مشخصات کتاب
سرشناسه : بهداد، اکبر، 1323 -
عنوان و نام پدیدآور : دیوان غدیر / اثر اکبر بهداد (طبیب).
مشخصات نشر : اصفهان: گلبهار، 1388.
مشخصات ظاهری : 209 ص.
شابک : 40000 ریال : 978-964-5691-77-4
وضعیت فهرست نویسی : فاپا
موضوع : شعر فارسی -- قرن 14
شعر مذهبی -- قرن 14
رده بندی کنگره : PIR7972/ھ46 د87 1388
رده بندی دیویی : 8فا1/62
شماره کتابشناسی ملی : 1 8 2 3 4 6 0
خیراندیش دیجیتالی: انجمن مددکاری امام زمان (عج) اصفهان
ویراستار کتاب: خانم مرضیه محمدی سر پیری
اشاره
بهداد - اکبر – 1323.
دیوان غدیر / تألیف دکتر اکبر بهداد.
اصفهان: گلبهار، 1388، 212 ص.
فهرست نویسی بر اساس اطلاعات فیپا 4 - 77 - 5691 - 964 – 978 – ISBN
کتابنامه (شعر) / دکتر ،بهداد اکبر 1323 - - شعر فارسی
شعر مذهبی قرن 14.
1388 87 د 46 ه /7972 PIR
کتابخانه ملی ایران 1823460
نام کتاب: دیوان غدیر
مؤلف: دکتر اکبر بهداد
ناشر: گلبهار
تعداد صفحه: 212 ص
نوبت چاپ: اول
چاپ: نشاط اصفهان
تیراژ: 3000 نسخه
قطع: وزیری
شابک: 978 - 964 - 5691 - 77 - 4
سال نشر: پائیز 1388
قیمت: 4000 تومان
بسم الله الرحمن الرحیم
مَنّ کُنتُ مَولاهُ فَهذا عَلیُّ مَولاهُ
هدیه به پیشگاه حضرت صاحب الزّمان
حُجّة بنِ الحَسنِ العسکَری عجل الله تعالی فرجه الشریف
فهرست مندرجات
مقدّمه
نام خدا ... 1
عید غدیر ... 3
عید قربان ... 6
حجاب ... 8
بسیج ... 9
آقا امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف ... 10
زبان ...11
سیزده رجب ... 12
مصحف فاطمه سلام الله علیها ... 14
جشن میلاد علی علیه السلام ... 16
پانزدهم شعبان ... 18
مباهله ... 21
مهر مادر ...23
اگر دنیا در دست علی بود ... 25
ولایت ... 29
یاد خدا ... 32
علی مظهر عدالت ...34
ظهور مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف ... 36
پرستش ... 38
مؤمن ... 40
حضرت زهرا سلام الله علیها ... 42
صراط تقسیم ... 44
علی مرتضی ... 46
نور ایمان ... 47
مشورت ... 48
راه حق ... 49
تعلیم و تعلّم عبادت است ... 51
استاد ... 53
راه مستقیم ... 55
دل آرام ... 57
تلاش ... 58
اعملوا ... 59
خشم...60
اهل ایمان ... 61
پیروان مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف ... 63
گره ... 65
وسوسه شیطانی ... 66
درمان خشم ... 67
قاموس دین ... 68
ارزش آدمی ... 69
اجل ... 70
عاشورا ... 71
هوای دل ... 72
روز مادر - روز زن ... 74
دنیا و آخرت ... 76
حضرت ابا الفضل علیه السلام ... 77
شهید ... 81
پیامبر اعظم صلی الله علیه و اله و سلم ... 82
پرهیز از گناه ... 84
دنیا ... 86
جنگ اسرائیل با حزب الله ... 88
حجاب ... 92
حماسه ی عاشورا ... 93
بنده بودن ... 96
امتحان ... 97
دلدار ... 98
هوای نفس ... 99
پرچم ایران ... 101
حضرت علی علیه السلام ... 102
قهرمان کربلا ... 103
امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف ... 106
امام زمان دوران انتظار ... 107
منجی عالم بشریت ... 109
حجّت بن الحسن عجل الله تعالی فرجه الشریف ... 111
ایران...114
جنگ با هوی ... 115
خدا خرمشهر را آزاد کرد ... 117
اقتصاد زندگی ... 119
مصیبت خانه علی علیه السلام ... 120
کوثر ... 122
عطش حسین ... 123
خُلق و خو ... 125
آه و سوز ... 126
فدک ... 128
ظلم ... 132
فاطمہ زهرا سلام الله علیها ... 134
غیبت ... 136
جدائی ... 137
اصفهان ... 141
مرتضی علی علیه السلام ... 142
اسرائیل باید نابود شود ... 144
گرہ گشائی ... 147
شهادت امام حسن عسگری علیه السلام ... 149
گره گشائی ... 151
استجابت دعای حضرت فاطمه سلام الله علیها ... 152
غلبه بر هوی ... 154
پرچم سرخ کربلای حسین علیه السلام ... 155
یک دل ... 157
عاشورای حسین علیه السلام ... 158
روز ملی فناوری هسته ای ... 161
جنگ خانمان سوز غزه ... 163
دو برادر ... 165
عاقبت اندیشی ... 170
زندگی ... 171
محبّت ... 172
مهربانی ... 174
ایمان ... 175
ذکر خدا ... 177
اجل ... 178
ازدواج ... 180
پیغمبر آخر زمان ... 183
جوان ... 184
سخنان رهبر انقلاب ... 185
استانبول ... 186
سیگار ... 187
می گساری ... 188
علم پزشکی ... 190
ارومیّه ... 192
نصیحت پدر ... 193
در محفل علم ... 194
تشکر ... 195
دنیا ... 196
سالار شهیدان ... 197
فطرت پاک ... 200
جنگ نابرابر غزه ... 201
طبابت ... 204
قرآن...205
عشق به خدا ... 208
مقدمه
خداوند جان آفرین را سپاس می گوئیم که به ما حیات بخشید و در های سعادت دنیا و آخرت را به روی ما گشود. عقل و خرد و فرستادگان خویش را چراغ پر نور هدایت پیش روی ما قرار داد تا خود راه خویش را انتخاب کنیم و سعادت ابدی را کسب نمائیم.
خداوند ما را آفرید و مسابقه کدام بهترید را بر پا کرد تا بندگان به اوج انسانیّت و سعادت اخروی نائل گردند.
ولایت که رکن و اساس دین ماست آن قدر حائز اهمیّت است که اگر نباشد دین خدا پسند وجود ندارد.
در حفظ ارزش های دین، تبلیغ و بکارگیری هنر در این زمینه وظیفه تک تک ملّت اسلامی است . خداوند را شهر گزاریم توفیق عنایت فرمود که به دنبال دیوان نور ، دیوان کوثر و اکنون «دیوان غدیر» را به رشته تحریر در آورم ، امید است مورد توجه قرار گیرد .
دکتر اکبر بهداد
استاد جراحی - 1387
نام خُدا
در سر آغاز سخن ، نام خدا زینت بخش *** در سرانجام سخن نام خدا دارد نقش
هر گفته اگر به ذات خود برتر بود *** بی نام خدا مگو ، مگو ابتر بود
هر کار اگر بزرگ یا کوچک بود *** در سر تو بگو نام خداوند ودود
هر سوره نگر نام خدا چون تاج است *** در سوره بسی رحمت حق آماج است
گو نام خداوند تو با صوت جلیل *** هرگز نشوی روز جزا خوار و ذلیل
نیکو سخنان بحق یکی پیکر بود *** چون روح و روان نام خدا بر سر بود
آن کس که خداگونه شود بینا گشت *** نی عاشق و دل باخته دنیا گشت
آغاز سخن نام خدا بر لب اوست *** با جان و دل خویش خدا دارد دوست
چون پشت و پناه تو بود ربّ ودود *** امید به دل آید و قربت بفزود
لا حَولَ وَ لا قُوةَ اِلّا بِالله *** در کار و سخن توان همی از او خواه
پاداش عمل زا و همی خواهد دوست *** در روز جزا دهد بحق حاکم اوست
با نام خدا کار نکو کن تو بسی *** بهتر ز خدای خود نیابی تو کسی
بی یاد خدا مرو ، مرو گمراهی است *** با یاد خدا در ره حق همراهی است
نزدیک تر از ورید گردن با ماست *** با یاد خدا جان و دل ما دریاست
ما جمله از آن خدای بی همتائیم *** آخر همه سوی آن خدا باز آئیم
باید که هر آن گفته ی او برگیریم *** با نفس و هوای دل بسی درگیریم
با یاد خدا دل تو آرام «طبیب» *** آرامش دل نشان الطاف حبیب
عید غدیر
از خدا آمد نبی را این پیام *** با امامت دین تو گردد تمام
ای پیام آور پیام ما رسان *** ور نه کی ماند رسالت در میان
ما ترا پشت و پناهیم ای رسول *** عهد و پیمان خدائی کن قبول
نی از مردم بر تو آسیبی رسد *** گر چه در دل های آن مردم حسد
کافران را نی نصیب از رهنماست *** کافر از کج راهی خود در فناست
در غیر خم بپا عید غدیر *** سرور و شاه ولایت بر سریر
پیروی از مرتضی امر خداست *** این ولایت تا قیامت راه راست
پرچم دین خدا در دست اوست *** پیروان را ہنمائی سوی دوست
چون امامت حفظ آئین خداست *** رستگار آن کس که بی چون و چراست
گر در عالم بی ولایت کس نبود *** نی جهنم را خدا ، خلقت نمود
گرد هم در آن بیابان غدیر *** مرتضی از جانب حق شد وزیر
مرتضی بر مسند دین مبین *** شادی و شوری میان مسلمین
هر کسی امر خدا بشنیده بود *** با علی مرتضیٰ بعیت نمود
این ولایت بهر امت عزت است *** پیروی از غیر مولا ذلت است
آن دو با هم چون منافق بوده اند *** با نبی باب جدل بگشوده اند
امر حق را مصطفی پیغمبرست *** هر چه حق گوید مطیع اش رهبرست
نی پیمبر از هوی گوید سخن *** در همه عمر از خدا گوید سخن
گر چه آن دو با علی همسو شدند *** با دل و جان دشمنان او بدند
آن شه خوبان بسی دارد گواه *** بعد پیغمبر ولایت همچو ماہ
بهر مردم رہنما شمس و قمر *** از خدا بشنو به قرآن این خبر
بعد پیغمبر شب تاری پدید *** ماه رخسار علی در شب دمید
چون محمّد در جهان شمس ضحی *** ماه تابان در پی او مرتضی
اهل ایمان را رسیده بس حدیث *** با علی هر کس در افتاده خبیث
مرتضی از جانب حق بر سریر *** تا ابد بر پا شود عید غدیر
مصطفی در دست خود دست خداست *** مظهر حق و حقیقت مرتضی ست
راه بر حق این ولایت بود و بس *** پیروان را عاقبت فریاد رس
تهنیت گویان به بر مرتضی *** راضی از جشن و سرور ما خدا
نام حارث در غدیر بشنیده ای *** غرق در عبرت از او هر دیده ای
ان منافق بغض مولا داشته *** خود عذاب حق تعالی خواسته
گو مگو کردی همی با مصطفی *** جانشین کردی چرا تو مرتضی
گفت پیغمبر که این امر خداست *** حجت حق این علی مرتضی ست
او که با امر خلافت در ستیز *** عاقبت شد درگه حق سر به زیر
بر سرش از آسمان نبشته سنگ *** این چنین در گور رفتن بوده ننگ
این حکایت شبه از دل ها زدود *** مرتضی را حجّت خود حق نمود
این روایت را هر آن کس منکرست *** با یقین درگاه سبحان کافرست
از امام صادق ما بشنوید *** چون ز گفتارش بر آید این نوید
برترین عید مسلمانان غدیر *** مرتضی شاہ ولایت بر سریر
گو «طبیبا» از ولایت تا توان *** کس نماند بی ولایت در جهان
عید قُربان
عید قربان است و کعبه غرق نور*** حاجیان جمله سراپا در سرور
بنده ریزد موی سر را بر زمین *** بر زمین آرد برای حق جبین
بر تنش دارد چو احرام سفید *** جز خداوند جهان چیزی ندید
نی تکبّر در وجودش جلوه گر *** جسم و جان از رحمت حق پر ثمر
او به امر حق چو قربانی کند *** دل تهی از حبّ هر فانی کند
سوی کعبه با دل و جان رهسپار *** تا کند حج را در آن جا استوار
دعوت حق را اجابت کرده است *** امر و فرمانش اطاعت کرده است
آن خدایی که نهان را دیده است *** جمله ی جرم و گنه بخشیده است
روح حجّ حب ولایت بود و بس *** با ولایت حج شود فریاد رس باد
عیدی ما را خدای مهربان *** مهدی صاحب زمان بر ما رسان
گر بیاید مهدی صاحب زمان *** جمله عالم را کند امن و امان
با نماز و روزه و حج و جهاد *** پیکر دین را مسلمان کرده یاد
روح آئین حجت حق مرتضی ست *** مظهر حق همچو جان مصطفی ست
او که بر حق محور ارض و سماست *** ساقی کوثر علی مرتضی ست
با اطاعت از خداوند و رسول *** جمله طاعت با ولایت شد قبول
با ولایت در ره حق رو «طبیب» *** تا شود راضی خداوند حبیب
حجاب
سراپا وجودت یکی گوهرست *** ز هر گوهری این گھر برترست
ز نامحرمان پیکر خود بپوش *** ز دست علی جام کوثر بنوش
ز فرمان و امر خدا رو متاب *** حراست کند از وجودت حجاب
برآرد وقار و متانت حجاب *** بسی دارد این امر یزدان ثواب
هر آن کس که پا بر دل خود نهاد *** خدای جهان آفرین کرد یاد
نگاهی که آلوده باشد چه سود *** بسان یکی تیر مسموم بود
دل و جان که آماج آن تیر بود *** اثر بر همه پیگیر و جان نمود
«طبیبا» حجاب زنان پوشش است *** تھی قلب مردان زِهَر جوشش است
بسیج
بسیجی مسلمان و حق باورست *** بر این گفته یکتا خدا داورست
که او لشگر ناب پروردگار *** سلحشور و رزم آور روزگار
به فرمان رهبر خروشیده است *** عدو ضرب شستی از او دیده است
چنان دشمنان خدا خوار کرد *** که سر در گریبان درین دار کرد
نگهبان این ملک و ملت خداست *** بسیجی نگهبان آیین ماست
نهاد ولایت که حق پرورست *** ز نورش منور همه کشورست
شهادت فرا روی رزم آور است *** خدا را به هر عرصه ای یاور است
بسیجی که جایش دل ملت است *** سراپا وجودش همه همت است
حراست از این ملک و ملت رواست *** که آمادگی رمز پیروز ماست
مشو غافل از دشمنان خدا *** یکایک همه پیروان هوی
بسیجی که سرباز گمنام بود *** به حق با ولایت چه همگام بود
چو اهل یقین، عضو یکدیگرند *** یکی کگشته با هم ز پا تا سرند
بسیجی «طبیب» چو یک گوهرست *** به ارزش زهر گوهری برترست
آقا امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف
ای طبیبم کی تو آئی بر سرم *** تا که بینم روی ماهت در برم
مهربان تر از وجودت نی کسی *** با کرم باشی در این دنیا بسی
روز و شب چشم انتظار روی تو *** من کجا جویم در عالم کوی تو
خوش که آئی صاحب عصر و زمان *** از وجودت عالمی امن و امان
خلق و خوی تو بسان احمدست *** حافظ تو آن خدای سر مدست
می کنی بر پا در عالم عدل و داد *** حق پرستان را کنی پیوسته شاد
از وجود تو خرد بالا گرفت *** علم و دانش تا ثریا را گرفت
صالحان را عاقبت عزّت دهی *** جملہ اعداء خدا ذلّت دهی
بر زمین کوبی همه گردنکشان *** تا نماند از ستمکاران نشان
بارالها کن از او حق برقرار *** اهل باطل را ذلیل هر دیار
پیروی از مکتب او عزّت است *** جهد و کوشش در ره حق نعمت است
بارالها کن قومی این عشق ما *** تا نگردیم از ولی نعمت جدا
کی شود بینی «طبیبا» روی دوست *** مرهم دل های عاشق پیشه اوست
زبان
این حکمت و گفته از علی بود *** بر همتی عالمی ولی بود
در پیش زبان به صف یکایک *** اعضاء بدن بزرگ و کوچک
ما جمله سلامت و همه راست *** نیکو سخنی چو از تو بر خاست
از سرخی تو همہ هراسان *** در رنج و تعب ز تو چه آسان
در زیر زبان نگر لجام است *** بی عقل و خرد زبان چه خام است
هر گفته ناروا چو تیرست *** برگشت سخن به جا چه دیرست
آئین سخنوری بیاموز *** حق گو که شب سیه کنی روز
قدر تو «طبیبا» به سخن بود *** با عقل و خرد سخن دهد سود
سیزده رجب
در طواف کعبه آمد فاطمه بنت اسد *** تا مدد گیرد ز درگاه خداوند احد
در کنار کعبه دارد فاطمه راز و نیاز *** پرده کعبه گرفته با چنان سوز و گداز
فاطمه مهمان درگاه خداوند ودود *** بس دعا بر درگه یکتای بی همتا نمود
چون امیر مومنان سر چشمه فیض خداست *** همچو هارون بهر موسی جانشین مصطفی ست
او که از بهر علی ره می گشاید دوست دوست *** مادر مولای عالم در طواف بیت اوست
آن خداوندی که بر دیوار کعبه ره گشود *** از علی و مادرش در بیت خود دعوت نمود
کعبه بیت خالق هستی چنان امن و امان *** مرتضی شاه ولایت خانه را روح و روان
تا سه روزی مرتضی در خانه مهمان خداست *** روی دست فاطمه چشم انتظار مصطفی ست
بار دیگر کعبه بر مولود کعبه ره گشود *** عالمی چشم انتظار مقدم مولود بود
بر جمال خاتم پیغمبران چشمان گشود *** بر محمّد برترین پیغمبران گفتا درود
قلب مولودی که از بهر نبی آکنده است *** با اجازت از نبی آیت قرآن خوانده است
راه بر حق تا قیامت این ره است *** در فلاح و رستگاری هر که با او همره است
چون ولایت قلب و روح دین ماست *** تا ابد آبادی کعبه زحبّ مرتضی ست
منزلت بنگر نبی گفتا علی چون کعبه است *** گرد مولا تا ابد بودن زهر کاری به است
چون علی در عالم هستی صراط المستقیم *** روز محشر پیر و مولای آئین در نعیم
چون علی میزان اعمال هر آن مرد و زن است *** پیروی از غیر راه او ره اهریمن است
پیرو مولای دین دارد به سینه این نشان *** جمله اعمالش خداگونه قیامت در امان
عاقبت بنگر علی چون قاسم نار و بهشت *** با سعادت آن چه باشد صالح و نیکو سرشت
در همه عالم عدالت محور و راه علی است *** با عدالت هر که باشد پیرو راه ولی است
روز میلاد علی روز مبارک تا ابد *** با ولایت گو «طبیبا» قل هو الله احد
مصحف فاطمه سلام الله علیها
فاطمه خیر النساء العالمین *** فاطمه نور سماوات و زمین
فاطمه خیر البشر را دخترست *** از همه زن های عالم برترست
زهره زهرا یگانه دختر است *** مظهر دین خدا و کوثر است
فاطمه با شیعیان فاطمه *** در امان از آتش دوزخ همه
او امامان را به گیتی ما درست *** وز عطوفت مادر پیغمبرست
مهدی صاحب زمان را مادرست *** پشت در چشمان مادر بر درست
مصحف زهرای اطهر برترین *** تا قیامت چلچراغ راه دین
فاطمه یکتا گهر در خلقت است *** فاطمه از بهر عالم رحمت است
مصحف زهرا ز درگاه خداست *** کاتب مصحف علی مرتضی ست
مصحف مادر به دست صاحب است *** او که خون جد خود را طالب است
فاطمه باب الحوائج در جهان *** پیرو زهرای اطهر در امان
گوهر خلقت که زهرای بتول *** دست زهرا را همی بوسد رسول
دشمن زهرای اطهر کافرست *** حبّ زهرا بندگی ها را سرست
چون صدف از بهر زهرا عالم است *** هر چه گویم از مقام او کم است
چون گل پرپر ز بیداد و جفاست *** حق و باطل با در خانه جداست
با توسل راه حق باید شناخت *** در ره حق تا توان باید شتافت
پیرو زهرای اطهر رستگار *** دشمن زهرا دو گیتی خوار و زار
عمر زهرا عمر گل بودی و بس *** شیعیان را فاطمه فریاد رس
چون شفاعت جمله با اذن خداست *** شافع روز قیامت مصطفی ست
با شفاعت فاطمه غوغا کند *** شیعه ی او در جهان مأوی کند
فاطمه از جور غاصب شد شهید *** مرقد زهرای اطهر کسی ندید
کس نداند مرقد زهرا کجاست *** بر بقیع و بر حرم چشمان ماست
از غم زهرا همی باید که سوخت *** بر ره او دیدگان باید که دوخت
چون که پایان ره او جنّت است *** اسوه ی نیکو میان امّت است
فاطمه حبل المتین درگه است *** از همه اسرار خلقت آگه است
حافظ دین و ولایت فاطمه *** اسوه ی راه هدایت فاطمه
قدر زهرا لیلۃ القدرست و بس *** یاد زهرا کن «طبیبا » هر نفس
جشن میلاد علی علیه السلام
جشن میلاد است و کعبه غرق نور *** عالم از مولود کعب در سرور
در رحم برگرد کعبه در طواف *** تا رود همراه مادر در مطاف
ناگهان دیوار کعبه ره گشود *** کعبه بر نامحرمان در بسته بود
کعبه از بهر علی زایشگه است *** او که از اسرار خلقت آگه است
چون علی درگاه ایزد خانه زاد *** در جهان او شهسوار عدل و داد
ره گشاید کعبه از بهر علی *** مظهر حق آید و جان نبی
فاطمه بر روی دستانش علی است *** در همه عالم علی بر حق ولی است
منتظر از بهر دیدارش نبی است *** قاری قرآن در آن لحظه علی است
دیده بر روی پیامبر چون گشود *** با سلامی خنده بر حضرت نمود
چون علی سرچشمه ی فیض خداست *** بهر عالم رحمتی بی انتهاست
روح کعبه خانه زاد کعبه است *** با دل و جان شیعه یاد کعبه است
از وجودش دین و آئین خرّم است *** خرّم آن دل با ولایت همدم است
بر علی و آل او گو بس درود *** بهتر از آنان نیابی در وجود
مرتضی شاه ولایت بر سریر *** بهر امت او پدر بود و امیر
جشن میلاد علی جان پرورست *** همزمان روز پدر در کشورست
این جهان دانی «طبیبا» در گذر *** بر ره شاه ولایت کن نظر
پانزدهم شعبان
او که میلادش دو صد پنجاه و پنج *** قائم آل محمّد همچو گنج
در شب آدینه و ماه نبی *** نیمه شب دیده بگشوده ولی
نام او نام نبی اکرم است *** گنج بی پایان ولی اعظم است
جشن میلادش که در ماه نبی است *** سیرت و راهش همان راه نبی است
نیمه شعبان منّور عالم است *** از وجودش جمله عالم خرّم است
آن ولی سرچشمه آب زلال *** پیرو او در حیاتش شور و حال
او که فرزند نبی مصطفی ست *** جای او جای علی مرتضی ست
هر که بر حق انتظار او کشید *** دین ناب مصطفی در او پدید
گریه و آه و فغان باید نمود *** خار و خس از راه آن سرور زدود
حجّت حق رهنمای دین دوست *** خار و خس ها پیروی از غیر اوست
منتظر آن صاحب عصر و زمان *** پیش رویش عالم ہستی عیان
صاحب ما شاهد اعمال ماست *** آگه از هر کرده و احوال ماست
او که ما را در جهان فریاد رس *** مهربان تر از وجودش هیچ کس
روز و شب یاد ولی نعمت رواست *** او امام و رهبر آئین ماست
در پس ابر زمانه قائم است *** چشم پر مهرش بر عالم دائم است
گر نباشد مهدی صاحب زمان *** پس زمین در خود کشد هر انس و جان
در جهان قرآن ناطق حجت است *** درگه حق غیبت او مکنت است
آدمی از کرده ها دارد حجاب *** پس نبیند آن رخ مه روی ناب
پیروی از او همین گفتار نیست *** پیروی کردن به جز کردار نیست
جمله طاعت ها ز حبّ او قبول *** بی ولایت عاقبت خوار و ملول
منتظر هر دم دو چشمانش به راه *** تا ببیند با دو چشمان روی ماه
پیرو مولا اگر هر دم بدی *** با ولی نعمت همی همدم شد
او که در سر عشق روی منتظر *** نی دگر دارد به این دنیا نظر
چون که بر پا می کنی جشن و سرور *** بر محمّد گو و آل او درود
جشن میلاد است و دنیا غرق نور *** جمله ارض و سما غرق سرور
قدر امشب را اگر داند کسی *** با خدایش می کند نجوی بسی
رستگار آن کس که در دل عشق اوست *** جمله اعمالش خداگونه نکوست
عاقبت آید ولی منتظر *** این غم هجران ما آید به سر
این جهان با نور خود روشن کند *** با شریعت عالمی گلشن کند
پیروی از صاحب عصر و زمان *** کن «طبیبا» تا که حق گردد عیان
مباهله
حق و باطل در مدینه روبروست *** اهل حق را حق پرستی آبروست
حق پرستان همچو انگشتان دست *** پرتو این حق پرستان هر چه هست
اهل بیت مصطفی دانی که پنج *** رحمت اللعالمین مانند گنج
مصطفی ختم رسل در پیش بود *** منزلت از هر پیامبر بیش بود
درگه حق او که برتر از همه *** در بغل دارد حسین فاطمه
سبط اکبر در کنار مصطفی ست *** دست او در دست خیر انبیاست
بعد پیغمبر علی مرتضی ست *** جانشین و همچو جان مصطفی ست
فاطمه خیر النساء العالمین *** فاطمه نور سماوات و زمین
مقتدای او پسر عمش علی است *** تا قیامت مرتضی بر حق ولی است
آیت حق اهل بیت مصطفی ست *** مستجاب الدعوه ارض و سماست
اهل نجران روبرو با حق شدند *** از کشیشان و نصارائی بُدند
پیش رو حق را کشیشان دیده اند *** فکر نفرین را ز دل بر چیده اند
جزیه دادن را همه کردی قبول *** سر فرود آورده در پیش رسول
مسجدی با نام آن عرصه بجاست *** پرچم پیروزی آل عباست
چون حکومت در مدینه جان گرفت *** سرزمین های رُم و ایران گرفت
هر که را حُبّ محمّد در دل است *** چلچراغ روشن هر محفل است
تا ابد بر جا بماند این سرود *** بر محمِد گو و آل او درود
تا توانی گو «طبیبا» این درود *** درگه حق این دعا مقبول بود
مهر مادر
مظهر مهر خدائی مادرست *** ما در نیکو ز هر گوهر سرست
مهر مادر همچو دریا بی کران *** در وجود ادمی روح و روان
در جهان گر طالب آرامشی *** در کنارش از خدا کن خواهشی
درگه حق نی دعایش رد شود *** رحمت حق وز دعا بی حد شود
میم مادر جلوه مهر خداست *** مهر او از ناروائی ها جداست
بعد میم آید الف تا ما شود *** جنت المأوی به زیر پا شود
دال ما در جلوه گاه داورست *** همچو جان فرزند خود را یاورست
ر که در آخر نمایان گشته است *** راه کج به روی زاده بسته است
گو مگو با او مکن ای هوشیار *** برتر از او تو نیابی هیچ یار
در نگاهش جز وفاداری مجو *** در کلامش حق پرستی را بجو
در کنارش با ادب بودن رواست *** در کتاب الله این امر خداست
اوف مگویش چون شود پیر کهن *** وز محبت کن دلش باغ و چمن
در غم و شادی ترا یاری نمود *** باب غم بست و در شادی گشود
مادرم ای مظهر مهر و وفا *** از چه رو گشتی ز فرزندت جدا
یاد تو باشم همه روز و شبان *** تو مرا بودی همی روح و روان
کن دعایم تا توانی مادرم *** چون تو باشی تا قیامت سرورم
تا توانی مهربانی کن «طبیب» *** تا کنی راضی ز مهر خود حبیب
اگر دنیا در دست علی بود
پیام آور نبی مصطفی بود *** حیات دین و آئین مرتضی بود
اجابت هر کسی امر خدا کرد *** بهشت جاودانی حق عطا کرد
اگر حق علی را کسی شناسد *** سراپا در ره حق می شتابد
ولایت از خداوند جهان بود *** دو گیتی شیعیانش را امان بود
مسلمانان اگر یاران مولا *** علی فائق شدی بر کل دنیا
علی بی یاور و خانه نشین شد *** به چنگ دشمنان آئین و دین شد
علی را آن کسی خانه نشین کرد *** حمایت از جفای غاصبین کرد
علی را هر کسی یارست و یاور *** خداوند جهان را کرده باور
منافق را عذابی بس شدیدست *** ز کج راهی بدین آتش رسیدست
مسلمانان که در خانه نشستند *** حریم خانه حق را شکستند
حریم حق علی مرتضی بود *** ولایت در جهان امر خدا بود
امانت این ولایت در جهان است *** همی بر جا به هر عصر و زمان است
خیانت در امانت چون کند کس *** اسیر دام شیطان بوده و نفس
مسلمانی اگر در این جهان هست *** چرا دشمن دو دستان علی بست
برای یاری آئین بپا خاست *** ز انصار و مهاجر نصرتی خواست
علی را یکه و تنها گذارند *** چرا مردم مسلمانی ندارند
چو پیغمبر رود مردم کنند پشت *** عدو روح مسلمانی همی کشت
علی خونین جگر از دشمن و دوست *** به امر مصطفی خانه نشین اوست
همانند علی مرتضی کیست؟ *** در عالم مثل آن مولا کسی نیست
چنان صبری علی دارد در این دهر *** ز اشک دیده اش جاری شود بحر
درخت دین و آئین نونهال است *** منافق ریشه کن کردن روال است
علی خونین جگر در خانه اش زیست *** چرا؟ چون یاوری بهر علی نیست
دو ده بگذشته و پنجی ز دوران *** گرفته دور مولا را مسلمان
علی با قاسطین دارد یکی جنگ *** حکومت را عدو بگرفته در چنگ
دگر جنگ علی با مارقین است *** هزاران کشته در جا بر زمین است
برای حفظ دین در بصره برخاست *** یکی جنگ جمل با ناکثین داشت
علی پاینده و پیروز این جنگ *** جهان گشته برای مرتضی تنگ
علی آئینه ی مهر و عدالت *** مرادی مظهر قهر و عداوت
مرادی قصد جان مرتضی کرد *** جهان را غرق ماتم تا بقا کرد
علی شاه ولایت در وجودست *** به محراب عبادت در سجودست
ز شمشیر مرادی لاله گون گشت *** حریم سجده گاهش غرق خون گشت
علی بر حق امام متقین است *** علی قطب سماوات و زمین است
اولی الامری که بعد از مصطفی بود *** به حق نامش علی مرتضی بود
علی جان نبی مصطفی بود *** ولایت امر و فرمان خدا بود
علی مشکل گشای این جهان است *** عدالت گستر عصر و زمان است
علی گوی و علی گوی و علی گوے *** ره حق را دمادم از علی جوی
اگر دنیا به دست مرتضی بود *** به پا در عالمی دین خدا بود
علی چون قاسم نار و بهشت است *** همیشه با علی نیکو سرشت است
چهل روزی خداگونه شود پاک *** مقام مرتضی بیند به افلاک
در حکمت خدا بر او کند باز *** چو سلمان می شود آگه ز هر راز
چو از راز علی آگه شود کس *** همین لذت برایش تا ابد بس
سلونی از علی بشنو در عالم *** شود عالم همه بستان و خرم
«طبیبا» در عمل یار علی باش *** مطیع امر و فرمان ولی باش
ولایت
مقام ولایت خدا داد بود *** که شایسته و مظهر داد بود
چو کعبه مقام ولی نعمت است *** در عالم چو آئینه ی حکمت است
ولی صاحب امر پروردگار *** چراغ هدایت درین روزگار
که خورشید عالم بحق مصطفی است *** چو ماه منور به شب مرتضی است
که او شمع محفل به کاشانه است *** به گردش خوشا آن که پروانه است
ولی چشمه ی فیض پروردگار *** خوشا آن که برگرد این چشمه سار
نه پیشی ز مولا سزاوار بود *** نه راه دگر صاف و هموار بود
مکن تکیه بر حال و احوال خویش *** نگر رهبر دین و آئین تو پیش
در عالم به از معرفت کس ندید *** گلی برتر از آن ز بستان نچید
ولایت که روح عبادت بدی *** به درگه قبول عبادت شدی
امامت که نور خداوندگار *** منور کند راه حق را به دار
بسی نام نیکو برای خداست *** که اسماء نیکو امامان ماست
همه معرفت ها در ام الکتاب *** در عالم از آن تا توان رو متاب
ولی خدا آن کتاب مبین *** بحق رهنما بھر اهل یقین
امامت ره حق شناسی و بس *** همانند آن ها نیابی تو کس
امامت در عالم صراط و دلیل *** درین ره هر آن کس نباشد ، ذلیل
ولی در جهان جانشین خداست *** برای بشر تا ابد رهنماست
امام زمان را هر آن کس شناخت *** به سوی خداوند عالم شتافت
بمیرد چو کس بی ولایت چه سود *** به غیر از ره جاهلیت نبود
به سر عشق خالق همی داشتی *** نه غیر از علی همدمی داشتی
که پاداش و اجر ولی با خداست *** همی عاشق رستگاری ماست
ولی نعمت ما در عالم وصی است *** که هم نام و هم خلق و خوی نبی است
به یمن وجودش جهان استوار *** کند دین و آئین حق برقرار
که او مصلح و ناجی عالم است *** پیامش همان سنت خاتم است
به درگاه یزدان کنیم این دعا *** همی در امان باشد او از بلا
کند در جهان او بپا عدل و داد *** دل مؤمنین در جهان شاد باد
اطاعت از او پیروی از خداست *** به کار و عمل روح تقوی رواست
دل او ز ما آن دمی شاد گشت *** دل مؤمنی از غم آزاد گشت
«طبیبا» عمل های نیکو به تقوی قبول *** اطاعت ز یکتا خدا و رسول
یاد خُدا
غفلت از یاد خدا آرد بلا *** دم به دم یاد خدا بودن روا
یاد او کن تا کند یادت همی *** برتر از او نی تو داری همدمی
یاد او آرامشی آرد به بار *** بهتر از آرامش دل نی به دار
یاد او کن دم به دم ای هوشیار *** یاد تو باشد خدا در گیر و دار
حافظ تو از ملائک بوده اند *** امر و فرمان خدا را برده اند
از خدا و از ملک بر تو درود *** گر بسوی حق ره پاک تو بود
دم به دم در دام شیطانی اسیر *** گر نباشی یاد آن ربّ خبیر
چون که شیطان و هوی همسو بدند *** هر دو اعداء بنی آدم شدند
گرگ خون خواره بدّرد گله را *** می کند نابود از دم جمله را
صید صیّادی شود آهوی ناز *** یا شود خرگوش غافل صید باز
پشت کردن بر هوی راه صواب *** چون هوی دارد همیشه پیچ و تاب
گفته ی ابلیس مارد چون سراب *** کید او را کن به نقش بر آب
در قیامت پیرو او در حجیم *** حق پرستان عاقبت ماوی نعیم
چون خدا خشنود از کار تو گشت *** گر خطا داری خدا از آن گذشت
یاد او را تو مبر هرگز زیاد *** روز و شب ها یاد او کن تو زیاد
یاد او دریای رحمت بود و بس *** یاور و یار تو باشد هر نفس
سوی او بازآ و یادش زنده دار *** دشمن او را نما پیوسته خوار
با دل و جان کن اطاعت از خدا *** او که می بخشد همه جرم و خطا
از کرم بخشد بهشت دلگشا *** گر علی باشد امام و رهنما
عاقبت بنگر «طبیبا» روز و شب *** رستگاری از خدایت کن طلب
گر علی باشد ترا مولا و دوست *** در قیامت جا و مأوایت نکوست
علی مظهر عدالت
ندارد چون کسی تاب عدالت *** کند خاموش خورشید ولایت
به محراب عبادت شاه دین بود *** برهنه بر سرش شمشیر کین بود
فرود آورده ناگه تیغ خود کین *** به خون غلطیده در دم شاه آئین
که دشمن بدترین اشقیا بود *** علی همچون نگین اصفیا بود
علی جز حق در این عالم نجوید *** علی فزت و ربّ الکعبه گوید
چنان زهر جفا در جان اثر کرد *** که مولای همه عزم سفر کرد
خزان جسم علی مرتضی گشت *** و ز آن افتاده جان مصطفی گشت
علی مظلوم اول در جهان است *** دمادم ظلم بر مولا عیان است
علی فاتح به جنگ نهروان است *** مرادی قاتل روح و روان است
علی دنیای فانی را وداع گفت *** غریبانه شبانگه در نجف خفت
خدا داند علی مرتضی کیست *** در عالم برتر از مولا کسی نیست
در عالم مرتضی باب همه علم *** در عالم کس ندارد مثل او حلم
علی جان نبی مصطفی بود *** علی آئینه ی علم خدا بود
مرکب گر شود آب همه بحر *** قلم گردد همه اشجار این دهر
تمام انس و جان انشاء توان کرد *** کجا فضل علی احصا توان کرد
«طبیبا» حب مولا بر دلت نقش *** به دل داری تو داروی شفابخش
ظهور مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف
خداوندا تو مهدی را نگه دار *** عطا کن عمر طولانی درین دار
خوشا آن دم رسد مهدی ظهورش *** منور می شود عالم ز نورش
خوشا آن کس که در عصر ولی بود *** بَرَد با هر نفس از عمر خود سود
اگر دل یوسف زهرا ببیند *** دگر روی ملالت را نبیند
اطاعت از ولی نعمت سزاوار *** که او صاحب زمان باشد درین دار
یقین دانم که مهرش در دل پاک *** دل پاکیزه ارزش تا به افلاک
وجودش مظهر عدل خداوند *** دل خود بر ولی نعمت همی بند
اگر هر یک به یک عصر و زمانیم *** همه باید مطیع او بمانیم
به پایان می رسد دوران غیبت *** برون از دل شود هجران و نقمت
گل نرگس که فرزند رسول است *** به حق این گل ز دامان بتول است
کند بر پا در عالم عدل و دادی *** کشد صالح ز دل فریاد شادی
حکومت در جهان پر پیچ و تاب است *** ولی آئین مهدی دین ناب است
اگر از دیده ها او در حجاب است *** مطیع امر او بودن صواب است
ولی نعمت سراپا مظهر دوست *** رئوف و مهربان بر بندگان اوست
مکن بر خود جفا بر درگه دوست *** اطاعت از خدا بهر تو نیکوست
ولایت چلچراغ آدمیّت *** ولایت در جهان نور هدایت
اگر بر گرد او پروانه باشیم *** همه یک دل به یک کاشانه باشیم
همه درهای رحمت روی ما باز *** ز ما راضی خداوند سبب ساز
اگر ما تشنه و چشم انتظاریم *** بباید تا که تقوی پیشه آریم
«طبیبا» با عمل یار ولی باش *** درین راه و طریق خود همی باش
پرستش
بارالها از تو پیش می کنیم *** ما ترا تنها پرستش می کنیم
استعانت از تو می خواهیم و بس *** چون توئی ما را به حق فریاد رس
دل به امید تو یا رب بسته ایم *** ما ز هر کس غیر تو بگسسته ایم
بی نیازی و همه غرق نیاز *** ای که آگه از همه پنهان و راز
درگه تو بنده بودن افتخار *** بنده هر کس بوده باشد رستگار
بندگانت را به درگه خوانده ای *** یک به یک را خود اجابت کرده ای
تو کریمی و رئوف و مهربان *** بندگان درگه فقیر و ناتوان
در گذر یا رب ز هر جرم و گناه *** بنده آورده به درگاهت پناه
غیر تو ما را خدائی نیست نیست *** بنده با خالق جدائی نیست نیست
درگه تو روی بنده باز باز *** درگه تو بنده گوید راز راز
عاشق درگاه تو باشد بسی *** تو به فریادش دمادم می رسی
بنده ی خود گر نبخشی خوار شد *** جای او در آتش آن دار شد
گر تو بخشی بنده ی خود از کرم *** جای دادی بنده ی خود در ارم
شکر نعمت های تو هر کس نمود *** روی خود ابواب رحمت را گشود
هر که را باشد خدا مولا و دوست *** رستگاری عاقبت از آن اوست
بنده گر فرمانبر امر خداست *** عاقبت جایش بهشت دلگشاست
درگه حق بنده باشی گر «طبیب» *** نی بسوزی روز محشر در لهیب
مؤمن
در سر آغاز انَّما دارد پیام *** تا یقین دانی سخن تام و تمام
مومنین با هم برادر گشته اند *** مثل یک پیکر به هم پیوسته اند
چون برادر با برادر روبروست *** بهر یکدیگر سراپا آبروست
مثل آئینه برای یک دگر *** آینه دارد به گیتی بس اثر
مؤمنی چون مؤمن دیگر بدید *** مثل جان او را در آغوشش کشید
دست او گیرد میان دست خویش *** با فشردن انس و الفت گشت بیش
چون خزان ریزد گناهان بر زمین *** این حدیث از سرور و مولای دین
الفت دل ها ز ایمان است و بس *** نور ایمان عاقبت فریاد رس
نعمتی بالاتر از ایمان مجو *** شکر این نعمت ز جان هر دم بگو
آن چنان با هم رئوف و مهربان *** نی کدورت کس ببیند در میان
اهل ایمان پیش او جمله عزیز *** لیک با کافر سراپا در ستیز
اهل ایمان را نشان ها در برست *** عشق پاک حق همیشه در سرست
رستگاری آن مؤمن بود و بس *** در نمازش یاد حق بود هر نفس
با دل و جان می دهد او چون زکات *** پاک و پاکیزه دین دنیا حیات
عهد و پیمان با کسی چون بسته است *** بنده ی آن عهد و پیمان گشته است
گر امانت پیش او باشد چه سود *** همچو جان از آن نگهداری نمود
او ز هر بیهوده کاری بر حذر *** پر تلاش و کوشش او پر ثمر
نی پی بی بند و باری بوده است *** در کنار همسرش آسوده است
در کنار همسرش برده نیاز *** در میان جمع مردم سرفراز
غیر این ره هر ره دیگر خطاست *** هر تجاوز از ره حق نارواست
عهد و پیمان با خدا دارد همی *** برتر از حق او ندارد همدمی
در ره حق گر دهد جانش رواست *** کز بجا ماند از او راضی خداست
همچو جانش او نگهبان نماز *** با خدا دارد بسی راز و نیاز
جای مؤمن در بهشت دلگشاست *** تا ابد از خالق خود این عطاست
نی تکبر در وجودش دیده اند *** نی از او بیهوده ای بشنیده اند
چون که با نادان سر و کارش فتاد *** با سلام ره پیش روی او نهاد
از خصال مؤمنین گوئی «طبیب» *** راضی و مرضیه درگاه حبیب
حضرت زهرا سلام الله علیها
برترین زن در همه عالم که بود *** پرتو او حق جهان خلقت نمود
او یگانه دختر پیغمبرست *** او امامان را یکایک مادرست
او امامان را در عالم حجّت است *** حجت حق، حجتی بر امت است
یار و یاور مرتضی را فاطمه *** مثل مادر مصطفی را فاطمه
فاتح خیبر که دین را یاورست *** این علی را فاطمه جان پرورست
مظهر کوثر که زهرا نام اوست *** عالم هستی بسان جام اوست
دست زهرا را نبی بوسد بسی *** مثل زهرانی درین عالم کسی
رحمت للعالمین دانی رواست *** ظلم بر او ظلم و جوری بر خداست
فاطمه پاره تن پیغمبرست *** آن شهیده پیش مرگ رهبرست
حافظ جان علی بودی بتول *** این علی مرتضی جان رسول
جسم و جانش در غم هجران بسوخت *** چشم خود بر مهدی موعود دوخت
جان فدای دختر خیر البشر *** بس مصیبت ها بدیده سر به سر
شیعیان فاطمه اهل بهشت *** خوش هر آن کس را چنین شد سرنوشت
پیروی از فاطمه امر خداست *** راه غاصب از ره زهرا جداست
پیرو زهرا ز هر کس برترست *** دشمن زهرای اطهر ابترست
هر که با زهرای اطهر دشمن است *** گو «طبیبا» نی قیامت ایمن است
صراط مستقیم
این جهان از بهر کشت و کار ماست *** رستگار آن کس که پوید راه راست
راه بر حق چون صراط مستقیم *** روز محشر رهروانش در نعیم
قبله گاه رهروان چون کعبه است *** مرتضی از جمله ی عالم به است
سه و ده بگذشته از ماه رجب *** کعبه روشن شد ز نور ماه شب
ماه شب شاه ولایت بود و بس *** مثل و مانندش نبوده هیچ کس
مرتضی مولای انس و جان ماست *** او روان در پیکر ایمان ماست
جانشین حق درین عالم علی است *** بعد پیغمبر علی بر حق ولی است
رب کعبه در علی باید که دید *** پس سلونی از علی باید شنید
با یقین گویم علی میزان دوست *** قاسم نار و نعیم دانم که اوست
عدل و داد خالق هستی رواست *** او به حق ام الکتاب دین ماست
ساقی کوثر علی در عالم است *** پیرو او در دو عالم خرّم است
رهنما در این جهان خورشید و ماه *** در ره حق کس نماند بی پناه
زاده کعبه به گیتی رهنماست *** تا قیامت عالمی را حق نماست
مهربان تر از خدا نی کس بدید *** مصر مولا در دل پاکان پدید
حافظ قرآن و آئین مرتضی ست *** تا قیامت نفس و جان مصطفی ست
چون علی آئینه معبود ماست *** پیروی از او ره موعود ماست
پیروی از حجت حق کن «طبیب» *** تا نسوزی در قیامت در لهیب
علی مرتضی
به فرمان یزدان بنا کعبه گشت *** وز آن پشت ملحد در عالم شکست
مبارک چنین خانه در مکّه است *** دگر نام این سرزمین بکّه است
که این سرزمین در جهان مادرست *** ز هر مادری منزلت برترست
به دیوار کعبه خدا ره گشود *** علی را خدا مظهر خود نمود
هر آن کس خدا را به حق طالب است *** به دل حب ابن ابوطالب است
خلیفه در عالم علی بود و بس *** همانند آن مرد حق هیچ کس
همه شیعیان علی رستگار *** که این سنّت و عهد پروردگار
هر آن کس به دل شور و حال دلی است *** همه پای خود جای پای علی است
«طبیبا» به دل نقش مولا و دوست *** اطاعت ز مولا نمودن نکوست
نور ایمان
نور ایمان در دل مؤمن بجو *** بس نکو باشد به گیتی خلق و خو
آن چنان دل ها به هم پیوسته گشت *** نی توان پیوستگی ها را شکست
در صف واحد همه دل ها نشست *** تار و پود دشمنان از هم گسست
در صف واحد اگر تنها تن است *** نی دگر ترسی ز ما در دشمن است
با ولع دشمن برد مال و منال *** می نهد بر ما همه وزر و وبال
جای ایمان چون که وهن آید پدید *** حُبّ دنیا در دل آدم شدید
زین جهان رفتن بر آدم مشکل است *** چون که در دل عشق این آب و گل است
عاقبت بنگر که ایمان رهنماست *** جای با ایمان بهشت دلگشاست
نور ایمان گر رود ظلمت پدید *** حزن و اندوهی پی ظلمت رسید
اهل ایمان در دو گیتی رستگار *** چون که فرمان خدا آرد بکار
اهل ایمان را «طبیبا» حرمت است *** با ولایت زندگانی عزت است
مشورت
مشو غافل از تدبیر خردمند *** به گیتی بهر تو دارد بسی پند
چراغ عقل ما را روشنی بخش *** که دارد در جهان مانند او نقش
نه ترسی در دل او جا گرفته *** نه کذب و نی دوروئی پا گرفته
نه از کاهی بسازد کوه سنگی *** نه در امر تو دارد او درنگی
نه مالی بهر تدبیرش طلب کرد *** دعا از بهر تو هر روز و شب کرد
به گیتی او سراپا اهل ایمان *** بحق او را برادر به خود دان
ز تدبیر وز گفتارش حذر کن *** قبول از او چو گفتار پدر کن
مکن در پیش هر کس را ز خود فاش *** دل آرام از کم و بیش جهان باش
نبرده کس ز تدبیر نکو رنج *** بدست آرد ز تدبیر کسان گنج
چراغ رهنما کن حق پرستان *** شود جان و دلت چون باغ و بستان
«طبیبا» مشورت با این و آن کن *** توکل بر خدای انس و جان کن
راه حق
توکل بر خدا کن تا توانی *** مشو غافل ز درگاهش تو آنی
بزن بر عروۃ الوثقی چنان چنگ *** که حاصل لن فصام آید از آن چنگ
بنی آدم ضعیف و ناتوان است *** قوی دل چون که حب حق در آن است
هر آن کس دل به امید خدا بست *** دگر از حزن و اندوه جهان رست
اگر حب خدا در دل نشیند *** دگر این دل پریشانی نبیند
در توبه خدا بر ما گشودست *** ز ما دعوت به درگاهش نموده ست
خدا یار و پناه بی پناهان *** ببخشد از کرم جرم و گناهان
یقین دارم که عالم محضر دوست *** که ستارالعیوب این جهان اوست
خداوند دگر غیر از خدا نیست *** به غیر از او پرستیدن روا نیست
از او باید همه یاری بخواهیم *** به غیر از او که دلداری نداریم
خدای ما رئوف و مهربان است *** قوی و بی نیاز و پر توان است
به درگاهش همه حمد و ثنا گو *** رضای او به هر کاری همی جو
به ما عقل و خرد داده خداوند *** رها بودن ز هر قید و ز هر بند
رسولان خدا چون رهنمایند *** یکایک سوی انسان ها بیایند
بحق آنان بشیراً و نذیرند *** سراپا حق پرست و بی نظیرند
به سوی حق هدایت روز و شب کرد *** نه پاداشی ز مردم او طلب کرد
رئوف و مهربان با مردمانند *** پی خیر و صلاح این و آنند
اگر بینی به یک صف انبیایند *** ز آدم تا محمّد از خدایند
تو دانی اصفیا پشت و پناهند *** یکایک در صف واحد به راهند
علی مرتضی جان پیمبر *** بخوابیده در آن شب جای رهبر
نبینی در جهان مانند مولا *** که نامش تا ابد ورد زبان ها
علی گوی و علی گوی و علی گوی *** رضای حق اطاعت از علی جوی
به هر کار و تلاشی یا علی گو *** چه خوش پیوسته باشی همره او
که ما را شیعه مولا بخوانند *** ز همراهی چنین نامی بدانند
خوشا آن کس که در دنیا علی دوست *** فلاح و رستگاری همره اوست
بحق عشق خدا گر در دل توست *** ره حق از علی باید همی جست
«طبیبا» عشق مولا ره گشا بود *** برای حق پرستان رهنما بود
تعلیم و تعلّم عبادت است
هر که در سر شور و عشق داورست *** در عمل جان آفرین را یاورست
علم و دانش جمله از آن خداست *** چلچراغ و رهنمای راه ماست
هر که جویای حقایق بوده است *** چون بدست آرد دلش آسوده است
علم و دانش باب رحمت را گشود *** آدمی حق را ز جان و دل ستود
آن که ما را تا به آخر رهنماست *** عاشق دل خسته او استاد ماست
حق استادی به جا آرد کسی *** در دلش شور خدا دارد بسی
این عبادت را خدا دارد قبول *** پیروی هم از خدا و هم رسول
چون خداگونه همه رفتار اوست *** او ترا بر حق همیشه دوست دوست
اجر و پاداش عمل با خالق است *** او که با حق، روز محشر فائق است
او که بر حق طالب علم خداست *** گر ببیند رنج و سختی ها رواست
رنج و سختی ها، در هر دانش است *** چون گشائی در عیان آسایش است
چون که آسایش پی سختی و رنج *** پس بدست آری ز سختی ها تو گنج
گنج بی پایان رضای خالق است *** او که گوید این خبر را صادق است
چون که تعلیم و تعلم ره گشاست *** هر که در این ره، از او راضی خداست
رستگار آن کس که در راه خداست *** چون که پایانش بهشت دلگشاست
علم و دانش لذتی بخشد «طبیب» *** گر گشائی گوش دل را بر خطیب
اُستاد
با علم و هنر سینه چو دریاست *** بس تجربه از گفت هویداست
در کوشش و کار خود صدیق است *** با طالب و رهروان رفیق است
آرام و حلیم و چلچراغ است *** خرم دل و خوش نظر چو باغ است
با مهر و محبت او عجین است *** در عرصه کار خود امین است
یک دم چو کنار او نشینی *** بهتر ز وجود او نبینی
هر جا سخن از علم و هنر بود *** پیوسته در آن چه پر ثمر بود
با گفت و شنود خود چه ها کرد *** سازندگی با سخن بپا کرد
با علم و خرد چو ره گشا بود *** همراه برد از او بسی سود
بگشوده برای همرهان راه *** صد چاره کند در آرد از چاه
دلتنگی از او کسی ندیدی *** امید و نوید از او شنیدی
چون حاصل عمر او هنرمند *** از آن به لبان نشسته لبخند
استاد که سر چشمه فیض است *** همره ز ضلالت و خطا رست
این گفته بیاد سخن دوست *** مولای همه متقیان اوست
یک حرف مرا دهد چو کس یاد *** تا هستم و هست می کنم یاد
گفتی تو «طبیبا» سخن راست *** ده مژده که عشقش به دل ماست
او علم و هنر مرا بیاموخت *** چون شمع سحرگهان همی سوخت
راه مستقیم
راست گوئی پیشه کن لیل و نهار *** تا خدا باشد ترا پیوسته یار
قدرت تو درگه یزدان بسی *** تا ثریا با چنین قدرت رسی
تا توانی از خدا نیرو طلب *** از وجودش نستعین جو روز و شب
خلقت تو گر چه موجودی ضعیف *** لیک باشی دشمنان را بس حریف
آسمان ها و زمین در پیش روست *** قدرت تسخیر آن ها روبروست
دم مزن از ناتوانی یک دمی *** تا که بینی در وجودت خرمی
با اطاعت تا به علیین رسی *** نی ز تو در جاه و والائی کسی
بر تو بخشیده خدا عقل و خرد *** تا ترا بالا و بالاتر برد
انبیا روشنگر عقل و خرد *** تا ثریا آدمی بالا رود
راه و چاره پیروی از خالق است *** هر که در این ره بماند فائق است
بهر تو جنّت خدایت آفرید *** غیر از این از بهر تو هرگز ندید
زن نهیبی بر هوای نفس خویش *** تا ببینی جنّت الماوی تو پیش
چون هوی خواهد ترا پائین کشد *** درگه حق رو ببین بی جان شود
با دو دستان عروة الوثقی بگیر *** لن فصام گفتا ترا رب خبیر
دشمن تو مور گردد ای رفیق *** چون که داری در جهان یاری شفیق
رو «طبیبا» در صراط مستقیم *** رهروان را جا و ماوا در نعیم
دل آرام
دل آرام گیرد بیاد خدا *** هوی و هوس ها نماند بجا
که دل جای مهر خداوندگار *** نه جای هوس های این روزگار
نه در سینه ی ما دو دل بوده است *** نه از خودسری ها دل آسوده است
دل پاک باشد به یاد خدا *** خداگونه باشد ز سر تا به پا
چو آلوده گردد دل آدمی *** نبینی به کردار او خرّمی
که آرامش دل همه ثروت است *** بنی آدمی را همین مکنت است
چو داری به گیتی تو مال و منال *** شوی عبد مال و بر آرد ملال
بیاد خدا دل چو دریا شود *** بسی درّ و گوهر هویدا شود
بر آید نکوئی ز دل های پاک *** اگر چه بود جان و دل ها ز خاک
«طبیبا» به یاد خدا شاد باش *** رها گشته از قید و آزاد باش
تلاش
درایت بکار آور ای هوشیار *** که پیروز آئی درین گیر و دار
که این چرخ گردون بگردد همی *** چه خوش گر ببار آوری خرّمی
نشاید که افسرده مانی به دار *** همی فکر و اندیشه آور به کار
سرافراز باش و چو کوه استوار *** به از مشورت را نیابی به دار
توکل نما بر خدا و تلاش *** به خود غرّه و بی تفاوت مباش
«طبیبا» بهاران عمر گرانمایه چیست؟ *** به از کار و کوشش درین دار نیست
اعملوا
با عمل مولای خود خشنود کن *** کار نیکو تا توانی زود کن
با عسل خوردن دهان شیرین شود *** با عمل بر پا در عالم دین شود
اعملوا بشنو ز قرآن مجید *** با عمل هر نیک و بد گردد پدید
با نکوکاری در رحمت گشا *** با پیشیمانی ز بد توبه نما
چون که پایان ره تو آخرت *** نیک و بد ها را عیان بینی برت
همره خود نیک بر ، ای هوشیار *** تا بهشت جاودان آرد ببار
در دل شب با خدا کن گفتگو *** کن رضای او تو هر دم جستجو
کار نیکو کن «طبیبا» فرصتی است *** فرصت تو لحظه لحظه مکنتی است
خشم
خشم خود را چون فرو بردی کظیم *** کار تو درگاه بی همتا عظیم
لذتی حاصل از این کار تو شد *** دل به دست آوردی و یار تو شد
دل بدست آری بزرگی آورد *** همره خود کبر و خودخواهی برد
چون که خستم آری تن و جان تو سوخت *** دیدگان شیطان بر احوال تو دوخت
شعله ی خشم تو از پا تا سرست *** آن چه می سوزد درون و پیکرست
از سر آغازش که شیطان غالب است *** سرنگون گشتن در آتش طالب است
چون غضب عقل و خرد را تیره کرد *** پس شیاطین را بر آدم چیره کرد
گر به پایان غضب نادم نبود *** بی خرد باب جنون بر خود گشود
چون غضب خشم خدا آرد ببار *** خشم خود را پس فرو بر هوشیار
کن صبوری پیشه خود تا توان *** تا ظفر آید به هر جا و زمان
یاد حق خشم و غضب نابود کرد *** جای آن آرامشی موجود کرد
چون فرو بردی غضب ایمان فزود *** شهد ایمان کام تو شیرین نمود
این نصیحت را «طبیبا» گوش کن *** آتش خشم و غضب خاموش کن
اهل ایمان
همه اهل ایمان ز یک گوهرند *** همانند اعضا یکدیگرند
چو عضوی گرفتار و آزرده گشت *** قرار دگر عضو ها هم گذشت
یکی آهنین مشت محکم بدند *** بسی مهربان و برادر شدند
چنین مهربانی ز لطف خداست *** خداگونه بودن به گیتی رواست
قوی دل همه گشت و پر توان *** بجنگد قوی پنجه با دشمنان
رضای خدا را به جان خواستند *** نه مال و منال جهان خواستند
کتاب خدا هادی متقین *** بهشت برین جای اهل یقین
مطیع خداوند جان آفرین *** بر این اهل ایمان بسی آفرین
به فرمان رهبر کمر بسته اند *** همه پر توان و نه دل خسته اند
اولی الامر او اوصیای رسول *** کند جمله اثنی عشر را قبول
چنان حق پرستان خدا باورند *** جهان آفرین را به جان یاورند
به درگاه حق جمله برده پناه *** همه اهل تقوی و دور از گناه
که شیطان مسلط بر آن ها نبود *** خدا باب رحمت بر آن ها گشود
بنی آدمی را کرامت چه بود *** دل خود مزیّن به تقوی نمود
علی گونه بودن ره راست بود *** چنین راه حق بی کم و کاست بود
«طبیبا» به گیتی ره راست جو *** علی گوی و راه علی را بپو
پیروان مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف
سرور و مولای عالم صاحب است *** هر کسی با او نباشد غائب است
منتظر نام ولی اعظم است *** مهربان و مؤمنین را همدم است
صاحب عصر و زمان فریاد رس *** مهربان تر از وجودش هیچ کس
باب رحمت را ولی بر ما گشود *** سرور ما مهدی موعود بود
گر کسی در این جهان آلوده نیست *** در غم هجران او آسوده نیست
می کند بر پا در عالم عدل و داد *** دولت بر حق او پاینده باد
در جهان سرچشمه فیض خداست *** رحمت للعالمین مولای ماست
در سحرگاهان دعا باید نمود *** با عمل غم از دل مولا زدود
او که آگه از همه گفتار و کار *** یک دمی غافل مشو ای هوشیار
دیده و دل گر شود هم سوی دوست *** دیده بیند در جهان مه روی دوست
در فراقش کن بی آه و فغان *** تا بداء از لطف حق گردد عیان
غیبت کبری شود آخر تمام *** درید پر قدرتش گیرد زمام
بر زمین کوبد همه گردنکشان *** نی ز طاغوتی ذکر نام و نشان
اولیاء را یک به یک عزت دهد *** دشمنان را زیر پای خود نهد
می کند بر پا همه حکم خدا *** روشن از نورش همه ارض و سما
دولت او دولت مستضعفین *** یاوران اهل سماوات و زمین
منجی عالم که همنام رسول *** یاورش درگاه بی همتا بتول
هر کسی در انتظار منتظر *** از گناهان می کند هر دم حذر
راه او راه علی مرتضی ست *** دین او دین نبے مصطفی ست
آن چه حادث گشت در قوم یهود *** پیش از او حادث یکایک گشته بود
عاقبت آید «طبیبا» منتظر *** بر محبان روز و شب دارد نظر
گره
خداوند جهان دارد تو را دوست *** اگر کار تو کاربنده اوست
گره از کار مردم چون گشائی *** قیامت از غم و حسرت رهائی
خدا را در جهان دانی عیال است *** اگر چه بی نیاز و لایزال است
عیال حق تعالی بندگانند *** ترا منّت که آن ها در نمانند
ز کار بندگان بنما گره باز *** خدا کار تو گرداند کنون ساز
چنان لذت درین کردار نیکوست *** خدا دارد چنین طاعت بسی دوست
دل آدم چو دریا بی کران است *** در آرامش بی روح و روان است
خداوندا تو توفیقی عطا کن *** تو راضی و ز آتش ما رها کن
«طبیبا» نام حق آری سر آغاز *** کند جمله گره ها نام او باز