جلسه 38 ـ یمانی

بسم الله الرحمن الرحیم


يماني



روایت سومی که در جلسه قبل
شروع کردیم[1]،
روایت مفصل است ص214 از مجله تراثنا آمده که مختصر اثباة الرجعه را نقل کرده
است در جلسات قبل عرض کردیم که حر عاملی کل این کتاب مختصر را در
الایقاظ من الهجعة
نقل کرده است که اشکال اساسی در این مورد طریق حر عاملی
به این کتاب بود همانند همان اشکالی که به کتاب ابن الغضائری
گرفته می شود.
حدثنا
محمد بن ابی عمیر[2]قال حدثنا جمیل الدراج عن زرارة عن الصادق علیه السلام قال:
اسعیذوا بالله من شر السفیانی والدجال وغیرهما من اصحاب
الفتن، خوب
دقت کنید به این تعبیرات، می فرماید به خدا پناه
ببرید از شر سفیانی ودجال وغیر ایندو که غیر
اینها هم شر هستند، قیل له اما الدجال فعرفناه وقد
تبین من مضامین احادیثکم فمن السفیانی وغیره
وما یصنعون، امام علیه السلام فرمودند: اول من یخرج منهم رجل
یقال اصحب بن قیس یخرج من بلاد الجزیرة[3]له نکایة
شدیدة فی الناس وجور عظیم ثم یخرج الجرهمی من بلاد
الشام ویخرج القحطانی من بلاد الیمن[4]ولکل
واحد من هولاء شوکة
عظیمة فی ولایتهم، ویغلب
علی اهلها
الظلم والفتنه منهم، هر
کجا که باشند مردم آنجا مورد ظلم وامتحان سخت قرار می گیرند،فبیناهم کذلک
یخرج علیهم السمرقندی من خراسان مع الرایات السود[5] وهو من ولد عتبة بن ابی
سفیان[6]وهذا
الملعون یظهر الزهد قبل خروجه ویتعشب،
یعنی درزندگی خیلی
به خود سخت می گیرد[7]
تا مردم باور کنند که او زاهد است، ویتقنع بخبز الشعیروالملح
ویبذل الاموال فیجلب بذلک قلوب الجهال والرذال، ثم یدعی
الخلافة فیبایعونه ویتبعهم العلماء[8]الذین
یکتمون الحق ویظهرون الباطل فیقولون انه خیر اهل الارض[9]، وقد
یکون خروجه وخروج الیمانی من الیمن مع الرایات
البیض فی یوم واحد وشهر واحد وسنة واحدة، فاول من یقاتل
السفیانی القحطانی،
فعلا نمی خواهیم نتیجه
گیری کنیم ولی سوال راوی راجع به کسانی است
که باید از شرشان به خدا پناه بردویکی از کسانی نام
می برد خود سفیانی است،
فینهزم
ویرجع الی الیمن ویقتله الیمانی ثم
یفرالاصحب، از عراق یا از حجاز، والجرهمی بعد محاربات
کثیرة فیتبعهما السفیانی ویقهرهما ویقهر کل
من ینازعه ویحاربه الا الیمانی، ثم یبعث
السفیانی جیوشا الی الاطراف ویسخر کثیرا من
البلاد، روایات
ما حدود فعالیت سفیانی رادرشام، عراق وبخشی از
ایران (اصتخر/خوزستان) وبخشی از حجازمی دانند.ویبالغ
فی القتل والفسادویذهب الی الروم[10]
لدفع الملک الخراسانی، برای کمک گرفتن از رومیان برای دفع
خراسانی، ثم یقصد الیمانی فینهزم
السفیانی بعد محاربات عدیدة ومقاتلات شدیدة فیتبعه
الیمانی فتکثر الحروب لهزیمة
السفیانی فیجده
الیمانی فی نهر اللوبا مع ابنه،
با فرزند سفیانی،
فیقطعهما اربا
اربا ثم یعیش فی سلطنته فارغاً من الاعداء ثلاثین سنةبعد از این همه جا امن
وامان می شود وبیت القَضیدِ از اینجا شروع می شودثم یفوض الملک
بابنه السعیدویأوی مکه وینتظر ظهور القائم علیه السلام
حتی یتوفی فیبقی ابنه بعد وفاة ابیه فی
ملکه وسلطانه قریباً من اربعین سنة وهما یرجعان الی
الدنیا بدعاء القائم.
امااشکالات وارده بر این
روایت:
اشکالات سندی:
اشکال اول:
سند حرعاملی به کتاب مشخص نیست.
اشکال دوم:
درمرجع ضمیر عنه است که آیابه فضل بن شاذان است (دراینصورت سند
مرسل می شود) یا به سیف بن عمیرة؟

اشکالات دلالی:
اشکال اول: ظاهر روایت
اینست که امام علیه السلام در مقام بیان کسانی است که
باید از شرشان به خدا پناه ببریم ودرذیل روایت امام
علیه السلام اسم آنها را بیان می کند.
اشکال دوم: یمانی با
سفیانی طبق روایات ما در یک سال یک ماه ویک
روز هستند و فاصله یمانی تا ظهور حَمل إمرأة است حال
اگر اقل حمل مراد باشد، شش ماه و اگرحمل کامل مراد باشد نه ماه بیشتر فاصله
نیست.و بالاخره امام علیه السلام در همان سال ظهور می کند
این درحالی است که روایت مذکور می گوید
سفیانی کشته می شود و یمانی و فرزندش مجموعا هفتاد
سال حکومت می کنند و بعد از اینکه از دنیا می روند امام
علیه السلام ظهور می کند و این با روایات ما معارض است.







[1]. قبل از اينکه وارد بررسي روايت سوم شوم، اشکالي را مطرح کردند
راجع به مشخصات يماني ونام او، ما گفتيم که اين مطالبي را که مرحوم مجلسي درمورد يماني
از کتاب مشارق الأنوار نقل کرده درباب نادرمطرح کرده است، حال اشکال اينست که
نوادرجمع نادرة به معناي نفيس است. بايد دقت کرد که مرحوم مجلسي عنوان اين باب را
نوادرقرار نداده بلکه نادرقرارداده است، مراجعه کنيد ج7صفحات 491وصفحات 500 کتاب .مقباس
الهداية
اولين چاپ حروفي آل البيت نه سنگي درآنجا ايشان نادرونوادر را توضيح مي دهد،
بالاخره اين يک اصطلاح درايه ايست وما براي اينکه معناي اين اصطلاح را بدانيم بايد
به کتبي که در اين رابطه است مثل مجمع البحرين مراجعه کنيم، تعابيري که مرحوم مجلسي
درمورد نادر در مقباس مطرح مي کند عبارت است از:
تعبير
اول: نادر ما قل روايته من الاخبار وندر العمل به في تلک الاعصار،
تعبير
دوم: ما وافق القياس وقل استعماله،
تعبير
سوم: ما کان مخالفا للمشهور،
تعبيرچهارم:
قد يراد منه شاذ،
تعبيرپنجم:
النادرفي الحديث ما ليس له اخ او يکون لکنه قليل جدا و يسلم من المعارض. ايشان در
ادامه در صفحه 500 نوادر را مطرح مي کند.



[2]. آيا سيف بن عميرة مي گويد حدثنا يا فضل بن شاذان،
اگر فضل مراد باشد که روايت مرسل مي شود، لذا برخي تلاش دارند بگويند مراد از
حدثنا سيف است.



[3].
بلاد حجاز را جزيره مي گويند.



[4]. عربها در جزيره وهمين حجاز ونجدويمن دوقسم بودند قسمي را بني
قحطان وقسمي را بني عدنان مي گفتند بني قحطان معمولا جنوب جزيره ويمن زندگي مي کردند
وبني عدنان شرق وشمال جزيره زندگي مي کردندکه خود عدنان جد بيستم پيامبراکرم صلي
الله عليه وآله محسوب مي شد واينها دائما با هم مشکل داشته اند لذا برخي مي گويند
اين روايات قحطاني مجعول عدنانيان است. .



[5].اکثر
روايات رايات سود را مخالفين نقل مي کنند.



[6]. اين مطلب خلاف رواياتي است که مي گويد اسم سفياني، عثمان بن
عنبسه واز نوادگان خالد، پسر يزيد، برادر معاويه، پسر ابو سفيان است. سفياني از
نسل يزيد است.



[7]. همانند اين فرمايش را حضرت امير نسبت به عبدالله بن زبير دارند
که او يک عمر خود را در لباس زهد قرار داد تا به دنيا برسد.



[8]. مراد از اين علماء چه کساني هستند؟ مراد همان علمائي هستند که منهم بدئت
الفتنة واليهم تعود، همانهائي که وجوههم وجوه الآدميين وقلوبهم قلوب
الشياطين، کساني که در بعضي از نصوص در توصيفشان آمده (روايت نيست): لولا السيف
بيده لافتي الفقهاء بقتله، تطبيق داده نشود بر علماي شيعه وکساني که امام هادي ع
در مورد آنها مي فرمايد: اولئک هم الافضلون عندالله، مراد علمائي است که دست
پرورده امويين وطرفدار آنها هستند.



[9]. ببينيد وهابيت راجع به معاويه چه مي گويند وراجع به علي بن ابي
طالب چه مي گويند، دئب آنها همين است که امثال معاويه را بزرگ کنند وامثال علي ع
را کوچک کنند. مثلا راجع به معاويه مي گويند پيامبر به او فرموده: يا معاويه انک
لتزاحمني علي .باب
الجنة، يا در روايتي ديگر او را خال المومنين لقب مي دهند، خال
المومنين بودن چه مزيتي است؟ اگر خال بودن مزيت باشد يهود و نصاري همه خال
المومنين اند چون پيابر دختر حي بن اخطب را هم به تزويج خود درآورد پس آنها هم
بايد خال المومنين باشند؟



[10]. روم الآن بالتحديد ايتالياي کنوني است، شيخ طوسي نقل مي کند(البته
روايت نيست) که يجيء السفياني من الروم متنصرا وفي عنقه صليب يعني تحت حمايت
آنهاست.