مشخصات کتاب

سرشناسه:درچه ای، فاطمه سادات، 1360-

عنوان و نام پدیدآور:عروسی نور/نویسنده فاطمه سادات درچه ای.

مشخصات نشر:قم: سمت خدای سبحان، 1400.

مشخصات ظاهری:111 ص.؛ 14/5×21/5 س م.

شابک:300000 ریال:978-622-99489-3-4

وضعیت فهرست نویسی:فیپا

یادداشت:کتابنامه.

موضوع:داستان های مذهبی -- قرن 14

موضوع:Religious fiction -- 20th century

موضوع:فاطمه زهرا(س)، 8؟ قبل از هجرت - 11ق. -- داستان

موضوع:Fatimah Zahra, The Saint -- Fiction

موضوع:علی بن ابی طالب (ع)، امام اول، 23 قبل از هجرت - 40ق. -- داستان

موضوع:Ali ibn Abi-talib, Imam I, 600-661 -- Fiction

رده بندی کنگره:PIR8343

رده بندی دیویی:8فا3/62

شماره کتابشناسی ملی:8407818

اطلاعات رکورد کتابشناسی:فیپا

اشاره

بسم الله الرحمن الرحیم

فهرست مطالب

صلوات و تحیت بر امیرالمؤمنین علیه السلام... 9

صلوات و تحیت بر صدیقه طاهره، ام الائمه النجباء فاطمه الزهراء علیها السلام...10

سخن مؤلف...11

مقدمه... 15

رسول خدا صلی الله علیه و آله و داغ فرزندان... 17

هدیه مخصوص رسول اکرم صلی الله علیه و آله در شب معراج... 19

پایان چهل روز هجران...22

مونس مادر و معجزه شق القمر... 24

تصدیق خدیجه بر رسالت پیامبر صلی الله علیه و آله و بشارت تولد مادر یازده امام... 26

ولادت نور... 28

شهادت دادن فاطمه صدیقه علیها السلام بر امامان بعد از خود از فرزندانش...30

پر شدن مدینه از نور ولادت فاطمه علیها السلام...32

آغاز محاصره شعب ابیطالب...33

شکسته شدن محاصره شعب و رحلت خدیجه طاهره... 34

هجرت به مدینه و جانبازی امیرالمؤمنین... 36

بالاتر رفتن مقام امیرالمؤمنین از ملائک... 38

امیرالمؤمنین در بستر رسول خدا صلی الله علیه و آله و بی تاب شهادت...40

امانتداری امیرالمؤمنین در هجرت به مدینه...41

استقبال نبی اکرم صلی الله علیه و آله از امیرالمؤمنین و مهاجرین...46

آغاز زندگی جدید فاطمه زهرا علیها السلام... 48

منتظر امر الهی برای ازدواج فاطمه زهرا علیها السلام...50

خواستگاری عبدالرحمان از دخت پیامبر صلی الله علیه و آله...52

به دنبال امیرمؤمنان برای تزویج با فاطمه علیها السلام...54

مهیا شدن امیرمؤمنان برای خواستگاری از گوهر نبی اکرم صلی الله علیه و آله...56

ای پیامبر صلی الله علیه و آله برخیز به دنبال امیرالمؤمنین برو... 58

رضایت حوریه بهشت از جوانمرد ترین مردان...61

ندای تکبیر و تهلیل رسول خدا صلی الله علیه و آله و شادمانی او از این پیوند... 63

فاطمه علیها السلام سپر امیرالمؤمنین... 65

مهریه بی نظیر دخت نبی...67

مهریه ای که خداوند در آسمان ها برای حبیبه اش مقرر فرمود... 69

و اما در آسمان ها چه گذشت؟...71

خطبه خوانی فرشته شیرینزبان، راحیل، به امر الهی... 73

خبر از خطبه خوانی فرشتگان در آسمان...75

آماده کردن وسایل زندگی عروس و داماد...77

تأخیر بین عقد و عروسی...79

اجاره کردن منزل داماد...83

داماد شروع به چیدن وسایل می کند... 85

دعوت همگانی داماد برای جشن عروسی...86

خوردن همه مردم شهر از ولیمه عروسی... 89

عروس لباس مجلسش را بخشید...91

هدیه باریتعالی برای دست عطاکننده...93

نمایان شدن خورشید جمال فاطمه علیها السلام بر آسمان دل امیرمؤمنان...95

بدرقه دخت نبی همراه ملائک آسمان...98

افتخار گرفتن افسار شهباء از آن کیست؟... 99

زیباترین عروسی عالم...101

تکبیرگویی در مراسم عروسی... 102

نزول قدر بر قلب مشتاق علی علیه السلام... 105

کتابنامه از مصادر شیعه و غیر شیعی...107

صلوات و تحیت بر امیرالمؤمنین علیه السلام

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلی اَمیرِ الْمُؤْمِنینَ عَلِیِّ بْنِ اَبیطالِب اَخی نَبِیِّکَ، وَ وَلِیِّهِ وَصَفِیِّهِ وَ وَزیرِهِ، وَ مُسْتَوْدَعِ عَلْمِهِ، وَ مَوْضِعِ سِرِّهِ، وَ بابِ حِکْمَتِهِ، وَ النّاطِقِ بِحُجَّتِهِ، وَالدّاعی اِلی شَریعَتِهِ، وَخَلیفَتِهِ فی اُمَّتِهِ، وَمُفَرِّجِ الْکَرْبِ عَنْ وَجْهِهِ، قاصِمِ الْکَفَرَةِ، وَمُرْغِمِ الْفَجَرَةِ، الَّذی جَعَلْتَهُ مِنْ نَبِیِّکَ بِمَنْزِلَةِ هاروُنَ مِنْ موُسی، اَللَّهُمَّ والِ مَنْ والاهُ وَعادِ مَنْ عاداهُ، وَانْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ، وَاخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ وَالْعَنْ مَنْ نَصَبَ لَهُ مِنَ الْاَوَّلینَ وَالآخِرینَ، وَصَلِّ عَلَیْهِ اَفْضَلَ ما صَلَّیْتَ عَلی اَحَدٍ مِنْ اَوْصِیآءِ اَنْبِیآئِکَ یا رَبَّ الْعالَمینَ.

صلوات و تحیت بر صدیقه طاهره، ام الائمه النجباء فاطمه الزهراء علیها السلام

اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی الصِّدّیقَةِ فاطِمَةَ الزَّکِیَّةِ، حَبیبَةِ حَبیبِکَ وَنَبِیِّکَ، وَاُمِّ اَحِبّآئِکَ وَاَصْفِیآئِکَ، الَّتِی انْتَجَبْتَها وَفَضَّلْتَها وَاخْتَرْتَها عَلی نِسآءِ الْعالَمینَ، اَللَّهُمَّ کُنِ الطّالِبَ لَها مِمَّنْ ظَلَمَها وَاسْتَخَفَّ بِحَقِّها، وَکُنِ الثّائِرَ اَللَّهُمَّ بِدَمِ اَوْلادِها، اَللَّهُمَّ وَکَما جَعَلْتَها اُمَّ اَئِمَّةِ الْهُدی، وَحَلیلَةَ صاحِبِ اللِّوآءِ، وَالْکَریمَةَ عِنْدَ الْمَلاَءِ الْاَعْلی، فَصَلِّ عَلَیْها وَعَلی اُمِّها صَلوةً تُکْرِمُ بِها وَجْهَ اَبیها مُحَمَّدٍ صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ، وَتُقِرُّ بِها اَعْیُنَ ذُرِّیَّتِها، وَاَبْلِغْهُمْ عَنّی فی هذِهِ السّاعَةِ اَفْضَلَ التَّحِیَّةِ وَالسَّلامِ.

سخن مؤلف

اللهم صلّ علی فاطمه و أبیها و بعلها و بنیها و السّرّ المستودع فیها بعدد ما أحاط به علمک.

«وَ هِیَ الصِّدِّیقَهُ الْکُبْرَی وَ عَلَی مَعْرِفَتِهَا دَارَتِ الْقُرُونُ الْأُولَی».⁽¹⁾

و اینچنین فرمود پروردگار:

«وَعِزَّتی وَجَلالی اِنّی ما خَلَقْتُ سَمآءً مَبْنِیَّةً، وَلا اَرْضاً مَدْحِیَّةً، وَلا قَمَراً مُنیراً، وَلا شَمْساً مُضیئَةً وَلا فَلَکاً یَدُورُ، وَلا بَحْراً یَجْری، وَلا فُلْکاً یَسْری، اِلاّ لِاَجْلِکُمْ وَمَحَبَّتِکُمْ.»⁽²⁾

چه کسی بانو را شناخت که با پرتوی از معرفت او، آدم ابوالبشر به مقام عالی او افتخار کرد و نوح نبی بر بلندای شأن او مباهات کرد و ابراهیم خلیل با انتخاب نور مقدس در نسلش، نسلش را رفعت بخشید و اسماعیل نبی بر برادرانش برتری یافت که او شاخه ای از ریشه او بود. او حبیبه حبیب خدا و ریحانه رسول و روح بین قلب او بود.

او نخستین پرتوی سپیده خورشید آسمان، شمع روشنایی بخش مشکات انوار قدس، برگزیده شرف و سخاوت، شاهکار خلقت و آفرینش و واسطه حلقه وجود عالم هستی و نجم هدایت است که برای در راه ماندگان پرتو افشانی می کند.

او سلاله نبوت و کام گرفته از علم و کرم وجود است. او لیله القدر مصطفی، دخت خدیجة الکبری، همسر علی مرتضی علیه السلام ، ام الائمة النجباء است.

و خداوند برقرار کرد پیوند آسمانی و پر برکت و مبارک او را با امیرالمؤمنین، خاتم الوصیین، امام المتقین، زینت عابدان و صدیقان و نجیبان، پیشوای نیکان و پارسایان و امام روسپیدان و نیکوکاران، نخستین کس از ایمان آوردندگان، نخستین کس از تصدیق کنندگان نبوت، نخستین کس از عبادت کنندگان و نمازگزاران نخستین کس از واردشوندگان بهشت. صاحب پرچم حمد الهی در قیامت، باب علم و حکمت، بحر جوشان و لبریز دانش و نفس رسول خدا.

پیوند این دو گوهر آسمانی و دو دریای بیکران از جمال و جلال الهی است که نسل خلیفة الله را بر زمین باقی گذارد.

فاطمه علیها السلام مادر صالحان و صادقان و خلفای الهی بر روی زمین شد و امیرمؤمنان، پدر پیشوایان هدایت و خورشیدهای تابان.

و ایشان اند که به انتظار فرزندشان شب تاریک را به فجر صادق برسانند و منتظر موعود الهی، برپاکننده عدل الهی بر زمین و حکومت صالحان باشند،که اوست آخرین باقی مانده خدا و ذخیره الهی، از نسل ابراهیم خلیل. اوست احیاگر آیات دین و درهم شکننده شوکت متجاوزان، ویران کننده بناهای شرک و دورویی و از بین برنده شاخه های گمراهی و نفاق، اوست قطع کننده دام های دروغ و بهتان، اوست نابودکننده سرکشان و متکبران.

و اینک لحظه شماری ماست برای ظهور منجی بشریت و آخرین حلقه از این پیوند نورانی.

پیوند با شکوه و مبارکی که حکومت صالحان را در زمین رقم می زند.

پیوند پر برکتی که سبب خلقت زمین و زمان می شود.

جشن آسمانی و پیوند مبارکی که در آن روز حضور نداشتیم، تا بهره بریم و شادباش گوییم و برای زندگی خود الگو گیریم و راه سعادت را بپیماییم.

پس بر آن شدیم تا با ورق زدن در صفحات تاریخ به یادماندنی و

پیاده کردن آن سنت و سیره اولیای الهی، راه تقرب پیش گیریم تا در منزل آخرت قرین ایشان باشیم.

با خواندن این داستان -که برداشت آزادی از روایات و مستندات تاریخی و حقیقی می باشد - همگی را به جشن با شکوه و به یادماندنی و تاریخی پیوند آسمانی دو گوهر عالم هستی، صدیقه طاهره، دخت نبی اعظم و علی بن ابی طالب، شاه داماد عالم، به عروسی نور با نور دعوت می کنیم. باشد که دعوت ما را اجابت نمایید و مجلسمان را با نور وجود خود -که از طینت ایشان گرفته شده است_ منورتر فرمایید.

همگی دعوتید.

یا علی گفتیم و عشق آغاز شد

زمان: 6 ذیحجه، سال دوم هجری

مکان: مدینة النبی، مسجد النّبی

فاطمه سادات درچه ای

تابستان 1400

مقدمه

در آن هنگام که حق تعالی اراده کرد عالم را بیافریند و رحمتش را در عالم بگستراند، گوهری آفرید تا جهان به وجود او پایدار باشد و آسمان و زمین رفعت یابد. ماه و خورشید درخشنده گردد و دریاها آرام و روان و سکان داران الهی، آماده به امر او قرار گیرند.

او اراده کرد و نوری آفرید تا مشعل روشنایی در ظلمت ها و چلچراغ هستی در اعصار باشد.

آری او زهرای مرضیه علیهاالسلام، واسطه فیض الهی، همان رمز آفرینش که خداوند عزیز و کریم خطاب به رسول اعظمش صلی الله علیه و آله و وزیر و وصی او -امیر تمامی مؤمنان، علی مرتضی- فرمود: ای رسول رحمتم و ای عبد صالحم! اگر فاطمه نبود، رحمتم را به وسیله شما نمی گستراندم. اگر فاطمه نبود و جان نثاری او، شما دو تن نبودید و نسل شما در زمین نبود و جهانی آفریده نمی شد. اگر فاطمه نبود، امامی نبود و آسمانی بنا نمی شد و زمینی گسترده نمی شد. اگر فاطمه جان خود را سپر

امیرمؤمنان قرار نمی داد و فدایی او نمی شد، امامی باقی نمی ماند و نسلی از امام بر زمین قرار نمی گرفت. پس دنیایی پدیدار نمی شد. آری...

رسول خدا صلی الله علیه و آله و داغ فرزندان

رسول خدا صلی الله علیه و آله با از دست دادن پسرانش⁽¹⁾قاسم و عبدالله، طاهر و مطهر، طیب و مطیب که همه از خدیجه کبری علیها السلام بودند، ⁽²⁾، با قلبی پر از اندوه، خطاب به کوه های مکه فرمود: ای کوه اگر می دانستی به من چه می گذرد فرو می ریختی⁽³⁾.

قاسم به سنی رسیده بود که توانایی اسب سواری داشت. آنچه داغ قاسم را سنگین تر کرد، تمسخر دشمنان پیامبر صلی الله علیه و آله بود. عمروعاص پس از این اندوه جانسوز، نمک به زخم خدیجه علیها السلام و پیامبر صلی الله علیه و آله موعود

پاشیده و حضرت را ابتر و بی فرزند معرفی کرد⁽¹⁾تا اتهام قتل پسران پیامبرموعود صلی الله علیه و آله را از گردن هم دستان بزداید.

نبی رحمت با اندوه فراوان و دشواری های سال های اول بعثتش، امر شد تا از تنها همسر دلبندش، تنها آرامش بخش روزهای سخت رسالت، خدیجه طاهره علیها السلام ، چهل شبانه روز جدا شود و هریک، به تنهایی خدا را عبادت کنند و روزها روزه گیرند و شب ها برای مناجات به پا خیزند. از دنیا نخورند حتی لقمه ای و ننوشند جرعه ای، مگر از رطب یا انجیر یا سیب بهشتی تا سزاوار آن گوهر یکتای هستی، هدیه بزرگ الهی، مادر انوار مقدسه بر روی زمین، فاطمه زکیه علیها السلام شوند.⁽²⁾

هدیه مخصوص رسول اکرم صلی الله علیه و آله در شب معراج

چهل شبانه روز به پایان رسید، درهای آسمان به روی نبی اکرم صلی الله علیه و آله گشوده شد. رسول خدا صلی الله علیه و آله با استقبال ملائک مقرب الهی به آسمان عروج کرد. جبرئیل امین و ملائک مقرب، مقدم او را توتیای چشم می کردند و بر او درود و سلام گفته، بشارت می دادند.

در این هنگام، خداوند از انواری که پیش از خلقت آسمان ها و زمین آفریده بود، نوری را برگزید که در حال تسبیح و تقدیس در زیر ساق عرش بود و از آن نور، میوه بهشتی آفرید بسیار خوش بو و معطر و توصیف ناپذیر.⁽¹⁾

روزی رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: «ای گروه مردمان! آیا می دانید فاطمه علیها السلام از چه چیز آفریده شده است؟»گفتند: خدا و رسول او

داناترند. رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: «فاطمه علیها السلام فقط به صورت یک انسیه(انسان) خلق نشده؛ بلکه مرکب از حورا و انسیه است. فاطمه از اصل و ریشه جبرائیل آفریده شده است (با همان لطافت فرشتگان)». سپس فرمود: «خدای تبارک و تعالی سیبی را از بهشت به من اهدا فرمود. جبرئیل این سیب را به صدر (سینه) خودش چسباند و برای من آورد و با عرض سلام و درخواست رحمت و برکات خداوند بر رسول خدا صلی الله علیه و آله گفت: خدای تبارک و تعالی سیبی را از بهشت برای شما اهدا کرده است. آن را گرفتم، بوسیدم و روی چشم خود نهادم و بر سینه ام فشردم».

پیامبر صلی الله علیه و آله ادامه دادند: «جبرئیل گفت: ای محمّد! این سیب را بخور! گفتم: آیا هدیه پروردگارم را بخورم؟ جبرئیل گفت: آری، به تو امر شده که آن را بخوری. و من وقتی آن سیب را دو قسمت کردم تا بخورم نوری از آن ساطع گردید که مرا به وحشت افکند. جبرئیل گفت: نترس و آن را بخور، این نور به منصوره تعلق دارد. گفتم: منصوره کیست؟ گفت: دختری است که از صلب تو به وجود خواهد آمد و نام او در آسمان منصوره است و در زمین فاطمه. در زمین فاطمه نامیده شد برای اینکه شیعیان وی از آتش جهنّم باز نگاه داشته شده اند و دشمنانش از دوستی و محبت وی که نجات بخش است، محروم می مانند و این است معنی کلام خداوند که می فرماید: (وَ یَوْمَئِذٍ یَفْرَحُ

الْمُؤْمِنُونَ * بِنَصْرِ اللَّهِ یَنْصُرُ مَنْ یَشَاءُ)⁽¹⁾«و در این روز- یعنی قیامت- مؤمنین به سبب نصرت و یاری خداوند که یاری می کند هر که را می خواهد، شادمان می گردند»؛ یعنی یاری کردن فاطمه علیها السلام برای دوستانش.⁽²⁾

پایان چهل روز هجران

پیامبر به زمین و به خانه ابوطالب بازگشت، همچنانکه این چهل روز در منزل مؤمن قریش، زعیم مکه و کفیل رسول خدا صلی الله علیه و آله ، عمویش ابوطالب و در کنار برادرزاده اش علی بن ابی طالب علیه السلام به سر می برد.

جبرئیل در شب چهلم بعد از افطار بهشتی و قبل از اقامه نماز مغرب، دست نبی اکرم صلی الله علیه و آله را گرفت و او را به خانه خدیجه راهنمائی کرد.

رسول خدا صلی الله علیه و آله بعد از چهل روز هجران و دوری از همسر دلبندش، درب خانه او را کوبید و بانوی مؤمنین با شنیدن صدای رسول اکرم صلی الله علیه و آله ، با شادمانی از محراب عبادت برخاست و درب را گشود و از دستان نبی اکرم صلی الله علیه و آله گل بوسه چید و هر دو اشک شادی وصال جاری کردند و رسول خدا صلی الله علیه و آله او را به خیر کثیر بشارت داد.

از آن به بعد آن نور پاک، به ام المؤمنین خدیجه کبری سپرده شد⁽¹⁾.⁽²⁾

مونس مادر و معجزه شق القمر

آن حوریه بهشتی ملازم مادر بود و از بطن مادر سخن می گفت و او را دلداری می داد. او مونس مادر شده بود و استقامت را برای او می طلبید.

روزی مشرکین از رسول خدا صلی الله علیه و آله خواستند که ماه را دو نیم کند تا با این معجزه ایمان آورند، رسول خدا صلی الله علیه و آله خواسته آنها را پذیرفت و دست به آسمان برد. دعایش اجابت شد و ناگهان ماه به دو نیم شد. رسول خدا صلی الله علیه و آله مشرکان را صدا زد و فرمود: ببینید و بر رسالتم گواهی دهید. ولی باز هم مشرکین انکار کردند و پیامبر خدا صلی الله علیه و آله اندوهگین درحالی که مشرکین فریاد می زدند این سحر است، آنان را ترک کرد⁽¹⁾

و این آیات بر او نازل شد:

(بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِیمِ * اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَ انْشَقَّ الْقَمَرُ* وَ إِنْ یَرَوْا آیَةً یُعْرِضُوا وَ یَقُولُوا سِحْرٌ مُسْتَمِرٌّ * وَ کَذَّبُوا وَ اتَّبَعُوا أَهْوَاءَهُمْ وَ کُلُّ أَمْرٍ مُسْتَقِرٌّ).⁽¹⁾

«نزدیک شد ساعت و بشکافت ماه و اگر ببینند آیتی را، روی برتابند و گویند سحری است گذران و تکذیب کردند و پیروی کردند هوای نفس خویش را.»

حضرت خدیجه نگران جان رسول خدا صلی الله علیه و آله در بام خانه شاهد بر ماجرا بود و او را دعا می کرد که به ناگاه فاطمه زهرا علیها السلام از درون بطن مادر، او را ندا داد که:

یا اماه! لا تخشی علی أبی، و معه رب المشارق و المغارب؛ «مادرم! در مورد پدرم، نگران مباش، چراکه پروردگار مشرق ها و مغرب ها با اوست.»

تصدیق خدیجه بر رسالت پیامبر صلی الله علیه و آله و بشارت تولد مادر یازده امام

رسول خدا صلی الله علیه و آله وارد خانه شدند و از گفتار مشرکان لجوج، آزرده خاطر بود که با استقبال گرم خدیجه علیها السلام روبه رو شدند. خدیجه علیها السلام در حالی که تبسمی به لب داشت،گفت: «ای رسول خدا صلی الله علیه و آله ! من بر فراز خانه، معجزه شما را مشاهده کردم و بر ایمانم افزوده شد و امیدوارم خداوند دل های ایشان را به حق متمایل کند ولی از آن شگفت انگیزتر اینکه این کودک که در رحم دارم با من سخن گفت. رسول خدا صلی الله علیه و آله شادمان از نعمت بزرگ الهی، تبسم فرمودند و بار دیگر خدا را سپاس گفتند و فرمودند: خداوند به هیچ پیامبری معجزه ای نداد مگر آنکه آن را به من عطا کرد.⁽¹⁾

نبی اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: ای خدیجه! جبرائیل مرا بشارت داد که او

دختری است پاکیزه و پر برکت که خداوند تعالی نسل مرا از او قرار داده است. آنان امامانی هستند که پس از من، و برادرم علی بن ابی طالب علیه السلام ، خلیفه خدا بر روی زمین اند.⁽¹⁾

ولادت نور

چون زمان به دنیا آمدن آن نور پاک الهی شد، و حمل بر خدیجه دشوار گشت، رسول خدا به دنبال زنان حاذق قریش فرستادند تا خدیجه را یاری دهند، ولی آنها امتناع کردند و ناسزا گفتند و او را تنها گذاشتند که تو با مردی فقیر ازدواج کردی که ادعای رسالت دارد و خدایان ما را ترک گفته است.

خداوند باری تعالی نیز برای او جبران کرد. آری خداوند متعال اراده کرده بود تا لیله ی قدر نبی را تنها دستان پاک بهشتی لمس کنند. تو گویی که لَا یَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ؛ «دست بدان نسایند جز پاک شدگان»

ناگاه بهترین زنان پاک بهشتی، بلندقامت و خوش سیما در شکوه و جلال، بر سیدة البطحاء، خدیجه کبری، همرزم روزهای سخت مکه، وارد شدند و او را بشارت دادند و شادباش گفتند و خود را معرفی کردند و عرضه داشتند: نگران مباش که ما فرستادگان پروردگارت و

خواهران تو در بهشت هستیم. ساره سخن آغاز کرد و گفت: من ساره همسر ابراهیم هستم به همراه، آسیه همسر فرعون و مریم دختر عمران و ام کلثوم خواهر موسی.خداوند ما را برای یاری تو فرستاده است.⁽¹⁾

آری، فاطمه کبری علیها السلام در غروب بیستم جمادی، در سال پنجم بعثت، پاک و پاکیزه دیده به جهان گشود و زمین را با قدومش مزین نمود، در آن هنگام چنان نوری از او ساطع گشت که در تمام خانه ها جا گرفت و همه را متعجب کرد. در مشرق و مغرب زمین جایی نماند مگر اینکه همه را روشن کرد و در آن حال ده نفر حورالعین وارد شدند که در دست هر یک از آنها طشت و ابریق بهشتی بود که در آن ابریق ها آب کوثر بود و بر او از آب کوثر بهشتی ریختند و دو لباس سفیدی که چون تکه ای از نور بود را از روی طبق برداشتند که بسیار خوش بو و معطر بود. حضرت زهرا علیها السلام را به یکی از آن جامه ها پیچیدند و دیگری را برای او مقنعه ای قرار دادند و سر او را پوشاندند.

شهادت دادن فاطمه صدیقه علیها السلام بر امامان بعد از خود از فرزندانش

در آن هنگام فاطمه علیها السلام غنچه لب گشود و بر رسالت پدر بزرگوار خود سید انبیا و همچنین شوهر آینده خود، سید اوصیاء و فرزندان آینده خود سبط رسول خدا صلی الله علیه و آله شهادت داد و فرمود:

أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ أَنَّ أَبِی رَسُولُ اللَّهِ سَیِّدُ الْأَنْبِیَاءِ وَ أَنَّ بَعْلِی سَیِّدُ الْأَوْصِیَاءِ وَ وُلْدِی سَادَةُ الْأَسْبَاطِ «شهادت می دهم بر یگانگی خدا و شهادت می دهم که پدرم سید انبیاست و همانا همسرم، سید اوصیاء پیامبران است و دو فرزندم سید و آقای فرزندان رسول خدا صلی الله علیه و آله هستند.»⁽¹⁾

سپس بر هریک از آن زن ها سلام داد و نام هریک از آنها را بر زبان جاری کرد و زنان به روی او تبسم کردند و او را در آغوش کشیدند و فشردند و بر او سلام دادند و حورالعین نیز یکدیگر را شادباش گفتند و بعد از آن اهل آسمان ها یکدیگر را به ولادت آن بانوی دو عالم بشارت دادند.

پر شدن مدینه از نور ولادت فاطمه علیها السلام

خانه خدیجه محل رفت و آمد فرشتگان شده بود و آسمانیان غرق در شادی و سرور از دیدار مولود کوثر بودند. در آن هنگام که خورشید در حال غروب بود و تاریکی غالب بود، در آسمان نوری ظاهر شد که هرگز فرشتگان و زمینیان مانند آن را ندیده بودند.

زنان بهشتی، خدیجه را ندا دادند: ای خدیجه بگیر این مولود را، درحالی که پاک و پاکیزه و فرخنده است و برکت داده شده در او و در نسل او.⁽¹⁾

خدیجه طاهره او را گرفت درحالی که شادمان و خرسند بود، او را شیر داد.⁽²⁾

آغاز محاصره شعب ابی طالب

روزها سپری می شدند و عناد مشرکین بیشتر می شد. فاطمه علیها السلام به تازگی راه رفتن آموخته بود که مشرکین محاصره شعب ابی طالب را آغاز کردند و فاطمه علیها السلام راه رفتن خود را بر روی سنگ های داغ شعب تجربه کرد و همچنین در حالی از شیر مادر گرفته شد، که مؤمنین در محاصره شعب بودند و از گرسنگی رنج می بردند.

سال های دشوار شعب چنین گذشت و تنها ابوطالب و فرزندانش مخصوصاً فرزند کوچک او، امیرمؤمنان که دیگر به عنوان وصی و جانشین پیامبر صلی الله علیه و آله معرفی شده بود، رسول اکرم صلی الله علیه و آله را یاری دادند و خدیجه کبری تمام دارایی خود را به رسول خدا صلی الله علیه و آله تقدیم کرد.

شکسته شدن محاصره شعب و رحلت خدیجه طاهره

سه سال گذشت تا نقشه مشرکین، نقش بر آب شد و خداوند رسولش صلی الله علیه و آله را پیروز ساخت.

عهدنامه را موریانه ها خوردند و تنها نام پروردگار باقی ماند.

محاصره شکسته شد ولی آزار مشرکین تمامی نداشت.

پس از پیروز شدن رسول خدا صلی الله علیه و آله ، مشرکین، دو حامی بزرگ نبی اکرم صلی الله علیه و آله را از سر راه برداشتند. ابتدا زعیم مکه، سید عرب و عجم، ابوالائمه، حضرت ابوطالب، عموی فداکار پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله ، که در تمامی عمر حامی رسول خدا صلی الله علیه و آله بود و همچنین مادر زهرای مرضیه علیها السلام، سیده البطحاء، ام الائمه، خدیجه کبری علیها السلام که تمامی مال و جان خود را

فدای حضرت کرد و اولین بانوی شهیده اسلام شد.⁽¹⁾و فاطمه پاک و مطهر در کودکی مادر مهربان و دوست فداکار خود را از دست داد و گرد یتیمی بر چهره اش نشست.⁽²⁾

هجرت به مدینه و جانبازی امیرالمؤمنین

پس از کشته شدن این دو حامی بزرگ پیامبر صلی الله علیه و آله ، شهر مکه پیش از گذشته ناامن شد و دیگر جای ماندن نبود.

خداوند پیامبرش صلی الله علیه و آله را از نقشه مشرکین آگاه کرد و فرمان داد تا رسولش صلی الله علیه و آله، شبانه مکه را ترک و به مدینه هجرت کند، ولی برای نجات رسول خدا صلی الله علیه و آله کسی باید به ناچار جان خود را فدا می کرد و در بستر پیامبر صلی الله علیه و آله ، آماج حمله مشرکین قرار می گرفت تا رسول خدا صلی الله علیه و آله نجات یابد و رسالت خود را انجام دهد. چهل تن از پهلوانان قبائل مکه، شبانه بر گرد خانه رسول خدا صلی الله علیه و آله حلقه زدند تا با نقشه قبلی و هماهنگ به خانه هجوم برند و رسول خدا صلی الله علیه و آله را به قتل رسانند.⁽¹⁾

رسول اکرم صلی الله علیه و آله ، یار امین و صدیق خود علی بن ابی طالب علیه السلام را خواند و موضوع را با او در میان گذارد و از او خواست تا در بسترش

بیارامد تا او بتواند شبانه مکه را ترک کند و در غار ثور مخفی شود و بعد به طرف مدینه هجرت نماید. امیرالمؤمنین به محض شنیدن این موضوع و به شکرانه این مأموریت الهی سر بر سجده نهاد و شکر الهی به جای آورد و سر برداشت و چون اسماعیل نبی عرضه داشت: إفْعَلْ مَا تُؤْمَرُ سَتَجِدُنِی إِنْ شَاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِینَ ⁽¹⁾«آنچه را مأمور شده ای انجام ده ولی مرا نه تنها از صابران بلکه از شکرگزاران خواهی یافت.»

چشم و گوش و قلبم فدای شما باد! به هرچه خواهی فرمان ده که مطیع شما هستم. همانگونه که مقصود شماست در آن وارد می شوم و موفقیتم تنها از آنِ خداست.⁽²⁾سپس رسول خدا صلی الله علیه و آله ، امیرالمؤمنین را در آغوش گرفت و هر دو گریستند و از هم جدا شدند.⁽³⁾

مشرکان از ابتدای شب، خانه حضرت را محاصره کردند و قرار بود حمله در نیمه شب صورت گیرد، اما ابولهب گفت در این وقت زنان و فرزندان در داخل خانه هستند و این برای ما ننگ است و بعد ها عرب درباره ما می گویند حرمت فرزندان عموی خویش را شکستند.⁽⁴⁾خاندان رسول خدا صلی الله علیه و آله در خانه بودند و فاطمه کوچک علیها السلام مبارزه با مشرکین و حمایت از رسالت را همچنان تجربه می کرد.