالفین برادر و وصی من علی بن ابیطالب عَلَیهِ السَّلام آماده گردیده است.
3-إنَّ الائِمةَ عَلَیهِ السَّلام لَیَشفَعونَ لِلشیعَةِ
1- عَنْ أَبِی عَبْدِ اَللَّهِ عَلَیْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: وَ اَللَّهِ لَنَشْفَعَنَّ لِشِیعَتِنَاحَتَّی یَقُولَ عَدُوُّنَا: «فَما لَنا مِنْ شافِعِینَ *وَ لا صَدِیقٍ حَمِیمٍ(1)»(2)
2- عَنْ أَبِی عَبْدِ اَللَّهِ عَلَیهِ السَّلامُ عَنْ أَبِیهِ عَنْ عَلِیٍّ عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَالَ: إِنَّ لِلْجَنَّةِ ثَمَانِیَةَ أَبْوَابٍ بَابٌ یَدْخُلُ مِنْهُ اَلنَّبِیُّونَ وَ اَلصِّدِّیقُونَ وَ بَابٌ یَدْخُلُ مِنْهُ اَلشُّهَدَاءُ وَ اَلصَّالِحُونَ وَ خَمْسَةُ أَبْوَابٍ یَدْخُلُ مِنْهَا شِیعَتُنَا وَ مُحِبُّونَا فَلاَ أَزَالُ وَاقِفاً عَلَی اَلصِّرَاطِ أَدْعُو وَ أَقُولُ :رَبِّ سَلِّمْ شِیعَتِی وَ مُحِبِّی وَ أَنْصَارِی وَ مَنْ تَوَلاَّنِی فِی دَارِ اَلدُّنْیَا فَإِذَا اَلنِّدَاءُ مِنْ بُطْنَانِ اَلْعَرْشِ قَدْ أُجِیبَتْ دَعْوَتُکَ وَ شُفِّعْتَک فِی شِیعَتِکَ وَ یُشَفَّعُ کُلُّ رَجُلٍ مِنْ شِیعَتِی وَ مَنْ تَوَلاَّنِی وَ نَصَرَنِی وَ حَارَبَ مَنْ حَارَبَنِی بِفِعْلٍ أَوْ قَوْلٍ فِی سَبْعِینَ أَلْفَ مِنْ جِیرَانِهِ وَ أَقْرِبَائِهِ وَ بَابٌ یَدْخُلُ مِنْهُ سَائِرُ اَلْمُسْلِمِینَ مِمَّنْ شَهِدَ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَ لَمْ یَکُنْ فِی قَلْبِهِ مِثِقالُ ذَرَّةٍ مِنْ بُغْضِنَا أَهْلَ اَلْبَیْتِ.(3)
3-عَنْ فُراتِ بْنِ أَحنَفَ قَالَ کُنْتُ عِنْدَ أَبِی عَبْدِاللَّهِ عَلَیْهِ اَلسَّلاَمُ اِذ دَخَلَ عَلَیْهِ رَجُلٌ مِنْ هَؤُلاَءِ المَلاعِینَ فَقَالَ وَ اَللَّهِ لَأَسُوءَنَّهُ فِی شِیعَتِهِ فَقَالَ یَا أَبَا عَبْداللَّهِ أَقْبِلْ إِلَی فَلَمْ یَقبَل اِلیه فَأَعَادَ فَلَمْ یُقْبِلْ إِلَیْهِ ثُمَّ أَعَادَ الثَّالِثَةَ فَقَالَ هَا أَنَا ذَا مُقْبِلٌ فَقُلْ ولَنْ تَقُولَ خَیْراً فَقَالَ اَنَّ شِیعَتَکَ یَشْرَبُونَ النَّبِیذَ فَقَالَ وَ مَا بَأْسٌ بِالنَّبِیدِ أَخْبَرَنِی أَبِی عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اَللَّهِ أَنَّ أَصْحَابَ رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّیَ اَللَّهُ وَعَلَیهِ وَ آلِهِ کَانُوا یَشْرَبُونَ النَّبِیذَ فَقَالَ لَسْتُ أَعْنِیکَ النَّبِیذَ أَعْنِیکَ الْمُسْکِرَ فَقَالَ شِیعَتُنَا أَزْکَی وأَطْهَرُ مِن أَن یُجْرَی لِلشَّیْطَانِ فِی أَمْعَائِهِمْ رَسِیسٌ و ان فَعَلَ ذلِکَ المَخذولُ مِنهُم فَیَجِدُ رَبّاً رَءُوفاً ونَبِیّاً بِالإِسْتِغْفارِ لَهُ عَطوفاً وَ وَلِیّاً لَهُ عِنْدَ الْحَوْضِ وَلُوفاً وَ تَکُونُ وَ أَصْحَابَکَ بِبَرَهُوتَ عَطُوفاً قَالَ فأفحم الرَّجُلُ وَ سَکَتَ ثُمَّ قَالَ لَسْتُ أَعْنِیکَ اَلْمُسْکِرَ اِنما أَعْنِیکَ اَلْخَمْرَ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَیهِ السَّلام.
3- ائمه عَلَیهِم ُالسَّلام شیعیان را حتما شفاعت می کنند
1- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: قسم بخدا حتما شیعیانمان را شفاعت می کنیم تا اینکه دشمنان ما بگویند« برای ما هیچ شفاعت کننده و هیچ دوست صمیمی ای نیست».
2- امام صادق عَلَیهِ السَّلام از پدرشان از قول امام علی عَلَیهِ السَّلام نقل فرمودند که همانا بهشت را هشت در است: دری که از آن پیامبران و صدیقین داخل می شوند و دری که از آن شهدا و صالحین داخل می شوند و پنج در که از آنها شیعیان و محبین ما داخل می شوند پس پیوسته من بر صراط ایستاده و دعا می کنم و می گویم: ای پروردگار من، شیعیان، محبین و یارانم را و هر که مرا در دار دنیا دوست داشته است سلامت بدار، پس آنگاه از میان عرش ندا میرسد که دعوتت را اجابت کردم و تو را شفیع شیعیانت قرار دادم و هر مردی از شیعیان من و آن کسی که مرا دوست دارد و مرا یاری کرده و با آنکه با من می جنگد، جنگیده و یا حداقل با زبانش با ایشان مخالفت کرده، هفتاد هزار نفر از همسایگان و خویشاوندانش را شفاعت می کند. و اما از در هشتم بهشت مسلمانانی که به "لااله الا الله" شهادت داده اند و در قلبشان ذره ای از بغض ما اهل بیت وجود نداشته است، داخل می شوند.
3- فرات بن احنف گفت نزد امام صادق عَلَیهِ السَّلام بودم که مردی از این دورشدگان از رحمت خدا (دشمنان اهل بیت عَلَیهِم ُالسَّلام ) بر او وارد شد و عرض کرد قسم به خدا او را درباره ی شیعیانش ناراحت خواهم کرد. پس گفت: ای ابا عبدالله به من نگاه کن پس امام رو به او نکردند، دوباره امام را صدا زد و حضرت نیز به او نگاه نکردند. سپس برای بار سوم تکرار کرد که در این مرتبه امام فرمودند: به تو رو کردم پس بگو و هرگز خیر نمی گویی. پس آن مرد گفت همانا شیعیان شما نبیذ (آب انگور) می نوشند امام فرمودند اشکالی ندارد پدرم از جابر بن عبدالله نقل فرمودند که اصحاب رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه نبیذ می نوشیدند. پس گفت: مراد من نبیذنیست قصد من مسکر (آنچه مست می کند) است. پس امام فرمودند: شیعیان ما پاکتر و طاهرتر از آن هستند که برای شیطان در معده هایشان جایگاه ثابتی باشد و اگر شخص بی یاوری (دیگر شیعیان او را رها کرده و در ترک این عمل یاریش نمی کنند) از دوستان ما چنین باشد پروردگار مهربانی می یابد و پیامبری دارد که با عطوفت برای او استغفار می کند و در کنار حوض (کوثر) ولی و سرپرستی می یابد که با انس و مهربانی او را از وحشت خارج می نماید و تو و اصحابت در برهوت محزونید و دائما در حسرت می باشید. پس آن مرد از پاسخ عاجز ماند و سکوت کرد. سپس گفت قصد من مسکر نبود قصد من خمر (شراب) بود پس امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: خداوند زبانت را از تو بگیرد، از اینکه امروز ما را در مورد شیعیانمان اذیت کنی چه عائد تو می شود؟! پدرم از امام سجاد عَلَیهِ السَّلام
سَلَبَکَ اَللَّهُ لِسَانَکَ مَالِکَ تُؤْذِینَا فِی شِیعَتِنَا مِنَذُ اَلْیَوْمِ أخبَرَنِی أَبِی عَنْ عَلِیِّ بْنِ اَلْحُسَیْنِ عَنْ أَبِیهِ عَنْ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ عَلَیْهِ السَّلاَمُ عَنْ رَسُولِ اَللَّهِ صَلی اَللَّهُ وَعَلَیهِ وَ آلِهِ عَنْ جَبْرَئِیلَ عَنِ اَللَّهِ تَعَالَی أَنَّهُ قَالَ یَا مُحَمَّدُ اِنَّنی حَظَرْتُ الفِرْدَوْسَ عَلی جَمِیعِ اَلنَّبِیِّینَ حَتَّی تَدْخُلَهَا أَنْتَ وَ عَلَی وَشِیعَتِکُمَا اِلاّ مَنِ اِقْتَرَفَ مِنْهُمْ کَبِیرَةً فَاِنِّی أَبْلُوهُ فی مَالِهِ أَوْ بِخَوْفٍ مِنْ سُلْطَانِهِ حَتَّی تَلَقَاهُ اَلْمَلاَئِکَةُ بِالرَّوْحِ وَ اَلرَّیْحَانِ وَ أَنَا عَلَیْهِ غَیْرُ غَضْبَانَ فَهَلْ عِنْدَ أَصْحَابِکَ هَؤُلاَءِ شَیْءٌ مِنْ هَذَا؟(1)
4-عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَلَیْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: إِذَا کَانَ یَوْمُ الْقِیَامَةِ نَشْفَعُ فِی المُذْنِبِینَ مِن شِیعَتِنَا فَأَمَّا اَلْمُحْسِنُونَ فَقَدْ نَجَّاهُمُ اَللَّهُ(2)
5-عَنِ اَلرِّضَاعِلَیْهِ السَّلاَمُ قالَ مَا زَارَنِی أحَدٌ مِن أولیِائی عارِفاً بِحَقّی إلاّ شُفِّعتُ فیهِ یَومَ القِیامَةِ(3)
6- قالَ الصَّادِقُ علیه السّلام :شَفَاعَتَنَا لِأَهْلِ الْکَبَائِرِ مِنْ شِیعَتِنَا وَ أَمَّا التَّائِبُونَ فَإنَّ اللّهَ عَزَّوَ جَلَّ یَقُولُ «ما عَلَی اَلْمُحْسِنِینَ مِنْ سَبِیلٍ (4)» (5)
7- قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّی اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ لِعَلِیٍّ عَلَیهِ السَّلامُ یَا عَلِیُّ شِیعَتُکَ هُمُ اَلْفَائِزُونَ یَوْمَ اَلْقِیَامَةِ فَمَنْ أَهَانَ وَاحِداً مِنْهُمْ فَقَدْ أَهَانَکَ وَ مَنْ أَهَانَکَ فَقَدْ أَهَانَنِی وَ مَنْ أَهَانَنِی أَدْخَلَهُ اَللَّهُ نَارَ جَهَنَّمَ وَ بِئْسَ اَلْمَصِیرُ یَا عَلِیُّ أَنْتَ مِنِّی وَ أَنَا مِنْکَ رُوحُکَ مِنْ رُوحِی وَ طِینَتُکَ مِنْ طِینَتِی وَ شِیعَتُکَ خُلِقُوا مِنْ فَضْلِ طِینَتِنَا فَمَنْ أَحَبَّهُمْ فَقَدْ أَحَبَّنَا وَ مَنْ أَبْغَضَهُمْ فَقَدْ أَبْغَضَنَا وَ مَنْ عَادَاهُمْ فَقَدْ عَادَانَا وَ مَنْ وَدَّهُمْ فَقَدْ وَدَّنَا یَا عَلِیُّ اِنَّ شِیعَتُکَ مَغْفُورٌ لَهُمْ عَلَی مَا کَانُوا مِنْ ذُنُوبٍ وَ عُیُوبٍ یَا عَلِیُّ أَنَا اَلشَّفِیعُ لِشِیعَتِکَ غَدا إِذَا قُمْتُ اَلْمَقَامَ اَلْمَحْمُودَ فَبَشِّرْهُمْ بِذَلِکَ یَا عَلِیُّ شِیعَتُکَ شِیعَةُ اَللَّهِ وَ أَنْصَارُکَ أَنْصَارُ اَللَّهِ وَ أَوْلِیَاؤُکَ أَوْلِیَاءُ اَللَّهِ وَ حِزْبُکَ حِزْبُ اَللَّهِ سَعَدَ مَنْ تَوَلاَّکَ وَ شَقِیَ مَنْ عَادَاکَ یَا عَلِیُّ لَکَ کَنْزٌ فِی اَلْجَنَّةِ وَ أَنْتَ ذُو قَرْنَیْهَا.(6)
از جدشان از علی بن ابیطالب عَلَیهِ السَّلام از رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه از قول جبرئیل نقل فرمودند که خداوند متعال فرمود: ای محمد همانا من همه ی انبیاء را از دخول در بهشت (فردوس)، قبل از ورود تو و علی و شیعیان شما منع می نمایم مگر آن شیعیانی که گناه کبیره ای انجام داده باشند که در اینصورت آنان را در مالشان (به فقر) و یا به ترس از سلطانشان مبتلا می کنم تا اینکه ملائکه او را با روح و ریحان ملاقات کنند و من بر او غضبناک نیستم پس آیا نزد این اصحاب تو چیزی از اینها هست؟
4- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: در روز قیامت شیعیان گنهکارمان را شفاعت می کنیم و اما نیکوکاران و محسنین ایشان را خداوند نجات داده است.
5- امام رضا عَلَیهِ السَّلام فرمودند: کسی از دوستان من در حالیکه به حق من عارف است، مرا زیارت نمی کند مگر آنکه در روز قیامت او را شفاعت می کنم.
6- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: شفاعت ما برای شیعیان گنهکارمان است و امّا خداوند متعال در مورد توبه کنندگان می فرماید: «بر محسنین (نیکوکاران) هیچ راهی (به سمت غضب و عذاب) نیست».
7- رسول خداصَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه به علی عَلَیهِ السَّلام فرمودند: ای علی شیعیان تو در روز قیامت رستگارند. پس هر که به یکی از آنها اهانت کند به تو اهانت کرده و هر که به تو اهانت کند به من اهانت کرده و هر که به من اهانت کند خداوند او را در آتش جهنم داخل خواهد کرد و تا ابد در آن جایگاه بد خواهد بود. ای علی تو از من و من از توام. روح تو از روح من و طینت تو از طینت من است و شیعیان تو از اضافه ی طینت ما خلق شده اند پس هر که محبت آنان باشد محبّ ما بوده و هر که بر آنان غضب کند به ما غضب کرده است. دشمن ایشان ما را دشمن داشته و هر که آنان را دوست بدارد ما را دوست دارد. ای علی همانا شیعیان تو با وجود گناهان و عیوبشان آمرزیده شده اند.ای علی من در فردا (قیامت) آنگاه که در مقام محمود (جایگاه ستوده) می ایستم شیعیان تو را شفاعت می کنم پس آنان را به این وعده بشارت بده. ای علی شیعیان تو شیعه خدا و انصار تو انصار خدا و اولیاء و اولیاء خدا و حزب تو حزب خداست. ای علی هر که ولایت تو را داشته باشد سعادتمند و خوشبخت و هر که با تو دشمنی کند شقی و بدبخت است. ای علی برای تو در بهشت گنجی هست که تو مالک تمام آن هستی.*
8- عَن اَبی عَبدِالله عَلَیهِ السَّلام أَنَّه قالَ: اِنَّ الله اَباحَ لِمُحمَّدِ الشَّفاعَةَ فِی أمَّته وَ اَعطانا الشَّفاعَةَ فِی شِیعَتُنَا و أنَّ لِشِیعَتُنَا الشَّفاعَةَ فِی أهالِیهِم(1)
9- عَن مُعاویةِ بنِ وَهَب عَن أبی عبدالله عَلَیهِ السَّلام قَالَ سَألتُهُ عَن قَولِ الله عَزَوَجَّل « إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمنُ وَقَالَ صَوَابًا» (2)قَالَ نحنُ والله المَأذُونُ لَهُم یَومَ القیامَةِ وَ القائِلونَ صَواباً قُلتُ مَا تَقُولُونَ إِذا تَکَلَّمتُم؟ قالَ نَحمَدُ رَبَّنا و نُصَلَّی عَلی نَبیَّنا و نَشفَعُ لِشِیعَتِنا فَلا یَرُدُّنا رَبَّنا(3)
10-عَنْ أَبِی الْوَرْدِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ اَلْبَاقِرَ عَلَیْهِ السَّلاَمُ یَقُولُ إِذَا کَانَ یَوْمُ الْقِیَامَةِ «وذَکَرَ الْحَدِیثَ إلی أَنْ قَالَ »فَإِذَا رَأَی رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّی اَللَّهُ وَعَلَیهِ وَ آلِهِ مَنْ یَصْرِفُ عَنِ اَلْحَوْضِ مِنْ مُحِبِّینَا أَهْلَ اَلْبَیْتِ بَکی فَیَقُولُ اَللَّهُ تَعَالَی مَا یُبْکِیکَ یَا مُحَمَّدُ ؟فَیَقُولُ کَیْفَ لاَ أَبْکِی لِأُنَاسٍ مِنْ شِیعَةِ أَخِی عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ أَرَاهُمْ قَدْ صُرِفُوا تِلْقَاءَ أَصْحَابِ اَلنَّارِ!!فَیَقُولُ اَللَّهُ تَعالی لَهُ :یَا مُحَمَّدُ قَدْ وَهَبْتُهُم لَکَ وصَفَحْتُ لَکَ عَن ذُنوبِهِم وَ أَلْحَقْتُهُمْ بِکَ وَبِمَن کانوا یَتَوَلَّوْنَ مِن ذُرّیَّتِکَ وَ وَ أَوْرَدْتُهُمْ حَوضَکَ وَ قَبِلْتُ شَفاعَتَکَ فِیهِم وَ أَکْرَمْتُکَ بِذَلِکَ (4)
11-قال الصَّادِقُ عَلَیهِ السَّلام واللهِ لَنَشفَعَنَّ لِشِیعَتُنا، واللهِ لَنَشفَعَنَّ لِشِیعتَنَا، واللهِ لَنَشفَعَنَّ لِشِیعَتِنَاء ،حَتّی یَقُولُ النَّاسُ، فَما لَنا مِن شافِعِین وَلا صَدیقٍ حَمیمٍ(5)
8- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: همانا خداوند به پیامبران درباره ی شفاعت امتش اذن داده است و ما شیعیانمان را شفاعت کرده و شیعیان ما نیز اهل وخاندانشان را شفاعت می کنند.
9- معاویه بن وهب گوید از امام صادق عَلَیهِ السَّلام درباره ی این سخن خداوند عزوجل پرسیدم «در قیامت کسی سخن نمی گوید مگر کسیکه خداوند رحمن به او اجازه دهد و به صواب سخن گوید» امام فرمودند: قسم بخدا ما کسانی هستیم که در روز قیامت اجازه داده شده ایم و به صواب سخن می گوئیم. عرض کردم هنگامیکه تکلم می فرمائید چه می گوئید؟ امام فرمودند: پروردگارمان را ستایش کرده و بر پیامبر مان درود می فرستیم و برای شیعیانمان شفاعت می کنیم پس پروردگارمان ما را رد نمی کند و شفاعتمان را می پذیرد.
10- ابی الورد گوید از امام باقر عَلَیهِ السَّلام شنیدم که می فرمودند: وقتیکه روز قیامت شود (و حدیث را تا اینجا ادامه دادند و فرمودند:) پس هنگامیکه رسول خداصَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه یکی از محبین ما اهل بیت را می بیند که از حوض (کوثر) بازگردانده می شود گریه می کنند. پس خداوند متعال می فرماید ای محمد علّت گریه ی تو چیست؟ رسول خدا می فرمایند چگونه نگریم بر مردمی از شیعیان برادرم علی بن ابیطالب که می بینم به طرف اصحاب آتش سوق داده می شوند. پس خداوند متعال به او می فرماید: ای محمد آنان را به خاطر تو بخشیدم و بخاطر تو از گناهانشان در گذشتم و آنان را به تو و به کسانی که ذریه ی تو را دوست دارند ملحق کردم و آنان را بر حوض تو وارد کردم و شفاعت تو را در مورد ایشان پذیرفتم و به این سبب تو را گرامی داشتم.
11- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: قسم بخدا حتماً شیعیانمان را شفاعت می کنیم، قسم به خدا حتماً شیعیانمان را شفاعت می کنیم، قسم بخدا حتما شیعیانمان را شفاعت می کنیم، تا جائیکه سایر مردم بگویند «برای ما هیچ شفاعت کننده ای نیست وهیچ دوست صمیمی نداریم».
4- تَبدیلُ السَّیِّئاتِ بِالحَسَناتِ لِلشِّیعَةِ
1- عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ الثَّقَفِیِّ قَال :سَأَلْتُ أَبَاجَعْفَرٍ مُحمَّدِ بنِ عَلیٍّ عَلَیهِما السَّلامُ فِی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ «أُوْلئِکَ یُبَدِّلُ اللهُ سَیِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ وَ کانَ اللهُ غَفُوراً رَحِیماً »(1)َقَالَ: یُؤْتَی بِالْمُؤْمِنِ الْمُذْنِبِ یَوْمَ الْقِیَامَهْ حَتَّی یُقَامَ بِمَوْقِفِ الْحِسَابِ فَیَکُونُ اللَّهُ تَعَالَی هُوَ الَّذِی یَتَوَلَّی حِسَابَهُ حَتَّی لَا یَطَّلِعُ عَلَی حِسَابِهِ أَحَدُ مِنَ النَّاسِ فَیُعَرِّفُهُ ذُنُوبَهُ حَتَّی إِذَا أَقَرَّ بِسَیِّئَاتِهِ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لِلْکَتَبَهْ: بَدِّلُوهَا حَسَنَاتٍ وَ أَظْهِرُوهَا لِلنَّاسِ فَیَقُولُ النَّاسُ حِینَئِذٍ مَا کَانَ لِهَذَا الْعَبْدِ سَیِّئَهْ وَاحِدَهْ ثُمَّ یَأْمُرُ اللهُ بِهِ إِلَی الْجَنَّهْ فَهَذَا تَأْوِیلُ الْآیَهْ وَ هِیَ فِی الْمُذْنِبِینَ مِنْ شِیعَتِنَا خَاصَّهْ.(2)
2- عَنْ أَبِی عَبْدِ اَللَّهِ عَلَیْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : اِنَّ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّی اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ قَالَ: إِنَّ اَللَّهَ مَثَّلَ لِی أُمَّتِی فِی اَلطِّینِ وَ عَلَّمَنِی أَسْمَاءَهُمْ کَمَا عَلَّمَ آدَمَ اَلْأَسْماءَ کُلَّها فَمَرَّ بِی أَصْحَابُ اَلرَّایَاتِ فَاسْتَغْفَرْتُ لِعَلِیٍّ وَ شِیعَتِهِ.إِنَّ رَبِّی وَعَدَنِی فِی شِیعَةِ عَلِیٍّ خَصْلَةً قِیلَ: یَا رَسُولَ اَللَّهِ وَ مَا هِیَ؟ قَالَ: اَلْمَغْفِرَةُ لِمَنْ آمَنَ مِنْهُمْ وَ انّ الله لاَ یُغَادِرُ صَغِیرَةً وَ لاَ کَبِیرَةً وَ لَهُمْ تُبَدَّلُ اَلسَّیِّئَاتُ حَسَنَاتٍ(3)
3- عَنِ اَلرِّضَا عَلِیِّ بْنِ مُوسَی عَنْ أَبِیهِ عَنْ جَدِّهِ عَنْ آبَائِهِ عَلَیهِمُ السَّلام قَالَ: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّی اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ: حُبُّنَا أَهْلَ اَلْبَیْتِ یُکَفِّرُ اَلذُّنُوبَ، وَ یُضَاعِفُ اَلْحَسَنَاتِ، وَ إِنَّ اَللَّهَ تَعَالَی لَیَتَحُمِلُ عَنْ مُحِبِّینَا أَهْلَ اَلْبَیْتِ مَا عَلَیْهِمْ مِنْ مَظَالِمِ اَلْعِبَادِ إِلاَّ مَا کَانَ مِنْهُمْ فِیهَا عَلَی إِصْرَارٍ وَ ظُلْمٍ لِلْمُؤْمِنِینَ، فَیَقُولُ لِلسَّیِّئَاتِ: کُونِی حَسَنَاتٍ(4)
4- تبدیل سیئات به حسنات مختص شیعه است
1- محمد بن مسلم ثقفی گفت از امام باقر عَلَیهِ السَّلام در مورد سخن خداوند عزوجل پرسیدم که می فرماید: «آنان کسانی هستند که خداوند سیئاتشان را به حسنات تبدیل می کند و خداوند آمرزنده ی مهربان است» امام فرمودند: در روز قیامت مؤمن گناهکار وارد محشر می شود تا اینکه در جایگاه حساب قرار می گیرد و خود خداوند متعال متولی حساب او می باشد تا هیچیک از مردم از حساب او مطلع نشوند و گناهانش را به او معرفی می کند و زمانیکه به سیئات خود اقرار می کند خداوند عزوجل به ملائکه نویسنده اعمال می فرماید: سیئاتش را به حسنات تبدیل کنید و حسناتش را بر مردم آشکار کنید. پس در این لحظه مردم می گویند: وا عجبا، این بنده هیچ سیئه ای ندارد سپس خداوند او را به (دخول در) بهشت امر می کند پس این تأویل آیه است و آن مختص شیعیان گنهکار ماست.
2- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: همانا رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه و فرمودند: بدرستی که خداوند امتم را در مقام طینت به من نشان داد و ممثل کرد و اسامی آنها را به من آموخت همانگونه که همه ی اسماء را به آدم آموخت. پس گروههای مختلف پرچم به دست (منظور فرقه ها و مذاهب مختلف اسلام است) بر من گذشتند و من هم برای علی و شیعیانش استغفار کردم. همانا خداوند در مورد شیعیان علی خصلتی را به من وعده داده است. گفته شد آن خصلت چیست ای رسول خدا؟ فرمودند: آمرزش برای کسی از آنها که مؤمن باشد و همانا خداوند کوچک و بزرگ گناهان را فروگذار نمی کند و برای آنها سیئات را به حسنات تبدیل می کند.
3- امام هشتم حضرت رضا از قول پدرانشان عَلَیهِم ُالسَّلام نقل فرمودند که: رسول خدا فرمودند: حب ما اهل بیت گناهان را می پوشاند و حسنات را مضاعف می کند و همانا خداوند متعال به جای محبین ما اهل بیت، ظلم هایی را که آنها بر عباد روا داشته اند جبران و رضایت آن بندگان را حاصل می نماید. مگر آنکه در آنها اصرار ورزیده یا بر مؤمنین ظلم کرده باشند، پس به سیئات می فرماید تا به حسنه تبدیل شوید.
ه-أشیاعُ أهلِ البَیتِ عَلَیهِم ُالسَّلام مَأمُونُونَ یَومَ القِیامَةِ
1-عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ اَلْبَاقِرِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ: إِنَّ اَللَّهَ تَبَارَکَ وَ تعالی یَبْعَثُ شِیعَتَنَا یَوْمَ اَلْقِیَامَةِ مِنْ قُبُورِهِمْ عَلَی مَا کَانَ مِنْهُمْ مِنَ الذُّنُوبِ وَ العُیوبِ وَ وُجُوهُهُم کَالْقَمَرِ لَیْلَةَ البَدرِ مُسَکَّنَةٌ رَوْعَاتُهُمْ مَسْتُورَةً عَوْرَاتُهُمْ قَدْ أُعْطُوا الأَمْنَ والأَمَانَ یَخَافُ النَّاسُ وَلا یَخافُونَ وَ یَحزَنُ النّاسُ وَلا یَحْزَنُونَ یُحْشَرُونَ عَلَی نُوقٍ لَهَا أَجْنِحَةٌ مِنْ ذَهَبٍ تَتْلَأُ لَأْ قَدْ ذُلِّلْتُ مِنْ غَیْرِ رِیَاضٍ أَعْنَاقُهَا مِنْ یَاقُوتٍ أَحْمَرَ أَلْیَنَ مِنَ اَلْحَرِیرِ لِکَرَامَتِهِمْ عَلَی اَللَّهِ تَعَالَیْ.(1)
2- قَالَ اَلنَّبِیُّ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ لِعَلِیٍّ حَسْبُکَ مَا لِمُحِبِّکَ حَسْرَةٌ عِنْدَ مَوْتِهِ وَ لاَ وَحْشَةٌ فِی قَبْرِهِ وَ لاَ فَزَعٌ یَوْمَ اَلْقِیَامة.(2)
6- الشیعَةُ یَومَ القِیامَةِ عَن یَمینِ الرَّحمنِ تَعالی
1- قالَ رَسُولُ الله صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه : أَنَا وَ فَاطِمَةُ وَ عَلِیُّ وَ اَلْحَسَنِ وَ الْحُسَیْنِ عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ فِی حَظِیرَةِ اَلْقُدْسِ فِی قُبَّةٍ بَیْضَاءَ وَ هِیَ قُبَّةُ اَلْمَجْدُ وَ شِیعَتُنَا عَنْ یَمِینِ اَلرَّحْمَنِ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی(3)
2- عن أبی عبدالله عَلَیهِ السَّلام قالَ:قالَ رَسُولُ الله صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه:عَن یَمینِ الله -وَکلتا یَدَیهِ یَمینُ -عَن یَمینِ العَرشِ قَومُ عَلی وُجُوهِهِم نُورُ، لِباسُهُم مِن نُورِ، عَلی کراسیٍّ مِن نُورٍ فَقالَ لَه عَلیُّ: یا رسُول الله ما هؤلاء؟ فَقالَ له: شِیعَتُنا وَ أَنتَ اِمامُهم(4)
7- إنَّ الشِّیعَةَ لَیَشفَعُونَ
1- قالَ رَسُولُ الله صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه لِعَلِیِّ عَلَیهِ السَّلام: اِنَّ شِیعَتُکَ لِیَشفَعُ الرجلُ مِنهُم مِثلَ رَبیعَةٍ وَ مُضرهٍ(5)
5- شیعیان اهل بیت عَلَیهِم ُالسَّلام در روز قیامت در امانند
1- امام باقر عَلَیهِ السَّلام فرمودند: همانا خداوند تبارک و تعالی در روز قیامت شیعیان ما را علیرغم گناهان و عیوبشان در حالی از قبرهایشان بر می انگیزد که صورتهایشان همچون ماه شب چهارده می درخشد و ناله و ترسشان آرام شده است و زشتی هایشان پوشانده شده و به آنها امن و امان عطا شده است. مردم می ترسند و آنان نمی ترسند. مردم محزونند و آنان حزنی ندارند. سوار بر شتران ماده ای که بالهایی از طلا و گردن هایی از یاقوت قرمز و نیز پوستی نرمتر از حریر دارند در قیامت محشور می گردند. و اینها به خاطر کرامت و عزتشان نزد خداوند متعال می باشد.
2- پیامبر اکرم صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه به حضرت علی عَلَیهِ السَّلام فرمودند: همین تو را کافی است که محب تو هنگام مرگش حسرتی و در قبرش وحشتی ندارد و در روز قیامت فزع و ناله نمی کند.
6- شیعیان در روز قیامت در سمت راست خدای رحمانند
1- رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه فرمودند: من و فاطمه و علی و حسن و حسین تا در بهشت در قبّه ی سفیدی هستیم و آن قبّه ی عظمت است و شیعیان ما سمت راست خداوند بخشنده ی تبارک و تعالی هستند.
2- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه فرمودند: از دست راست خداوند، که هر دو دست خداوند راست است، از سمت راست عرش، قومی هستند که بر صورتشان نور و لباسشان نیز از نور است و بر کرسی هایی از نور قرار دارند. پس حضرت علی عَلَیهِ السَّلام سؤال کردند ای رسول خدا آنان کیانند؟ حضرت به ایشان فرمودند: آنان شیعیان ما هستند و تو امام ایشانی.
7- همانا شیعیان شفاعت می کنند
1- رسول خداصَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه به حضرت امام علی عَلَیهِ السَّلام فرمودند: همانا هر یک از شیعیان تو گروهی چون دو قبیله ی بزرگ ربیعه و ّمُضّر را (کنایه از افراد فراوانی است) شفاعت می کند.
2- عَنْ موسی بْنِ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِیهِ عَنْ آبَائِهِ عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ قَالَ :قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّی اَللَّهُ وَعَلَیْهِ وَ آلِهِ :لاَ تَسْتَخِفُّوا بِفُقَرَاءِ شِیعَةِ علِی بْنِ أَبِی طَالِبٍ عَلَیْهِ السَّلاَمُ وَ عِتْرَتِهِ مِنْ بَعْدِهِ فَإِنَّ الرَّجُلَ مِنْهُمْ لَیَشْفَعُ فِی مِثْلِ رَبِیعَةَ ومُضَر(1)
3-عَن أَبی عبدالله عَلَیهِ السَّلام قالَ:إنَّ المُؤمِنَ مِنکُم یَومَ القِیامَةِ لَیَمُرُّ عَلَیْهِ بِالرَّجُلِ وقَد أَمَرَ بِهِ الی النَّارِ: فَیَقُولُ لَهُ :یا فُلانُ أَغِثنِی، فَقَدْ کُنْتُ أَصْنَعُ اِلَیْکَ الْمَعْرُوفَ فِی الدُّنْیا فَیَقُولُ المُومِن لِلْمَلَکِ :خَلِّ سَبِیلَهُ فَیَأْمُرُ اللَّهُ المَلَکَ أَنْ أَجْز قَوْلِ اَلْمُؤْمِنِ فَیُخَلِّی اَلْمَلِکُ سَبِیلَهُ(2)
4- عَنْ أَبِی عَبْدِ اَللَّهِ عَلَیهِ السَّلامُ عَنْ أَبِیهِ عَنْ عَلِیٍّ عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَالَ: إِنَّ لِلْجَنَّةِ ثَمَانِیَةَ أَبْوَابٍ بَابٌ یَدْخُلُ مِنْهُ اَلنَّبِیُّونَ وَ اَلصِّدِّیقُونَ وَ بَابٌ یَدْخُلُ مِنْهُ اَلشُّهَدَاءُ وَ اَلصَّالِحُونَ وَ خَمْسَةُ أَبْوَابٍ یَدْخُلُ مِنْهَا شِیعَتُنَا وَ مُحِبُّونَا فَلاَ أَزَالُ وَاقِفاً عَلَی اَلصِّرَاطِ أَدْعُو وَ أَقُولُ :رَبِّ سَلِّمْ شِیعَتِی وَ مُحِبِّی وَ أَنْصَارِی وَ مَنْ تَوَلاَّنِی فِی دَارِ اَلدُّنْیَا فَإِذَا اَلنِّدَاءُ مِنْ بُطْنَانِ اَلْعَرْشِ قَدْ أُجِیبَتْ دَعْوَتُکَ وَ شُفِّعْتَک فِی شِیعَتِکَ وَ یُشَفَّعُ کُلُّ رَجُلٍ مِنْ شِیعَتِی وَ مَنْ تَوَلاَّنِی وَ نَصَرَنِی وَ حَارَبَ مَنْ حَارَبَنِی بِفِعْلٍ أَوْ قَوْلٍ فِی سَبْعِینَ أَلْفَا مِنْ جِیرَانِهِ وَ أَقْرِبَائِهِ وَ بَابٌ یَدْخُلُ مِنْهُ سَائِرُ اَلْمُسْلِمِینَ مِمَّنْ شَهِدَ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَ لَمْ یَکُنْ فِی قَلْبِهِ مِثقالُ ذَرَّةٍ مِنْ بُغْضِنَا أَهْلَ اَلْبَیْتِ .(3)
5-عَنْ أَبِی عَبْدِاللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ أَنَّهُ قَالَ :إِنَّ اَللَّهَ أَباحَ لِمُحَمَّد اَلشَّفاعَةَ فِی أُمَّتِهِ وَ أَعْطَانَا الشَّفَاعَةَ فِی شِیعَتِنَا و أَنَّ لِشِیعَتِنَا الشَّفَاعَةَ فِی أَهَالِیهِم(4)
2- امام کاظم از پدرشان از پدرانشان عَلَیهِم ُالسَّلام نقل فرمودند که رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه فرمودند: شیعیان فقیر علی بن ابیطالب عَلَیهِ السَّلام و پیروان خاندانش را که پس ازاو می آیند خوار نشمارید، همانا هر مرد از ایشان عده ی زیادی را شفاعت می کند.
3- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: همانا در روز قیامت مردی که محکوم به آتش دوزخ شده است از کنار مؤمنی از شما شیعیان عبور می کند و می گوید: ای فلانی به فریاد من برس، من همانم که در دنیا کار نیکی برای تو انجام دادم. پس آن مؤمن به فرشته می گوید: رهایش کن، خداوند به آن فرشته امر می کند که سخن آن مؤمن را برآورده کن پس آن فرشته او را رها می کند.
4- امام صادق عَلَیهِ السَّلام از پدرشان از امام علی عَلَیهِ السَّلام نقل فرمودند: همانا بهشت را هشت در است دری که از آن پیامبران و صدیقین داخل می شوند و دری که از آن شهدا و صالحین داخل می شوند و پنج در که از آنها شیعیان و محبین ما داخل می شوند پس پیوسته من بر صراط ایستاده ام و دعا می کنم و می گویم: ای پروردگار من، شیعیان و محبین و انصار مرا و هر که مرا در دار دنیا دوست داشته است سلامت بدار. پس آنگاه از میان عرش ندا میرسد که دعوتت را اجابت کردم و تو را شفیع شیعیانت قرار دادم. پس هر مردی از شیعیان و محبین من و آنهائی که مرا یاری کرده اند و با کسی که با کردار یا با گفتار به جنگ من آمده، جنگیده اند، هفتاد هزار نفر از همسایگان و خویشاوندانش را شفاعت می کند و اما در هشتم بهشت دری است که از آن سایر مسلمانانی که به "لااله الا الله" شهادت داده اند و در قلبشان ذره ای از بعض ما اهل بیت وجود نداشته است، داخل جنت می شوند.
5- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: همانا خداوند به رسولش اذن شفاعت در امتش را صادر کرده است و ما شیعیانمان را شفاعت می کنیم و شیعیان ما نیز اهل و خاندانشان شفاعت می کنند.
6- عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَلَیهِ السَّلامُ قَالَ یُنَادِی مُنَادٍ یَوْمَ الْقِیَامَةِ أَیْنَ شِیعَةُ آلِ مُحَمَّدٍ؟ فَیَقُومُ عُنُقٌ مِنَ النَّاسِ لَا یُحْصِیهِمْ إِلَّا اللَّهُ تَعَالَی فَیَقُومُونَ نَاحِیَةً مِنَ النَّاسِ ثُمَّ یُنَادِی مُنَادٍ أَیْنَ زُوَّارُ قَبْرِ الْحُسَیْنِ عَلَیهِ السَّلامُ؟ فَیَقُومُ أُنَاسٌ کَثِیرٌ فَیُقَالُ لَهُمْ خُذُوا بِیَدِ مَنْ أَحْبَبْتُمْ انْطَلِقُوا بِهِمْ إِلَی الْجَنَّةِ فَیَأْخُذُ الرَّجُلُ مَنْ أَحَبَّ حَتَّی إِنَّ الرَّجُلَ مِنَ النَّاسِ یَقُولُ لِرَجُلٍ یَا فُلَانُ أَ مَا تَعْرِفُنِی أَنَا الَّذِی قُمْتُ لَکَ یَوْمَ کَذَا وَ کَذَا فَیُدْخِلُهُ الْجَنَّةَ لَا یُدْفَعُ وَ لَا یُمْنَعُ(1)
8- مَصیرُ الشّیعَةِ إِلی الجَنَّةِ
1-قالَ رَسِولِ الله صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه لِعَلِیٍّ عَلَیهِ السَّلام: طُوبی لِمَن أَحَبَّکَ وَصَدَّقَ بِکَ فَإِنَّهُمْ رُفَقَاؤُکَ فِی اَلْجَنَّةِ وَجِیرانُک فِیها(2)
2-عَن اِبنِ عبَّاس قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اَللَّهِ صَلی اَللَّهُ وَعَلَیهِ وَ آلِهِ عَنْ قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّوَجَلّ«وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ* أُولَئِکَ الْمُقَرَّبُون*فِی جَنَّاتِ النَّعِیمِ »(3)فَقَالَ: قَالَ لِی جَبْرَئِیلُ: ذَاکَ عَلَی وَشِیعَتِهِ هُمُ اَلسَّابِقُونَ إِلَی اَلْجَنَّةِ المُقَرَّبُونَ مِنَ اللَّهِ بِکَرَامَتِهِ لَهُم(4)
3-عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ صامت الْجُعْفِیِّ قَالَ :کُنَّا عِنْدَ اَبِی عَبْدِاللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ جَمَاعَةً مِنَ اَلْبَصْرِیِّینَ فَحَدَّثَهُمْ بِحَدِیثِ ابیه عَنْ جَابِرٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِاللهِ فِی اَلْحَجِّ املاَءَ عَلَیْهِمْ فَلَمَّا قَامُوا قَالَ اَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ اَنَّ اَلنَّاسَ اَخَذُوا یَمِیناً وَ شِمَالاً وَانَکُمْ لَزِمْتُم صَاحِبَکُمْ فالِی اَین تَرَوْنَ یُرْدِبُکُمُ اَلی اَلْجَنَّةَ وَ اللّه الی اَلْجَنَّةُ وَ اللَّهِ الی اَلْجَنَّةَ وَ اَللَّه.(5)
6- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: در روز قیامت منادی ندا میدهد شیعیان آل محمد کجا هستند؟ پس جماعتی بسیار از مردم که جز خداوند متعال تعداد آنها را شماره نتواند کرد قیام خواهند کرد و در ناحیه ای از جمعیت می ایستند. سپس منادی برای مرتبه دوم ندا میدهد زائرین قبر حسین عَلَیهِ السَّلام کجا هستند؟ در اینجا مردم بسیاری قیام می کنند. سپس منادی به آنها می گوید دست هر کس را که دوست دارید بگیرید و به سوی بهشت حرکت دهید پس ایشان دست دوستان خویش را می گیرند (و به سمت بهشت حرکت می کنند) کار به جایی می رسد که بعضی از مردم به این زوار که مشغول شفاعت کردن می باشند می گویند آیا مرا نمی شناسی، من کسی هستم که فلان روز و فلان روز برای تو کاری انجام دادم. پس او را در بهشت داخل می کند و هیچ کس مانع این کار نمی شود.
8- جایگاه شیعه بهشت است
1- رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه به امام علی عَلَیهِ السَّلام فرمودند: خوشا به حال کسی که تو را دوست بدارد و تو را تصدیق کند پس همانا ایشان رفیقان تو در بهشت و همسایگان تو در آن هستند.
2- ابن عباس گوید از رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه درباره ی این قول خداوند عزوجل پرسیدم سبقت گیرندگان، که همان مقربین هستند در باغ های پر نعمتند» پس فرمودند: جبرئیل به من خبر داد: آنان علی و پیروان اویند که به سوی بهشت پیشی می گیرند و به واسطه ی کرامت خداوندی که دارند مقربان خداوند هستند.
3- محمد بن صامت جعفی گوید: به همراهی جماعتی از اهل بصره نزد امام صادق عَلَیهِ السَّلام مشرف بودیم که امام از قول جابر بن عبدالله حدیثی از پدرشان در مورد حج برای ما املاء فرمودند. پس زمانیکه به قصد خروج قیام کردند امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: همانا مردم چپ و راست را اختیار کردند ولی شما (گروه شیعه) با صاحبتان همراه شدید. پس گمان می کنید که خداوند شما را به کجا وارد کند، قسم به خدا او شما را به بهشت وارد می کند. قسم بخدا به بهشت، قسم بخدا به بهشت.
4-عَنِ الْمُفَضَّلِ بنِ عُمَر الْجُعفی قالَ:قالَ أبو عَبدِ اللهِ جَعفَرِ بنِ مُحَمَّدٍ عَلَیهِ السَّلام:إنَّ اللهَ تَعالی ضَمِنَ لِلْمُؤمِنِ ضَماناً قال:قُلتُ: و ما هُوَ؟ قالَ: ضَمِنَ لَهُ إن أقَرَّ لِلّهِ تَعالی بِالرُّبُوبِیَّةِ و لِمُحَمَّدٍ بِالنُّبُوَّةِ و لِعَلِیٍّ بِالْإمامَةِ و أدّی مَا افْتَرَضَ عَلَیهِ أن یَسکُنَهُ فی جِوارِهِ قالَ: فَقُلتُ: هذِهِ وَالله هِی الکَرامَةِ الَّتی لا تُشبِهُها کرامَةَ الآدَمِیِّینَ. ثُمَّ قالَ أبُو عَبدِالله عَلَیهِ السَّلام اِعمَلوا قَلیلاً تَنَعَّمُوا کَثیرا(1)
5- قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّی اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ : یَدْخُلُ الجَنَّةَ مِنْ أُمَّتِی سَبْعُونَ أَلْفاً لاَ حِسَابَ عَلَیْهِمْ ثُمَّ اِلْتَفَتَ إِلَی عَلِیٍّ عَلَیْهِ السَّلاَمُ فَقَالَ صَلَی اللهُ عَلَیهِ وَ آلِه هُمْ مِنْ شِیعَتِکَ وَ أَنْتَ إِمَامُهُمْ .(2)
6-قالَ أمیر اَلْمُؤْمِنینَ عَلَیهِ السَّلاَمُ سَمِعْتُ اَلنَّبِیَّ صَلَّی اَللَّهُ وَعَلَیْهِ وَ آلِهِ یَقُولُ اِذَا حُشِرَ اَلنَّاسُ یَوْمَ اَلْقِیَامَةِ نَادَی مُنَادٍ :یَا رَسُولَ اَللَّهِ ان اَللَّهَ جَلَّ اسْمُهُ قَدْ أَمْکَنَکَ مِنْ مُجازاةِ مُحِبِّیکَ وَ مُحِبِّی اَهْلِ بَیْتِکَ اَلْمُوَالِینَ لَهُمْ وَ الْمُعَادِینَ مَنْ عَادَاهُمْ فِیکَ ،فَکافِهِمْ بِمَاشِئتِ ،فَاقُول یَارِبَ اَلْجَنَّةِ وَاُنادِی: بوِّئهُمْ مِنْهَا حَیْثُ شِئْتَ فَذَالِکَ اَلْمَقَامُ اَلْمَحْمُودُ اَلَّذِی وُعِدْتَ بِهِ(3)
7-عَنْ عایشة قَالَتْ: دَخَلْتُ عَلَی رَسُولِ اَللَّهِ صَلی اَللَّهُ وَعَلَیهِ وَ آلِهِ وفِی یَدِهِ خَاتَمُ فِضَّةٍ عَقِیقٍ فَقُلْتُ: یَا رَسُولَ اَللَّهِ مَا هَذَا اَلفَصُّ؟ فَقَالَ لِی: مِنْ جَبَلٍ اقْرَ اللَّهُ بِالرُّبوبِیَّةِ وَ لَعَلَی بالوَلایَةِ وَلِوُلدِهِ بِالإِمامَةِ وَ لِشیعَتِهِ بِالجَنَّةِ(4)
8- قَالَ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّی اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ ُ:مَا مِنْ عَبْدٍ وَ لاَ أَمَةٍ یَمُوتُ وَ فِی قَلْبِهِ مِثْقَالُ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ مِنْ حُبِّ عَلِیٍّ عَلَیْهِ السَّلاَمُ إِلاَّ أَدْخَلَهُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ اَلْجَنَّةَ . (5)
4- مفضل بن عمر جعفی گوید امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: همانا خداوند متعال برای مؤمن ضمانتی فرموده است. عرض کردم آن ضمانت چیست؟ فرمودند: اگر مؤمن به ربوبیت خداوند متعال و نبوت رسول خداصَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه و امامت حضرت علی عَلَیهِ السَّلام اقرار کند و آنچه که بر او واجب نموده است به جا آورد خداوند ضمانت کرده است که او را در جوار خود ساکن گرداند. عرض کردم: قسم بخدا این کرامتی است که کرامت هیچ یک از آدمیان مشابه آن نیست. سپس امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: اندکی عمل کنید و بسیار متنعم گردید.
5- رسول خداصَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه فرمودند: هفتاد هزار نفر از امت من بدون حساب وارد بهشت می شوند سپس رو به حضرت علی عَلَیهِ السَّلام کرده و فرمودند: آنان شیعیان تو و تو امام آنهاهستی.
6- امام علی عَلَیهِ السَّلام فرمودند از رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه شنیدم که فرمودند: هنگامیکه در روز قیامت مردم محشور می شوند منادی ندا میدهد: ای رسول خدا همانا خداوند به تو این امکان را داده است که محبین خود و محبین اهل بیتت را که هم خاندانت را دوست دارند و هم به خاطر تو با دشمنان اهل بیت دشمنی می کنند پاداش دهی. پس به هرچه که بخواهی آنان را کفایت کن و جزا ده. پس من می گویم ای خدای من بهشت را جزای آنها قرار بده و ندا می کنم: خداوندا آنان را در بهشت جای ده هر کجای آن که بخواهی. و این مقام محمودی است که به آن وعده داده شده ام.
7- عایشه گوید: بر رسول خداصَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه وارد شدم در حالیکه انگشتر نقره ی عقیقی در دست داشتند. عرض کردم: ای رسول خدا این نگین چیست؟ به من فرمودند: از کوهی است که برای خدا به ربوبیت، و برای علی به ولایت و برای فرزندانش به امامت و برای شیعیانش به بهشت اقرار کرده است.
8- رسول خداصَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه فرمودند: هیچ مرد و زنی نیست که بمیرد و در قلبش ذره ای از حبّ علی عَلَیهِ السَّلام باشد مگر آنکه خداوند عزوجل او را وارد بهشت می کند.
9-عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ عَلَیْهِ السَّلاَمُ اَنَّه قَالَ: لَنْ یَطْعَمَ اَلنَّارُ مَنْ وَصَفَ هَذَا اَلْأَمْرَ(1)
10-عَنْ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ عَلَیهِ السَّلامُ قَالَ أَلاَ وَ اَنَّ شِیعَتِی یُنادِیهِمُ المَلائِکَةُ یَوْمَ اَلْقِیَامَةِ :مَنْ أَنْتُمْ؟ فَیَقُولُونَ: نَحْنُ العَلِیُّون فَیُقالُ لَهُمْ :أَنْتُمْ آمِنُونَ أُدْخِلُوا اَلْجَنَّةَ مَعَ مَنْ کُنْتُمْ تُوَالُونَ(2)
11-عَنْ عَمْرِو بْنِ یَزِیدَ قَالَ:قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ عَلَیهِ السَّلام: إِنِّی سَمِعْتُکَ وَ أَنْتَ تَقُولُ :کُلُّ شِیعَتِنَا فِی الْجَنَّةِ عَلَی مَا کَانَ فِیهِمْ. قَالَ :صَدَقْتُکَ کُلُّهُمْ وَ اللَّهِ فِی الْجَنَّةِ. قَالَ :قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ إِنَّ الذُّنُوبَ کَثِیرَةٌ کِبَارٌ؟! فَقَالَ أَمَّا فِی الْقِیَامَةِ فَکُلُّکُمْ فِی الْجَنَّةِ بِشَفَاعَةِ النَّبِیِّ الْمُطَاعِ أَوْ وَصِیِّ النَّبِیِّ صَلواتُ الله عَلَیهِم أجمعین وَ لَکِنِّی أَتَخَوَّفُ عَلَیْکُمْ فِی الْبَرْزَخِ قُلْتُ وَ مَا الْبَرْزَخُ ؟قَالَ: الْقَبْرُ مُنْذُ حِینِ مَوْتِهِ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَةِ(3)
12- عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِیهِ عَنْ جَدِّهِ عَلَی بْنِ ابیطالب عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ قَالَ: اِذا حَمَلَ أَهْلَ وَلاَیَتِنَا عَلَی اَلصِّرَاطِ یَوْمَ اَلْقِیَامَةِ نادَی مُنَادٍ: یَا نَارُ أَخْمِدِی فَتَقُولُ اَلنَّارُ :عَجِّلُوا جُوُزونِی فَقَدْ أَطَفَا نُورُکُمْ لَهَبِی(4)
13-عَن علیٍّ عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَالَ :شَکَوْتُ إِلَی رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّی اَللَّهُ وَعَلَیْهِ وَ آلِهِ حَسَدَ مَنْ یَحْسُدُنِی فَقَالَ: یَا عَلِیُّ أَمَا تَرْضَی أَنْ تَکُونَ أَوَّلَ أَرْبَعَةٍ یَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ اَنَا وَانِتْ وَ ذَرارِیُّنا خَلْفَ ظُهُورِنا وَ شِیعَتُنا فِی اِیْمانِنا وَ شَمائِلِنا(5)
14-عَنْ أَبِی حَمْزَةَ قَالَ :سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِاللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ یَقُولُ أَنْتُمْ لِلْجَنَّةِ وَالَجَتْهُ لَکُمْ أَسْمَاؤُکُمْ عِندَنَا الصَّالِحُونَ وَالْمُصْلِحُونَ انْتُمْ أهْلُ الرِّضی عَنِ اللَّهِ لِرِضَاهُ عَنْکُمْ والمَلائِکَةُ اخْوانُکُم فِی الخَیرِ اذا اجْتَهَدُوا(6)
10- امیرمؤمنان عَلَیهِ السَّلام فرمودند: بدانید ملائک در روز قیامت به شیعیان من ندا می کنند: شما که هستید؟ می گویند ما علیّون (منتسبان به امیر مؤمنان عَلَیهِ السَّلام) هستیم. پس به آنها گفته می شود: شما در امانید و در کنار کسیکه ولایتش را داشتید وارد بهشت شوید.
11- عمربن یزید گفت به امام صادق عَلَیهِ السَّلام عرض کردم از شما شنیدم که می فرمودید: علیرغم اعمالی که از شیعیان سر زده است همه ی ایشان در بهشتند. امام فرمودند: به تو راست گفته ام به خدا قسم همه ی آنها در بهشتند. عرض کردم فدایت شوم همانا گناهانی که از ایشان سر می زند بزرگ و فراوانند؟ پس امام فرمودند: بدانید که در روز قیامت همه ی شما به واسطه ی شفاعت پیامبر اطاعت شده (مطاع) یا وصی پیامبر که درود خداوند بر جمیع آنان باد، در بهشت هستید و لیکن من در مورد برزخ بر شما می ترسم. عرض کردم برزخ چیست؟ فرمودند: برزخ، قبر است از زمان مرگ تا روزی که قیامت بر پاشود.
ن12- امام صادق عَلَیهِ السَّلام از پدرشان از جدشان علی بن ابیطالب عَلَیهِ السَّلام فرمودند که: آنگاه که در روز قیامت اهل ولایت ما بر صراط حمل شوند منادی ندا میدهد: ای آتش فروکش کن پس آتش می گوید: عجله کنید از من عبور کنید که به تحقیق نور شما شعله ی مرا خاموش کرده است.
13- امام علی عَلَیهِ السَّلام فرمودند: نزد رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه از حسد کسیکه به من حسد می ورزد شکایت کردم. رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه و فرمودند: ای علی آیا راضی نیستی که تو اولین آن چهارنفری باشی که وارد بهشت می شوند: من و تو و فرزندان ما از پشت سر ما، و شیعیان ما از طرف راست و چپ ما.
14- ابوحمزه گوید از امام صادق عَلَیهِ السَّلام شنیدم که می فرمودند: شما برای بهشتید و بهشت برای شماست. اسامی شما نزد ما صالحون و مصلحون است. چون خدا از شما راضی است، شما نیز از او راضی و خشنود هستید و ملائکه برادران شما در خیر هستند آنگاه که تلاش کنند.
15-عَنْ مسروق مُولی عَائِشَةَ قَالَ دَخَلَ عَلَی عَائِشَةَ نِسْوَةٌ مِنْ أَهْلِ الْعِرَاقِ ونِسْوَةٌ مِنْ أَهْلِ الشَّامِ فَسَأَلُوا عَائِشَةَ عَنْ علی عَلَیْهِ السلام فَقَالَتْ أَیْنَ مِثْلُ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ کَانَ وَاللَّهِ لِلْقُرْآنِ تَالِیاً وَ بِالنَّهَارِ صَائِماً وَ بِاللَّیْلِ قَائِمَاً وَ لِلسِّرِّ غَالِباً وَ عَنِ اَلْمُنْکَرِ نَاهِیاً وَ لِلدِّینِ نَاصِرٌاً وَ علی وَ اَللَّهِ أَقْعَدَکُنَّ فِی اَلْبُیُوتِ آمِنَاتٍ و سَمَّاکُنَ مُؤْمِنَاتٍ وَ تَنَفَّسَت صُعَدَاءَ ثُمَّ قالَت آه سَمِعْتُ رَسُولَ اَللَّهِ صلی اللَّهُ وَعَلَیهِ وَ آلِهِ یَقُولُ لِعَلِیٍ یَا أَبَا اَلْحَسَنِ حُبُّکَ حَسَنَةٌ لا یَضُرُّ مَعَها سَیِّئَةٌ وَ بُغضَکَ سَیِّئَةٌ لا یَنفَعُ مَعَها حَسَنَةٌ وانٍ مُحِبَّکَ یَدخُلُ الجَنَّةَ مُدِلا(1)
16- عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ عَنْ آبَائِهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ أَنَّ اَلْحُسَیْنَ بْنَ علی عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَالَ کُنَّا قُعُوداً ذَاتَ یَوْمٍ عِنْدَ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ عَلَیْهِ السَّلاَمُ و هُنَاکَ شَجَرَةُ رُمَّانٍ یابِسَةٌ اذ دَخَلَ عَلَیْهِ نَفَرٌ مِنْ مُبْغِضِیهِ وَ عِنْدَهُ قَوْمٌ مِنْ مُحِبِّیهِ فَسَلَّمُوا فَأَمَرَهُمْ بِالْجُلُوسِ فَقَالَ علی عَلَیْهِ السَّلاَمُ أَنِّی أُرِیکُمُ اَلْیَوْمَ آیَةً تَکُونُ فِیکُمْ کَمِثْلِ اَلْمَائِدَةِ فِی بَنِی اسرائِیلَ اَذ یَقُولُ اَللَّهُ« إِنِّی مُنَزِّلُهَا عَلَیْکُمْ ۖ فَمَنْ یَکْفُرْ بَعْدُ مِنْکُمْ فَإِنِّی أُعَذِّبُهُ عَذَابًا لَا أُعَذِّبُهُ أَحَدًا مِنَ الْعَالَمِینَ»(2)ثُمَّ قالَ انْظُرُوا الی الشَّجَرَةِ وَکَانَتْ یَابِسَةً وَ اذَا هِیَ قَدْ جَرَی اَلْمَاءُ فِی عودِهَا ثُمَّ اِخْضَرَّتْ وَ أَوْرَقَتْ وَ عَقَدَتْ وَ تَدلّی حَمْلُها عَلَی رُءُوسِنَا ثُمَّ اِلْتَفَتَ إِلَیْنَا فَقَالَ لِلْقَوْمِ الَّذِینَ هُمْ مُحِبُّوهُ مُدُّوا أَیْدِیَکُمْ وَ تَنَاوَلوا وکلُوا قُلْنَا بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ وَ تَنَاوَلْنَا وَ أَکَلْنَا رُمَّاناً لَم نَأکُل قَطُّ شَیْئاً أَعْذَبَ مِنْهُ وَ أَطْیَبَ ثُمَّ قَالَ لِلنَّفَرِ الَّذِینَ هُم مُبْغِضُوهُ مُدُّوا أَیدِیَکُمْ وَ تَنَاوَلوا فَمَدُّوا أَیْدِیَهُمْ فَارْتَفَعَتْ وکُلَّمَا مَدَّ رَجُلٌ مِنْهُمْ یَدَهُ إِلَی رُمَّانَةٍ اِرْتَفَعَتْ فَلَمْ یَتَنَاوَلُوا شَیْئاً فَقَالُوا یَا أَمِیرَ اَلْمُؤْمِنِینَ مَابَالَ اخْوَانِنَا مَدُّوا أَیْدِیَهُمْ وَ تَنَاوَلُوا و أَکَلُوا وَ مَدَدْنَا أَیْدِیَنَا فَلَمْ تَنَلْ فَقَالَ عَلَیْهِ السَّلاَمُ وَ کَذَلِکَ اَلْجَنَّةُ لا یَنْأَلُهَا اَلا أَوْلِیَاؤُنَا وَ مُحِبُّونَا و لَایَبْعُدُ مِنْهَا الْآ أَعْدَاؤُنَا وَ مُبْغِضُونَا فَلَمَّا خَرَجُوا قَالُوا هَذَا مِنْ سِحْرِ عَلِی بْنِ أَبِی طَالِبٍ قَلِیلٌ قَالَ سَلْمَانُ مَاذَا تَقُولُون «أَفَسِحْرٌ هَذَا أَمْ أَنْتُمْ لَا تُبْصِرُونَ (3)»(4)
15- مسروق، غلام عایشه گفت: زنی از اهل عراق و زنی از اهل شام بر عایشه وارد شدند و در مورد حضرت علی عَلَیهِ السَّلام از او سؤال کردند. عایشه گفت: کجا مثل علی بن ابیطالب می یابید قسم به خدا اوست تلاوت کننده ی قرآن، روزه دار روز و شب زنده دار شبها، بر سرّ غلبه دارد و از منکر نهی می کند، یاور دین است. و قسم بخدا، شما را در خانه ها با امنیت می نشاند و شما را مؤمنه نامیده است و آنگاه نفس عمیقی کشیده و گفت: آه، از رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه شنیدم که به علی می فرمودند: ای ابالحسن حبّ تو حسنه ای است که همراه آن هیچ سیئه ای ضرر نمی زند و بعض تو سیئه ای است که همراه آن هیچ حسنهای نفع نمی رساند و همانا محبّ تو با انبساط خاطر وارد بهشت می شود.
16- امام باقر از پدرانش علی نقل فرمودند که امام حسین عَلَیهِ السَّلام فرمودند: روزی به همراه عده ای از دوستان امیر المؤمنین اعَلَیهِ السَّلام نزد ایشان در محلی که درخت انار خشکی وجود داشت نشسته بودیم. در این زمان تعدادی از دشمنان امام بر او وارد شده و سلام کردند. امام علی عَلَیهِ السَّلام آنها را امر به نشستن کرده و فرمودند: همانا من امروز نشانه ای را مانند مانده ای که در قوم بنی اسرائیل نازل گردید به شما نشان خواهم داد همان نشانه ای که خداوند درباره ی آن می فرماید: «همانا من آن را بر شما نازل می کنم پس هر که از شما بعد از آن کفر بورزد او را چنان عذابی می کنم که هیچ یک از جهانیان را آن گونه عذاب نکرده باشم» سپس فرمودند: به این درخت خشک نگاه کنید به ناگاه آب در تنه ی آن جریان یافت وسبز شد و برگ داده و در حضور ما میوه داد. سپس امام رو به ما کرده و به گروهی که از محبین ایشان بودند فرمودند: دست دراز کنید (میوه بچینید) و تناول کنید و بخورید پس بسم الله الرحمن الرحیم گفتیم و اَناری چیدیم و خوردیم که هرگز چیزی گواراتر و پاک تر از آن نخورده بودیم. سپس به جماعتی که از مبغضین آن حضرت بودند فرمودند: دست دراز کنید (میوه بچینید) و تناول کنید، پس دست دراز کردند ولی میوه ها بالا می رفتند و هر چه دستشان را به سوی انارها دراز می کردند انارها بالاتر می رفتند و هیچ چیزی تناول نکردند پس گفتند ای امیر مؤمنان چرا برادران ما دست دراز کردند و چیدند و خوردند ولی ما دستانمان را دراز کردیم ولی نتوانستیم بچینیم. امام عَلَیهِ السَّلام در جواب فرمودند: بهشت نیز اینگونه است هیچ کس جز اولیاء ما و محبین ما به آن دست نمی یابد و هیچکس جز دشمنان و مبغضین ما از آن دور نمی شود. پس دشمنان علی عَلَیهِ السَّلام چون چنین دیدند و شنیدند در حالیکه خارج می شدند می گفتند: این عمل در برابر سحر علی بن ابیطالب اندک است. سلمان به آنان گفت چه می گوئید؟ و این آیه را تلاوت فرمود «آیا این سحر است یا شما بصیرت ندارید؟ »
17-قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّی اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ : مَنْ أَحَبَّ أَنْ یَتَمَسَّکَ بِالْقَضِیبِ اَلْأَحْمَرِ اَلَّذِی غَرَسَهُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فِی جَنَّةِ عَدْنٍ بِیَمِینِهِ فَلْیَتَمَسَّکْ بِحُبِّ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ (1)
18-قَالَ زیدُ بنُ عَلیّ حَدَّثَنِی أَبِی عَلَی بْن اَلْحُسَیْنِ عَنْ أَبِیهِ اَلْحُسَیْنِ بْنِ علی عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّی اَللَّهُ وَعَلَیهِ وَ آلِهِ لِعلیٍّ عَلَیْهِ السَّلاَمُ یَا عَلَی أَنْتَ وَ أَصْحَابُکَ فِی اَلْجَنَّةِ أَنْتَ وَ أَتْبَاعُکَ یَا علی فِی اَلْجَنَّةِ(2)
9- اِنَّ الشِیعَةَ مَعَ مَوالیهِم یَومَ القِیامَةِ
1-عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ اَلْبَاقِرِ عَنْ آبَائِهِ عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ قَالَ :قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّی اَللَّهُ وَعَلَیْهِ وَ آلِهِ کَیْفَ: بِکَ یَا عَلَی اذا وَقَفْتَ عَلَی شَفِیرِ جَهَنَّمَ وَ قَدمدَّ اَلصِّرَاطُ وَ قِیلَ لِلنَّاسِ :جُوزُوا وَ قُلْتَ بِجَهَنَّمَ :هَذَا لِی وَ هَذَا لَکَ فَقَالَ عَلَی عَلَیْهِ السَّلاَمُ یا رَسولَ اللَّهِ ومَن أُولَئِکَ؟ فَقالَ: أُولَئِکَ شِیعَتُک مَعَکَ حَیْثُ کُنْت.(3)
2- عَنِ اَلْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیٍ عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَالَ مَنْ أَحَبَّنَا لِلَّهِ وَرَدْنَا نَحْنُ وَهوَ عَلَی نَبِیِّنَا صَلَّی اَللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ هکَذا - وضَمَّ إصبَعَیهِ - ومَن أحَبَّنا لِلدُّنیا فَإِنَّ الدُّنیا تَسَعُ البَرَّ وَالفاجِر.(4)
3- عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ مُحَمَّدِ بن علی عَنْ أَبِیهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَ :قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّی اَللَّهُ وَعَلَیْهِ وَ آلِهِ لِعَلِیٍ: یا عَلِی اِنَّ عَنْ یَمِینِ اَلْعَرْشِ لِمَنَابِرَ مِنْ نُورٍ وَ مَوَاسِیدَ مِنْ نُورٍ فاِذا کَانَ یَوْمُ اَلْقِیَامَةِ جِئْتَ اَنَتْ وَ شِیعَتُکَ تَجْلِسُونَ عَلَی تِلْکَ الْمَنَابِرِ تَأْکُلُونَ وَ تَشْرَبُونَ وَ اَلنَّاسُ فِی اَلْمَوْقِفِ یُحَاسبُون(5)
4- عَنْ أَبِی عَبْدِاللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَالَ :عَرَفْتُمُونَا وَ أَنْکَرَنَا اَلنَّاسُ وَ أَحْبَبْتُمُونَا وَ أَبْغَضَنَا النَّاسُ وَ وَصَلَتُمُونَا وقَطَعَنَا النَّاسُ رَزَقَکُمُ اللَّهُ مُرَافَقَةَ مُحَمَّدٍ عَلَیْهِ السَّلاَمُ وَ سَقَاکُمْ مِنْ حَوْضِه (6)
7- رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه فرمودند: هر که دوست دارد به شاخه ی قرمزی که خداوند عزوجل در بهشت عدن با دست خود کاشته است چنگ بزند باید به حبّ علی بن ابیطالب عَلَیهِ السَّلام تمسک یابد.
18- زیدبن علی گوید پدرم امام سجاد از پدرشان امام حسین عَلَیهِ السَّلام نقل فرمودند که رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه به حضرت علی عَلَیهِ السَّلام فرمودند: ای علی تو و اصحابت در بهشت هستید، تو و پیروانت ای علی در بهشت هستید.
9- همانا شیعیان در روز قیامت به همراه موالیانشان هستند
1- امام باقر از پدرانشان عَلَیهِم ُالسَّلام نقل فرمودند که رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه فرمودند: حال تو چگونه است ای علی آنگاه که بر کنار جهنم می ایستی در حالیکه (پل) صراط کشیده شده است و به مردم گفته می شود: عبور کنید و شما به جهنم می فرمائید، این برای من و این برای تو، پس حضرت علی عَلَیهِ السَّلام فرمودند: ای رسول خدا آنان چه کسانی هستند؟ رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه فرمودند: آنان شیعیان تواند که هر کجا باشی با تو هستند.
2- امام حسین عَلَیهِ السَّلام در حالیکه دو انگشت خویش را به هم می چسباندند فرمودند: هر که ما را برای خدا دوست بدارد اینگونه به همراه ما به نزد رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه وارد می شود. و هر که برای دنیا ما را دوست بدارد همانا دنیا به نیکوکار و بدکار وسعت و رفاه می بخشد.
3- امام باقر از پدرشان از جدشان عَلَیهِم ُالسَّلام نقل فرمودند که رسول خدا به امام علی عَلَیهِ السَّلام فرمودند: ای علی همانا سمت راست عرش منبرها و بالشتهایی از نور وجود دارد پس هنگام روز قیامت توو شیعیانت می آئید و بر آن منبرها می نشینید و می خورید و می نوشید در حالیکه مردم در جایگاه حساب (موقف) محاسبه می گردند.
4- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: شما (شیعیان )مارا شناختند و مردم ما را نشناختند، شما ما را دوست داشتید و مردم با ما دشمنی کردند، شما با ما صله ی رحم کردید و مردم با ما قطع رحم کردند. خداوند همراهی با حضرت محمد صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه را روزی شما گرداند و از حوضش شما را سیراب کند.
5-عَنْ عُبَیْدِ بْنِ زُرَارَةَ قَالَ :دَخَلْتُ عَلَی أَبِی عَبْدِاللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ وَ عِنْدَهُ اَلْبَقْبَاقُ فَقُلْتُ لَهُ :جُعِلْتُ فِدَاکَ رَجُلٌ أَحَبَّ بَنِی أمَیَّة أَهْوَ مَعَهُمْ ؟قَالَ :نَعَمْ. قُلتُ رَجُلٌ أَحَبَّکُمْ هُوَ مَعَکُم ؟قال: نَعَمْ قُلْتُ :وإِنْ زَنَی وإنْ سَرَقَ ؟فَنَظَرَ الی الْبَقِبَاقِ فَوَجَدَ مِنْهُ غَفْلَةً ثُمَّ أَوْمَا بِرَأْسِهِ نَعَم.(1)
6-أَبُو طَاهِرٍ المقْلد بْنُ غَالِبٍ عَنْ رِجَالِهِ بِاسْنَادِهِ اَلْمُتَّصِلِ إِلَی عَلِیِّ بْنِ ابیطالب عَلَیْهِ السَّلاَمُ وَ هُوَ ساجِدٌ یَبکِی حَتَّی عَلا نَحیبُهُ وَارتَفَعَ صَوْتُهُ بِالْبُکَاءِ فَقُلْنَا یَا أَمِیرَ اَلْمُؤْمِنِینَ لَقَدْ أَمْرَضَنَا بُکَاؤُکَ وَ أَمَضَّنَا وَ شجَانا وَ مَا رَأَیْنَاکَ قَدْ فَعَلْتَ مِثْلَ هَذَا اَلْفِعْلِ قَطُّ فَقَالَ کُنْتُ سَاجِداً أدْعوا رَبَّی بِدُعَاءِ اَلْخَیْرَاتِ فِی سَجْدَتِی فَغَلَبَنِی عَیْنِی فَرَأَیْتُ رُؤْیَا هَالَتْنِی وَ أقلَقَتنی رَأَیْتُ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّی اَللَّهُ وَعَلَیهِ وَ آلِهِ قَائِماً وَهُوَ یَقُولُ یَا أبا الحَسَنِ طَالَتْ غَیْبَتُک فَقَدِ اشْتَقَّتِ اِلی رُؤْیَاکَ وقَدأَنْجَزَ لِی رَبِّی مَا وَعَدَنِی فِیکَ فَقُلْتُ یَارسُولُ اَللَّهِ وَمَا اَلَّذِی أَنْجَزَ لَکَ فِیَّ قالَ أنجَزلی فیکَ وفیُّ زَوْجَتِکَ وَ ابْنَیْکَ وَ ذُرِّیَّتِکَ فی الدَّرَجاتِ العُلی فی عِلِّیِّینَ قُلْتُ بِأبی أَنتَ وَأُمِّی یا رَسولَ اللَّهِ فَشِیعَتُنَا ؟قَالَ شِیعَتُنَا مَعَنَا وَقُصُورُهُم بِحِذَاءِ قُصُورِنَا وَ مَنَازِلُهُمْ مُقَابِلَ مَنَازِلِنَا قُلْتُ یَارَسُولَ اَللَّهِ فَمَا لِشِیعَتِنَا فِی اَلدُّنْیَا قَالَ اَلْأَمْنُ وَ الْعَافِیَةُ قُلْتُ فَمَا لَهُمْ عِنْدَ اَلْمَوْتِ قَالَ یَحَکُمُ اَلرَّجُلُ فی نَفسِهِ وَ یَومَرُ مَلَکِ اَلْمَوْتِ بِطَاعَتِهِ قُلْتُ فَمَا لِذَلِکَ حَدٌ یُعْرَفُ؟ قَالَ بَلَی ان أَشَدَّ شِیعَتِنَا لَنَا حُبّاً یَکونَ خُرُوجُ نَفْسِه کَشُرْبِ أَحَدِکُمْ فِی یَوْمِ الصَّیْفِ الْماءُ الْبارِدُ الَّذِی یَنْتَفِعُ بِهِ الْقُلُوبُ وَ اِنَّ سائِرَهُم لَیَموتُ کَما یَغبَطُ أَحَدُکُمْ عَلَی فِرَاشِهِ کَأَقَرِّ مَا کَانَتْ عَیْنُهُ بِمَوْتِهِ (2)
7-قَالَ أَبُو عَبْدِاللَّهِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ وَ اَللَّهِ مَا بَعْدَنَا غَیْرُکُمْ وَ أَنَّکُمْ مَعَنَا فِی اَلسَّنَامِ اَلْأَعْلَی فَتَنَافَسُوا فِی اَلدَّرَجَاتِ(3)
5- عبیدبن زراره گفت: بر امام صادق عَلَیهِ السَّلام داخل شدم در حالیکه بقباق (انسانی پر حرف و شاید نام شخصی باشد) نزد امام بود. عرض کردم: فدایت شوم آیا اگر کسی بنی امیه را دوست بدارد با آنها ست؟ فرمودند: بلی، عرض کردم: آیا اگر کسی محبت شما باشد با شماست؟ فرمودند: بلی، عرض کردم حتی اگر زناکار و دزد باشد؟ پس امام به بقباق نگاهی کردند و وقتی که او متوجه نبود با سر اشاره کرده و فرمودند: بلی
6- ابوطاهر مقلد بن غالب از رجالش به اسناد او که به علی بن ابی طالب عَلَیهِ السَّلام متصل می شود نقل کرد که روزی امام امیرالمؤمنین عَلَیهِ السَّلام در حال سجده بلند بلند گریه می کردند. پس عرض کردیم ای امیر مؤمنان گریه ی شما ما را بیمار و مریض و غمگین و مهموم نمود و هرگز ندیده بودیم که این چنین کنید. امام امیرالمؤمنین عَلَیهِ السَّلام در پاسخ ما فرمودند: در سجده بودم و در سجده ام پروردگارم را به خیرات می خواندم. پس خوابم برد و خوابی دیدم که اشکم را جاری کرد و مرا بی قرار ساخت. رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه را دیدم که ایستاده و می فرمود: ای اباالحسن دوری تو از من طولانی شد و من مشتاق دیدن تو هستم و خداوند به آنچه که درباره ی تو به من وعده داده بود وفا کرد. پس عرض کردم یا رسول الله خداوند در مورد من چه وعده ای به شما داده بود. رسول خدا فرمودند: خداوند در مورد تو و همسرت و دو پسر و ذریه ات به من وعده درجات رفیع در علیین داده بود که وفا نمود عرض کردم: پدر و مادرم فدایتان باد ای رسول خدا صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه، پس شیعیان ما؟ رسول خدا فرمودند: شیعیان ما با ما و همراه ما هستند. قصرهای آنها کنار قصرهای ما و منزل های آنها مقابل منزل های ماست. عرض کردم: ای رسول خدا (اینها که فرمودید نعمتهائی است که در آخرت به ایشان می رسد) پس در دنیا چه نصیبی به ایشان خواهد رسید؟ فرمودند: امن و عافیت. گفتم پس به هنگام مرگ چه؟ فرمودند: هر کسی در مورد خودش حکم می کند و به ملک الموت امر می شود که از او اطاعت کند. عرض کردم آیا برای آن نشانه ای وجود دارد؟ فرمودند: بلی، همانا جان دادن هر یک از شیعیان ما که بیشترین حبّ ما را داشته باشد مانند نوشیدن آب خنک گوارا در روز تابستان است که دلها را خنک کند و از آن نفع ببرد و شیعیان دیگر به گونه ای در بسترشان می میرند که سایر مردم غبطه ی آن را می خورند. گویی آنچه که بیشتر موجب روشنی چشمش گردیده، مرگش بوده است.
7- امام صادق عَلَیهِ السَّلام فرمودند: قسم به خداوند بعد از ما غیر شما کس دیگری نیست و همانا شما در قله های بلند (مراتب عالی) همراه ما هستید پس در (کسب )درجات (عالی) از یکدیگر سبقت و پیشی بگیرید.
10- إنّش أمیرَالمُؤمنینُ یُدخِلُ مُحبَیهِ الجَّنةَ وَ مُبغِضِیهِ النَّارَ
1- قالَ رسولُ الله صَلَی اللهُ وعَلَیه ِوَ آلِه:یَقُولُ اَللَّهُ تَعَالَی یَوْمَ اَلْقِیَامَةِ لِی وَ لِعَلی بنِ اَبیطالبٍ: أَدْخِلاَ اَلْجَنَّةَ مَنْ أَحَبَّکُمَا وَ أَدْخِلاَ اَلنَّارَ مَنِ اِبْغَضَکُمَا وَ ذَلِکَ قَوْلُهُ تَعَالَی: «أَلْقِیَا فِی جَهَنَّمَ کُلَّ کَفَّارٍ عَنِیدٍ(1)» (2)
2-عَنِ الرِّضَا عَنْ آبَائِهِ عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ قَالَ قَالَ أَمِیرُ اَلْمُؤْمِنِینَ عَلَیْهِ السَّلاَمُ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ علَیْهِ السَّلاَمُ اذا کَانَ یَوْمُ الْقِیَامَةِ وَفَرَغَ مِنْ حِسَابِ الخَلائِقِ دَفَعَ الْخالِقُ عزّوجل مَفَاتِیحَ الْجَنَّةِ وَ النَّارِ إِلَی فَأَدْفَعُهَا اِلَیْکَ فَأَقُولُ لَکَ أَحکُم قال عَلَی اَللَّهِ اِنهَ لِلْجَنةِ أَحَداً وَ سَبْعِینَ بَاباً یَدْخُلُ مِنْ سَبْعِینَ بَاباً مِنْهَا شِیعَتِی وَ أَهْلُ بَیْتِی وَ مِنْ بَابٍ وَاحِدٍ سَائِرُ اَلنَّاسِ(3)
3-عَنِ الصَّادِقِ عَلَیْهِ السَّلاَمُ عَنْ آبَائِهِ عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّی اَللَّهُ وَعَلَیْهِ وَ آلِهِ اذا کَانَ یَوْمُ اَلْقِیَامَةِ یُؤْتِی بِکَ یَا عَلَی عَلَی حَجَلَةٍ مِنْ نُورٍ وَ عَلَی رَأْسِک تَاجٌ لَهُ أَرْبَعَةُ أَرْکَانٍ عَلَیَّ کُلُّ رُکْنٍ ثَلاَثَةُ أَسَاطِیرَ لاَ اِله اِلاّ اَللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اَللَّهِ عَلَی مِفْتَاحِ اَلْجَنَّةِ ثُمَّ یُوضَعُ لَکَ کُرسِیُّ یُعْرَفُ بِکرسِیِّ اَلْکَرَامَةِ فَتَقْعُدُ عَلَیْهِ یُجْمَعُ لَکَ الْأَوَّلُونَ وَ الْآخِرُونَ فِی صَعِیدٍ وَاحِدٍ فَتَامر لِشِیعَتِکَ إِلَی اَلْجَنَّةِ وَ بِأَعْدائِکَ اِلَی النَّارِ فَأَنْتَ قَسِیمُ اَلْجَنَّةِ وَ أَنْتَ قَسِیمُ النَّارِ لَقَدْ فازَ مَنْ تَوَلاَّکَ وَ خَابَ وَ خَسِرَ مَنْ عَادَاکَ فَأَنْتَ فِی ذَلِکَ اَلْیَوْمِ أَمِینُ اَللَّهِ وَ حجُّه اللَّه الواضِحَة.(4)