مشخصات کتاب
نام کتاب: زیارت ناحیه مقدسه (اشکواره امام زمان (علیه السلام) بر امام حسین (علیه السلام))
تحقیق و ترجمه : واحد تحقیقات مسجد مقدس جمکران
ناشر : انتشارات مسجد مقدس جمکران
تاریخ نشر: بهار 1387
نوبت چاپ : هجدهم / اول (با تحقیق و ویرایش)
چاپ : اسوه
تیراژ: 10000 جلد
قیمت : 600 تومان
شابک: 978 - 964 - 6705 - 14 2
مرکز پخش : انتشارات مسجد مقدس جمکران
فروشگاه بزرگ کتاب واقع در صحن مسجد مقدس جمکران
تلفن و نمابر : 7253700 – 725340 – 0251
قم - صندوق پستی: 617
«حق چاپ مخصوص ناشر است »
ویراستار دیجیتالی: هادی میرزائی
اشارة
بسم الله الرحمن الرحیم
کتابخانه
شمار ثبت
تاریخ ثبت : 32305
نام کتاب زیارت ناحیه مقدسه (اشکواره امام زمان (علیه السلام) بر امام حسین (علیه السلام))
تحقیق و ترجمه : واحد تحقیقات مسجد مقدس جمکران
ناشر : انتشارات مسجد مقدس جمکران
تاریخ نشر: بهار 1387
نوبت چاپ : هجدهم / اول (با تحقیق و ویرایش)
چاپ : اسوه
تیراژ: 10000 جلد
قیمت : 600 تومان
شابک: 978 - 964 - 6705 - 14 2
مرکز پخش : انتشارات مسجد مقدس جمکران
فروشگاه بزرگ کتاب واقع در صحن مسجد مقدس جمکران
تلفن و نمابر : 7253700 – 725340 – 0251
قم - صندوق پستی: 617
«حق چاپ مخصوص ناشر است »
زیارت ناحیه مقدسه
اشکواره امام زمان (علیه السلام ) بر جدّ مظلومش امام حسین «علیه السلام»
مقدمه
إشارة
بسم الله الرحمن الرحیم
یا صاحب الزمان ادرکنا
در زیارت حضرت سیدالشهداء امام حسین علیه السلام سری شگفت وجود دارد. چنانکه در ولادت او، در حیات او، در شهادت او، و حتی در تربت پاک او، اسراری الهی نهفته است.
اگر چنین سری در زیارت او نبود، خداوند در روز عرفه ابتدا - و قبل از نظر به حجاج گرد آمده در عرفات به زائران کربلا نظر نمی فرمود. به زیارت کنندگان او برات رهایی از آتش دوزخ نمیداد و در هر مناسبتی، زیارت او را فضیلت نمی بخشید.
اگر چنین سری در زیارت آن امام مظلوم نبود، این همه کرامت برای زائران او بوقوع نمی پیوست و بر استمرار زیارت او، اینقدر آثار و برکات مترتب نمی شد.
اگر چنین سری در زیارت او نبود، فرشتگان برای زیارت او، نوبت بندی نمی شدند و محبّین او نیز برای یک لحظه زیارت تربت پاکش حاضر نمی گردیدند این همه سختی ها را تحمل کنند، و یا حتی اسیر و شکنجه شوند ،
و یا دست و پا چشم هدیه کنند، و یا حتی دست از جان بشویند.
اینکه چه اسراری در زیارت این امام بزرگوار نهفته است خدا میداند و امام زمان علیه السلام .
امام زمان تنها وارث بر جای مانده از امام حسین علیه السلام، ادامه دهنده راه، برافرازنده پرچم هدایت، حامل شمشیر امام حسین علیه السلام، انتقام گیرنده از دشمنان * خونخواه واقعی و احیا کننده حق امام حسین علیه السلام، زائر همیشگی و مرثیه خوان دلسوخته، و گریه کننده داغدار امام حسین علیه السلام است.
اوست که امام حسین علیه السلام را خوب می شناسد و به محرومیت و مظلومیت او خوب آگاه است.
اوست که به دیده بینای امامتش، لحظه به لحظه عاشورا، و حماسه آفرینی های عاشورائیان را می بیند، و تلخی مصیبتشان را همیشه در کام جان دارد.
اوست که رنج غربت و تنهائی امام حسین علیه السلام سوز تشنگی طفلان خردسال، و داغ جانکاه شهادت یاران و فرزندان امام حسین علیه السّلام را بیشتر از هرکس احساس می کند.
اوست که درد اسارت فرزندان رسول الله صلی الله علیه وآله را می فهمد، سوزش تازیانه و سیلی را بر پهلو و صورت یتیمان کربلا درک میکند، سنگینی اهانت ها و شماتت ها و بی حرمتی های به اهلبیت علیهم السلام را، با روح جان خود لمس می کند .
اوست که از سر درد مینالد و خطاب به جد بزرگوار خویش، امام حسین علیه السلام می گوید:
«اگر روزگاران مرا به تأخیر انداخت و تقدیر الهی مرا از یاری تو بازداشت و نتوانستم با دشمنان تو بجنگم، اکنون هر صبح و شام بر تو ندبه و زاری میکنم و برایت بجای اشک، خون می گریم.» (1)
حال اگر چنان زیارتی، از زبان چنین امامی، صادر گردد، چقدر جای تأمل دارد و چقدر آثار و برکات بر آن مترتب خواهد بود؟!
با چنین دیدگاهی است که زیارت شریفه سیّدالشهداء حسین بن علی علیهما السلام خارج شده از ناحیه مقدسه ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف)، وسیله ای مطمئن برای توسل به آستان مقدس اهلبیت علیهم السلام و دستاویزی الهی برای تقرب بیشتر به ساحت ملکوت حضرت حق بشمار می آید. این زیارت شریفه، از جهات متعدد ویژگی های قابل ملاحظه ای دارد که به پاره ای از آن ها اشاره می شود
الف) سند زیارت
علامه مجلسی رحمة الله علیه آن را به نقل از چندین نفر از بزرگوارترین فقهای شیعه - مانند سید شریف مرتضی (علم الهدی رحمة الله علیه) و شیخ مفید رحمة الله علیه در «المزار» و شیخ محمّد بن المشهدی در «المزار الکبیر» - در
1) فرازی از زیارت ناحیه مقدسه .
بحار الأنوار آورده و در خاتمه زیارت بعد از نقل قول مؤلّف «المزار الکبیر» مبنی بر خارج شدن این زیارت از ناحیه مبارکه امام زمان علیه السلام بسوی یکی از نواب خاصه آن حضرت می نویسد:
روشن شد که این زیارت دارای سند روایتی، و نقل شده از سوی امام معصوم علیه السلام است و احتمال دارد که اختصاصی به روز عاشورا نداشته باشد چنانکه سید مرتضی قدس سره آن را برای غیر عاشورا نیز وارد دانسته است.
ب) مضامین زیارت
با توجه به اینکه عبارات این زیارت شریفه، از سرچشمه عشق و عرفان، از دل سوخته انسان کامل و حجت مطلقه خدا یعنی حضرت مهدی (ارواحنا فداه) برخاسته است سرشار از معارف الهی و آکنده از اشارات آگاهی بخش و مسئولیت دهنده، بر ساکنان خط سرخ شهادت است.
زیارت را می توان شامل هشت بخش دانست :
بخش اوّل سلام بر انبیاء و اولیاء با ذکر پاره ای صفات ویژه و پندآموز :
سلام بر حضرت آدم برگزیده خدا از میان خلایق ،
سلام بر شیث ... ،
بخش دوّم سلام بر امام حسین علیه السلام و یاران شهید او همراه با گزیده ای از ویژگی های آنان :
سلام بر حسین که با دادن خون خویش، جانش را در راه خدا بخشید.
کسی که در پیدا و پنهان از خدا اطاعت کرد.
بخش سوم کلامی درباره قصد و انگیزه و آرزوهای خود در رابطه با زیارت امام حسین علیه السلام و یاری او :
سلام بر تو، من بسوی تو آمدم و نزد تو آرزوی رستگاری دارم.
سلام بر تو، سلام کسی که حرمت تو را می شناسد، در ولایت تو اخلاص می ورزد، با محبت تو بسوی خدا تقرب میجوید ... .
بخش چهارم: گواهی بر اوصاف کریمه و سیره پیامبر گونه امام حسین علیه السّلام:
شهادت می دهم که تو بر پادارنده نماز و عطا کننده زکات بودی. به معروف فرمان دادی و از ناشایستگی و ظلم باز داشتی. مطیع خدا بودی و نافرمانی او نکردی. به او و به ریسمان او چنگ زدی و خشنودش ساختی ... .
بخش پنجم: سخن از کیفیت قیام :
زمانیکه ستم گسترش یافت و بی عدالتی نقاب از چهره افکنده و ضلالت، پیروانش را فراخواند و تو در حریم حرم جد خویش اقامت داشتی و ...
بخش ششم: شرح مصائب و چگونگی کشته شدن امام حسین علیه السلام و اسارت اهلبیت علیهم السلام:
از هر طرف تو را احاطه کردند و از کثرت زخم، تو را از پا انداختند و راه بر تو بستند و تو را یاوری نمانده بود... .
بخش هفتم: بر شماری نتائج شهادت از جهت صدمه بر اسلام و ماتم انبیاء و اولیاء و فرشتگان :
وای بر عصیانگران فاسق، که با کشتن تو، اسلام را کشتند و نماز و روزه
را ضایع ساختند و سنت ها و احکام خدا را شکستند و پایه های ایمان را ویران کردند و آیات قرآن را به تحریف کشاندند و ... .
بخش هشتم: دعا و یاری خواهی از خدا :
خدایا به حرمت این مکان رفیع و مقدس، بر محمد و آل محمد درود فرست و مرا در جمع آنان محشور کن و با شفاعت آنان به بهشت وارد ساز ... .
آمیزه ای از آگاهی و عشق و عرفان و سوز و حماسه و توسل، در این هشت بخش زیارت ناحیه، آن را به منشوری هشیاری بخش و مسئولیت آفرین تبدیل کرده است که در عین مرثیه گونه بودنش، درس های بسیار برای شیعه دارد و از غنی ترین و با محتواترین زیارات امام حسین علیه السلام بشمار می رود .
(ج) ارتباط خاص زائر و زیارت شونده
در این زیارت شریفه، زیارت شونده، امام حسین علیه السلام است و زائر امام زمان علیه السلام.
هر دو از نسل رسول الله صلّی الله علیه وآله وسلّم، هر دو قیام کننده برای اقامه حق و احیای عدالت و اعتلای کلمه توحید.
آن یک قیام کرد، تا دولت ظلم و کفر براندازد، و حاکمیت قرآن را تجدید کند و شهید شد و خون خدا گردید.
و این قیام می کند تا ادامه دهنده قیام جد خویش باشد و اهداف او را جامه عمل بپوشاند و چنانکه رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلّم وعده فرمود، دنیا را از عدل و داد پر کند، داد شهیدان بستاند و خونخواه خون خدا باشد.
و چنین است که هر دو در یک راستا و برای یک هدف همه وجدان های بیدار و همه انسان های مسئولیت شناس را مخاطب قرار داده و می دهند که :
«هَلْ منْ ناصر یَنْصُرُنی وَ هَلْ مِنْ مُعین یُعینُنی، هَلْ مِنْ ذَابٍّ یَذُبُ عَنْ حَرَمِ رَسُولِ الله صلی الله علیه و آله وسلّم». (1)
آیا یاری گری هست که یاریم دهد؟ آیا کمک دهنده ای هست که کمک دهد؟ آیا کسی هست که از حریم رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلّم دفاع کند؟
به خاطر همین ارتباط است که وقتی شیعه منتظر ظهور امام زمان علیه ،السلام این زیارت را می خواند، احساس ویژه دارد. گویا امام حسین علیه السلام را با همه تنهایی، با همه مظلومیت و با همه حرکت و جهاد و شهادت طلبی اش در امام زمان علیه السلام مجسم می.بیند و با کلمات و عبارات این زیارت، فقط امام حسین علیه السلام را زیارت نمی کند. بلکه با حجت باقیه خدا امام همه خلایق، پیشوای همه صالحان، و فرمانده همه مجاهدان فی سبیل الله حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) تجدید بیعت می کند و بر وفاداری و جانبازی در رکاب مطهرش پیمان تازه می بندد .
مسجد مقدس جمکران - قم
واحد تحقیقات - محرم الحرام 1418 هجری قمری
1) بحار الأنوار، ج 45، ص 46.
زیارت ناحیه مقدسه
یا صاحب الصمصام ادرکنا
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ
اَلسَّلآمُ عَلی آدَمَ صِفْوَةِ اللَّهِ مِنْ خَلیقَتِهِ،
سلام بر آدم، برگزیده خداوند از بین آفریدگانش؛
اَلسَّلآمُ عَلی شَیْثٍ وَلِیِّ اللَّهِ وَخِیَرَتِهِ،
سلام بر حضرت شیث! ولیّ خدا و انتخاب شده او،
اَلسَّلآمُ عَلی إِدْریسَ الْقآئِمِ للَّهِ بِحُجَّتِهِ،
سلام بر جناب ادریس، برپادارنده حجّت خدا؛
اَلسَّلآمُ عَلی نُوحٍ الْمُجابِ فی دَعْوَتِهِ،
سلام بر نوح! پاسخ داده شده در دعایش
اَلسَّلآمُ عَلی هُودٍ الْمَمْدُودِ مِنَ اللَّهِ بِمَعُونَتِهِ،
سلام بر هود! امداد شده به یاری از جانب خدا
اَلسَّلآمُ عَلی صالِحٍ الَّذی تَوَّجَهُ اللَّهُ بِکَرامَتِهِ
سلام بر صالح! که خدا تاج کرامت خویش بر سر او نهاد.
اَلسَّلآمُ عَلی إِبْراهیمَ الَّذی حَباهُ اللَّهُ بِخُلَّتِهِ،
سلام بر ابراهیم! که خدا مقام خلّت و دوستی خاص خویش را به او بخشید؛
اَلسَّلآمُ عَلی إِسْماعیلَ الَّذی فَداهُ اللَّهُ
سلام بر اسماعیل! که خدا قربانی گرانقدر
بِذِبْحٍ عَظیمٍ مِنْ جَنَّتِهِ، اَلسَّلآمُ عَلی إِسْحاقَ
بهشتی را فِدیه او قرار داد سلام بر اسحاق!
الَّذی جَعَلَ اللَّهُ النُّبُوَّةَ فی ذُرِّیَّتِهِ، اَلسَّلآمُ
که خداوند پیامبری را در خاندان او مقرر فرمود. سلام
عَلی یَعْقُوبَ الَّذی رَدَّ اللَّهُ عَلَیْهِ بَصَرَهُ
بر یعقوب! که خداوند با رحمت خویش، بینائیش را به او
بِرَحْمَتِهِ، اَلسَّلآمُ عَلی یُوسُفَ الَّذی نَجَّاهُ
بازگردانید. سلام بر یوسف! که خداوند به بزرگی خود،
اللَّهُ مِنَ الْجُبِّ بِعَظَمَتِهِ، اَلسَّلآمُ عَلی مُوسَی
او را از چاه نجات بخشید. سلام بر موسی!
الَّذی فَلَقَ اللَّهُ الْبَحْرَ لَهُ بِقُدْرَتِهِ، اَلسَّلآمُ
که خداوند به قدرت خود، دریا را برایش شکافت
عَلی هارُونَ الَّذی خَصَّهُ اللَّهُ بِنُبُوَّتِهِ،
سلام بر هارون! که خداوند به مقام نبوت خویش، اختصتصش داد
اَلسَّلآمُ عَلی شُعَیْبٍ الَّذی نَصَرَهُ اللَّهُ عَلی
سلام بر شعیب! که خدا او را برای غلبه بر امتش،
اُمَّتِهِ، اَلسَّلآمُ عَلی داوُدَ الَّذی تابَ اللَّهُ
یاری فرمود. سلام بر داود که خداوند از
عَلَیْهِ مِنْ خَطیئَتِهِ. اَلسَّلآمُ عَلی سُلَیْمانَ
خطای او درگذشت. سلام بر سلیمان! که جنّیان به عزت خداوند،
الَّذی ذَلَّتْ لَهُ الْجِنُّ بِعِزَّتِهِ، اَلسَّلآمُ
طائفه جن، ذلیل و مطیع او گشتند سلام
عَلی أَیُّوبَ الَّذی شَفاهُ اللَّهُ مِنْ عِلَّتِهِ،
سلام بر ایّوب! که خداوند، از بیماری شفایش داد.
اَلسَّلآمُ عَلی یُونُسَ الَّذی أَنْجَزَ اللَّهُ لَهُ
سلام بر یونس! که خداوند مضمون پیملن خویش را
مَضْمُونَ عِدَتِهِ، اَلسَّلآمُ عَلی عُزَیْرٍ الَّذی
سلام بر عُزیر! که خداوند
أَحْیاهُ اللَّهُ بَعْدَ مَیْتَتِهِ، اَلسَّلآمُ عَلی زَکَرِیَّا
پس از مرگش دوباره زنده اش گردانید؛ سلام بر زکریا!
الصَّابِرِ فی مِحْنَتِهِ، اَلسَّلآمُ عَلی یَحْیَی الَّذی
شکیبای در بلاها و آزمایشهایش. سلام بر یحیی! که
أَزْلَفَهُ اللَّهُ بِشَهادَتِهِ، اَلسَّلآمُ عَلی عیسی
خداوند، او را با شهادتش در مقام قرب خویش جای داد. سلام بر عیسی!
رُوحِ اللَّهِ وَکَلِمَتِهِ، اَلسَّلآمُ عَلی مُحَمَّدٍ حَبیبِ
روح خدا و کلمه او، سلام بر حضرت محمّد دوست
اللَّهِ وَصِفْوَتِهِ، اَلسَّلآمُ عَلی أَمیرِالْمُؤْمِنینَ
و برگزیده خدا. سلام بر امیر مؤمنان علی بن ابیطالب!
عَلِیِّ بْنِ أَبی طالِبٍ الْمَخْصُوصِ بِاُخُوَّتِهِ،
اختصاص یافته به برادری رسول خدا (صلَّیٰ اللهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وسَلَّم).
اَلسَّلآمُ عَلی فاطِمَةَ الزَّهْراءِ ابْنَتِهِ،
سلام بر فاطمه زهرا، دختر رسول خدا (صلَّیٰ اللهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وسَلَّم).
اَلسَّلآمُ عَلی أَبی مُحَمَّدٍ الْحَسَنِ وَصِیِّ أَبیهِ
سلام بر ابو محمّد حسن بن علی وصیّ پدر
وَخَلیفَتِهِ، اَلسَّلآمُ عَلَی الْحُسَیْنِ الَّذی
و جانشین او بود؛ سلام بر امام حسین آن که
سَمَحَتْ نَفْسُهُ بِمُهْجَتِهِ، اَلسَّلآمُ عَلی
با خون خویش، جانش را (در را دین) بخشید. سلام بر
مَنْ أَطاعَ اللَّهَ فی سِرِّهِ وَعَلانِیَتِهِ، اَلسَّلآمُ
کسی که خدا را در پیدا و پنهان فرمانبری کرد؛ سلام
عَلی مَنْ جَعَلَ اللَّهُ الشِّفاءَ فی تُرْبَتِهِ،
بر آن که، خداوند، شفای بیماریها را در خاک مزار او قرار داد.
اَلسَّلآمُ عَلی مَنِ الْإِجابَةُ تَحْتَ قُبَّتِهِ،
سلام بر کسی که؛ در زیر گنبد حرم او، دعا مستجاب است.
اَلسَّلآمُ عَلی مَنِ الْأَئِمَّةُ مِنْ ذُرِّیَّتِهِ، اَلسَّلآمُ
سلام بر آنکه امامان (علیهم السلام) از خاندان و نسل اویند. سلام
عَلَی ابْنِ خاتَمِ الْأَنْبِیاءِ، اَلسَّلآمُ عَلَی ابْنِ سَیِّدِ
بر فرزند خاتم پیامبران ، سلام بر فرزند سرور
الْأَوْصِیاءِ، اَلسَّلآمُ عَلَی ابْنِ فاطِمَةَ الزَّهْراءِ
اوصیاء، سلام بر فرزند حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها)
اَلسَّلآمُ عَلَی ابْنِ خَدیجَةَ الْکُبْری،
سلام بر فرزند خدیجه کبری؛
اَلسَّلآمُ عَلَی ابْنِ سِدْرَةِ الْمُنْتَهی،
سلام بر فرزند سدرة المنتهی؛
اَلسَّلآمُ عَلَی ابْنِ جَنَّةِ الْمَأْوی،
سلام بر فرزند بهشت ابدی؛
اَلسَّلآمُ عَلَی ابْنِ زَمْزَمَ وَالصَّفا.
سلام بر فرزند زمزم و صفا؛
اَلسَّلآمُ عَلَی الْمُرَمَّلِ بِالدِّماءِ،
سلام بر آنکه پیکرش بخون آغشته شد.
اَلسَّلآمُ عَلَی الْمَهْتُوکِ الْخِباءِ،
سلام بر آنکه حرمت خیمه گاهش شکسته شد،
اَلسَّلآمُ عَلی خامِسِ أَصْحابِ أَهْلِ الْکِساءِ،
سلام بر پنجمین از اصحاب کساء؛
اَلسَّلآمُ عَلی غَریبِ الْغُرَباءِ،
سلام بر غریب غریبان،
اَلسَّلآمُ عَلی شَهیدِ الشُّهَداءِ،
سلام بر شهید شهیدان؛
اَلسَّلآمُ عَلی قَتیلِ الْأَدْعِیاءِ،
سلام بر کشته شده به دست زنازادگان؛
اَلسَّلآمُ عَلی ساکِنِ کَرْبَلاءَ،
سلام بر ساکن کربلا؛
اَلسَّلآمُ عَلی مَنْ بَکَتْهُ مَلائِکَةُ السَّماءِ،
سلام بر آنکه فرشتگان آسمان بر او گریستند؛
اَلسَّلآمُ عَلی مَنْ ذُرِّیَّتُهُ الْأَزْکِیاءُ.
سلام بر آنکه نسل او ، همه از پاکانند.
اَلسَّلآمُ عَلی یَعْسُوبِ الدّینِ،
سلام بر سرور و سالار دین؛
اَلسَّلآمُ عَلی مَنازِلِ الْبَراهینِ،
سلام بر جایگاههای برهانها و حجت های الهی،
اَلسَّلآمُ عَلَی الْأَئِمَّةِ السَّاداتِ،
سلام بر پیشوایان شرافتمند؛
اَلسَّلآمُ عَلَی الْجُیُوبِ الْمُضَرَّجاتِ،
سلام بر آن گریبانهای دریده؛
اَلسَّلآمُ عَلَی الشِّفاهِ الذَّابِلاتِ،
سلام بر آن لبان خشکیده؛
اَلسَّلآمُ عَلَی النُّفُوسِ الْمُصْطَلَماتِ،
سلام بر آن جانهای بلا رسیده؛
اَلسَّلآمُ عَلَی الْأَرْواحِ الْمُخْتَلَساتِ.
سلام بر آن ارواح ربوده شده؛
اَلسَّلآمُ عَلَی الْأَجْسادِ الْعارِیاتِ،
سلام بر آن جسدهای عریان مانده؛
اَلسَّلآمُ عَلَی الْجُسُومِ الشَّاحِباتِ،
سلام بر آن پیکرهای تغییر رنگ یافته؛
اَلسَّلآمُ عَلَی الدِّماءِ السَّائِلاتِ،
سلام بر آن خون های جاری؛
اَلسَّلآمُ عَلَی الْأَعْضاءِ الْمُقَطَّعاتِ،
سلام بر آن اعضای قطعه قطعه پیکرها؛
اَلسَّلآمُ عَلَی الرُّؤُوسِ الْمُشالاتِ،
سلام بر آن سرهای بالای نیزه رفته؛
اَلسَّلآمُ عَلَی النِّسْوَةِ الْبارِزاتِ،
سلام بر آن زنان بیرون آمده از خیام حرم؛
اَلسَّلآمُ عَلی حُجَّةِ رَبِّ الْعالَمینَ،
سلام بر حجّت پروردگار عالمیان؛
اَلسَّلآمُ عَلَیْکَ وَعَلی آبائِکَ الطَّاهِرینَ،
سلام بر تو و بر نیاکان پاکت.
اَلسَّلآمُ عَلَیْکَ وَعَلی أَبْنائِکَ الْمُسْتَشْهَدینَ،
سلام بر تو و بر فرزندان شهیدت.
اَلسَّلآمُ عَلَیْکَ وَعَلی ذُرِّیَّتِکَ النَّاصِرینَ،
سلام بر تو بر خاندان یاری کننده ات،
اَلسَّلآمُ عَلَیْکَ وَعَلَی الْمَلائِکَةِ الْمُضاجِعینَ،
سلام بر تو و بر فرشتگانی که در ملاطمت تو سر بر استانت نهاده اند.
اَلسَّلآمُ عَلَی الْقَتیلِ الْمَظْلُومِ،
سلام بر آن کشته شده ستمدیده؛
اَلسَّلآمُ عَلی أَخیهِ الْمَسْمُومِ،
سلام بر برادر مسمومش؛
اَلسَّلآمُ عَلی عَلِیٍّ الْکَبیرِ،
سلام بر علی اکبر؛
اَلسَّلآمُ عَلَی الرَّضیعِ الصَّغیر.
سلام بر آن شیر خوار کوچ؛
اَلسَّلآمُ عَلَی الْأَبْدانِ السَّلیبَةِ،
سلام بر بدن هایی که جامه های آنان) و تجهیزاتشان به غنیمت برده شده؛
اَلسَّلآمُ عَلَی الْعِتْرَةِ الْقَریبَةِ،
سلام بر آن اهل بیت نزدیک پیامبر(صلَّیٰ اللهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وسَلَّم)؛
اَلسَّلآمُ عَلَی الْمُجَدَّلینَ فِی الْفَلَواتِ،
سلام بر آن به خاک افتادگان در بیابان ها؛
اَلسَّلآمُ عَلَی النَّازِحینَ عَنِ الْأَوْطانِ،
سلام بر دورافتادگان از وطن ها؛
اَلسَّلآمُ عَلَی الْمَدْفُونینَ بِلا أَکْفانٍ.
سلام بر آن دفن شدگان بی کفن؛
اَلسَّلآمُ عَلَی الرُّؤُوسِ الْمُفَرَّقَةِ عَنِ الْأَبْدانِ،
سلام بر سرهای جدا افتاده از بدن ها؛
اَلسَّلآمُ عَلَی الْمُحْتَسِبِ الصَّابِرِ،
سلام بر آنکه اعمال خویش به حساب خدا نهاد وصبر پیشه کرد.
اَلسَّلآمُ عَلَی الْمَظْلُومِ بِلا ناصِرٍ،
سلام بر آن ستمدیده بدون یاور؛
اَلسَّلآمُ عَلَی ساکِنِ التُّرْبَةِ الزَّاکِیَةِ،
سلام بر آن جای گرفته در خاک پاک؛
اَلسَّلآمُ عَلی صاحِبِ الْقُبَّةِ السَّامِیَةِ.
سلام بر صاحب آن بارگاه عالی رتبه؛
اَلسَّلآمُ عَلی مَنْ طَهَّرَهُ الْجَلیلُ،
سلام بر آنکه خدای بزرگ، او را پاک و مطهر قرار داد.
اَلسَّلآمُ عَلی مَنِ افْتَخَرَ بِهِ جَبْرَئیلُ،
سلام بر آنکه که جبرئیل به او افتخار می کرد.
اَلسَّلآمُ عَلی مَنْ ناغاهُ فِی الْمَهْدِ میکائیلُ،
سلام بر آن کسی که میکائیل با او در گهواره سخن می گفت و شادمانش می ساخت.
اَلسَّلآمُ عَلی مَنْ نُکِثَتْ ذِمَّتُهُ،
سلام بر کسی که پیمانش شکسته شد.
اَلسَّلآمُ عَلی مَنْ هُتِکَتْ حُرْمَتُهُ،
سلام بر کسی که حرمتش شکسته شد.
اَلسَّلآمُ عَلی مَنْ اُریقُ بِالظُّلْمِ دَمُهُ،
سلام بر کسی که خونش ستمکارانه ریخته شد.
اَلسَّلآمُ عَلَی الْمُغَسَّلِ بِدَمِ الْجِراحِ،
سلام بر آنکه با خون جراحتهایش، غسل داده شد.
اَلسَّلآمُ عَلَی الْمُجَرَّعِ بِکَأْساتِ الرِّماحِ،
سلام بر آنکه جرعه نوش جام میطه ها گردید.
اَلسَّلآمُ عَلَی الْمُضامِ الْمُسْتَباحِ،
سلام بر آن مظلومی که خونش مباح شمرده شد.
اَلسَّلآمُ عَلَی الْمَنْحُورِ فِی الْوَراء،
سلام بر آنکه سرش را از قفا بریدند.
اَلسَّلآمُ عَلی مَنْ دَفَنَهُ أَهْلُ الْقُری.
سلام بر آنکه روستانشینان (قبیله بنی اسد) بدنش را دفنش نمودند .
اَلسَّلآمُ عَلَی الْمَقْطُوعِ الْوَتینِ،
سلام بر آنکه شاهرگش بریده شد.
اَلسَّلآمُ عَلَی الْمُحامی بِلا مُعینٍ،
سلام بر آنکه در حمایت از دین، بی یاور ماند.
اَلسَّلآمُ عَلَی الشَّیْبِ الخَضیبِ،
سلام بر آن محاسن با خون خضاب شده،
اَلسَّلآمُ عَلَی الخَدِّ التَّریبِ،
سلام بر آن گونه و رخسار خاک آلوده،
اَلسَّلآمُ عَلَی الْبَدَنِ السَّلیبِ،
سلام بر آن بدن که لباسش به غنیمت برده شد.
اَلسَّلآمُ عَلَی الثَّغْرِ الْمَقْرُوعِ بِالْقَضیبِ،
سلام بر آن دندان که با چوب خیزران بر آن نواخته شد.
اَلسَّلآمُ عَلَی الرَّأْسِ الْمَرْفُوعِ،
سلام بر آن سر بالا رفته بر نیزه ها.
اَلسَّلآمُ عَلَی الْأَجْسامِ الْعارِیَةِ فِی الْفَلَواتِ،
سلام بر آن پیکرهای عریان مانده در صحراها
تَنْهِشُهَا الذِّئابُ الْعادِیاتُ، وَتَخْتَلِفُ إِلَیْهَا
که گرگ های تجاوزگر، تکه پاره شان می کردند و وحشیان درنده خو (درندگان خونخوار)