مشخصات مقاله

غدیر عید امامت و ولایت

مقالات ›

عقاید ›

اصول دین

نویسنده:

علی اصغر صرفه جو

خیراندیش دیجیتالی : جناب آقای سید علی بحرینی به نیابت از مرحومه حاجیه خانم کسایی _گروه هم پیمانان موعود غدیر.

غدیر خم عید امامت و ولایت

خلافت از نظر دانشمندان شیعه، یک منصب الهی است که از جانب خداوند به بافضیلت ترین و داناترین امت داده می شود. امام، به عنوان برقرار کننده حکومت و زمامداری، مبین و بازگو کننده آئین اسلام است که پیامبر خدا، بر اثر نبودن فرصت و یا نامساعد بودن شرایط، موفق به بیان آنها نشده و بیان آن را به عهده اوصیای خود نهاده است، اما خلافت از نظر دانشمندان اهل تسنن، یک منصب عرفی و عادی است و هدف از این مقام، جز حفظ کیان و شئون مادی مسلمانان چیزی نیست و خلیفه وقت برای اداره امور اقتصادی، سیاسی و قضایی از طریق مراجعه به افکار عمومی انتخاب می شود.

در دیدگاه شیعه امام شرایطی دارد؛ 1- باید معصوم باشد. 2-داناترین فرد نسبت به شریعت باشد. 3- امامت، یک مقام انتصابی است نه انتخابی.

شیعه دوازده امامی، بر آن است که پس از رسول خدا (ص) رهبری جهان اسلام، با امیرمؤمنان علی (ع) و آنگاه با یازده فرزند پاکش است.

پیامبر (ص) رهبر جامعه جهانی اسلام

پیامبر گرامی که رهبر جامعه جهانی اسلام بود، بر همین روال عمل می فرمود: هرجا که برای نخستین بار، فروغ اسلام می تابید، هرچند هم کوچک، آن گرامی، حاکمی شایسته بر آن می گماشت تا زمام امور را به دست گیرد. برای لشکرهایی که به جهاد اعزام می کرد، فرمانده سپاه معین می فرمود و گاه چند نفر

را به ترتیب معاون آن فرمانده قرار می داد تا اگر یکی کشته شود، سپاه بی سرپرست نماند. همچنین کسانی را می شناسیم که آن گرامی به هنگام مسافرت از مدینه آنان را به عنوان جانشین و نماینده خویش می گمارد تا مدینه در غیبت آن بزرگ، بی زمامدار نماند.

کدامین سوی از این احتمال ها که می شماریم با خرد راست می آید؟ آیا پیامبر (ص) برای جامعه مسلمین، پس از خویش، اهمیتی قائل نبود؟ و یا لایق ترین جانشین را نمی شناخت؟ شیعه امامیه با توجه به این حقایق، به پی جویی در متون و مدرک های نخستین و اصلی اسلام می پردازد و در این پی جویی، به منابع سرشار بر می خورد و سرانجام به این نتیجه می رسد که از پیامبر (ص)، فرمان های روشن در زمینه تعیین جانشین رسیده و به جای مانده است. چنان که آیه ولایت، حدیث، غدیر، حدیث سفینه، حدیث ثقلین، حدیث منزلت، حدیث دعوت عشیره و دیگر چیزهایی که در کتاب بزرگ به گستردگی به محک و بحث و تحقیق گذاشته شده است.

سرگذشت غدیر

پیامبر (ص)، در سال دهم هجرت، مدینه را به قصد مکه برای انجام مراسم حج ترک کرد. این حج، در آخرین سال عمر پیامبر(ص) انجام شد و به همین جهت در تاریخ، آن را حجة الوداع می گویند. همراهان پیامبر را که به شوق همسفری با آن حضرت و دیدن و فراگرفتن حجی درست، به رکابش شتافته بودند تا 120 هزار نفر نوشته اند. در این سفر پیامبر (ص) سخنان مهمی ایراد کردند و در آن مردم را به

تقوا و رعایت حقوق یکدیگر سفارش دادند. در بازگشت به مدینه فرشته وحی نازل شد و مأموریتی خطیر به دوش پیامبر(ص) گذاشت، آیه ای چنین نازل شد: «یا ایها الرسول بلغ ما انزل الیک من ربک و ان لم تفعل فما بلغت رسالته والله یعصمک من الناس ان الله لایهدی القوم الکافرین ⁽¹⁾»

«ای رسول، آنچه که از جانب پروردگارت به سوی تو فرود آمده، به مردم برسان و اگر نرسانی رسالت خود را انجام نداده ای و خداوند تو را از گزند مردم حفظ می کند.» پیامبر دستور داد کاروان توقف کند. کاروان در نقطه ای به نام «غدیر خم» توقف کرد. حضرت دستور داد آنها که جلوتر رفته اند، برگردند و آنها که پشت سر هستند، خود را برسانند. فرمان توقف هنگامی صادر شد که هوا به شدت گرم بود، به طوری که مردم قسمتی از ردای خود را بر سر و قسمتی را زیر پا افکنده بودند و بدین طریق خود را از اشعه سوزان خورشید در امان نگه می داشتند.

جایگاه بلندی از جهاز شتران ترتیب دادند و پیامبر (ص) بر بالای آن رفت و با صدای رسا خطبه ای به شرح زیر ایراد کردند؛ «حمد و سپاس از آن خداست. از او کمک می جوییم و به او ایمان داریم و بر او توکل می کنیم. از بدی های خود و اعمال ناشایست خویش به او پناه می بریم. خدایی که جز او هادی و راهنمایی نیست، هر کس را که هدایت کرد، گمراه کننده ای برای او نیست. گواهی می دهیم که جز او خدایی نیست و محمد بنده خدا و