مشخصات کتاب

سرشناسه:میرشفیعی، سیدصادق، 1339 -

عنوان و نام پدیدآور:ماه ولایت: قربان غدیر مباهله 15 روز شاد آسمانی/ سیدصادق میرشفیعی؛ بامقدمه حبیب الله فرحزاد.

مشخصات نشر:قم: طوبای محبت، 1397.

مشخصات ظاهری:102ص.: مصور، جدول .؛ 11×20/5 س م.

شابک:50000 ریال 978-600-366-155-4 :

یادداشت:بالای عنوان : معرفی مناسب های ایام غدیریه 10تا25 ذی الحجه

یادداشت:کتابنامه به صورت زیرنویس.

موضوع:علی بن ابی طالب (ع)، امام اول، 23 قبل از هجرت - 40ق -- اثبات خلافت

موضوع:Ali ibn Abi-talib, Imam I, 600-661 -- *Proof of caliphate

موضوع:غدیر خم

موضوع:Ghadir

موضوع:غدیر خم -- احادیث

موضوع:Ghadir -- Hadiths

شناسه افزوده:فرحزاد، حبیب الله، 1341 -، مقدمه نویس

رده بندی کنگره:BP223/5/م9م2 1397

رده بندی دیویی:297/452

شماره کتابشناسی ملی:5603124

اطلاعات رکورد کتابشناسی:رکورد کامل

اشاره

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهم صل علی محمد وآل محمد و عجل فرجهم والعن عدوهم اجمعین

10 تا 20 ذی الحجة

معرفی مناسبت های ایام غدیریه

15 روز شاد آسمانی

سیدصادق میرشفیعی

با مقدمه استاد حبیب الله فرحزاد

فهرست مطالب

مقدمه ..........7

سد الابواب .......11

نکات حدیث سد الأبواب ..........12

سایر مناسبتهای نهم ذی الحجه ..... 14

روز عرفه .......... 14

ابلاغ آیات برائت در عید قربان ......15

حدیث ثقلین .... 19

نکات حدیث ثقلین .......... 20

عید قربان ......... 23

تجلی نور خداوند بر حضرت موسی (علیه السلام) ...23

حضرت موسی (علیه السلام) و دریافت لوح های تورات ...... 24

سپردن امانتها به حضرت علی (علیه السلام) ......... 27

إعلان عمومی لقب امیرالمؤمنین برای علی (علیه السلام) .......31

افشای صحیفه ملعونه ..........33

بخشش فدک .... 35

مناسبت دیگر 14 ذی الحجه ...37

شق القمر ........ 37

ولادت امام هادی (علیه السلام) .......... 39

اینک، چند فراز اعتقادی از زیارت جامعه .... 39

نازل شدن آیۂ محبت ... 43

نکات آیۂ محبت ......... 44

نازل شدن آیه تبلیغ ........47

شأن نزول ......... 49

زوال دولت ننگین بنی امیه .......... 50

حماسه جاوید غدیر ...... 51

نکات روایت غدیر .... 52

غدیر و اکمال دین .......... 55

بیعت گرفتن از مردم برای استمرار امامت از غدیرتا ظهور..... 58

حدیث منزلت ......... 61

آداب مهم روز عید غدیرخم ...... 63

آمدن عذاب الهی بر منکر غدیر ....... 67

عید ادیان آسمانی ........71

آغاز حکومت ظاهری امیرالمومنین (علیه السلام) .....73

نجات کشتی نوح (علیه السلام) و توجه به حدیث سفینة ........ 73

ازدواج نور با نور ...... 74

میلاد امام موسی بن جعفر (علیه السلام) ...... 75

نازل شدن آیة أولی الأمر.......... 77

نکات آیه اولوالامر ....78

واقعه هرشی و توطئه ترور پیامبر (صلی الله علیه و آله)..... 81

نازل شدن آیه ولایت ... 83

نازل شدن آیه مباهله ......... 87

حدیث کساء ......... 91

نازل شدن آیه تطهیر ....... 93

نازل شدن سوره «هل أتی» ...... 95

پرسشنامه .... 99

مقدمه

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد لله الذی جعل تمام نعمته وکمال دینه بولایة مولانا امیرالمومنین و أئمة المعصومین (علیهم السلام) و صلی الله علی محمد واله الطاهرین واللعن علی اعدائهم الی یوم الدین.

محضر شریف شما دوستان وهمه ارادتمندان اهل بیت (علیهم السلام) عرض سلام و أرادت داریم و از شما برای بهره مندی از سفره با برکت ولایت دعوت می کنیم سفره بابرکتی که متاعش توشه راه همه انبیاء الهی بوده و عمر خویش را برسرآن صرف نموده اند چنانکه شب معراج، وقتی خاتم رسولان از آنان پرسیدند «علی ماذابث» برای چه مبعوث شده اید؟ همه در جواب گفتند: «علی شهادة أن لا اله الا الله ورسالتک وولایة علی بن ابی طالب (علیه السلام) » بر محور توحید الهی و رسالت شما و ولایت علی بن ابیطالب (علیه السلام) !

آری ایام سعادت فرجام غدیریه (از10تا25 ذی حجه) فرصتی طلایی است برای آنان که خود را در نسیم رحمت (رحم الله من أحیا آمرنا) قرار میدهند، و لبیک گوی ندای آسمانی پیامبر اکرم در خطبه غدیریه هستند که فرمود:

(قلیبلغ الحاضر الغائب و الوالد الولد إلی یوم القیامة) حاضرین به غائبین و پدران به فرزندانشان تا قیامت پیام غدیر را برسانند!

و دست تقدیر الهی در گلستان پر طراوت ماه ذی الحجة چه زیبا گلهای ولایت را به ردیف ونظم چیده است وچه خوش منظری فراروی حق جویان فراهم ساخته ! چرا که این ایام برای سرور عالمیان و پیشوای متقیان حضرت علی (علیه السلام) ایام دریافت مدال های افتخاری است که یکی پس از دیگری از طرف خدای متعال برای او آمده است!

از سد الأبواب گرفته تا حدیث ثقلین، خاتم بخشی، آیه تطهیر، آیه ولایت، آیه مباهله وسورة هل أتی که هریک از اینها جزء بزرگترین استدلال های شیعه در اثبات حقانیت مولی علی (علیه السلام) و اهل بیت (علیهم السلام) می باشند!

پس بیائیم هریک به قدر توان در این 15 روز شاد آسمانی دست گروهی را گرفته و در گلشن معارف آل الله (علیهم السلام) سیر دهیم و کویر تشنه دلهایشان را به زلال ولایت سیراب سازیم و با برپایی مجالس جشن و معرفی این مناسبت ها و شرح و بیان این آیات در منابرو برگزاری شب شعرو مسابقات و براه انداختن کاروان های ولایت و اطعام در روز و شب غدیروبا

استفاده از فرصتهای مختلف تبلیغی در فضاهای مجازی وحقیقی در دفاع از صاحبان غدیر سهیم شویم.

آری هرکه هرچه در توان دارد به یاری صاحب غدیر، بپاخیزد تا دعای سید المرسلین (صلی الله علیه و آله) شامل حال او گردد که به درگاه خداوند عرضه داشت «اللهم انصر من نصره واخذل من خذله» البته که دعای آن عزیز به درگاه خداوندمقبول ومستجاب است. این اثر به منظور معرفی مناسبت های ایام غدیریه توسط صدیق ارجمند جناب حجة الإسلام و المسلمین استاد سید صادق میرشفیعی بطور مختصرو مفید و دقیق نگاشته شده است.

امید است با مطالعه و نشرهرچه بیشتر این کتاب و آشنائی با مناسبت های ولائی زمینه و انگیزه خدمت بیشتر در آستان مقدس امیرالمؤمنین (علیه السلام) و بهره مندی از این ایام خجسته برای همه ما فراهم شود.

اللهم وفقنا لما تحب وترضی

حبیب الله فرحزاد

قم المقدسة

سد الأبواب

اشاره

یکی از وقایعی که به صورت قطعی و متواتر توسط علماء شیعه و سنی نقل شده است⁽¹⁾، ماجرای «سد الأبواب» است. مرحوم علامه مجلسی وقوع آن را در نهم ذی الحجه دانسته است.

در زمان رسول خدا (صلی الله علیه و آله) وقتی که مسجد التبی ساخته شد، عده ای از اصحاب و بنی هاشم خانه های خود را به گونه ای قرار دادند که یکی از درهای آن به داخل مسجد باز می شد تا بتوانند سریع تر به مسجد وارد شوند اما گاهی افراد بدون طهارت وارد مسجد می شدند و این دور از ادب بود.

روز نهم ذی الحجه بود که پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) امر فرمودند: همه اصحاب در خانه های خود را به سمت مسجد ببندند ودیوار بکشند، غیراز در خانه خودش و در خانه حضرت علی (علیه السلام) که اجازه دادند باز بماند.( سدواهذه الأبواب الا باب علی )⁽²⁾

عباس عموی پیامبر و دیگران نزد پیامبر (صلی الله علیه و آله) آمده و گفتند: ای رسول خدا، چرا علی (علیه السلام) را به مسجد وارد کرده و

ما را خارج نمودید؟!

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) فرمودند: این کار به امر خدا بوده و باید همه تسلیم امرخدا باشید. این جبرئیل است که از طرف خدا به من امرکرده علی (علیه السلام) را در مسجد ساکن کنم و شما را خارج نمایم ؛{قال النبی (صلی الله علیه و آله) : «فإنی أمرت بسد هذه الأبواب غیرباب علی... والله ما سددت شیئا ولاقتحته ولکن أمرت بشئ فاتبعته. ⁽¹⁾» پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله)فرمودند: من از سوی خدا امرشدم به بستن این درها، غیراز در خانه علی (علیه السلام) ... به خدا قسم من (به رأی خودم) نه دری را بسته ام و نه دری را گشوده ام بلکه به کاری امر شدم و از آن پیروی کردم.

بعضی از اصحاب تقاضا کردند که حتی روزنه ای از منزلشان به سمت مسجد باز بگذارند. پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) اجازه ندادند و فرمودند: خدای متعال اجازه چنین کاری را به من نداده است؟

ابن شهر آشوب این خبر را از حدود سی نفر از اصحاب نقل کرده است.

نکات حدیث سد الأبواب

1- در این ماجرا خداوند بین پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) حضرت امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) و ذریه اش تفاوتی قائل نشده است. وآنان مانند خود پیامبر (صلی الله علیه و آله) حق دارند در هر شرایطی وارد مسجد بشوند ودرب خانه آنان رو به مسجد باز باشد.

2- پیامبراکرم فرمودند: { إن الله تعالی آمرهم بسد الأبواب واستثنی منهم رسوله و أنتم نفس رسول الله} یعنی مسلما خدای متعال این مردم را فرمان داد تا درب های خانه هارا به سوی مسجد ببندند واز این حکم استثنا کرده رسولش را وشمار اهل بیت من نفس و جان رسول خدا هستید و این حکم برای شما نیست.⁽¹⁾

3- پیامبر (صلی الله علیه و آله) در ادامه فرمودند: این ماجرا شبیه ماجرای حضرت موسی وهارون (علیهما السلام) است که موسی (علیه السلام) مأمور شد مسجدی بسازد که هیچکس جزهارون (علیه السلام) و ذریه اش در آن بیتوته نکنند.⁽²⁾

4- خداوند به روشنی نشان داد که اهل بیت (علیهم السلام) با دیگران مقایسه نمی شوند. (لایقاش بال محمد من هذه الأمة احد) ⁽³⁾یعنی احدی از این امت باخاندان پیامبر مقایسه نمی شوند. این فضیلت دلیل برشباهت تام پیامبر (صلی الله علیه و آله) و علی (علیه السلام) است، و دلیل بر افضلیت آن حضرت نسبت به بقیه اصحاب است، و طهارت و عصمت ایشان را می رساند. ⁽⁴⁾

5- خدای متعال خواسته تمام درها بسته شوند وتنها این در باز بماند تا پیام دهد تنها دری که به سوی خدا و دین خدا برای امت قرار داده شده در خانه اهل بیت (علیهم السلام) است (باب

الله الذی منه یؤتی) یعنی این تنها دریست که به سوی خدا باز است و از این راه می شود به خدا و دین خدا راه یافت ⁽¹⁾!

سایر مناسبتهای نهم ذی الحجه

معراج پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله)

مرحوم مجلسی در بحار نقل کرده که معراج پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله) در روز نهم ذی الحجه بوده " و پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) فرمودند هر بار من به معراج مشرف شدم خدای متعال بیش از هر چیزی مرا به ولایت علی بن أبی طالب سفارش کرد و برای او سلام فرستاد.⁽²⁾

لازم به ذکر است امام صادق (علیه السلام) فرمودند پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) بیش از 120 مرتبه به معراج مشرف شده اند و هربار خدای متعال او را به ولایة علی بن ابی طالب (علیه السلام) و پیشوایان دیگر سفارش فرموده بیش از آن که به واجبات سفارش کند.⁽³⁾

روز عرفه

روز عرفه از اعیاد مهم مسلمانان است که به فرموده امام سجاد (علیه السلام) خداوند به این روز شرافت و کرامت وعظمت و برای بندگانش رحمت و عفوو عطا وتفضل فراوان قرار داده است . ⁽⁴⁾

ابلاغ آیات برائت در عید قربان

یک سال پس از فتح مکه در ذی حجة سال نهم هجری آیات نخست سورهی برائت نازل شد و مشرکین را بین دو امر مخیر کرد: با اسلام بیاورند و یا این که از مکه و مراسم حج خارج شوند!

اما این پیام توحیدی و بیانیه تطهیرشدن مکه از لوث وجود کفار و مشرکین را چه کسی ابلاغ کند؟

برخی پیشنهاد دادند ابوبکر برای رساندن این آیات به مکه مناسب است؛ چون در جنگ ها هیچ مشرکی از دست او زخمی برنداشته و مشرکان مکه از او کینه ای ندارند!

رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) ابوبکر را فراخواند و آیات اول سوره برائت را به او سپرد و فرمان داد تا به مکه برود و این آیات را برای شرکت کنندگان در مراسم حج قرائت کند.

اما چیزی نگذشت که جبرئیل (علیه السلام) خدمت پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) رسید و عرض کرد:

یا محمد! إنه لا یؤدی عنک إلا أنت أو رجل بینک؛

ای محمد! کار (رسالتت) تورا یا خودت باید انجام

بدهی و یا کسی که از تو باشد! (یعنی مانند خودت باشد). و پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله) فرمودند: «لا ینبغی لأحد أن یبلغ هذا إلا رجل من أهلی» احدی سزاوار نیست که این آیات را ابلاغ کند مگر مردی از اهل خودم ⁽¹⁾!

بلافاصله رسول خدا (صلی الله علیه و آله) علی (علیه السلام) را برای ابلاغ آیات برائت به سوی مگه اعزام کرد. حضرت علی (علیه السلام) به امر پیامبر (صلی الله علیه و آله) در بین راه مکه آن آیات را از ابوبکر گرفت و در موسم حج شرکت کرد و با شجاعت و صلابت در میان مشرکین ایستاد و چندین بار و در روزهای متوالی آن آیات را با صدای بلند قرائت کرد. و ابوبکر از میان راه به مدینه بازگشت ⁽²⁾این جریان در روز دهم ماه ذی الحجه اتفاق افتاده است و امیرالمؤمنین (علیه السلام) در روزهای 11 و 12 و 13 ذی الحجه نیز همان آیات سوره برائت که معنایش برائت و بیزاری خدا و رسول خدا از مشرکین بود را در جمع مشرکین و کفار و همه شرکت کنندگان در مراسم حج قرائت نمودند.

حضرت علی (علیه السلام) جریان ابلاغ آیات سوره برائت را چنین نقل فرمودند: هنگامی که به مکه آمدم تا آیات سوره برائت را بر مشرکین بخوانم، هیچ کس در مکه نبود، مگر آن که

دوست داشت مرا تکه تکه کند و هر تکه ای از بدن مرا بر سر کوهی بگذارد. حتی اگر در این راه جان و مال و خاندانش را نابود سازد! در چنین شرایط خطرناکی آیات را ابلاغ کردم)

پس از آنکه مأموریتم را انجام دادم، همگی با تهدید پاسخ مرا دادند و زن و مرد آنان به من اظهار دشمنی و کینه توزی می کردند، اما من با پایداری پاسخ آنان را دادم⁽¹⁾

نکات این حدیث

1- حضرت علی (علیه السلام) در تمام عمرش یک لحظه هم بت پرستی نکرده و مشرک نبوده بلکه موحد متولد شده است و با تمام مشرکین مخالفت و مبارزه کرده و اینک خدا و رسول خدا او را به حق انتخاب نمودند تا فریاد برائت از مشرکین را در مکه بلند کند. اما کسانی که سالهای زیادی خود مشرک و بت پرست بودند قهرا شایسته این کار نبودند!

2- وانگهی علی (علیه السلام) بحکم آیه مباهله نفس و جان پیامبر است که می تواند کار او را به عهده گرفته به انجام برساند. چنانکه برای هجرت از مگه نیز پیامبراکرم او را به جای خود قرار داد تا به همه وعده هایش وفا کند، امانت ها را برساند و اهل و عیال حضرت را به مدینه ببرد!

3- حضرت علی (علیه السلام) بحکم آیه «فمن تبعنی فإنه منی » (هرکس از من پیروی کند از من است) چون پیرو واقعی پیامبر (صلی الله علیه و آله) است از اوست و میتواند کار آن حضرت را انجام دهد!

4- احمد بن حنبل نقل کرده که پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله) فرمودند: «علی منی وأنا منه ولایودی عنی إلا أنا اوعلی» علی از من است و من از علی هستم و کسی از جانب من نمیتوان حق را اداء کند جز خودم، یا علی (علیه السلام).⁽¹⁾

حدیث ثقلین

اشاره

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) مکرر در مکان ها و زمان های مختلف با بیان گوناگون، حدیث ثقلین را مطرح نمودند یکی از مهمترین آن ها در سفر حج و روز عید قربان و روز عید غدیر سال دهم هجرت یعنی سال حجة البلاغ است و بسیاری از اصحاب آن را نقل کرده اند. ⁽¹⁾

این حدیث شریف به اندازه ای راوی و سند دارد که به هیچ وجه قابل انکار نیست ! همه مسلمین این حدیث را بطور متواتر نقل کرده اند.

از جمله پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) در مسجد خیف" در ضمن خطبهای حدیث ثقلین را مطرح فرمودند. و در سرزمین منا نیز این حدیث توسط آن حضرت تکرار شده است.

در یک سند متن حدیث این گونه است:

یا أیها الناس إنی تارک فیکم الثقلین، ما إن تمسکتم بهما لن تضلوا أبدا؛ کتاب الله وعترتی أهل بیتی؛ فإنهما لن یفترقا یردا علی الحوض (فلاتقدموهما

فتهلکوا)؛ ای مردم من از بین شما خواهم رفت و برای شما دو گوهر گران بها باقی خواهم گذاشت که اگر به آن دو چنگ بزنید و آنها را رها نکنید، هرگز گمراه نخواهید شد، یکی قرآن و دیگری عترت من، یعنی اهل بیت من است. بدانید که آن دو، تا قیامت از هم جدا نخواهند شد تا در کنار حوض کوثر مرا ملاقات کنند (پس بر آنها سبقت نگیرید که هلاک خواهید شد ⁽¹⁾).

نکات حدیث ثقلین

عید قربان

اشاره

عید قربان از اعیاد مهم مسلمانان است در این روز حضرت ابراهیم (علیه السلام) مأمور به ذبح فرزندش حضرت اسماعیل شد او برای انجام امر خدا فرزندش را به قربانگاه برد و آماده ذبح اوگردید اما هرچه کوشش کرد چاقو گلوی اسماعیل (علیه السلام) را نبرید، وحی آمد «قد صدقت الرؤیا» یعنی امتحانت را با موفقیت و سرافرازی انجام دادی؛ آنگاه

خداوند گوسفندی را برای قربانی بجای اسماعیل فرستاد و اینچنین سنت حسنه قربانی درعید قربان مقرر شد.

سالها بعد حضرت ابوطالب (علیه السلام) به شکرانه ولادت مولود کعبه (علی بن ابیطالب (علیه السلام) ) در این روز تعداد زیادی گاو و گوسفند و شتر قربانی کرد و به مردم اعلان کرد که پس از طواف بیت الله برای خوردن ولیمه فرزندم علی (علیه السلام) حاضر شوید. ⁽¹⁾

تجلی نور خداوند بر حضرت موسی (علیه السلام)

عید قربان روزی است که حضرت موسی (علیه السلام) در آن روز

به درخواست قومش از خدا خواست تا براو تجلی کند « قال رب أرنی أنظر إلیک قال لن ترانی»⁽¹⁾، یعنی پروردگارا اجازه بده ما تو را ببینیم خداوند فرمود تو هرگز مرا نخواهی دید به آن کوه نگاه کن اگر طاقت تجلی مرا داشت و باقی ماند توهم خواهی توانست . پس کوه با تجلی نور خدا از بین رفت و حضرت موسی بی هوش شد و خداوند دوباره او را بهوش آورده و حضرت موسی (علیه السلام) گفت «سبحانک تبت إلیک وأنا أول المومنین » یعنی خدایا توپاک ومنڑهی و من از این درخواست عذر خواهی میکنم و به توایمان دارم.

حضرت موسی (علیه السلام) و دریافت لوح های تورات

حضرت موسی (علیه السلام) برادرش هارون را به جای خود نصب کرد و مدت سی شب به کوه طور رفت آنجا که وعده مناجات با خدا داشت پس از آن خدای متعال فرمود ده شب دیگر بمان وقتی وعده به پایان رسید یعنی روز دهم ذی الحجه؛ خداوند تابلوهایی برایش فرستاد که در آنها تورات نوشته شده بود حضرت موسی (علیه السلام) آنها را بدست گرفته به نزد قومش آمد اما با کمال تعجب دید که امتش در غیاب او حضرت هارون را رها کرده و گوساله پرست و پیرو جادوگری به نام سامری شده اند.⁽²⁾

و چقدر این قصه شباهت دارد به بی وفایی و عهدشکنی

مردمی که پس از پیامبر خاتم (صلی الله علیه و آله) علی (علیه السلام) را تنها گذاشته و دنبال دیگران رفتند!!؟ اتفاقا حضرت علی (علیه السلام) وقتی شمشیر برسرش گرفتند و از او خواستند با دیگری بیعت کند رو کرد به جانب قبر پیامبر اکرم وگفت «یابن ام ان القوم إستضعفونی و کادوا یقتلوننی ⁽¹⁾» یعنی ای پسرمادرم برای برادر) این مردم مراتنها گذاشته اند و نزدیک است مرا بکشند!⁽²⁾

دقیقا همان سختی که حضرت هارون (علیه السلام) در جواب حضرت موسی (علیه السلام) گفت آنگاه که از او پرسید چرا گذاشتی این ها گوساله پرست شوند!

سپردن امانتها به حضرت علی (علیه السلام)

هر یک از پیامبران الهی که وفات خود را نزدیک می دیدند، به فرمان خدا امانت های الهی را به وصی خود منتقل می نمودند و آنها را تحویل حجت بعد از خود میداد. و این خود از علائم و نشانه های قطعی وصایت و خلافت کسی بود که امانت ها به او سپرده می شد. از طرف خدای متعال أمرآمد: إن الله تعالی یأمرک أن تعلمه جمیع ما علمک وتستحفظه جمیع ما حظک واستودعک فإنه الأمین المؤن، یامحمد إنی أختک من عبادی نبیا واخترته لک وصیا...» یعنی خدای متعال فرمان داده تو را که به علی (علیه السلام) بیآموزی همه آنچه را که خدا به تو آموخته است و بسپاری به او همه آنچه را خدا به تو سپرده است زیرا که او امانت دار و مورد اعتماد است. ای محمد! من از میان بندگانم تورا به عنوان پیامبرانتخاب کردم و او را برای وصایت و جانشینی تو انتخاب نمودم.⁽¹⁾

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) نیز بعد از مراسم حج در آخرین روزی که

در مگه بودند (13 یا 14 ذی الحجه) به امر خدا تمام میراث پیامبران گذشته را به امیرالمؤمنین (علیه السلام) تحویل دادند. این میراث ها بعد از امیرالمؤمنین (علیه السلام) به امام حسن (علیه السلام) و سپس به امام حسین (علیه السلام) و امامان بعد از ایشان یکی پس از دیگری منتقل شد. و اکنون نزد امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف است.

میراث پیامبران (علیهم السلام) مواردی مانند پیراهن حضرت یوسف (علیه السلام) ،عصای حضرت موسی (علیه السلام) ، انگشتر حضرت سلیمان (علیه السلام)، و... است، اما از همه مهم تر علوم و اسرار وحکمت هایی بود که از طرف خدای متعال به آنان داده شده بود. همچنین اسم اعظم و آثار و دانش پیامبران گذشته و چیزهایی که از محدوده عقل و دانش ما، خارج است! پیامبر خاتم (صلی الله علیه و آله) در این ایام همه آنها را تحویل امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) دادند!

انتخاب وصی و کسی که امانت های الهی و میراث انبیاء به او سپرده می شود، یعنی تجهیز و تعیین انبیاء و اوصیاء به دست پیامبران نیست، بلکه با وحی و اراده و الهی و انتصاب خداوند است. بدین وسیله ادامه راه برای مردم روشن می شود و پیشوای بعدی خود را می شناسند. هرجای قرآن سخن از امام و خلیفه است، خدای متعال می فرماید: خودم قرار میدهم، خودم انتخاب میکنم! )

و پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) به امر خدا علم و حکمت الهی وامانت ها را تنها به امیر مؤمنان (علیه السلام) منتقل کرده اند و

شخص دیگری در آن زمان نمی تواند چنین ادعائی داشته باشد! و علی (علیه السلام) باب علم رسول خدا (صلی الله علیه و آله) شد؛ چنانکه فرمودند: «من شهر علمم وعلی در آن شهر است! هرکس می خواهد به علوم من دسترسی پیدا کند، باید از راه علی وارد شود.⁽¹⁾» او در آخرین لحظات عمر خویش علی (علیه السلام) را برای چندمین بار وصی خود قرار داده و لوازم شخصی خویش را نیز در حضور جمعی از مهاجر و انصار به آن حضرت تحویل داد و فرمود: آنها را بگیر که بعد از این کسی با تو برای این چیزها نزاع نکند ⁽²⁾و مدتی در گوش علی (علیه السلام) نجوا کرد پس از آن علی (علیه السلام) فرمود: پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) هزار باب علم برایم گشود که از هر بابی هزار باب دیگر گشوده شد. ⁽³⁾

این کار در فرصت های مختلف انجام شده و در مراسم حج و روزهای 13 یا 14 ذی الحجة به طور ویژه و برای انتقال میراث های ویژه و خاص انجام گرفته است!

إعلان عمومی لقب امیرالمؤمنین برای علی (علیه السلام)

اشاره

سیزدهم ذی الحجة و آخرین روزی که پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) در شهر مکه از اعمال حج فارغ شده و عازم مدینه بودند. خداوند برای مؤمنین امیر و فرمانده کل معین کرد و جبرئیل (علیه السلام) نازل شد و به حضرت علی (علیه السلام) اینگونه سلام کرد: «السلام علیک یا امیرالمؤمنین؛ سلام برتوای فرمانده تمام اهل ایمان!» ⁽¹⁾

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) فرمودند: این جبرئیل است که از سوی خداوند خبر وفا کردن به آنچه به من وعده داده شده بود را برای من آورده است.

آنگاه پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله) به اصحاب امر فرمودند که به حضرت علی (علیه السلام) با عنوان امیرالمؤمنین سلام کنند.

سپس به صورت یک امر همگانی و تکلیف شرعی در مراسم حج سال دهم اعلام شد و مردم قبل از بیعت روز غدیر متوجه شدند که حضرت علی (علیه السلام) از طرف خداوند به عنوان امیرالمومنین و پیشوای اهل ایمان انتخاب شده است.

1- این لقب از ویژگی های حضرت علی (علیه السلام) است. و حتی امامان معصوم (علیهم السلام) از این که کسی آنها را امیرالمؤمنین خطاب کند نهی کرده و می فرمودند: «این لقب از طرف خدا و رسول خدا به حضرت علی (علیه السلام) اختصاص داده شده است.»

2- اسم و لقب هایی که از طرف خدای متعال تعیین و انتخاب شده، از روی حکمت است؛ خداوند عادل و حکیم است و به همه جهان از اول خلقت تا آخر خلقت نظر کرده و بین همه بندگان فقط حضرت علی (علیه السلام) را شایسته لقب امیرالمؤمنین یافته است.

3- این امر الهی به تنهایی کافیست برای همه اهل ایمان که تا قیامت پیشوای بحق خود را بشناسد.

4- امیرمؤمنان (علیه السلام) ، امیر تمام بندگان صالح از اولین وآخرین و جن و انس و ملک می باشد. و همه اهل ایمان به داشتن چنین فرمانروا و پیشوایی افتخار می کنند. و به ولایت و امارت و پیشوایی او اعتراف دارندو پیوسته در اذان واقامه می گویند: «أشهد أن أمیرالمؤمنین علی ول الله .»

5- پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله) وقتی مولود کعبه را در آغوش گرفت و او هم آیات اولیه سوره مؤمنون را تلاوت کرد پیامبر(صلی الله علیه و آله) فرمودند: «انت والله أمیرهم تمیرهم من علومک فیمتارون. وانت والله دلیلهم وبک یهتدون» یعنی به خدا قسم تویی امیر تمام اهل ایمان توآن هارا با علومت رسیدگی و فرماندهی می کنی

و آنها از توتغذیه و بهره مند می شوند و به خدا قسم، تویی دلیل و راهنمای آنان و به واسطه توآنها هدایت می شوند.⁽¹⁾

6- در کلام دیگری پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله) فرمودند: «لویعلم الناس متی سمئ علی (علیه السلام) امیرالمؤمنین ماانکروافضله» یعنی اگر مردم میدانستند چه زمانی علی (علیه السلام)امیرالمؤمنین نامیده شده منکر برتری او نمی شدند! «سمی امیرالمؤمنین وآدم بین الروح والجسد...» یعنی او امیرالمؤمنین نامیده شد آن زمانی که در عالم نورانیت آفریده شده بود و هنوز آفرینش حضرت آدم (علیه السلام) کامل نشده بود.⁽²⁾

مناسبت دیگر 13 ذی الحجة

افشای صحیفه ملعونه

در جریان حجة البلاغ تعدادی از منافقین که توسط برخی زنان پیامبر از قصد حضرت برای اعلام جانشینی امیرالمومنین (علیه السلام) آگاه شده بودند با یکدیگر هم پیمان شدند تا نگذارند علی (علیه السلام) به خلافت برسد، آنها پیمان نامه خود را توسط ابی عبیده جراح در کنار کعبه مخفی کردند اما خداوند در این روز سر آنان را برای پیامبرش فاش کرد و آن پیمان نامه توسط رسول خدا صحیفه ملعونه نامیده شد.⁽³⁾