مشخصات کتاب
نام کتاب: علم مفاهیم شناسی در قرآن سری جدید جلد 113
تحقیق و تالیف : رسول ملکیان اصفهانی - 1400 ش
ناشر دیجیتالی: مرکز تحقیقات رایانه ای قائمیه اصفهان
1- یاور
1- محرومیت مشرکان از یاور
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
14 - روم - 30 - 29 - 13
13 - مشرکان هواپرست ، از داشتن هرگونه یاوری ، در برابر اراده الهی ، محروم اند .
فمن یهدی من أضلّ اللّه و ما لهم من نـصرین
2- ملاک یاور
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
14 - عنکبوت - 29 - 22 - 8
8 - انسان ها ، دارای گرایشی درونی به قدرتی برتر جهت انتخاب ولیّ و یاورند .
و ما لکم من دون اللّه من ولیّ و لانصیر
نفی مطلق غیرخدا برای ولایت و یاوری، مبتنی بر وجود خصلت یارطلبی و اتکا به ولیّ برتر است.
3- نیاز به یاور
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
16 - شوری - 42 - 8 - 13
13 - انسان در قیامت ، نیازمند ولایت و یاوری است .
و الظـلمون ما لهم من ولیّ و لانصیر
4- یاور ابراهیم(ع)
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
15 - صافات - 37 - 102 - 2
2 - اسماعیل ( ع ) ، کمک کار پدرش ابراهیم ( ع ) در مسائل اجتماعی و زندگی
فلمّا بلغ معه السعی
از آمدن قید «معه» (در معیت او) برداشت یاد شده به دست می آید.
5- یاور اخروی انسان ها
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
13 - شعراء - 26 - 93 - 4
4 - خداوند ، یگانه معبود به حق و تنها پشتوانه انسان در قیامت
أین ما کنتم تعبدون . من دون اللّه هل ینصرونکم أو ینتصرون
6- یاور اخروی کافران
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
18 - حدید - 57 - 15 - 6
6 - آتش دوزخ ، تنها یاور کافران و منافقان
هی مولیکم
7- یاور اخروی منافقان
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
18 - حدید - 57 - 15 - 6
6 - آتش دوزخ ، تنها یاور کافران و منافقان
هی مولیکم
8- یاور انبیا
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
8 - یوسف - 12 - 110 - 7
7ـ خداوند ، یاری کننده پیامبران خویش و سرکوب کننده مخالفان ایشان
حتّی إذا استیئس الرسل . .. جاءهم نصرنا
9- یاور انسان
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
7 - توبه - 9 - 116 - 7
7 ـ برای انسان ها ، هیچ سرپرست و یاوری جز خداوند نیست .
و ما لکم من دون اللّه من ولیّ و لانصیر
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
12 - فرقان - 25 - 31 - 3
3 ـ خداوند بی مدد دیگران ، یاوری کافی برای انسان در زندگی و تأمین کننده نیاز های هدایتی او
و کفی بربّک هادیًا و نصیرًا
10- یاور انسان ها
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
1 - بقره - 2 - 107 - 5،10
5 - انسان ها ، جز خداوند یاوری ندارند .
و ما لکم من دون اللّه من ولی و لانصیر
10 - مالکیت و حاکمیت انحصاری خدا بر هستی ، مقتضی نبود هیچ سرپرست و یاوری برای بندگان جز او
له ملک السموت و الأرض و ما لکم من دون اللّه من ولی و لانصیر
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
8 - هود - 11 - 113 - 9
9ـ تنها خداوند ، یاور و سرپرست انسانهاست .
و ما لکم من دون الله من أولیاء
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
10 - کهف - 18 - 44 - 2
2- تنها ، خداوند ، قادر بر یاری رساندن در بحبوحه قطع همه اسباب ظاهری است .
هنالک الولـیة للّه الحقّ
اهل لغت، تفاوتی را بین معنای «وِلایت» و «وَلایت» ذکر کرده اند و آن این که «وَلایت» به معنای نصرت است و «وِلایت» به معنای سرپرستی و تدبیر. گرچه برخی مفسران این تفاوت را انکار کرده اند، (ر.ک: المیزان) ولی با توجه به موارد مشابه در آیات دیگر و نیز آیه قبل که سخن از نصرت است، به نظر می رسد این معنا در این مورد، اقرب باشد.
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
11 - حج - 22 - 15 - 3
3 - خدا ، تنها دستگیر و یاور مردمان در دنیا و سرای آخرت
من کان یظنّ أن لن ینصره اللّه فی الدنیا و الأخرة. .. هل یذهبنّ کیده ما یغیظ
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
16 - زمر - 39 - 3 - 9
9 - تنها خداوند ، ولی و یار و یاور حقیقی انسان است .
و الذین اتّخذوا من دونه أولیاء ما نعبدهم إلاّ لیقرّبونا إلی اللّه زلفی
محکوم شدن ولیّ و یاور گرفتن غیرخدا ـ که از جمله بعد استفاده می شود (إنّ اللّه یحکم بینهم. ..) ـ بیانگر این است که تنها خدا ولیّ و یاور حقیقی است.
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
16 - شوری - 42 - 31 - 5
5 - انسان ها ، هیچ گونه سرپرست و یاوری جز خداوند ندارند .
و ما لکم من دون اللّه من ولیّ و لا نصیر
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
17 - جاثیه - 45 - 10 - 6
6 - تنها خداوند ، سرپرست و یاور حقیقی انسان ها ، در دنیا و آخرت است .
ولا یغنی . .. ما اتّخذوا من دون اللّه أولیاء
11- یاور اهل عذاب
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
10 - کهف - 18 - 44 - 4
4- خداوند ، تنها یاور قابل اتّکا ، به هنگام عذاب و گرفتاری ها است .
هنالک الولـیة للّه الحقّ
چنان چه «هنالک» اشاره به زمان عذابی باشد که «أُحیط بثمره» بر آن دلالت داشت، مراد این است که هنگام نزول عذاب، امید آدمی به اسباب، منقطع گشته و تنها نقطه امیدبخش، نصرت خدای یگانه است.
12- یاور دینداران
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
11 - حج - 22 - 40 - 26
26 - قدرت و عزت الهی ، ضامن نصرت قطعی دفاع کنندگان از حق و یاوران دین است .
و لینصرنّ اللّه من ینصره إنّ اللّه لقویّ عزیز
13- یاور مسلمانان
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
11 - حج - 22 - 78 - 30
30 - ستایش خدا از سرپرستی خود نسبت به مسلمانان و یاری رساندن به آنان
هو سمّیکم المسلمین. .. فنعم المولی و نعم النصیر
14- یاور مشرکان
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
16 - زمر - 39 - 3 - 5
5 - مشرکان ، معبود ها را یار و یاور خود می دانستند .
و الذین اتّخذوا من دونه أولیاء
«ولی» (مفرد «أولیاء») در لغت به سه معنا آمده است: محب، صدیق و نصیر (قاموس المحیط و مفردات راغب). در آیه شریفه ـ به قرینه جمله بعد (ما نعبدهم إلاّ لیقرّبونا إلی اللّه) در معنای سوم به کاررفته است.
15- یاور موحدان مهاجر
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
10 - کهف - 18 - 16 - 13
13- خداوند ، فراهم آورنده شرایط مناسب ، برای استوار ماندن یکتاپرستان مهاجر ، بر عقیده توحیدی خویش
و یهیّیء لکم من أمرکم مرفقًا
16- یاور موسی(ع)
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
7 - یونس - 10 - 87 - 3
3 ـ برادر موسی ( هارون ) شریک او در دریافت وحی و یاور او در امر رسالت بود .
و أوحینا إلی موسی و أخیه أن تبوّءا لقومکما بمصر بیوتاً
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
10 - مریم - 19 - 53 - 2
2- هارون ( ع ) ، در خدمت اهداف موسی ( ع ) بود و او را در انجام رسالت های الهی اش یاری می کرد .
و وهبنا له . .. هـرون
تعبیر «بخشیدن هارون به موسی» مبالغه در خدمت گزاری کامل او به اهداف الهی برادرش موسی(ع) است. «نبیّاً» حال است و بیانگر این که «هارون» در حالی که خود نیز پیامبر بود، کمر به خدمت موسی(ع) بسته بود.
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
12 - مؤمنون - 23 - 45 - 4
4 - هارون ، یار و مددکار موسی ( ع ) در رسالت
ثمّ أرسلنا موسی و أخاه هـرون
ذکر «اخوت» ـ که در تعبیرات کنایی به معنای معین و پشتیبان به کار می رود ـ علاوه براین که بیانگر نسبت سببی هارون با موسی(ع) است، می تواند اشعار به این نکته نیز داشته باشد که رسالت اصلی، بر دوش موسی بوده و رسالت هارون، یاری کردن و مدد رساندن به او بوده است.
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
12 - فرقان - 25 - 35 - 2،5
2 ـ هارون ، برگزیده خداوند برای معاونت و یاری حضرت موسی ( ع ) در امر خطیر رسالت
و لقد ءاتینا موسی الکتـب و جعلنا معه أخاه هـرون وزیرًا
«وزیر» ـ که از واژه «وزر» (به معنای ثقل) گرفته شده است ـ اسم برای شخصی است که بارسنگین مسؤولیت پادشاهی را بر دوش گیرد و نقش مشاور او را داشته باشد و با رأی خود او را کمک کند (قاموس المحیط).
5 ـ رسالت و مسؤولیت اصلی هدایت و رهبری جامعه بر دوش حضرت موسی ( ع ) بود و هارون تنها نقش معاونت و مشاورت او را بر عهده داشت .
و لقد ءاتینا موسی الکتـب و جعلنا معه أخاه هـرون وزیرًا
برداشت فوق، به خاطر این نکته است که دریافت کننده کتاب و شریعت، حضرت موسی(ع) بود و برادرش هارون، تنها به عنوان معاون و مشاور او معرفی گردیده بود.
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
12 - فرقان - 25 - 36 - 2
2 ـ هارون ، شریک و همتای موسی ( ع ) در امر رسالت و تبلیغ فرعون و قوم او
و لقد ءاتینا موسی الکتـب . .. أخاه هـرون وزیرًا. فقلنا اذهبا إلی القوم الذین کذّ
17- یاور مهتدین
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
9 - نحل - 16 - 37 - 10
10- هدایت شدگان ، از عنایت خداوند و از مددکار و یاورانی برخوردار خواهند بود .
فمنهم من هدی الله و منهم من حقّت علیه الضلـلة . .. فإن الله لایهدی من یضلّ و ما
از آن جایی که خداوند مردم را دو گروه هدایت پذیر و گمراه معرفی کرده و گمراهان را محروم از هدایت خدا و یار و یاور دانسته است، به قرینه مقابله می توان نکته یاد شده را به دست آورد.
2- یتیم
1- یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
2 - بقره - 2 - 220 - 1
1 ـ پرسش مردم از پیامبر (صلی الله علیه و آله) درباره ایتام
و یسئلونک عن الیتامی
2- آثار اجتناب از احترام یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - فجر - 89 - 25 - 2
2 - ترک یتیم نوازی ، بی توجّهی به تغذیه فقیران ، تصاحب ارث دیگران و دلبستگی شدید به ثروت ، مایه گرفتاری به عذابی بی نظیر در قیامت
فیومئذ لایعذّب عذابه أحد
ضمیر «عذابه»، ممکن است به انسان برگردد که در آیات پیشین ویژگی های او بیان شده بود. در این صورت عذاب ـ که اسم مصدر و به معنای تعذیب است ـ به مفعول خود اضافه شده است و مفاد آیه شریفه این است که عذاب کردن آن فرد، به گونه ای انجام می گیرد که کسی ـ جز خداوند ـ آن گونه عذاب نمی کند.
3- آثار احترام یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - فجر - 89 - 17 - 8
8 - راه دستیابی به عزّت و گران قدری در پیشگاه خداوند ، گرامی داشتن یتیمان است ; نه برخورداری از رفاه و ثروت .
و نعّمه فیقول ربّی أکرمن . .. کلاّ بل لاتکرمون الیتیم
4- آثار انفاق به یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
19 - انسان - 76 - 22 - 7
7 - وفای به نذر ، خوف از قیامت و دستگیری خالصانه از بینوایان ، یتیمان و اسیران ، موجب بهره مندی از پاداش های بهشتی و مورد ستایش و قدردانی خداوند
یوفون بالنذر و یخافون یومًا . .. إنّ هـذا کان لکم جزاء و کان سعیکم مشکورًا
5- آثار بلوغ یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
10 - اسراء - 17 - 34 - 12
12- عدم جواز تصرف در مال یتیم برای دیگران ، پس از رسیدن وی به حد بلوغ و رشد اقتصادی
و لاتقربوا . .. حتی یبلغ أشدّه
با توجه به اینکه پیام آیه، در راستای حقظ منافع یتیم است و بدیهی است که صرف بلوغ جسمی و سنی ـ بدون بلوغ فکری و اقتصادی وی ـ تضمین کننده منافع و مصالح او نخواهد بود و «حتی یبلغ أشدّه» غایت برای تصرف مجاز از سوی سرپرستان امور ایتام است; بنابراین معنا چنین می شود: شما جز جایی که در جهت مصالح یتیمان باشد، تصرف نکنید تا زمانی که آنان به بلوغ کافی برسند و وقتی آنها به بلوغ رسیدند، حق تصرف ندارید.
6- آثار بی احترامی به یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - فجر - 89 - 17 - 9
9 - ذلّت و خواری در پیشگاه خداوند ، نتیجه بی احترامی به یتیمان است ; نه کاهش ثروت .
ربّی أهـنن . کلاّ بل لاتکرمون الیتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - فجر - 89 - 26 - 3
3 - کسانی که یتیمان را گرامی نداشته و بر تغذیه مساکین توصیه نمی کنند و به ناحق ارث دیگران را تصرف کرده و به مال دنیا دل بسته اند ، در قیامت به سخت ترین شکل به بند کشیده خواهند شد .
لاتکرمون . .. لاتحـضّون ... تأکلون ... تحبّون ... و لایوثق وثاقه أحد
ممکن است ضمیر «وثاقه» به «الإنسان» برگردد. در این صورت «وثاق» به مفعول خود اضافه شده است.
7- آثار تحقیر یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - فجر - 89 - 17 - 4
4 - خداوند ، کسانی را که به شخصیت یتیمان بها ندهند ، گرامی نخواهد شمرد .
یقول ربّی أکرمن . .. کلاّ بل لاتکرمون الیتیم
8- آثار ترشرویی با یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - ماعون - 107 - 2 - 4
4 - ترش رویی در برابر یتیمان و رد خواسته های آنان ، دورسازنده انسان از قرب به خداوند است .
فذلک
«ذلک»، اسم اشاره ای است که برای دور به کار می رود و در آیه شریفه یا برای تحقیر به کار رفته و یا نشانگر دوری از خداوند است.
9- آثار رد خواسته های یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - ماعون - 107 - 2 - 4
4 - ترش رویی در برابر یتیمان و رد خواسته های آنان ، دورسازنده انسان از قرب به خداوند است .
فذلک
«ذلک»، اسم اشاره ای است که برای دور به کار می رود و در آیه شریفه یا برای تحقیر به کار رفته و یا نشانگر دوری از خداوند است.
10- آثار ولایت یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
10 - اسراء - 17 - 34 - 17
17- قبول سرپرستی اموال یتیم ، تعهدی مسؤولیت آور است . *
و لاتقربوا مال الیتیم . .. و أوفوا بالعهد إن العهد کان مسئولاً
احتمالاً «أوفوا. ..» با توجه به اینکه پس از جمله «لاتقربوا مال الیتیم» آمده است، از نوع ذکر عام پس از خاص باشد. بنابراین کفالت اموال یتیمان، می تواند از موارد معاهدات باشد.
11- آثار یتیم نوازی
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - ماعون - 107 - 2 - 6
6 - یتیم نوازی ، لازمه پذیرش روز جزا و نشانه کام یابی در آن است .
یکذّب بالدین . فذلک الذی یدعّ الیتیم
12- اجتناب از سلطه بر یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - ضحی - 93 - 9 - 1،2
1 - پرهیز از تحمیل خواسته های خود بر یتیمان ، توصیه خداوند به پیامبر (صلی الله علیه و آله)
فأمّا الیتیم فلاتقهر
«قَهْر» به معنای مسلط شدن است. خداوند را «قاهر» می گویند; زیرا خلق را مقهور تسلط و قدرت خویش ساخته و آنان را بر وفق آنچه اراده اش تعلق گرفته ـ چه دلخواه آنان باشد و چه از آن اکراه داشته باشند ـ متحوّل ساخته است. (تاج العروس)
2 - خداوند ، با گوشزد کردن یتیمی پیامبر (صلی الله علیه و آله) و مراقبت های خویش از آن حضرت ، او را به پرهیز از سلطه بر یتیمان فراخواند .
ألم یجدک یتیمًا فـاوی . .. فأمّا الیتیم فلاتقهر
حرف «فاء»، این آیه را بر جمله مناسب آن در آیات پیشین، تفریع کرده است.
13- اجتناب از غصب ارث یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - فجر - 89 - 19 - 3
3 - لزوم بها دادن به شخصیت یتیمان و ترک تجاوز به حق ارث آنان
لاتکرمون الیتیم . .. و تأکلون التراث أکلاً لمّا
آیه بعد، از حب مال سخن گفته و در این آیه خوردن میراث مطرح شده است. ارتباط این آیات با دو آیه قبل، بیانگر این است که هر کس برای یتیمان ارزشی قائل نباشد، میراث آنان را تصاحب می کند و هر کس به فکر تغذیه مساکین نباشد، گرفتار مال دوستی است.
14- احترام یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - فجر - 89 - 18 - 11
11 - کسانی که در تنگنای اقتصادی به سر می برند ، در صورت احترام به یتیمان و ترغیب دیگران به فقرزدایی از جامعه ، نزد خداوند گرامی بوده و از حقارت و خواری مبرّا خواهند بود .
فیقول ربّی أهـنن . کلاّ بل لاتکرمون الیتیم . و لاتحـضّون علی طعام المسکین
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - فجر - 89 - 24 - 8
8 - ارج نهادن به یتیمان ، تغذیه نیازمندان ، پرهیز از غصب ارث دیگران و دل نبستن به ثروت ، توشه هایی سودمند برای آخرت
لاتکرمون . .. لاتحـضّون ... تأکلون ... تحبّون ... یـلیتنی قدّمت لحیاتی
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - فجر - 89 - 27 - 4
4 - آزمون دانستن فقر و غنا ، گرامی داشت یتیمان ، سیر کردن گرسنگان ، تصرف نکردن ارث دیگران و پرهیز از مال دوستی ، زمینه ساز اعتماد به رهایی از صحنه های وحشت بار قیامت
فأمّا الإنسـن إذا ما ابتلیه . .. یـأیّتها النّفس المطمئنّة
«نفس مطمئن» ـ به قرینه آیات پیشین ـ انسانی است که از اوصاف ذکر شده در آن آیات، مبرّا باشد.
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - فجر - 89 - 28 - 8
8 - آزمون دیدن فقر و غنا ، گرامی داشت یتیمان ، تغذیه فقیران ، ترک تصرف ارث دیگران و پرهیز از مال دوستی ، مایه احساس رضایت انسان از خداوند و زمینه ساز رضایت خداوند از او است .
فأمّا الإنسـن إذا ما ابتلیه . .. راضیة مرضیّة
نفس «راضی» و «مرضی» ـ به قرینه آیات پیشین ـ انسانی است که از اوصاف ذکر شده در آن آیات، مبرّا باشد.
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - فجر - 89 - 30 - 5
5 - اندیشه صحیح نسبت به فقر و غنا ، برخورد شایسته با یتیمان و مسکینان ، قطع حرام خواری و دل نبستن به ثروت ، زمینه ساز ورود به بهشت برین
فأمّا الإنسـن إذا ما ابتلـیه . .. و ادخلی جنّتی
15- احسان به یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
1 - بقره - 2 - 83 - 3،13،17
3 - احسان به پدر و مادر ، خویشان ، یتیمان و درماندگان ، از جمله پیمان های خداوند با بنی اسرائیل
و إذ أخذنا میثق بنی إسرءیل لاتعبدون إلا اللّه و بالولدین إحساناً و ذی القربی و ا
«إحساناً» مفعول مطلق برای فعل محذوف «تحسنون» یا «احسنوا» می باشد. کلمات «ذی القربی و ...» عطف بر «الوالدین» است.
13 - نیکی کردن به پدر ، مادر ، یتیمان و مساکین از وظایف ضروری اهل ایمان است .
و بالولدین إحساناً و ذی القربی و الیتمی و المسکین
فرمانهای موجود در آیه، هر چند که به عنوان میثاقهای خدا با بنی اسرائیل مطرح شده است، ولی بیان آن در قرآن نشانه این است که: عمل کردن به آن فرمانها وظیفه همگان خصوصاً اهل ایمان است.
17 - یکتا پرستی و احسان به والدین ، خویشان ، یتیمان و درماندگان ، از مصادیق اعمال شایسته است .
و عملوا الصلحت . .. لاتعبدون إلا اللّه و بالولدین إحساناً ... و المسکین
آیه مورد بحث در حقیقت تفسیری برای آیه پیشین و بیان مصادیقی از «الصالحات» می باشد.
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
3 - نساء - 4 - 36 - 8،15،20
8 ـ ضرورت احسان و نیکی به خویشاوندان ، یتیمان و درماندگان
و بالوالدین احساناً و بذی القربی و الیتامی و المساکین
15 ـ ضرورت احسان به ایتام و اولویت دادن به آنان ، پس از پدر ، مادر و خویشان
و بالوالدین احساناً و بذی القربی و الیتامی
20 ـ احسان به ایتام ، نیازمندان و درماندگان ، زمینه جلب محبت الهی
و الیتامی و المساکین و ابن السبیل . .. انّ اللّه لا یحبّ من کان مختالا فخوراً
16- احکام مال یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
5 - انعام - 6 - 152 - 1،3،4
1 ـ هرگونه تصرف عدوانی در داراییهای یتیمان و تجاوز به آن حرام است.
و لاتقربوا مال الیتیم
بیان حرمت تصرف در اموال یتیمان با به کارگیری فعل «لاتقربوا» (نزدیک نشوید)، اشاره به جهاتی دارد; از جمله تصریح و تأکید بر این که هر نوع و مصداقی از تصرف در مال یتیم، ممنوع است.
3 ـ تصرف در داراییهای یتیمان برای مصالح آنان، مجاز و مشروع است.
و لاتقربوا . .. إلا بالتی هی أحسن
«التی» صفت برای کلمه ای مانند «الخصلة» (طریقه و روش) است. بنابراین «لاتقربوا ... إلا ...» یعنی تصرف نکنید مگر به بهترین روش تصرف. بدیهی است که مراد تصرفی است که برای یتیم نیکو باشد.
4 ـ به هنگام تصرف در اموال یتیمان باید سودمندترین روش به حال آنان انتخاب شود.
و لاتقربوا مال الیتیم إلا بالتی هی أحسن
برداشت فوق با توجه به کلمه «أحسن» (بهتر و نیکوتر) استفاده شده است.
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
10 - اسراء - 17 - 34 - 1،3،7،8،10،11،12
1- تصرف بی جا و حیف و میل اموال یتیمان ، ممنوع و حرام است .
و لاتقربوا مال الیتیم إلاّ بالتی هی أحسن
3- پرهیز از هرگونه امری که موجب حیف و میل مال یتیم و تصرف به ناحق در آن شود ، واجب و لازم است .
و لاتقربوا مال الیتیم إلاّ بالتی هی أحسن
7- تصرف در اموال و دارایی های یتیمان با رعایت مصالح آنان ، مجاز و مشروع است .
و لاتقربوا مال الیتیم إلاّ بالتی هی أحسن
8- جواز تصرف در مال یتیم ، مشروط به رعایت بالاترین سطح مصالح وی است .
و لاتقربوا مال الیتیم إلاّ بالتی هی أحسن
10- عهده داران مال یتیم ، موظف به انتخاب ثمربخش ترین شیوه حفظ و به کاراندازی آن
و لاتقربوا مال الیتیم إلاّ بالتی هی أحسن
برداشت فوق، مبتنی بر این است که مخاطب «لاتقربوا. ..» متصدیان امور یتیمان باشند که خداوند، به آنها دستور می دهد: «جز با رعایت مصالح آنها، نباید در آن اموال دخل و تصرف کنند». بنابراین مراد از «التی هی أحسن» تصرف ثمربخش و مفید است.
11- یتیم ، از تصرف در مال خویش تا هنگام رسیدن به مراحل رشد و بلوغ کافی ، ممنوع است .
حتی یبلغ أشدّه
«حتی یبلغ أشدّه» غایت کفالت یتیم است; یعنی، شما ای متکفلان ایتام! از اموال آنها مراقبت کنید و در آنها دخل و تصرف بی جا نکنید تا زمانی که آنان به رشد کافی برسند و این حکایت از آن دارد که یتیم، قبل از رسیدن به رشد لازم، حق تصرف در اموال خود را ندارد.
12- عدم جواز تصرف در مال یتیم برای دیگران ، پس از رسیدن وی به حد بلوغ و رشد اقتصادی
و لاتقربوا . .. حتی یبلغ أشدّه
با توجه به اینکه پیام آیه، در راستای حقظ منافع یتیم است و بدیهی است که صرف بلوغ جسمی و سنی ـ بدون بلوغ فکری و اقتصادی وی ـ تضمین کننده منافع و مصالح او نخواهد بود و «حتی یبلغ أشدّه» غایت برای تصرف مجاز از سوی سرپرستان امور ایتام است; بنابراین معنا چنین می شود: شما جز جایی که در جهت مصالح یتیمان باشد، تصرف نکنید تا زمانی که آنان به بلوغ کافی برسند و وقتی آنها به بلوغ رسیدند، حق تصرف ندارید.
17- احکام یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
3 - نساء - 4 - 2 - 1،4،5
1 ـ وجوب پرداخت اموال یتیم به وی
و اتوا الیتامی اموالهم
4 ـ حرمت تبدیل و تعویض اموال مرغوب یتیم ، به اموال غیرمرغوب
و اتوا الیتامی اموالهم و لا تتبدّلوا الخبیث بالطّیّب
5 ـ حرمت تصرف غاصبانه در اموال یتیمان
و اتوا الیتامی اموالهم . .. و لا تاکلوا اموالهم الی اموالکم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
3 - نساء - 4 - 5 - 18
18 ـ ضرورت پرهیز از سپردن اموال یتیمان به آنها ، قبل از رسیدن آنان به مرحله رشد
و لا تؤتوا السّفهاء اموالکم
امام صادق (ع) در پاسخ سؤال از آیه فوق فرمود: هم الیتامی لا تعطوهم اموالهم حتّی تعرفوا منهم الرُشد . .. .
تفسیر عیاشی، ج 1، ص 220، ح 23 ; نورالثقلین، ج 1، ص 442، ح 50.
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
3 - نساء - 4 - 6 - 2،3،4،19
2 ـ رسیدن به مرحله بلوغ جنسی و تحقق رشد اقتصادی ، دو شرط برای تحویل اموال یتیمان به آنان
حتّی اذا بلغوا النّکاح فان انستم منهم رشداً فادفعوا الیهم اموالهم
3 ـ رسیدن به مرحله بلوغ جنسی و تحقق رشد اقتصادی ، دو شرط برای جواز تصرف یتیمان در اموال خود
و ابتلوا التیامی . .. فادفعوا الیهم اموالهم
4 ـ وجوب ردّ اموال یتیمان ، پس از بلوغ جنسی و احراز رشد اقتصادی آنان
و ابتلوا الیتامی . .. فان انستم منهم رشداً فادفعوا الیهم اموالهم
مؤیّد برداشت فوق فرمایش امام صادق (ع) است که درباره آیه فوق فرمود: ایناس الرّشد حفظ المال.
من لا یحضره الفقیه، ج 4، ص 164، ح 7، ب 113 ; نورالثقلین، ج 1، ص 444، ح 60.
19 ـ جواز بهره گیری متعارف ولیّ یتیم از مال وی ، مشروط به صرف وقت خود در جهت مصلحت آن و کم نبودن ( کافی بودن ) آن مال
و من کان فقیراً فلیاکل بالمعروف
امام صادق (ع) در مورد آیه فوق فرمود: ذلک رجل یحبس نفسه عن المعیشة فلابأس ان یأکل بالمعروف اذا کان یصلح لهم اموالهم فان کان المال قلیلا فلایاکل منه شیئاً . .. .
کافی، ج 5، ص 130، ح 5 ; نورالثقلین، ج 1، ص 445، ح 69.
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
3 - نساء - 4 - 10 - 3
3 ـ جواز تصرف در اموال یتیمان ، در صورتی که ظلم به آنها نباشد .
انّ الّذین یاکلون اموال الیتامی ظلماً
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
5 - انعام - 6 - 152 - 5،11،23
5 ـ رشد یتیمان (به دست آوردن تجربه در معاملات و شناخت سود و زیان) پایان جواز تصرف دیگران در اموال آنان
و لاتقربوا مال الیتیم إلا بالتی هی أحسن حتی یبلغ أشده
«أشد» به معنای تجربه و شناخت است. (لسان العرب). بر اساس این معنا و به مناسبت مورد، مقصود از «أشد» تجربه در معاملات و شناخت سود و زیان است.
11 ـ مراعات کردن عدالت در مبادلات و انتخاب سودمندترین روش برای تصرف در اموال آنها بیش از توان متعارف واجب نیست.
إلا بالتی هی أحسن . .. و أوفوا الکیل ... لانکلف نفسا إلا وسعها
بیان این حقیقت که «خداوند انسان را بیش از توانش تکلیف نمی کند» پس از فرمانهای یاد شده، اشاره به این دارد که مکلفان برای رعایت آن فرمانها لازم نیست خود را به مشقت اندازند. چرا که انجام تکلیف تا حد قدرت متعارف فرض است و نه بیش از آن.
23 ـ عبدالله بن سنان عن أبی عبدالله(ع) قال: سأله أبی و أنا حاضر عن الیتیم متی یجوز أمره؟ قال: حتی یبلغ اشده قال: و ما أشده؟ قال: الاحتلام قال قلت: قد یکون الغلام ابن ثمان عشرة سنة او اقل او اکثر و لایحتلم؟ قال: إذا بلغ و کتب علیه الشیء جاز أمره إلا أن یکون سفیها او ضعیفا.
عبدالله بن سنان گوید: پدرم از امام صادق(ع) درباره یتیم سؤال کرد که در چه زمانی تصرفات او صحیح و معتبر است؟ فرمود: زمانی که به حد رشد برسد. بار دیگر پرسید: رشد او چه زمانی است؟ فرمود: زمان محتلم شدن است. پرسید: گاهی جوان به هجده سالگی یا کمتر یا بیشتر می رسد، ولی محتلم نمی شود؟ فرمود: هرگاه به سن بلوغ و حد تکلیف رسید، تصرفاتش صحیح و معتبر است مگر اینکه سفیه و یا ضعیف باشد.
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
10 - اسراء - 17 - 34 - 12،20
12- عدم جواز تصرف در مال یتیم برای دیگران ، پس از رسیدن وی به حد بلوغ و رشد اقتصادی
و لاتقربوا . .. حتی یبلغ أشدّه
با توجه به اینکه پیام آیه، در راستای حقظ منافع یتیم است و بدیهی است که صرف بلوغ جسمی و سنی ـ بدون بلوغ فکری و اقتصادی وی ـ تضمین کننده منافع و مصالح او نخواهد بود و «حتی یبلغ أشدّه» غایت برای تصرف مجاز از سوی سرپرستان امور ایتام است; بنابراین معنا چنین می شود: شما جز جایی که در جهت مصالح یتیمان باشد، تصرف نکنید تا زمانی که آنان به بلوغ کافی برسند و وقتی آنها به بلوغ رسیدند، حق تصرف ندارید.
20- « عن عبدالله بن سنان عن أبی عبدالله ( ع ) قال : سأله أبی و أنا حاضر عن الیتیم حتی یجوز أمره ؟ قال : « حتی یبلغ أشدّه » قال : و ما « أشده » قال : الإحتلام ، . . . ;
عبدالله بن سنان گوید: من همراه پدرم بودم که او از حضرت امام صادق(ع) در باره یتیم سؤال کرد که چه موقع امر او نافذ است؟ حضرت فرمود: «حتی یبلغ أشدّه» پدرم پرسید مقصود از «أشدّه» [در سخن خدا ]چیست؟ حضرت فرمود: محتلم شدن . ..».
18- ارزش معاشرت با یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - فجر - 89 - 17 - 6
6 - ارزشمندترین رابطه مردم با یتیمان ، بها دادن به شخصیت آنان و اکرام و احترام به ایشان است .
کلاّ بل لاتکرمون الیتیم
آیه شریفه، عنایتی ویژه به احترام یتیمان دارد; به گونه ای که گویا اولین انتظار آنان از جامعه، درک شخصیت آنها و بها دادن به آن است.
19- ازدواج با یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
3 - نساء - 4 - 3 - 1،2،3
1 ـ ممنوعیّت ازدواج با دختران یتیم ، در صورت ترس از بی عدالتی نسبت به آنان
و ان خفتم الّا تقسطوا فی الیتامی فانکحوا ما طاب لکم من النّساء
جزای شرط «ان خفتم» حذف شده و «فانکحوا»، جانشین آن جزاست. یعنی: «ان خفتم الّا تقسطوا فی الیتامی فلا تنکحوهن و انکحوا». و این نهی بنابر آنچه در شأن نزول آمده ناظر به ازدواج برخی از مردم با یتیمان، بدون پرداخت مهریه مناسب به آنان است.
2 ـ ممنوعیّت ازدواج با دختران یتیم ، در صورت ترس از خیانت در اموال آنان
و اتوا الیتامی اموالهم . .. و ان خفتم الّا تقسطوا فی الیتامی فانکحوا
از جمله «ان خفتم . .. »، استفاده می شود که ازدواج با دختران یتیم در صورت ترس از بی عدالتی ممنوع است و به قرینه آیه قبل مراد از بی عدالتی (الّا تقسطوا) رعایت نشدن قسط در اموال آنان است.
3 ـ ازدواج با یتیمان ، لغزشگاهی برای خیانت در اموال آنان و انحراف از عدالت
و ان خفتم الّا تقسطوا فی الیتامی
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
4 - نساء - 4 - 127 - 11،12،13،14
11 ـ رغبت به ازدواج با دختران یتیم ، به قصد پایمال کردن حقوق آنان ، در عصر بعثت
فی یتمی النساء التی لا تؤتونهن ما کتب لهن و ترغبون ان تنکحوهن
بنابر اینکه بعد از «ترغبون»، حرف «فی» در تقدیر باشد که در این صورت «رغبت» به معنای تمایل است.
12 ـ مذمت ازدواج با دختران یتیم ، به قصد پایمال ساختن حقوق آنان
فی یتمی النساء التی لا تؤتونهن ما کتب لهن و ترغبون ان تنکحوهن
لحن آیه دلالت بر مذمت و محکومیت چنین عملی دارد.
13 ـ بیزاری از ازدواج با دختران یتیم ، از اخلاق و رسوم جاهلی
فی یتمی النساء التی لا تؤتونهن ما کتب لهن و ترغبون ان تنکحوهن
بنابر اینکه پس از «ترغبون» کلمه «عن» مقدر باشد که در این صورت، «رغبت» به معنای اعراض کردن خواهد بود.
14 ـ نکوهش خداوند از نادیده گرفتن حق ازدواج دختران یتیم
لا تؤتونهن ما کتب لهن و ترغبون ان تنکحوهن
بنابر اینکه «رغبت» به معنای اعراض باشد، جمله «و ترغبون . ..» در حقیقت بیان مصداقی است از جمله « لا تؤتونهن ما کتب لهن».
20- استفاده از مال یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
3 - نساء - 4 - 6 - 10،11،12،19،20،21
10 ـ برداشت از اموال یتیم در قبال خدمت به وی ، بر ولیّ ثروتمند حرام است .
و من کان غنیّاً فلیستعفف
برخی برآنند که مراد از تصرف و بهره گیری از اموال یتیم، بهره هایی است که ولیّ و سرپرست یتیمان به عنوان کارمزد از اموال یتیم می گیرد.
11 ـ استفاده نکردن ولیّ غنی از اموال یتیمان در قبال خدمت به آنان ، امری نیکو و پسندیده ( مستحب )
و من کان غنیّاً فلیستعفف
در برداشت فوق «فلیستعفف» (باید از تصرف در اموال یتیم بپرهیزد)، بر معنای استحبابی حمل شده است ; چون مقابل «فلیاکل» قرار گرفته که دلالت بر وجود ندارد.
12 ـ جواز بهره گیری متعارف ولیّ از مال یتیم ، در قبال خدمت به او ، در صورت فقر
و من کان فقیراً فلیاکل بالمعروف
19 ـ جواز بهره گیری متعارف ولیّ یتیم از مال وی ، مشروط به صرف وقت خود در جهت مصلحت آن و کم نبودن ( کافی بودن ) آن مال
و من کان فقیراً فلیاکل بالمعروف
امام صادق (ع) در مورد آیه فوق فرمود: ذلک رجل یحبس نفسه عن المعیشة فلابأس ان یأکل بالمعروف اذا کان یصلح لهم اموالهم فان کان المال قلیلا فلایاکل منه شیئاً . .. .
کافی، ج 5، ص 130، ح 5 ; نورالثقلین، ج 1، ص 445، ح 69.
20 ـ جواز بهره گیری سرپرست یتیم از دارایی وی ، در صورت نیاز ضروری به آن
فلیاکل بالمعروف
امام صادق (ع) در مورد آیه فوق فرمود: المعروف هو القوت و انما عنی الوصّی او القیّم فی اموالهم و ما یصلحهم.
کافی، ج 5، ص 130، ح 3 ; نورالثقلین، ج 1، ص 4546، ح 67.
21 ـ جواز برداشت سرپرست یتیم از دارایی وی به عنوان قرض ، در صورت نیاز ضروری به آن
فلیاکل بالمعروف
امام باقر (ع) در مورد آیه فوق فرمود: معناه من کان فقیراً فلیأخذ من مال الیتیم قدر الحاجة و الکفایة علی جهة القرض ثم یردّ علیه ما أخذ اذا وجد.
مجمع البیان، ج 3، ص 17 ; تفسیر برهان، ج 1، ص 345، ح 20.
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
3 - نساء - 4 - 10 - 3
3 ـ جواز تصرف در اموال یتیمان ، در صورتی که ظلم به آنها نباشد .
انّ الّذین یاکلون اموال الیتامی ظلماً
21- اصلاح امور یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
2 - بقره - 2 - 220 - 5،6،7،9
5 ـ توصیه خداوند به اصلاح امور ایتام
و یسئلونک عن الیتامی قل اصلاح لهم خیر
6 ـ اصلاح امور ایتام ، خیر است .
اصلاح لهم خیر
7 ـ جواز هرگونه معاشرت با ایتام بر اساس برادری و اصلاح امور آنان
الیتامی قل اصلاح لهم خیر و ان تخالطوهم فاخوانکم
9 ـ معاشرت و اصلاح امور ایتام ، بهتر از پرهیز از معاشرت با آنان است .
و یسئلونک عن الیتامی قل اصلاح لهم خیر و ان تخالطوهم فاخوانکم
بنابراینکه «خیر»، افعل التفضیل باشد. گویا مسلمانان به خاطر آیات شدیداللّحنی که درباره چگونگی رفتار با ایتام و اموال آنان نازل شده بود از معاشرت با آنان پرهیز داشتند که آیه مزبور، پرهیز را رد کرده و معاشرت برادرانه و دخالت اصلاح طلبانه در امور آنان را تجویز کرده است.
22- اطعام به خویشاوندان یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - بلد - 90 - 15 - 2
2 - رساندن غذا به خویشاوندان یتیم خود ، بر تغذیه دیگر نیازمندان مقدم است .
یتیمًا ذا مقربة
«مقربة» مصدر و با «قرابة» (خویشاوندی) به یک معنا است. (صحاح اللغة)
23- اطعام به یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
19 - انسان - 76 - 8 - 1،2،7
1 - اطعام ایثارگرانه به نیازمندان ، یتیمان و اسیران ، از ویژگی های ابرار
إنّ الأبرار . .. و یطعمون الطعام علی حبّه مسکینًا و یتیمًا و أسیرًا
«علی حبّه» حال برای فاعل «یطعمون» است و ضمیر آن به «طعام» بازمی گردد. مقصود از دوست داشتن غذا (علی حبّه)، نیاز داشتن به آن است; چون انسان در وقت نیاز به چیزی، دوست دارد که به آن دست یابد تا با آن رفع نیاز کند. از این رو اطعام ابرار، نوعی ایثار از سوی آنان است.
2 - رفع نیاز های غذایی مستمندان ، یتیمان و اسیران در حد ایثار ، سیره و برنامه ابرار در زندگی است .
و یطعمون الطعام . .. أسیرًا
آمدن فعل «یطعمون» به صیغه مضارع، بر استمرار دلالت دارد; یعنی، کار اطعام، عملی است مستمر و از برنامه های زندگی ابرار محسوب می شود.
7 - « عن أبی عبداللّه ( ع ) قال : کان عند فاطمة ( علیهاالسلام ) شعیرٌ فجعلوه عصیدةً فلمّا انضجوها و وضعوها بین أیدیهم جاء مسکین . . . فقام علی ( ع ) فأعطاه ثلثَ ها فما لَبِثَ أن جاء یتیم . . . فأعطاه ثلثها الثانی . . . فلمّا لبث أن جاء أسیر . . . فأعطاه الثلث الباقی و ما ذاقوها فأنزل اللّه فیهم هـذه الآیة إلی قوله « و کان سعیکم مشکوراً » ;
از امام صادق(ع) روایت شده که فرمود: نزد فاطمه(س) مقداری جو بود که آن را حلوا کردند. پس از این که آن را پختند و برای خوردن آوردند، مسکینی آمد ... حضرت علی(ع) برخاست و ثلث آن را به او داد. زمانی نگذشت که یتیمی آمد ... حضرت ثلث دیگرش را به او داد ... زمانی نگذشت که اسیری آمد ... و ثلث باقی مانده را به او عطا فرمود و خود هیچ از آن حلوا نچشیدند. پس خداوند درباره آنان آیه «و یطعمون الطعام...» تا آیه «کان سعیکم مشکوراً» را نازل کرد».
24- اطعام یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
19 - انسان - 76 - 9 - 1
1 - اطعام و انفاق ابرار به مستمندان ، یتیمان و اسیران ، کاملاً خالصانه و تنها برای جلب رضای خداوند است .
و یطعمون . .. و أسیرًا . إنّما نطعمکم لوجه اللّه
25- امتحان با یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - فجر - 89 - 18 - 10
10 - ثروتمندان ، در انجام دادن وظیفه رسیدگی به یتیمان و مسکینان ، همواره مورد آزمایش الهی اند .
ابتلیه ربّه فأکرمه و نعّمه . .. الیتیم ... طعام المسکین
26- امتحان یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
3 - نساء - 4 - 6 - 1
1 ـ لزوم آزمایش یتیمان تا هنگام بلوغ و توان ازدواج ، برای تشخیص رشد اقتصادی آنان
و ابتلوا الیتامی حتّی اذا بلغوا النّکاح . .. رشداً
27- امداد به یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
10 - کهف - 18 - 82 - 14
14- امدادرسانی به ایتام و بازماندگانِ انسان های صالح و حفاظت از اموال ایشان ، کاری است مورد پسند خدا .
فأراد ربّک . .. رحمة من ربّک
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - ضحی - 93 - 9 - 3
3 - یتیمان ، در معرض مجبور شدن به اجرای دستور های دیگران و نیازمند امداد و حمایت در برابر تجاوزگران
فأمّا الیتیم فلاتقهر
28- انفاق به یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
2 - بقره - 2 - 215 - 7
7 ـ والدین ، خویشاوندان ، یتیمان ، فقرا و در راه ماندگان ، به ترتیب از موارد مصرف انفاق هستند .
فللوالدین و الاقربین و الیتامی و المساکین و ابن السبیل
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
19 - انسان - 76 - 8 - 1
1 - اطعام ایثارگرانه به نیازمندان ، یتیمان و اسیران ، از ویژگی های ابرار
إنّ الأبرار . .. و یطعمون الطعام علی حبّه مسکینًا و یتیمًا و أسیرًا
«علی حبّه» حال برای فاعل «یطعمون» است و ضمیر آن به «طعام» بازمی گردد. مقصود از دوست داشتن غذا (علی حبّه)، نیاز داشتن به آن است; چون انسان در وقت نیاز به چیزی، دوست دارد که به آن دست یابد تا با آن رفع نیاز کند. از این رو اطعام ابرار، نوعی ایثار از سوی آنان است.
29- اولیای یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
3 - نساء - 4 - 2 - 7
7 ـ متصدیان اموال یتیمان ، در معرض لغزش های فراوان
و اتوا الیتامی . .. و لا تاکلوا ... انّه کان حوباً کبیراً
لحن تأکیدآمیز آیه در برخورد با اموال یتیمان و رعایت احکام آن، حکایت از این معنا دارد که متصدیان اموال یتیم در معرض خطر انحراف مالی هستند.
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
3 - نساء - 4 - 6 - 9،10،12،18
9 ـ حرمت اسراف و سوء استفاده اولیا از اموال یتیمان
اموالهم و لا تاکلوها اسرافاً و بداراً ان یکبروا
10 ـ برداشت از اموال یتیم در قبال خدمت به وی ، بر ولیّ ثروتمند حرام است .
و من کان غنیّاً فلیستعفف
برخی برآنند که مراد از تصرف و بهره گیری از اموال یتیم، بهره هایی است که ولیّ و سرپرست یتیمان به عنوان کارمزد از اموال یتیم می گیرد.
12 ـ جواز بهره گیری متعارف ولیّ از مال یتیم ، در قبال خدمت به او ، در صورت فقر
و من کان فقیراً فلیاکل بالمعروف
18 ـ هشدار خداوند به اولیای یتیمان ، نسبت به عدم رعایت حقوق آنان
فان انستم منهم رشداً . .. و کفی باللّه حسیبا
30- اهمیت آرامش یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - ضحی - 93 - 6 - 8
8 - یتیمان ، باید از مأوای مناسب برخوردار و از سرگردانی رهانیده شوند .
ألم یجدک یتیمًا فـاوی
آیه شریفه، گرچه در مقام امتنان بر پیامبر(صلی الله علیه و آله) است و مأوا بخشیدن به آن حضرت را در دوران یتیمی، امدادی الهی به او خوانده است; ولی نعمت شمردن این عمل، تمجید از آن و نشانگر مطلوب بودن چنین رفتاری است.
31- اهمیت احترام یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - فجر - 89 - 17 - 5،6
5 - لزوم ارج نهادن و احترام به یتیمان
کلاّ بل لاتکرمون الیتیم
6 - ارزشمندترین رابطه مردم با یتیمان ، بها دادن به شخصیت آنان و اکرام و احترام به ایشان است .
کلاّ بل لاتکرمون الیتیم
آیه شریفه، عنایتی ویژه به احترام یتیمان دارد; به گونه ای که گویا اولین انتظار آنان از جامعه، درک شخصیت آنها و بها دادن به آن است.
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - فجر - 89 - 19 - 3
3 - لزوم بها دادن به شخصیت یتیمان و ترک تجاوز به حق ارث آنان
لاتکرمون الیتیم . .. و تأکلون التراث أکلاً لمّا
آیه بعد، از حب مال سخن گفته و در این آیه خوردن میراث مطرح شده است. ارتباط این آیات با دو آیه قبل، بیانگر این است که هر کس برای یتیمان ارزشی قائل نباشد، میراث آنان را تصاحب می کند و هر کس به فکر تغذیه مساکین نباشد، گرفتار مال دوستی است.
32- اهمیت اکرام یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - فجر - 89 - 23 - 8
8 - مال دوستان و حرام خواران ، در آخرت به ارزش حقیقی ثروت و لزوم مصرف آن در اطعام گرسنگان و فواید بزرگداشت یتیمان ، پی خواهند برد .
لاتکرمون . .. و لاتحـضّون ... تأکلون ... تحبّون ... کلاّ ... یومئذ یتذکّر الإنسـ
33- اهمیت تأمین خویشاوندان یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - بلد - 90 - 16 - 4
4 - فضیلتِ تغذیه خویشاوندان یتیم خود ، برتر از رساندن غذا به دیگر اقشار محروم جامعه است .
یتیمًا ذا مقربة . أو مسکینًا ذا متربة
34- اهمیت تأمین یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - بلد - 90 - 14 - 6
6 - « عن الرضا ( ع ) : . . . علم اللّه عزّوجلّ أنّ کلّ أحد لایقدر علی فکّ رقبة فجعل إطعام الیتیم و المسکین مثل ذلک ;
از امام رضا(ع) روایت شده که فرمود: . .. خدای عزّوجلّ می دانست که تمامی افراد، توانایی آزاد کردن بنده را ندارند. پس غذا دادن به یتیم و مسکین را همسان آزاد کردن بنده قرار داد».
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - بلد - 90 - 15 - 1،3
1 - یتیمانِ نیازمند ، سزاوارترین قشر جامعه به دریافت کمک های غذایی در سال های قحطی اند .
أو إطعـم . .. یتیمًا
3 - رساندن غذا به یتیمان در سال های قحطی ، تکلیفی سنگین و نیازمند همتی والا است .
ما العقبة . .. أو إطعـم فی یوم ذی مسغبة . یتیمًا
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - بلد - 90 - 17 - 3
3 - ایمان آوردن و تشویق یکدیگر به صبر و ترحّم ، برتر از اقدام به آزادسازی بردگان و تغذیه یتیمان و مساکین است .
ثمّ کان من الذین
حرف «ثمّ» برای تراخی رتبی است و دلالت دارد که آنچه بعد از آن آمده، در مرتبه ای والاتر از کارهای قبل است.
35- اهمیت حقوق یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
3 - نساء - 4 - 3 - 1
1 ـ ممنوعیّت ازدواج با دختران یتیم ، در صورت ترس از بی عدالتی نسبت به آنان
و ان خفتم الّا تقسطوا فی الیتامی فانکحوا ما طاب لکم من النّساء
جزای شرط «ان خفتم» حذف شده و «فانکحوا»، جانشین آن جزاست. یعنی: «ان خفتم الّا تقسطوا فی الیتامی فلا تنکحوهن و انکحوا». و این نهی بنابر آنچه در شأن نزول آمده ناظر به ازدواج برخی از مردم با یتیمان، بدون پرداخت مهریه مناسب به آنان است.
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
4 - نساء - 4 - 127 - 20
20 ـ حفظ حقوق یتیمان و استیفای کامل آن ، وظیفه ای همگانی
و إن تقوموا للیتمی بالقسط
36- اهمیت حمایت از یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
19 - انسان - 76 - 8 - 4
4 - حمایت ویژه اسلام از مستمندان ، یتیمان و اسیران
و یطعمون الطعام علی حبّه مسکینًا و یتیمًا و أسیرًا
از اختصاص به ذکر یافتن سه گروه یاد شده در بیان ویژگی ها و ایثارگری های ابرار، مطلب یاد شده به دست می آید.
37- اهمیت رعایت مصالح یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
10 - اسراء - 17 - 34 - 4
4- اهتمام اسلام به حمایت از مال و منافع یتیمان و عناصر ضعیف و بی پشتیبان جامعه
و لاتقربوا مال الیتیم إلاّ بالتی هی أحسن
38- اهمیت شخصیت یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - فجر - 89 - 17 - 4،6
4 - خداوند ، کسانی را که به شخصیت یتیمان بها ندهند ، گرامی نخواهد شمرد .
یقول ربّی أکرمن . .. کلاّ بل لاتکرمون الیتیم
6 - ارزشمندترین رابطه مردم با یتیمان ، بها دادن به شخصیت آنان و اکرام و احترام به ایشان است .
کلاّ بل لاتکرمون الیتیم
آیه شریفه، عنایتی ویژه به احترام یتیمان دارد; به گونه ای که گویا اولین انتظار آنان از جامعه، درک شخصیت آنها و بها دادن به آن است.
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - فجر - 89 - 19 - 3
3 - لزوم بها دادن به شخصیت یتیمان و ترک تجاوز به حق ارث آنان
لاتکرمون الیتیم . .. و تأکلون التراث أکلاً لمّا
آیه بعد، از حب مال سخن گفته و در این آیه خوردن میراث مطرح شده است. ارتباط این آیات با دو آیه قبل، بیانگر این است که هر کس برای یتیمان ارزشی قائل نباشد، میراث آنان را تصاحب می کند و هر کس به فکر تغذیه مساکین نباشد، گرفتار مال دوستی است.
39- اهمیت محافظت از مال یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
10 - اسراء - 17 - 34 - 4
4- اهتمام اسلام به حمایت از مال و منافع یتیمان و عناصر ضعیف و بی پشتیبان جامعه
و لاتقربوا مال الیتیم إلاّ بالتی هی أحسن
40- برخورد با یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
3 - نساء - 4 - 8 - 2،3
2 ـ لزوم برخورد نیک با خویشاوندان ، یتیمان و مساکین به هنگام بهره مند ساختن آنان از میراث
و اذا حضر القسمة . .. فارزقوهم منه و قولوا لهم قولاً معروفاً
3 ـ لزوم توجّه به نیازمندی های خویشاوندان ، یتیمان و مساکین و برخورد نیک با آنان
اولوا القربی و الیتامی و المساکین، فارزقوهم منه و قولوا لهم قولا معروفاً
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
3 - نساء - 4 - 9 - 11
11 ـ لزوم برخورد نیک و گفتار صواب و متین با یتیمان
و لیقولوا قولا سدیداً
41- برکت اخروی اطعام به یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - بلد - 90 - 18 - 1
1 - آزادکنندگان برده و غذادهندگان به یتیمان و مستمندان ، در صورت ایمان آوردن و توصیه به صبر و رحمت ، در آخرت قرین نیک بختی و سرشار از خیر و برکت خواهند بود .
أُولـئک أصحـب المیمنة
«یُمْن» و «میمنة» به معنای برکت است (قاموس). مصاحبت با برکت، کنایه از سرشاری و تداوم آن است.
42- بلوغ یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
10 - اسراء - 17 - 34 - 11،20
11- یتیم ، از تصرف در مال خویش تا هنگام رسیدن به مراحل رشد و بلوغ کافی ، ممنوع است .
حتی یبلغ أشدّه
«حتی یبلغ أشدّه» غایت کفالت یتیم است; یعنی، شما ای متکفلان ایتام! از اموال آنها مراقبت کنید و در آنها دخل و تصرف بی جا نکنید تا زمانی که آنان به رشد کافی برسند و این حکایت از آن دارد که یتیم، قبل از رسیدن به رشد لازم، حق تصرف در اموال خود را ندارد.
20- « عن عبدالله بن سنان عن أبی عبدالله ( ع ) قال : سأله أبی و أنا حاضر عن الیتیم حتی یجوز أمره ؟ قال : « حتی یبلغ أشدّه » قال : و ما « أشده » قال : الإحتلام ، . . . ;
عبدالله بن سنان گوید: من همراه پدرم بودم که او از حضرت امام صادق(ع) در باره یتیم سؤال کرد که چه موقع امر او نافذ است؟ حضرت فرمود: «حتی یبلغ أشدّه» پدرم پرسید مقصود از «أشدّه» [در سخن خدا ]چیست؟ حضرت فرمود: محتلم شدن . ..».
بنی اسرائیل و یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
1 - بقره - 2 - 83 - 22
22 - بنی اسرائیل ، جز اندکی از آنان به پرستش غیر خدا گرویدند و حقوق والدین ، خویشان ، یتیمان و مساکین را ضایع ساختند .
لاتعبدون إلا اللّه و بالولدین احساناً . .. ثم تولیتم إلا قلیلا منکم
43- بی اعتنایی به یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - فجر - 89 - 17 - 10
10 - بی اعتنایی به یتیمان ، نشانه رد شدن در امتحان الهی است .
إذا ما ابتلیه ربّه فأکرمه و نعّمه . .. کلاّ بل لاتکرمون الیتیم
44- تأمین نیازهای یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - ضحی - 93 - 6 - 8
8 - یتیمان ، باید از مأوای مناسب برخوردار و از سرگردانی رهانیده شوند .
ألم یجدک یتیمًا فـاوی
آیه شریفه، گرچه در مقام امتنان بر پیامبر(صلی الله علیه و آله) است و مأوا بخشیدن به آن حضرت را در دوران یتیمی، امدادی الهی به او خوانده است; ولی نعمت شمردن این عمل، تمجید از آن و نشانگر مطلوب بودن چنین رفتاری است.
45- تأمین یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
1 - بقره - 2 - 177 - 10،20
10 - ضرورت دستگیری از یتیمان ، درماندگان ، در راه ماندگان و فقیرانی که تقاضای کمک دارند .
و ءاتی المال علی حبه . .. الیتمی و المسکین و ابن السبیل و السائلین
20 - پرداخت مال برای رفع نیازمندی خویشان ، یتیمان ، مساکین ، در راه ماندگان و فقیران مشخصه نیکوکاران است .
و لکن البر من . .. و ءاتی المال علی حبه ذوی القربی و السائلین
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
3 - نساء - 4 - 8 - 3
3 ـ لزوم توجّه به نیازمندی های خویشاوندان ، یتیمان و مساکین و برخورد نیک با آنان
اولوا القربی و الیتامی و المساکین، فارزقوهم منه و قولوا لهم قولا معروفاً
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
6 - انفال - 8 - 41 - 6،7
6 ـ یتیمان ، مساکین و در راه ماندگان ، باید از خمس غنایم و دیگر درآمد ها بهره مند شوند .
و الیتمی و المسکین و ابن السبیل
7 ـ یتیمان ، مساکین و در راه ماندگان در صورتی می توانند از خمس استفاده کنند که از وابستگان پیامبر (صلی الله علیه و آله) باشند . *
و الیتمی و المسکین و ابن السبیل
برداشت فوق مبتنی بر این است که «ال» در «الیتامی» و . .. جانشین مضاف إلیه باشد ; یعنی یتامی الرسول و ... .
46- تبدیل مال یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
3 - نساء - 4 - 2 - 4،8
4 ـ حرمت تبدیل و تعویض اموال مرغوب یتیم ، به اموال غیرمرغوب
و اتوا الیتامی اموالهم و لا تتبدّلوا الخبیث بالطّیّب
8 ـ تبدیل اموال مرغوب یتیمان به نامرغوب ، ضمیمه ساختن دارایی آنان به ثروت خویش ، گناهی بزرگ
و لا تتبدّلوا الخبیث بالطیّب و لا تاکلوا . .. انّه کان حوباً کبیراً
متعدی شدن فعل «لا تاکلوا» به «الی»، گویای این است که در آن فعل، معنای ضمیمه ساختن تضمین شده است.
47- تجاوز به حقوق یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
3 - نساء - 4 - 9 - 5،13
5 ـ هشدار خداوند نسبت به عدم رعایت حقوق یتیمان
ولیخش الّذین لو ترکوا من خلفهم ذریّة ضعافاً . .. فلیتّقوا اللّه
13 ـ حکمت حرمت اجحاف در مال یتیم ، ادامه حیات و استقلال وی و مصون ماندن نسل انسان از آثار سوء آن اجحاف
ولیخش الّذین
امام رضا (ع) فرمود: . .. ففی تحریم مال الیتیم استبقاء الیتیم و استقلاله بنفسه و السلامة للعقب ان یصیبه ما اصابهم ... .
عیون اخبار الرّضا (ع)، ج 2، ص 92، ح 1، ب 33 ; نورالثقلین، ج 1، ص 447، ح 72.
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
4 - نساء - 4 - 127 - 10،11،12
10 ـ تجاوز به حقوق زنان یتیم ، در عصر بعثت
فی یتمی النساء التی لا تؤتونهن ما کتب لهن
11 ـ رغبت به ازدواج با دختران یتیم ، به قصد پایمال کردن حقوق آنان ، در عصر بعثت
فی یتمی النساء التی لا تؤتونهن ما کتب لهن و ترغبون ان تنکحوهن
بنابر اینکه بعد از «ترغبون»، حرف «فی» در تقدیر باشد که در این صورت «رغبت» به معنای تمایل است.
12 ـ مذمت ازدواج با دختران یتیم ، به قصد پایمال ساختن حقوق آنان
فی یتمی النساء التی لا تؤتونهن ما کتب لهن و ترغبون ان تنکحوهن
لحن آیه دلالت بر مذمت و محکومیت چنین عملی دارد.
48- تجاوز به مال یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
3 - نساء - 4 - 10 - 7
7 ـ آتشی سوزان و برافروخته ، فرجام پایمال کنندگان اموال یتیمان
انّ الّذین یاکلون اموال الیتامی ظلماً . .. و سیصلون سعیراً
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
5 - انعام - 6 - 152 - 1
1 ـ هرگونه تصرف عدوانی در داراییهای یتیمان و تجاوز به آن حرام است.
و لاتقربوا مال الیتیم
بیان حرمت تصرف در اموال یتیمان با به کارگیری فعل «لاتقربوا» (نزدیک نشوید)، اشاره به جهاتی دارد; از جمله تصریح و تأکید بر این که هر نوع و مصداقی از تصرف در مال یتیم، ممنوع است.
49- تحقیر یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - فجر - 89 - 17 - 3
3 - محروم ساختن یتیمان از اکرام و احترام و بها ندادن به شخصیت آنان ، فرهنگی حاکم بر مردم عصر بعثت
لاتکرمون الیتیم
50- تصرف مال یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
5 - انعام - 6 - 152 - 1،3،4،5
1 ـ هرگونه تصرف عدوانی در داراییهای یتیمان و تجاوز به آن حرام است.
و لاتقربوا مال الیتیم
بیان حرمت تصرف در اموال یتیمان با به کارگیری فعل «لاتقربوا» (نزدیک نشوید)، اشاره به جهاتی دارد; از جمله تصریح و تأکید بر این که هر نوع و مصداقی از تصرف در مال یتیم، ممنوع است.
3 ـ تصرف در داراییهای یتیمان برای مصالح آنان، مجاز و مشروع است.
و لاتقربوا . .. إلا بالتی هی أحسن
«التی» صفت برای کلمه ای مانند «الخصلة» (طریقه و روش) است. بنابراین «لاتقربوا ... إلا ...» یعنی تصرف نکنید مگر به بهترین روش تصرف. بدیهی است که مراد تصرفی است که برای یتیم نیکو باشد.
4 ـ به هنگام تصرف در اموال یتیمان باید سودمندترین روش به حال آنان انتخاب شود.
و لاتقربوا مال الیتیم إلا بالتی هی أحسن
برداشت فوق با توجه به کلمه «أحسن» (بهتر و نیکوتر) استفاده شده است.
5 ـ رشد یتیمان (به دست آوردن تجربه در معاملات و شناخت سود و زیان) پایان جواز تصرف دیگران در اموال آنان
و لاتقربوا مال الیتیم إلا بالتی هی أحسن حتی یبلغ أشده
«أشد» به معنای تجربه و شناخت است. (لسان العرب). بر اساس این معنا و به مناسبت مورد، مقصود از «أشد» تجربه در معاملات و شناخت سود و زیان است.
51- تصرفات یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
3 - نساء - 4 - 6 - 2،3،7
2 ـ رسیدن به مرحله بلوغ جنسی و تحقق رشد اقتصادی ، دو شرط برای تحویل اموال یتیمان به آنان
حتّی اذا بلغوا النّکاح فان انستم منهم رشداً فادفعوا الیهم اموالهم
3 ـ رسیدن به مرحله بلوغ جنسی و تحقق رشد اقتصادی ، دو شرط برای جواز تصرف یتیمان در اموال خود
و ابتلوا التیامی . .. فادفعوا الیهم اموالهم
7 ـ صحت تصرف کودکان یتیم در اموال ، با اذن و نظارت ولیّ
و ابتلوا الیتامی حتّی اذا بلغوا النّکاح
چون بدون تصرف یتیم در اموال و بدون نظارت ولیّ بر آن تصرفات، آزمایش تحقق نمی یابد.
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
5 - انعام - 6 - 152 - 23
23 ـ عبدالله بن سنان عن أبی عبدالله(ع) قال: سأله أبی و أنا حاضر عن الیتیم متی یجوز أمره؟ قال: حتی یبلغ اشده قال: و ما أشده؟ قال: الاحتلام قال قلت: قد یکون الغلام ابن ثمان عشرة سنة او اقل او اکثر و لایحتلم؟ قال: إذا بلغ و کتب علیه الشیء جاز أمره إلا أن یکون سفیها او ضعیفا.
عبدالله بن سنان گوید: پدرم از امام صادق(ع) درباره یتیم سؤال کرد که در چه زمانی تصرفات او صحیح و معتبر است؟ فرمود: زمانی که به حد رشد برسد. بار دیگر پرسید: رشد او چه زمانی است؟ فرمود: زمان محتلم شدن است. پرسید: گاهی جوان به هجده سالگی یا کمتر یا بیشتر می رسد، ولی محتلم نمی شود؟ فرمود: هرگاه به سن بلوغ و حد تکلیف رسید، تصرفاتش صحیح و معتبر است مگر اینکه سفیه و یا ضعیف باشد.
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
10 - اسراء - 17 - 34 - 11
11- یتیم ، از تصرف در مال خویش تا هنگام رسیدن به مراحل رشد و بلوغ کافی ، ممنوع است .
حتی یبلغ أشدّه
«حتی یبلغ أشدّه» غایت کفالت یتیم است; یعنی، شما ای متکفلان ایتام! از اموال آنها مراقبت کنید و در آنها دخل و تصرف بی جا نکنید تا زمانی که آنان به رشد کافی برسند و این حکایت از آن دارد که یتیم، قبل از رسیدن به رشد لازم، حق تصرف در اموال خود را ندارد.
52- تضییع حقوق یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
1 - بقره - 2 - 83 - 22
22 - بنی اسرائیل ، جز اندکی از آنان به پرستش غیر خدا گرویدند و حقوق والدین ، خویشان ، یتیمان و مساکین را ضایع
ساختند .
لاتعبدون إلا اللّه و بالولدین احساناً . .. ثم تولیتم إلا قلیلا منکم
53- تکفّل یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
2 - بقره - 2 - 220 - 13،14
13 ـ تهدید خداوند ، نسبت به فسادگران در امور ایتام
قل اصلاح لهم خیر . .. و اللّه یعلم المفسد من المصلح
14 ـ تشویق اصلاحگران امور ایتام و تضمین اجر آنان ، از جانب خداوند
قل اصلاح لهم خیر . .. و اللّه یعلم المفسد من المصلح
54- حرمت تصرف در مال یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
10 - اسراء - 17 - 34 - 1
1- تصرف بی جا و حیف و میل اموال یتیمان ، ممنوع و حرام است .
و لاتقربوا مال الیتیم إلاّ بالتی هی أحسن
55- حسن معاشرت با یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - فجر - 89 - 27 - 5
5 - آگاهی از فلسفه فقر و غنا و برخورد صحیح با یتیمان ، مسکینان و اموال مردم و دل نبستن به ثروت ، فرونشاننده اضطراب درونی و مایه اطمینان نفس انسان
فأمّا الإنسـن إذا ما ابتلیه . .. یـأیّتها النّفس المطمئنّة
توصیف «نفس» به «مطمئن» ـ در قیامت ـ ممکن است به اعتبار اطمینانی باشد که در دنیا، برای او حاصل شده بود.
56- حفظ مال یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
3 - نساء - 4 - 10 - 4
4 ـ عنایت ویژه خداوند نسبت به ضرورت حفظ اموال یتیمان
انّ الّذین یاکلون اموال الیتامی ظلماً انّما یاکلون فی بطونهم ناراً
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
5 - انعام - 6 - 152 - 12،20،21،22
12 ـ تجاوز نکردن به اموال یتیمان و رعایت عدالت در مبادلات از تکالیفی است که انسانها بر انجام آن توانا هستند. *
و لاتقربوا مال الیتیم . .. و أوفوا الکیل و المیزان بالقسط لانکلف نفسا إلا وسعها
برخی بر آنند که هدف از جمله «لاتکلف . ..» تذکر این معناست که فرمانهای یاد شده در حد توان انسانهاست تا مبادا به گمان اینکه این اوامر مشقتبار و طاقت شکن است، از پذیرش آنها سرباز زنند.
20 ـ ضایع نساختن اموال یتیمان، عدالت در داد و ستد، پرهیز از سخنان نابحق و پایبند بودن به پیمانهای الهی، از توصیه های خداوند به انسانها
و لاتقربوا مال الیتیم . .. ذلکم وصیکم به
21 ـ توصیه های چهارگانه (ضایع نساختن دارایی یتیمان و . ..) تعلیماتی است که باید انسانها فراگیرند و به خاطر بسپارند و رفتار خویش را بر اساس آن پایه ریزی کنند.
ذلکم وصیکم به لعلکم تذکرون
«تذکر» (مصدر تتذکرون) به معنای فراگرفتن و به خاطر سپردن است و مفعول آن همان حقایقی است که در آیه مطرح شده.
22 ـ تکالیف چهارگانه (ضایع نساختن دارایی یتیمان و . ..) دارای ارتباطی تنگاتنگ و به منزله تکلیفی واحد
ذلکم وصیکم به
به کارگیری ضمیر و اسم اشاره مفرد برای تکالیف یاد شده می تواند حاکی از برداشت فوق باشد.
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
5 - انعام - 6 - 153 - 1
1 ـ پرهیز از شرک، فرزندکشی، کردارهای شنیع، کشتن بیگناهان، تجاوز به دارایی یتیمان، راهی است راست برای حرکت به سوی خدا.
ألا تشرکوا به شیئاً . .. و أن هذا صرطی مستقیماً
برداشت فوق بر این اساس است که مراد از ضمیر متکلم در «صراطی» خداوند باشد. صراط خداوند یعنی راهی که به سوی اوست.
57- حقوق دختران یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
4 - نساء - 4 - 127 - 12،14،15
12 ـ مذمت ازدواج با دختران یتیم ، به قصد پایمال ساختن حقوق آنان
فی یتمی النساء التی لا تؤتونهن ما کتب لهن و ترغبون ان تنکحوهن
لحن آیه دلالت بر مذمت و محکومیت چنین عملی دارد.
14 ـ نکوهش خداوند از نادیده گرفتن حق ازدواج دختران یتیم
لا تؤتونهن ما کتب لهن و ترغبون ان تنکحوهن
بنابر اینکه «رغبت» به معنای اعراض باشد، جمله «و ترغبون . ..» در حقیقت بیان مصداقی است از جمله « لا تؤتونهن ما کتب لهن».
15 ـ لزوم حمایت از دختران یتیم و حقوق آنان
فی یتمی النساء . .. و إن تقوموا للیتمی بالقسط
با توجه به اینکه «و ان تقوموا . ..»، عطف به «فیهن» است; یعنی «للّه یفتیکم ان تقوموا ...» بنابراین قیام برای قسط درباره یتیمان، فتوا و حکم الهی است و از جمله آنان، زنان یتیم هستند.
58- حقوق یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
3 - نساء - 4 - 2 - 2
2 ـ رعایت حقوق ایتام ، از مصادیق تقواست .
و اتّقوا اللّه . .. و اتوا الیتامی اموالهم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
3 - نساء - 4 - 6 - 18
18 ـ هشدار خداوند به اولیای یتیمان ، نسبت به عدم رعایت حقوق آنان
فان انستم منهم رشداً . .. و کفی باللّه حسیبا
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
3 - نساء - 4 - 9 - 1،3،7،8،12
1 ـ کسانی که خواهان رعایت حقوق کودکان یتیم خویش از طرف جامعه هستند ، باید حقوق کودکانِ یتیم دیگران را رعایت کنند .
ولیخش الّذین لو ترکوا من خلفهم ذریّة ضعافاً خافوا علیهم فلیتّقوا اللّه
جمله «فلیتّقوا اللّه»، به قرینه جمله قبل (لو ترکوا من خلفهم ذریّة ضعافاً) چنین معنا می شود: فلیتّقوا اللّه فی امر الذریّة الضعاف; یعنی کسانی که نگران رعایت حقوق فرزندان خویش پس از مرگ خود هستند، باید تقوای الهی را در مورد فرزندان ضعیف (یتیمان) دیگر مردمان رعایت کنند.
3 ـ عواطف انسانی ، از زمینه های ایجاد انگیزه برای رعایت حقوق یتیمان جامعه
ولیخش الّذین لو ترکوا من خلفهم ذریّة ضعافاً خافوا علیهم
7 ـ بی تقوایی آدمی نسبت به حقوق ایتام دیگران ، زمینه ساز پایمال شدن حقوق یتیمان وی از سوی جامعه
ولیخش الّذین لو ترکوا من خلفهم ذریّة ضعافاً خافوا علیهم فلیتّقوا اللّه
برداشت فوق را فرمایش امام صادق (ع) تأیید می کند که فرمود: یعنی لیخش ان اخلفه فی ذریّته کما صنع بهؤلاء الیتامی.
کافی، ج 5، ص 128، ح 1 ; تفسیر عیاشی، ج 1، ص 238، ح 38.
8 ـ هشدار خداوند نسبت به کسانی که یتیمان را از ارثشان محروم می کنند .
للرّجال نصیب . .. و للنّساء نصیب ... ولیخش الّذین لو ترکوا من خلفهم ذریّة ضعافاً
به مقتضای ارتباط این آیه با آیه قبل، مصداق مورد نظر از ترس و وحشت درباره یتیمان، محروم کردن آنان از ارث است.
12 ـ عنایت ویژه خداوند نسبت به ضرورتِ رعایت حقوق یتیمان
ولیخش الّذین . .. ذریّة ضعافاً ... ولیقولوا قولا سدیداً
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
4 - نساء - 4 - 127 - 15،21،23،24
15 ـ لزوم حمایت از دختران یتیم و حقوق آنان
فی یتمی النساء . .. و إن تقوموا للیتمی بالقسط
با توجه به اینکه «و ان تقوموا . ..»، عطف به «فیهن» است; یعنی «للّه یفتیکم ان تقوموا ...» بنابراین قیام برای قسط درباره یتیمان، فتوا و حکم الهی است و از جمله آنان، زنان یتیم هستند.
21 ـ خداوند ، خواستار احیای حقوق زنان ، یتیمان و مستضعفان
قل اللّه یفتیکم فیهنّ . .. و إن تقوموا للیتمی بالقسط
23 ـ رعایت حقوق زنان ، یتیمان ، مستضعفان و اقامه قسط ، از مصادیق بارز خیرات و نیکیها
و ما تفعلوا من خیر فإنّ اللّه کان به علیماً
«من خیر» می تواند اشاره به تکالیفی باشد که در آیه آمده است.
24 ـ اعتقاد انسان به علم الهی ، زمینه ساز رعایت حقوق زنان ، یتیمان و مستضعفان
و المستضعفین من الولدن . .. و ما تفعلوا من خیر فإنّ اللّه کان به علیماً
59- حمایت از یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
10 - کهف - 18 - 82 - 13
13- حمایت خداوند از فرزندانِ یتیم پدری صالح و حفظ مال آنها ، جلوه ای از رحمت و ربوبیّت او بوده است .
فأراد ربّک . .. رحمة من ربّک
«رحمة» مفعولٌ له برای فعل «أراد» است ; یعنی، اراده پروردگار به باقی ماندن گنج یتیمان، به خاطر رحمت او بوده است.
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - ضحی - 93 - 9 - 3
3 - یتیمان ، در معرض مجبور شدن به اجرای دستور های دیگران و نیازمند امداد و حمایت در برابر تجاوزگران
فأمّا الیتیم فلاتقهر
60- خدمت به یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
3 - نساء - 4 - 6 - 10،12،19
10 ـ برداشت از اموال یتیم در قبال خدمت به وی ، بر ولیّ ثروتمند حرام است .
و من کان غنیّاً فلیستعفف
برخی برآنند که مراد از تصرف و بهره گیری از اموال یتیم، بهره هایی است که ولیّ و سرپرست یتیمان به عنوان کارمزد از اموال یتیم می گیرد.
12 ـ جواز بهره گیری متعارف ولیّ از مال یتیم ، در قبال خدمت به او ، در صورت فقر
و من کان فقیراً فلیاکل بالمعروف
19 ـ جواز بهره گیری متعارف ولیّ یتیم از مال وی ، مشروط به صرف وقت خود در جهت مصلحت آن و کم نبودن ( کافی بودن ) آن مال
و من کان فقیراً فلیاکل بالمعروف
امام صادق (ع) در مورد آیه فوق فرمود: ذلک رجل یحبس نفسه عن المعیشة فلابأس ان یأکل بالمعروف اذا کان یصلح لهم اموالهم فان کان المال قلیلا فلایاکل منه شیئاً . .. .
کافی، ج 5، ص 130، ح 5 ; نورالثقلین، ج 1، ص 445، ح 69.
61- خطر تصرف در مال یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
10 - اسراء - 17 - 34 - 2
2- مال یتیم وسوسه انگیز و زمینه ساز لغزش انسان با تصرف به ناحق در آن است .
و لاتقربوا مال الیتیم إلاّ بالتی هی أحسن
به کار رفتن واژه «لاتقربوا» (نزدیک نشوید) به جای «لاتأکلوا و لاتصرفوا» (نخورید و تصرف نکنید) ممکن است به این دلیل باشد که: اموال یتیمان به دلیل حامی جدّی نداشتن، در معرض دخل و تصرفهای عدوانی و حیف و میلهای به ناحق است.
62- خیانت به یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
3 - نساء - 4 - 2 - 10
10 ـ خیانت در اموال یتیمان ، گناهی بزرگ
انّه کان حوباً کبیراً
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
3 - نساء - 4 - 3 - 2،3
2 ـ ممنوعیّت ازدواج با دختران یتیم ، در صورت ترس از خیانت در اموال آنان
و اتوا الیتامی اموالهم . .. و ان خفتم الّا تقسطوا فی الیتامی فانکحوا
از جمله «ان خفتم . .. »، استفاده می شود که ازدواج با دختران یتیم در صورت ترس از بی عدالتی ممنوع است و به قرینه آیه قبل مراد از بی عدالتی (الّا تقسطوا) رعایت نشدن قسط در اموال آنان است.
3 ـ ازدواج با یتیمان ، لغزشگاهی برای خیانت در اموال آنان و انحراف از عدالت
و ان خفتم الّا تقسطوا فی الیتامی
63- دختران یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
4 - نساء - 4 - 127 - 6،10،11،13
6 ـ وعده خداوند به بیان و تلاوت آیاتی از قرآن ، درباره احکام زنان یتیم
قل اللّه یفتیکم فیهنّ و ما یتلی علیکم فی الکتب فی یتمی النساء
در برداشت فوق، «مایتلی»، بر ضمیر «فیهن» عطف شده است و اضافه «یتمی» به «النساء»، اضافه صفت به موصوف است، یعنی زنانی که یتیم هستند.
10 ـ تجاوز به حقوق زنان یتیم ، در عصر بعثت
فی یتمی النساء التی لا تؤتونهن ما کتب لهن
11 ـ رغبت به ازدواج با دختران یتیم ، به قصد پایمال کردن حقوق آنان ، در عصر بعثت
فی یتمی النساء التی لا تؤتونهن ما کتب لهن و ترغبون ان تنکحوهن
بنابر اینکه بعد از «ترغبون»، حرف «فی» در تقدیر باشد که در این صورت «رغبت» به معنای تمایل است.
13 ـ بیزاری از ازدواج با دختران یتیم ، از اخلاق و رسوم جاهلی
فی یتمی النساء التی لا تؤتونهن ما کتب لهن و ترغبون ان تنکحوهن
بنابر اینکه پس از «ترغبون» کلمه «عن» مقدر باشد که در این صورت، «رغبت» به معنای اعراض کردن خواهد بود.
64- رشد اقتصادی یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
5 - انعام - 6 - 152 - 5
5 ـ رشد یتیمان (به دست آوردن تجربه در معاملات و شناخت سود و زیان) پایان جواز تصرف دیگران در اموال آنان
و لاتقربوا مال الیتیم إلا بالتی هی أحسن حتی یبلغ أشده
«أشد» به معنای تجربه و شناخت است. (لسان العرب). بر اساس این معنا و به مناسبت مورد، مقصود از «أشد» تجربه در معاملات و شناخت سود و زیان است.
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
10 - اسراء - 17 - 34 - 12
12- عدم جواز تصرف در مال یتیم برای دیگران ، پس از رسیدن وی به حد بلوغ و رشد اقتصادی
و لاتقربوا . .. حتی یبلغ أشدّه
با توجه به اینکه پیام آیه، در راستای حقظ منافع یتیم است و بدیهی است که صرف بلوغ جسمی و سنی ـ بدون بلوغ فکری و اقتصادی وی ـ تضمین کننده منافع و مصالح او نخواهد بود و «حتی یبلغ أشدّه» غایت برای تصرف مجاز از سوی سرپرستان امور ایتام است; بنابراین معنا چنین می شود: شما جز جایی که در جهت مصالح یتیمان باشد، تصرف نکنید تا زمانی که آنان به بلوغ کافی برسند و وقتی آنها به بلوغ رسیدند، حق تصرف ندارید.
65- رشد یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
3 - نساء - 4 - 6 - 1،2،3
1 ـ لزوم آزمایش یتیمان تا هنگام بلوغ و توان ازدواج ، برای تشخیص رشد اقتصادی آنان
و ابتلوا الیتامی حتّی اذا بلغوا النّکاح . .. رشداً
2 ـ رسیدن به مرحله بلوغ جنسی و تحقق رشد اقتصادی ، دو شرط برای تحویل اموال یتیمان به آنان
حتّی اذا بلغوا النّکاح فان انستم منهم رشداً فادفعوا الیهم اموالهم
3 ـ رسیدن به مرحله بلوغ جنسی و تحقق رشد اقتصادی ، دو شرط برای جواز تصرف یتیمان در اموال خود
و ابتلوا التیامی . .. فادفعوا الیهم اموالهم
66- رعایت مصالح یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
5 - انعام - 6 - 152 - 4،11
4 ـ به هنگام تصرف در اموال یتیمان باید سودمندترین روش به حال آنان انتخاب شود.
و لاتقربوا مال الیتیم إلا بالتی هی أحسن
برداشت فوق با توجه به کلمه «أحسن» (بهتر و نیکوتر) استفاده شده است.
11 ـ مراعات کردن عدالت در مبادلات و انتخاب سودمندترین روش برای تصرف در اموال آنها بیش از توان متعارف واجب نیست.
إلا بالتی هی أحسن . .. و أوفوا الکیل ... لانکلف نفسا إلا وسعها
بیان این حقیقت که «خداوند انسان را بیش از توانش تکلیف نمی کند» پس از فرمانهای یاد شده، اشاره به این دارد که مکلفان برای رعایت آن فرمانها لازم نیست خود را به مشقت اندازند. چرا که انجام تکلیف تا حد قدرت متعارف فرض است و نه بیش از آن.
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
10 - اسراء - 17 - 34 - 7،8
7- تصرف در اموال و دارایی های یتیمان با رعایت مصالح آنان ، مجاز و مشروع است .
و لاتقربوا مال الیتیم إلاّ بالتی هی أحسن
8- جواز تصرف در مال یتیم ، مشروط به رعایت بالاترین سطح مصالح وی است .
و لاتقربوا مال الیتیم إلاّ بالتی هی أحسن
67- زمینه اجتناب از احترام به یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - فجر - 89 - 20 - 7
7 - غفلت از امتحان های الهی ، مایه ترک یتیم نوازی و بی اعتنایی به مسکینان و تصاحب میراث دیگران و دلبستگی به ثروت است .
ابتلیه . .. کلاّ بل لاتکرمون الیتیم . و لاتحـضّون ... و تأکلون التراث ... و تحبّ
68- زمینه تحقیر یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - فجر - 89 - 20 - 8
8 - دنیاطلبی و ثروت خواهی ، زمینه ساز بی ارزش انگاشتن یتیمان و دست اندازی به ارث آنان
بل لاتکرمون الیتیم . .. و تأکلون التراث ... و تحبّون المال حبًّا جمًّا
69- زمینه طرد یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - ماعون - 107 - 2 - 1
1 - پرخاش به یتیمان و راندن آنان از نزد خود ، از کسی سرمی زند که جزای آخرت را دروغ می پندارد .
فذلک الذی یدعّ الیتیم
«ذلک»، اشاره به کسی است که آیه قبل او را تکذیب کننده روز جزا معرفی کرد. «دَعٌّ» (مصدر «یَدُعُّ»)، به معنای دور ساختن با خشونت است (قاموس). تعبیر «ذلک الذی...» ـ که مبتدای معرفه در کنار خبر معرفه ای قرار گرفته که بر جنس دلالت دارد ـ بیانگر حصر است.
70- زمینه ظلم به یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - ضحی - 93 - 9 - 3
3 - یتیمان ، در معرض مجبور شدن به اجرای دستور های دیگران و نیازمند امداد و حمایت در برابر تجاوزگران
فأمّا الیتیم فلاتقهر
71- زمینه غصب ارث یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - فجر - 89 - 20 - 7،8
7 - غفلت از امتحان های الهی ، مایه ترک یتیم نوازی و بی اعتنایی به مسکینان و تصاحب میراث دیگران و دلبستگی به
ثروت است .
ابتلیه . .. کلاّ بل لاتکرمون الیتیم . و لاتحـضّون ... و تأکلون التراث ... و تحبّ
8 - دنیاطلبی و ثروت خواهی ، زمینه ساز بی ارزش انگاشتن یتیمان و دست اندازی به ارث آنان
بل لاتکرمون الیتیم . .. و تأکلون التراث ... و تحبّون المال حبًّا جمًّا
72- زمینه یتیم نوازی
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - ماعون - 107 - 5 - 6
6 - مراقبت از نماز ، زمینه ساز یتیم نوازی و رسیدگی به درماندگان
یدعّ الیتیم . و لایحضّ ... فویل للمصلّین . الذین هم عن صلاتهم ساهون
حرف «فاء» در «فویل»، نکوهش غافلان از نماز را بر نکوهش دو دسته قبل (آزار دهندگان یتیمان و بی تفاوتان در برابر فقر دیگران)، تفریع کرده است; یعنی، چون آن دو حالت نکوهیده است، پس وای به حال این نمازگزاران! کنایه از این که اگر آنان نمازگزار حقیقی بودند، چنین رفتاری نمی داشتند.
73- زندگی دختران یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
4 - نساء - 4 - 127 - 16
16 ـ اهتمام اسلام ، به ازدواج زنان و سامان بخشیدن به زندگی دختران یتیم
التی لا تؤتونهن ما کتب لهن و ترغبون ان تنکحوهن
«ما کتب لهن»، شامل حق ازدواج هم می شود. در عین حال، به نکاح نیز مستقلا اشاره شده که بیانگر اهمیت ویژه آن است.
74- سرزنش اذیت یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - ماعون - 107 - 6 - 8
8 - ریاکاری شخص نمازگزار ، نکوهیده تر از یتیم آزاری و رسیدگی نکردن به مستمندان است .
الذی یدعّ الیتیم . و لایحضّ ... فویل للمصلّین ... الذین هم یراءون
آوردن حرف «فاء» در خصلت سومی که برای مکذبان جزا شمرده شده است، بیانگر آن است که آن خصلت، با تمام ویژگی هایش، نکوهیده تر از دو خصلت نخست است.
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - ماعون - 107 - 7 - 6
6 - مضایقه کردن نمازگزاران غافل و ریاکار ، از عاریه دادن لوازم زندگی خود به نیازمندان ، نکوهیده تر از یتیم آزاری و بی
توجّهی به فقیران است .
الذی یدعّ الیتیم . .. و لایحضّ ... فویل للمصلّین . الذین ... و یمنعون الماعون
با آن که تعبیر «فویل للمصلّین»، ادامه بیان اوصاف کسانی است که جزای الهی را تکذیب کردند; ولی حرف «فاء» و تغییر سیاق، نشانگر تفاوت درجه آن با دو وصف قبل است. بنابراین وصفی که در این آیه، از ویژگی های همان «مصلّین» شمرده شده است، نارواتر از اوصافی است که در آیه دوم و سوم آمده بود.
75- سرزنش بی اعتنایی به یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - فجر - 89 - 17 - 7
7 - بی اعتنایی رفاه مندان به یتیمان ، به دور از انتظار و نکوهیده تر از بی توجهی های دیگران است .
فأکرمه و نعّمه . .. کلاّ بل لاتکرمون الیتیم
76- سرزنش تحقیر یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - ضحی - 93 - 9 - 4
4 - تحقیر یتیمان و تحمیل ذلّت بر آنان ، کاری نکوهیده و مورد نهی خداوند
فأمّا الیتیم فلاتقهر
«قَهْر»; یعنی، بر کسی فائق آمدن و او را به طریقی ذلّت آفرین، گرفتار ساختن. (تاج العروس)
77- سرزنش تحمیل ذلت بر یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - ضحی - 93 - 9 - 4
4 - تحقیر یتیمان و تحمیل ذلّت بر آنان ، کاری نکوهیده و مورد نهی خداوند
فأمّا الیتیم فلاتقهر
«قَهْر»; یعنی، بر کسی فائق آمدن و او را به طریقی ذلّت آفرین، گرفتار ساختن. (تاج العروس)
78- شخصیت یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
2 - بقره - 2 - 220 - 11
11 ـ لزوم حفظ شخصیّت ایتام ، با رفتار و برخورد برادرانه با آنان
و ان تخالطوهم فاخوانکم
از اینکه خداوند به جای هر معیار دیگری در برخورد با ایتام، از برادری سخن گفته است، احتمالا کنایه از پرهیز از رفتارهای ترحم و یا تحقیرآمیز باشد که موجب از بین رفتن شخصیّت آنان می شود.
79- شرایط تصرف در مال یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
10 - اسراء - 17 - 34 - 7،8
7- تصرف در اموال و دارایی های یتیمان با رعایت مصالح آنان ، مجاز و مشروع است .
و لاتقربوا مال الیتیم إلاّ بالتی هی أحسن
8- جواز تصرف در مال یتیم ، مشروط به رعایت بالاترین سطح مصالح وی است .
و لاتقربوا مال الیتیم إلاّ بالتی هی أحسن
80- عدالت در حقوق یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
4 - نساء - 4 - 127 - 19،28
19 ـ لزوم رعایت قسط ، درباره یتیمان
و إن تقوموا للیتمی بالقسط
28 ـ تشویق خداوند به نیکی درباره زنان ، یتیمان و مستضعفان ، افزون بر رعایت قسط نسبت به آنان
و ما تفعلوا من خیر فإنّ اللّه کان به علیماً
81- عوامل محافظت از مال یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
10 - کهف - 18 - 82 - 16
16- خضر ( ع ) با توجّه دادن موسی ( ع ) به تدبیر فراگیر الهی ، حفاظت اموال یتیمان را ، برخاسته از گستردگی ربوبیّت خداوند دانست .
فأراد ربّک
خضر(ع) با اضافه «ربّ» به ضمیر خطاب (ربّک) به موسی(ع) این نکته را بیان داشته است که گرچه ترمیم دیوار، به تغذیه و تربیت جسم تو کمکی نکرد، ولی مالک و مدّبر تو، مالک و مدّبر یتیمان نیز هست.
غصب مال یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
3 - نساء - 4 - 10 - 1،2،9
1 ـ حرمت تصرف ظالمانه و ناروا در اموال یتیمان
انّ الّذین یاکلون اموال الیتامی ظلماً
2 ـ خوردن ظالمانه مال یتیم در واقع ، خوردن آتش است .
انّ الّذین یاکلون اموال الیتامی ظلماً انّما یاکلون فی بطونهم ناراً
9 ـ تصرف سرپرست یتیم در مال وی ، به انگیزه شخصی و با قصد عدم پرداخت آن ، ظلم است .
انّ الّذین یاکلون اموال الیتامی ظلماً
امام کاظم (ع) در پاسخ سؤال از تصرف در مال یتیم فرمود: . .. لا ینبغی له ان یأکل الّا القصد ... فان کان من نیّته ان لا یردّه علیهم فهو بالمنزل الذی قال اللّه عزّ و جل: «انّ الّذین یاکلون اموال الیتامی ظلماً».
کافی، ج 5، ص 128، ح 3 ; نورالثقلین، ج 1، ص 450، ح 90.
82- غصب مال یتیم در جاهلیت
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
10 - اسراء - 17 - 34 - 9
9- تصرف بی جا در اموال یتیمان و حیف و میل آنها ، امری رایج و شایع در میان اعراب جاهلی
و لاتقربوا مال الیتیم
83- غضب بر یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - ماعون - 107 - 2 - 5
5 - توجّه به سقوط اخلاقی منکران معاد ، تا حد خشونت با یتیمان ، مایه پرهیز از تکذیب آخرت است .
فذلک الذی یدعّ الیتیم
84- غفلت از خویشاوندان یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - بلد - 90 - 15 - 5
5 - بی اعتنایی ثروتمندان به نیاز های خویشاوندان یتیم خود ، دور از انتظار و نکوهیده تر از بی توجّهی آنان به دیگر نیازمندان است .
یقول أهلکت مالاً لبدًا . .. یتیمًا ذا مقربة
85- فرجام اخروی معرضان از یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - بلد - 90 - 19 - 1
1 - منکران آیات الهی که به بردگان ، یتیمان و مسکینان خدمتی نکرده و صبر و ترحّم ، را رواج ندهند ، در آخرت گرفتار فرجامی شوم و نکبت بار خواهند شد .
و الذین کفروا بـایـتنا هم أصحـب المشئمة
«مشأمة» از «شُؤم»، نقطه مقابل یُمْن (صحاح) گرفته شده است. (العین)
86- فضایل اخروی حامیان یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - بلد - 90 - 18 - 3
3 - گروه سمت راست در آخرت ، مجموعه ای سامان یافته از مؤمنانی که حامی بردگان و یتیمان و مسکینان بوده و مردم را به صبر و ترّحم ترغیب کرده اند .
و ما أدریک ما العقبة . .. أُولـئک أصحـب المیمنة
«أیْمَن» و «میمنة»، نقطه مقابل «أیْسَر» و «مَیْسَرة» (سمت چپ) است (صحاح اللغة). تقابل این دسته با «أصحاب المشأمة» ـ با توجه به این که «مشأمة» در یک احتمال به معنای «مَیْسَرة» است (صحاح) ـ بیانگر آن است که قرار گرفتن در سمت راست یا چپ در آخرت، نشانگر فرجام افراد است.
87- فضیلت تأمین خویشاوندان یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - بلد - 90 - 16 - 4
4 - فضیلتِ تغذیه خویشاوندان یتیم خود ، برتر از رساندن غذا به دیگر اقشار محروم جامعه است .
یتیمًا ذا مقربة . أو مسکینًا ذا متربة
88- کفالت یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
3 - نساء - 4 - 6 - 7،20،21
7 ـ صحت تصرف کودکان یتیم در اموال ، با اذن و نظارت ولیّ
و ابتلوا الیتامی حتّی اذا بلغوا النّکاح
چون بدون تصرف یتیم در اموال و بدون نظارت ولیّ بر آن تصرفات، آزمایش تحقق نمی یابد.
20 ـ جواز بهره گیری سرپرست یتیم از دارایی وی ، در صورت نیاز ضروری به آن
فلیاکل بالمعروف
امام صادق (ع) در مورد آیه فوق فرمود: المعروف هو القوت و انما عنی الوصّی او القیّم فی اموالهم و ما یصلحهم.
کافی، ج 5، ص 130، ح 3 ; نورالثقلین، ج 1، ص 4546، ح 67.
21 ـ جواز برداشت سرپرست یتیم از دارایی وی به عنوان قرض ، در صورت نیاز ضروری به آن
فلیاکل بالمعروف
امام باقر (ع) در مورد آیه فوق فرمود: معناه من کان فقیراً فلیأخذ من مال الیتیم قدر الحاجة و الکفایة علی جهة القرض ثم یردّ علیه ما أخذ اذا وجد.
مجمع البیان، ج 3، ص 17 ; تفسیر برهان، ج 1، ص 345، ح 20.
89- کیفر اخروی اعراض از تأمین یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - بلد - 90 - 20 - 3
3 - انکار آیات الهی ، آزادنکردن بردگان و غذا ندادن به گرسنگان یتیم و مسکین و توصیه نکردن به صبر و ترحّم ، مایه گرفتاری به آتش فراگیر و گریزناپذیر
فکّ رقبة . .. و الذین کفروا ... علیهم نار مؤصدة
90- کیفر تجاوز به حقوق یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
3 - نساء - 4 - 9 - 9
9 ـ عقوبت دنیوی و اخروی در کمین پایمال کنندگان حقوق یتیمان
ولیخش الّذین لو ترکوا من خلفهم . .. فلیتّقوا اللّه
جمله «ولیخش . .. »، اشاره به کیفر دنیوی است و جمله «فلیتّقوا اللّه» (از خدا بترسید)، دلالت بر استحقاق عقوبت اخروی دارد.
91- کیفر غصب مال یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
3 - نساء - 4 - 10 - 10
10 ـ مبعوث شدن خورندگان مال یتیمان به ناروا ـ در قیامت ـ در حالی که آتش از دهانشان شعله می کشد .
انّ الّذین یاکلون اموال الیتامی
رسول اللّه (صلی الله علیه و آله): یبعث اناس من قبورهم یوم القیامة تأجّج افواههم ناراً. از آن حضرت سؤال شد اینان چه کسانی هستند؟ فرمود: انّ الّذین یاکلون اموال الیتامی ظلماً ... .
تفسیر عیاشی، ج 1، ص 225، ح 47 ; نورالثقلین، ج 1، ص 448، ح 76.
92- مال یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
3 - نساء - 4 - 2 - 1،5،9،10
1 ـ وجوب پرداخت اموال یتیم به وی
و اتوا الیتامی اموالهم
5 ـ حرمت تصرف غاصبانه در اموال یتیمان
و اتوا الیتامی اموالهم . .. و لا تاکلوا اموالهم الی اموالکم
9 ـ تصرف غاصبانه در اموال یتیمان و تأخیر در واگذاری آن به ایشان ، گناهی بزرگ
و اتوا الیتامی اموالهم و لا تاکلوا . .. انّه کان حوباً کبیراً
تأخیر در پرداخت، از «و اتوا الیتامی» به دست می آید ; چون علاوه بر لزوم پرداخت اموال یتیم، دلالت بر پرداخت به موقع آن نیز دارد.
10 ـ خیانت در اموال یتیمان ، گناهی بزرگ
انّه کان حوباً کبیراً
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
3 - نساء - 4 - 3 - 2
2 ـ ممنوعیّت ازدواج با دختران یتیم ، در صورت ترس از خیانت در اموال آنان
و اتوا الیتامی اموالهم . .. و ان خفتم الّا تقسطوا فی الیتامی فانکحوا
از جمله «ان خفتم . .. »، استفاده می شود که ازدواج با دختران یتیم در صورت ترس از بی عدالتی ممنوع است و به قرینه آیه قبل مراد از بی عدالتی (الّا تقسطوا) رعایت نشدن قسط در اموال آنان است.
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
3 - نساء - 4 - 5 - 18
18 ـ ضرورت پرهیز از سپردن اموال یتیمان به آنها ، قبل از رسیدن آنان به مرحله رشد
و لا تؤتوا السّفهاء اموالکم
امام صادق (ع) در پاسخ سؤال از آیه فوق فرمود: هم الیتامی لا تعطوهم اموالهم حتّی تعرفوا منهم الرُشد . .. .
تفسیر عیاشی، ج 1، ص 220، ح 23 ; نورالثقلین، ج 1، ص 442، ح 50.
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
3 - نساء - 4 - 6 - 2،7،9،14
2 ـ رسیدن به مرحله بلوغ جنسی و تحقق رشد اقتصادی ، دو شرط برای تحویل اموال یتیمان به آنان
حتّی اذا بلغوا النّکاح فان انستم منهم رشداً فادفعوا الیهم اموالهم
7 ـ صحت تصرف کودکان یتیم در اموال ، با اذن و نظارت ولیّ
و ابتلوا الیتامی حتّی اذا بلغوا النّکاح
چون بدون تصرف یتیم در اموال و بدون نظارت ولیّ بر آن تصرفات، آزمایش تحقق نمی یابد.
9 ـ حرمت اسراف و سوء استفاده اولیا از اموال یتیمان
اموالهم و لا تاکلوها اسرافاً و بداراً ان یکبروا
14 ـ لزوم گرفتن شاهد ، به هنگام پرداخت اموال یتیمان به آنان
فاذا دفعتم الیهم اموالهم فاشهدوا علیهم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
5 - انعام - 6 - 152 - 2
2 ـ اموال یتیمان، وسوسه انگیز و دست اندرکاران آن اموال در خطر تجاوزگری و تصرفهای عدوانی
و لاتقربوا مال الیتیم
بیان حرمت تصرف با فعل «لاتقربوا» می تواند اشاره به این جهت نیز داشته باشد که داراییهای یتیمان به سبب نبود مدافع لغزشگاهی است وسوسه انگیز که آدمی با کمترین بی احتیاطی به گناه تصرف آلوده می شود.
93- محافظت از مال یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
10 - اسراء - 17 - 34 - 10
10- عهده داران مال یتیم ، موظف به انتخاب ثمربخش ترین شیوه حفظ و به کاراندازی آن
و لاتقربوا مال الیتیم إلاّ بالتی هی أحسن
برداشت فوق، مبتنی بر این است که مخاطب «لاتقربوا. ..» متصدیان امور یتیمان باشند که خداوند، به آنها دستور می دهد: «جز با رعایت مصالح آنها، نباید در آن اموال دخل و تصرف کنند». بنابراین مراد از «التی هی أحسن» تصرف ثمربخش و مفید است.
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
10 - کهف - 18 - 82 - 13،14
13- حمایت خداوند از فرزندانِ یتیم پدری صالح و حفظ مال آنها ، جلوه ای از رحمت و ربوبیّت او بوده است .
فأراد ربّک . .. رحمة من ربّک
«رحمة» مفعولٌ له برای فعل «أراد» است ; یعنی، اراده پروردگار به باقی ماندن گنج یتیمان، به خاطر رحمت او بوده است.
14- امدادرسانی به ایتام و بازماندگانِ انسان های صالح و حفاظت از اموال ایشان ، کاری است مورد پسند خدا .
فأراد ربّک . .. رحمة من ربّک
94- محبت به یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - ماعون - 107 - 2 - 3
3 - پذیرش و نوازش ، بالاترین نیاز یتیمان است .
فذلک الذی یدعّ الیتیم
95- محدوده تصرف در مال یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
10 - اسراء - 17 - 34 - 12
12- عدم جواز تصرف در مال یتیم برای دیگران ، پس از رسیدن وی به حد بلوغ و رشد اقتصادی
و لاتقربوا . .. حتی یبلغ أشدّه
با توجه به اینکه پیام آیه، در راستای حقظ منافع یتیم است و بدیهی است که صرف بلوغ جسمی و سنی ـ بدون بلوغ فکری و اقتصادی وی ـ تضمین کننده منافع و مصالح او نخواهد بود و «حتی یبلغ أشدّه» غایت برای تصرف مجاز از سوی سرپرستان امور ایتام است; بنابراین معنا چنین می شود: شما جز جایی که در جهت مصالح یتیمان باشد، تصرف نکنید تا زمانی که آنان به بلوغ کافی برسند و وقتی آنها به بلوغ رسیدند، حق تصرف ندارید.
96- مراد از یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
19 - انسان - 76 - 8 - 9
9 - « عن النبیّ (صلی الله علیه و آله) فی قول اللّه « مسکیناً » قال : فقیراً ، و « یتیماً » قال : لا أب له ، و « أسیراً » قال : المملوک و المسجون ;
از رسول خدا(صلی الله علیه و آله) درباره سخن خداوند «مسکیناً» روایت شده که فرمود: [مراد ]فقیر و تهیدست است و درباره «یتیماً» فرمود: [مقصود] کسی است که پدر ندارد و درباره «أسیراً» فرمود: مراد برده و زندانی است».
97- مردم مقارن بعثت و یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - فجر - 89 - 17 - 3
3 - محروم ساختن یتیمان از اکرام و احترام و بها ندادن به شخصیت آنان ، فرهنگی حاکم بر مردم عصر بعثت
لاتکرمون الیتیم
98- مسؤولیت اولیای یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
10 - اسراء - 17 - 34 - 10
10- عهده داران مال یتیم ، موظف به انتخاب ثمربخش ترین شیوه حفظ و به کاراندازی آن
و لاتقربوا مال الیتیم إلاّ بالتی هی أحسن
برداشت فوق، مبتنی بر این است که مخاطب «لاتقربوا. ..» متصدیان امور یتیمان باشند که خداوند، به آنها دستور می دهد: «جز با رعایت مصالح آنها، نباید در آن اموال دخل و تصرف کنند». بنابراین مراد از «التی هی أحسن» تصرف ثمربخش و مفید است.
99- مصالح یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
5 - انعام - 6 - 152 - 3
3 ـ تصرف در داراییهای یتیمان برای مصالح آنان، مجاز و مشروع است.
و لاتقربوا . .. إلا بالتی هی أحسن
«التی» صفت برای کلمه ای مانند «الخصلة» (طریقه و روش) است. بنابراین «لاتقربوا ... إلا ...» یعنی تصرف نکنید مگر به بهترین روش تصرف. بدیهی است که مراد تصرفی است که برای یتیم نیکو باشد.
100- مصلحت یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
3 - نساء - 4 - 6 - 19
19 ـ جواز بهره گیری متعارف ولیّ یتیم از مال وی ، مشروط به صرف وقت خود در جهت مصلحت آن و کم نبودن ( کافی بودن ) آن مال
و من کان فقیراً فلیاکل بالمعروف
امام صادق (ع) در مورد آیه فوق فرمود: ذلک رجل یحبس نفسه عن المعیشة فلابأس ان یأکل بالمعروف اذا کان یصلح لهم اموالهم فان کان المال قلیلا فلایاکل منه شیئاً . .. .
کافی، ج 5، ص 130، ح 5 ; نورالثقلین، ج 1، ص 445، ح 69.
101- معاشرت با یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
2 - بقره - 2 - 220 - 4،7،8،9،11،22
4 ـ ایتام و کیفیّت معاشرت با آنان ، از مسائل مورد ابتلا در صدر اسلام
و یسئلونک عن الیتامی قل اصلاح لهم خیر
فعل مضارع «یسئلونک» دلالت بر استمرار و تکرار سؤال دارد و تکرار سؤال، نشانگر ابتلای جامعه به مورد سؤال است.
7 ـ جواز هرگونه معاشرت با ایتام بر اساس برادری و اصلاح امور آنان
الیتامی قل اصلاح لهم خیر و ان تخالطوهم فاخوانکم
8 ـ معاشرت با ایتام ، باید بر اساس برادری دینی باشد .
و ان تخالطوهم فاخوانکم
یعنی بدون اینکه خود را ـ مثلا ـ برتر از آنان بدانید و یا آنان را به استضعاف بکشید; بلکه همانند رفتار با دیگران، باید برادری بین شما حاکم باشد.
9 ـ معاشرت و اصلاح امور ایتام ، بهتر از پرهیز از معاشرت با آنان است .
و یسئلونک عن الیتامی قل اصلاح لهم خیر و ان تخالطوهم فاخوانکم
بنابراینکه «خیر»، افعل التفضیل باشد. گویا مسلمانان به خاطر آیات شدیداللّحنی که درباره چگونگی رفتار با ایتام و اموال آنان نازل شده بود از معاشرت با آنان پرهیز داشتند که آیه مزبور، پرهیز را رد کرده و معاشرت برادرانه و دخالت اصلاح طلبانه در امور آنان را تجویز کرده است.
11 ـ لزوم حفظ شخصیّت ایتام ، با رفتار و برخورد برادرانه با آنان
و ان تخالطوهم فاخوانکم
از اینکه خداوند به جای هر معیار دیگری در برخورد با ایتام، از برادری سخن گفته است، احتمالا کنایه از پرهیز از رفتارهای ترحم و یا تحقیرآمیز باشد که موجب از بین رفتن شخصیّت آنان می شود.
22 ـ تحمیل نشدن رنج و مشقّت به مردم ، فلسفه تجویز معاشرت با ایتام از سوی خداوند
و ان تخالطوهم فاخوانکم . .. و لو شاء الله لاعنتکم
102- معرضان از یتیم در قیامت
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - بلد - 90 - 19 - 2
2 - سمت چپ در آخرت ، جایگاه استقرار کسانی است که به آیات الهی کفر ورزیده و از آزادسازی بردگان ، غذا دادن به یتیمان و مستمندان و توصیه یکدیگر به صبر و ترحم ، امتناع کرده اند .
فکّ رقبة . .. و الذین کفروا بـایـتنا هم أصحـب المشئمة
چنانچه «مشأمة» به معنای «سمت چپ» باشد ـ که در «صحاح» از جمله معانی آن شمرده شده است ـ برداشت یاد شده استفاده می شود. کلمه «أصحاب»، بیانگر حضور طولانی «اصحاب المشأمة» در سمت چپ است به گونه ای که با آن مصاحبت داشته و از آن فاصله نمی گیرند.
103- منشأ بینش ذلت یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - فجر - 89 - 17 - 11
11 - پندار ذلّت برای یتیمان ، مایه توهّم معیار بودن ثروت برای عزّت مندی است .
نعّمه فیقول ربّی أکرمن . .. کلاّ بل لاتکرمون الیتیم
کلمه کلاّ ـ به قرینه تقابل «اکرمن» و «لاتکرمون» این نکته را گوشزد می کند که گوینده «ربّی اکرمن»، اگر یتیمان را محترم و گرامی می دانست، ثروت را مایه احترام نزد خداوند، قرار نمی داد; زیرا در آن صورت معترف بود که یتیم با وجود
محرومیت از ثروت نیز گرامی است; ولی حال که یتیمان را گرامی نمی شمارد، این گمان برای او پدیدار شده است که فقط ثروتمندان نزد خداوند محترم اند.
104- موانع بی اعتنایی به یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - فجر - 89 - 21 - 1
1 - خداوند ، بازدارنده انسان از عشقورزی به ثروت و تصاحب حق دیگران و بی توجّهی به نیازمندان و یتیمان
بل لاتکرمون الیتیم . و لاتحـضّون ... و تأکلون ... و تحبّون ... کلاّ
حرف «کلاّ»، برای ردع و بازداشتن مخاطب از اموری است که پیش از آن مطرح بوده است.
105- مهربانی با یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - بلد - 90 - 17 - 4
4 - ایمان به آیات الهی ، سفارش یکدیگر به استقامت در تکالیف دشوار و اظهار محبت به بردگان ، یتیمان و تنگدستان ، قدردانی از نعمت های بینایی ، گویایی و هدایت است .
ألم نجعل له عینین . و لسانًا و شفتین . و هدینـه النجدین ... ثمّ کان من الذین ءام
«الذین آمنوا» گرچه مطلق است; ولی مصداق بارز آنها ـ به قرینه «و الذین کفروا بآیاتنا» در آیات بعد ـ مؤمنان به آیات الهی است و آیات پیشین ـ که بعضی از تکالیف را «عقبة» نامیده بود ـ قرینه بر مراد از «صبر» است و سیاق آیات نشان می دهد که مراد از «مرحمة»، ترّحم بر «رقبة»، «یتیم» و «مسکین» است. ارتباط این آیات با آیه های پیشین ـ که نعمت های الهی را برشمرده ـ گویای برداشت یاد شده است; زیرا «بینایی و بصیرت»، زمینه ساز «ایمان» و «داشتن زبان و لب»، زمینه ساز توصیه است.
106- ناپسندی اذیت یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - ماعون - 107 - 5 - 4
4 - بی توجّهی نمازگزاران به نماز خویش ، نکوهیده تر از آزار یتیمان و فراموش کردن بینوایان است .
فویل للمصلّین . الذین هم عن صلاتهم ساهون
این آیه، مانند آیات دیگر این سوره، بیانگر خصلت های تکذیب گران کیفر الهی است. آوردن حرف «فاء» در خصلت سوم به بعد و تغییر سیاق کلام، بیانگر ترتیب رتبی و نکوهیده تر بودن آنها است.
107- ناپسندی خوردن مال یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
10 - اسراء - 17 - 38 - 2
2- شرک به خدا ، پرخاش به والدین ، تبذیر ، فرزندکشی ، زنا ، قتل ناحق ، خوردن مال یتیم ، پیروی از راهی که پشتوانه علمی ندارد و مغرورانه راه رفتن ، اعمال ناپسند و منفور خداوند
کلّ ذلک کان سیّئه عند ربّک مکروهًا
108- ناپسندی طرد یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - ماعون - 107 - 2 - 2
2 - پرخاش به یتیمان و از خود راندن آنان ، رفتاری نکوهیده است .
فذلک الذی یدعّ الیتیم
109- ناپسندی غضب بر یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - ماعون - 107 - 2 - 2
2 - پرخاش به یتیمان و از خود راندن آنان ، رفتاری نکوهیده است .
فذلک الذی یدعّ الیتیم
110- ناظر بی اعتنایی به یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - فجر - 89 - 20 - 9
9 - خداوند در کمین مردم بی توجّه به یتیمان و مسکینان ، غاصب ارث دیگران و دل بسته به ثروت
إنّ ربّک لبالمرصاد . .. بل لاتکرمون الیتیم . و لاتحـضّون ... و تأکلون ... و تحبّ
111- نشانه های رشد یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
5 - انعام - 6 - 152 - 5
5 ـ رشد یتیمان (به دست آوردن تجربه در معاملات و شناخت سود و زیان) پایان جواز تصرف دیگران در اموال آنان
و لاتقربوا مال الیتیم إلا بالتی هی أحسن حتی یبلغ أشده
«أشد» به معنای تجربه و شناخت است. (لسان العرب). بر اساس این معنا و به مناسبت مورد، مقصود از «أشد» تجربه در معاملات و شناخت سود و زیان است.
112- نقش مال یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
10 - اسراء - 17 - 34 - 2
2- مال یتیم وسوسه انگیز و زمینه ساز لغزش انسان با تصرف به ناحق در آن است .
و لاتقربوا مال الیتیم إلاّ بالتی هی أحسن
به کار رفتن واژه «لاتقربوا» (نزدیک نشوید) به جای «لاتأکلوا و لاتصرفوا» (نخورید و تصرف نکنید) ممکن است به این دلیل باشد که: اموال یتیمان به دلیل حامی جدّی نداشتن، در معرض دخل و تصرفهای عدوانی و حیف و میلهای به ناحق است.
113- نهی از تحقیر یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - ضحی - 93 - 9 - 4
4 - تحقیر یتیمان و تحمیل ذلّت بر آنان ، کاری نکوهیده و مورد نهی خداوند
فأمّا الیتیم فلاتقهر
«قَهْر»; یعنی، بر کسی فائق آمدن و او را به طریقی ذلّت آفرین، گرفتار ساختن. (تاج العروس)
114- نهی از ذلت یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - ضحی - 93 - 9 - 4
4 - تحقیر یتیمان و تحمیل ذلّت بر آنان ، کاری نکوهیده و مورد نهی خداوند
فأمّا الیتیم فلاتقهر
«قَهْر»; یعنی، بر کسی فائق آمدن و او را به طریقی ذلّت آفرین، گرفتار ساختن. (تاج العروس)
115- نهی از غصب مال یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
10 - اسراء - 17 - 34 - 19
19- « عن أبی جعفر ( ع ) قال : . . . بعث الله محمداً و . . . أنزل علیه فی سورة بنی اسرائیل بمکة . . . و أنزل نهیاً عن أشیاء حذّر علیها و لم یغلّظ فیها ولم یتواعد علیها و قال : . . . « و لاتقربوا مال الیتیم إلاّ بالتی هی أحسن حتی یبلغ أشدّه و أوفوا
بالعهد إن العهد کان مسئولاً » . . . ;
امام باقر(ع) فرمود:. .. خداوند حضرت محمد(صلی الله علیه و آله) را برانگیخت و ... بر او آیاتی از سوره بنی اسرائیل را در مکه نازل فرمود ... که در آن آیات از چیزهایی نهی کرده که پرهیز از آنها لازم است; ولی در آن نهیها غلظت و شدت نشان نداده و بر مرتکبین آن موارد وعید عذاب نداده است و فرمود: ... و لاتقربوا مال الیتیم إلاّ بالتی هی أحسن حتی یبلغ أشده و أوفوا بالعهد إن العهد کان مسئولاً»....
116- نیازهای معنوی یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - ماعون - 107 - 2 - 3
3 - پذیرش و نوازش ، بالاترین نیاز یتیمان است .
فذلک الذی یدعّ الیتیم
117- نیازهای یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - ضحی - 93 - 9 - 3
3 - یتیمان ، در معرض مجبور شدن به اجرای دستور های دیگران و نیازمند امداد و حمایت در برابر تجاوزگران
فأمّا الیتیم فلاتقهر
118- نیکی به یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
4 - نساء - 4 - 127 - 28
28 ـ تشویق خداوند به نیکی درباره زنان ، یتیمان و مستضعفان ، افزون بر رعایت قسط نسبت به آنان
و ما تفعلوا من خیر فإنّ اللّه کان به علیماً
119- وجوب محافظت از مال یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
10 - اسراء - 17 - 34 - 3
3- پرهیز از هرگونه امری که موجب حیف و میل مال یتیم و تصرف به ناحق در آن شود ، واجب و لازم است .
و لاتقربوا مال الیتیم إلاّ بالتی هی أحسن
120- هشدار به متولیان یتیم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
5 - انعام - 6 - 152 - 2
2 ـ اموال یتیمان، وسوسه انگیز و دست اندرکاران آن اموال در خطر تجاوزگری و تصرفهای عدوانی
و لاتقربوا مال الیتیم
بیان حرمت تصرف با فعل «لاتقربوا» می تواند اشاره به این جهت نیز داشته باشد که داراییهای یتیمان به سبب نبود مدافع لغزشگاهی است وسوسه انگیز که آدمی با کمترین بی احتیاطی به گناه تصرف آلوده می شود.
121- یتیم در صدر اسلام
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
4 - نساء - 4 - 127 - 11
11 ـ رغبت به ازدواج با دختران یتیم ، به قصد پایمال کردن حقوق آنان ، در عصر بعثت
فی یتمی النساء التی لا تؤتونهن ما کتب لهن و ترغبون ان تنکحوهن
بنابر اینکه بعد از «ترغبون»، حرف «فی» در تقدیر باشد که در این صورت «رغبت» به معنای تمایل است.
122- یتیم هنگام قحطی
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - بلد - 90 - 15 - 1،3
1 - یتیمانِ نیازمند ، سزاوارترین قشر جامعه به دریافت کمک های غذایی در سال های قحطی اند .
أو إطعـم . .. یتیمًا
3 - رساندن غذا به یتیمان در سال های قحطی ، تکلیفی سنگین و نیازمند همتی والا است .
ما العقبة . .. أو إطعـم فی یوم ذی مسغبة . یتیمًا
یتیم نوازی
123- آثار یتیم نوازی
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - ماعون - 107 - 2 - 6
6 - یتیم نوازی ، لازمه پذیرش روز جزا و نشانه کام یابی در آن است .
یکذّب بالدین . فذلک الذی یدعّ الیتیم
124- زمینه یتیم نوازی
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - ماعون - 107 - 5 - 6
6 - مراقبت از نماز ، زمینه ساز یتیم نوازی و رسیدگی به درماندگان
یدعّ الیتیم . و لایحضّ ... فویل للمصلّین . الذین هم عن صلاتهم ساهون
حرف «فاء» در «فویل»، نکوهش غافلان از نماز را بر نکوهش دو دسته قبل (آزار دهندگان یتیمان و بی تفاوتان در برابر فقر دیگران)، تفریع کرده است; یعنی، چون آن دو حالت نکوهیده است، پس وای به حال این نمازگزاران! کنایه از این که اگر آنان نمازگزار حقیقی بودند، چنین رفتاری نمی داشتند.
یتیمان
125- فیء به یتیمان
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
18 - حشر - 59 - 7 - 5
5 - یتیمان ، بینوایان و در راه ماندگان ( ابن السبیل ) از جمله سهم بران « فیء »
ما أفاء اللّه علی رسوله . .. فللّه ... و الیتـمی و المسـکین وابن السبیل
3- یقین
1- آثار یقین
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
17 - جاثیه - 45 - 5 - 13
13 - ایمان ، یقین و تعقّل ، عناصری مرتبط و متکامل در مواجهه مثبت با آیات الهی
لأیـت للمؤمنین . .. ءایـت لقوم یوقنون ... ءایـت لقوم یعقلون
با توجه به این که در راستای شناخت پدیده های گوناگون هستی، تعابیر متفاوتی (مؤمنین، یوقنون، یعقلون) به کار رفته است; می توان استفاده کرد که هر یک از آنها، در بخش های خاصی از جهان هستی کاربرد دارد.
2- آثار یقین به آخرت
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
13 - نمل - 27 - 3 - 2
2 - پایبندی به نماز و زکات و باور به آخرت ، شرط بهرهوری از هدایت و بشارت قرآن
هدًی و بشری للمؤمنین . الذین یقیمون الصلوة... و هم بالأخرة هم یوقنون
فعل های «یقیمون» و «یؤتون» مضارع و مفید استمرار است; یعنی، «هدًی و بشری للذین یستمرون علی اقامة الصلاة و إیتاء الزکاة».
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
14 - لقمان - 31 - 4 - 9
9 - برپایی کامل نماز و پرداخت مدام زکات و یقین به عالَم آخرت ، زمینه دستیابی به هدایت ویژه قرآن است .
هدًی . .. للمحسنین . الذین یقیمون الصلوة
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
14 - لقمان - 31 - 5 - 3،10
3 - یقین به آخرت و برپایی نماز و پرداخت زکات ، زمینه ساز بهره مندی از هدایت های افزون الهی است .
الذین یقیمون . .. و هم بالأخرة هم یوقنون . أُولـئک علی هدًی من ربّهم
10 - رستگاری ، تنها در پرتوِ اقامه نماز و پرداخت زکات و یقین به آخرت است .
الذین یقیمون الصلوة و . .. و أُولـئک هم المفلحون
3- آثار یقین به آیات خدا
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
14 - سجده - 32 - 24 - 6
6 - صبر و یقین برخی از پیروان موسی ( ع ) به آیات الهی ، زمینه ساز گزینش آنان از سوی خدا برای پیشوایی بنی اسراییل بود .
و جعلنا منهم أئمّة . .. لمّا صبروا و کانوا بأیـتنا یوقنون
بنابراین احتمال که در «لمّا» معنای جزا باشد; یعنی، آنان به رهبری انتخاب شدند، به پاداش صبری که پیشه کردند و یقینی که به آیات الهی پیدا کردند.
4- آثار یقین به جهنم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
11 - انبیاء - 21 - 39 - 5
5- اعتقاد به قیامت و آگاهی از آتش دوزخ ، بازدارنده آدمی از گناه و حق ستیزی
متی هـذا الوعد . .. لو یعلم الذین
از این که خداوند فرمود: اگر کافران می دانستند که آتش دوزخ و. .. با آنان چه می کند، در نزول عذاب و برپایی قیامت عجله نمی کردند، به دست می آید که ایمان به قیامت و آگاهی از احوال آن، آدمی را از کفر و حق ستیزی و هرگونه گناه بازمی دارد.
5- آثار یقین به حقایق
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - تکاثر - 102 - 5 - 3
3 - شناخت حقایق در حد یقین ، مانع سرگرمی به تفاخر و برتری جویی
کلاّ لو تعلمون علم الیقین
به قرینه آغاز سوره، می توان گفت: جواب «لو» محذوف است. در نتیجه مفاد آیه این می شود که اگر به حد «علم الیقین» عالم می شدید، آن دانش، مانع فخرفروشی و مباهات شما می شد; بلکه اگر جمله «لترونّ الجحیم» (در آیه بعد) را جواب «لو» بدانیم، بازهم می توانیم این نکته را از آیه شریفه به دست آوریم.
6- آثار یقین به قیامت
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
17 - زخرف - 43 - 61 - 10
10 - اطاعت کامل از دستورات وحی ، تنها در پرتو باور و یقین به قیامت میسّر خواهد بود .
و إنّه لعلم للساعة فلاتمترنّ بها و اتّبعون
ارتباط دو قسمت آیه شریفه (و إنّه لعلم للساعة فلاتمترنّ بها) و (اتّبعون) نشانگر آن است که اعتقاد به قیامت، زمینه ساز پیروی کامل از دستورات خداوند است.
7- اهل یقین
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
5 - انعام - 6 - 75 - 4
4 ـ ورود ابراهیم(ع) در زمره اهل یقین، برجسته ترین هدف نمایاندن ملکوت (سلطنت و مالکیت خداوند) آسمانها و زمین به او بوده است.
و کذلک نری إبرهیم ملکوت السموت و الأرض و لیکون من الموقنین
جمله «و لیکون . ..» عطف بر محذوف است. یعنی ارائه ملکوت به ابراهیم(ع) برای مقاصدی بوده و از آن جمله اینکه وی از اهل یقین باشد. بیان این هدف از میان اهداف دیگر، نشانه برجسته بودن و اهمیت آن است.
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
13 - نمل - 27 - 3 - 1
1 - اقامه نماز ، پرداخت زکات و یقین به آخرت از نشانه های مؤمنان راستین
هدًی و بشری للمؤمنین . الذین یقیمون الصلوة... و هم بالأخرة هم یوقنون
«الذین» در برداشت یاد شده، وصف احترازی است; یعنی، آیات قرآن برای آن دسته از مؤمنان، هدایتگر و بشارت بخش است که پایبند به اقامه نماز و پرداخت زکات باشند و به جهان آخرت نیز باور قطعی داشته باشند.
8- اهل یقین و آتش جهنم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - تکاثر - 102 - 6 - 6
6 - دوزخ و آتش سوزان آن در دنیا برای اهل یقین ، مشهود و غفلت ناپذیر است .
لو تعلمون علم الیقین . .. لترونّ الجحیم
جمله «لترونّ الجحیم»، می تواند جواب «لو» باشد; در این صورت آیه شریفه درباره مشاهده دوزخ در دنیا خواهد بود. از آن جا که حرف «لو» (در آیه قبل) برای امتناع بود; این مشاهده بر مخاطبان «لو تعلمون» ـ که اهل تکاثراند ـ محال و برای صاحبان یقین ـ به دلیل نون تأکید در «لترونّ» ـ قطعی است. فعل مضارع «لترونّ» ـ با دلالت بر استمرار ـ بیانگر آن است که دوزخ، همواره مد نظر اهل یقین است.
9- اهل یقین و آیات خدا
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
18 - ذاریات - 51 - 20 - 1،2
1 - وجود نشانه های فراوان و مهم الهی در زمین برای اهل یقین
و فی الأرض ءایـت للموقنین
جمع و نکره آمدن «آیات»، دلالت بر فراوانی و عظمت آن دارد.
2 - حق باوران اهل یقین ، توانا به درک پیام های بایسته آیات الهی در زمین
و فی الأرض ءایـت للموقنین
10- اهل یقین و جهنم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - تکاثر - 102 - 6 - 6
6 - دوزخ و آتش سوزان آن در دنیا برای اهل یقین ، مشهود و غفلت ناپذیر است .
لو تعلمون علم الیقین . .. لترونّ الجحیم
جمله «لترونّ الجحیم»، می تواند جواب «لو» باشد; در این صورت آیه شریفه درباره مشاهده دوزخ در دنیا خواهد بود. از آن جا که حرف «لو» (در آیه قبل) برای امتناع بود; این مشاهده بر مخاطبان «لو تعلمون» ـ که اهل تکاثراند ـ محال و برای صاحبان یقین ـ به دلیل نون تأکید در «لترونّ» ـ قطعی است. فعل مضارع «لترونّ» ـ با دلالت بر استمرار ـ بیانگر آن است که دوزخ، همواره مد نظر اهل یقین است.
11- اهمیت تحصیل یقین
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - تکاثر - 102 - 5 - 4
4 - لزوم تحصیل علم به آخرت و تلاش برای رساندن آن به مرحله یقین
کلاّ لو تعلمون علم الیقین
12- اهمیت یقین
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
1 - بقره - 2 - 169 - 4
4 - اسناد هر چیز ( فعل ، سخن ، وصف و . . . ) به خداوند ، باید از روی علم و یقین باشد .
و أن تقولوا علی اللّه ما لاتعلمون
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
5 - اعراف - 7 - 22 - 7
7 ـ سوگند، امری اطمینان بخش و زداینده شک و تردید برای آدم و حوا
و قاسمهما . .. فدلیهما بغرور
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
9 - حجر - 15 - 99 - 6،7
6- یقین ، نشان دهنده عالی ترین مراتب ایمان و معرفت
و اعبد ربّک حتی یأتیک الیقین
از اینکه به پیامبر(صلی الله علیه و آله) ـ که مظهر ایمان است ـ توصیه شد که برای نیل به یقین، عبادت نماید، برداشت فوق به دست می آید.
7- نیل به مرتبه والای یقین ، هدف و فلسفه عبادت است .
و اعبد ربّک حتی یأتیک الیقین
«حتی» برای انتهای غایت و به معنای «إلی» است و در این آیه «یقین» غایت و هدف برای «عبادت» (و اعبد . ..) قرار گرفته است.
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
17 - جاثیه - 45 - 4 - 7
7 - اهمیت یقین و باور جزمی ، در حوزه معارف الهی ( توحیدی )
لقوم یوقنون
13- اهمیت یقین به آخرت
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
14 - لقمان - 31 - 4 - 5
5 - یقین به عالَم آخرت ، در میان عقاید دینی ، دارای اهمیتی ویژه است .
و هم بالأخرة هم یوقنون
ذکر آخرت، از میان مجموعه اعتقادات، حاکی از اهمیت آن است.
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
1 - بقره - 2 - 4 - 6
6 - ضرورت باور به جهان آخرت و تحصیل یقین به آن
و بالأخرة هم یوقنون
14- اهمیت یقین به آیات خدا
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
14 - سجده - 32 - 24 - 7
7 - برخورداری از روحیه صبر و بردباری و نیز یقین به آیات الهی ، از شرایط رهبری و امامت دینی است .
و جعلنا منهم أئمّة . .. لمّا صبروا و کانوا بأیـتنا یوقنون
«لمّا» زمانی است و دلالت می کند بر این که برگزیدگان بنی اسراییل، زمانی که به مقام صبر و یقین رسیدند، به پیشوایی انتخاب شدند و این، نشان می دهد که رهبران دینی باید چنین مقامی را برای خود تحصیل کنند و یا واجد آن دو باشند.
15- اهمیت یقین در عقیده
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
18 - ذاریات - 51 - 10 - 4
4 - لزوم مبتنی ساختن مبانی عقیدتی ، بر بنیان علم و یقین و پرهیز از اتکا به گمان
قتل الخرّصون
معنای لغوی «خَرْص» اتکا به گمان است. از این که تکیه بر گمان مورد نکوهش واقع شده استفاده می شود که ضد آن (اتکا بر علم) ضروری و بایسته است.
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
18 - نجم - 53 - 28 - 6
6 - لزوم اتکای معارف و عقاید ، بر شالوده یقین و برهان ; و نه حدس و گمان
و إنّ الظن لایغنی من الحقّ شیئًا
16- ایمان اهل یقین
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
4 - مائده - 5 - 50 - 11،14
11 ـ قوانین الهی ، بهترین و برترین قانون در دیدگاه اهل یقین
و من احسن من اللّه حکماً لقوم یوقنون
14 ـ تنها اهل یقین ، قادر بر تشخیص برتری احکام قرآن بر دیگر قوانین هستند .
و من احسن من اللّه حکماً لقوم یوقنون
حکم خدا، برترین حکم است، چه اهل یقینی وجود داشته باشند و یا وجود نداشته باشند ; بنابراین قید «لقوم یوقنون» به سؤال در «و من احسن» باز می گردد ; یعنی جواب این سؤال، تنها از اهل یقین بر می آید ; چون تنها آنان به این حقیقت واقفند.
17- توحید ربوبی اهل یقین
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
17 - دخان - 44 - 7 - 5
5- اهل یقین ، قادر به درک و شناخت ربوبیت یگانه خداوند بر نظام هستی
ربّ السموت و الأرض و ما بینهما إن کنتم موقنین
18- خداشناسی اهل یقین
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
17 - دخان - 44 - 7 - 5
5- اهل یقین ، قادر به درک و شناخت ربوبیت یگانه خداوند بر نظام هستی
ربّ السموت و الأرض و ما بینهما إن کنتم موقنین
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
17 - جاثیه - 45 - 4 - 1
1 - آفرینش انسان و سایر جانداران ، دربردارنده نشانه هایی از خداوند برای جویندگان یقین
و فی خلقکم و ما یبثّ من دابّة ءایت
19- رستگاری اهل یقین به آخرت
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
14 - لقمان - 31 - 5 - 7
7 - تنها برپادارندگان نماز و پرداخت کنندگان زکات و اهل یقین به آخرت ، رستگارند .
الذین یقیمون الصلوة . .. و أُولـئک هم المفلحون
20- زمینه یقین
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
17 - دخان - 44 - 7 - 7
7- مطالعه نظام و کیفیت اداره هستی ، زمینه ساز راهیابی انسان به مرحله یقین
ربّ السموت و الأرض و ما بینهما إن کنتم موقنین
از مطرح شدن مسأله یقین، پس از ذکر ربوبیت خداوند بر جهان هستی، مطلب یاد شده قابل برداشت است.
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - بلد - 90 - 9 - 4
4 - توجه به خدادادی بودن نعمت بیان و ابزار آن ، مایه یقین به آگاهی خداوند از نیت ها ، افکار و دانسته های انسان است .
أیحسب أن لم یره أحد . ألم نجعل له ... و لسانًا و شفتین
21- زمینه یقین به آخرت
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
13 - نمل - 27 - 3 - 4
4 - اقامه نماز و پرداخت زکات ، دارای پیوندی عمیق با یقین به آخرت
الذین یقیمون الصلوة و یؤتون الزکوة و هم بالأخرة هم یوقنون
جمله «و هم بالأخرة. ..» حال معلله است; یعنی، یقین داشتن آنان به آخرت و کیفر و پاداش الهی، آنها را پایبند به اقامه نماز و پرداخت زکات می کند.
22- زمینه یقین به توحید
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
13 - شعراء - 26 - 24 - 11
11 - امکان شناخت و یقین به یگانگی خدا از طریق مطالعه در مظاهر هستی
قال ربّ السمـوت و الأرض و ما بینهما إن کنتم موقنین
«إن کنتم موقنین»; یعنی، اگر شما طالب یقین هستید و بنای رسیدن به شناخت و حق را دارید، کافی است که به حاکمیت تدبیر و ربوبیت واحد بر نظام آسمان ها و زمین و موجودات میان آنها توجه کنید.
23- صفات اهل یقین
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
1 - بقره - 2 - 118 - 15
15 - تنها اهل یقین ( کسانی که از عنادورزی و لجاجت پیراسته اند ) ، از آیات الهی بهره مند شده و در پرتو آن ، حقایق و معارف دینی را در می یابند .
قد بیّنّا الأیت لقوم یوقنون
چون آیات و نشانه های صداقت پیامبر به همگان ارائه شده است، لام در «لقوم» لام انتفاع می باشد و جمله فوق چنین معنا می شود: ما آیات و نشانه ها را برای همگان بیان داشته ایم، ولی اهل یقین از آنها بهره می برند.
24- عوامل رحمت بر اهل یقین
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
17 - جاثیه - 45 - 20 - 6
6 - روشنگری های قرآن ، مایه هدایت و رحمت برای جویندگان یقین
بصائر . .. و هدًی و رحمة لقوم یوقنون
25- عوامل وصول به یقین
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
5 - انعام - 6 - 75 - 6
6 ـ وصول به یقین در پرتو امدادها و توفیقات الهی امکان پذیر است.
و کذلک نری إبرهیم . .. و لیکون من الموقنین
26- عوامل هدایت اهل یقین
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
17 - جاثیه - 45 - 20 - 6
6 - روشنگری های قرآن ، مایه هدایت و رحمت برای جویندگان یقین
بصائر . .. و هدًی و رحمة لقوم یوقنون
27- عوامل یقین
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
2 - بقره - 2 - 259 - 1
1 ـ خداوند ، هدایت کننده مؤمنان ، از ظلمت شبهاتِ معاد به نورِ علم و یقین
اللّه ولیّ الّذین امنوا یخرجهم من الظّلمات الی النّور . .. او کالذی مرّ ... فلمّ
داستان مورد بحث در آیه، مثال و ارائه نمونه ای برای ولایت الهی و نتیجه آن است ; یعنی هدایت مؤمنان به نور پس از خارج ساختن آنان از ظلمت و تاریکی.
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - بلد - 90 - 8 - 4
4 - توجّه به خدادادی بودن نعمت بینایی ، مایه یقین به پنهان نبودن چیزی از خداوند است .
أیحسب أن لم یره أحد . ألم نجعل له عینین
مطرح کردن نعمت بینایی ـ در پی سرزنش کسانی که به آگاهی خداوند توجه ندارند ـ نوعی استدلال بر علم خداوند است. به این بیان که انسان باید خداوند را آگاه تر از خود بداند; زیرا او ابزار این آگاهی را در اختیار وی قرار داده است.
28- عوامل یقین به معاد
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
8 - رعد - 13 - 2 - 21
21ـ شناخت خداوند و صفات او ، موجب یقین آدمی به معاد است .
الله الذی . .. لعلکم بلقاء ربکم توقنون
29- فضایل اهل یقین
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
17 - دخان - 44 - 7 - 5
5- اهل یقین ، قادر به درک و شناخت ربوبیت یگانه خداوند بر نظام هستی
ربّ السموت و الأرض و ما بینهما إن کنتم موقنین
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
18 - ذاریات - 51 - 20 - 2
2 - حق باوران اهل یقین ، توانا به درک پیام های بایسته آیات الهی در زمین
و فی الأرض ءایـت للموقنین
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
4 - مائده - 5 - 50 - 14
14 ـ تنها اهل یقین ، قادر بر تشخیص برتری احکام قرآن بر دیگر قوانین هستند .
و من احسن من اللّه حکماً لقوم یوقنون
حکم خدا، برترین حکم است، چه اهل یقینی وجود داشته باشند و یا وجود نداشته باشند ; بنابراین قید «لقوم یوقنون» به سؤال در «و من احسن» باز می گردد ; یعنی جواب این سؤال، تنها از اهل یقین بر می آید ; چون تنها آنان به این حقیقت واقفند.
30- فضایل اهل یقین به آخرت
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
14 - لقمان - 31 - 5 - 6
6 - محسنان ، برپادارنده نماز و پرداخت کننده زکات و اهل یقین به عالم آخرت و برخوردار از عنایت خاص خداوندند .
للمحسنین . .. أُولـئک علی هدًی من ربّهم
اضافه «ربّ» به ضمیر «هم» ـ که مرجع آن، محسنان است ـ اشاره به نکته یاد شده می کند.
31- مراتب یقین
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - تکاثر - 102 - 7 - 3
3 - تعدد مراحل یقین و تفاوت علمی بودن و عینی بودن آن
لو تعلمون علم الیقین . .. ثمّ لترونّها عین الیقین
32- مقام یقین
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
5 - انعام - 6 - 75 - 5
5 ـ رسیدن به یقین، مرتبه ای بلند برای انسان و قله ای برای معرفت و شناخت
و کذلک نری . .. و لیکون من الموقنین
مطرح ساختن «یقین»، به عنوان اصلیترین هدف «ارائه ملکوت»، گویای عظمت یقین و اهل آن و همچنین نقطه نهایی در مقوله شناخت است.
33- موجبات یقین
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
17 - جاثیه - 45 - 4 - 6
6 - مطالعه و تحقیق در نظام حیات ، راهی برای دستیابی انسان به یقین در خداشناسی
و فی خلقکم . .. لقوم یوقنون
از آیه شریفه استفاده می شود که از متن نظام طبیعت می توان به یقین دست یافت.
34- ویژگی اهل یقین
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
4 - مائده - 5 - 50 - 15
15 ـ بهره مندی از احکام برتر ( قوانین الهی ) مخصوص اهل یقین است .
و من احسن من اللّه حکماً لقوم یوقنون
بدان احتمال که لام در «لقوم» برای منفعت باشد، یعنی بهره مندی از قوانین الهی از آن اهل یقین است.
35- ویژگیهای اهل یقین
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
1 - بقره - 2 - 118 - 15
15 - تنها اهل یقین ( کسانی که از عنادورزی و لجاجت پیراسته اند ) ، از آیات الهی بهره مند شده و در پرتو آن ، حقایق و معارف دینی را در می یابند .
قد بیّنّا الأیت لقوم یوقنون
چون آیات و نشانه های صداقت پیامبر به همگان ارائه شده است، لام در «لقوم» لام انتفاع می باشد و جمله فوق چنین معنا می شود: ما آیات و نشانه ها را برای همگان بیان داشته ایم، ولی اهل یقین از آنها بهره می برند.
36- هدایت اهل یقین به آخرت
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
14 - لقمان - 31 - 5 - 1
1 - تنها برپادارندگان نماز و پرداخت کنندگان زکات و اهل یقین به آخرت ، مشمول هدایت ویژه پروردگارِ خویش اند .
الذین یقیمون الصلوة و یؤتون الزکوة و هم بالأخرة هم یوقنون . أُولـئک علی هدًی من
37- یقین اخروی مشرکان
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
16 - فصلت - 41 - 48 - 6
6 - یقین مشرکان در قیامت ، به نبودن هیچ راه فراری از عذاب الهی
و ظنّوا ما لهم من محیص
«ظنّ» در لغت هم به معنای گمان آمده و هم به معنای یقین. طبق گفته برخی از مفسران این کلمه در آیه شریفه به معنای یقین است.
38- یقین اهل بیت(ع)
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
14 - احزاب - 33 - 33 - 20
20 - « عن أبی عبداللّه ( ع ) فی قول اللّه عزّوجلّ « إنّما یرید اللّه لیذهب عنکم الرجس أهل البیت و یطهّرکم تطهیراً » قال : الرجس هو الشک ;
از امام صادق(ع) درباره این سخن خداوند عزّوجلّ: «إنّما یرید اللّه. ..» روایت شده که فرمود: «رجس» در این آیه، همان شک است». گفتنی است که مفهوم رجس، هر نوع پلیدی را شامل می شود و برحسب این روایت، یکی از مصادیق آن شک است.
39- یقین به آثار گناه
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
14 - سجده - 32 - 12 - 8
8 - یقین به نتیجه ذلت بار گناه ، مایه پرهیز انسان از آن است .
و لو تری إذ المجرمون ناکسوا رءوسهم عند ربّهم ربّنا أبصرنا . .. إنّا موقنون
اعتراف مجرمان به معرفت و یقین پیدا کردن در قیامت، پس از مشاهده وضع خود در آن روز و درخواست مؤکّد آنان از خدا برای بازگشت به دنیا، جهت انجام دادن کار خوب، نشان می دهد که اگر کسی به نتیجه بد گناه یقین پیدا کند، از آن پرهیز خواهد کرد.
40- یقین به آخرت
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
13 - نمل - 27 - 3 - 1
1 - اقامه نماز ، پرداخت زکات و یقین به آخرت از نشانه های مؤمنان راستین
هدًی و بشری للمؤمنین . الذین یقیمون الصلوة... و هم بالأخرة هم یوقنون
«الذین» در برداشت یاد شده، وصف احترازی است; یعنی، آیات قرآن برای آن دسته از مؤمنان، هدایتگر و بشارت بخش است که پایبند به اقامه نماز و پرداخت زکات باشند و به جهان آخرت نیز باور قطعی داشته باشند.
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
14 - لقمان - 31 - 4 - 1،7
1 - اقامه همواره نماز ، و پرداخت مداوم زکات و یقین به آخرت ، از صفات محسنان است .
هدًی و رحمة للمحسنین . الذین یقیمون ... و هم بالأخرة هم یوقنون
فعل های مضارع «یقیمون» و «یؤتون» دلالت بر استمرار دارند. لازم به ذکر است که «زکات» در این آیه، به قرینه مکی بودن سوره، زکات اصطلاحی نیست، بلکه اِعانه های مالی است. گفتنی است در صورتی که جمله «الذین یقیمون...» جمله وصفی و یا بدلی باشد، مفید معنای یاد شده است.
7 - تنها محسنان ، به عالَم آخرت یقین دارند .
للمحسنین . .. و هم بالأخرة هم یوقنون
تقدیم فاعل فعل «یوقنون» و تکرار ضمیر «هم» بر اختصاص و انحصار، دلالت می کند.
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
1 - بقره - 2 - 4 - 5
5 - یقین به جهان آخرت از صفات اهل تقواست .
و بالأخرة هم یوقنون
41- یقین به جهنم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - تکاثر - 102 - 8 - 7
7 - حسابرسی از نعمت ها ، مرحله ای پس از مشاهده دوزخ و یقین به آن است .
ثمّ لترونّها . .. ثمّ لتسئلنّ
42- یقین به حقانیت وعده های خدا
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
10 - کهف - 18 - 21 - 13
13- یقین به حقانیّت وعده های خداوند و باور به معاد ، تکلیفی الهی و معرفتی ارجمند است .
أعثرنا علیهم لیعلموا أنّ وعد اللّه حقّ و أنّ الساعة لا ریب فیها
43- یقین به حقایق پس از مرگ
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
9 - حجر - 15 - 99 - 3
3- انسان ، پس از مرگ به حقایق آشنا شده و به آنها یقین پیدا می کند .
و اعبد ربّک حتی یأتیک الیقین
برداشت فوق، از وجه تسمیه مرگ به «یقین» استفاده می شود; یعنی، از این رو به مرگ «یقین» گفته می شود که حقایق برای انسان آشکار شده و او به آنها یقین پیدا می کند.
44- یقین به رؤیت جهنم
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - تکاثر - 102 - 7 - 2
2 - سوگند مکرّر خداوند ، بر حتمی بودن مشاهده جهنم در قیامت و پیدایش یقین برای ناظران آن
ثمّ لترونّها عین الیقین
45- یقین به طلوع فجر
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
1 - بقره - 2 - 187 - 41
41 - ابی بصیر گوید : « سألت ابا عبداللّه ( ع ) عن رجلین قاما فی شهر رمضان فقال احدهما : هذا الفجر و قال الآخر : ما
أری شیئاً قال : لیأکل الذی لم یستیقن الفجر و قد حرم الأکل علی الذی زعم قد رأی ، ان اللّه یقول : و کلوا و اشربوا حتی یتبین لکم الخیط الأبیض من الخیط الأسود من الفجر ثم أتموا الصیام إلی اللیل ;
از امام صادق(ع) سؤال کردم از دو نفر که در ماه رمضان درباره ]طلوع[ فجر اختلاف نموده اند، و یکی از آن دو می گوید این فجر است و دیگری می گوید من چیزی ]از سفیدی صبح[ نمی بینم. امام فرمودند: آن کس که یقین به طلوع فجر ندارد می تواند بخورد; ولی آن کس که معتقد است فجر را دیده بر او حرام است که بخورد. خداوند می فرماید: و کلوا و اشربوا حتی یتبین لکم الخیط الأبیض من الخیط الأسود من الفجر ثم أتموا الصیام إلی اللیل».
46- یقین به علم غیب خدا
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - بلد - 90 - 9 - 4
4 - توجه به خدادادی بودن نعمت بیان و ابزار آن ، مایه یقین به آگاهی خداوند از نیت ها ، افکار و دانسته های انسان است .
أیحسب أن لم یره أحد . ألم نجعل له ... و لسانًا و شفتین
47- یقین به قیامت
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
8 - رعد - 13 - 2 - 17
17ـ برپایی قیامت ، اصلی که باید به آن یقین و اطمینان داشت .
لعلکم بلقاء ربکم توقنون
«لقای پروردگار» کنایه از برپایی قیامت است ; زیرا در آن صحنه است که ربوبیت خدا برای انسانها ملموس و محسوس می شود و آن را به عین الیقین درمی یابند.
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
19 - قیامه - 75 - 25 - 1
1 - علم و باور کافران به هنگام زنده شدنشان در قیامت ، به روبه رو شدن با مصیبتی بزرگ و کمرشکن
تظنّ أن یفعل بها فاقرة
«فاقرة» به معنای مصیبت بزرگ و کمرشکن است (العین). «ظنّ» به معنای گمان راجح است و گاهی نیز به جای علم و یقین به کار می رود. در این آیه ـ مطابق نظر بیشتر مفسران ـ معنای اخیر مراد است.
48- یقین به نظارت خدا
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
20 - بلد - 90 - 8 - 4
4 - توجّه به خدادادی بودن نعمت بینایی ، مایه یقین به پنهان نبودن چیزی از خداوند است .
أیحسب أن لم یره أحد . ألم نجعل له عینین
مطرح کردن نعمت بینایی ـ در پی سرزنش کسانی که به آگاهی خداوند توجه ندارند ـ نوعی استدلال بر علم خداوند است. به این بیان که انسان باید خداوند را آگاه تر از خود بداند; زیرا او ابزار این آگاهی را در اختیار وی قرار داده است.
49- یقین به وحی
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
17 - جاثیه - 45 - 21 - 6
6 - ایمان و عمل صالح ، از لوازم و مظاهر یقین به وحی و هدایت آسمانی است .
لقوم یوقنون . .. أن نجعلهم کالذین ءامنوا و عملواالصـلحـت
50- یقین به وعده های خدا
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
13 - قصص - 28 - 13 - 10
10 - یقین پیدا کردن مادر موسی به درستی و تخلف ناپذیر بودن وعده های خداوند ، یکی دیگر از اهداف بازگرداندن موسی ( ع ) به آغوش وی
فرددنـه إلی أُمّه . .. و لتعلم أنّ وعد اللّه حقّ
51- یقین در عقیده
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
17 - زخرف - 43 - 19 - 8
8 - باور ها و اعتقادات ، باید از علم و یقین سرچشمه گرفته و متکی بر دلیل وبرهان باشد .
و جعلوا الملـئکة . .. أشهدوا خلقهم
عبارت «أشهدوا خلقهم» نشانگر آن است که هرگونه باور و اعتقادی، بایستی برخاسته از علم و یقین باشد.
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
18 - نجم - 53 - 23 - 7
7 - یقین و برهان ، تنها شالوده مطمئن برای دستیابی به عقاید و باورها
ما أنزل اللّه بها من سلطـن إن یتّبعون إلاّ الظنّ
از تخطئه مشرکان در مبتنی ساختن عقاید و باورهایشان بر حدس و گمان ـ و نه یقین و برهان ـ مطلب بالا استفاده می شود.
52- یقین در قیامت
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
5 - انعام - 6 - 12 - 13
13 ـ قیامت، روز ظهور حقایق و از بین رفتن هر گونه تردید
لیجمعنکم إلی یوم القیمة لا ریب فیه
مرجع ضمیر «فیه» می تواند «یوم القیامة» باشد، یعنی قیامت ظرف تردید نیست و در آن روز تردید از آدمی رخت بر می بندد.
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
5 - انعام - 6 - 24 - 6
6 ـ قیامت، روز تجلی حقایق و از میان رفتن پرده های اوهام است.
و ضل عنهم ما کانوا یفترون
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
10 - کهف - 18 - 105 - 4
4- قیامت ، روز فرو افتادن همه حجاب ها و یقین آدمیان به خداوند یکتا است .
أعینهم فی غطاء . .. کفروا بأیـت ربّهم و لقائه
مقصود از لقای پروردگار، مسلّماً برخورد حسی نیست (لاتدرکه الأبصار) بلکه مقصود، آن است که آدمی، در قیامت، به حقّانیّت یکتایی خداوند پی خواهد برد، گرچه کافران، چنین ملاقاتی را منکر باشند.
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
14 - سجده - 32 - 12 - 17،19
17 - مجرمان در قیامت ، به حقانیت وعده های خداوند درباره معاد ، زبان می گشایند .
ربّنا أبصرنا و سمعنا . .. إنّا موقنون
19 - به یقین رسیدن مجرمان درباره معاد ، در قیامت دلیل درخواست شان از خدا جهت بازگشت به دنیا است .
فارجعنا نعمل صـلحًا إنّا موقنون
«إنّا موقنون» به منزله تعلیل برای درخواست است.
53- یقین رهبران دینی
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
14 - سجده - 32 - 24 - 7
7 - برخورداری از روحیه صبر و بردباری و نیز یقین به آیات الهی ، از شرایط رهبری و امامت دینی است .
و جعلنا منهم أئمّة . .. لمّا صبروا و کانوا بأیـتنا یوقنون
«لمّا» زمانی است و دلالت می کند بر این که برگزیدگان بنی اسراییل، زمانی که به مقام صبر و یقین رسیدند، به پیشوایی انتخاب شدند و این، نشان می دهد که رهبران دینی باید چنین مقامی را برای خود تحصیل کنند و یا واجد آن دو باشند.
54- یقین فرعونیان
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
13 - نمل - 27 - 14 - 1
1 - انکار معجزات الهی ، از سوی فرعونیان با وجود یقین درونی به حقانیت آن
و جحدوا بها و استیقنتها أنفسهم
«جَحْد» (مصدر «جحدوا») به معنای نفی و انکار کردن است. «استیقان» (مصدر «إستیقنت») معادل «إیقان» و جمله «استیقنتها أنفسهم» حال برای ضمیر فاعل در «جحدوا» است; یعنی، در حالی که جان های آنان به الهی بودن آیات یقین داشت باز آنها را انکار کردند.
55- یقین کافران
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
19 - قیامه - 75 - 25 - 1
1 - علم و باور کافران به هنگام زنده شدنشان در قیامت ، به روبه رو شدن با مصیبتی بزرگ و کمرشکن
تظنّ أن یفعل بها فاقرة
«فاقرة» به معنای مصیبت بزرگ و کمرشکن است (العین). «ظنّ» به معنای گمان راجح است و گاهی نیز به جای علم و یقین به کار می رود. در این آیه ـ مطابق نظر بیشتر مفسران ـ معنای اخیر مراد است.
56- یقین لقمان
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
14 - لقمان - 31 - 12 - 17
17 - « عن إبن عمر قال : سمعت رسول اللّه (صلی الله علیه و آله) یقول : حقّاً أقول : لم یکن لقمان نبیّاً و لـکن کان عبداً کثیر التفکر حسن الیقین أحبّ اللّه فأحبّه و مَنّ علیه بالحکمة . کان نائماً نصف النهار إذ جاءه نداء یا لقمان ! هل لک أن یجعلک اللّه خلیفة فی الأرض تحکم بین الناس بالحقّ فأجاب الصوت إن خیّرنی ربّی قبلت العافیة و لم أقبل البلاء و إن عزم علیّ فسمعاً و طاعة . . . فأعطی الحکمة ;
عبداللّه بن عمر می گوید: از رسول خدا(صلی الله علیه و آله) شنیدم که می گفت: «به حق می گویم: لقمان، پیامبر نبود، لکن بنده ای بود اهل تفکر، دارای حسن یقین. خدا را دوست داشت و خدا نیز او را دوست داشت و با آموختن حکمت، او را مورد انعام خود قرار داد. در نیمه روز ، خوابیده بود که صدایی شنید: ای لقمان! آیا دوست داری که خداوند، تو را خلیفه خود در زمین قرار دهد تا در میان مردم، به حق قضاوت کنی؟ لقمان در جواب آن صدا گفت: اگر پروردگارم، مرا مخیّر کرده من عافیت را انتخاب می کنم و نه گرفتاری را و اگر بر من واجب می کند، پس سرا پا گوش و مطیع ام»... در این جا به او حکمت داده شد».
57- یقین مادر موسی(ع)
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
13 - قصص - 28 - 13 - 10
10 - یقین پیدا کردن مادر موسی به درستی و تخلف ناپذیر بودن وعده های خداوند ، یکی دیگر از اهداف بازگرداندن موسی ( ع ) به آغوش وی
فرددنـه إلی أُمّه . .. و لتعلم أنّ وعد اللّه حقّ
58- یقین محسنان
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
14 - لقمان - 31 - 4 - 7
7 - تنها محسنان ، به عالَم آخرت یقین دارند .
للمحسنین . .. و هم بالأخرة هم یوقنون
تقدیم فاعل فعل «یوقنون» و تکرار ضمیر «هم» بر اختصاص و انحصار، دلالت می کند.
59- یقین مریم(س)
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
10 - مریم - 19 - 29 - 3
3- حضرت مریم ( س ) به قدرت نوزادش عیسی ( ع ) در سخن گفتن و رفع اتهامات یقین داشت .
فأشارت إلیه
آمدن مریم به میان قوم خویش، آوردن علنی و آشکار فرزند و اشاره کردن به سوی نوزاد به جای پاسخ گویی به اتهامات، بیانگر یقین او است.
60- یقین مؤمن آل فرعون
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
16 - غافر - 40 - 42 - 5
5 - جهان بینی و اعتقادات مؤمن آل فرعون ، بر علم و شناخت اطمینان بخش استوار بود .
تدعوننی لأکفر باللّه و أشرک به ما لیس لی به علم
61- یقین مؤمنان
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
13 - نمل - 27 - 3 - 1
1 - اقامه نماز ، پرداخت زکات و یقین به آخرت از نشانه های مؤمنان راستین
هدًی و بشری للمؤمنین . الذین یقیمون الصلوة... و هم بالأخرة هم یوقنون
«الذین» در برداشت یاد شده، وصف احترازی است; یعنی، آیات قرآن برای آن دسته از مؤمنان، هدایتگر و بشارت بخش است که پایبند به اقامه نماز و پرداخت زکات باشند و به جهان آخرت نیز باور قطعی داشته باشند.
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
16 - شوری - 42 - 18 - 6
6 - اهل ایمان ، آگاه به حقانیت رستاخیز و وقوع حتمی آن
و یعلمون أنّها الحقّ
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
17 - حجرات - 49 - 15 - 1
1 - مؤمنان واقعی ، دارای ایمان به خدا و رسول او و بدور از هرگونه شک و تردید
إنّما المؤمنون الذین ءامنوا باللّه و رسوله ثمّ لم یرتابوا
62- یقین یوسف(ع)
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
8 - یوسف - 12 - 4 - 3
3ـ یوسف ( ع ) هیچ ابهام و تردیدی در رؤیای خویش و خصوصیات آن نداشت .
إنی رأیت أحد عشر کوکبًا . .. رأیتهم لی سـجدین
تکرار فعل «رأیت» برای تأکید است و هدف از تأکید رساندن این معناست که یوسف در خواب خویش و خصوصیات آن ، ابهام و تردیدی نداشت.
63- یقین یونس(ع)
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
11 - انبیاء - 21 - 87 - 21
21- « قال المأمون للرضا ( ع ) فأخبرنی عن قول اللّه عزّوجلّ : « و ذاالنون إذ ذهب مغاضباً فظنّ أن لن نقدر علیه » فقال الرضا ( ع ) : ذاک یونس بن متی ( ع ) ذهب مغاضباً لقومه « فظنّ » بمعنی إستیقن « أن لن نقدر علیه » أی لن نضیق علیه رزقه . . . « فنادی فی الظلمات » أی ظلمة اللیل و ظلمة البحر و ظلمة بطن الحوت : « أن لا إلـه إلاّ أنت سبحانک إنّی کنت من الظالمین » بترکی مثل هـذه العبادة التی قد فرغتنی ل ها فی بطن الحوت ;
در روایت آمده است که] مأمون به امام رضا(ع) گفت: مرا خبر ده از سخن خدای عزّوجلّ «و ذاالنون إذ ذهب مغاضباً فظنّ أن
لن نقدر علیه» امام فرمود: او یونس بن متی بود، که در حالی که بر قوم خود غضبناک بود، از میان آنان برفت. «ظنّ» در کلام خدا به معنای «إستیقن» و «لن نقدر علیه» به معنای «لن نضیق علیه رزقه» ... می باشد. «فنادی فی الظلمات»; یعنی، در میان سه تاریکی (تاریکی شب، تاریکی دریا و تاریکی شکم ماهی) ندا کرد: «...سبحانک إنّی کنت من الظالمین»; یعنی، ... من از ستم کارانم; زیرا مثل چنین عبادتی را ـ که اکنون مرا برای آن در شکم ماهی فارغ گردانیده ای ـ در گذشته ترک کرده بودم».
4- یهود
1- یهود
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
2
2 ـ جبهه گیری یهود در برابر مسلمانان ، علی رغم مشاهده پیروزی معجزه آسای آنان در جنگ بدر
قل للّذین کفروا . .. قد کان لکم ایة فی فئتین التقتا
بنابراینکه مقصود از «الذین کفروا»، یهود باشند; چنانچه در شأن نزول آن بیان شده است.
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
2 - آل عمران - 3 - 23 - 6،14
6 ـ عدم قبول حکمیت تورات از سوی برخی عالمان یهود ، به دنبال ارائه پیشنهاد آن از جانب پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)
الم تر الی الذین اوتوا نصیباً من الکتاب . .. هم معرضون
برداشت فوق بر اساس شأن نزولی است که درباره آیه مورد بحث نقل شده است. (مجمع البیان).
14 ـ داوری پیامبر (صلی الله علیه و آله) در میان یهودیان بر اساس تورات ، و عدم پذیرش حکم تورات توسط برخی از آنان
یدعون الی کتاب اللّه لیحکم بینهم ثم یتولی فریق منهم
در شأن نزول آیه آمده است، پیامبر (صلی الله علیه و آله) درباره زن و مردی از یهود که مرتکب زنا شده بودند; به استناد تورات، حکم به رجم آنان نمود که سبب خشم یهودیان گردید.
جلد - نام سوره - سوره - آیه - فیش
2 - آل عمران - 3 - 55 - 14،18
14 ـ پیروزی مسلمانان بر یهود *
و جاعل الذین اتبعوک
احتمالا مراد از پیروان عیسی (ع)، پیروان راستین آن حضرت است که قهراً منطبق بر مسلمانان می شود; چون عیسی (ع)، بنی اسرائیل را موظف به پیروی از پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) کرده یود. و مراد از «الذین کفروا»، یهود است.
18 ـ خداوند ، مرجع و حاکم حلّ اختلافات یهود و نصارا در قیامت
ثمّ الیّ مرجعکم فاحکم بینکم فیما کنتم فیه تختلفون
جلد
2
3 ـ عدم تبعیّت یهود از حضرت عیسی ( ع ) ، موجب عذاب سخت آنان در دنیا و آخرت
فاما الذین کفروا فاعذّبهم عذاباً شدیداً فی الدنیا و الاخرة
مصداق مورد نظر از جمله «فامّا الذین کفروا»، کافران به حضرت عیسی (ع) است.
جلد
2
20 ـ دعوت پیامبر (صلی الله علیه و آله) از یهود برای مباهله
فقل تعالوا ندع ابناءنا
تفسیر المیزان از ابن جریر نقل می کند، آنگاه که آیه «فمن حاجّک فیه . .. » نازل شد ; پیامبر (صلی الله علیه و آله) یهود را برای مباهله دعوت کرد.
جلد
2
2 ـ محاجه یهود و نصارا درباره آیین ابراهیم ( ع )
یا اهل الکتاب لم تحاجّون فی ابرهیم
از جمله «و ما انزلت . .. »، معلوم می شود محاجّه و نزاع، درباره آیین ابراهیم بوده است.
4 ـ احتجاج یهود و نصارا با یکدیگر ، در مورد انتساب و پیوند دینی خود به ابراهیم ( ع ) و نفی آن از طرف مقابل
یا اهل الکتاب لم تحاجّون فی ابرهیم
«ان اولی الناس بابراهیم . .. » در آیه شصت و هشتم، می رساند که از جمله احتجاجهای یهود و نصارا با یکدیگر، ادّعای تبعیت و پیوند دینی خود با ابراهیم (ع) و نفی آن از دیگری بوده است.
جلد
2
1 ـ احتجاج بحقّ نصارا ، با یهود ، درباره اثبات نبوّت حضرت عیسی ( ع )
حاججتم فیما لکم به علم
احتجاج نصارا در موردی که علم داشتند، عبارت بود از نبوّت حضرت عیسی (ع) که این احتجاج، حق بوده است.
2 ـ احتجاج بحق یهود با نصارا ، درباره عدم الوهیّت عیسی ( ع ) و پسر خدا نبودن وی
حاججتم فیما لکم به علم
احتجاج یهود در موردی که علم داشتند، عبارت بود از عدم الوهیّت حضرت عیسی (ع) و . .. که این احتجاج، بحق بوده است.
جلد
2
3 ـ ادعای یهودیّت ابراهیم ( ع ) ، حجت یهود بر حقانیّت خویش در مقابل نصارا *
یا اهل الکتاب لم تحاجّون فی ابرهیم . .. ما کان ابراهیم یهودیّاً و لا نصرانیّاً
4 ـ ادعای مسیحیّت ابراهیم ( ع ) ، حجت نصارا برای حقّانیت خویش در مقابل یهودیان *
یا اهل الکتاب لم تحاجّون فی ابرهیم . .. ما کان ابراهیم یهودیّاً و لا نصرانیّاً
جلد
2
4 ـ بیگانگی یهود و نصارا از آیین حضرت ابراهیم ( ع ) ( تسلیم بودن در برابر خدا )
انّ اولی الناس بابرهیم لَلّذین اتّبعوه
جمله «ان اولی . .. »، تعریضی است به یهود و نصارا که چنین نیستند.
6 ـ سزاوارترین مردم به انتساب و پیوند دینی به حضرت ابراهیم ( ع ) ، پیامبر (صلی الله علیه و آله) و مؤمنانند ; نه یهود و نصارا .
ما کان ابرهیم یهودیاً و لا نصرانیاً . .. انّ اولی الناس بابرهیم لَلّذین اتّبعوه
جلد
2
3 ـ یهود و نصارا ، محروم از هدایت ، به جهت انکار آگاهانه حقانیّت پیامبر (صلی الله علیه و آله) با وجود دلایل روشن بر آن
کیف یهدی اللّه قوماً . .. و اللّه لا یهدی القوم الظالمین
آیه در مورد اهل کتاب نازل شده و آنان با وجود شهادت قبلی بر حقّانیّت آن حضرت، منکر حقّانیت وی شدند. (روح المعانی).
جلد
2
6 ـ کسانی از یهود و نصارا که آگاهانه نبوت پیامبر (صلی الله علیه و آله) را انکار نمودند ، گرفتار لعنت خدا و فرشتگان و مردم هستند .
قوماً کفروا بعد ایمانهم . .. اولئک جزاؤهم انّ علیهم ... و النّاس اجمعین
جلد
2
5 ـ کوشش یهود در تفرقه افکنی میان مؤمنان
قل یا اهل الکتاب لم تصدّون . .. من امن
برخی از مفسران برآنند که آیه درباره یهود نازل شده است، که سعی در اختلاف افکنی بین اوس و خزرج را داشتند. (مجمع البیان ج 2).
7 ـ منحرف نشان دادن اسلام ، از راه های مبارزه اهل یهود با اسلام
لم تصدّون . .. تبغونها عوجاً
جلد
3
12 ـ کشتار نابحق ( با علم و عمد ) انبیای الهی ، به دست یهود
سنکتب ما قالوا و قتلهم الانبیآء بغیر حقّ
نفی هر گونه حق در کشتن انبیا دلالت می کند که یهود، با علم به نبوّت آنان و بدون خطا و فراموشی، پیامبران را می کشتند. چون اگر آنان را پیامبر نمی دانستند و یا به خطا و نسیان آنان را می کشتند، «بغیر حقّ» صدق نمی کرد.
جلد
3
5 ـ مبارزات یهود علیه اسلام و پیامبر (صلی الله علیه و آله) ، به نام دین و دینداری
انّ اللّه عهد الینا الّا نؤمن لرسول حتّی یاتینا بقربان
چون یهود مدعی بودند با ایمان نیاوردن به پیامبر (صلی الله علیه و آله)، به عهد الهی وفادار بوده و از دستورات خداوند پیروی کرده اند.
10 ـ احتجاج و استدلال پیامبر (صلی الله علیه و آله) با یهود ، به تعلیم خداوند
قل قد جآءکم رسل من قبلی بالبیّنات و بالّذی قلتم فلم قتلتموهم
12 ـ شهادت بسیاری از انبیای الهی به دست یهود ، علی رغم مشاهده معجزات و علم به حقّانیّت آنان
قل قد جآءکم رسل من قبلی بالبیّنات و بالّذی قلتم فلم قتلتموهم ان کنتم صادقین
هنگامی به یک دلیل، «بیّنه» گفته می شود که حقّ را برای طرف مقابل روشن کند و او را به حقانیّت آن آگاه کند. بنابراین یهودیان می دانستند و برای آنان روشن بود که پیامبران واقعی را می کشند.
23 ـ تکذیب عهد خداوند با یهود در مورد ایمان نیاوردن به پیامبر (صلی الله علیه و آله) ، جز با ارائه قربانی که آتشی از غیب آن را بسوزاند .
انّ اللّه عهد الینا الّا نؤمن . .. فلم قتلتموهم ان کنتم صادقین
اگر ادعای یهود صحیح بود، باید پیامبر (صلی الله علیه و آله) خواسته آنان را عملی می کرد، و نیز نباید از عهد، به «الّذی قلتم» (آنچه را گفتید) تعبیر می کرد ; بلکه می فرمود: بالعهد الّذی عهد اللّه علیکم. چون اگر ادعای آنان حقیقت داشت، عهدی بود الهی ; نه گفتار آنان.
25 ـ برخورد منطقی و استدلالی قرآن در برابر اهل کتاب ( یهود )
قل قد جاءکم رسل من قبلی . .. فلم قتلتموهم ان کنتم صادقین
جلد
3
1 ـ تکذیب پیامبر (صلی الله علیه و آله) از سوی یهود
فان کذّبوک
2 ـ اندوه پیامبر (صلی الله علیه و آله) به جهت تکذیب آن حضرت از سوی یهود *
فان کذّبوک فقد کذّب رسل من قبلک
لحن آیه حکایت از اندوه پیامبر (صلی الله علیه و آله) نسبت به تکذیبش دارد، و برخی جواب شرط را محذوف دانسته اند و چنین گفته اند: ان کذّبوک فلا تحزن. از این رو، جمله «فقد کذّب» را علّت «لا تحزن» گرفته اند.
3 ـ دلداری خداوند به پیامبر (صلی الله علیه و آله) به جهت تکذیب آن حضرت از سوی یهود
فان کذّبوک فقد کذّب رسل من قبلک
5 ـ یهودیان ، در گستره رسالت پیامبر (صلی الله علیه و آله)
فان کذّبوک
از اینکه یهود، پیامبر (صلی الله علیه و آله) را تکذیب کردند، معلوم می شود که پیامبر (صلی الله علیه و آله) آنان را نیز به پذیرش اسلام دعوت می کرد.
جلد
9
5- « عن إبن عباس سأل رجل رسول الله (صلی الله علیه و آله) قال : أرأیت قول الله : « کما أنزلنا علی المقتسمین » قال : الیهود و النصاری . . . ;
از ابن عباس روایت شده است که مردی از رسول خدا(صلی الله علیه و آله) سؤال کرد و گفت: نظر شما درباره سخن خداوند «کما أنزلنا علی المقتسمین» چیست؟ حضرت فرمود: [مقصود از مقتسمین] یهود و نصاراست».
2- آثار اختلاف یهود
جلد
9
3- اختلاف یهود در تعیین روز تعطیلی ، عامل معین شدن روز شنبه برای آنان
إنما جعل السبت علی الذین اختلفوا فیه
برداشت فوق بنابراین نکته است که «جعل السبت» معلول و پیامد «اختلفوا فیه» باشد و ضمیر «فیه» به معنای لغوی سبت ـ که روز تعطیل است ـ باز گردد و نه به معنای اصطلاحی آن که روز شنبه است.
جلد
17
13 - تهدید یهود از سوی خداوند ، به خاطر اختلاف های مغرضانه و جاه طلبانه آنان در امر رسالت پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله) *
بیّنـت من الأمر . .. إنّ ربّک یقضی بینهم یوم القیـمة فیما کانوا فیه یختلفون
3- آثار اسلام یهود
جلد
1
4 - یهودیان در صورت ایمان به پیامبر (صلی الله علیه و آله) و قرآن و پرهیز از گناهان ( سحر ، بی اعتنایی به کتاب های آسمانی و . . . ) از پاداش های الهی بهره مند می شدند .
و لو أنهم ءامنوا و اتقوا لمثوبة من عنداللّه خیر
مراد از ضمیر در «أنهم» به قرینه آیه 99 و 101 یهودیان کافر به پیامبر و قرآن است. قابل ذکر است که جمله «لمثوبة ...» جانشین جواب شرط است و آن جواب جمله ای همانند «لأثیبوا» (همانا پاداش داده می شدند) است.
جلد
1
5 - یهود و نصارا ، در صورتی که تسلیم خدا شوند ( اسلام را بپذیرند ) و کار های نیک انجام دهند ، اهل بهشت خواهند بود .
قالوا لن یدخل الجنة إلا من کان هوداً . .. بلی من أسلم ... فله أجره
4- آثار ایمان یهود
جلد
1
2 - ایمان واقعی به خدا و قیامت و انجام اعمال صالح ، شرط دور ماندن مسلمانان ، یهودیان ، نصارا و صابئان از هرگونه ترس و اندوه
إن الذین ءامنوا . .. و لا خوف علیهم و لاهم یحزنون
تکرار «ایمان» در «ان الذین آمنوا» و «من آمن» حکایت از آن دارد که: مراد از ایمان در جمله «من آمن» ایمان واقعی و راستین است نه ایمان صوری و اسمی.
جلد
17
3- گواهی و ایمان بنی اسرائیل و یهود به حقانیت قرآن ، حجتی علیه کافران و مشرکان
إن کان من عند اللّه و کفرتم به و شهد شـهد من بنی إسرءیل علی مثله
خداوند، ایمان فردی از یهود را ـ که آگاه به تورات و مفاد آن بود ـ گواهی بر حقانیت قرآن شمرده است و به کافران تذکر داد و به آن احتجاج کرده است.
5- آثار پیروی از یهود
جلد
8
9ـ خداوند پیامبر (صلی الله علیه و آله) را در صورت پیروی از آرای یهود و نصارا به محروم کردن از یاری و حفاظت خویش تهدید کرد .
لـئن اتبعت أهواءهم . .. مالک من الله من ولیّ ولاواق
«ولیّ» به معنای یاور و «واق» اسم فاعل از «وقایة» به معنای نگهدارنده است. «من الله» می تواند متعلق به محذوف و حال برای «ولیّ» و «واق» باشد. بر این مبنا جمله «مالک ...» چنین معنا می شود: برای تو از جانب خداوند هیچ یاور و نگه دارنده ای نخواهد بود ; یعنی، امدادهای خداوند به تو نخواهد رسید.
6- آثار تبعیت از یهود
جلد
1
16 - خداوند به پیامبر (صلی الله علیه و آله) هشدار داد که در صورت پیروی از آرای یهود و نصارا ، از زمره ستمگران خواهد شد .
لئن اتبعت اهواءهم . .. إنک إذاً لمن الظلمین
7- آثار تقوای یهود
جلد
1
4 - یهودیان در صورت ایمان به پیامبر (صلی الله علیه و آله) و قرآن و پرهیز از گناهان ( سحر ، بی اعتنایی به کتاب های آسمانی و . . . ) از پاداش های الهی بهره مند می شدند .
و لو أنهم ءامنوا و اتقوا لمثوبة من عنداللّه خیر
مراد از ضمیر در «أنهم» به قرینه آیه 99 و 101 یهودیان کافر به پیامبر و قرآن است. قابل ذکر است که جمله «لمثوبة ...» جانشین جواب شرط است و آن جواب جمله ای همانند «لأثیبوا» (همانا پاداش داده می شدند) است.
8- آثار حسد یهود
جلد
1
12 - حسادت یهود به پیامبر (صلی الله علیه و آله) از ریشه های کفرورزی آنان به قرآن و تورات
أن یکفروا بما أنزل اللّه بغیاً أن ینزل اللّه من فضله علی من یشاء من عباده
«بغی» به معنای حسادت و نیز به معنای ظلم و سرکشی است; برداشت فوق ناظر به احتمال اول است. کلمه «بغیاً» مفعولٌ به برای «أن یکفروا» می باشد.
جلد
1
5 - حسادت یهود و نصارا ، منشأ علاقه و تلاش آنها بر بازگرداندن اهل ایمان از اسلام بود .
ودّ کثیر من أهل الکتب لو یردونکم من بعد إیمنکم کفاراً حسداً
«حسداً» مفعولٌ له برای «ودّ کثیراً . ..» می باشد; یعنی، علاقه و تلاش اهل کتاب برای مرتد ساختن مسلمانان، به علت حسادت ایشان بود.
9- آثار دشمنی یهود
جلد
1
7 - ایمان نیاوردن یهود و نصارا به قرآن و معارف اسلام ، از سر ستیزه جویی و دشمنی است .
و إن تولوا فإنما هم فی شقاق
10- آثار دوستی با یهود
جلد
4
12 ـ روابط دوستانه گروهی از مسلمانان عصر پیامبر (صلی الله علیه و آله) ، با یهود و نصارا ، موجب تباهی اعمال نیک گذشته آنان
حبطت اعملهم فاصبحوا خسرین
16 ـ ناکامی پذیرندگان ولایت و دوستی یهود و نصارا ، در بهره گیری از روابط دوستانه با آنان
حبطت اعملهم فاصبحوا خسرین
بدان احتمال که مراد از «اعملهم» تلاشهایی است که بیماردلان برای ایجاد روابط دوستانه با یهود و نصارا، داشتند ; بر این اساس مقصود از «خسارت» بهره نجستن از ایجاد رابطه با یهود و نصارا خواهد بود.
جلد
4
15 ـ دوستی با کافران ( یهود ، نصارا و . . . ) ، موجب فروتنی در مقابل آنان و گردنفرازی در مقابل اهل ایمان
من یرتد منکم عن دینه . .. اذلة علی المؤمنین اعزة علی الکفرین
جلد
18
5 - برقراری رابطه دوستی منافقان با یهودیان ، مصداق بارز زشت کاری آنان و سبب دچار شدنشان به عذاب سخت الهی
ألم تر إلی الذین تولّوا قومًا . .. إنّهم ساء ما کانوا یعملون
11- آثار طغیان یهود
جلد
4
22 ـ کفر و طغیان یهود ، زمینه دشمنی و کینه توزی آنان با یکدیگر
و لیزیدن کثیراً منهم . .. طغیناً و کفراً و القینا بینهم العدوة و البغضاء
12- آثار ظلم یهود
جلد
9
4- تحریم برخی از حلال ها بر یهود ، کیفر و بازتاب عملکرد ظالمانه خود آنان بود نه برخاسته از ستم الهی .
و علی الذین هادوا حرّمنا . .. و ما ظلمنـهم و لـکن کانوا أنفسهم یظلمون
13- آثار فسق یهود
جلد
1
7 - فسق و انحراف یهودیان ، موجب کفرشان به قرآن و آیات الهی است .
و ما یکفر بها إلا الفسقون
مصداق روشن برای «الفاسقون» - به قرینه آیات قبل و بعد - یهودیان هستند. آیات پیشین برخی از بهانه های یهود را برای اعراض از ایمان یادآور شده و آیه مورد بحث بیان می دارد که ریشه اصلی اعراض یهود از ایمان انحراف و فسق پیشگی آنان است.
14- آثار کفر یهود
جلد
1
6 - قرار گرفتن حجاب بر قلب و اندیشه یهودیان ریشه در فطرت و خلقت آنان ندارد بلکه کفرورزی و دور شدنشان از رحمت الهی موجب آن شده است .
قالوا قلوبنا غلف بل لعنهم اللّه بکفر هم فقلیلا
چنانچه گذشت «بل» نفی معنایی است که از «قلوبنا غلف» استفاده می شود و آن معذور بودن یهود به خاطر نفهمیدن است. کلمه «بل» معذور بودن یهود را نفی می کند و جمله «لعنهم اللّه ...» بیان می دارد حجابِ قلب یهود از کفرورزی آنان به وجود آمده نه اینکه فطرتاً این گونه باشند و این چنین نفهمیدنی - که خود آدمی زمینه ساز آن باشد - نمی تواند عذری قابل قبول تلقی شود.
جلد
4
22 ـ کفر و طغیان یهود ، زمینه دشمنی و کینه توزی آنان با یکدیگر
و لیزیدن کثیراً منهم . .. طغیناً و کفراً و القینا بینهم العدوة و البغضاء
15- آثار نژاد پرستی یهود
جلد
1
14 - قوم گرایی و نژاد پرستی یهود ، از عوامل کفر ورزی آنان به قرآن
قالوا نؤمن بما أنزل علینا و یکفرون بما وراءه
16- آثار یأس یهود
جلد
1
13 - یأس یهود از سرای آخرت ، زمینه ساز حرصشان بر حیات دنیا و آرزوی عمر طولانی است . *
یود أحدهم لو یعمر الف سنة و ما هو بمزحزحه من العذاب أن یعمر
17- آخرت فروشی یهود
جلد
1
48 - ترجیح منافع دنیوی بر منافع اخروی ، در دیدگاه یهودیان ساحر
لقد علموا لمن اشتریه ماله فی الأخرة من خلق و لبئس ماشروا به أنفسهم لو کانوا یعلم
کسی که بداند با دستیابی به منافعی نامشروع، آخرت خویش را از دست داده است (لقد علموا . ..) ولی در عین حال به زیانباری این داد و ستد اعتقاد نداشته باشد (لو کانوا یعلمون)، معلوم می شود وی منافع دنیوی را بر آخرت ترجیح می دهد.
18- آرزوهای یهود
جلد
1
7 - پیروزی بر کافران در پرتو قرآن و بعثت پیامبر (صلی الله علیه و آله) ، آرمان یهودیان پیش از بعثت
و کانوا من قبل یستفتحون علی الذین کفروا
از معانی «فتح» نصرت و پیروزی است. «استفتاح» به معنای طلب پیروزی است. آمدن فعل مضارع (یستفتحون) قرین «کان» و مانند آن دلالت بر استمرار در زمان گذشته دارد. ارتباط جمله «و کانوا ...» با قبل و بعد اقتضا می کند که: این پیروزی طلبی در ارتباط با نزول قرآن و بعثت پیامبر(صلی الله علیه و آله) مطرح باشد. بنابراین «و کانوا ...»; یعنی، یهودیان پیش از بعثت از زمانهایی دور در انتظار نزول قرآن و بعثت پیامبر(صلی الله علیه و آله) بودند تا در سایه آن بر کافران پیروز شوند.
جلد
1
13 - یأس یهود از سرای آخرت ، زمینه ساز حرصشان بر حیات دنیا و آرزوی عمر طولانی است . *
یود أحدهم لو یعمر الف سنة و ما هو بمزحزحه من العذاب أن یعمر
جلد
1
3 - آرزوی یهود و نصارا برای مرتد ساختن مسلمانان صدر اسلام آرزویی خام و تلاش آنان در این زمینه ، تلاشی ناموفق بود .
ودّ کثیر من أهل الکتب لو یردونکم
به کارگیری فعل ماضی «ودّ» (دوست داشتند) به جای فعل مضارع (دوست می دارند) اشاره به این نکته دارد که: تلاش آنان بی ثمر است، به گونه ای که باید علاقه و تلاش آنان را سپری شده دانست.
19- آسایش یهود
جلد
6
4 ـ خداوند امت های یهود را گاهی با اعطای نعمت ها و آسایش ها و زمانی با گرفتار ساختن به سختی ها و ناخوشایندی ها آزمود .
و بلونهم بالحسنت و السیئات
مراد از ضمیر مفعولی در «بلوناهم» می تواند همه یهود، صالحان و ناصالحان، باشد و می تواند مراد از آن تنها ناصالحان ایشان باشد. برداشت فوق بر اساس احتمال اول است.
20- آگاهی علمای یهود
جلد
1
13 - عالمان یهود در عصر پیامبر (صلی الله علیه و آله) ، به الهی بودن قرآن آگاهی کامل داشتند .
و هم یعلمون
برداشت فوق، مبتنی بر این است که مفعول «یعلمون» به قرینه «یسمعون کلام اللّه» الهی بودن کلامی باشد که برای آنان قراءت می شده است; یعنی: «و هم یعلمون ان الذی یسمعونه کلام اللّه».
جلد
5
9 ـ اهل کتاب (عالمان یهود و نصارا) آگاه به حقانیت قرآن و نزول آن از جانب خدا
و الذین ءاتینهم الکتب یعلمون أنه منزل من ربک بالحق
21- آگاهی یهود
جلد
1
5 - یهودیان ، پیش از بعثت ، به نازل شدن قرآن و مبعوث شدن پیامبر (صلی الله علیه و آله) آگاهی داشتند .
و کانوا من قبل یستفتحون علی الذین کفروا
جلد
1
41 - یهود در عین آگاهی به اینکه فراگیری سحر موجب محروم شدن آنان از همه مواهب اخروی خواهد شد ، به آموزش آن پرداختند .
و لقد علموا لمن اشتریه ماله فی الأخرة من خلق
«خلاق» به معنای بهره وافر و نصیب نیکوست. نکره بودن کلمه «خلاق» به همراه «من» زایده، دلالت بر قلت دارد و ظاهر آن است که ضمیر در «علموا» به یهودیان بر می گردد.
49 - یهودیان ساحر ، علی رغم اطمینانشان به محروم بودن از سرای آخرت ، محرومیت خویش را انکار می کردند .
لقد علموا لمن اشتریه ماله فی الأخرة من خلق
تأکید جمله با لام قسم (لقد) و نیز لام تأکید (لمن) گویای این است که: یهودیان ساحر، حقیقتی را که بدان علم داشتند، مورد انکار قرار می دادند; زیرا تأکید جمله غالباً در مواردی است که مضمون آن مورد انکار باشد.
جلد
6
16 ـ یهودیان ، آگاه به حرمت انتساب امور ناحق به خداوند بودند .
و درسوا ما فیه
هدف از بیان این حقیقت که یهودیان، تورات را همواره می خواندند، رساندن این معناست که آنان به محتوای تورات آگاهی کامل داشتند.
17 ـ یهودیان با مطالعه مکرر تورات به معارف و احکام آن آگاهی داشتند .
درسوا ما فیه
«درس» تکرار کردن چیزی است و «درس الکتاب» هنگامی گفته می شود که خواندن تکرار شود. (مجمع البیان).
22- آگاهی یهود به محمد(صلی الله علیه و آله)
جلد
1
12 - از امام صادق ( ع ) روایت شده است که فرمود : « هذه الآیة نزلت فی الیهود و النصاری یقول اللّه تبارک و تعالی « الذین آتیناهم الکتاب » یعنی التوراة و الأنجیل - یعرفونه - یعنی رسول اللّه کما یعرفون أبناءهم لان اللّه عز و جل قد أنزل علیهم فی التوراة و الزبور و الأنجیل صفة محمد و صفة اصحابه و مبعثه و هجرته . . . ;
آیه فوق، درباره یهود و نصارا نازل شده است و آنان کسانی بودند که تورات و انجیل به آنان داده شده بود و رسول خدا(صلی الله علیه و آله) را مانند فرزندان خود می شناختند; چون خداوند در تورات، زبور و انجیل صفات رسول خدا و اصحابش و بعثت و هجرت آن حضرت را نازل کرده بود . .. ».
23- آگاهی یهود صدر اسلام
جلد
6
4 ـ یهودیان عصر بعثت آگاه به تجاوزگری همدینان یهودی خویش در ایله و سرگذشت شوم آنان
و سئلهم عن القریة التی کانت حاضرة البحر
جلد
10
8- اطلاع یهود عصر پیامبر (صلی الله علیه و آله) از سرگذشت موسی ( ع ) و فرعون
فسئل بنی إسرءیل إذ جاءهم فقال له فرعون
24- آلودگی یهود
جلد
3
1 ـ ادعای گروهی از اهل کتاب ( یهود ) مبنی بر پیراستگی خویش از آلودگی و انحراف
الم تر الی الذین یزکّون انفسهم
تزکیه به معنای برطرف کردن رذایل و بدیها است و گاهی در انتساب پاکی و طهارت معنوی نیز به کار برده می شود. یعنی پاک شمردن و منزه دانستن. برداشت فوق بر اساس معنای دوم است. گفتنی است با توجه به آیات پیشین و نیز آیات بعدی به دست می آید که مراد از «الذین یزکّون» یهود و یا گروهی از آنان است.
5 ـ خداوند نخواسته است که یهودیان کفرپیشه ، از آلودگی ها پیراسته گردند و تزکیه شوند .
یزکّون انفسهم بل اللّه یزکّی من یشاء
16 ـ یهود و نصارا ، مدعی پیراستگی خویش از آلودگی و انحراف
الم تر الی الذین یزکّون انفسهم
امام باقر (ع) در مورد آیه فوق فرمود: انّهم الیهود و النصاری.
تفسیر تبیان، ج 3، ص 220 ; نورالثقلین، ج 1، 489، ح 295.
جلد
3
7 ـ افترای یهود بر خداوند دلیل آلودگی آنان و پیراسته نبودنشان از انحراف
الم تر . .. انظر کیف یفترون علی اللّه الکذب
جمله «انظر کیف» می تواند دلیلی باشد بر اثبات عدم تزکیه یهودیان که در آیه قبل مطرح شده است.
25- آمرزش گناه یهود
جلد
6
7 ـ دنیاگرایان یهود بر این باور بودند که خداوند گناهان آنان را ، حتی بدون توبه ، خواهد آمرزید .
و یقولون سیغفر لنا و إن یأتهم عرض مثله یأخذوه
جمله «و إن یأتهم عرض . .. » حاکی از این است که گنهکاران یهود در عین آمادگی برای حرامخواری مجدد، خود را مورد عفو و مغفرت خداوند می پنداشتند. یعنی هرگز از عمل گذشته پشیمان نبودند تا توبه کنند.
8 ـ یهودیان دنیاگرا به بهانه مغفرتی تضمین شده از جانب خدا ، از فرمان های وی سرپیچی می کردند و مرتکب گناه می شدند .
یأخذون عرض هذا الأدنی و یقولون سیغفر لنا
11 ـ ادعای آمرزش گناه یهودیان بدون توبه ، از نسبت های دروغین دنیاگرایان یهود به خداوند
و یقولون سیغفر لنا . .. ألم یؤخذ علیهم ... أن لا یقولوا علی اللّه إلا الحق
26- ابتلای یهود عصیانگر
جلد
6
2 ـ خداوند تعلق اراده خویش را بر گرفتار ساختن یهودیان متمرد به زندگی زجرآور و تحت شکنجه دیگران ، به همگان اعلام کرد .
و إذ تأذن ربک لیبعثن علیهم إلی یوم القیمة من یسومهم سوء العذاب
27- ابراهیم(ع) و یهود
جلد
2
4 ـ بیگانگی یهود و نصارا از آیین حضرت ابراهیم ( ع ) ( تسلیم بودن در برابر خدا )
انّ اولی الناس بابرهیم لَلّذین اتّبعوه
جمله «ان اولی . .. »، تعریضی است به یهود و نصارا که چنین نیستند.
5 ـ یهود و نصارا هر یک مدعی انتساب و پیوند دینی با ابراهیم ( ع ) بودند .
یا اهل الکتاب لم تحاجّون فی ابرهیم . .. انّ اولی الناس بابرهیم لَلّذین اتّبعوه
6 ـ سزاوارترین مردم به انتساب و پیوند دینی به حضرت ابراهیم ( ع ) ، پیامبر (صلی الله علیه و آله) و مؤمنانند ; نه یهود و نصارا .
ما کان ابرهیم یهودیاً و لا نصرانیاً . .. انّ اولی الناس بابرهیم لَلّذین اتّبعوه
28- اتحاد منافقان مدینه با یهود
جلد
14
6 - منافقان مدینه ، در جبهه بندی سیاسی ، در جبهه یهود بودند .
و القائلین لإخونهم
بنابراین احتمال که مراد از «القائلین» یهود و مرجع ضمیر در «إخوانهم» منافقان باشد، معلوم می شود که منافقان، در جبهه یهود و برادران سیاسی آنان بودند.
29- اتحاد یهود و مسیحیان
جلد
1
2 - توافق و اتحاد یهود و نصارای عصر بعثت علیه مسلمانان ، علی رغم اختلافات شدید ایشان با یکدیگر
و قالوا کونوا هوداً أو نصری تهتدوا
هدف از «لفّ اجمالی» در آیه و بیان دو جمله در یک کلام، رساندن اتحاد و توافق یهود و نصارا علیه مسلمانان است.
جلد
1
3 - یهود و نصارا - علی رغم داشتن اختلاف های اساسی با یکدیگر - بر ضد اسلام و مسلمانان همسو و هم آوا هستند .
أم تقولون إن إبراهیم . .. کانوا هوداً أو نصری
روشن است که یهودیان اظهار نمی داشتند که ابراهیم و . .. نصرانی بودند و همچنین نصارا نمی گفتند که ابراهیم و ... یهودی بودند. بنابراین آوردن «لفّ اجمالی» و بیان نکردن عقیده هر کدام به صورت تفصیلی، حاوی این نکته است که: آنان - علی رغم اختلافاتشان - بر ضد اسلام و مسلمین هم آوا و همسو هستند.
30- اتمام حجت با یهود
جلد
20
2 - اتمام حجت بر تمام کافران ( یهود ، نصارا ، مجوس و مشرکان ) و رساندن برهان آشکار به آنان ، سنتی الهی است .
لم یکن . .. منفکّین حتّی تأتیهم البیّنة
31- اجتناب یهود از طیبات
جلد
6
19 ـ یهود و نصارا در پیش از اسلام ، مبتلا به بهره گیری از ناپاکی ها و پرهیز از برخی پاکی ها و پاکیزه ها
یحل لهم الطیبت و یحرم علیهم الخبئث
مراد از ضمیر «هم» در «لهم» و «علیهم» به قرینه «التوریة و الانجیل»، یهود و نصارا است.
32- احتجاج محمد(صلی الله علیه و آله) با یهود
جلد
5
24 ـ پیامبر(صلی الله علیه و آله) موظف به ترک مباحثه و احتجاج با یهود، بیش از مقدار بیان شده در این آیات بوده است.
قل الله ثم ذرهم فی خوضهم یلعبون
آیه مورد بحث خود در مقام احتجاج با یهود است و جمله ذیل آیه (ثم ذرهم)، دستور به ترک احتجاج می دهد. مقتضای جمع بین این دو فراز، آن است که احتجاج باید در حد مذکور باشد و بیش از آن نباید به آن پرداخته شود.
33- احتجاج یهود
جلد
2
2 ـ محاجه یهود و نصارا درباره آیین ابراهیم ( ع )
یا اهل الکتاب لم تحاجّون فی ابرهیم
از جمله «و ما انزلت . .. »، معلوم می شود محاجّه و نزاع، درباره آیین ابراهیم بوده است.
4 ـ احتجاج یهود و نصارا با یکدیگر ، در مورد انتساب و پیوند دینی خود به ابراهیم ( ع ) و نفی آن از طرف مقابل
یا اهل الکتاب لم تحاجّون فی ابرهیم
«ان اولی الناس بابراهیم . .. » در آیه شصت و هشتم، می رساند که از جمله احتجاجهای یهود و نصارا با یکدیگر، ادّعای تبعیت و پیوند دینی خود با ابراهیم (ع) و نفی آن از دیگری بوده است.
جلد
2
1 ـ احتجاج بحقّ نصارا ، با یهود ، درباره اثبات نبوّت حضرت عیسی ( ع )
حاججتم فیما لکم به علم
احتجاج نصارا در موردی که علم داشتند، عبارت بود از نبوّت حضرت عیسی (ع) که این احتجاج، حق بوده است.
2 ـ احتجاج بحق یهود با نصارا ، درباره عدم الوهیّت عیسی ( ع ) و پسر خدا نبودن وی
حاججتم فیما لکم به علم
احتجاج یهود در موردی که علم داشتند، عبارت بود از عدم الوهیّت حضرت عیسی (ع) و . .. که این احتجاج، بحق بوده است.
34- احکام یهود
جلد
1
13 ـ دریافت فدیه از اسیران همکیش برای آزادی آنان ، از محرمات آیین یهود
و إن یأتوکم أسری تفدوهم
35- اختلاف یهود
جلد
4
8 ـ اختلاف یهود ، در اصل رخداد قتل و به دار آویخته شدن عیسی ( ع )
إنّ الذین اختلفوا فیه
جلد
9
2- قانون تعطیلی روز شنبه حکمی علیه یهودیان ، به جرم اختلافشان درباره دین توحیدی ابراهیم ( ع ) بود .
إنما جعل السبت علی الذین اختلفوا فیه
آیه شریفه، پاسخی است از این سؤال که: در دین ابراهیم(ع) و ادیان پس از آن حضرت، روز جمعه به عنوان روز تعطیل تعیین شده بود، پس چرا در دین یهود روز شنبه اعلان شد؟ پاسخ این است که: این حکم مختص به یهودیان بود که به جرم اختلافشان در دین ابراهیم(ع) وضع گردید. گفتنی است ضمیر «فیه» به حضرت ابراهیم(ع) با تقدیر مضاف; یعنی، ملته باز می گردد.
5- خداوند در قیامت ، نسبت به اختلافات و انحرافات یهود ، داوری خواهد کرد .
و إن ربّک لیحکم بینهم یوم القیـمة فیما کانوا فیه یختلفون
جلد
17
14 - اختلاف یهود درباره رسالت پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله) اختلافی ریشه دار و دیرپا *
و ءاتینـهم بیّنـت من الأمر . .. فیما کانوا فیه یختلفون
در صورتی که «الأمر» اشاره به رسالت پیامبراکرم(صلی الله علیه و آله) داشته باشد; اختلاف مستمری که از «کانوا فیه یختلفون» استفاده می شود، ریشه دار بودن اختلافات آنان را درباره رسالت پیامبراکرم(صلی الله علیه و آله) می رساند.
جلد
18
8 - یهودیان ، گرفتار تفرقه و دسته بندی های سخت میان خویش
بأسهم بینهم شدید تحسبهم جمیعًا و قلوبهم شتّی
برداشت یاد شده در صورتی است که ضمایر به یهودیان بازگردد و بأس اشاره به عداوت و دشمنی داشته باشد.
36- اختلاف یهود با مسیحیان
جلد
1
8 - تورات و انجیل ، راهگشای حل اختلاف مذهبی یهود و نصارا
قالت الیهود . .. و قالت النصری ... و هم یتلون الکتب
جمله حالیه «و هم یتلون الکتاب» می تواند به داعی تعجب ایراد شده باشد; یعنی، باعث شگفتی است که یهود و نصارا کتابهای آسمانی را می خوانند، ولی در عین حال این گونه اختلاف دارند.
جلد
1
2 - توافق و اتحاد یهود و نصارای عصر بعثت علیه مسلمانان ، علی رغم اختلافات شدید ایشان با یکدیگر
و قالوا کونوا هوداً أو نصری تهتدوا
هدف از «لفّ اجمالی» در آیه و بیان دو جمله در یک کلام، رساندن اتحاد و توافق یهود و نصارا علیه مسلمانان است.
جلد
1
3 - یهود و نصارا - علی رغم داشتن اختلاف های اساسی با یکدیگر - بر ضد اسلام و مسلمانان همسو و هم آوا هستند .
أم تقولون إن إبراهیم . .. کانوا هوداً أو نصری
روشن است که یهودیان اظهار نمی داشتند که ابراهیم و . .. نصرانی بودند و همچنین نصارا نمی گفتند که ابراهیم و ... یهودی بودند. بنابراین آوردن «لفّ اجمالی» و بیان نکردن عقیده هر کدام به صورت تفصیلی، حاوی این نکته است که: آنان - علی رغم اختلافاتشان - بر ضد اسلام و مسلمین هم آوا و همسو هستند.
اختلاف یهود دوران عیسی(ع)
جلد
17
7 - ربوبیت الهی ، محور اصلی اختلافات یهودیان در عصر عیسی ( ع )
الذی تختلفون فیه . .. إنّ اللّه هو ربّی و ربّکم فاعبدوه
از ارتباط این آیه با آیه قبل، به دست می آید که آنچه مورد اختلاف یهودیان بوده است، مسأله ربوبیت الهی می باشد.
37- اختلافات دینی یهود
جلد
17
5 - یهودیان ، گرفتار اختلافات پردامنه مذهبی در عصر بعثت عیسی ( ع )
لأُبیّن لکم بعض الذی تختلفون فیه
38- اختلافات یهود
جلد
2
18 ـ خداوند ، مرجع و حاکم حلّ اختلافات یهود و نصارا در قیامت
ثمّ الیّ مرجعکم فاحکم بینکم فیما کنتم فیه تختلفون
39- اخراج یهود بنی قریظه
جلد
14
1 - خداوند ، یهود بنی قریظه را از قلعه های مستحکم خود بیرون کشید تا در دسترس مسلمانان مدینه قرار گیرند .
و أنزل الذین ظـهروهم من أهل الکتـب من صیاصیهم . ..فریقًا تقتلون
«صیاصی» جمع «صیصیة» است و «صیصیة» به دژ و قلعه و هر آنچه را که بتوان در پناه آن خود را حفظ
کرد، گفته می شود (مفردات راغب).
2 - توان مندی و شکست ناپذیری خداوند ، یهودیان را از قلعه های مستحکم خویش ، فرود آورد .
و کان اللّه قویًّا عزیزًا . و أنزل الذین ظـهروا من أهل الکتـب من صیاصیهم
7 - چیره شدن ترس بر یهود بنی قریظه ، موجب شد که آنان ، بدون هیچ گونه زحمتی از قلعه های مستحکم خارج شوند . *
و أنزل الذین ظـهروهم . .. و قذف فی قلوبهم الرعب
ممکن است ـ چنان چه در کتاب های سیره و تاریخ آمده است ـ واقعیت امر، چنین باشد که بر یهودیان، ترس چیره شد و باعث گردید که آنها، از قلعه های مستحکم خود بیرون بیایند و به راحتی در دست رس سپاه مسلمانان قرار بگیرند. بنابراین، ذکر «أنزل» پیش از «قذف» ممکن است به خاطر اهمیت خارجی آن باشد.
40- اخلالگری یهود
جلد
3
3 ـ ایمان نیاوردن برخی از اهل کتاب ( یهود ) به پیامبر (صلی الله علیه و آله) و اخلالگری آنان در راه تحقق اسلام
و منهم من صدّ عنه
«صدّ» در برداشت فوق به معنای متعدی آن، یعنی بازداشتن و منع کردن گرفته شده است و لذا از آن به اخلالگری تعبیر شد.
4 ـ ایمان نیاوردن برخی از اهل کتاب ( یهود ) به پیامبران آل ابراهیم و اخلالگری آنان در راه تحقق اهداف ایشان
فقد اتینا ال ابرهیم . .. و منهم من صدّ عنه
41- ادعاهای علمای یهود
جلد
3
8 ـ تناقض آشکار میان ادعا های اهل کتاب ( عالمان یهود ) و عمل آنان
الم تر الی الذین اوتوا نصیباً من الکتب یؤمنون بالجبت و الطّاغوت
خداوند از یکسو یهودیان را به دارا بودن کتاب آسمانی ـ که طبعاً کتاب توحید است ـ توصیف کرده و از سوی دیگر شرک آنان را گوشزد کرده تا تناقض در ادعا و عمل یهودیان را به خود آنان و به مسلمانان تفهیم کند.
42- ادعاهای یهود
جلد
1
14 - یهودیان ، مدعی دارا بودن قلب و اندیشه ای نفوذناپذیر در برابر افکار و عقاید نادرست
قالوا قلوبنا غلف
برداشت فوق بر این اساس است که مراد یهودیان از «حجاب داشتن قلبهایشان» متأثر نشدن از سخنان ناصحیح باشد; چنانچه هر غلافی مانع از آن است که چیز ناصوابی به آنچه در غلاف است در آید و بدان ضربه زند. گفتنی است که کلمه «بل» در این صورت نفی همین ادعاست.
جلد
1
6 - یهودیان ، مدعی اعتقاد به خدا ، قیامت و نعمت های اخروی هستند .
إن کانت لکم الدار الأخرة عند اللّه خالصة من دون الناس فتمنوا الموت
7 - ادعای یهودیان ( یقین به بهشتی بودن ) آن گاه صادقانه و برخاسته از باور آنان است که تمنای مرگ کرده و از آن استقبال کنند .
قل إن کانت لکم الدار الأخرة . .. فتمنوا الموت
جلد
1
10 - پیامبر (صلی الله علیه و آله) ، موظف به مطالبه برهان از یهود و نصارا بر ادعای محرومیت مسلمانان از بهشت
قل هاتوا برهنکم إن کنتم صدقین
جلد
1
5 - اتهام یهود و نصارا علیه یکدیگر ( بی پایه و اساس خواندن آیین طرف مقابل ) مخالف با کتاب آسمانی خود آنان است .
و قالت الیهود . .. و هم یتلون الکتب
جلد
1
1 - توصیه یعقوب ( ع ) بر ملازمت فرزندانش بر آیین یهودیت ، از ادعا های دروغین یهود
أم کنتم شهداء إذ حضر یعقوب الموت
«أم» منقطعه و متضمن معنای استفهام انکاری است. «شهداء» جمع شهید و به معنای حاضران می باشد و خطاب متوجه یهودیان است. بنابراین «أم کنتم شهداء ...»; یعنی، شما یهودیان به هنگام مرگ یعقوب حضور نداشتید. (پس چگونه ادعا می کنید که او فرزندانش را به پایداری در آئین یهود سفارش کرد؟)
جلد
3
1 ـ ادعای گروهی از اهل کتاب ( یهود ) مبنی بر پیراستگی خویش از آلودگی و انحراف
الم تر الی الذین یزکّون انفسهم
تزکیه به معنای برطرف کردن رذایل و بدیها است و گاهی در انتساب پاکی و طهارت معنوی نیز به کار برده می شود. یعنی پاک شمردن و منزه دانستن. برداشت فوق بر اساس معنای دوم است. گفتنی است با توجه به آیات پیشین و نیز آیات بعدی به دست می آید که مراد از «الذین یزکّون» یهود و یا گروهی از آنان است.
4 ـ یهودیان عصر پیامبر (صلی الله علیه و آله) ـ علی رغم ادعایشان ـ هرگز منزّه نبودند و نزد خدا منزلتی نداشتند .
الم تر الی الذین یزکّون انفسهم بل اللّه یزکّی من یشاء
16 ـ یهود و نصارا ، مدعی پیراستگی خویش از آلودگی و انحراف
الم تر الی الذین یزکّون انفسهم
امام باقر (ع) در مورد آیه فوق فرمود: انّهم الیهود و النصاری.
تفسیر تبیان، ج 3، ص 220 ; نورالثقلین، ج 1، 489، ح 295.
جلد
3
6 ـ ادعای یهود مبنی بر پاک و پیراستگی خویش در پیشگاه خداوند ، افترا بر اوست .
الم تر الی الذین یزکون . .. انظر کیف یفترون علی اللّه الکذب
ادعای پاکی و رشدیافتگی یهود می تواند از مصادیق مورد نظر از افترا بر خدا باشد. چون مدعی بودند که این پیراستگی را خداوند به آنها داده است.
جلد
4
7 ـ یهود ، با ادعای دانش وافر ، خود را از تعالیم انبیا بی نیاز می پنداشتند .
و قولهم قلوبنا غلف
برداشت فوق بر این اساس است که «غلف» جمع غلاف به معنای ظرف باشد. بر این مبنا، مقصود یهود از جمله «قلوبنا غلف» این است که دلهایشان آکنده از دانش است و نیازی به تعالیم انبیا ندارند.
17 ـ یهود ، مدعی جبر و قدرت بر ایمان *
و قولهم قلوبنا غلف بل طبع اللّه علیها بکفرهم
بدان احتمال که منظور یهود از «قلوبنا غلف» نسبت دادن حالت کفر خویش به عوامل غیر اختیاری باشد.
جلد
4
1 ـ یهود ، مدعی کشتن حضرت مسیح ( ع )
و قولهم إنّا قتلنا المسیح عیسی ابن مریم رسول اللّه
4 ـ ادعای کشتن حضرت مسیح ( ع ) ـ علی رغم اعتراف به پیامبری وی ـ مایه گرفتاری یهود به لعنت و غضب خداوند
و قولهم إنّا قتلنا المسیح عیسی ابن مریم رسول اللّه
بدان احتمال که «قولهم» عطف بر «نقضهم» در آیه 155 باشد.
6 ـ یهود ـ بر خلاف پندارشان ـ حضرت عیسی ( ع ) را نکشتند و به دار نیز نیاویختند .
و قولهم إنّا قتلنا المسیح عیسی ابن مریم . .. و ما قتلوه و ما صلبوه
10 ـ ادعای یهود در مورد کشته شدن حضرت عیسی ( ع ) ، بر پایه گمان بود ، نه علم و یقین .
إنّ الذین اختلفوا فیه لفی شک منه ما لهم به من علم الا اتباع الظن
14 ـ پندار غلط و خلافگویی یهود ، در مورد تولد و مرگ حضرت عیسی ( ع )
قولهم علی مریم بهتناً عظیماً. و قولهم إنّا قتلنا المسیح ... ما لهم به من علم
جلد
4
3 ـ بسته بودن دست خداوند ، از گفتار های ناروا و گناه آلودِ بسیاری از یهودیان
عن قولهم الاثم . .. و قالت الیهود یداللّه مغلولة
«و قالت الیهود . .»، می تواند بیان مصداقی برای «قولهم الاثم» در آیه قبل باشد و به قرینه آیه 62 این سخن، گفته تمامی یهودیان نبوده و گروهی از آنان ـ همچون ربانیون و احبار ـ چنین گفتاری نداشته و لذا در برداشت فوق به همه آنان نسبت داده نشد.
جلد
5
4 ـ یهودیان به سبب ادعای نازل نشدن وحی بر هیچیک از بشر ظالمترین مردم هستند.
إذ قالوا ما أنزل الله علی بشر من شیء . .. و من أظلم ممن افتری علی
43- ارتداد یهود
جلد
4
3 ـ یهود ، مرتدانی که با انکار عیسی ( ع ) کافر شدند و با انکار حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) ، بر کفر خویش افزودند .
لم یکن اللّه لیغفر لهم و لالیهدیهم سبیلا
در شأن نزول آمده که مقصود آیه، یهودیان هستند که به حضرت موسی(ع) ایمان آوردند و سپس با گوساله پرستی کافر شدند و پس از مراجعه ی آن حضرت(ع) از طور، دوباره مؤمن شدند. تا آنگاه که به حضرت عیسی(ع) کفر ورزیدند و با انکار رسول اللّه(صلی الله علیه و آله)، بر کفر خویش افزودند.
جلد
4
18 ـ گوساله پرستی و ارتداد یهودیان عصر موسی ( ع ) و عفو خداوند از آنان
ثم اتخذوا العجل من بعد ما جاءتهم البینت فعفونا عن ذلک
44- ارزش دنبه در یهود
جلد
5
4 ـ دنبه و پیه گاو و گوسفند از نظر غذایی برای یهودیان ارزش فراوانی داشت.
و علی الذین هادوا . .. حرمنا علیهم شحومهما ... ذلک جزینهم ببغیهم
چون تحریم پیه و دنبه بر یهودیان به عنوان مجازاتی در برابر ظلم و تجاوز آنها مطرح شده، طبیعتاً چیزهایی مرغوب و مورد پسند و نیاز آنها بوده تا عنوان مجازات لغو و بی اثر نباشد.
45- اسارت یهود بنی قریظه
جلد
14
11 - گروهی از یهود بنی قریظه ، به اسارت سپاه مسلمانان در آمدند .
و تأسرون فریقًا
46- استفاده یهود از خبایث
جلد
6
19 ـ یهود و نصارا در پیش از اسلام ، مبتلا به بهره گیری از ناپاکی ها و پرهیز از برخی پاکی ها و پاکیزه ها
یحل لهم الطیبت و یحرم علیهم الخبئث
مراد از ضمیر «هم» در «لهم» و «علیهم» به قرینه «التوریة و الانجیل»، یهود و نصارا است.
47- استکبار علمای یهود
جلد
4
13 ـ یهودیان و علمای آنان دارای روحیه سلطه گری و حق ناپذیری
اشد الناس عدوة للذین ءامنوا الیهود . .. و انهم لایستکبرون
48- استکبار یهود
جلد
4
13 ـ یهودیان و علمای آنان دارای روحیه سلطه گری و حق ناپذیری
اشد الناس عدوة للذین ءامنوا الیهود . .. و انهم لایستکبرون
14 ـ حق ناپذیری و روحیه استکباری یهود ، عامل عداوت آنان با مسلمانان
اشد الناس عدوة للذین ءامنوا الیهود . .. و انهم لایستکبرون
جلد
4
8 ـ استکبار و سخت دلی یهودیان و مشرکان موجب تأثرناپذیری آنان از قرآن
و إذا سمعوا ما أنزل إلی الرسول تری اعینهم تفیض من الدمع
بیان واکنش خاضعانه مسیحیان در برابر قرآن پس از توصیف آنان به فروتنی در آیه پیش گویای این است که دو گروه دیگر (یهودیان و مشرکان) به دلیل گردنفرازی و استکبار در برابر حق، از پذیرش قرآن سرباز زدند.
49- استهزاهای یهود
جلد
1
1 - کلمه « راعنا » دستاویز یهودیان برای اهانت به پیامبر (صلی الله علیه و آله) و استهزای آن حضرت
لاتقولوا رعنا و قولوا انظرنا
مسلمانان در ضمن سخن گفتن پیامبر(صلی الله علیه و آله) گاهی از آن حضرت تقاضا می کردند که مهلت دهد تا سخنان پیشین وی را درک کنند. برای درخواست مهلت، کلمه «راعنا» (فرصتمان ده) را به کار می بردند. یهودیان با اندک تحریفی در این کلمه، معنایی ناروا از آن قصد کردند و در خطاب به پیامبر (صلی الله علیه و آله) به کار می بردند.
جلد
4
9 ـ استهزای یهود و مشرکان به آیات الهی و شرکت منافقان در جمع آنان
إذا سمعتم ءایت اللّه یکفر بها و یستهزأ بها فلاتقعدوا معهم
ابن عباس در شأن نزول آیه گفته است: منافقان، در مجالسی که از سوی یهود ترتیب می یافت و قرآن مورد تمسخر قرار می گرفت، شرکت می کردند و سدی گفته است: مشرکان آنگاه که با مسلمانان در یک مجلس می نشستند، قرآن را استهزا می کردند و به رسول خدا(صلی الله علیه و آله) دشنام می دادند.
مجمع البیان، ذیل آیه; الدرالمنثور، ج 2، ص 235.
جلد
4
3 ـ استهزای یهود نسبت به پیامبری حضرت عیسی ( ع ) *
و قولهم إنّا قتلنا المسیح عیسی ابن مریم رسول اللّه
برداشت فوق مبتنی بر این است که «رسول اللّه» گفتار یهودیان باشد، بر این اساس به نظر می رسد اقرار آنان
به رسالت عیسی(ع) به منظور تمسخر بوده است.
50- استهزای یهود
جلد
3
2 ـ فرمان خداوند به انفاق و بخشش ، مورد تمسخر و استهزای یهودیان
الّذین یبخلون . .. لقد سمع اللّه قول الّذین قالوا انّ اللّه فقیر
نقل کلام یهودیان (انّ اللّه فقیر . .. )، پس از ترغیب آنان به انفاق و تهدید بخیلان، بیانگر این نکته است که یهودیان، امر خداوند مبنی بر انفاق را به تمسخر گرفته و چنین شایع کردند که خدای محمّد (صلی الله علیه و آله)، فقیر است.
جلد
3
10 ـ استهزای یهود نسبت به پیامبر (صلی الله علیه و آله) و اسلام
من الذین هادوا . .. یقولون سمعنا و عصینا واسمع غیر مسمع و راعنا لیّاً بالسنتهم
14 ـ به کارگیری کلمات دو پهلو و چند معنی ، شیوه برخی از یهودیان برای استهزای پیامبر (صلی الله علیه و آله) و طعن بر اسلام
واسمع غیر مسمع . .. راعنا لیّاً بالسنتهم و طعناً فی الدین
کلمه «مسمع»، از مصدر اسماع، دارای دو معنای متضاد است: یکی شنیدن و فهمیدن و دیگری دشنام دادن و ناسزا گفتن. و جمله راعنا با اندکی انحراف زبان می تواند معنای «چوبان ما» را به ذهن شنونده القا کند.
22 ـ تحریفگری ، استهزا و طعن یهود نسبت به اسلام و پیامبر (صلی الله علیه و آله) ، نمودی از کفر آنان
من الذین هادوا یحرّفون . .. سمعنا و عصینا ... لعنهم اللّه بکفرهم
51- اسلام و یهود
جلد
2
3 ـ نگرانی علمای یهود ، از افشای توطئه آنان علیه اسلام
و قالت طائفة من اهل الکتاب . .. و لا تؤمنوا الاّ لمن تبع دینکم
نهی عالمان یهود از اعتماد به غیر همکیشان، پس از طرح توطئه علیه مسلمانان، بیانگر نگرانی آنان از افشای توطئه می باشد.
4 ـ نهی علمای یهود پیروان خویش را از بازگویی توطئه شان علیه اسلام ، مگر در میان همکیشان خود
و قالت طائفة . .. امنوا بالذی ... و لا تؤمنوا الاّ لمن تبع دینکم
5 ـ نگرانی علمای یهود ، از گرایش پیروانشان به اسلام
و لا تؤمنوا الاّ لمن تبع دینکم
(بنابراینکه ایمان، به معنای گرایش باشد).
52- اسلام یهود
جلد
1
6 - توافق های سطحی با یهود و نصارا ، در گرایش آنان به اسلام مؤثر نیست .
و لن ترضی عنک الیهود و لاالنصری حتی تتبع ملتهم
53- اضلال علمای یهود
جلد
3
9 ـ تصمیم عالمان یهود بر گمراه کردن مسلمانان
و یریدون ان تضلوا السبیل
جلد
3
3 ـ تحریف و تفسیر ناصواب گفته ها ، از روش های عالمان یهود برای گمراه ساختن مسلمانان
و یریدون ان تضلوا السبیل . .. من الذین هادوا یحرّفون الکلم
هدف از تحریف و تفسیر ناصواب سخنان از سوی عالمان یهود، به دلیل «ان تضلوا»، گمراه ساختن مسلمانان است.
جلد
7
7 ـ بسیاری از احبار و راهبان ( پیشوایان دینی یهود و نصارا ) عوامل انحراف مردم و بازدارنده آنان از راه خدا بودند .
إن کثیراً من الأحبار و الرهبان . .. و یصدون عن سبیل اللّه
54- اضلال یهود
جلد
3
12 ـ لزوم هشیاری جامعه ایمانی در مقابل تلاش برای گمراه ساختن مسلمانان
الم تر الی الذین . .. ان تضلوا السبیل
هدف از بیان تصمیم عالمان یهود، هشیار ساختن مسلمانان نسبت به تلاش پیگیر آن عالمان برای گمراه ساختن
جامعه ایمانی است.
جلد
4
8 ـ یهود عامل انحراف بسیاری از مردمان و مانع آنان از پیوستن به راه خدا
و بصدّهم عن سبیل اللّه کثیراً
بدان احتمال که «کثیراً»، مفعول به به «صدهم» باشد، یعنی «بصدهم کثیراً من الناس عن سبیل اللّه»، گفتنی است که در این صورت کلمه «صدّ» متعدی و به معنای بازداشتن خواهد بود.
55- اطاعت از علمای یهود
جلد
4
11 ـ یهودیان و منافقان شتابنده در کفر ، پذیرای سخنان نادرست و سر به فرمانِ سران و عالمان تحریفگر یهود
سمعون للکذب سمعون لقوم ءاخرین لم یأتوک یحرفون الکلم
برداشت فوق بر این مبناست که «سمعون . ..»، علاوه بر توصیف یهودیان، وصف منافقان نیز باشد، و «للکذب» و «لقوم» مفعول به برای «سمعون» باشد. بنابراین معنای «سمعون للکذب» که دارای لحنی مذمت آمیز است، چنین می شود: آنان پذیرای سخنان دروغ هستند، و «سمعون لقوم ءاخرین»، یعنی شنوای دستورات دیگران و مطیع آنانند.
15 ـ منافقان و یهودیان شتابنده در کفر ، مردمی دروغ پرداز ، جاسوس و فرمانبردار سران و عالمان تحریفگر یهود
سمعون للکذب سمعون لقوم ءاخرین لم یأتوک یحرفون الکلم
برداشت فوق بر این مبناست که «للکذب» و «لقوم» مفعول له برای «سمعون» باشد. بنابراین «سمعون للکذب»، یعنی سخنان تو را می شنوند تا بر تو دروغ ببندند و شایعه سازی کنند و «سمعون لقوم ءاخرین»، یعنی آنان جاسوس دیگرانند و سخنان تو را برای دیگران می شنوند.
جلد
7
1 ـ تسلیم و اطاعت بی چون و چرای یهود و نصارا در برابر احبار و راهبان ( پیشوایان دینی ) خویش
اتخذوا أحبارهم و رهبنهم أرباباً
«اتخاذ رب» کنایه از تسلیم و اطاعت بی چون و چراست.
جلد
7
4 ـ اطاعت محض و تبعیت کورکورانه یهود و نصارا از احبار و راهبانشان ، در راستای مبارزه با قرآن و اسلام
اتخذوا أحبارهم و رهبنهم أرباباً . .. یریدون أن یطفئوا نور اللّه بأفوههم
56- اظهار ضعف یهود
جلد
1
8 - مأیوس کردن پیامبر (صلی الله علیه و آله) ، انگیزه یهودیان در اظهار ناتوانی خویش از درک معارف اسلام
قالوا قلوبنا غلف
انسانها معمولا به قصور خویش در فهم و درک باور ندارند. بنابراین اعتراف یهودیان به درک نکردن و نفهمیدن، می تواند به منظور مأیوس کردن پیامبر(صلی الله علیه و آله) باشد تا از اصرار بر دعوت ایشان به اسلام منصرف شود.
57- اعتراض یهود به خدا
جلد
1
13 - یهودیان ، معترض به خداوند به خاطر گزینش رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) به پیامبری و نازل کردن وحی بر آن حضرت
بغیاً أن ینزل اللّه من فضله علی من یشاء من عباده
از اینکه قرآن در بیان ریشه حسادت یهود (أن ینزل . ..) به دو چیز اشاره کرده است (پیامبری رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) و اینکه خدا این مقام را به او عطا کرده) می توان چنین نتیجه گرفت که یهودیان علاوه بر حسادتشان بر رسول اکرم(صلی الله علیه و آله) به خداوند نیز به سبب اعطای این مقام، معترض بودند.
58- اعراض از ولایت یهود
جلد
4
1 ـ ضرورت پرهیز مسلمانان از پذیرش ولایت و حاکمیت یهود و نصارا
یا ایها الذین ءامنوا لاتتخذوا الیهود و النصری أولیاء
یکی از معانی ولایت، امارت و سلطنت است. (قاموس المحیط)، بنابراین «ولی» می تواند به معنای امیر و حاکم باشد.
59- اعراض از یهود
جلد
1
15 - پیامبر (صلی الله علیه و آله) موظف به پرهیز از پیروی یهود و نصارا و ردّ آرای نفسانی ایشان
و لئن اتبعت اهواءهم . .. إنک إذاً لمن الظلمین
60- اعراض یهود از اسلام
جلد
1
3 - خداوند ، مسلمانان را از ایمان نیاوردن بنی اسرائیل و طایفه یهود آگاه ساخت .
أفتطمعون أن یؤمنوا لکم
همزه استفهام در «أفتطمعون» استفهام انکار توبیخی یا تعجبی است و در هر صورت دلالت بر این دارد که: جامعه یهود و بنی اسرائیل به اسلام و قرآن ایمان نخواهند آورد.
61- اغواگری یهود
جلد
4
10 ـ یهود ، ظالمانی منحرف و بسیار اغواگر
فبظلم من الذین هادوا حرمنا . .. و بصدّهم عن سبیل اللّه کثیراً
62- افتراهای یهود
جلد
1
12 - بیشتر از چند روز نبودن عذاب قیامت برای یهودیان گنهکار ، از نسبت های دروغین یهود به خداوند
و قالوا لن تمسنا النار إلا أیاماً معدودة . .. أم تقولون علی اللّه ما لاتعلمون
جلد
1
2 - داشتن زاده و اختیار کردن فرزند ، از نسبت های ناروای یهود ، نصارا و مشرکان به خداوند
و قالوا اتخذ اللّه ولداً سبحنه
مراد از ضمیر در «قالوا» - به قرینه آیه 113 - یهود، نصارا و مشرکان است. یهود «عزیر» و نصارا «مسیح(ع)» را فرزند خدا می پنداشتند و مشرکان نیز فرشتگان را فرزند او می شمردند.
جلد
4
18 ـ پاک بودن دامن حضرت مریم ( ع ) از تهمت های ناروای یهودیان
انما المسیح عیسی ابن مریم رسول اللّه و کلمته القها إلی مریم و روح منه
جملات «انما المسیح . .. روح منه» علاوه بر اینکه رد عقیده غلوآمیز مسیحیان درباره حضرت عیسی(ع) است، می تواند اشاره به ناروایی اتهام یهودیان نسبت به مریم(ع) نیز باشد.
جلد
7
10 ـ توبیخ یهود و نصارا از جانب خداوند ، به خاطر ادعای دروغین فرزند بودن عزیر و مسیح برای خدا
و قالت الیهود عزیر ابن اللّه . .. أنی یؤفکون
63- افساد یهود
جلد
4
18 ـ هشدار خداوند به یهود نسبت به فرجام شوم ستیزه جویی با پیامبر (صلی الله علیه و آله) و فسادانگیزی در زمین
من اجل ذلک کتبنا علی بنی اسرءیل . .. انما جزؤا الذین یحاربون
چون در آیه پیش روی سخن با بنی اسرائیل بود، این آیه می تواند تعریض به اهداف و اعمال آنان در برابر پیامبر(صلی الله علیه و آله) داشته باشد.
جلد
4
28 ـ یهودیان ، همواره در تلاش آتش افروزی و فتنه گری برای به راه انداختن جنگ علیه مسلمانان
کلما اوقدوا ناراً للحرب اطفأها اللّه
«ایقاد نار» که به معنای آتش افروزی است، می تواند کنایه از مکرها و شیطنت هایی باشد که یهودیان به وسیله آن مردم خویش و یا دیگر طوایف را علیه مسلمانان می شوراندند.
29 ـ ناکامی همواره یهود در آتش افروزی های خویش علیه مسلمانان
کلما اوقدوا ناراً للحرب اطفأها اللّه
30 ـ خداوند ، فرو نشاننده آتش هر جنگی که یهودیان علیه مسلمانان بر افروزند .
کلما اوقدوا ناراً للحرب اطفأها اللّه
32 ـ ایجاد دشمنی و کینه توزی در بین یهود ، تدبیری الهی جهت خاموش نمودن جنگ افروزی آنان علیه مسلمانان *
و القینا بینهم العدوة و البغضاء . .. کلما اوقدوا ناراً للحرب اطفأها اللّه
بدان احتمال که جمله «کلما اوقدوا . ..» بیان نتیجه ای برای جمله «القینا بینهم...» باشد ; وصل آن دو جمله بدون حرف عطف که حکایت از شدت اتصال مضمون آنها دارد، تأییدی برای برداشت فوق است.
35 ـ تلاش مستمر یهود برای ایجاد فساد و تباهی در زمین
و یسعون فی الارض فساداً
فعل مضارع «یسعون» حاکی از تلاش پیگیر و مستمر است.
36 ـ مفسده جویی یهود ، برخاسته از طغیان گری و کفرورزی آنان *
طغیناً و کفراً . .. و یسعون فی الارض فساداً
38 ـ مفسده جویی یهود ، عامل محرومیت آنان از محبت خداوند
و یسعون فی الارض فساداً و اللّه لایحب المفسدین
64- افشای یهود
جلد
4
25 ـ امتناع عالمان تحریفگر یهود از رویارویی با رسول خدا (صلی الله علیه و آله) ، از ترس افشای دروغ ها و تحریفهایشان *
سمعون لقوم ءاخرین لم یأتوک یحرفون الکلم من بعد مواضعه
65- اقرار عوام یهود
جلد
1
1 - عوام ، یهود در حضور مسلمانان به حقانیت پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) و انطباق نشانه های پیامبر موعود ، بر آن حضرت اعتراف می کردند .
و إذا لقوا الذین ءامنوا قالوا ءامنا . .. قالوا أتحدثونهم بما فتح اللّه علیکم
جمله «أتحدثونهم . ..; چرا حقایقی که خدا در اختیار شما نهاده به مسلمانان باز می گویید؟» دلالت بر این دارد که مراد از «آمنا» بیان ویژگیهای پیامبر موعود در تورات و تطبیق آن با رسول اکرم(صلی الله علیه و آله) است. بنابراین «آمنا»; یعنی، ما تصدیق می کنیم که محمد(صلی الله علیه و آله) همان پیامبر موعود است و ویژگیهای بیان شده بر او تطبیق می کند.
66- اقرار یهود صدر اسلام
جلد
1
2 - یهودیان عصر بعثت ، بر ناتوانی خویش از درک معارف اسلام معترف بودند .
و قالوا قلوبنا غلف
کلمه «قالوا» دلالت بر اعتراف دارد.
67- اقلیّت یهود
جلد
3
24 ـ یهودیان ، جز اندکی از آنان ، هرگز به راه خیر و قوام روی نخواهند آورد .
لکان خیراً لهم و اقوم و لکن لعنهم اللّه بکفرهم فلا یؤمنون الّا قلیلاً
25 ـ تنها اندکی از یهود به اسلام و پیامبر (صلی الله علیه و آله) ایمان خواهند آورد .
و لکن لعنهم اللّه بکفرهم فلا یؤمنون الّا قلیلا
27 ـ گروهی اندک از یهود کافر نشدند و مورد لعنت الهی قرار نگرفتند .
و لکن لعنهم اللّه بکفرهم . .. الّا قلیلا
بنابر اینکه «قلیل» استثناء از مفعول در «لعنهم اللّه» باشد. نصب «قلیلا» این احتمال را تأیید می کند.
28 ـ گرفتاری یهود به لعنت الهی ، موجب دوری آنان از ایمان به پیامبر (صلی الله علیه و آله) و اسلام
لعنهم اللّه بکفرهم فلا یؤمنون الّا قلیلا
جلد
4
22 ـ وجود افراد اندکی انسانِ حق گرا در میان یهود عصر پیامبر (صلی الله علیه و آله)
فلایؤمنون إلاّ قلیلا
68- اکثریت علمای یهود
جلد
7
2 ـ بسیاری از عالمان دینی یهود و نصارا ، اموال مردم را به ناحق و بدون سبب موجه و مشروع ، تصاحب می کردند .
إن کثیراً من الأحبار و الرهبان لیأکلون أمول الناس بالبطل
69- اکثریت یهود
جلد
4
21 ـ بسیاری از یهود ، هرگز به پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) ایمان نخواهند آورد .
فلایؤمنون إلاّ قلیلا
جلد
4
9 ـ جهل ، سطحی نگری و روحیه ناباوری در اکثریت یهود ، مایه کفر آنان به قرآن و دیگر کتب آسمانی
لکن الرسخون فی العلم منهم و المؤمنون یؤمنون بما أنزل إلیک و ما أنزل من قبلک
در برداشت فوق کلمه «لکن» استدراک از جمله «فلایؤمنون الا قلیلا» (155) گرفته شده است، یعنی اکثر یهودیان ایمان نمی آورند و لکن عالمان ژرفنگر ایشان و آنانکه اهل باور به حقیقت هستند به قرآن ایمان خواهند آورد. بنابراین جمله «لکن ...» می رساند که جهل و روحیه ناباوری در اکثریت یهود مانع ایمان آوردن آنان به قرآن شده است.
جلد
4
32 ـ بسیاری از یهودیان و مسیحیان عصر پیامبر (صلی الله علیه و آله) ، مردمی آلوده به گناه و معصیت
یرید اللّه ان یصیبهم ببعض ذنوبهم و إن کثیراً من الناس لفسقون
جلد
4
2 ـ بسیاری از مسیحیان و یهودیان ، در صدد جایگزینی گرایش ها و قوانین جاهلی به جای احکام و قوانین الهی
افحکم الجهلیة یبغون
«بغی»، به معنای طلب کردن است.
جلد
4
1 ـ بسیاری از یهود و نصارا ، مردمی حرام خوار و دارای زبانی آلوده به گناه و سخنان ناروا
لولا ینهیهم . .. عن قولهم الاثم و اکلهم السحت
جلد
4
3 ـ بسته بودن دست خداوند ، از گفتار های ناروا و گناه آلودِ بسیاری از یهودیان
عن قولهم الاثم . .. و قالت الیهود یداللّه مغلولة
«و قالت الیهود . .»، می تواند بیان مصداقی برای «قولهم الاثم» در آیه قبل باشد و به قرینه آیه 62 این سخن، گفته تمامی یهودیان نبوده و گروهی از آنان ـ همچون ربانیون و احبار ـ چنین گفتاری نداشته و لذا در برداشت فوق به همه آنان نسبت داده نشد.
12 ـ معارف نازل شده بر پیامبر (صلی الله علیه و آله) ، موجب افزایش طغیانگری و کفرورزی بسیاری از یهودیان
و لیزیدن کثیراً منهم ما أنزل إلیک من ربک طغیناً و کفراً
70- امتحان یهود
جلد
6
4 ـ خداوند امت های یهود را گاهی با اعطای نعمت ها و آسایش ها و زمانی با گرفتار ساختن به سختی ها و ناخوشایندی ها آزمود .
و بلونهم بالحسنت و السیئات
مراد از ضمیر مفعولی در «بلوناهم» می تواند همه یهود، صالحان و ناصالحان، باشد و می تواند مراد از آن تنها ناصالحان ایشان باشد. برداشت فوق بر اساس احتمال اول است.
71- امتحان یهود ایله
جلد
6
9 ـ وفور ماهی در روز شنبه ( روز حرمت صید بر یهودیان ) ، وسیله آزمون مردم ایله از سوی خداوند
کذلک نبلوهم
11 ـ خداوند برای امتحان یهودیان ایله ، ماهیان را در روز شنبه به طرف ساحل سوق می داد و در روز های دیگر از ساحل دور می ساخت .
إذ تأتیهم حیتانهم یوم سبتهم شرعاً و یوم لایسبتون لا تأتیهم کذلک نبلوهم
چون حکم تعطیلی روز شنبه برای همه یهود بود، نه مخصوص مردم ایله، معلوم می شود آنچه خداوند برای مردم آن سامان پیش آورد تا آنان را بیازماید، همان آمدن ماهیان در روز شنبه و کمیاب شدنشان در روزهای دیگر بود، نه اصل تحریم کار در روز شنبه. لذا مشارالیه «ذلک» وضعیت بیان شده برای ماهیان است.
72- امداد به یهود
جلد
4
6 ـ تعهد مسلمانان سست ایمان بر یاری یهود و نصارا با سوگندهایی مؤکد
اهولاء الذین اقسموا باللّه جهد ایمنهم انهم لمعکم
برداشت فوق بر این مبناست که «هولاء» اشاره به بیماردلان و خطاب در «معکم» متوجه یهود و نصارا باشد.
73- امکانات مادی یهود خیبر
جلد
17
4 - یهودیان خیبر ، دارای امکانات مالی گسترده
و مغانم کثیرة یأخذونها
به دست آمدن غنایم فراوان، نشانگر وجود امکانات بسیار دشمنان اسلام، در جنگ خیبر است.
74- انبیای یهود
جلد
4
7 ـ یهود ، برخوردار از پیامبرانی متعدد
یحکم بها النبیون الذین اسلموا
75- انتظار یهود
جلد
1
6 - یهودیان ، از دیرباز در انتظار پیامبر (صلی الله علیه و آله) و نزول قرآن بودند .
و کانوا من قبل یستفتحون علی الذین کفروا
انتظارات یهود
جلد
4
2 ـ اهل کتاب ( یهود و نصارا ) در انتظار بعثت پیامبر (صلی الله علیه و آله) *
یاهل الکتب قد جاءکم رسولنا
کلمه «قد» می تواند بیانگر انتظار حصول فعلی باشد که بر سر آن آمده است. نظیر «قد قامت الصلوة».
76- انحراف اکثریت یهود
جلد
4
10 ـ بیشتر یهودیان و مسیحیان ، مردمانی منحرف و بریده از تعالیم آسمانی خویش
و إن اکثرکم فسقون
«فاسق» غالباً به کسی گفته می شود که به برخی از آیین خویش و یا به تمامی آن پایبند نباشد. (مفردات راغب.)
77- انحراف عقیدتی یهود
جلد
1
6 - رسوخ افکار و اندیشه های مخالف کتاب های آسمانی ، در عقاید و باور های دینی یهود و نصارا
و قالت الیهود . .. و هم یتلون الکتب
78- انحراف علمای یهود
جلد
7
1 ـ خداوند ، از فساد مالی و انحراف بسیاری از احبار و راهبان ( پیشوایان دینی یهود و نصارا ) پرده برداشته و مؤمنان را نسبت به خطر آنان هشدار داد .
یأیها الذین ءامنوا إن کثیراً من الأحبار و الرهبان لیأکلون أمول الناس بالبطل
79- انحراف یهود
جلد
3
7 ـ افترای یهود بر خداوند دلیل آلودگی آنان و پیراسته نبودنشان از انحراف
الم تر . .. انظر کیف یفترون علی اللّه الکذب
جمله «انظر کیف» می تواند دلیلی باشد بر اثبات عدم تزکیه یهودیان که در آیه قبل مطرح شده است.
جلد
4
7 ـ یهودیان مردمانی بسیار منحرف و رویگردان از راه خدا
و بصدّهم عن سبیل اللّه کثیراً
کلمه «صداً» می تواند به معنای بازداری و نیز به معنای اعراض باشد. برداشت فوق بر اساس احتمال دوم است، چنانچه برداشت پیش بر مبنای احتمال اول بود.
9 ـ انحراف عمیق یهود از راه خدا و بازداری مردمان از پیوستن به آن ، موجب تحریم نعمت های پاکیزه و حلال بر آنان
حرّمنا علیهم طیبت أحلت لهم و بصدّهم عن سبیل اللّه کثیراً
ظاهراً کلمه «بصدهم» عطف بر «بظلم» است، یعنی «بظلم من الذین هادوا و بصدهم حرمنا علیهم». گفتنی است که تکرار باء در «بصدهم» اشاره به این دارد که بازداری آنان از راه خدا نیز می توانست نقش مستقلی در تحریم داشته باشد.
10 ـ یهود ، ظالمانی منحرف و بسیار اغواگر
فبظلم من الذین هادوا حرمنا . .. و بصدّهم عن سبیل اللّه کثیراً
80- انحرافات یهود
جلد
9
5- خداوند در قیامت ، نسبت به اختلافات و انحرافات یهود ، داوری خواهد کرد .
و إن ربّک لیحکم بینهم یوم القیـمة فیما کانوا فیه یختلفون
81- انحصارطلبی یهود
جلد
1
1 - اهل کتاب ( یهود و نصارا ) ، تنها خویشتن را سزاوار بهشت دانسته و دیگران را از آن ، محروم می پندارند .
و قالوا لن یدخل الجنة إلا من کان هوداً أو نصری
ضمیر در «قالوا» به «اهل الکتاب» (در آیه 109) باز می گردد.
2 - یهودیان ، بهشت را مخصوص یهود و دیگران را از آن محروم می دانند .
و قالوا لن یدخل الجنة إلا من کان هوداً
آیه 113، بیانگر آن است که هر یک از یهود و نصارا دیگری را اهل نجات نمی دانند. بنابراین به اصطلاح اهل ادب، در آیه مورد بحث «لفّ اجمالی» وجود دارد و حرف «أو» نیز برای تفصیل است; یعنی، جمله «قالوا لن ...» حاکی از دو جمله است: 1ـ قالت الیهود: « لن یدخل الجنة إلا من کان هوداً». 2ـ و قالت النصاری: « لن یدخل الجنة إلا من کان نصری».
جلد
3
5 ـ بخل شدید و انحصارطلبی یهودیان
فاذاً لا یؤتون النّاس نقیراً
ظاهراً منظور از کلمه «النّاس»، غیر یهودیان هستند ; به قرینه آیه بعد: «ام یحسدون النّاس»، بنابر این معنای جمله «فاذاً . .. » چنین می شود: یهودیان منافع دنیا را از دیگر مردمان دریغ می دارند و در انحصار خویش نگه می دارند.
82- انحطاط یهود
جلد
6
1 ـ خداوند جامعه یهود را گروه گروه کرد و در پهنه گیتی پراکنده ساخت .
و قطّعنهم فی الأرض أمماً
«أمماً» هم می تواند مفعول دوم برای «قطعناهم» باشد، که در این صورت در «قطّعنا» معنای «تصییر» تضمین شده است، و هم می تواند حال برای ضمیر «هم» در «قطّعناهم» باشد.
3 ـ برخی از امت های پراکنده شده یهود ، مردمی صالح و گروههایی از آنان ناصالح هستند .
منهم الصلحون و منهم دون ذلک
«دون» به معنای غیر می باشد و «ذلک» اشاره است به صالح که از «الصلحون» به دست می آید، یعنی: «منهم غیر صالحین».
83- انقیاد انبیای یهود
جلد
4
4 ـ پیامبران یهود ، تسلیم در برابر خداوند و قوانین او
یحکم بها النبیون الذین اسلموا
«الذین اسلموا» صفت توضیحی برای «النبیون» است.
84- انگیزه آخرت فروشی یهود
جلد
1
7 - یهودیان برای رسیدن به مزایای دنیوی ، آخرت و نعمت های آن را از دست دادند .
أولئک الذین اشتروا الحیوة الدنیا بالأخرة
85- انگیزه تبعیدهای یهود
جلد
1
6 - یهودیان به انگیزه دستیابی به مزایای دنیا ، همکیشان خود را کشته و آنان را از دیارشان آواره می ساختند .
ثم أنتم هؤلاء تقتلون . .. أولئک الذین اشتروا الحیوة الدنیا بالأخرة
86- انگیزه قتلهای یهود
جلد
1
6 - یهودیان به انگیزه دستیابی به مزایای دنیا ، همکیشان خود را کشته و آنان را از دیارشان آواره می ساختند .
ثم أنتم هؤلاء تقتلون . .. أولئک الذین اشتروا الحیوة الدنیا بالأخرة
87- اولین تبعید یهود مدینه
جلد
18
3 - تبعید بنی نضیر ، نخستین اخراج دسته جمعی یهودیان از مدینه
أخرج الذین کفروا . .. لأوّل الحشر
«حشر»، عبارت است از بیرون راندن دسته جمعی عده ای از مردم از محل سکونت شان.
88- اهانتهای یهود
جلد
1
1 - کلمه « راعنا » دستاویز یهودیان برای اهانت به پیامبر (صلی الله علیه و آله) و استهزای آن حضرت
لاتقولوا رعنا و قولوا انظرنا
مسلمانان در ضمن سخن گفتن پیامبر(صلی الله علیه و آله) گاهی از آن حضرت تقاضا می کردند که مهلت دهد تا سخنان پیشین وی را درک کنند. برای درخواست مهلت، کلمه «راعنا» (فرصتمان ده) را به کار می بردند. یهودیان با اندک تحریفی در این کلمه، معنایی ناروا از آن قصد کردند و در خطاب به پیامبر (صلی الله علیه و آله) به کار می بردند.
89- اهداف علمای یهود
جلد
4
23 ـ تثبیت حکم تحریف شده به دست عالمان یهود ، هدف آنان از ارجاع داوری به رسول خدا (صلی الله علیه و آله)
ان اوتیتم هذا فخذوه و إن لم تؤتوه فاحذروا
ارجاع داوری به رسول خدا(صلی الله علیه و آله) و نپذیرفتن قضاوت آن حضرت در صورت مخالفت حکم وی با اظهارات عالمان یهود، می رساند که هدف آنان از این ارجاع تنها تلاش برای یافتن امضای حکم تحریف شده بوده است.
90- ایمان اقلیت یهود
جلد
1
11 - عده بسیار اندکی از یهودیان ، معارف اسلام را باور کرده ، به پیامبر (صلی الله علیه و آله) ایمان می آوردند . *
فقلیلا ما یؤمنون
برداشت فوق بر اساس این احتمال است که «قلیلا» حال برای فاعل «یؤمنون» باشد; یعنی: «فما یؤمنون منهم
إلا نفر قلیل; پس ایمان نمی آورند از یهود مگر افرادی معدود». (اقتباس از مجمع البیان)
91- ایمان علمای یهود
جلد
3
2 ـ گرایش و ایمان برخی اهل کتاب و علمای یهود به جبت ( معبودی غیر از خدا ) و طاغوت
الم تر الی الذین اوتوا نصیباً من الکتب یؤمنون بالجبت و الطّاغوت
«جبت» در لغت به معنای هر چیزی است که در آن خیری نباشد و نیز به معبودی غیر از خدا گفته می شود.
92- ایمان یهود
جلد
1
9 - یهود ، تنها به اندکی از معارف الهی ایمان دارند .
فقلیلا ما یؤمنون
برداشت فوق مبتنی بر این است که «قلیلا» صفت برای مفعول مطلق محذوف باشد; یعنی، «ایماناً قلیلا». حرف «ما» تأکید این قلّت می باشد. قابل ذکر است که ایمان قلیل یا به معنای ضعف ایمان است و یا به معنای ایمان داشتن به بخش اندکی از دین و باور نداشتن به اکثریت آن.
جلد
1
15 - یهود و نصارا ، تنها به برخی از پیامبران ایمان داشتند .
لانفرق بین أحد منها
جمله «و ما أوتی النبیّون» دلالت بر لزوم ایمان به همه پیامبران دارد. بنابراین تأکید آن با جمله «و لانفرق ...» اشاره به این معنا دارد که مخاطبان; یعنی، یهود و نصارا به همه پیامبران ایمان ندارند.
جلد
3
25 ـ تنها اندکی از یهود به اسلام و پیامبر (صلی الله علیه و آله) ایمان خواهند آورد .
و لکن لعنهم اللّه بکفرهم فلا یؤمنون الّا قلیلا
جلد
4
1 ـ ایمان به خدا و قیامت و انجام عمل صالح ، شرط رهایی مسلمانان ، یهودیان ، صائبی ها و نصارا از هرگونه ترس و اندوه
إنّ الذین ءامنوا و الذین هادوا و الصبئون و النصری . .. و لا هم یحزنون
«صابئی» که مفرد «صابئون» است به کسی گفته می شود که آیین خویش را رها کرده و به آیینی دیگر گرویده باشد ; با توجه به این معنا می توان گفت مصداق مورد نظر از «الصبئون» در این آیه ـ به قرینه وقوع آن بین «الذین ءامنوا و الذین هادوا» «و النصری»، کسانی هستند که با ترک اسلام و یا یهودیت پذیرای آیین نصارا شده باشند.
93- ایمان یهود به تورات
جلد
1
26 - پایبندی گروهی از یهودیان عصر بعثت به تورات با عمل کردن به پیمان های الهی و پرهیز از کشتن و بیرون راندن همکیشان خود
فما جزاء من یفعل ذلک منکم
سیاق خطابهای گذشته اقتضا می کرد که جمله «فما جزاء . ..» بدین گونه ایراد شود: «فما جزاءکم بما تفعلون إلا خزی». این تغییر سیاق اشاره به این دارد که همه یهودیان مرتکب اعمال ناروای مذکور نشدند. من تبعیضیه در «منکم» مؤید این معناست.
94- ایمان یهود به خدا
جلد
1
6 - یهودیان ، مدعی اعتقاد به خدا ، قیامت و نعمت های اخروی هستند .
إن کانت لکم الدار الأخرة عند اللّه خالصة من دون الناس فتمنوا الموت
95- ایمان یهود به قیامت
جلد
1
6 - یهودیان ، مدعی اعتقاد به خدا ، قیامت و نعمت های اخروی هستند .
إن کانت لکم الدار الأخرة عند اللّه خالصة من دون الناس فتمنوا الموت
96- بخل یهود
جلد
3
5 ـ بخل شدید و انحصارطلبی یهودیان
فاذاً لا یؤتون النّاس نقیراً
ظاهراً منظور از کلمه «النّاس»، غیر یهودیان هستند ; به قرینه آیه بعد: «ام یحسدون النّاس»، بنابر این معنای جمله «فاذاً . .. » چنین می شود: یهودیان منافع دنیا را از دیگر مردمان دریغ می دارند و در انحصار خویش نگه می دارند.
جلد
4
5 ـ گرفتاری یهودیان به بخل و خودداری آنان از انفاق و یاری دیگران ، نفرین خداوند بر آنان
غلت ایدیهم
جمله «ینفق کیف یشاء» دلالت می کند که از مصادیق مورد نظر در نفرین الهی بر یهود (غلت ایدیهم) بسته بودن دست آنها از انفاق و بخیل گشتن آنهاست.
6 ـ یهود ، مردمی ناتوان ، درمانده و بخیل
غلت ایدیهم
جمله «غلت ایدیهم» چه اخبار باشد و چه نفرین، در هر صورت دلالت بر تحقق ناتوانی و یا بخل ورزی یهودیان دارد.
97- بدعت در یهود
جلد
6
22 ـ یهود و نصارا در قبل از اسلام ، مبتلا به تکالیفی مشقتبار و گرفتار در دام خرافات و بدعت های فراوان دینی بودند .
و یضع عنهم إصرهم و الأغلل التی کانت علیهم
جمع آوردن «اغلال» حکایت از گستردگی بدعتها و خرافات دارد.
98- بدعت علمای یهود
جلد
7
12 ـ از امام صادق ( ع ) درباره سخن خدا که فرمود : « اتخذوا أحبارهم و رهبانهم أرباباً من دون اللّه » روایت شده که فرمود : « و اللّه ما صلّوا لهم و لا صاموا و لکنهم أحلّوا لهم حراماً و حرّموا علیهم حلالا فاتّبعوهم ;
به خدا سوگند آنان برای احبار و راهبان نه نماز خواندند و نه روزه گرفتند ; ولی آن علما و صومعه داران، برای مردم حرام را حلال و حلال را حرام کردند و آنان پیروی کردند».
99- بدعتگذاری علمای یهود
جلد
1
5 - گروهی از عالمان یهود ، افکار تحریر یافته خویش را حقایقی ( معارف ، احکام و . . . ) از جانب خدا قلمداد نموده ، به مردم ارائه می کردند .
فویل للذین یکتبون الکتب بأیدیهم ثم یقولون هذا من عند اللّه
«بأیدیهم» (با دستهای خود)، تأکید بر این است که عالمان یهود آنچه را به عنوان کتاب الهی می نوشتند، ساخته و پرداخته خود آنان بود، همانند جمله های «یقولون بأفواههم» و «نظرته بعینی . ..» و ... .
6 - دستیابی به متاع های دنیوی ( مال ، ریاست ، وجاهت و . . . ) هدف عالمان یهود از ارائه خود ساخته ها به عنوان کتاب آسمانی
لیشتروا به ثمناً قلیلا
7 - عوام یهود ، خریداران تحریف ها و بدعت های عالمانشان
لیشتروا به ثمناً قلیلا
8 - گروهی از عالمان یهود ، مردمانی بدعتگذار و دین ساز بودند .
فویل للذین یکتبون الکتب بأیدیهم
10 - عالمان تحریفگر و بدعتگذار یهود ، زمینه سازان گمراهی مردم خویش
ثم یقولون هذا من عند اللّه لیشتروا به ثمناً قلیلا
جلد
1
2 - اندیشه یهود درباره عذاب قیامت ( نبود عذاب برای یهودیان جز روزی چند ) از بدعت های عالمان یهود
فویل للذین یکتبون الکتب . .. و قالوا لن تمسنا النار إلا أیاماً معدودة
جمله «و قالوا . ..» در ضمن اینکه عطف بر «قد کان فریق» در آیه 75 است، بیانگر مصداقی از «أمانی» در آیه 78 و مصداقی از «الکتاب» در آیه 79 می باشد. برداشت فوق به لحاظ وجه اخیر است.
100- بدعتگذاری یهود
جلد
2
3 ـ یهودیان ، بدعتگذار و دروغپردازانی سخت ستمگر
قل فاتوا بالتوریة . .. فمن افتری ... فاولئک هم الظالمون
101- برخورد یهود
جلد
3
8 ـ تبلیغات سوء یهود علیه احکام و دستورات اسلام ( انفاق )
و لا یحسبنّ الّذین . .. لقد سمع اللّه قول الّذین قالوا انّ اللّه فقیر و نحن اغنی
102- بطلان ادعای یهود
جلد
1
7 - یهودیان خود نیز بر بی پایه بودن ادعایشان ( تقدیر بهشت برای آنان ) واقفند .
إن کانت لکم الدار الأخرة . .. و لتجدنهم أحرص الناس
جمله های «لتجدنهم . ..» و «یود أحدهم ...» را می توان ناظر به ادعای یهود (إن کانت ... در آیه 94) دانست; یعنی، شما یهودیان از یکسو مدعی هستید که سرای آخرت از آن شماست و از سوی دیگر آرزوی ماندگار شدن در حیات دنیا را دارید، این نشان می دهد که خود شما نیز آن ادعا را باور ندارید.
103- بغض یهود
جلد
4
10 ـ کینه و دشمنی دایمی یهود و مسیحیان با یکدیگر تا روز قیامت
و لقد اخذ اللّه میثق بنی اسرءیل . .. العداوة و البغضاء إلی یوم القیمة
بنابر اینکه ضمیر در «بینهم» به یهود و نصارا برگردانده شود.
جلد
4
19 ـ یهودیان ، گرفتار کینه و دشمنی با یکدیگر تا روز قیامت
و القینا بینهم العدوة و البغضاء إلی یوم القیمة
20 ـ خداوند ، ایجاد کننده دشمنی و کینه در بین یهود
و القینا بینهم العدوة و البغضاء إلی یوم القیمة
21 ـ دشمنی و کینه یهود با یکدیگر ، کیفر و عقوبت دنیوی آنان
و القینا بینهم العدوة و البغضاء إلی یوم القیمة
23 ـ دشمنی و کینه توزی یهود با یکدیگر از پیامد های گرفتاری آنان به لعنت خدا و دوری از رحمت او
و لعنوا بما قالوا . .. و القینا بینهم العدوة و البغضاء إلی یوم القیمة
جمله «و القینا . ..» می تواند بیان پیامدی دیگر برای «لعنوا بما قالوا» باشد ; یعنی گرفتاری به لعنت الهی علاوه بر افزایش کفر و طغیان یهودیان، مایه گرفتاری آنان به دشمنی و کینه توزی با یکدیگر نیز گردید.
جلد
4
2 ـ هشدار خداوند به پیامبر (صلی الله علیه و آله) در مورد کینه توزی یهودیان و مشرکان نسبت به مؤمنان
لتجدن اشد الناس عدوة للذین ءامنوا الیهود و الذین اشرکوا
104- بهانه جویی یهود
جلد
3
21 ـ بهانه جویی یهود برای گریز از ایمان به پیامبر (صلی الله علیه و آله)
الّذین قالوا . .. فلم قتلتموهم ان کنتم صادقین
جمله «فلم قتلتموهم . .. »، می رساند که پیشنهاد آنان برای ایمان آوردن، بهانه ای بیش نبوده است.
24 ـ سرزنش یهود از سوی خداوند به جهت بهانه جویی و ادعا های واهی
الّذین قالوا انّ اللّه . .. فلم قتلتموهم ان کنتم صادقین
جلد
4
8 ـ غیر علمی شمردن تعالیم انبیا ، بهانه بی اساس یهود ، برای نپذیرفتن آنها
و قولهم قلوبنا غلف
مقصود یهودیان از اینکه می گفتند قلبهایمان آکنده از علم است، می تواند این باشد که تعالیم انبیا اگر دارای مبنایی علمی بود، قلبهای ما آن را درک می کرد و در خود جای می داد و چنین نتیجه می گرفتند که تعالیم انبیا ـ به دلیل نافذ نبودنش در قلبها ـ علمی نیست.
105- بهانه های یهود
جلد
1
7 - نازل نشدن قرآن بر بنی اسرائیل ، تنها دلیل و بهانه یهود برای ایمان نیاوردن به آن
إذا قیل لهم ءامنوا بما أنزل اللّه قالوا نؤمن بما أنزل علینا
106- بی پناهی یهود
جلد
3
2 ـ کارساز نبودن یاری هیچکس برای یهودیان ، معلول نقش نداشتن آنان در نظام هستی است .
فلن تجد له نصیراً. ام لهم نصیب من الملک
در برداشت فوق، جمله «ام لهم»، علت برای جمله «فلن تجد . ..» گرفته شده است.
107- بی تقوایی یهود
جلد
6
11 ـ یهودیان عصر بعثت بی هیچ ترس و پروایی از پیامبر (صلی الله علیه و آله) و مسلمانان ، پیمانهایشان را نقض می کردند .
و هم لایتقون
برای فعل «یتقون» چندین متعلق می توان لحاظ کرد ; از جمله ضمیر «ک» که خطاب به پیامبر(صلی الله علیه و آله) باشد و یا کلمه ای همانند «المؤمنین».
108- بی تقوایی یهود صدر اسلام
جلد
6
12 ـ جامعه یهود در عصر پیامبر (صلی الله علیه و آله) ، جامعه ای به دور از تقوا و پرهیزگاری *
و هم لایتقون
برداشت فوق بر این اساس است که متعلق «لایتقون»، اللّه باشد ; یعنی یهودیان ترسی از خداوند ندارند و تقوای الهی را رعایت نمی کنند.
13 ـ بی تقوایی یهودیان عصر بعثت عامل پیمان شکنی آنان
ینقضون عهدهم فی کل مرة و هم لایتقون
جمله حالیه «و هم لا یتقون» بیانگر ریشه پیمان شکنی یهودیان و به اصطلاح حال معلّله است.
109- بی تقوایی یهود کافر
جلد
6
10 ـ بی پروایی یهودیان کفرپیشه از پیمان شکنی های مکرر
و هم لایتقون
110- بی سوادی عوام یهود
جلد
1
2 - عوام یهود ، مردمی بی سواد که نه خواندن می دانستند و نه نوشتن آموخته بودند .
و منهم أمیون
«أمیون» (جمع أمی) است و أمی به کسی گفته می شود که نوشتن نمی داند. برخی از اهل لغت نخواندن را نیز در معنای «أمی» قید کرده اند.
6 - بی سوادی عوام یهود و آگاهی نداشتن آنان از تورات ، از دلایل نابجا بودن انتظار ایمان از آنها
أفتطمعون أن یؤمنوا لکم . .. و منهم أمیون لایعلمون الکتب إلا امانی
جمله «منهم أمیون» عطف بر «قد کان فریق . ..» در آیه «75» است. بنابراین آیه مورد بحث نیز بیانگر علت برای «أفتطمعون ...» می باشد.
111- بی عقلی یهود
جلد
18
16 - یهود ، مردمانی دور از اندیشه و خردورزی *
ذلک بأنّهم قوم لایعقلون
با توجه به بازگشت ضمیر «هم» به یهودیان، اسناد عدم تعقل به «قوم»; می تواند اشاره به خصوصیت این «قوم» داشته باشد.
112- بی منطقی یهود
جلد
1
8 - یهود و نصارا هیچ برهانی بر ادعای خویش ( اختصاص بهشت به خویشتن و محرومیت مسلمان از آن ) ندارند .
قل هاتوا برهنکم إن کنتم صدقین
«هات» (مفرد هاتوا) اسم فعل و به معنای عطا کن است. بنابراین «هاتوا برهانکم) یعنی، برهانتان را ارائه کنید.
جلد
1
7 - تعصب بی منطق یهود و نصارا در دفاع از آیین خویش و مقاومت در برابر اسلام
و لن ترضی عنک الیهود و لاالنصری حتی تتبع ملتهم . .. و لئن اتبعت أهواءهم
113- بینش علمای یهود
جلد
1
6 - ناتوانی مسلمانان از احتجاج علیه یهود در پیشگاه خدا ، توجیه عالمان یهود برای بازداری مردم خویش از بازگویی و نشر صفات پیامبر موعود
أتحدثونهم بما فتح اللّه علیکم لیحاجوکم به عند ربکم
8 - پیشوایان یهود ، بازگویی صفات پیامبر موعود و اعتراف به حقانیت او را ، نشانه بی خردی بازگو کننده می شمردند .
أتحدثونهم . .. أفلا تعقلون
11 - حفظ منافع قوم و جامعه یهود ، برتر از اعتراف به باور ها و عقاید دینی در دیدگاه عالمان و پیشوایان آنان
أتحدثونهم بما فتح اللّه علیکم . .. أفلا تعقلون
12 - پیشوایان و عالمان یهود ، اعتراف به حقایق دینی و معارف الهی را ، در صورتی که مخدوش کننده منافع قومی آنان گردد ، ناروا و برخاسته از بی خردی می دانستند .
أتحدثونهم بما فتح اللّه علیکم . .. أفلا تعقلون
جلد
1
5 - گروهی از عالمان یهود ، افکار تحریر یافته خویش را حقایقی ( معارف ، احکام و . . . ) از جانب خدا قلمداد نموده ، به مردم ارائه می کردند .
فویل للذین یکتبون الکتب بأیدیهم ثم یقولون هذا من عند اللّه
«بأیدیهم» (با دستهای خود)، تأکید بر این است که عالمان یهود آنچه را به عنوان کتاب الهی می نوشتند، ساخته و پرداخته خود آنان بود، همانند جمله های «یقولون بأفواههم» و «نظرته بعینی . ..» و ... .
114- بینش عوام یهود
جلد
1
7 - عوام یهود ، خریداران تحریف ها و بدعت های عالمانشان
لیشتروا به ثمناً قلیلا
115- بینش یهود
جلد
1
3 - یهودیان ، ناتوانی خویش را از پذیرش اسلام ، برخاسته از فطرت و خلقت خویش پنداشته ، خود را معذور می دانستند .
و قالوا قلوبنا غلف
جمله «لعنهم اللّه یکفرهم» (خدا یهودیان را بسزای کفرشان لعنتشان کرده است) با جمله تفریع شده بر آن (فقلیلا ما یؤمنون; و لذا کمتر ایمان می آورند) به خوبی می رساند که: ادعای یهود مبنی بر ناتوانی از درک معارف اسلام ادعای صحیحی است. بنابراین کلمه «بل» رد معنای مطابقی «قلوبنا غلف» نیست; بلکه نفی معنایی است که می توان گفت مقصود اصلی یهودیان بوده و آن معذور بودن به خاطر درک نکردن است.
جلد
1
48 - ترجیح منافع دنیوی بر منافع اخروی ، در دیدگاه یهودیان ساحر
لقد علموا لمن اشتریه ماله فی الأخرة من خلق و لبئس ماشروا به أنفسهم لو کانوا یعلم
کسی که بداند با دستیابی به منافعی نامشروع، آخرت خویش را از دست داده است (لقد علموا . ..) ولی در عین حال به زیانباری این داد و ستد اعتقاد نداشته باشد (لو کانوا یعلمون)، معلوم می شود وی منافع دنیوی را بر آخرت ترجیح می دهد.
116- پاداش یهود مؤمن
جلد
1
1 - مسلمانان ، یهودیان ، نصرانی ها و صابئان ، در صورت داشتن ایمان راستین به خدا و باور به قیامت و انجام عمل صالح ، از پاداشی گران قدر برخوردار خواهند شد .
إن الذین ءامنوا . .. فلهم أجرهم عند ربهم
مراد از «الذین ءامنوا» مسلمانان هستند. درباره آیین صابئی نظرات مختلفی ایراد شده است. علامه طباطبایی پس از بیان اقوال گوناگون، تأیید می کنند که آیین صابئی، آیینی ممزوج از دین یهود، مجوس و حرانیّه بوده است.
117- پرسش محمد(صلی الله علیه و آله) از یهود
جلد
6
5 ـ توجه دادن یهودیان به فرجام شوم مخالفت با فرمان های الهی ، هدف از پرسش پیامبر (صلی الله علیه و آله) از یهودیان درباره مردم ایله
و سئلهم عن القریة التی کانت حاضرة البحر
118- پندار یهود
جلد
3
19 ـ یهودیان تحریفگر ـ به پندار خیر و صلاح خویش ـ در صدد آزار رساندن به پیامبر (صلی الله علیه و آله) و ضربه زدن به اسلام بودند .
من الذین هادوا . .. لکان خیراً لهم و اقوم
119- پیروزی یهود
جلد
1
7 - پیروزی بر کافران در پرتو قرآن و بعثت پیامبر (صلی الله علیه و آله) ، آرمان یهودیان پیش از بعثت
و کانوا من قبل یستفتحون علی الذین کفروا
از معانی «فتح» نصرت و پیروزی است. «استفتاح» به معنای طلب پیروزی است. آمدن فعل مضارع (یستفتحون) قرین «کان» و مانند آن دلالت بر استمرار در زمان گذشته دارد. ارتباط جمله «و کانوا ...» با قبل و بعد اقتضا می کند که: این پیروزی طلبی در ارتباط با نزول قرآن و بعثت پیامبر(صلی الله علیه و آله) مطرح باشد. بنابراین «و کانوا ...»; یعنی، یهودیان پیش از بعثت از زمانهایی دور در انتظار نزول قرآن و بعثت پیامبر(صلی الله علیه و آله) بودند تا در سایه آن بر کافران پیروز شوند.
120- پیروی از یهود
جلد
8
6ـ خداوند پیامبر (صلی الله علیه و آله) را از پیروی آرا و عقاید یهود و نصارا برحذر داشت .
و لـئن اتبعت أهواءهم . .. مالک من الله من ولیّ ولاواق
121- پیشگویی جنگ با یهود
جلد
18
4 - خبردادن خداوند از درگیری های آینده کافران ( یهود ) با مؤمنان ، از درون دژ ها و از پس دیوار های بلند
لایقـتلونکم جمیعًا إلاّ فی قرًی محصّنة أو من وراء جدر
با توجه به معنای مضارع (یقاتلون)، مطلب بالا قابل برداشت است.
122- پیشگویی علمای یهود
جلد
13
2 - پیشگویی علمای یهود و نصارا ، در باره آمدن قرآن و ظهور پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله)
أوَلم یکن لهم ءایة أن یعلمه علمـؤا بنی إسرءیل
برداشت یاد شده با توجه به این نکته است که صرف آگاهی و اطلاع علمای بنی اسرائیل تا زمانی که اطلاعات خود را در اختیار دیگران قرار نداده اند، نمی تواند آیه و نشانه باشد.
123- پیه گاو در یهود
جلد
5
2 ـ خوردن گوشت حیوانات ناخن دار و پیه گاو و گوسفند برای یهود از آغاز حرام نبوده است.
و علی الذین هادوا حرمنا . .. ذلک جزینهم ببغیهم
124- پیه گوسفند در یهود
جلد
5
2 ـ خوردن گوشت حیوانات ناخن دار و پیه گاو و گوسفند برای یهود از آغاز حرام نبوده است.
و علی الذین هادوا حرمنا . .. ذلک جزینهم ببغیهم
125- تاریخ یهود
جلد
1
1 - یهودیان ، در طول تاریخ خویش عهد ها و پیمانهایی را با خدا و پیامبران بسته بودند .
أو کلما عهدوا عهداً
جمله «کلما عاهدوا . ..» (هرگاه عهدی می بندند) دلالت بر عهدها و پیمانهای متعدد دارد. قرینه هایی همانند «بل أکثرهم لایؤمنون» دلالت بر آن دارد که مراد از عهدهای مطرح شده در آیه، عهدهایی است که یهود با خدا و پیامبران داشتند.
2 - تاریخ یهود ، آکنده از عهدشکنی و بی اعتنایی به پیمان های الهی است .
أو کلما عهدوا عهداً نبذه فریق منهم
«نبذ» به معنای انداختن و رها کردن است و در آیه شریفه کنایه از شکستن و نقض کردن می باشد.
جلد
3
14 ـ احتجاج پیامبر (صلی الله علیه و آله) با یهود بر اساس تاریخ گذشته آنان
قل قد جآءکم رسل من قبلی . .. فلم قتلتموهم
جلد
4
7 ـ ورود به بیت المقدس و سجده به درگاه الهی در آن هنگام ، فرمان خداوند به یهودیان عصر موسی ( ع )
و قلنا لهم ادخلوا الباب سجداً
جلد
4
13 ـ بقای یهودیان تا روز قیامت
فاغرینا بینهم العداوة و البغضاء إلی یوم القیمة
برداشت فوق بر این مبناست که ضمیر در «بینهم» به یهود و نصارا برگردانده شود.
جلد
6
2 ـ یهودیان ساکن در آبادی ایله واقع در ساحل دریای سرخ ، حکم تعطیلی روز شنبه را با ماهیگیری در آن روز نقص می کردند .
و سئلهم عن القریة التی کانت حاضرة البحر إذ یعدون . .. إذ تأتیهم حیتانهم
«ال» در «البحر» عهد ذهنی است و چنانچه مفسران گفته اند اشاره به دریای سرخ دارد. مراد از «القریة»، بنابر آنچه میان اهل تفسیر معروف است، آبادی ایله (شهری بین شام و مصر) می باشد.
11 ـ خداوند برای امتحان یهودیان ایله ، ماهیان را در روز شنبه به طرف ساحل سوق می داد و در روز های دیگر از ساحل دور می ساخت .
إذ تأتیهم حیتانهم یوم سبتهم شرعاً و یوم لایسبتون لا تأتیهم کذلک نبلوهم
چون حکم تعطیلی روز شنبه برای همه یهود بود، نه مخصوص مردم ایله، معلوم می شود آنچه خداوند برای مردم آن سامان پیش آورد تا آنان را بیازماید، همان آمدن ماهیان در روز شنبه و کمیاب شدنشان در روزهای دیگر بود، نه اصل تحریم کار در روز شنبه. لذا مشارالیه «ذلک» وضعیت بیان شده برای ماهیان است.
جلد
6
1 ـ یهودیان ساکن در ایله متشکل از سه گروه بودند : تجاوزگران فاسق ، صالحان موعظه گر و نهی کننده از منکرات ، تارکان نهی از منکر .
إذ قالت أمة منهم لم تعظون قوماً
مقصود از موعظه، به دلیل «الذین ینهون عن السوء» در آیه بعد، نهی از منکر است.
جلد
6
1 ـ خداوند جامعه یهود را گروه گروه کرد و در پهنه گیتی پراکنده ساخت .
و قطّعنهم فی الأرض أمماً
«أمماً» هم می تواند مفعول دوم برای «قطعناهم» باشد، که در این صورت در «قطّعنا» معنای «تصییر» تضمین شده است، و هم می تواند حال برای ضمیر «هم» در «قطّعناهم» باشد.
3 ـ برخی از امت های پراکنده شده یهود ، مردمی صالح و گروههایی از آنان ناصالح هستند .
منهم الصلحون و منهم دون ذلک
«دون» به معنای غیر می باشد و «ذلک» اشاره است به صالح که از «الصلحون» به دست می آید، یعنی: «منهم غیر صالحین».
4 ـ خداوند امت های یهود را گاهی با اعطای نعمت ها و آسایش ها و زمانی با گرفتار ساختن به سختی ها و ناخوشایندی ها آزمود .
و بلونهم بالحسنت و السیئات
مراد از ضمیر مفعولی در «بلوناهم» می تواند همه یهود، صالحان و ناصالحان، باشد و می تواند مراد از آن تنها ناصالحان ایشان باشد. برداشت فوق بر اساس احتمال اول است.
جلد
6
1 ـ تاریخ یهود ، شاهد نسلهایی دنیاگرا و معصیتکار
فخلف من بعدهم خلف ورثوا الکتب یأخذون عرض هذا الأدنی و یقولون
2 ـ دنیاگرایان یهود ، علی رغم ادعای اعتقاد به تورات و دسترسی به آن ، از راه های نامشروع به مال و منال دنیا چنگ می زدند .
ورثوا الکتب یأخذون عرض هذا الأدنی و یقولون سیغفر لنا
جمله «ورثوا الکتب» (تورات را به ارث بردند) اشاره به دو معنا دارد که هر دو در سرزنش دنیاگرایان یهود دخیل است: دسترسی به تورات داشتند ; مدعی اعتقاد به آن بودند.
23 ـ تاریخ یهود شاهد عالمانی دنیاگرا و بی تقوا *
خلف ورثوا الکتب یأخذون عرض هذا الأدنی . .. و الدار الأخرة خیر للذین یتقون
جمله «ورثوا الکتب»، هم می تواند ناظر به این باشد که یهودیان مورد بحث مردمی بودند که تورات نسل به نسل به آنها رسیده و در دسترس آنان بود، و هم می تواند حاکی از آگاهی کافی آنها به تورات و محتوای آن باشد. برداشت فوق بر اساس احتمال دوم است.
جلد
6
4 ـ گروهی از یهودیان نسل های پیشین ، بر خلاف دنیاگرایان ایشان ، به محتوای تورات و میثاق های آن پایبند بودند و نماز را به پا داشتند .
و الذین یمسکون بالکتب و أقاموا الصلوة
جلد
9
2- تنها یهود از میان سایر امت ها ، موظف به انجام تکالیفی فزون تر و دشوارتر بودند .
و علی الذین هادوا حرّمنا
جار و مجرور «علی الذین» متعلق به فعل «حرّمنا» است و تقدیم آن بر فعل مفید حصر است.
جلد
9
7- اختلاف یهود درباره روز تعطیلی ، اختلافی دامنه دار و بی فرجام
و إن ربّک لیحکم بینهم یوم القیـمة فیما کانوا فیه یختلفون
برداشت فوق، مبتنی بر این نکته است که ضمیر «فیه» به «سبت» برگردد. گفتنی است فعل مضارع «یختلفون» همراه با فعل «کانوا» دلالت بر استمرار و دوام مضمون آن دارد.
8- اختلافات یهود درباره دین حق و صراط مستقیم ، اختلافاتی دامنه دار و بی فرجام است .
و إن ربّک لیحکم بینهم یوم القیـمة فیما کانوا فیه یختلفون
برداشت فوق، مبتنی بر این نکته است که ضمیر «فیه» به ابراهیم(ع) و دین او برگردد.
جلد
17
5 - یهودیان ، گرفتار اختلافات پردامنه مذهبی در عصر بعثت عیسی ( ع )
لأُبیّن لکم بعض الذی تختلفون فیه
جلد
17
3 - یهودیان در عصر عیسی ( ع ) ، گرفتار شرک در ربوبیت و دور ماندن از پرستش پروردگار یگانه
إنّ اللّه هو ربّی و ربّکم فاعبدوه
از تأکید عیسی(ع) بر ربوبیت الهی، مطلب بالا استفاده می شود.
جلد
17
14 - اختلاف یهود درباره رسالت پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله) اختلافی ریشه دار و دیرپا *
و ءاتینـهم بیّنـت من الأمر . .. فیما کانوا فیه یختلفون
در صورتی که «الأمر» اشاره به رسالت پیامبراکرم(صلی الله علیه و آله) داشته باشد; اختلاف مستمری که از «کانوا فیه یختلفون» استفاده می شود، ریشه دار بودن اختلافات آنان را درباره رسالت پیامبراکرم(صلی الله علیه و آله) می رساند.
126- تبعیت از یهود
جلد
1
15 - پیامبر (صلی الله علیه و آله) موظف به پرهیز از پیروی یهود و نصارا و ردّ آرای نفسانی ایشان
و لئن اتبعت اهواءهم . .. إنک إذاً لمن الظلمین
127- تبعیت یهود از شیاطین
جلد
1
12 - فعالیت یهودیان عصر سلیمان علیه حکومت وی ، با پیروی از افسون شیاطین *
واتبعوا ما تتلوا الشیطین علی ملک سلیمن
برداشت فوق بر این اساس است که فاعل «اتبعوا» یهودیان عصر سلیمان باشند.
128- تبعیت یهود از علمای یهود
جلد
7
1 ـ تسلیم و اطاعت بی چون و چرای یهود و نصارا در برابر احبار و راهبان ( پیشوایان دینی ) خویش
اتخذوا أحبارهم و رهبنهم أرباباً
«اتخاذ رب» کنایه از تسلیم و اطاعت بی چون و چراست.
جلد
7
4 ـ اطاعت محض و تبعیت کورکورانه یهود و نصارا از احبار و راهبانشان ، در راستای مبارزه با قرآن و اسلام
اتخذوا أحبارهم و رهبنهم أرباباً . .. یریدون أن یطفئوا نور اللّه بأفوههم
129- تبعیت یهود از ماروت
جلد
1
17 - یهودیان ، تعالیم هاروت و ماروت را دنبال کرده و آنها را در جهت مبارزه با پیامبر به کار گرفتند .
اتبعوا ما تتلوا . .. و ما أنزل علی الملکین ببابل هروت و مروت
«ما أنزل» عطف بر «ما تتلوا . ..» است; یعنی: اتبعوا ما تتلوا الشیاطین و اتبعوا ما أنزل علی الملکین.
130- تبعیت یهود از هاروت
جلد
1
17 - یهودیان ، تعالیم هاروت و ماروت را دنبال کرده و آنها را در جهت مبارزه با پیامبر به کار گرفتند .
اتبعوا ما تتلوا . .. و ما أنزل علی الملکین ببابل هروت و مروت
«ما أنزل» عطف بر «ما تتلوا . ..» است; یعنی: اتبعوا ما تتلوا الشیاطین و اتبعوا ما أنزل علی الملکین.
131- تبلیغ یهود
جلد
1
9 - تلاش تبلیغاتی یهود و نصارا علیه اسلام و قرآن
ودّ کثیر من أهل الکتب لو یردونکم من بعد إیمنکم کفاراً
جلد
7
1 ـ تلاش بی امان یهود و نصارا ، با هدف خاموش کردن نور الهی ( قرآن ) ، با سخنان و تبلیغات خود
یریدون أن یطفئوا نور اللّه بأفوههم
ضمیرهای جمع در «یریدون»، «یطفئوا» و «بأفواههم» به یهود و نصارا (الذین أوتوا الکتاب) بازمی گردد. قید «بأفواههم» (با سخنان خویش) می رساند که: اهل کتاب برای انحراف افکار عمومی علیه قرآن و اسلام، دست به تبلیغات نادرست می زدند.
2 ـ موضع گیری ها و تبلیغات سوء یهود و نصارا ، علیه اسلام به مثابه پفی ناچیز در مقابل نور فروزنده و جاودان الهی
یریدون أن یطفئوا نور اللّه بأفوههم
132- تبلیغ یهود علیه اسلام
جلد
1
6 - تلاش های تبلیغی اهل کتاب ( یهود و نصارا ) بر ضد احکام اسلام ، ایجاد کننده زمینه های شک و تردید در اذهان مسلمانان صدر اسلام
الحق من ربک فلاتکونن من الممترین
بر حذر داشتن مسلمانان از شک و تردید، با فعل «فلاتکونن» - که مقرون به نون تأکید است - گویای این معناست که: زمینه های شک و تردید در مسلمانان به وجود آمده بود. از آیات قبل می توان فهمید که
مخالفتهای اهل کتاب منشأ این تردیدها بوده است.
133- تجاوزگری یهود
جلد
3
12 ـ عصیان یهود و تعدّی و تجاوز مستمر آنان ، موجب ذلت ، درماندگی و گرفتاری آنان به غضب الهی
ضربت علیهم الذّلّة . .. ذلک بما عصوا و کانوا یعتدون
بنابر اینکه «ذلک بما عصوا»، اشاره به ذلّت و . .. باشد.
16 ـ کفر ، جنایت و تجاوز ، سیره دائمی اهل کتاب ( یهود )
ذلک بانّهم کانوا یکفرون بئایت اللّه و یقتلون . .. و کانوا یعتدون
فعل مضارع پس از فعل ماضی از ماده «کَوْنْ» دلالت بر استمرار دارد.
17 ـ عصیان اهل کتاب ( یهود ) و تجاوز مداومشان ، باعث کفرشان به آیات الهی و کشتن پیامبران
ذلک بانّهم کانوا یکفرون بئایت اللّه . .. ذلک بما عصوا و کانوا یعتدون
بنابر اینکه مشارالیه «ذلک بما عصوا»، کفر به آیات الهی و کشتن پیامبران باشد.
جلد
5
9 ـ یهود، مردمی تجاوز پیشه بودند.
و علی الذین هادوا . .. ذلک جزینهم ببغیهم
11 ـ تجاوز پیشگی یهود در تاریخ، خبری راست و عین حقیقت است.
ذلک جزینهم ببغیهم و إنا لصدقون
12 ـ حلیت نخستین برخی از حیوانات و تحریم آن به واسطه تجاوزگری بر یهودیان، خبری راست و مطابق واقع از جانب خداوند است.
علی الذین هادوا . .. ذلک جزینهم ببغیهم و إنا لصدقون
134- تجاوزگری یهود ایله
جلد
6
4 ـ یهودیان عصر بعثت آگاه به تجاوزگری همدینان یهودی خویش در ایله و سرگذشت شوم آنان
و سئلهم عن القریة التی کانت حاضرة البحر
135- تحجّر یهود
جلد
3
17 ـ خرافه گویی و جمود و تحجر یهود *
الّذین قالوا انّ اللّه عهد الینا الّا نؤمن لرسول حتی یاتینا بقربان تأکله النّار
1 ـ ظاهر جمله «الّا نؤمن لرسول»، این است که خداوند به ما دستور داده به کسی که فلان معجزه خاص را ندارد، ایمان نیاوریم، هر چند حقیقتاً پیامبر باشد. چون نگفتند «الّا نؤمن لمدعی الرّسالة»، و این معنا که به فرض نبوت، ایمان نیاورید اگر فلان معجزه خاص را نداشت، خرافه ای بیش نیست. 2 ـ بر فرض که چنین عهدی باشد، آنان باید بیندیشند که قربانی کذایی، معجزه ای است برای کشف صادق از کاذب، نه اینکه موضوعیّت داشته باشد و اصرار به این معنا حاکی از جمود و تحجّر یهود است.
136- تحریفگری علمای یهود
جلد
3
1 ـ عالمان یهود ، تحریف کننده حقایق و سخنها
من الذین هادوا یحرّفون الکلم عن مواضعه
«کلم» (جمع کلمه) به معنای سخن است که به مناسبت مورد، حقایقی است که تحریف آن در گمراه ساختن مسلمانان مؤثر بوده است.
2 ـ تحریف و تفسیر نابجای تورات از سوی عالمان یهود *
من الذین هادوا یحرّفون الکلم عن مواضعه
برخی برآنند که مراد از «الکلم» تورات است و تحریف در این آیه به معنای تفسیر غلط است و نه تغییر الفاظ و جملات ; به دلیل «عن مواضعه». چون با تفسیر غلط، جمله از موضع و موقعیّت خود خارج می شود.
3 ـ تحریف و تفسیر ناصواب گفته ها ، از روش های عالمان یهود برای گمراه ساختن مسلمانان
و یریدون ان تضلوا السبیل . .. من الذین هادوا یحرّفون الکلم
هدف از تحریف و تفسیر ناصواب سخنان از سوی عالمان یهود، به دلیل «ان تضلوا»، گمراه ساختن مسلمانان است.
جلد
4
11 ـ یهودیان و منافقان شتابنده در کفر ، پذیرای سخنان نادرست و سر به فرمانِ سران و عالمان تحریفگر یهود
سمعون للکذب سمعون لقوم ءاخرین لم یأتوک یحرفون الکلم
برداشت فوق بر این مبناست که «سمعون . ..»، علاوه بر توصیف یهودیان، وصف منافقان نیز باشد، و «للکذب» و «لقوم» مفعول به برای «سمعون» باشد. بنابراین معنای «سمعون للکذب» که دارای لحنی مذمت آمیز است، چنین می شود: آنان پذیرای سخنان دروغ هستند، و «سمعون لقوم ءاخرین»، یعنی شنوای دستورات دیگران و مطیع آنانند.
14 ـ دروغ پذیری برخی منافقان و یهودیان و پیروی آنان از عالمان تحریفگر ، فلسفه نهی خداوند از تأسف پیامبر (صلی الله علیه و آله) بر کفرورزی آنان
لایحزنک الذین یسرعون . .. سمعون للکذب سمعون لقوم ءاخرین
«سمعون» خبر برای ضمیر محذوفی است که به «الذین قالوا» و «الذین هادوا» بر می گردد (هم سماعون) و این جمله، بیانگر علت نهی خداوند از تأسف بر کفر منافقان و یهودیان است.
15 ـ منافقان و یهودیان شتابنده در کفر ، مردمی دروغ پرداز ، جاسوس و فرمانبردار سران و عالمان تحریفگر یهود
سمعون للکذب سمعون لقوم ءاخرین لم یأتوک یحرفون الکلم
برداشت فوق بر این مبناست که «للکذب» و «لقوم» مفعول له برای «سمعون» باشد. بنابراین «سمعون للکذب»، یعنی سخنان تو را می شنوند تا بر تو دروغ ببندند و شایعه سازی کنند و «سمعون لقوم ءاخرین»، یعنی آنان جاسوس دیگرانند و سخنان تو را برای دیگران می شنوند.
22 ـ سفارش عالمان یهود به فرستادگان خویش مبنی بر پذیرش حکم پیامبر (صلی الله علیه و آله) به شرط موافقت آن با حکم تحریف شده آنان
سمعون لقوم ءاخرین لم یأتوک . .. ان اوتیتم هذا فخذوه و إن لم تؤتوه فاحذروا
«هذا» اشاره به حکمی است که عالمان یهود آن را ابراز می داشتند و جمله «یحرفون الکلم» می رساند که حکمی تحریف شده بوده است.
23 ـ تثبیت حکم تحریف شده به دست عالمان یهود ، هدف آنان از ارجاع داوری به رسول خدا (صلی الله علیه و آله)
ان اوتیتم هذا فخذوه و إن لم تؤتوه فاحذروا
ارجاع داوری به رسول خدا(صلی الله علیه و آله) و نپذیرفتن قضاوت آن حضرت در صورت مخالفت حکم وی با اظهارات عالمان یهود، می رساند که هدف آنان از این ارجاع تنها تلاش برای یافتن امضای حکم تحریف شده بوده است.
25 ـ امتناع عالمان تحریفگر یهود از رویارویی با رسول خدا (صلی الله علیه و آله) ، از ترس افشای دروغ ها و تحریفهایشان *
سمعون لقوم ءاخرین لم یأتوک یحرفون الکلم من بعد مواضعه
26 ـ تحریف تورات از سوی عالمان یهود با جابجایی کلمات و جملات و احکام آن
یحرفون الکلم من بعد مواضعه
جلد
4
3 ـ عوام یهود ، قبول کننده تحریفات صورت گرفته به دست عالمان آنها *
سمعون للکذب
چنانچه «سمعون» وصف عوام یهود باشد، مراد از «کذب» به قرینه «یحرفون» تحریفاتی خواهد بود که به دست عالمان یهود صورت می گیرد و شنیدن تحریف به معنای قبول کردن آن است.
4 ـ نیل به متاع دنیا ، انگیزه عالمان یهود در تحریف حقایق تورات و احکام آن
یحرفون الکلم من بعد مواضعه . .. اکلون للسحت
جلد
1
7 - تحریف معنوی تورات از سوی عالمان یهود
ثم یحرفونه من بعد ما عقلوه
تناسب مسائل یاد شده در آیه مورد بحث با عالمان و نیز طایفه مقابل آنان، یعنی «أمیون» - که در آیه 78 بیان شده - دلالت بر این دارد که: مراد از «فریق منهم» عالمان بنی اسرائیل و یهود می باشد. «من بعد ما عقلوه» (پس از آنکه کلام خدا را می فهمیدند تحریفش می کردند) اشاره به آن دارد که مراد از تحریف، تحریف معنوی است.
8 - عالمان یهود از روی عمد و با آگاهی و توجه ، سخنان خدا را تحریف می کردند .
ثم یحرفونه من بعد ما عقلوه و هم یعلمون
برداشت فوق بر این اساس است که مفعول «یعلمون» تحریف کلام خدا باشد; یعنی: «و هم یعلمون أنهم یحرفونه». احتمالات دیگری نیز گفته شده که به برخی از آنها اشاره خواهد شد.
9 - تحریف کلام الهی از سوی عالمان یهود ، دلیل نبود زمینه های ایمان در آنان
أفتطمعون أن یؤمنوا لکم و قد کان فریق منهم . .. من بعد ما عقلوه
جمله حالیه «و قد کان . ..» بیانگر علتی برای نفی امید از ایمان آوردن یهود است.
جلد
1
5 - گروهی از عالمان یهود ، افکار تحریر یافته خویش را حقایقی ( معارف ، احکام و . . . ) از جانب خدا قلمداد نموده ، به مردم ارائه می کردند .
فویل للذین یکتبون الکتب بأیدیهم ثم یقولون هذا من عند اللّه
«بأیدیهم» (با دستهای خود)، تأکید بر این است که عالمان یهود آنچه را به عنوان کتاب الهی می نوشتند، ساخته و پرداخته خود آنان بود، همانند جمله های «یقولون بأفواههم» و «نظرته بعینی . ..» و ... .
7 - عوام یهود ، خریداران تحریف ها و بدعت های عالمانشان
لیشتروا به ثمناً قلیلا
10 - عالمان تحریفگر و بدعتگذار یهود ، زمینه سازان گمراهی مردم خویش
ثم یقولون هذا من عند اللّه لیشتروا به ثمناً قلیلا
جلد
5
16 ـ عالمان یهود با پنهان کردن بسیاری از معارف تورات آن را تحریف کردند.
تجعلونه قراطیس تبدونها و تخفون کثیرا
کتمان بسیاری از نوشته های تورات از دید و اطلاع مردم طبیعتاً منجر به فراموش شدن آن قسمتها می شود و در نتیجه کتاب آسمانی به شکل ناقص در اختیار مردم قرار می گیرد که این خود نوعی تحریف است.
137- تحریفگری یهود
جلد
1
12 - گروهی از یهودیان ، قرآن ( کلام خدا ) را می شنیدند ، آن را به خوبی می فهمیدند و به تحریف معانی و مفاهیم آن اقدام می کردند .
و قد کان فریق منهم یسمعون کلم اللّه ثم یحرفونه من بعد ما عقلوه
برداشت فوق بر اساس این احتمال است که مراد از «کلام اللّه» در آیه مورد بحث، قرآن باشد.
جلد
1
5 - یهود و نصارا ، آیین الهی خویش را تحریف کرده ، احکام و معارف الهی را با امور غیر دینی آمیخته بودند .
قولوا ءامنا باللّه . .. و ما أوتی موسی و عیسی
چون خطاب آیه، به یهود و نصاراست و آنان خویشتن را پیروان حضرت موسی و عیسی می شمرند، مقتضای کلام این بود که به جای «و ما أوتی موسی و عیسی» گفته شود «و ما أوتیتم». این جایگزینی اشاره به این نکته دارد که: احکام و معارفی که بر موسی و عیسی(ع) نازل شد، همانی نیست که در اختیار یهود و نصاراست.
جلد
1
6 - تحریف تاریخ انبیا از سوی یهود و نصارا
أم تقولون إن إبراهیم و إسمعیل . .. کانوا هوداً أو نصری
جلد
1
11 - یهود و نصارا آیین الهی خویش را با آرایی برخاسته از هوا های نفسانی ، آمیخته بودند .
و لئن اتبعت اهواءهم
مقصود از «أهواءهم» (آرای برخاسته از هواهای نفسانی) آیین و مرام دینی یهود و نصاراست; زیرا مبارزه آنان با پیامبر(صلی الله علیه و آله) و اهل ایمان بر سر باورها و احکام دینی بوده است و از آنجا که آیین اهل کتاب، آیینی الهی بوده ولی در آیه شریفه از آن به هواهای نفسانی تعبیر شده، برداشت فوق به دست می آید.
جلد
2
4 ـ عالمان یهود ، دارای اهداف دنیوی در کتمان و تحریف عهد خدا ( حقایق مربوط به پیامبر (صلی الله علیه و آله) )
انّ الّذین یشترون بعهد اللّه و ایمانهم
با توجّه به شأن نزول، مقصود از «عهد اللّه»، حقایق مربوط به پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) در تورات است که به دست عالمان یهود تحریف گشته.
جلد
2
1 ـ ادعای یهود مبنی بر تحریم برخی از خوردنی ها افترای آنان بر خداوند
کل الطعام کان . .. فمن افتری علی اللّه الکذب
جلد
3
4 ـ تحریف و تحلیل ناصواب گفته ها ، نمونه ای از دشمنی یهود با مسلمانان
و اللّه اعلم باعدائکم . .. یحرّفون الکلم عن مواضعه
جمله «یحرفون . .. » پس از بیان دشمنی یهود، به منزله دلیل و نشانه ای برای اثبات عداوت عالمان یهود نسبت به مسلمانان است.
19 ـ یهودیان تحریفگر ـ به پندار خیر و صلاح خویش ـ در صدد آزار رساندن به پیامبر (صلی الله علیه و آله) و ضربه زدن به اسلام بودند .
من الذین هادوا . .. لکان خیراً لهم و اقوم
22 ـ تحریفگری ، استهزا و طعن یهود نسبت به اسلام و پیامبر (صلی الله علیه و آله) ، نمودی از کفر آنان
من الذین هادوا یحرّفون . .. سمعنا و عصینا ... لعنهم اللّه بکفرهم
جلد
4
11 ـ تحریف تورات ، توسط بنی اسرائیل ( یهود )
یحرفون الکلم عن مواضعه
«کلم» جمع «کلمه» به معنای سخن است و مصداق بارز و مورد نظر آن، تورات می باشد. گفتنی است که مراد از بنی اسرائیل، به قرینه آیه بعد، یهودیان هستند.
جلد
4
17 ـ شایعه سازی برخی از منافقان و یهودیان و جاسوسی آنان برای تحریفگران یهود ، فلسفه بازداشتن پیامبر (صلی الله علیه و آله) از اندوه بر کفرورزی آنان
لایحزنک الذین یسرعون . .. سمعون للکذب سمعون لقوم ءاخرین
45 ـ پیشتازی در کفر ، تحریفگری ، دروغپردازی و جاسوسی ، نمودی از خواری و رسوایی منافقان و یهودیان در دنیا
یسرعون فی الکفر . .. لهم فی الدنیا خزی
رسوایی یهودیان و منافقان، که «لهم فی الدنیا خزی» بیانگر آن است، می تواند همان رذایلی باشد که در آیه مطرح شده است. زیرا این رذایل یا خود رسوایی است و یا موجب رسوایی انسان در جامعه خواهد شد.
138- تحریم حلالها بر یهود
جلد
9
139- تحریم حیوانات در یهود
جلد
5
5 ـ تحریم کامل برخی از حیوانات و تحریم بخشهایی از گاو و گوسفند بر یهود، سزای تجاوزگری آنان بود.
و علی الذین هادوا حرمنا . .. ذلک جزینهم ببغیهم
«بغی» به معنای تجاوز و تعدی است. (لسان العرب).
12 ـ حلیت نخستین برخی از حیوانات و تحریم آن به واسطه تجاوزگری بر یهودیان، خبری راست و مطابق واقع از جانب خداوند است.
علی الذین هادوا . .. ذلک جزینهم ببغیهم و إنا لصدقون
140- تداوم اختلاف یهود
جلد
9
7- اختلاف یهود درباره روز تعطیلی ، اختلافی دامنه دار و بی فرجام
و إن ربّک لیحکم بینهم یوم القیـمة فیما کانوا فیه یختلفون
برداشت فوق، مبتنی بر این نکته است که ضمیر «فیه» به «سبت» برگردد. گفتنی است فعل مضارع «یختلفون» همراه با فعل «کانوا» دلالت بر استمرار و دوام مضمون آن دارد.
8- اختلافات یهود درباره دین حق و صراط مستقیم ، اختلافاتی دامنه دار و بی فرجام است .
و إن ربّک لیحکم بینهم یوم القیـمة فیما کانوا فیه یختلفون
برداشت فوق، مبتنی بر این نکته است که ضمیر «فیه» به ابراهیم(ع) و دین او برگردد.
141- تداوم یهود
جلد
2
12 ـ تداوم یهودیّت و نصرانیّت تا قیامت
و جاعل الذین اتبعوک فوق الذین کفروا الی یوم القیمة
بنابراینکه مراد از «الذین کفروا»، یهود باشد که نتیجه اش بقای هر دو دین خواهد بود.
جلد
4
13 ـ بقای یهودیان تا روز قیامت
فاغرینا بینهم العداوة و البغضاء إلی یوم القیمة
برداشت فوق بر این مبناست که ضمیر در «بینهم» به یهود و نصارا برگردانده شود.
142- ترس علمای یهود
جلد
4
25 ـ امتناع عالمان تحریفگر یهود از رویارویی با رسول خدا (صلی الله علیه و آله) ، از ترس افشای دروغ ها و تحریفهایشان *
سمعون لقوم ءاخرین لم یأتوک یحرفون الکلم من بعد مواضعه
جلد
4
22 ـ عالمان یهود در عصر بعثت ، بیمناک از مردم خویش در حکم و قضاوت بر اساس تورات
و الربنیون و الاحبار بما استحفظوا من کتب اللّه . .. فلاتخشوا الناس
143- ترس یهود
جلد
19
1 - یهود ، قومی هراسان از مرگ و غیر مشتاق برای لقای الهی
و لایتمنّونه أبدًا
144- ترس یهود از مرگ
جلد
1
3 - روش و منش یهود ، نمایانگر حرص شدید آنان بر زندگانی دنیا و ترس از مرگ است .
و لتجدنهم أحرص الناس علی حیوة
«لتجدن» مرکب از فعل تجد (می یابی)، لام قسم و نون تأکید است; یعنی، البته و بدون هیچ تردید می یابی که یهود حریص ترین مردمند. تأکید بر اینکه مخاطب، دلبستگی یهود را بر زندگی دنیا می یابد، گویای این معناست که عملکرد یهود نمایانگر علاقه شدید آنان به حیات دنیاست.
4 - نمایان بودن علاقه یهود به زندگی دنیا ، مانع آنان از اظهار اشتیاق به حیات اخروی و تظاهر به نهراسیدن از مرگ
و لتجدنهم أحرص الناس علی حیوة
جمله «لتجدنهم . ..» استشهادی است برای جمله «لن یتمنوه»; یعنی، این حقیقت که یهود تمنای مرگ و رسیدن به آخرت را ندارند، از زندگی آنان به خوبی معلوم می شود; به گونه ای که حتی خود آنان نیز نمی توانند
آن را انکار کنند.
145- ترس یهود بنی قریظه
جلد
14
3 - دل های یهودیان بنی قریظه ، آکنده از ترس و وحشت از مسلمانان مدینه شده بود .
و قذف فی قلوبهم الرعب
«رعب» در لغت، بریدن و لاعلاج شدن ناشی از ترسی است که همه جان را فراگرفته است (مفردات راغب).
6 - خداوند ، بر دل های یهود بنی قریظه ، ترس و وحشت افکند .
و قذف فی قلوبهم الرعب
7 - چیره شدن ترس بر یهود بنی قریظه ، موجب شد که آنان ، بدون هیچ گونه زحمتی از قلعه های مستحکم خارج شوند . *
و أنزل الذین ظـهروهم . .. و قذف فی قلوبهم الرعب
ممکن است ـ چنان چه در کتاب های سیره و تاریخ آمده است ـ واقعیت امر، چنین باشد که بر یهودیان، ترس چیره شد و باعث گردید که آنها، از قلعه های مستحکم خود بیرون بیایند و به راحتی در دست رس سپاه مسلمانان قرار بگیرند. بنابراین، ذکر «أنزل» پیش از «قذف» ممکن است به خاطر اهمیت خارجی آن باشد.
12 - چیره شدن ترس بر سپاه یهود بنی قریظه ، باعث از بین رفتن توان رزمی آنان شد و به راحتی ، به دست مسلمانان مدینه ، شکست خوردند .
و قذف فی قلوبهم الرعب فریقًا تقتلون و تأسرون فریقًا
146- ترک احتیاج با یهود
جلد
5
24 ـ پیامبر(صلی الله علیه و آله) موظف به ترک مباحثه و احتجاج با یهود، بیش از مقدار بیان شده در این آیات بوده است.
قل الله ثم ذرهم فی خوضهم یلعبون
آیه مورد بحث خود در مقام احتجاج با یهود است و جمله ذیل آیه (ثم ذرهم)، دستور به ترک احتجاج می دهد. مقتضای جمع بین این دو فراز، آن است که احتجاج باید در حد مذکور باشد و بیش از آن نباید به آن پرداخته شود.
147- ترک دوستی با یهود
جلد
4
12 ـ لزوم قطع پیوند ، با کسانی که رابطه دوستی با یهود و نصارا برقرار می سازند .
لاتتخذوا الیهود و النصری أولیاء . .. و من یتولهم منکم فانه منهم
جمله «فانه منهم» می رساند که هر مسلمانی که پذیرای ولایت یهود و نصارا باشد و یا با آنان روابط دوستانه برقرار کند، از زمره آنان خواهد بود و جمله «و لاتتخذوا . ..» دلالت می کند که نباید با وی رابطه دوستی داشت.
148- تعالیم آسمانی یهود
جلد
4
9 ـ نزول فرمان ها و معارف الهی بر یهود و نصارا ، علاوه بر تورات و انجیل
حتّی تقیموا التوریة و الانجیل و ما أنزل الیکم من ربکم
149- تعالیم انبیای یهود
جلد
4
3 ـ بقای نشانه ها و آیین پیامبران یهود تا زمان بعثت عیسی ( ع )
و قفینا علی ءاثرهم بعیسی ابن مریم
«ءاثرهم» می رساند که شریعت و آثاری از پیامبران پیشین باقی بوده است.
150- تعالیم دین یهود
جلد
4
8 ـ اعتبار مالکیت خصوصی در آئین یهود
و أکلهم أمول الناس بالبطل
برداشت فوق بر این اساس است که مراد از «اموال الناس» ثروتهای شخصی مردم باشد.
151- تعجب یهود دوران مریم(ع)
جلد
10
5- مردم ، از واگذارشدن پاسخ اتهامات از سوی مریم ( س ) به نوزادش عیسی ( ع ) ، شگفت زده شده و آن را باور نکردند .
فأشارت إلیه قالوا کیف نکلّم من کان فی المهد صبیًّا
استفهام در آیه انکاری است. این انکار را چندین تأکید نیز همراهی می کند: 1) فعل «کان» که در این موارد بر ماضی دلالت ندارد، بلکه استقرار و ثبوت را می فهماند; 2) قید «فی المهد» که نشانه ناتوانی عیسی(ع) از هرگونه حرکتی است; 3) قید «صبیّاً» که با وجود «فی المهد» نیازی به آن نبود، ولی گویندگان آن را به منظور تأکید انکار و تعجبشان افزودند.
6- زبان گشودن کودکی آرمیده در گهواره و تشریح ماجرای میلاد خویش ، برای قوم مریم قابل تصور نبود .
کیف نکلّم من کان فی المهد صبیًّا
«مهد» گهواره یا هر مکان دیگری است که برای آرمیدن کودک اختصاص یابد.
152- تعصب یهود
جلد
1
7 - تعصب بی منطق یهود و نصارا در دفاع از آیین خویش و مقاومت در برابر اسلام
و لن ترضی عنک الیهود و لاالنصری حتی تتبع ملتهم . .. و لئن اتبعت أهواءهم
جلد
2
15 ـ وابستگی و تعصّب یهود ، نسبت به قوانین اجتماعی و دینی خویش
و لاحلّ لکم . .. فاتقوا اللّه و اطیعون
امر به تقوا و اطاعت پس از عنوان کردن تغییر برخی احکام، بیانگر انتظار جبهه گیری و تعصب یهود در قبال احکام جدید است.
153- تعطیلی در یهود
جلد
9
1- تعیین روز شنبه به عنوان روز تعطیلی ، تکلیفی مختص یهود
إنما جعل السبت علی الذین اختلفوا فیه
«سبت» از نظر ریشه لغوی به معنای «قطع» است و مقصود از آن در این آیه، تعطیلی روز شنبه برای یهود است; چون در روز تعطیلی تمامی کارها و تلاشها قطع می شود.
7- اختلاف یهود درباره روز تعطیلی ، اختلافی دامنه دار و بی فرجام
و إن ربّک لیحکم بینهم یوم القیـمة فیما کانوا فیه یختلفون
برداشت فوق، مبتنی بر این نکته است که ضمیر «فیه» به «سبت» برگردد. گفتنی است فعل مضارع «یختلفون» همراه با فعل «کانوا» دلالت بر استمرار و دوام مضمون آن دارد.
154- تقوای علمای یهود
جلد
4
31 ـ احبار و ربانیون ، عالمانی خداترس ، بی طمع و دل بریده از دنیا
الربنیون و الاحبار . .. فلاتخشوا الناس و اخشون
33 ـ پیامبران ، ربانیون و احبار ، الگو های خداترسی و بی پروایی از مردم برای قضاوت بر اساس احکام الهی
یحکم بها النبیون . .. فلاتخشوا الناس و اخشون
155- تکالیف شاق یهود
جلد
6
22 ـ یهود و نصارا در قبل از اسلام ، مبتلا به تکالیفی مشقتبار و گرفتار در دام خرافات و بدعت های فراوان دینی بودند .
و یضع عنهم إصرهم و الأغلل التی کانت علیهم
جمع آوردن «اغلال» حکایت از گستردگی بدعتها و خرافات دارد.
156- تکالیف یهود
جلد
8
14ـ همه انسان ها از هر گروه و طایفه ( مشرکان ، یهود ، نصارا و . . . ) وظیفه دار ایمان به قرآن
و من یکفر به من الأحزاب فالنار موعده
جلد
9
1- تعیین روز شنبه به عنوان روز تعطیلی ، تکلیفی مختص یهود
إنما جعل السبت علی الذین اختلفوا فیه
«سبت» از نظر ریشه لغوی به معنای «قطع» است و مقصود از آن در این آیه، تعطیلی روز شنبه برای یهود است; چون در روز تعطیلی تمامی کارها و تلاشها قطع می شود.
2- قانون تعطیلی روز شنبه حکمی علیه یهودیان ، به جرم اختلافشان درباره دین توحیدی ابراهیم ( ع ) بود .
إنما جعل السبت علی الذین اختلفوا فیه
آیه شریفه، پاسخی است از این سؤال که: در دین ابراهیم(ع) و ادیان پس از آن حضرت، روز جمعه به عنوان روز تعطیل تعیین شده بود، پس چرا در دین یهود روز شنبه اعلان شد؟ پاسخ این است که: این حکم مختص به
یهودیان بود که به جرم اختلافشان در دین ابراهیم(ع) وضع گردید. گفتنی است ضمیر «فیه» به حضرت ابراهیم(ع) با تقدیر مضاف; یعنی، ملته باز می گردد.
157- تکبر یهود
جلد
1
4 - یهود ، مردمی خودخواه ، مغرور و خودبرتربین
و قالوا لن تمسنا النار إلا أیاماً معدودة
جلد
1
3 - قوم یهود ، مردمی نژادگرا و خودبرتربین
إن کانت لکم الدار الأخرة . .. خالصة من دون الناس
158- تکذیبگری یهود
جلد
19
6 - قوم یهود ، تکذیب کنندگان آیات الهی ( قرآن )
بئس مثل القوم الذین کذّبوا بـایـت اللّه
159- تکلیف یهود
جلد
1
2 - یهودیان ، در گستره دعوت پیامبر (صلی الله علیه و آله) قرار دارند و موظف به پذیرش اسلام و ایمان به قرآن هستند .
و إذا قیل لهم ءامنوا بما أنزل اللّه
160- تلاش یهود
جلد
1
1 - هر یک از یهود و نصارا ، در تلاش برای گرایش دادن مسلمانان به آیین خویش
و قالوا کونوا هوداً أو نصری تهتدوا
از آن جا که یهود و نصارا یکدیگر را هدایت یافته نمی دانند، معلوم می شود: جمله «قالوا . ..» دارای «لفّ اجمالی» بوده و حاکی از دو جمله است; یعنی: قالت الیهود کونوا هوداً تهتدوا و قالت النصاری کونوا نصاری تهتدوا». مخاطبان جمله فوق به دلیل آیه بعد، مسلمانان هستند.
جلد
1
9 - تلاش یهود و نصارا در باز گرداندن پیامبر (صلی الله علیه و آله) و مؤمنان از کعبه به قبله خویش
و ما أنت بتابع قبلتهم . .. و لئن اتبعت اهواءهم
تأکید جمله «و لئن اتبعت . .. إنک لمن الظالمین» با لام قسم (لئن) حرف تأکید (إن) و لام تأکید در (لمن) بیانگر آن است که: اهل کتاب برای گرایش دادن پیامبر(صلی الله علیه و آله) و مؤمنان به قبله خویش، تلاشی پی گیر داشته و زمینه های آن را ایجاد کرده بودند. از مصداقهای «أهواءهم» به قرینه جمله های پیشین، تبعیت از قبله اهل کتاب است.
161- تملک اموال یهود بنی قریظه
جلد
14
1 - سرزمین ها و خانه ها و مال های یهود بنی قریظه ، در غزوه بنی قریظه ، به تملک مسلمانان درآمد .
و أورثکم أرضهم و دیـرهم و أمولهم
2 - خداوند فراهم آورنده زمینه تملّک اموال و خانه و سرزمین یهود بنی قریظه برای مسلمانان مدینه
و أورثکم أرضهم و دیـرهم و أمولهم
9 - قدرت مطلق خداوند ، عامل فروپاشی یهود بنی قریظه و به ارث رسیدن اموال و خانه ها و سرزمین شان به مسلمانان مدینه بود .
و أنزل الذین ظـهروهم من أهل الکتـب . .. و أورثکم أرضهم ... و کان اللّه علی کلّ ش
162- تملک خانه های یهود بنی قریظه
جلد
14
1 - سرزمین ها و خانه ها و مال های یهود بنی قریظه ، در غزوه بنی قریظه ، به تملک مسلمانان درآمد .
و أورثکم أرضهم و دیـرهم و أمولهم
2 - خداوند فراهم آورنده زمینه تملّک اموال و خانه و سرزمین یهود بنی قریظه برای مسلمانان مدینه
و أورثکم أرضهم و دیـرهم و أمولهم
9 - قدرت مطلق خداوند ، عامل فروپاشی یهود بنی قریظه و به ارث رسیدن اموال و خانه ها و سرزمین شان به مسلمانان مدینه بود .
و أنزل الذین ظـهروهم من أهل الکتـب . .. و أورثکم أرضهم ... و کان اللّه علی کلّ ش
163- تملک سرزمین یهود بنی قریظه
جلد
14
1 - سرزمین ها و خانه ها و مال های یهود بنی قریظه ، در غزوه بنی قریظه ، به تملک مسلمانان درآمد .
و أورثکم أرضهم و دیـرهم و أمولهم
2 - خداوند فراهم آورنده زمینه تملّک اموال و خانه و سرزمین یهود بنی قریظه برای مسلمانان مدینه
و أورثکم أرضهم و دیـرهم و أمولهم
3 - وعده خداوند به مسلمانان مدینه برای تصاحب سرزمین هایی علاوه بر سرزمین یهود بنی قریظه که هیچ گاه برای تملّک آنها ، اقدامی صورت نمی دادند .
و أورثکم . .. و أرضًا لم تطئوها
«وطئ» به معنای «گرفتن به شدت و زور» است. مراد از «و أرضاً لم تطئوها» ـ به رغم ماضی بودن «لم تطئوها» ـ سرزمینی است که در آینده به دست مسلمانان می افتاد. آوردن فعل ماضی، یا برای قطعی بودن آن است و یا به دلیل عطف به فعل محذوفی مانند «یورثکم» می باشد.
9 - قدرت مطلق خداوند ، عامل فروپاشی یهود بنی قریظه و به ارث رسیدن اموال و خانه ها و سرزمین شان به مسلمانان مدینه بود .
و أنزل الذین ظـهروهم من أهل الکتـب . .. و أورثکم أرضهم ... و کان اللّه علی کلّ ش
164- تناقض در عقیده یهود
جلد
5
6 ـ گفتار یهود زمان پیامبر(صلی الله علیه و آله) مبنی بر نازل نشدن وحی بر بشر، در تناقض با عقیده آنان در مورد نبوت موسی(ع) و نزول وحی بر آن حضرت بود.
إذ قالوا ما أنزل الله علی بشر من شیء قل من أنزل الکتب الذی جاء به موسی
165- توبیخ یهود
جلد
2
8 ـ توبیخ اهل کتاب ( یهود و نصارا ) به خاطر عدم تعقل آنان در منسوب کردن حضرت ابراهیم ( ع ) به یهودیّت و نصرانیّت
یا اهل الکتاب . .. افلا تعقلون
166- توجیه گری علمای یهود
جلد
1
6 - ناتوانی مسلمانان از احتجاج علیه یهود در پیشگاه خدا ، توجیه عالمان یهود برای بازداری مردم خویش از بازگویی و نشر صفات پیامبر موعود
أتحدثونهم بما فتح اللّه علیکم لیحاجوکم به عند ربکم
167- تورات در یهود
جلد
4
3 ـ تورات ، مرجع و پایه قضاوت های پیامبران در بین یهود
یحکم بها النبیون الذین اسلموا للذین هادوا
168- تورات و یهود
جلد
2
7 ـ پیشنهاد پیامبر (صلی الله علیه و آله) به یهودیان برای ارائه شاهدی از تورات ، بر صدق ادعای خویش در تحریم برخی خوردنیها
قل فاْتوا بالتوریة فاتلوها ان کنتم صادقین
9 ـ پنهان کردن تورات ، توسط یهودیان *
قل فاْتوا بالتوریة فاتلوها
دعوت به آوردن تورات و تلاوت آن، این را گوشزد می کند که آنها تورات را از دسترس مردم خارج کرده بودند.
169- توطئه علمای یهود
جلد
3
7 ـ همسویی اهل کتاب ( علمای یهود ) با کافران و مشرکان ، تلاشی برای فراهم آوردن نیرو و یاور علیه مسلمانان *
الم تر الی الّذین . .. و یقولون للّذین کفروا ... فلن تجد له نصیراً
جمله «فلن تجد له نصیراً» پس از بیان همسویی یهود با مشرکان، می تواند بیانگر این معنا باشد که یهودیان به منظور یاری طلبی علیه مسلمانان، با مشرکان همسو شدند.
جلد
4
24 ـ تحریکات پشت پرده عالمان یهود علیه پیامبر (صلی الله علیه و آله) و اسلام
سمعون لقوم ءاخرین لم یأتوک . .. ان اوتیتم هذا فخذوه و إن لم تؤتوه فاحذروا
170- توطئه یهود
جلد
1
4 - یهودیان عصر بعثت دارای جلسات سرّی و مخفیانه برای توطئه چینی علیه اسلام
و إذا خلا بعضهم إلی بعض
جلد
2
3 ـ اظهار ایمان در ابتدای روز و کفر در انت های آن ، حیله یهود برای متزلزل ساختن مؤمنان
و قالت طائفة . .. لعلّهم یرجعون
مفسرین طبق شأن نزول، آیه را حمل بر یهودیان کرده اند.
4 ـ خداوند ، رسواگر یهود با افشای توطئه آنان در جهت متزلزل ساختن مؤمنان
و قالت طائفة . .. لعلّهم یرجعون
7 ـ یهود ، آنچه را در اوّل روز بر پیامبر (صلی الله علیه و آله) نازل شده بود ( قبله بودن بیت المقدّس ) ، پذیرفتند و به آنچه در انت های روز نازل شده بود ( قبله بودن کعبه ) ، کفر ورزیدند تا مؤمنان را گمراه سازند .
و قالت طائفة . .. لعلّهم یرجعون
برخی از مفسران برآنند که «وجه النهار» و «آخره» متعلق به «انزل» است ; و سیاق آیه می رساند که مراد از «الذی»، حکمی خاص است ; برخی روایات دلالت دارد که آن حکم خاص، تغییر قبله بوده است که پیامبر (صلی الله علیه و آله) در عصرگاهی مأمور شد نماز را به سوی کعبه بخواند و قبله مسلمانان را که تا صبحگاه آن روز، بیت المقدس بوده است تغییر دهد.
جلد
2
3 ـ نگرانی علمای یهود ، از افشای توطئه آنان علیه اسلام
و قالت طائفة من اهل الکتاب . .. و لا تؤمنوا الاّ لمن تبع دینکم
نهی عالمان یهود از اعتماد به غیر همکیشان، پس از طرح توطئه علیه مسلمانان، بیانگر نگرانی آنان از افشای توطئه می باشد.
4 ـ نهی علمای یهود پیروان خویش را از بازگویی توطئه شان علیه اسلام ، مگر در میان همکیشان خود
و قالت طائفة . .. امنوا بالذی ... و لا تؤمنوا الاّ لمن تبع دینکم
12 ـ افشای توطئه علمای یهود علیه مسلمانان ، از جانب خداوند
و لا تؤمنوا الاّ لمن تبع دینکم . .. او یحاجوکم عند ربّکم
جلد
2
5 ـ کوشش یهود در تفرقه افکنی میان مؤمنان
قل یا اهل الکتاب لم تصدّون . .. من امن
برخی از مفسران برآنند که آیه درباره یهود نازل شده است، که سعی در اختلاف افکنی بین اوس و خزرج را داشتند. (مجمع البیان ج 2).
جلد
2
6 ـ تبانی و تلاش یهودیان برای برانگیختن نزاع های قومیِ زمان جاهلیّت ، میان اهل ایمان ( اوس و خزرج )
یا ایها الذین امنوا ان تطیعوا
شاش بن قیس یهودی از وحدت مؤمنان (اوس و خزرج) به خشم آمد و فردی یهودی را مأمور کرد تا فتنه های جاهلیت را میان آنها برانگیزاند. (المیزان، ج3).
جلد
3
14 ـ یهود ، در صدد قتل پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) *
و قتلهم الانبیآء بغیر حقّ
برداشت فوق، توجیهی است برای نسبت دادن قتل انبیا به یهود زمان پیامبر (صلی الله علیه و آله). یعنی از اینکه کشتن پیامبران به آنان نسبت داده شده، معلوم می گردد که آنان در صدد قتل پیامبرند ; چرا که وی به منزله همه پیامبران است.
جلد
3
12 ـ یهود ، در صدد وارد ساختن ضربه به اسلام
و طعناً فی الدین
جلد
4
6 ـ تلاش مداوم و پیگیری یهود در جهت بازداری انسان ها از راه خدا
و بصدّهم عن سبیل اللّه کثیراً
برداشت فوق بر این اساس است که «کثیراً» صفت برای مفعول مطلق (صدّاً) محذوف باشد ; بر این مبنا مفعول
به کلمه ای همانند «الناس» در تقدیر است، یعنی «و بصدّهم الناس عن سبیل اللّه صدّاً کثیراً».
جلد
4
12 ـ یهودیان ، در اندیشه آسیب رسانی به پیامبر (صلی الله علیه و آله) ، در صورت اعراض آن حضرت از داوری بین آنان
و إن تعرض عنهم فلن یضروک شیئاً
14 ـ نوید خداوند به مصونیت پیامبر (صلی الله علیه و آله) از توطئه های یهودیان به خاطر ترک داوری بین آنان
و إن تعرض عنهم فلن یضروک شیئاً
جلد
4
13 ـ تلاش موذیانه و فریبکارانه اهل کتاب ( یهود ) ، برای بازداشتن پیامبر (صلی الله علیه و آله) از حکم و داوری بر اساس قرآن
و احذرهم ان یفتنوک عن بعض ما أنزل اللّه إلیک
چون «یفتنوک» به «عن» متعدی شده است علاوه بر بازداشتن و گمراه ساختن، معنای خدعه و نیرنگ نیز در آن اشراب شده است ; یعنی مبادا تو را با نیرنگ از احکام الهی بازدارند و گمراه سازند.
جلد
4
2 ـ بسیاری از مسیحیان و یهودیان ، در صدد جایگزینی گرایش ها و قوانین جاهلی به جای احکام و قوانین الهی
افحکم الجهلیة یبغون
«بغی»، به معنای طلب کردن است.
جلد
4
31 ـ خداوند ، حامی مؤمنان ، در برابر توطئه های یهودیان و دشمنان دین
کلما اوقدوا ناراً للحرب اطفأها اللّه
جلد
18
2 - اتحاد و همدستی منافقان با یهودیان علیه اسلام و مسلمین
ألم تر إلی الذین تولّوا قومًا غضب اللّه علیهم
دوستی میان منافقان و یهودیان ـ که مورد عضب خدا هستند ـ جنبه عاطفی نداشت; بلکه سیاسی و عقیدتی بوده است.
171- تهدید یهود
جلد
2
13 ـ تهدید شدن اهل کتاب ( یهود و نصارا ) به عذاب سخت الهی ، در صورت کفر به آیات خداوند ، قرآن ، تورات و انجیل
نزّل علیک . .. انّ الّذین کفروا ... لهم عذاب شدید
از شأن نزول به دست می آید که مورد آیه، اهل کتابند.
جلد
2
6 ـ تهدید شدن یهود به هزیمت و شکست ، پس از پیروزی مسلمین در جنگ بدر
قل للّذین کفروا ستغلبون
در شأن نزول آیه آمده است که آیه شریفه بعد از جنگ بدر ـ آنگاه که رسول خدا از آن جنگ به طرف بنی قینقاع بازمی گشتند ـ نازل شده است.
جلد
4
1 ـ خداوند ، با برافراشتن کوه طور بر سر یهود به منظور تهدید آنان ، از ایشان پیمان گرفت .
و رفعنا فوقهم الطور بمیثقهم
«طور» علم است برای کوهی مخصوص و گفته شده «طور» به معنای مطلق کوه است (مفردات)، باء در «بمیثقهم» سببیه است و بدیهی است که خود میثاق نمی تواند دلیل و سبب باشد بر اینکه خداوند کوه طور را بر سر آنان برافرازد. بنابراین می توان گفت گرفتن میثاق علت برای برافراشتن کوه طور بوده است.
2 ـ یهود ، مردمانی طغیانگر که جز با تهدید ، در برابر حق تسلیم نمی شدند .
و رفعنا فوقهم الطور بمیثقهم
جلد
17
13 - تهدید یهود از سوی خداوند ، به خاطر اختلاف های مغرضانه و جاه طلبانه آنان در امر رسالت پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله) *
بیّنـت من الأمر . .. إنّ ربّک یقضی بینهم یوم القیـمة فیما کانوا فیه یختلفون
جلد
19
6 - تهدید یهودیان از سوی خداوند ، به فرجام بد و ناگوار اخرویشان
إنّ الموت الذی تفرّون منه . .. فینبّئکم بما کنتم تعملون
172- تهمت مسیحیان به یهود
جلد
1
14 - اتهام هریک از یهود و نصارا به یکدیگر ( بی پایه و اساس بودن آیین یکدیگر ) اتهامی جاهلانه است .
و قالت الیهود لیست النصری . .. کذلک قال الذین لایعلمون
برداشت فوق از تشبیه سخن یهود و نصارا به گفته جاهلان، استفاده شده است.
173- تهمت های یهود
جلد
1
2 - یهودیان ، پیامبر (صلی الله علیه و آله) را به نداشتن دلیل و برهانی روشن بر حقانیت رسالتش متهم می کردند .
و لقد أنزلنا إلیک ءایت بینت
معمولا بیان جمله با تأکید حکایت از آن دارد که مخاطبان، مضمون آن جمله را مورد تردید قرار داده یا انکار می کنند و از آن جا که جمله «و لقد أنزلنا . ..» با حرف لام - که حاکی از قسم مقدر است - و نیز با حرف «قد» تأکید شده معلوم می شود که یهودیان مخاطب آیه، مضمون جمله فوق را مورد تردید و یا انکار قرار می دادند.
174- تهمت یهود به مسیحیان
جلد
1
14 - اتهام هریک از یهود و نصارا به یکدیگر ( بی پایه و اساس بودن آیین یکدیگر ) اتهامی جاهلانه است .
و قالت الیهود لیست النصری . .. کذلک قال الذین لایعلمون
برداشت فوق از تشبیه سخن یهود و نصارا به گفته جاهلان، استفاده شده است.
175- تهمتهای یهود دوران مریم(ع)
جلد
10
3- مردم با دیدن مریم ( س ) همراه کودک خویش ، بدون پرس و جو او را به زنا متهم کردند .
فأتت به قومها تحمله قالوا یـمریم لقد جئت شیئًا فریًّا
«فریّاً» صفت مشبهه به معانی «سنگین و بزرگ» و «شگفت» و «کار بی سابقه» آمده و از ریشه «فری» به معنای قطع گرفته شده است; به این تناسب که چنین عملی قطع روند گذشته است. در هر صورت مرادِ کسانی که این سخن را به مریم(س) گفتند، اتهام زنا و خلاف بوده است.
جلد
10
6- مردم بیت المقدس ، مریم ( س ) را به زنا متهم کردند .
و ما کانت أُمّک بغیًّا
«بغیّ»، یعنی زن بدکاره (قاموس). مردم گرچه مریم(س) را صریحاً به زنا متهم نکردند، ولی با کنایه این کار را انجام دادند. جمله «و ما کانت ...» (مادرت بدکاره نبود)، یعنی تو این چنین هستی.
176- جادوگری یهود
جلد
1
11 - گروهی از یهودیان به آموختن سحر های تعلیم داده شده از سوی شیاطین روی آورده و به جادوگری پرداختند .
واتبعوا ما تتلوا الشیطین
ضمیر در «اتبعوا» به «فریق من الذین أوتوا الکتاب» در آیه قبل بر می گردد.
13 - یهودیان برای مبارزه با پیامبر (صلی الله علیه و آله) علاوه بر انکار بشارت های تورات ، از سحر و جادو مدد می گرفتند .
نبذ فریق . .. کتب اللّه وراء ظهورهم ... واتبعوا ما تتلوا الشیطین
در آیه قبل گذشت که جمله «نبذ فریق» پس از «لما جاءهم» می رساند که: یهود به خاطر اینکه بتوانند رسالت پیامبر(صلی الله علیه و آله) را انکار کنند بشارتهای تورات را درباره آن حضرت، نادیده گرفتند. عطف جمله «اتبعوا ...» بر «نبذ فریق» نیز اقتضا می کند که دنبال کردن سحر به همین منظور بوده است.
177- جاسوسی یهود
جلد
4
15 ـ منافقان و یهودیان شتابنده در کفر ، مردمی دروغ پرداز ، جاسوس و فرمانبردار سران و عالمان تحریفگر یهود
سمعون للکذب سمعون لقوم ءاخرین لم یأتوک یحرفون الکلم
برداشت فوق بر این مبناست که «للکذب» و «لقوم» مفعول له برای «سمعون» باشد. بنابراین «سمعون للکذب»، یعنی سخنان تو را می شنوند تا بر تو دروغ ببندند و شایعه سازی کنند و «سمعون لقوم ءاخرین»، یعنی آنان جاسوس دیگرانند و سخنان تو را برای دیگران می شنوند.
17 ـ شایعه سازی برخی از منافقان و یهودیان و جاسوسی آنان برای تحریفگران یهود ، فلسفه بازداشتن پیامبر (صلی الله علیه و آله) از اندوه بر کفرورزی آنان
لایحزنک الذین یسرعون . .. سمعون للکذب سمعون لقوم ءاخرین
36 ـ خداوند هرگز جان ودل ناپاک منافقان و یهودیان جاسوس و دروغپرداز را از آلودگی کفر و نفاق پاک نخواهد ساخت .
أولئک الذین لم یرد اللّه ان یطهر قلوبهم
45 ـ پیشتازی در کفر ، تحریفگری ، دروغپردازی و جاسوسی ، نمودی از خواری و رسوایی منافقان و یهودیان در دنیا
یسرعون فی الکفر . .. لهم فی الدنیا خزی
رسوایی یهودیان و منافقان، که «لهم فی الدنیا خزی» بیانگر آن است، می تواند همان رذایلی باشد که در آیه مطرح شده است. زیرا این رذایل یا خود رسوایی است و یا موجب رسوایی انسان در جامعه خواهد شد.
178- جاه طلبی یهود
جلد
17
12 - اختلاف یهود درباره رسالت پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله) ، اختلافی مغرضانه و جاه طلبانه *
و ءاتینـهم بیّنـت من الأمر فما اختلفوا إلاّ من بعد ما جاءهم العلم . .. إنّ ربّک
برداشت بالا بدان احتمال است که «الأمر» نظر به رسالت پیامبراکرم(صلی الله علیه و آله) داشته باشد. در این صورت اختلاف بنی اسرائیل نیز مربوط به همین مسأله می شود.
13 - تهدید یهود از سوی خداوند ، به خاطر اختلاف های مغرضانه و جاه طلبانه آنان در امر رسالت پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله) *
بیّنـت من الأمر . .. إنّ ربّک یقضی بینهم یوم القیـمة فیما کانوا فیه یختلفون
179- جبرگرایی یهود
جلد
4
17 ـ یهود ، مدعی جبر و قدرت بر ایمان *
و قولهم قلوبنا غلف بل طبع اللّه علیها بکفرهم
بدان احتمال که منظور یهود از «قلوبنا غلف» نسبت دادن حالت کفر خویش به عوامل غیر اختیاری باشد.
180- جرایم علمای یهود
جلد
7
2 ـ بسیاری از عالمان دینی یهود و نصارا ، اموال مردم را به ناحق و بدون سبب موجه و مشروع ، تصاحب می کردند .
إن کثیراً من الأحبار و الرهبان لیأکلون أمول الناس بالبطل
181- جرایم یهود
جلد
1
6 - یهودیان به انگیزه دستیابی به مزایای دنیا ، همکیشان خود را کشته و آنان را از دیارشان آواره می ساختند .
ثم أنتم هؤلاء تقتلون . .. أولئک الذین اشتروا الحیوة الدنیا بالأخرة
جلد
1
19 - یهود ، پیامبران بسیاری از نژاد اسرائیل را به قتل رساندند .
فلم تقتلون أنبیاء اللّه من قبل
چون جمله «فلم تقتلون . ..» (پس چرا پیامبران خدا را می کشتید؟) در جواب ادعای یهود، مبنی بر ایمان آنان به پیامبران بنی اسرائیل، آمده است، معلوم می شود: مراد از «أنبیاء اللّه» پیامبران بنی اسرائیل است.
21 - کشته شدن پیامبرانی از نژاد اسرائیل به دست یهودیان ، دلیل ایمان نداشتن آنان حتی به پیامبران بنی اسرائیل
نؤمن بما أنزل علینا . .. قل فلم تقتلون أنبیاء اللّه من قبل
182- جلب رضایت یهود
جلد
1
1 - پیامبر (صلی الله علیه و آله) به امید اسلام آوردن یهود و نصارا ، در پی جلب رضایت و خشنودی آنان بود .
و لن ترضی عنک الیهود و لاالنصری
بدیهی است که اهتمام پیامبر(صلی الله علیه و آله) برای جلب خشنودی یهود و نصارا برای دستیابی به منافع شخصی و مانند آن نبود; بلکه در جهت ایفای وظیفه، یعنی، گرایش دادن آنان به اسلام بوده است و لذا قید «به امید اسلام آوردن» در برداشت آورده شد.
183- جلسات سرّی یهود صدر اسلام
جلد
1
4 - یهودیان عصر بعثت دارای جلسات سرّی و مخفیانه برای توطئه چینی علیه اسلام
و إذا خلا بعضهم إلی بعض
184- جنگ افروزی یهود
جلد
6
1 ـ پیامبر (صلی الله علیه و آله) از جانب خدا فرمان یافت تا در صورت تسلط بر یهودیان پیمان شکن و جنگ آفرین ، آنان را به گونه ای مجازات کند که زمینه پراکنده شدن دیگر دشمنان فراهم آید .
فإما تثقفنهم فی الحرب فشردبهم من خلفهم
تشرید به معنای پراکنده ساختن و کوچ دادن است. «باء» در «بهم» سببیه است که به دلیل «فی الحرب» کلمه ای همانند قتل و یا مجازات در تقدیر می باشد. و مراد از «من خلفهم» یهود و یا دیگر دشمنانی است که از مدینه و یا اطراف آن به فتنه گری می پرداختند. بنابراین جمله «فشردبهم» چنین معنا می شود: ای پیامبر با مجازات سنگین که بر یهودیان پیمان شکن تحمیل می کنی، دیگر دشمنان را متفرق ساز و پراکنده کن.
185- جنگ مسلمانان با یهود
جلد
6
2 ـ خداوند ، پیامبر (صلی الله علیه و آله) را از وقوع نبردی میان مسلمانان و یهودیان پیمان شکن ، پیش از واقع شدنش ، آگاه ساخت .
فشردبهم من خلفهم
«ثقف» مصدر «تثقفن» به معنای دستیابی و تسلط پیدا کردن است. «إما» مرکب از «إن» شرطیه و «ما»ی زاید است. تأکید جمله شرطیه با نون تأکید ثقلیه و «ما»ی زایده حکایت از آن دارد که شرط، یعنی وقوع جنگ و تسلط مسلمانان بر یهودیان، تحقق خواهد یافت. بنابراین معنای جمله شرط چنین خواهد بود: اگر نبردی با یهودیان رخ داد و بر آنان مسلط شدی، که البته چنین خواهد شد ... .
186- جنگ یهود با مسلمانان
جلد
18
7 - وجود برخورد های پراکنده و انفرادی ، میان یهودیان تبعیدی و مسلمانان *
لایقـتلونکم جمیعًا إلاّ فی قرًی محصّنة
ذکر واژه «جمیعاً»، می تواند از آن جهت باشد که یهودیان اخراجی از مدینه، فقط در نبردهای جمعی از برخورد مستقیم با مسلمانان پرهیز می کردند; ولی ممکن است آنان برخوردهای انفرادی مستقیم داشته باشند.
187- جوسازی یهود
جلد
3
8 ـ تبلیغات سوء یهود علیه احکام و دستورات اسلام ( انفاق )
و لا یحسبنّ الّذین . .. لقد سمع اللّه قول الّذین قالوا انّ اللّه فقیر و نحن اغنی
188- جهل عوام یهود
جلد
1
3 - عوام یهود ، ناآگاه به محتوای کتاب آسمانی خویش ( تورات )
لایعلمون الکتب
6 - بی سوادی عوام یهود و آگاهی نداشتن آنان از تورات ، از دلایل نابجا بودن انتظار ایمان از آنها
أفتطمعون أن یؤمنوا لکم . .. و منهم أمیون لایعلمون الکتب إلا امانی
جمله «منهم أمیون» عطف بر «قد کان فریق . ..» در آیه «75» است. بنابراین آیه مورد بحث نیز بیانگر علت برای «أفتطمعون ...» می باشد.
189- جهل یهود
جلد
1
46 - یهودیان ، ناآگاه به سودای زیانبار خویش ( از دست دادن آخرت و دستیابی به منافع سحر )
لبئس ماشروا به أنفسهم لو کانوا یعلمون
مفعول «یعلمون» - به دلیل قبل - زیانباری فروختن مواهب آخرت در مقابل منافع دنیوی است; یعنی، ای کاش! می دانستند که این داد و ستد برای آنان زیانبار است.
جلد
3
5 ـ کوته فکری یهود در معارف الهی و صفات خداوند
لقد سمع اللّه قول الّذین قالوا انّ اللّه فقیر و نحن اغنیاء
جلد
4
13 ـ دل های یهودیان ـ بر خلاف ادعایشان ـ تهی از دانش و ناتوان از درک تعالیم پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله)
قولهم قلوبنا غلف بل طبع اللّه علیها
برداشت فوق بر این اساس است که مقصود یهودیان از جمله «قلوبنا غلف» ادعای برخورداری از دانش وافر باشد.
جلد
4
8 ـ خواسته های نابجا ، اعمال ناروا و رذایل اخلاقی یهود ، نشأت گرفته از جهل آنان و ناباوری ایشان نسبت به تعالیم دین
یسئلک أهل الکتب . .. لکن الرسخون فی العلم منهم و المؤمنون
توصیف صالحان یهود با عنوان عالمان ژرفنگر و مؤمنان واقعی، بیانگر این حقیقت است که جهل و ناباوری به تعالیم انبیا مایه گرایش عامه یهود به اعمال ناروا و رذایل اخلاقی بوده است.
9 ـ جهل ، سطحی نگری و روحیه ناباوری در اکثریت یهود ، مایه کفر آنان به قرآن و دیگر کتب آسمانی
لکن الرسخون فی العلم منهم و المؤمنون یؤمنون بما أنزل إلیک و ما أنزل من قبلک
در برداشت فوق کلمه «لکن» استدراک از جمله «فلایؤمنون الا قلیلا» (155) گرفته شده است، یعنی اکثر یهودیان ایمان نمی آورند و لکن عالمان ژرفنگر ایشان و آنانکه اهل باور به حقیقت هستند به قرآن ایمان خواهند آورد. بنابراین جمله «لکن ...» می رساند که جهل و روحیه ناباوری در اکثریت یهود مانع ایمان آوردن آنان به قرآن شده است.
190- جهل یهود صدر اسلام
جلد
5
18 ـ تورات دربردارنده حقایق و معارفی بود که نه یهود زمان پیامبر(صلی الله علیه و آله) بر آن آگاهی داشتند و نه پدران آنها.
و علمتم ما لم تعلموا أنتم و لا ءاباؤکم
191- حاکمان یهود
جلد
6
1 ـ خداوند برای یهودیان متمرّد مقدّر ساخت تا در حیات دنیا در سلطه مردمی که همواره آنان را شکنجه کنند ، قرار گیرند .
و إذ تأذن ربک لیبعثن علیهم إلی یوم القیمة من یسومهم سوء العذاب
«تأذن» یعنی قسم یاد کرد و اعلام کرد. (قاموس المحیط). «بعث» (مصدر «لیبعثن») به معنای فرستادن است و چون به «علی» متعدی شده، معنای مسلط ساختن در آن تضمین شده است. «سَوْم» (مصدر «یسومون») به معنای تحمیل کردن است.
192- حاکمیت یهود
جلد
3
4 ـ خطر فقر و بیچارگی برای مردم ، در صورت حاکمیت یهود بر آنان
ام لهم نصیب من الملک فاذاً لا یؤتون النّاس نقیراً
برداشت فوق را فرمایش امام باقر (ع) تأیید می کند که در معنای «الملک» در آیه فوق فرمود: یعنی الامامة و الخلافة . .. .
کافی، ج 1، ص 205، ح 1 ; نورالثقلین، ج 1، ص 490، ح 299.
193- حتمیت کیفر یهود
جلد
4
32 ـ اراده حتمی خداوند بر مجازات یهودیان و منافقان شتابنده در کفر
قالوا ءامنا بافواههم و لم تؤمن قلوبهم و من الذین هادوا . .. و من یرد اللّه
194- حرامخواری در یهود
جلد
4
1 ـ بسیاری از یهود و نصارا ، مردمی حرام خوار و دارای زبانی آلوده به گناه و سخنان ناروا
لولا ینهیهم . .. عن قولهم الاثم و اکلهم السحت
2 ـ بازداری یهودیان و مسیحیان از آلودگی به گناه ( گفتار های ناروا ، حرام خواری و . . . ) ، تکلیفی الهی بر عهده عالمان اهل کتاب
لولا ینهیهم الربنیون و الاحبار عن قولهم الاثم و اکلهم السحت
3 ـ سکوت و بی تفاوتی عالمان اهل کتاب ، در برابر حرام خواری مردم خویش و گفتار ناروای آنان
لولا ینهیهم الربنیون و الاحبار عن قولهم الاثم و اکلهم السحت
4 ـ ربانیون و احبار ( عالمان یهود و نصارا ) مورد توبیخ خداوند به خاطر بی تفاوتی ایشان در برابر حرام خواری مردم خویش و گفتار ناروای آنان
لولا ینهیهم الربنیون و الاحبار عن قولهم الاثم و اکلهم السحت
مراد از «ربانیون» عالمان نصارا هستند و «احبار» به دانشمندان یهود، گفته می شود.
195- حرامخواری رهبران یهود
جلد
4
22 ـ حرامخواری حاکمان یهود ، به صورت رشوه
اکلون للسحت
از رسول خدا(صلی الله علیه و آله) روایت شده: رشوة الحکام حرام و هی السحت الذی ذکر اللّه فی کتابه.
الدر المنثور، ج 3، ص 81.
196- حرامخواری علمای یهود
جلد
4
2 ـ عالمان یهود در عصر پیامبر (صلی الله علیه و آله) گوش سپارنده به شایعات دروغین و راغب به حرمخواری و رشوه گیری
سمعون لقوم ءاخرین . .. سمعون للکذب اکلون للسحت
برداشت فوق بر این مبناست که دو صفت یاد شده درباره عالمان یهود باشد. توصیف عوام یهود در آیه قبل به «سمعون للکذب»، این مبنا را تأیید می کند، و «سحت» به معنای مال حرام است و از مصادیق مورد نظر آن، به مناسبت مورد، رشوه می باشد.
جلد
7
2 ـ بسیاری از عالمان دینی یهود و نصارا ، اموال مردم را به ناحق و بدون سبب موجه و مشروع ، تصاحب می کردند .
إن کثیراً من الأحبار و الرهبان لیأکلون أمول الناس بالبطل
197- حرامخواری یهود
جلد
4
10 ـ رباخواری و حرامخواری یهودیان ، موجب محرومیت آنان از برخی طیبات *
فبظلم من الذین هادوا و حرّمنا علیهم الطیبت . .. و أکلهم أمول الناس بالبطل
بدان احتمال که مراد از تحریم، تحریم تکوینی باشد.
جلد
4
1 ـ رغبت فراوان یهود به حرامخواری و شنیدن دروغ ، علی رغم آگاهی به دروغ بودن آن
سمعون للکذب اکلون للسحت
صیغه مبالغه «سمعون» و «اکلون» دلالت بر رغبت فراوان دارد. در برداشت فوق دو خصلت یاد شده، وصف عموم یهودیان (عالمان و پیروان) آنان گرفته شده است.
198- حرص یهود به زندگی
جلد
1
1 - یهود ، حریص ترین مردمان بر زنده ماندن و برخوردار شدن از عمری طولانی هستند .
و لتجدنهم أحرص الناس علی حیوة
2 - یهود ، به هر نوع زندگی دنیوی - هر چند پست باشد - حریص و دل بسته اند .
و لتجدنهم أحرص الناس علی حیوة
نکره آوردن «حیاة» اشاره به این نکته دارد که: یهودیان بر صرف زنده ماندن با هر ویژگی - هر چند که پست و حقیر هم باشد - حریصند.
3 - روش و منش یهود ، نمایانگر حرص شدید آنان بر زندگانی دنیا و ترس از مرگ است .
و لتجدنهم أحرص الناس علی حیوة
«لتجدن» مرکب از فعل تجد (می یابی)، لام قسم و نون تأکید است; یعنی، البته و بدون هیچ تردید می یابی که یهود حریص ترین مردمند. تأکید بر اینکه مخاطب، دلبستگی یهود را بر زندگی دنیا می یابد، گویای این معناست که عملکرد یهود نمایانگر علاقه شدید آنان به حیات دنیاست.
4 - نمایان بودن علاقه یهود به زندگی دنیا ، مانع آنان از اظهار اشتیاق به حیات اخروی و تظاهر به نهراسیدن از مرگ
و لتجدنهم أحرص الناس علی حیوة
جمله «لتجدنهم . ..» استشهادی است برای جمله «لن یتمنوه»; یعنی، این حقیقت که یهود تمنای مرگ و رسیدن به آخرت را ندارند، از زندگی آنان به خوبی معلوم می شود; به گونه ای که حتی خود آنان نیز نمی توانند آن را انکار کنند.
5 - اشتیاق یهود به زندگی دنیا ، حتی از مشرکان فزونتر است .
و لتجدنهم أحرص الناس . .. و من الذین أشرکوا
«من الذین» عطف بر «الناس» می باشد; یعنی: «و لتجدنهم أحرص من الذین اشرکوا; می یابی آنها را که از مشرکان به زندگی در دنیا دلبسته ترند».
13 - یأس یهود از سرای آخرت ، زمینه ساز حرصشان بر حیات دنیا و آرزوی عمر طولانی است . *
یود أحدهم لو یعمر الف سنة و ما هو بمزحزحه من العذاب أن یعمر
199- حرص یهود به عمر طولانی
جلد
1
1 - یهود ، حریص ترین مردمان بر زنده ماندن و برخوردار شدن از عمری طولانی هستند .
و لتجدنهم أحرص الناس علی حیوة
8 - فرد فرد یهود ، خواهان عمر طولانیِ هزار ساله هستند .
یود أحدهم لو یعمر الف سنة
«یعمّر» از تعمیر و به معنای عمر داده شود، است. آوردن «أحدهم» به عنوان فاعل «یود» و استفاده نکردن از ضمیر جمع (یودون) تصریح به این معنا دارد که: عمر طولانی هزار ساله، خواسته فرد فرد آنان است.
13 - یأس یهود از سرای آخرت ، زمینه ساز حرصشان بر حیات دنیا و آرزوی عمر طولانی است . *
یود أحدهم لو یعمر الف سنة و ما هو بمزحزحه من العذاب أن یعمر
200- حس گرایی یهود
جلد
4
8 ـ اهل کتاب ، به ویژه یهود ، مردمی حسگرا و دارای بینشی مادی
یسئلک أهل الکتب ان تنزل علیهم کتباً من السماء . .. فقالوا أرنا اللّه
201- حسادت یهود
جلد
2
9 ـ حسادت و تجاوز ، عامل مخالفت اهل کتاب ( یهود و نصارا ) با دین مورد پذیرش خدا
و ما اختلف الذین اوتوا الکتاب . .. بغیاً بینهم
202- حسد یهود
جلد
1
11 - یهودیان ، به خاطر نزول وحی بر پیامبر (صلی الله علیه و آله) و رسالت آن حضرت ، بر او حسادت میورزیدند .
بغیاً أن ینزل اللّه من فضله علی من یشاء من عباده
عبارت «أن ینزل اللّه . ..» به تقدیر «لام» بیانگر علت و منشأ حسادت است و حاصل معنای «أن یکفروا ... من عباده» چنین است: یهودیان به خاطر حسادتشان بر پیامبر(صلی الله علیه و آله)، به قرآن کافر شدند و منشأ حسادتشان این بود که خدا محمد(صلی الله علیه و آله) - که از نژاد عرب بود - به پیامبری برگزید و به آن حضرت وحی فرستاد.
12 - حسادت یهود به پیامبر (صلی الله علیه و آله) از ریشه های کفرورزی آنان به قرآن و تورات
أن یکفروا بما أنزل اللّه بغیاً أن ینزل اللّه من فضله علی من یشاء من عباده
«بغی» به معنای حسادت و نیز به معنای ظلم و سرکشی است; برداشت فوق ناظر به احتمال اول است. کلمه «بغیاً» مفعولٌ به برای «أن یکفروا» می باشد.
جلد
3
1 ـ حسادت اهل کتاب ( یهود ) ، نسبت به پیامبر (صلی الله علیه و آله) و مسلمانان
ام یحسدون النّاس علی ما اتیهم اللّه من فضله
این آیه و آیات گذشته جوابی است بر گفتار غیر منصفانه یهود درباره اهل ایمان (هؤلاء اهدی . .. ) بنابراین مراد از «النّاس» پیامبر (صلی الله علیه و آله) و مؤمنان خواهد بود.
2 ـ همسویی اهل کتاب ( یهود ) با کافران و تصدیق عقاید آنان ، برخاسته از حسادتشان به پیامبر (صلی الله علیه و آله) و مسلمانان
یقولون هؤلاء اهدی من الّذین امنوا سبیلا . .. یحسدون النّاس
جمله «ام یحسدون . .. » بیان علتی برای مسائل عنوان شده در آیه 51 است. و از جمله آنها، قضاوت ظالمانه و همسویی با کافران است. یعنی این قضاوت و همسویی، ناشی از حسادت یهود می باشد.
3 ـ مقام پیامبری و حکومت اعطا شده از جانب خدا به پیامبر (صلی الله علیه و آله) باعث حسادت یهودیان به آن حضرت و پیروانش
ام یحسدون النّاس علی ما اتیهم اللّه من فضله فقد اتینا ال ابرهیم
مراد از «فضله» به قرینه ذیل آیه (فقد آتانا . .. )، کتاب و حکمت و ملک عظیم است.
4 ـ اعطای قرآن به پیامبر (صلی الله علیه و آله) ، مایه حسادت یهود بر آن حضرت
ام یحسدون النّاس علی ما اتیهم اللّه من فضله
از مصادیق «فضل» ـ به قرینه ذیل آیه ـ قرآن می باشد.
6 ـ حسادت یهودیان بر پیامبر (صلی الله علیه و آله) و منزلت وی ، مایه گرایش آنان به کفر و شرک
یؤمنون بالجبت و الطاغوت . .. ام یحسدون النّاس علی ما اتیهم اللّه من فضله
9 ـ بی نتیجه بودن حسادت اهل کتاب ( یهود ) نسبت به تفضّلات الهی به پیامبر (صلی الله علیه و آله)
ام یحسدون النّاس علی ما اتیهم اللّه من فضله فقد اتینا ال ابرهیم
«فقد آتینا» به این معناست که همان گونه که حسدورزان به آل ابراهیم طرفی نبستند و به آنان ضرری نرساندند، حسودان به پیامبر (صلی الله علیه و آله) نیز نتیجه ای نخواهند برد و ضرری را متوجّه آن حضرت نخواهند کرد.
203- حسد یهود صدر اسلام
جلد
1
4 - یهودیان و نصارای عصر بعثت ، بر ایمان مسلمانان رشک برده به آنان حسادت میورزیدند .
ودّ کثیر من أهل الکتب لو یردونکم من بعد إیمنکم کفاراً حسداً
مقصود از «اهل الکتاب» به دلیل «و قالوا لن یدخل . ..» در آیه 111، یهود و نصاراست.
204- حق ستیزی علمای یهود
جلد
1
5 - حق ستیزی و حق پوشی علمای یهود و نصارا
إن الذین یکتمون . .. ذلک بأن اللّه نزل الکتب بالحق
205- حق گرایان یهود
جلد
4
22 ـ وجود افراد اندکی انسانِ حق گرا در میان یهود عصر پیامبر (صلی الله علیه و آله)
فلایؤمنون إلاّ قلیلا
206- حق ناپذیری علمای یهود
جلد
4
13 ـ یهودیان و علمای آنان دارای روحیه سلطه گری و حق ناپذیری
اشد الناس عدوة للذین ءامنوا الیهود . .. و انهم لایستکبرون
جلد
1
9 - پیشوایان و عالمان یهود در عصر بعثت ، مردمانی لجوج و حق ناپذیر
أتحدثونهم بما فتح اللّه علیکم . .. أفلا تعقلون
10 - لجاجت و حق ناپذیری عالمان و پیشوایان یهود ، دلیل نا به جا بودن امید و دل بستن مسلمانان به ایمان آوردن آنان
أفتطمعون أن یؤمنوا لکم . .. قالوا أتحدثونهم بما فتح اللّه علیکم
آیه مورد بحث عطف بر جمله حالیه «و قد کان . ..» و یا عطف بر جمله «یسمعون ...» در آیه قبل می باشد. در هر صورت، بیانگر علتی دیگر برای «أفتطمعون ...» می باشد.
جلد
19
1 - عالمان یهود ، به رغم آگاهی از دستورات تورات ، به آن عمل نمی کردند .
مثل الذین حمّلوا التوریة ثمّ لم یحملوها
207- حق ناپذیری یهود
جلد
1
4 - اهل کتاب ( یهود و نصارا ) مردمی لجوج و حق ناپذیرند .
و لئن أتیت الذین أوتوا الکتب بکل ءایة ما تبعوا قبلتک
جمله «لئن . ..» (به خدا قسم! اگر هر معجزه و برهانی را به اهل کتاب ارائه کنی، از قبله تو پیروی نمی کنند) گویای عمق عناد، لجاجت و حق ناپذیری آنان می باشد.
جلد
4
7 ـ بازداری منافقان و یهودیان حق ناپذیر از شتاب در کفر ، خارج از محدوده رسالت پیامبر (صلی الله علیه و آله)
یأیها الرسول لایحزنک الذین یسرعون فی الکفر
خطاب خداوند به پیامبر(صلی الله علیه و آله) با عنوان رسالت (یایها الرسول) گویای برداشت فوق است.
18 ـ منافقان و یهودیان جاسوس ، دروغ پرداز و حق ناپذیر ، آن قدر بی ارزشند که حتی نباید بر گمراهی آنان تأسف خورد و بر کفرشان غمگین بود
لایحزنک الذین یسرعون فی الکفر . .. سمعون للکذب سمعون لقوم ءاخرین
جلد
4
13 ـ یهودیان و علمای آنان دارای روحیه سلطه گری و حق ناپذیری
اشد الناس عدوة للذین ءامنوا الیهود . .. و انهم لایستکبرون
14 ـ حق ناپذیری و روحیه استکباری یهود ، عامل عداوت آنان با مسلمانان
اشد الناس عدوة للذین ءامنوا الیهود . .. و انهم لایستکبرون
208- حیوانات چنگال دار در یهود
جلد
5
2 ـ خوردن گوشت حیوانات ناخن دار و پیه گاو و گوسفند برای یهود از آغاز حرام نبوده است.
و علی الذین هادوا حرمنا . .. ذلک جزینهم ببغیهم
209- ختم قلب یهود
جلد
1
6 - قرار گرفتن حجاب بر قلب و اندیشه یهودیان ریشه در فطرت و خلقت آنان ندارد بلکه کفرورزی و دور شدنشان از رحمت الهی موجب آن شده است .
قالوا قلوبنا غلف بل لعنهم اللّه بکفر هم فقلیلا
چنانچه گذشت «بل» نفی معنایی است که از «قلوبنا غلف» استفاده می شود و آن معذور بودن یهود به خاطر
نفهمیدن است. کلمه «بل» معذور بودن یهود را نفی می کند و جمله «لعنهم اللّه ...» بیان می دارد حجابِ قلب یهود از کفرورزی آنان به وجود آمده نه اینکه فطرتاً این گونه باشند و این چنین نفهمیدنی - که خود آدمی زمینه ساز آن باشد - نمی تواند عذری قابل قبول تلقی شود.
7 - یهودیان کافر ، علی رغم ناتوانی از ایمان آوردن بر اثر محجوب بودن قلبهایشان ، معذور نیستند .
قلوبنا غلف بل لعنهم اللّه بکفر هم
جلد
4
11 ـ کفر یهود ، موجب مهر زدن خداوند بر دل های آنان گشت .
و قولهم قلوبنا غلف بل طبع اللّه علیها بکفرهم
12 ـ دل های یهود ، دارای حجابی جلوگیر از نفوذ تعالیم انبیا
بل طبع اللّه علیها بکفرهم
19 ـ کفرورزی یهود ، مایه تقدیر الهی ، بر بازداشتن قلب های آنان از نفوذ تعالیم انبیا
بل طبع اللّه علیها بکفرهم
20 ـ دل های مهر خورده و در حجاب لجاج فرو رفته یهود ، مانع گرایش آنان به اسلام
بل طبع اللّه علیها بکفرهم فلا یؤمنون إلاّ قلیلا
210- خدا و یهود
جلد
3
4 ـ یهودیان عصر پیامبر (صلی الله علیه و آله) ـ علی رغم ادعایشان ـ هرگز منزّه نبودند و نزد خدا منزلتی نداشتند .
الم تر الی الذین یزکّون انفسهم بل اللّه یزکّی من یشاء
5 ـ خداوند نخواسته است که یهودیان کفرپیشه ، از آلودگی ها پیراسته گردند و تزکیه شوند .
یزکّون انفسهم بل اللّه یزکّی من یشاء
جلد
4
19 ـ یهود و نصارا ، همچون سایر مردمان ، مملوک و تحت حاکمیت خدا هستند ، نه فرزند وی و نه برخوردار از محبتی ویژه در پیشگاه او .
و قالت الیهود و النصری نحن ابنؤا اللّه . .. و للّه ملک السموت و الارض
در برداشت فوق، جمله «للّه ملک السموت . ..» دلیل رد پندار یهود و نصارا (نحن ابنؤا اللّه و احبؤه) گرفته شده است.
جلد
4
20 ـ خداوند ، ایجاد کننده دشمنی و کینه در بین یهود
و القینا بینهم العدوة و البغضاء إلی یوم القیمة
211- خداشناسی ناقص یهود
جلد
1
5 - یهودیان ، فاقد معرفت و شناخت لازم به خدا و صفات او
أو لایعلمون أن اللّه یعلم ما یسرون و ما یعلنون
212- خداشناسی یهود
جلد
1
3 - شناخت یهود و نصارا از خدا و صفات او ، شناختی ضعیف و ناقص
و قالوا اتخذ اللّه ولداً سبحنه
213- خداشناسی یهود صدر اسلام
جلد
1
10 - ضعف بینش و شناخت یهود ، نصارا و مشرکان عصر بعثت ، درباره خداوند
و قال الذین لایعلمون لولا یکلمنا اللّه . .. کذلک قال الذین من قبلهم مثل قولهم
214- خرافات در یهود
جلد
3
17 ـ خرافه گویی و جمود و تحجر یهود *
الّذین قالوا انّ اللّه عهد الینا الّا نؤمن لرسول حتی یاتینا بقربان تأکله النّار
1 ـ ظاهر جمله «الّا نؤمن لرسول»، این است که خداوند به ما دستور داده به کسی که فلان معجزه خاص را ندارد، ایمان نیاوریم، هر چند حقیقتاً پیامبر باشد. چون نگفتند «الّا نؤمن لمدعی الرّسالة»، و این معنا که به فرض نبوت، ایمان نیاورید اگر فلان معجزه خاص را نداشت، خرافه ای بیش نیست. 2 ـ بر فرض که چنین عهدی باشد، آنان باید بیندیشند که قربانی کذایی، معجزه ای است برای کشف صادق از کاذب، نه اینکه موضوعیّت
داشته باشد و اصرار به این معنا حاکی از جمود و تحجّر یهود است.
جلد
6
21 ـ ر ها ساختن مردم ( یهود ، نصارا و . . . ) از تکالیف شاق و زنجیر های خرافات ، از نشانه های موجود در تورات و انجیل برای شناسایی پیامبر (صلی الله علیه و آله)
الذی یجدونه . .. یضع عنهم إصرهم و الأغلل التی کانت علیهم
22 ـ یهود و نصارا در قبل از اسلام ، مبتلا به تکالیفی مشقتبار و گرفتار در دام خرافات و بدعت های فراوان دینی بودند .
و یضع عنهم إصرهم و الأغلل التی کانت علیهم
جمع آوردن «اغلال» حکایت از گستردگی بدعتها و خرافات دارد.
215- خطر علمای یهود
جلد
7
1 ـ خداوند ، از فساد مالی و انحراف بسیاری از احبار و راهبان ( پیشوایان دینی یهود و نصارا ) پرده برداشته و مؤمنان را نسبت به خطر آنان هشدار داد .
یأیها الذین ءامنوا إن کثیراً من الأحبار و الرهبان لیأکلون أمول الناس بالبطل
216- خطر یهود
جلد
4
10 ـ روابط و پیوند های یهود و نصارا با یکدیگر ، خطر و هشداری برای مسلمانان
لاتتخذوا الیهود و النصری أولیاء بعضهم أولیاء بعض
از اینکه دوستی یهود و نصارا با یکدیگر، دلیل بازداشتن مسلمانان از دوستی با آنان قرار گرفته است، استفاده می شود که پیوند آنان، پیوندی خطرناک برای مسلمین است.
217- خواسته علمای یهود
جلد
4
7 ـ عالمان ژرفنگر یهود ، خواسته نابجا از پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) نداشته و از صفات زشت و اعمال ناروای یهودیان ( پیمان شکنی ، انکار آیات الهی و . . . ) بر حذر بودند .
یسئلک أهل الکتب . .. لکن الرسخون فی العلم منهم و المؤمنون یؤمنون
خداوند در آیه 153 تا آیه مورد بحث بهانه گیریها و صفات زشت اهل کتاب و به خصوص یهودیان را بیان نموده و آیه مورد بحث با کلمه «لکن» مؤمنان واقعی و عالمان ژرفنگر را، استثنا کرده است.
218- خواسته های یهود
جلد
1
8 - فرد فرد یهود ، خواهان عمر طولانیِ هزار ساله هستند .
یود أحدهم لو یعمر الف سنة
«یعمّر» از تعمیر و به معنای عمر داده شود، است. آوردن «أحدهم» به عنوان فاعل «یود» و استفاده نکردن از ضمیر جمع (یودون) تصریح به این معنا دارد که: عمر طولانی هزار ساله، خواسته فرد فرد آنان است.
جلد
1
9 - یهود و نصارا نیز همانند مشرکان ، خواهان سخن گفتن خدا با آنان درباره راستی و درستی رسالت پیامبران بودند .
کذلک قال الذین من قبلهم مثل قولهم
در آیه 113 مشرکان با تعبیر «الذین لایعلمون» در قبال یهود و نصارا مطرح شده اند و در آیه مورد بحث مشرکان با همان تعبیر در قبال «الذین من قبلهم» قرار گرفته اند. از این مقایسه معلوم می شود: مقصود از «الذین من قبلهم» یهود و نصارا است.
جلد
3
2 ـ در آتش سوختن قربانی پیامبر (صلی الله علیه و آله) ، شرط یهود برای ایمان به آن حضرت
الّذین قالوا انّ اللّه . .. حتّی یاتینا بقربان تاکله النّار
«قربان» به معنای هر چیزی است که انسان به وسیله آن به خداوند تقرب جوید و قربانِ امّتهای گذشته، گاو، گوسفند و شتری بود که برای تقرّب به خدا ذبح می شد (تاج العروس).
جلد
4
2 ـ آشکارا دیدن خداوند ، تقاضای نابجای یهودیان از موسی ( ع )
فقد سألوا موسی أکبر من ذلک فقالوا أرنا اللّه جهرة
5 ـ درخواست دیدن خداوند از سوی یهود ، درخواستی ظالمانه و موجب گرفتار شدن آنان به صاعقه
فقالوا أرنا اللّه جهرة فأخذتهم الصعقة بظلمهم
9 ـ درخواست یهود از موسی ( ع ) ( دیدن خدا ) ، نابجاتر از درخواست آنان از پیامبر (صلی الله علیه و آله) ( نزول کتاب
آسمانی بر آنان )
یسئلک أهل الکتب . .. فقد سألوا موسی أکبر من ذلک
219- خود برتربینی یهود
جلد
4
13 ـ یهودیان و مسیحیان خود را انسانهایی ممتاز و برتر می پندارند .
و قالت الیهود و النصری نحن ابنؤا اللّه . .. بل انتم بشر ممن خلق
از اینکه خداوند در رد پندار یهود و نصارا فرموده است که شما مانند دیگر انسانها هستید، معلوم می شود آنها برای خود امتیازی ویژه می پندارند و خود را برتر از دیگران می شمارند.
220- خودبرتربینی یهود
جلد
2
7 ـ خودبرتربینی دینی و تعصب نابجای یهود
و لا تؤمنوا الاّ لمن تبع دینکم
جلد
2
8 ـ تضییع حقوق دیگران توسط برخی از اهل کتاب ( یهود ) ، ناشی از روحیه خودبرتربینی آنان
ذلک بانّهم قالوا لیس علینا فی الامّیّن سبیل
221- خودفروشی یهود
جلد
1
2 - یهودیان ، با کفرشان به قرآن و تورات ، خود را به بد بهایی فروختند .
بئسما اشتروا به أنفسهم أن یکفروا بما أنزل اللّه
«اشتراء» به معنای خریدن است و گاهی به معنای فروختن نیز به کار می رود. در آیه شریفه معنای دوم اراده شده است (اقتباس از مجمع البیان). «ما»ی موصوله در «بئسما» فاعل «بئس» و «أن یکفروا ...» مخصوص به ذم است. بنابراین جمله «بئسما ...»; یعنی، کفرورزی یهودیان به قرآن بهای بدی بود که خود را بدان فروختند.
جلد
1
43 - یهودیان با آموزش سحر های زیان آور ، خویشتن را تباه و بهای بدی را کسب کردند .
ماله فی الأخرة من خلق و لبئس ماشروا به أنفسهم
222- خوردنیهای حرام در یهود
جلد
5
1 ـ خداوند خوردن گوشت حیوانات دارای ناخن (چنگال) را بر یهود حرام کرده بود.
و علی الذین هادوا حرمنا کل ذی ظفر
2 ـ خوردن گوشت حیوانات ناخن دار و پیه گاو و گوسفند برای یهود از آغاز حرام نبوده است.
و علی الذین هادوا حرمنا . .. ذلک جزینهم ببغیهم
3 ـ خوردن دنبه و پیه گاو و گوسفند بر یهود، جز آنچه بر پشت و چسبیده بر روده و استخوان بوده، حرام بوده است.
و من البقر و الغنم حرمنا علیهم شحومهما إلا ما حملت
«شحم» به معنی چربی و پیه است و «ظهر» یعنی پشت و «حوایا»، جمع «حویة»، به معنی روده است.
223- خیال پردازی عوام یهود
جلد
1
5 - حدس و گمان ، پایه و اساس تفکرات دینی عوام یهود
إن هم لایظنون
7 - پذیرش خیالات واهی به جای محتوای کتاب آسمانی و پایه قرار دادن حدس و گمان در تفکرات و معتقدات دینی ، از دلایل نابجا بودن انتظار ایمان از عوام یهود
أفتطمعون أن یؤمنوا لکم . .. و منهم أمیون ... إن هم إلا یظنون
224- خیانت اکثریّت یهود
جلد
4
22 ـ تلاش مستمر اکثریت یهود در عصر بعثت برای خیانت به پیامبر (صلی الله علیه و آله) و اسلام
و لاتزال تطلع علی خائنة منهم
چون آیه فوق در بیان خیانتکاری بنی اسرائیل، پیامبر(صلی الله علیه و آله) را مخاطب قرار داده (و لاتزال تطلع . ..) معلوم می شود این خیانت درباره پیامبر(صلی الله علیه و آله) و مسلمانان صورت می گرفته است.
225- خیانت یهود
جلد
3
7 ـ یهود ، خائن به امانت ها و داورانی ستمگر
یقولون . .. هؤلاء اهدی من الذین امنوا ... اذا حکمتم بین النّاس ان تحکموا بالعدل
جمله «ان تحکموا بالعدل» می تواند اشاره باشد به حکومت و قضاوت ناعادلانه یهود درباره مؤمنان ; آنگاه که راه مشرکان را به صواب نزدیکتر معرفی کردند.
جلد
4
21 ـ مراقبت مستمر پیامبر (صلی الله علیه و آله) بر اعمال و رفتار یهودیان عصر خویش و آگاهی وی به خیانت های آنان
و لاتزال تطلع علی خائنة منهم
226- درخواست برهان از یهود
جلد
1
10 - پیامبر (صلی الله علیه و آله) ، موظف به مطالبه برهان از یهود و نصارا بر ادعای محرومیت مسلمانان از بهشت
قل هاتوا برهنکم إن کنتم صدقین
227- دروغگویی علمای یهود
جلد
4
25 ـ امتناع عالمان تحریفگر یهود از رویارویی با رسول خدا (صلی الله علیه و آله) ، از ترس افشای دروغ ها و تحریفهایشان *
سمعون لقوم ءاخرین لم یأتوک یحرفون الکلم من بعد مواضعه
228- دروغگویی یهود
جلد
1
1 - توصیه یعقوب ( ع ) بر ملازمت فرزندانش بر آیین یهودیت ، از ادعا های دروغین یهود
أم کنتم شهداء إذ حضر یعقوب الموت
«أم» منقطعه و متضمن معنای استفهام انکاری است. «شهداء» جمع شهید و به معنای حاضران می باشد و خطاب متوجه یهودیان است. بنابراین «أم کنتم شهداء ...»; یعنی، شما یهودیان به هنگام مرگ یعقوب حضور نداشتید. (پس چگونه ادعا می کنید که او فرزندانش را به پایداری در آئین یهود سفارش کرد؟)
جلد
2
3 ـ یهودیان ، بدعتگذار و دروغپردازانی سخت ستمگر
قل فاتوا بالتوریة . .. فمن افتری ... فاولئک هم الظالمون
جلد
3
22 ـ دروغ بودن ادعای یهود در مورد ایمان به پیامبر (صلی الله علیه و آله) ، در صورت مشاهده معجزه درخواستی خود ( سوختن قربانی در آتشی از غیب )
قل قد جاءکم . .. فلم قتلتموهم ان کنتم صادقین
جلد
3
1 ـ یهود ، داعیه دار نسبتهایی ناروا به خداوند ، علی رغم علم و آگاهی به کذب و بطلان آن نسبتها
انظر کیف یفترون علی اللّه الکذب
ضمیر در «یفترون» به «الذین اوتوا الکتاب» برمی گردد، و مراد از آن به قرینه آیات گذشته یهودیان هستند.
2 ـ علم و آگاهی یهود به بطلان افترا های خویش بر خداوند *
انظر کیف یفترون علی اللّه الکذب
چون افترا به معنای دروغ بستن است، آوردن کلمه «الکذب» برای تفهیم این معناست که یهودیان با اینکه می دانند ـ مثلا ـ خداوند به آنها امتیازی نداده، آن را به خدا نسبت می دهند.
جلد
4
15 ـ منافقان و یهودیان شتابنده در کفر ، مردمی دروغ پرداز ، جاسوس و فرمانبردار سران و عالمان تحریفگر یهود
سمعون للکذب سمعون لقوم ءاخرین لم یأتوک یحرفون الکلم
برداشت فوق بر این مبناست که «للکذب» و «لقوم» مفعول له برای «سمعون» باشد. بنابراین «سمعون للکذب»، یعنی سخنان تو را می شنوند تا بر تو دروغ ببندند و شایعه سازی کنند و «سمعون لقوم ءاخرین»، یعنی آنان جاسوس دیگرانند و سخنان تو را برای دیگران می شنوند.
18 ـ منافقان و یهودیان جاسوس ، دروغ پرداز و حق ناپذیر ، آن قدر بی ارزشند که حتی نباید بر گمراهی آنان تأسف خورد و بر کفرشان غمگین بود
لایحزنک الذین یسرعون فی الکفر . .. سمعون للکذب سمعون لقوم ءاخرین
36 ـ خداوند هرگز جان ودل ناپاک منافقان و یهودیان جاسوس و دروغپرداز را از آلودگی کفر و نفاق پاک نخواهد ساخت .
أولئک الذین لم یرد اللّه ان یطهر قلوبهم
45 ـ پیشتازی در کفر ، تحریفگری ، دروغپردازی و جاسوسی ، نمودی از خواری و رسوایی منافقان و یهودیان در دنیا
یسرعون فی الکفر . .. لهم فی الدنیا خزی
رسوایی یهودیان و منافقان، که «لهم فی الدنیا خزی» بیانگر آن است، می تواند همان رذایلی باشد که در آیه مطرح شده است. زیرا این رذایل یا خود رسوایی است و یا موجب رسوایی انسان در جامعه خواهد شد.
229- دشمن شناسی علمای یهود
جلد
3
2 ـ عالمان یهود ، دشمن مسلمانان
الم تر الی الذین . .. و اللّه اعلم باعدائکم
مراد از «اعداء» به قرینه آیه قبل و بعد، همان عالمان یهود هستند.
230- دشمنی در یهود
جلد
4
19 ـ یهودیان ، گرفتار کینه و دشمنی با یکدیگر تا روز قیامت
و القینا بینهم العدوة و البغضاء إلی یوم القیمة
20 ـ خداوند ، ایجاد کننده دشمنی و کینه در بین یهود
و القینا بینهم العدوة و البغضاء إلی یوم القیمة
21 ـ دشمنی و کینه یهود با یکدیگر ، کیفر و عقوبت دنیوی آنان
و القینا بینهم العدوة و البغضاء إلی یوم القیمة
23 ـ دشمنی و کینه توزی یهود با یکدیگر از پیامد های گرفتاری آنان به لعنت خدا و دوری از رحمت او
و لعنوا بما قالوا . .. و القینا بینهم العدوة و البغضاء إلی یوم القیمة
جمله «و القینا . ..» می تواند بیان پیامدی دیگر برای «لعنوا بما قالوا» باشد ; یعنی گرفتاری به لعنت الهی علاوه بر افزایش کفر و طغیان یهودیان، مایه گرفتاری آنان به دشمنی و کینه توزی با یکدیگر نیز گردید.
27 ـ بقاء ملت و آیین یهود تا روز قیامت
و القینا بینهم العدوة و البغضاء إلی یوم القیمة
231- دشمنی علمای یهود
جلد
1
1 - جامعه یهود در عصر بعثت متشکل از عالمانی معاند و عوامی ناآگاه
و قد کان فریق منهم . .. و منهم أمیون لایعلمون الکتب إلا امانی
چنانچه در آیه «75» گذشت، مراد از «فریق منهم» - به قرینه صفات شمرده شده بر آنان - عالمان یهود است.
جلد
7
3 ـ احبار ( عالمان یهود ) و راهبان ( عالمان نصارا ) سردمداران مبارزه با قرآن و اسلام
اتخذوا أحبارهم و رهبنهم أرباباً . .. یریدون أن یطفئوا نور اللّه بأفوههم
برداشت فوق بر این اساس است که ضمیر «هم» در «یریدون»، «یطفئوا» و «بأفواههم» به احبار و راهبان بازگردد، که در این صورت آیه شریفه بیانگر یکی از مصداقهای «اتخذوا أحبارهم و رهبانهم أرباباً» خواهد بود ; بدین معنا که احبار و راهبان علیه قرآن و اسلام سخنان نادرست می گفتند و یهود و نصارا از آنان تبعیت کورکورانه و اطاعت محض داشتند.
232- دشمنی یهود
جلد
1
4 - یهود و نصارا ، در صورت نپذیرفتن معارف ابلاغ شده به آنان ( ایمان به قرآن ، ایمان به همه پیامبران و . . . ) از دشمنان و ستیزه جویان با اسلام و مسلمانان ، تلقی خواهند شد .
فإن ءامنوا . .. فقد اهتدوا و إن تولوا فإنما هم فی شقاق
«شقاق» به معنای دشمنی و مخالفت کردن است. حرف «فی» می رساند که دشمنی و مخالفت یهود و نصارا با اسلام، سراسر وجود آنان را فرا گرفته است.
جلد
1
5 - یهود و نصارا از سر عناد و لجاجت ، قبله بودن کعبه را پذیرا نیستند .
و لئن أتیت الذین أوتوا الکتب بکل ءایة ما تبعوا قبلتک
جلد
3
20 ـ یهودیان ، مردمی لجوج و معاند
قل قد جاءکم رسل من قبلی بالبیّنات و بالّذی قلتم فلم قتلتموهم ان کنتم صادقین
جلد
3
3 ـ ناباوری مسلمانان صدر اسلام ، نسبت به دشمنی یهود با آنان
الم تر . .. و اللّه اعلم باعدائکم
آوردن «اعلم»، با صیغه افعل تفضیل، حکایت از ناباوری مسلمانان نسبت به دشمنی عالمان یهود با آنان دارد.
جلد
3
4 ـ تحریف و تحلیل ناصواب گفته ها ، نمونه ای از دشمنی یهود با مسلمانان
و اللّه اعلم باعدائکم . .. یحرّفون الکلم عن مواضعه
جمله «یحرفون . .. » پس از بیان دشمنی یهود، به منزله دلیل و نشانه ای برای اثبات عداوت عالمان یهود نسبت به مسلمانان است.
جلد
4
19 ـ تحریف نشانه های پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) در تورات و به فراموشی سپردن آن توسط یهود *
یحرفون الکلم . .. و نسوا حظاً مما ذکروا به
به احتمال اینکه مراد از «الکلم» و «ما ذکروا به» ـ به قرینه مقام ـ ، نشانه های پیامبر(صلی الله علیه و آله) در تورات باشد.
جلد
4
10 ـ کینه و دشمنی دایمی یهود و مسیحیان با یکدیگر تا روز قیامت
و لقد اخذ اللّه میثق بنی اسرءیل . .. العداوة و البغضاء إلی یوم القیمة
بنابر اینکه ضمیر در «بینهم» به یهود و نصارا برگردانده شود.
جلد
4
1 ـ یهودیان و مشرکان سرسخت ترین دشمن برای مسلمانان
لتجدن اشد الناس عدوة للذین ءامنوا یهود و الذین اشرکوا
3 ـ دشمنی یهود با مسلمانان بیش از دشمنی مشرکان با آنان است .
لتجدن اشد الناس عدوة للذین ءامنوا الیهود و الذین اشرکوا
تقدیم ذکری «یهود» بر «مشرکان» می تواند اشاره به برداشت فوق باشد.
14 ـ حق ناپذیری و روحیه استکباری یهود ، عامل عداوت آنان با مسلمانان
اشد الناس عدوة للذین ءامنوا الیهود . .. و انهم لایستکبرون
جلد
7
1 ـ تلاش بی امان یهود و نصارا ، با هدف خاموش کردن نور الهی ( قرآن ) ، با سخنان و تبلیغات خود
یریدون أن یطفئوا نور اللّه بأفوههم
ضمیرهای جمع در «یریدون»، «یطفئوا» و «بأفواههم» به یهود و نصارا (الذین أوتوا الکتاب) بازمی گردد. قید «بأفواههم» (با سخنان خویش) می رساند که: اهل کتاب برای انحراف افکار عمومی علیه قرآن و اسلام، دست به تبلیغات نادرست می زدند.
2 ـ موضع گیری ها و تبلیغات سوء یهود و نصارا ، علیه اسلام به مثابه پفی ناچیز در مقابل نور فروزنده و جاودان الهی
یریدون أن یطفئوا نور اللّه بأفوههم
4 ـ اطاعت محض و تبعیت کورکورانه یهود و نصارا از احبار و راهبانشان ، در راستای مبارزه با قرآن و اسلام
اتخذوا أحبارهم و رهبنهم أرباباً . .. یریدون أن یطفئوا نور اللّه بأفوههم
7 ـ اسلام ، همواره در معرض کینه و عداوت یهود و نصارا
یریدون أن یطفئوا نور اللّه بأفوههم
با توجه به اینکه جمله «یریدون . .. » مفید استمرار است برداشت فوق استفاده می گردد.
233- دشمنی یهود با جبرئیل
جلد
1
1 - عداوت و کینه توزی یهودیان با جبرئیل ( ع )
من کان عدواً لجبریل
مراد از «من کان» - به دلیل آیات گذشته - یهودیان هستند.
5 - نزول قرآن بر پیامبر (صلی الله علیه و آله) توسط جبرئیل ، موجب دشمنی و کینه توزی یهود با او گردید .
من کان عدواً لجبریل فإنه نزله علی قلبک بإذن اللّه
جمله «فانه . ..» (جبرئیل به اذن خدا قرآن را بر قلب تو فرود آورد) بیانگر منشأ کینه توزی یهود با جبرئیل است.
11 - بازگشت دشمنی یهود با جبرئیل ، به دشمنی با خداوند است .
من کان عدواً لجبریل فإنه نزله علی قلبک بإذن اللّه
هر یک از حقایق بیان شده در جمله «فإنه نزله» تا «بشری للمؤمنین» پاسخی به یهود در ارتباط با کینه توزی آنان با جبرئیل است. قید «بإذن اللّه» بیان می دارد که جبرئیل به فرمان خدا، قرآن را برای پیامبر(صلی الله علیه و آله) آورده است; پس اگر نزول قرآن مایه عداوت است باید شما یهودیان با خدا دشمنی کنید. بنابراین جواب جمله شرطیه «من کان ...» چنین می شود: «فهو عدو اللّه».
12 - دشمنی یهود با جبرئیل ، در حقیقت دشمنی با تورات ، دشمنی با مایه های هدایت بشر و دشمنی با پیام آور بشارت است .
فإنه نزله . .. مصدقاً لما بین یدیه و هدیً و بشری للمؤمنین
هر یک از توصیفهای «مصدقاً . ..» و «هدیً» و «بشری للمؤمنین» همانند «بإذن اللّه» می تواند پاسخی نقضی به یهودیان کینه توز با جبرئیل باشد; یعنی، دشمنی کردن با آورنده قرآن - که دین و کتاب شما را تأیید
می کند، مایه هدایت بشر است و به سعادتها بشارت می دهد - در واقع دشمنی کردن با تورات و ... است.
13 - نازل شدن قرآن به فرمان خدا ، دلیلی بر ناروایی عداوت یهود با جبرئیل است .
من کان عدواً لجبریل فإنه نزله علی قلبک بإذن اللّه
برداشت فوق بر این اساس است که قید «بإذن اللّه» پاسخی حلّی در ارتباط با عداوت یهود با جبرئیل باشد; یعنی، او به فرمان خدا قرآن را بر قلب پیامبر(صلی الله علیه و آله) نازل کرد و کسی که فرمان خدا را اطاعت کند، نباید در نزد معتقدان به خدا مبغوض باشد.
14 - تأیید تورات از سوی قرآن ، دلیلی بر بیجا بودن دشمنی یهود با پیام آور وحی ( جبرئیل ) است .
فإنه نزله علی قلبک بإذن اللّه مصدقاً لما بین یدیه
«مصدقاً لما بین یدیه» (قرآن درستی تورات را تأیید می کند) در پاسخ به یهودیان دشمن جبرئیل، این نکته را بیان می کند که جبرئیل حقیقتی را آورد که دین و کتاب شما را تصدیق می کند و شاهد راستی و درستی آن است و لذا نا به جاست که با نازل کننده آن (جبرئیل) دشمنی کنید.
15 - هدایتگری و بشارت دهندگی قرآن ، دلیلی بر نابه جابودن عداوت یهود با نازل کننده آن ( جبرئیل ) است .
فإنه نزله علی قلبک . .. هدیً و بشری للمؤمنین
عبارت «هدیً و بشری» نیز همانند «مصدقاً» حاوی این نکته است که جبرئیل معارفی را به پیامبر(صلی الله علیه و آله) القا کرد که بشارت دهنده و هدایتگر است و لذا دشمنی کردن با او، نمی تواند توجیه معقولی داشته باشد.
جلد
1
9 - یهودیان ، به دلیل عداوتشان با جبرئیل کافرند و خداوند دشمن آنان است .
من کان عدواً للّه . .. و جبریل و میکل فإن اللّه عدو للکفرین
از مصداقهای «الکافرین» - به دلیل آیات گذشته - یهودیان هستند.
234- دشمنی یهود با خدا
جلد
1
11 - بازگشت دشمنی یهود با جبرئیل ، به دشمنی با خداوند است .
من کان عدواً لجبریل فإنه نزله علی قلبک بإذن اللّه
هر یک از حقایق بیان شده در جمله «فإنه نزله» تا «بشری للمؤمنین» پاسخی به یهود در ارتباط با کینه توزی آنان با جبرئیل است. قید «بإذن اللّه» بیان می دارد که جبرئیل به فرمان خدا، قرآن را برای پیامبر(صلی الله علیه و آله) آورده است; پس اگر نزول قرآن مایه عداوت است باید شما یهودیان با خدا دشمنی کنید. بنابراین جواب جمله شرطیه «من کان ...» چنین می شود: «فهو عدو اللّه».
235- دشمنی یهود با سلیمان(ع)
جلد
1
12 - فعالیت یهودیان عصر سلیمان علیه حکومت وی ، با پیروی از افسون شیاطین *
واتبعوا ما تتلوا الشیطین علی ملک سلیمن
برداشت فوق بر این اساس است که فاعل «اتبعوا» یهودیان عصر سلیمان باشند.
236- دشنام در یهود
جلد
1
16 - امام باقر ( ع ) فرمود : « هذه الکلمة سب بالعبرانیة ، إلیه کانوا یذهبون ;
این کلمه (راعنا) به زبان عبری فحش است و آنان (یهود) این کلمه را به عنوان فحش استعمال می کردند».
237- دعوت از یهود
جلد
1
1 - پیامبر (صلی الله علیه و آله) ، یهودیان را به پذیرش اسلام و ایمان آوردن به قرآن فرا می خواند .
و إذا قیل لهم ءامنوا بما أنزل اللّه
فاعل «قیل» به قرینه «قل فلم تقتلون» (در ذیل آیه) پیامبر است; یعنی: و إذا قلت لهم . ..
جلد
19
5 - خداوند توسط پیامبر (صلی الله علیه و آله) ، به یهود پیشنهاد کرد برای اثبات ادعای خود ( این که آنان دوستان خدایند ) ، آرزوی مرگ کنند .
قل یـأیّها الذین هادوا. .. فتمنّوا الموت إن کنتم صـدقین
238- دفع شر یهود
جلد
1
5 - دفع شر یهودیان و نصرانیان از جامعه اسلامی ، وعده و نوید خداوند به پیامبر (صلی الله علیه و آله)
فإنما هم فی شقاق فسیکفیکهم اللّه و هو السمیع العلیم
239- دلایل اعراض یهود از اسلام
جلد
1
10 - تبیین علل ایمان نیاوردن جامعه یهود و بنی اسرائیل به اسلام ، از اهداف تشریع سرگذشت آنان در قرآن
أفتطمعون أن یؤمنوا لکم
آیه مورد بحث نتیجه است برای حقایق تاریخی مربوطه به بنی اسرائیل و خصوصاً یهود; یعنی، آنان پس از مشاهده معجزه های فراوان و برخوردار شدن از نعمتهای الهی کفر ورزیدند; به گوساله پرستی گرایش پیدا کردند و نسبت جهل و استهزا به موسی(ع) دادند. بنابراین انتظار ایمان آوردن به قرآن از آنان انتظاری نا به جاست.
240- دلایل صداقت یهود
جلد
1
7 - ادعای یهودیان ( یقین به بهشتی بودن ) آن گاه صادقانه و برخاسته از باور آنان است که تمنای مرگ کرده و از آن استقبال کنند .
قل إن کانت لکم الدار الأخرة . .. فتمنوا الموت
241- دلایل کفر یهود
جلد
1
21 - کشته شدن پیامبرانی از نژاد اسرائیل به دست یهودیان ، دلیل ایمان نداشتن آنان حتی به پیامبران بنی اسرائیل
نؤمن بما أنزل علینا . .. قل فلم تقتلون أنبیاء اللّه من قبل
جلد
1
12 - گرایش یهودیان به گوساله پرستی ، دلیل ایمان نداشتن آنان حتی به پیامبران بنی اسرائیل و کتاب های آسمانی خویش
قالوا نؤمن بما أنزل علینا . .. قل ... و لقد جاء کم موسی بالبینت ثم أتخذتم العجل
جمله «لقد جاءکم . ..» عطف بر «لم تقتلون ...» در آیه قبل است. بنابراین مضمون این آیه نیز پاسخی به این ادعای یهود است که خود را مؤمن به پیامبران اسرائیلی و کتابهای آسمانی آنان می دانستند (نؤمن بما أنزل علینا).
242- دلایل کفر یهود به قرآن
جلد
1
7 - نازل نشدن قرآن بر بنی اسرائیل ، تنها دلیل و بهانه یهود برای ایمان نیاوردن به آن
إذا قیل لهم ءامنوا بما أنزل اللّه قالوا نؤمن بما أنزل علینا
243- دنیاطلبان یهود
جلد
6
1 ـ تاریخ یهود ، شاهد نسلهایی دنیاگرا و معصیتکار
فخلف من بعدهم خلف ورثوا الکتب یأخذون عرض هذا الأدنی و یقولون
2 ـ دنیاگرایان یهود ، علی رغم ادعای اعتقاد به تورات و دسترسی به آن ، از راه های نامشروع به مال و منال دنیا چنگ می زدند .
ورثوا الکتب یأخذون عرض هذا الأدنی و یقولون سیغفر لنا
جمله «ورثوا الکتب» (تورات را به ارث بردند) اشاره به دو معنا دارد که هر دو در سرزنش دنیاگرایان یهود دخیل است: دسترسی به تورات داشتند ; مدعی اعتقاد به آن بودند.
4 ـ دنیاگرایان یهود به گناه خویش ( دستیابی به مال و منال دنیا از راه های نامشروع ) ، اصرار میورزیدند .
و إن یأتهم عرض مثله یأخذوه
جمله «و إن یأتهم . .. » (اگر مال و منال دنیا در مرتبه و زمانی دیگر به آنان روی می آورد از گرفتن آن دریغ نداشتند)، اشاره به اصرار یهودیان دنیاگرا به گناه کسب درآمدهای نامشروع دارد.
جلد
6
4 ـ گروهی از یهودیان نسل های پیشین ، بر خلاف دنیاگرایان ایشان ، به محتوای تورات و میثاق های آن پایبند بودند و نماز را به پا داشتند .
و الذین یمسکون بالکتب و أقاموا الصلوة
244- دنیاطلبی علمای یهود
جلد
4
6 ـ حرص و آزمندی شدید عالمان یهود عصر پیامبر (صلی الله علیه و آله) به متاع دنیا
اکلون للسحت
صیغه مبالغه «اکلون» نشان از رغبت و حرص فراوان عالمان یهود دارد.
جلد
1
6 - دستیابی به متاع های دنیوی ( مال ، ریاست ، وجاهت و . . . ) هدف عالمان یهود از ارائه خود ساخته ها به عنوان کتاب آسمانی
لیشتروا به ثمناً قلیلا
جلد
7
8 ـ تلاش احبار و راهبان ، در بازداشتن مردم از راه خدا ، در راستای دستیابی به مطامع دنیوی خویش
لیأکلون أمول الناس بالبطل و یصدون عن سبیل اللّه
با توجه به ارتباط و پیوستگی «یصدون» با «یأکلون» برداشت فوق استفاده می شود.
245- دنیاطلبی یهود
جلد
1
10 - دستیابی به متاع دنیا ، از هدف های یهود و نصارا در کفر به قرآن و انکار حقایق تورات و انجیل
و لاتشتروا بأیتی ثمناً قلیلا
کلمه «آیاتی» علاوه بر قرآن، شامل حقایق بیان شده در تورات و انجیل نیز هست. گویا آوردن اسم ظاهر (آیاتی) به جای ضمیر «به»، برای تأمین این هدف باشد. قابل ذکر است که چون سخن درباره ایمان به قرآن بود، مصداق مورد نظر برای «آیاتی» حقایقی از تورات و انجیل است که دلیل بر حقانیت قرآن می باشد.
جلد
1
6 - یهودیان به انگیزه دستیابی به مزایای دنیا ، همکیشان خود را کشته و آنان را از دیارشان آواره می ساختند .
ثم أنتم هؤلاء تقتلون . .. أولئک الذین اشتروا الحیوة الدنیا بالأخرة
7 - یهودیان برای رسیدن به مزایای دنیوی ، آخرت و نعمت های آن را از دست دادند .
أولئک الذین اشتروا الحیوة الدنیا بالأخرة
جلد
1
6 - دنیاپرستی یهود از پیشگویی های قرآن
لتجدنهم أحرص الناس علی حیوة
16 - خداوند ، ناظر بر رفتار و کردار برخاسته از دنیاپرستی یهود است .
و اللّه بصیر بما یعملون
جلد
1
48 - ترجیح منافع دنیوی بر منافع اخروی ، در دیدگاه یهودیان ساحر
لقد علموا لمن اشتریه ماله فی الأخرة من خلق و لبئس ماشروا به أنفسهم لو کانوا یعلم
کسی که بداند با دستیابی به منافعی نامشروع، آخرت خویش را از دست داده است (لقد علموا . ..) ولی در عین حال به زیانباری این داد و ستد اعتقاد نداشته باشد (لو کانوا یعلمون)، معلوم می شود وی منافع دنیوی را بر آخرت ترجیح می دهد.
246- دنیاطلبی یهود صدر اسلام
جلد
1
5 - یهودیان عصر بعثت ، به دلیل وابستگی به دنیا و فسق پیشگی زمینه های ایمان و تقوا را از دست داده بودند .
لبئس ما شروا به أنفسهم . .. و لو أنهم ءامنوا و اتقوا لمثوبة من عنداللّه خیر
به کارگیری «لو» امتناعیه در جمله «لو أنهم . ...» می نمایاند که: ایمان آوردن یهود و پرهیز از گناهانی همانند سحر، امری مشکل یا ممتنع بوده است. آیات پیشین - که سخن از دلبستگی شدید یهود به دنیا و فاسق بودن آنان داشت - می تواند بیانگر علت به وجود آمدن این روحیه در ایشان باشد.
247- دنیاگرایی یهود
جلد
2
4 ـ عالمان یهود ، دارای اهداف دنیوی در کتمان و تحریف عهد خدا ( حقایق مربوط به پیامبر (صلی الله علیه و آله) )
انّ الّذین یشترون بعهد اللّه و ایمانهم
با توجّه به شأن نزول، مقصود از «عهد اللّه»، حقایق مربوط به پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) در تورات است که به دست عالمان یهود تحریف گشته.
8 ـ محرومیّت عالمان یهود ، سوداگران عهد الهی و پیمان شکنان ، از بهره های اخروی
انّ الّذین یشترون . .. اولئک لا خلاق لهم فی الاخرة
248- دوستی با یهود
جلد
4
2 ـ حرمت ایجاد روابط دوستی با یهود و نصارا
لاتتخذوا الیهود و النصری أولیاء
در برداشت فوق «ولی» به معنای دوست که یکی از معانی آن است، گرفته شده است.
3 ـ یهود و نصارا ، مردمی غیر قابل اعتماد و ناشایست برای برقراری روابط دوستی مسلمانان با آنان
یا ایها الذین ءامنوا لاتتخذوا الیهود و النصری أولیاء
کلمه «اتخاذ» به معنای برگزیدن و اعتماد کردن است. (مجمع البیان).
4 ـ ناسازگاری ایمان با ایجاد پیوند دوستی و مودت با یهود و نصارا
یا ایها الذین ءامنوا لاتتخذوا الیهود و النصری أولیاء
مخاطب قرار دادن مسلمانان با عنوان اهل ایمان و سپس نهی از ایجاد روابط دوستی با یهود و نصارا، گویای برداشت فوق است.
8 ـ پایبند نبودن یهود و نصارا به تعهدات خویش نسبت به مسلمانان ، فلسفه حرمت ایجاد روابط با آنان
لاتتخذوا الیهود و النصری أولیاء بعضهم أولیاء بعض
17 ـ دوستی با یهود و نصارا و پذیرش ولایت آنان ، ظلم و موجب محرومیت از هدایت الهی
و من یتولهم منکم فانه منهم إنّ اللّه لایهدی القوم الظلمین
جلد
4
13 ـ داشتن پناهگاهی امن در صورت شکست اسلام ، انگیزه دوستی مسلمانان بیمار دل عصر پیامبر (صلی الله علیه و آله) با یهود و نصارا و پذیرش ولایت آنان
یقولون نخشی ان تصیبنا دائرة
14 ـ مصلحت اندیشی و ترس از پیشامد های ناگوار ، بهانه بیماردلان برای دوستی با یهود و نصارا
یقولون نخشی ان تصیبنا دائرة
«دائرة» از مصدر «دوران» (چرخیدن) است ; که در برداشت فوق به معنای حادثه های ناگوار گرفته شده ; چون چرخش روزگار احیاناً موجب کمبودهایی نظیر قحطی، خشکسالی و دیگر حوادث تلخ می شود.
20 ـ پشیمانی ، فرجام ایجاد روابط دوستی با یهود و نصارا و پذیرش ولایت آنان
یسرعون فیهم . .. فیصبحوا علی ما اسروا فی انفسهم ندمین
23 ـ نزول عذاب الهی بر دشمنان دین ، مایه پشیمانی مسلمانان سست ایمان از دلبستگی به یهود و نصارا
او امر من عنده فیصبحوا علی ما اسروا فی انفسهم ندمین
برداشت فوق بر این احتمال است که مراد از «امر»، عذاب دنیوی باشد.
جلد
4
1 ـ سوگند مؤکد یهود و نصارا بر یاری مسلمانانی که با آنان روابط دوستی داشتند .
اهولاء الذین اقسموا باللّه جهد ایمنهم انهم لمعکم
برداشت فوق مبتنی بر این احتمال است که «هولاء»، اشاره به یهود و نصارا بوده و مخاطب در «لمعکم» همان بیماردلانی باشند که پیوند ولایی با یهود و نصارا داشتند. کلمه «جهد» مفعول مطلق برای «اقسموا» می باشد ; یعنی سوگند یاد کردند در بالاترین درجه سوگند.
2 ـ ناتوانی یهود و نصارا بر یاری مسلمانانی که با آنان روابط دوستی داشتند .
اهولاء الذین اقسموا باللّه جهد ایمنهم انهم لمعکم
لحن ملامت بار جمله «اهولاء . ..» حکایت از آن دارد که یهود و نصارا در عصر پیامبر(صلی الله علیه و آله)، رسوا شده و به ذلت افتادند ; بگونه ای که نتوانستند به تعهد خویش با مسلمانان سست ایمان پایبند بمانند.
جلد
4
4 ـ پذیرش ولایت و دوستی یهود و نصارا ، ارتداد و بازگشت از دین است .
و من یتولهم منکم فانه منهم . .. یا ایها الذین ءامنوا من یرتد منکم عن دینه
با توجه به آیات گذشته معلوم می شود از مصادیق مورد نظر برای مرتدان، مسلمانانی هستند که ـ علی رغم نهی خداوند ـ با یهود و نصارا ارتباط دوستی و ولایی برقرار می کنند.
5 ـ ارتداد برخی مسلمانان صدر اسلام ، با پذیرش ولایت و دوستی یهود و نصارا
فتری الذین فی قلوبهم مرض . . یا ایها الذین ءامنوا من یرتد منکم عن دینه
11 ـ دوستی با کافران ( یهود و نصارا و . . . ) ، ناسازگار با عشق به خداوند
و من یتولهم منکم . .. فسوف یأتی اللّه بقوم یحبهم و یحبونه
با توجه به ارتباط آیه مورد بحث با آیات گذشته، معلوم می شود که توصیف مؤمنان واقعی به ویژگیهای یاد شده برای اشاره به این حقیقت است که مدعیان اسلام در صورت گرایش به کافران (من یتولهم منکم) نمی توانند آن ویژگیها ـ و از جمله محبت و عشق به خدا ـ را دارا باشند.
جلد
18
1 - منافقان ، دارای روابط دوستانه با یهودیان
ألم تر إلی الذین تولّوا قومًا غضب اللّه علیهم
«تولّی» (مصدر «تولّوا») به معنای دوست گرفتن است و مراد از «قومی که خدا بر آنان غضب کرده است»، قوم یهود می باشد.
3 - روابط دوستانه منافقان با یهود ، از نشانه های روشن و قابل توجه نفاق آنان
ألم تر إلی الذین تولّوا قومًا غضب اللّه علیهم
6 - منافقان ، عناصری بیگانه ، هم با مسلمانان ـ به رغم ادعای مسلمانی ـ و هم با یهودیان ـ به رغم برقرار کردن روابط دوستی با آنانـ
ما هم منکم و لا منهم
249- دوستی مسلمانان صدراسلام با یهود
جلد
18
4 - روابط دوستانه برخی از مسلمانان صدراسلام با یهودیان
یـأیّها الذین ءامنوا لاتتولّوا قومًا غضب اللّه علیهم
چنان که در بعضی شأن نزول ها آمده است، آیه شریفه ناظر به جریان خارجی می باشد.
250- دوستی یهود
جلد
4
6 ـ یهود و نصارا ، تنها با یکدیگر و همکیشان خویش روابط دوستی داشته و به آن وفادار هستند .
یا ایها الذین ءامنوا لاتتخذوا الیهود و النصری أولیاء بعضهم أولیاء بعض
چون جمله «بعضهم أولیاء بعض» به منزله دلیل برای جمله «لاتتخذوا . ..» است، معنای حصر از آن استفاده می شود.
251- دین سازی علمای یهود
جلد
1
5 - گروهی از عالمان یهود ، افکار تحریر یافته خویش را حقایقی ( معارف ، احکام و . . . ) از جانب خدا قلمداد نموده ، به مردم ارائه می کردند .
فویل للذین یکتبون الکتب بأیدیهم ثم یقولون هذا من عند اللّه
«بأیدیهم» (با دستهای خود)، تأکید بر این است که عالمان یهود آنچه را به عنوان کتاب الهی می نوشتند، ساخته و پرداخته خود آنان بود، همانند جمله های «یقولون بأفواههم» و «نظرته بعینی . ..» و ... .
6 - دستیابی به متاع های دنیوی ( مال ، ریاست ، وجاهت و . . . ) هدف عالمان یهود از ارائه خود ساخته ها به عنوان کتاب آسمانی
لیشتروا به ثمناً قلیلا
8 - گروهی از عالمان یهود ، مردمانی بدعتگذار و دین ساز بودند .
فویل للذین یکتبون الکتب بأیدیهم
9 - عالمان بدعتگذار و دین ساز یهود ، به عذاب الهی گرفتار خواهند شد .
فویل للذین یکتبون الکتب . .. فویل لهم مما کتبت أیدیهم
252- دین فروشی علمای یهود
جلد
4
34 ـ خداوند بر حذر دارنده عالمان یهود از دین فروشی و سوداگری با آیات الهی
و لاتشتروا بایتی ثمناً قلیلا
253- دین فروشی یهود
جلد
3
15 ـ نادیده گرفتن آیات بیانگر حقّانیّت قرآن و پیامبر (صلی الله علیه و آله) در تورات از سوی علمای یهود ، به خاطر متاع اندک دنیا
انّ من اهل الکتب لمن . .. لا یشترون بایات اللّه ثمناً قلیلا
تمجید خداوند از عالمان مؤمن اهل کتاب، به خاطر ایمان به قرآن و سوداگری نکردن بر سر آیات الهی
254- دین یهود
جلد
1
6 - آیین یهود ، نصارا و صابئان ، از ادیان الهی و آسمانی است .
إن الذین ءامنوا . .. و الصبئین
جلد
2
4 ـ سهولت شریعت عیسی ( ع ) ، در مقایسه با شریعت موسی ( ع )
و لاحلّ لکم بعض الذی حرّم علیکم
5 ـ وعده عیسی ( ع ) به بنی اسرائیل ، دربرداشتن حرمت برخی از محرمات شریعت موسی ( ع )
و لاحلّ لکم بعض الذی حرّم علیکم
جلد
2
8 ـ اهمیّت ویژه آیین موسی و عیسی و کتاب نازل شده بر آنها ( تورات و انجیل )
و ما اُوتی موسی و عیسی
جلد
3
19 ـ اسلام ، برترین آیین در میان سایر ادیان ( دین یهود و نصارا ) برای سعادت بشر
و لو أمن من اهل الکتب لکان خیراً لهم
بنابر اینکه «خیر» برای تفضیل باشد و مُفضّل علیه، آیین خود اهل کتاب و مفضّل، اسلام.
جلد
4
24 ـ یهودیان ، مسیحیان و مسلمانان ، هر کدام دارای آیین و شریعتی خاص
لکل جعلنا منکم شرعة و منهاجاً
با توجه به آیات گذشته که درباره یهودیان، مسیحیان و مسلمانان سخن داشت، می توان گفت خطاب در «منکم» متوجه همه آنهاست.
جلد
4
3 ـ آیین یهود ، نصارا و صابئین ، از ادیان رسمی و الهی
إنّ الذین ءامنوا و الذین هادوا و الصبئون و النصری . .. فلاخوف علیهم
درباره آیین صابئیها نظرات مختلفی بیان شده است، علامه طباطبایی در تفسیر «المیزان» پس از اشاره به اقوالی گوناگون تأیید می کند که آیین صابئی آیینی ممزوج از دین یهود، مجوس و حرانیه بوده است.
255- ذلت دنیوی یهود
جلد
1
19 - سزای یهودیانی که پیمان های الهی را نقض کردند ، خواری و خفت در دنیاست .
إذ أخذنا میثقکم . .. فما جزاء من یفعل ذلک منکم إلا خزی فی الحیوة الدنیا
«ذلک» اشاره به همه کارهایی است که آیه شریفه از یهودیان نقل کرد و آنها را ناپسند شمرد; از جمله: پایبند نبودن به پیمانهای الهی، کشتن همکیشان و . ..
20 - گرفتار شدن به خواری و ذلت در دنیا ، سزای یهودیانی است که همدیگر را کشتند و همکیشان خو را از دیارشان بیرون راندند .
تقتلون أنفسکم . .. فما جزاء من یفعل ذلک منکم إلا خزی فی الحیوة الدنیا
23 - سزای یهودیانی که کتاب آسمانی را تبعیض کردند ( به برخی از تورات عمل کرده و برخی را وانهادند ) ، خفت و خواری در دنیاست .
أفتؤمنون ببعض . .. فما جزاء من یفعل ذلک منکم إلّا خزی فی الحیوة الدنیا
جلد
4
42 ـ خواری و رسوایی در دنیاو عذاب بزرگ آخرت ، کیفر منافقان و یهودیان شتابگر در کفر
من الذین قالوا ءامنا بافواههم . .. لهم فی الدنیا خزی و لهم فی الاخرة عذاب عظیم
45 ـ پیشتازی در کفر ، تحریفگری ، دروغپردازی و جاسوسی ، نمودی از خواری و رسوایی منافقان و یهودیان در دنیا
یسرعون فی الکفر . .. لهم فی الدنیا خزی
رسوایی یهودیان و منافقان، که «لهم فی الدنیا خزی» بیانگر آن است، می تواند همان رذایلی باشد که در آیه مطرح شده است. زیرا این رذایل یا خود رسوایی است و یا موجب رسوایی انسان در جامعه خواهد شد.
256- ذلت یهود
جلد
1
20 - یهودیان منکر رسالت پیامبر (صلی الله علیه و آله) ، از زمره کافرانند و به عذابی خفت آور گرفتار خواهند شد .
و للکفرین عذاب مهین
جلد
2
13 ـ برتری پیروان حضرت عیسی ( ع ) بر یهودیان تا روز قیامت
و جاعل الذین اتبعوک فوق الذین کفروا الی یوم القیمة
جلد
3
1 ـ ذلّتِ همیشگی اهل کتاب ( یهود ) ، سرنوشت محتوم آنان
ضُربت علیهم الذّلّة أین ما ثقفوا
2 ـ به ذلّت کشانیدن اهل کتاب ( یهود ) در هر زمان و مکان ، وظیفه اهل ایمان
ضُربت علیهم الذّلّة أین ما ثقفوا
بنابر اینکه جمله «ضربت علیهم . .. »، به قرینه استثنای «الّا بحبل ... » و جمله «این ما ثقفوا»، تعیین وظیفه باشد، و نه اِخبار از یک امر خارجی.
3 ـ رهایی اهل کتاب ( یهود ) از ذلّت ، در گرو رابطه با خدا یا وابستگی به دیگر مردمان
ضُربت علیهم الذّلّة . .. إلّا بحبل من اللّه و حبل من الناس
جمله «حبل من الناس»، بنابر احتمالی وابسته شدن به مردمان و عدم استقلال معنا شده است.
4 ـ اهل کتاب ( یهود ) ، همواره مبتلا به ذلت یا وابستگی و عدم استقلال
ضُربت علیهم الذّلّة . .. الّا بحبل من اللّه و حبل من الناس
9 ـ درماندگی و ناتوانی شدید اهل کتاب ( یهود ) ، سرنوشت محتوم آنان
و ضربت علیهم المسکنة
21 ـ تقویت روحیه اهل ایمان ، با بیان وضعیّت نکبت بار و ننگین اهل کتاب ( یهود )
و إن یقتلوکم . .. ثمّ لا ینصرون. ضربت علیهم الذّلّة أین ما ثقفوا الّا بحبل من ال
بیان ذلّت و مسکنت یهود، پس از اشاره به ستیزه جویی آنان، می تواند برای تقویت روحیه اهل ایمان باشد.
جلد
4
3 ـ یهود و نصارا در عصر پیامبر (صلی الله علیه و آله) ، شوکت خویش را از دست دادند و به ذلت و خواری کشیده شدند .
اهولاء الذین اقسموا باللّه جهد ایمنهم انهم لمعکم
جلد
6
3 ـ ذلت و خواری یهودیان با مسلط ساختن مردمی بر آنان ، پرتوی از ربوبیت خدا بر پیامبر (صلی الله علیه و آله) و در راستای تقویت و گسترش آیین وی
و إذ تأذن ربک
برداشت فوق از کلمه «رب» و اضافه شدن آن به ضمیری که برای خطاب به پیامبر(صلی الله علیه و آله) به کار رفته، استفاده شده است.
257- ذلت یهود متخلف
جلد
6
10 ـ تقدیر الهی بر ذلت یهودیان متمرد ، امری عبرت آموز و شایان به یاد داشتن
و إذ تأذن ربک لیبعثن
برداشت فوق با توجه به فعل مقدّر «أذکر» استفاده شده است ; یعنی: «أذکر إذ تأذن ربک . .. .»
258- رباخواری یهود
جلد
4
1 ـ حرمت رباخواری بر یهود
و أخذهم الربوا و قد نهوا عنه
2 ـ یهود مردمی رباخوار علی رغم آگاهی به حرمت آن
و أخذهم الربوا و قد نهوا عنه
9 ـ رباخواری و تصرف نابحق یهودیان در اموال مردم ، موجب تحریم برخی از حلال های پاکیزه بر ایشان
حرّمنا علیهم . .. و أخذهم الربوا و قد نهوا عنه و أکلهم أمول الناس
10 ـ رباخواری و حرامخواری یهودیان ، موجب محرومیت آنان از برخی طیبات *
فبظلم من الذین هادوا و حرّمنا علیهم الطیبت . .. و أکلهم أمول الناس بالبطل
بدان احتمال که مراد از تحریم، تحریم تکوینی باشد.
259- رذایل یهود
جلد
4
4 ـ یهودیان با اسباب غیر مشروع و باطل اموال دیگران را تصاحب می کردند .
و أکلهم أمول الناس بالبطل
کلمه «باء» در «بالبطل» سببیه است و مراد از «اموال الناس» می تواند ثروتهای متعلق به جامعه همانند معادن، جنگلها و . .. باشد و می تواند مقصود از آن داراییهای شخصی دیگران باشد. برداشت فوق بر اساس احتمال دوم است گفتنی است مراد از «اکل» خصوص خوردن نیست بلکه هر نوع تصرفی منظور است.
5 ـ یهودیان با اسباب باطل و غیر مشروع اموال عمومی و متعلق به جامعه را تصاحب می کردند .
و أکلهم أمول الناس بالبطل
بدان احتمال که مراد از «اموال الناس» اموال عمومی که متعلق به همه مردم است، باشد.
جلد
4
8 ـ خواسته های نابجا ، اعمال ناروا و رذایل اخلاقی یهود ، نشأت گرفته از جهل آنان و ناباوری ایشان نسبت به تعالیم دین
یسئلک أهل الکتب . .. لکن الرسخون فی العلم منهم و المؤمنون
توصیف صالحان یهود با عنوان عالمان ژرفنگر و مؤمنان واقعی، بیانگر این حقیقت است که جهل و ناباوری به تعالیم انبیا مایه گرایش عامه یهود به اعمال ناروا و رذایل اخلاقی بوده است.
جلد
20
7 - کافران به اسلام ( یهودیان ، مسیحیان ، مجوسیان و مشرکان ) ، شرورترین مردم و بدترین مخلوقات اند .
الذین کفروا من أهل الکتـب و المشرکین . .. أُولـئک هم شرّ البریّة
«بریّة» (فعیلة به معنای مفعولة) با کلمه «بری» (به وزن «عصا»; یعنی، خاک) هم خانواده است و تمام خاکیان، از جمله بشر را شامل می شود (مصباح و مفردات). برخی گفته اند: این کلمه با فعل «بَرَءَ» (به معنای «خَلَقَ») هم خانواده است و بر تمام مخلوقات تطبیق می کند.
260- رشوه خواری علمای یهود
جلد
4
2 ـ عالمان یهود در عصر پیامبر (صلی الله علیه و آله) گوش سپارنده به شایعات دروغین و راغب به حرمخواری و رشوه گیری
سمعون لقوم ءاخرین . .. سمعون للکذب اکلون للسحت
برداشت فوق بر این مبناست که دو صفت یاد شده درباره عالمان یهود باشد. توصیف عوام یهود در آیه قبل به «سمعون للکذب»، این مبنا را تأیید می کند، و «سحت» به معنای مال حرام است و از مصادیق مورد نظر آن، به مناسبت مورد، رشوه می باشد.
5 ـ رشوه خواری عالمان کفرپیشه یهود برای پذیرش و تأیید دروغپردازی های رشوه دهندگان
لقوم ءاخرین . .. سمعون للکذب اکلون للسحت
ذکر رشوه خواری عالمان یهود پس از توصیف آنان به دروغ پذیری، بیانگر آن است که آنان برای پذیرش و تأیید دروغهای بافته شده توسط گروهی از یهودیان رشوه می گرفتند.
261- رشوه خواری یهود
جلد
4
22 ـ حرامخواری حاکمان یهود ، به صورت رشوه
اکلون للسحت
از رسول خدا(صلی الله علیه و آله) روایت شده: رشوة الحکام حرام و هی السحت الذی ذکر اللّه فی کتابه.
الدر المنثور، ج 3، ص 81.
262- روزی یهود
جلد
4
25 ـ بهره مندی یهود و نصارا از نعمت های بیکران خداوند ، در گرو برپا داشتن حکومت و ولایت الهی
و لو انهم اقاموا التوریة و الانجیل . .. لاکلوا من فوقهم و من تحت ارجلهم
امام باقر(ع) در توضیح آیه فوق فرمود: الولایة.
کافی، ج 1، ص 413، ح 6; نورالثقلین، ج 1، ص 650، ح 485.
263- روش احتجاج با یهود
جلد
19
1 - رهنمود الهی به پیامبر (صلی الله علیه و آله) ، در احتجاج با یهودیان
قل یـأیّها الذین هادوا
264- روش برخورد با یهود
جلد
3
12 ـ لزوم هشیاری جامعه ایمانی در مقابل تلاش برای گمراه ساختن مسلمانان
الم تر الی الذین . .. ان تضلوا السبیل
هدف از بیان تصمیم عالمان یهود، هشیار ساختن مسلمانان نسبت به تلاش پیگیر آن عالمان برای گمراه ساختن جامعه ایمانی است.
265- روش برخورد یهود
جلد
3
6 ـ بی اعتنایی و پشت گوش انداختن گفته های یهود ، اتهام آن به پیامبر (صلی الله علیه و آله)
من الذین هادوا . .. یقولون ... واسمع غیر مسمع
بر این مبنا که «غیر مسمع» اخبار باشد، نه نفرین. و جمله «اسمع غیر مسمع» بدین معناست: ای پیامبر سخنان ما را بشنو، اگر چه تاکنون نسبت به گفته ها و سخنان ما ناشنوا بودی و اعتنایی بدانها نداشتی.
7 ـ درک ننمودن گفته های یهود ، تهمت آنان به پیامبر (صلی الله علیه و آله)
واسمع غیر مسمع
برداشت فوق بر این مبناست که شنیدن به معنای درک کردن باشد. یعنی درک کن و بفهم آنچه را ما می گوییم ; اگر چه تاکنون سخنان ما را درک نکردی و نفهمیدی.
8 ـ توهین و نفرین برخی از یهودیان به پیامبر (صلی الله علیه و آله) در ضمن سخن با آن حضرت
من الذین هادوا . .. واسمع غیر مسمع
«غیر مسمع» در برداشت فوق به معنای انشایی آن گرفته شده است. و مفهوم آن چنین است: خدا تو را کر و ناشنوا قرار دهد. و یا: خدا تو را نفهم گرداند.
14 ـ به کارگیری کلمات دو پهلو و چند معنی ، شیوه برخی از یهودیان برای استهزای پیامبر (صلی الله علیه و آله) و طعن بر اسلام
واسمع غیر مسمع . .. راعنا لیّاً بالسنتهم و طعناً فی الدین
کلمه «مسمع»، از مصدر اسماع، دارای دو معنای متضاد است: یکی شنیدن و فهمیدن و دیگری دشنام دادن و ناسزا گفتن. و جمله راعنا با اندکی انحراف زبان می تواند معنای «چوبان ما» را به ذهن شنونده القا کند.
جلد
3
7 ـ معرفی پیامبر (صلی الله علیه و آله) به عنوان عامل شرور ، از روش های ایذایی و تبلیغی منافقان و یهود علیه آن حضرت
ان تصبهم سیّئة یقولوا هذه من عندک
برخی از مفسران با توجّه به شأن نزول آیه گفته اند که مقصود از ضمیر «تصبهم»، منافقین و یهودیان هستند که حوادثی چون قحطی و خشکسالی را به پیامبر (صلی الله علیه و آله) منتسب می کردند و از این راه علیه او تبلیغ می کردند.
266- روش تبلیغ علمای یهود
جلد
5
11 ـ عالمان یهود برخی از حقایق تورات را برای مردم بیان می کردند و بسیاری از حقایق آن را از مردم پنهان می ساختند.
تجعلونه قراطیس تبدونها و تخفون کثیرا
267- روش مبارزه یهود
جلد
1
13 - یهودیان برای مبارزه با پیامبر (صلی الله علیه و آله) علاوه بر انکار بشارت های تورات ، از سحر و جادو مدد می گرفتند .
نبذ فریق . .. کتب اللّه وراء ظهورهم ... واتبعوا ما تتلوا الشیطین
در آیه قبل گذشت که جمله «نبذ فریق» پس از «لما جاءهم» می رساند که: یهود به خاطر اینکه بتوانند رسالت پیامبر(صلی الله علیه و آله) را انکار کنند بشارتهای تورات را درباره آن حضرت، نادیده گرفتند. عطف جمله «اتبعوا ...» بر «نبذ فریق» نیز اقتضا می کند که دنبال کردن سحر به همین منظور بوده است.
17 - یهودیان ، تعالیم هاروت و ماروت را دنبال کرده و آنها را در جهت مبارزه با پیامبر به کار گرفتند .
اتبعوا ما تتلوا . .. و ما أنزل علی الملکین ببابل هروت و مروت
«ما أنزل» عطف بر «ما تتلوا . ..» است; یعنی: اتبعوا ما تتلوا الشیاطین و اتبعوا ما أنزل علی الملکین.
268- رهبران یهود
جلد
4
52 ـ پیشوایان یهود ( ربانیون ) ، دارای جایگاهی پایینتر از انبیا و منزلتی برتر از علمای یهود ( احبار )
یحکم بها النبیون . .. للذین هادوا و الربنیون و الاحبار
از امام صادق(ع) روایت شده که آن حضرت پس از تلاوت آیه فوق فرمود: فهذه الائمة دون الانبیاء الذین یریون الناس بعلمهم و اما الاحبار فهم العلماء دون الربانیین . .. .
تفسیر عیاشی، ج 1، ص 323، ح 119; نورالثقلین، ج 1، ص 634، ح 206.
269- ریاست طلبی علمای یهود
جلد
1
6 - دستیابی به متاع های دنیوی ( مال ، ریاست ، وجاهت و . . . ) هدف عالمان یهود از ارائه خود ساخته ها به عنوان کتاب آسمانی
لیشتروا به ثمناً قلیلا
270- زکات در دین یهود
جلد
6
20 ـ زکات از واجبات الهی در آیین یهود
و یؤتون الزکوة
271- زمینه بغض در یهود
جلد
4
22 ـ کفر و طغیان یهود ، زمینه دشمنی و کینه توزی آنان با یکدیگر
و لیزیدن کثیراً منهم . .. طغیناً و کفراً و القینا بینهم العدوة و البغضاء
272- زمینه توجیه گری علمای یهود
جلد
1
6 - ناتوانی مسلمانان از احتجاج علیه یهود در پیشگاه خدا ، توجیه عالمان یهود برای بازداری مردم خویش از بازگویی و نشر صفات پیامبر موعود
أتحدثونهم بما فتح اللّه علیکم لیحاجوکم به عند ربکم
273- زمینه دشمنی در یهود
جلد
4
22 ـ کفر و طغیان یهود ، زمینه دشمنی و کینه توزی آنان با یکدیگر
و لیزیدن کثیراً منهم . .. طغیناً و کفراً و القینا بینهم العدوة و البغضاء
274- زمینه دوستی با یهود
جلد
4
4 ـ سستی ایمان زمینه گرایش به یهود و نصارا و طرح دوستی با آنان
فتری الذین فی قلوبهم مرض یسرعون فیهم
مراد از بیماردلان، کسانی هستند که نسبت به حقانیت پیامبر(صلی الله علیه و آله) و یا برخی از معارف دین در شک بوده و ایمانی ضعیف دارند.
275- زمینه طغیان یهود
جلد
4
12 ـ معارف نازل شده بر پیامبر (صلی الله علیه و آله) ، موجب افزایش طغیانگری و کفرورزی بسیاری از یهودیان
و لیزیدن کثیراً منهم ما أنزل إلیک من ربک طغیناً و کفراً
276- زمینه علاقه به یهود
جلد
4
4 ـ سستی ایمان زمینه گرایش به یهود و نصارا و طرح دوستی با آنان
فتری الذین فی قلوبهم مرض یسرعون فیهم
مراد از بیماردلان، کسانی هستند که نسبت به حقانیت پیامبر(صلی الله علیه و آله) و یا برخی از معارف دین در شک بوده و ایمانی ضعیف دارند.
277- زمینه کفر یهود
جلد
4
12 ـ معارف نازل شده بر پیامبر (صلی الله علیه و آله) ، موجب افزایش طغیانگری و کفرورزی بسیاری از یهودیان
و لیزیدن کثیراً منهم ما أنزل إلیک من ربک طغیناً و کفراً
جلد
18
8 - اهل کتاب ( یهود و نصارا ) ، در صورت توطئه علیه اسلام و مسلمانان ، در زمره کافران اند .
الذین کفروا من أهل الکتـب
278- زمینه گمراهی یهود
جلد
1
10 - عالمان تحریفگر و بدعتگذار یهود ، زمینه سازان گمراهی مردم خویش
ثم یقولون هذا من عند اللّه لیشتروا به ثمناً قلیلا
279- زمینه گناه یهود
جلد
6
8 ـ یهودیان دنیاگرا به بهانه مغفرتی تضمین شده از جانب خدا ، از فرمان های وی سرپیچی می کردند و مرتکب گناه می شدند .
یأخذون عرض هذا الأدنی و یقولون سیغفر لنا
280- زندگی دنیوی یهود
جلد
1
14 - زندگانی در دنیا و داشتن عمری طولانی ، نجاتبخش یهود از عذاب اخروی نیست .
و ما هو بمزحزحه من العذاب أن یعمر
«أن یعمر» بدل برای «هو» و یا فاعل برای «مزحزح» است. مآل هر دو به یک معناست; معنای جمله «ما هو ...» چنین است: یهودیان ]بر فرض اینکه عمری هزار ساله داده شوند [آن عمر طولانی، ایشان را از عذاب رها نخواهد ساخت.
281- زندگی سخت یهود
جلد
6
1 ـ خداوند برای یهودیان متمرّد مقدّر ساخت تا در حیات دنیا در سلطه مردمی که همواره آنان را شکنجه کنند ، قرار گیرند .
و إذ تأذن ربک لیبعثن علیهم إلی یوم القیمة من یسومهم سوء العذاب
«تأذن» یعنی قسم یاد کرد و اعلام کرد. (قاموس المحیط). «بعث» (مصدر «لیبعثن») به معنای فرستادن است
و چون به «علی» متعدی شده، معنای مسلط ساختن در آن تضمین شده است. «سَوْم» (مصدر «یسومون») به معنای تحمیل کردن است.
2 ـ خداوند تعلق اراده خویش را بر گرفتار ساختن یهودیان متمرد به زندگی زجرآور و تحت شکنجه دیگران ، به همگان اعلام کرد .
و إذ تأذن ربک لیبعثن علیهم إلی یوم القیمة من یسومهم سوء العذاب
6 ـ مسلط ساختن مردمی شکنجه گر بر یهود ، نمودی از کیفر سریع خداوند برای متمردان و فاسقان ستم پیشه
لیبعثن علیهم . .. إن ربک لسریع العقاب
282- زهد علمای یهود
جلد
4
31 ـ احبار و ربانیون ، عالمانی خداترس ، بی طمع و دل بریده از دنیا
الربنیون و الاحبار . .. فلاتخشوا الناس و اخشون
283- زیانکاری یهود
جلد
1
46 - یهودیان ، ناآگاه به سودای زیانبار خویش ( از دست دادن آخرت و دستیابی به منافع سحر )
لبئس ماشروا به أنفسهم لو کانوا یعلمون
مفعول «یعلمون» - به دلیل قبل - زیانباری فروختن مواهب آخرت در مقابل منافع دنیوی است; یعنی، ای کاش! می دانستند که این داد و ستد برای آنان زیانبار است.
284- ساختار اجتماعی یهود صدراسلام
جلد
8
3ـ یهود و نصارا ، در عصر پیامبر (صلی الله علیه و آله) به گروههایی با گرایش های مختلف ، تقسیم شده بودند .
والذین ءاتینـهم الکتـب یفرحون . .. و من الأحزاب من ینکر بعضه
«حزب» ـ چنان چه از«لسان العرب» استفاده می شود ـ به مردمی که دارای اندیشه و رفتاری مشابهند گفته می شود. «ال» در «الأحزاب» عهد ذکری و اشاره به «الذین ...» (یهود و نصارا) دارد. بنابراین آنان در عصر بعثت به چند حزب که هر یک عقاید و گرایشهای متفاوتی داشتند، تقسیم شده بودند.
285- سختی تکالیف یهود
جلد
9
2- تنها یهود از میان سایر امت ها ، موظف به انجام تکالیفی فزون تر و دشوارتر بودند .
و علی الذین هادوا حرّمنا
جار و مجرور «علی الذین» متعلق به فعل «حرّمنا» است و تقدیم آن بر فعل مفید حصر است.
286- سرزش علمای یهود
جلد
3
12 ـ نکوهش اهل کتاب ( علمای یهود ) ، به جهت قضاوت ظالمانه درباره مؤمنان و سازش با کافران
الم تر الی الّذین اوتوا نصیباً من الکتب یؤمنون
جمله «الم تر . .. » دارای لحن مذمت گونه و اعتراض آمیز است.
287- سرزنش احترام به علمای یهود
جلد
7
2 ـ توبیخ یهود و نصارا از سوی خدا ، به خاطر ارج نهادن به پیشوایان دینی خود ( احبار و راهبان ) تا حد پروردگاری
اتخذوا أحبارهم و رهبنهم أرباباً من دون اللّه
288- سرزنش علمای یهود
جلد
4
4 ـ ربانیون و احبار ( عالمان یهود و نصارا ) مورد توبیخ خداوند به خاطر بی تفاوتی ایشان در برابر حرام خواری مردم خویش و گفتار ناروای آنان
لولا ینهیهم الربنیون و الاحبار عن قولهم الاثم و اکلهم السحت
مراد از «ربانیون» عالمان نصارا هستند و «احبار» به دانشمندان یهود، گفته می شود.
جلد
19
2 - نکوهش شدید عالمان یهود ، از سوی خداوند
مثل الذین حمّلوا التوریة ثمّ لم یحملوها کمثل الحمار یحمل أسفارًا
289- سرزنش یهود
جلد
1
3 - یهود مورد توبیخ و سرزنش خداوند ، به خاطر محدود پنداشتن علم و آگاهی او
أو لایعلمون أن اللّه یعلم ما یسرون و ما یعلنون
جلد
1
3 - یهود ، مورد توبیخ و سرزنش خداوند به جهت عهدشکنی و نقض پیمان های الهی
أو کلما عهدوا عهداً نبذه فریق منهم
استفهام در «أو کلما . ..» انکار توبیخی است.
جلد
2
3 ـ سرزنش اهل کتاب ( علمای یهود و نصارا ) به خاطر محاجّه و انتساب ناآگاهانه ابراهیم ( ع ) به یهودیّت و نصرانیّت
فلم تحاجّون فیما لیس لکم به علم
آنچه یهودیان و نصارا بدان علم نداشتند و درباره آن احتجاج می کردند، انتساب ابراهیم به یهودیت و نصرانیت بوده و لذا به خاطر آن، سرزنش شدند.
جلد
3
24 ـ سرزنش یهود از سوی خداوند به جهت بهانه جویی و ادعا های واهی
الّذین قالوا انّ اللّه . .. فلم قتلتموهم ان کنتم صادقین
جلد
3
5 ـ یهود ، مورد سرزنش خداوند به خاطر نسبت های ناروا به خداوند
انظر کیف یفترون علی اللّه الکذب
جلد
3
3 ـ اگر یهودیان در حکومت بر هستی نقشی داشتند ، هیچ پشیزی به مردم نمی دادند .
ام لهم نصیب من الملک فاذاً لا یؤتون النّاس نقیراً
کلمه «نقیراً» به معنای چیزی است که پرنده ای با منقار خویش برمی گیرد و کنایه از چیز حقیر و اندک است.
جلد
4
8 ـ یهودیان و مسیحیان دلگرم به یاری و همگامی مسلمانان سست ایمان ، مورد ملامت مؤمنان پس از پیروزی
و یقول الذین ءامنوا اهولاء الذین اقسموا . .. انهم لمعکم
جلد
7
10 ـ توبیخ یهود و نصارا از جانب خداوند ، به خاطر ادعای دروغین فرزند بودن عزیر و مسیح برای خدا
و قالت الیهود عزیر ابن اللّه . .. أنی یؤفکون
جلد
7
2 ـ توبیخ یهود و نصارا از سوی خدا ، به خاطر ارج نهادن به پیشوایان دینی خود ( احبار و راهبان ) تا حد پروردگاری
اتخذوا أحبارهم و رهبنهم أرباباً من دون اللّه
جلد
18
12 - یهود و نصارا مورد نکوهش خداوند ، به خاطر بی تفاوتی شان در برابر تذکار ها و رهنمود های تورات و انجیل
و لایکونوا کالذین أُوتوا الکتـب من قبل
مراد از «الذین اُوتوا الکتاب» پیروان موسی(ع) و عیسی(ع) است. برداشت یاد شده با توجه به این نکته است که خداوند، به مسلمانان هشدار می دهد که مبادا مانند یهود و نصارا شوند.
290- سرزنشهای یهود دوران مریم(ع)
جلد
10
1- قوم مریم با بیان عفت و پاکدامنی پدر و مادر وی ، او را در فرزنددار شدنِ بدون ازدواج سرزنش کردند .
ما کان أبوک امرأ سوء و ما کانت أُمّک بغیًّا
291- سرنوشت یهود
جلد
3
1 ـ ذلّتِ همیشگی اهل کتاب ( یهود ) ، سرنوشت محتوم آنان
ضُربت علیهم الذّلّة أین ما ثقفوا
9 ـ درماندگی و ناتوانی شدید اهل کتاب ( یهود ) ، سرنوشت محتوم آنان
و ضربت علیهم المسکنة
جلد
6
1 ـ خداوند برای یهودیان متمرّد مقدّر ساخت تا در حیات دنیا در سلطه مردمی که همواره آنان را شکنجه کنند ، قرار گیرند .
و إذ تأذن ربک لیبعثن علیهم إلی یوم القیمة من یسومهم سوء العذاب
«تأذن» یعنی قسم یاد کرد و اعلام کرد. (قاموس المحیط). «بعث» (مصدر «لیبعثن») به معنای فرستادن است و چون به «علی» متعدی شده، معنای مسلط ساختن در آن تضمین شده است. «سَوْم» (مصدر «یسومون») به معنای تحمیل کردن است.
292- سکوت علمای یهود
جلد
4
4 ـ ربانیون و احبار ( عالمان یهود و نصارا ) مورد توبیخ خداوند به خاطر بی تفاوتی ایشان در برابر حرام خواری مردم خویش و گفتار ناروای آنان
لولا ینهیهم الربنیون و الاحبار عن قولهم الاثم و اکلهم السحت
مراد از «ربانیون» عالمان نصارا هستند و «احبار» به دانشمندان یهود، گفته می شود.
10 ـ سکوت عالمان یهود و نصارا در برابر منکرات جامعه خویش ، بسیار زشت و ناپسند
لبئس ما کانوا یصنعون
ظاهراً مراد از ضمیر در «کانوا» و «یصنعون»، «ربانیون» و «احبار» می باشد نه توده اهل کتاب ; قابل ذکر است که در برداشت فوق مراد از «ما»ی موصوله، سکوت عالمان اهل کتاب در برابر گناهان دانسته شده است.
293- سوء استفاده علمای یهود
جلد
1
16 - سوء استفاده عالمان یهود ، از ضعف بینش های دینی و اعتقادی مردم خویش
أتحدثونهم بما فتح اللّه علیکم لیحاجوکم به عند ربکم
294- سوگند یهود
جلد
4
1 ـ سوگند مؤکد یهود و نصارا بر یاری مسلمانانی که با آنان روابط دوستی داشتند .
اهولاء الذین اقسموا باللّه جهد ایمنهم انهم لمعکم
برداشت فوق مبتنی بر این احتمال است که «هولاء»، اشاره به یهود و نصارا بوده و مخاطب در «لمعکم» همان بیماردلانی باشند که پیوند ولایی با یهود و نصارا داشتند. کلمه «جهد» مفعول مطلق برای «اقسموا» می باشد ; یعنی سوگند یاد کردند در بالاترین درجه سوگند.
295- شایعه سازی یهود
جلد
4
17 ـ شایعه سازی برخی از منافقان و یهودیان و جاسوسی آنان برای تحریفگران یهود ، فلسفه بازداشتن پیامبر (صلی الله علیه و آله) از اندوه بر کفرورزی آنان
لایحزنک الذین یسرعون . .. سمعون للکذب سمعون لقوم ءاخرین
296- شبهه افکنی علمای یهود
جلد
1
16 - « و قیل کتابتهم بأیدیهم انهم عمدوا إلی التوراة و حرفوا صفة النبی (صلی الله علیه و آله) لیوقعوا الشک بذلک للمستضعفین من الیهود و هو المروی عن ابی جعفر ( ع ) . . . ;
از امام باقر(ع) روایت شده که: «علمای یهود به سراغ تورات رفتند و اوصاف حضرت محمد(صلی الله علیه و آله) را در آن تغییر دادند تا به این وسیله در دل مستضعفان فکری یهود، شک ایجاد کنند».
297- شبهه افکنی یهود
جلد
1
12 - یهود و نصارا با بهانه قرار دادن نسخ ادیان و نسخ برخی از آیات قرآن ، در صدد ایجاد شبهه در اذهان مسلمانان بودند .