مشخصات کتاب

سرشناسه : انصاری، محمدباقر، 1339 -

Ansari,Mohammad Baqir

عنوان و نام پدیدآور : غدیر و دشمنان: مرور فوری: شیو ه های شناسایی و مقابله با دشمنان غدیر/ محمدباقر انصاری.

مشخصات نشر : تهران: دلیل ما، 1399.

مشخصات ظاهری : 120 ص.؛ 5/14×5/21 س م.

فروست : غدیرستان.

شابک : 50000 ریال: 978-600-442-185-0

وضعیت فهرست نویسی : فاپا

یادداشت : پشت جلد به انگلیسی: M.B. Ansari. Ghadir and the enemies: a concise review: methods of identifying and confronting Ghadir's enemies.

یادداشت : کتابنامه: ص. 120؛ همچنین به صورت زیرنویس.

عنوان دیگر : شیو ه های شناسایی و مقابله با دشمنان غدیر.

موضوع : علی بن ابی طالب (ع)، امام اول، 23 قبل از هجرت - 40ق -- اثبات خلافت

موضوع : Ali ibn Abi-talib, Imam I, 600-661 -- *Proof of caliphate

موضوع : غدیر خم

Ghadir

دشمنان -- جنبه های مذهبی -- اسلام

Enemies -- Religious aspects -- Islam

رده بندی کنگره : BP223/5

رده بندی دیویی : 297/452

شماره کتابشناسی ملی : 4931701

اطلاعات رکورد کتابشناسی : فاپا

ویراستار دیجیتالی: عسل بی غم

خیر اندیش دیجیتالی: کانون فرهنگی اندیشه اصفهان

اشاره

اهدا

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ اَلْرَحیمْ

اهدا

به مدافعان هزار و چهارصد ساله غدیر

که «اللّهُمَّ انْصُر مَن نَصَرَهُ» درباره آنان مستجاب شده است.

آن چه در این کتاب می خوانیم:

بخش اول: افشاگری علیه دشمنان غدیر ··· 11

بخش دوم: شناسایی دشمنان غدیر ··· 27

بخش سوم: حرکت فکری دشمنان بر ضد غدیر ··· 53

بخش چهارم: اقدامات عملی دشمنان بر ضد غدیر ··· 77

بخش پنجم: راه های مقابله با دشمنان غدیر ··· 103

سخن غدیرستان

بسم اللّه الرحمن الرحیم

غدیر دشمنانی دارد که در لباس ها و چهره های پردازش شده به جنگ آن می آیند و به تخریب آن می پردازند. از منکرین و مخالفین گرفته تا معارضین و معاندین و تحریف کنندگان، همه در مقابل غدیر ایستاده اند و خواب نابودی آن را می بینند.

اینان به خیال خود «یُریدونَ لِیُطفِؤوا نورَ اللّه ِ بِأَفواهِهِم» هستند، و غافل اند از این که «وَاللّه ُ مُتِمُّ نورِهِ وِ لَو کَرِهَ الکافِرونَ»! اینان خبر ندارند که پیامبر (صلی الله علیه و آله) در خطبه غدیر اعلام کرده غدیر دشمنان مختلفی دارد و قبل از همه خود آن حضرت در مقابل آنان ایستاده است، آن جا که می فرماید: «خداوند عز و جل ما را بر کوتاهی کنندگان و بر معاندان و مخالفان و خائنان و گناهکاران و ظالمان و غاصبان از همه عالمیان حجت قرار داده است». ⁽¹⁾

غدیرستان در راستای توسعه فرهنگ جهانی غدیر و انتشار آن به صورت کتاب های کم حجم برای مطالعه عموم، پس از نشر سه کتاب «غدیر، کلاس فوری» و «خطبه غدیر، نگاه فوری» و «غدیر با قرآن، نسخه فوری»، اینک موضوع مقابله با دشمنان غدیر را انتخاب کرده، و چهارمین جلدِ این مجموعه را با عنوان «غدیر و دشمنان، مرور فوری» منتشر می نماید، تا مبلغین و مخاطبین غدیر هنگام رویارویی با مخالفین یا شبهات آنان راهکارهای علمی پاسخ به شبهه را آموخته باشند.

کلاس های اعتقادی در هر شرایطی از این کتاب بی نیاز نیستند؛ و با آموزش شیوه برخورد با شبهات مربوط به غدیر می توانند روش برخورد با سایر شبهات دینی را هم بیاموزند. هدف کتاب حاضر آن است که با قدرتمند سازی عموم مردم برای پاسخ به شبهات، عظمت علمی غدیر بر مخالفان آن ثابت شود و شبهه افکنان جایی برای تشکیکات خود نبینند.

به امید روزی که با حضور آخرین میراث دار غدیر حضرت بقیة اللّه الاعظم عجل اللّه فرجه و درخشش غدیر در آینه دل های با ایمان، بساط شک و تردید درباره این بزرگترین امر الهی برای همیشه در هم پیچده شود.

مؤسسه غدیرستان کوثر نبی (صلی الله علیه و آله)

اصفهان، محمد رضا شریفی

عید غدیر 1440 ق، 1398 ش

مقدمه مؤلف

بسم اللّه الرحمن الرحیم

اگر غدیر خوب است و صلاح مردم در آن است و از طرف خدای انسان ها برای آنان نازل شده، چرا باید دشمن پیدا کند؟ اگر ولایت امامان (علیهم السلام) در صدر اوامر آسمانی قرار دارد، چرا هیچ امر الهی این گونه زیر پا گذاشته نشده است؟!

اکنون که دشمنی با غدیر در شکل های مختلفی اتفاق افتاده، جا دارد بدانیم دشمنی ها نسبت به کدام نقطه آن است و رمز دشمنی با غدیر چیست؟ باید بدانیم چه کسانی با غدیر دشمنی کرده اند و چگونه دشمنی خود را ابراز نموده اند؟ لازم است بدانیم در مقابله با آنان از سوی طرفداران غدیر چه عکس العمل ها و اقداماتی انجام شده و وظیفه ما در این میدان چیست؟

با مروری بر تاریخچه غدیر در دوران غصب خلافت، یک تجربه پر بار از برخوردهای دو سویه غدیریان و دشمنانشان در برابر ما قرار می گیرد، که می توانیم پاسخ سؤالات فوق را از لابلای آن ها به دست آوریم، و درس های بسیاری برای امروز غدیر بگیریم.

باید قدر امروز غدیر را بشناسیم که آزادی بیان و کثرت امکانات و آسانیِ تبلیغ برای همه انسان ها، مقابله با دشمن غدیر را آسان تر نموده است. در مقابل باید بدانیم دشمنان غدیر نیز به تبلیغ بر ضد آن توسعه داده اند. سپس نتیجه گیری کنیم که در چنین شرایطی وظیفه ما نسبت به دستور «فَلیُبَلِّغِ الحاضِرُ الغائُبَ» چه تفاوت هایی کرده است؟

انگیزه تألیف

امروزه شبهه پراکنی بر ضد غدیر در سایه توسعه وسایل ارتباط جمعی وارد مرحله جدیدی شده است. از یک سو شبهه با سرعت زیاد شایع می شود و بدون هدف گرفتن مخاطب خاص در دسترس همگان قرار می گیرد، و از سوی دیگر شگردها و شیوه های بین المللی در ارسال شبهات با همفکری اتاق های فکر مجازی و استفاده از ابزارهای تبلیغاتی مدرن تأثیر گذاری بیشتری برای آن ها ایجاد کرده است.

متقابلاً شیوه های جدیدی برای پیشگیری از تشکیکات و پاسخ به شبهات به میدان آمده، که باید از سوی غدیریان مورد استفاده قرار گیرد تا با یک جنگ نا متوازن و نابرابر مواجه نشوند. هم چنین باید اتاق های فکر غدیریان به همیاری یک دیگر بشتابند و با همفکری طرح های جدیدی برای مقابله با شبهه اندازان ارائه دهند.

بر اساس این نیازها و با توجه به حوصله و فرصت محدودِ بسیاری از کسانی که با شبهات یا شبهه افکنان رو به رو می شوند، در مجموعه حاضر

راهکارهایی برای مقابله با دشمنان غدیر و دفاع فوری از آن در موقعیت های متفاوت، در 5 بخش تقدیم می گردد.

ابتدا لزوم افشاگری بر علیه دشمنان غدیر را اثبات می کنیم؛ و آن گاه به شناسایی دشمنان غدیر می پردازیم. بررسی حرکت فکری و اقدامات عملی دشمنان بر ضد غدیر مرحله بعدی است؛ و جستجوی راه های مقابله با دشمنان غدیر آخرین بخش کتاب است.

با پرچمِ «اللّهُمَّ انْصُر مَن نَصَرَهُ»

با اذعان به راه غدیر که راه بهشت است، باید بدانیم شیطان به کمک شیاطین اِنسی، سقیفه را که راه جهنم است تا قیامت در برابر غدیر عَلَم خواهد کرد، تا «َلاَقعُدَنَّ لَهُم صِراطَکَ المُستَقیمَ» را عملی کرده باشد.

بر این اساس هر کس غدیر را پذیرفته، دوستان غدیر را در «اللّهُمَّ والِ مَن والاهُ» و «اللّهُمَّ انْصُر مَن نَصَرَهُ»، و دشمنان غدیر را در «عادِ مَن عاداهُ» و «اخْذُل مَن خَذَلَهُ» جستجو می کند.

اگر بخواهیم «فَلیُبَلِّغِ الحاضِرُ الغائِبَ» را تحقق بخشیم چاره ای نیست جز آن که در مقابل سقیفه و میراث داران شبهه افکن آن بایستیم؛ تا روزی که صاحب غدیر حضرت ولی اللّه الاعظم عجل اللّه فرجه پرچم غدیر را بدون معارضی در سراسر جهان به اهتزاز در آورد.

قم، محمد باقر انصاری

عید غدیر 1440 ق، 1398 ش

بخش اول: افشاگری علیه دشمنان غدیر

اشاره

غدیریان باید در آماده باش دائم در دفاع از غدیر و تدبیر برخورد با دشمنانِ آن باشند. این یعنی در هیچ شرایطی مجاز به سهل انگاری درباره مواظبت بر حفظ حریم آن و مهلت دادن به دشمن نیستیم، البته با مراعات شرایط تقیه و موقعیت هایی که در آن قرار می گیریم. این وجوب دفاع درباره غدیر نسبت به سایر اوامر الهی شدیدتر است، به خاطر تقدمی که ولایت بر سایر واجبات دارد. امام باقر (علیه السلام) می فرماید:

بُنِیَ الاِسلامُ عَلی خَمسٍ: عَلَی الصَّلاةِ وَ الزَّکاةِ وَ الصَّومِ وَ الحَجِّ وَ الوِلایَةِ؛ وَ لَم یُنادِ بِشَیْ ءٍ کَما نودِیَ بِالوِلایَةِ. ⁽¹⁾

اسلام بر پنج چیز بنا شده است: نماز، زکات، روزه، حج، ولایت. درباره هیچ چیزی مانند ولایت ندا داده نشده است.

در این بخش لزوم پرده برداری از اقدامات دشمن غدیر را در 2 قسمت بیان می کنیم.

1. افشاگری غدیر به نفع نسل های آینده

اشاره

ما باید علل و نتایج مقابله با دشمن غدیر را کاملاً بدانیم و آن را احساس نماییم، تا در هر شرایطی به قدر امکانات با تمام وجود در برابر مخالفان غدیر خود را نشان دهیم و دست به کار شویم و اقدام لازم را عملی سازیم.

وقتی می بینیم نسلی که در زمان دشمنان غدیر حاضر بوده اند و حیله های آنان را می دانسته اند و لمس کرده اند باز هم گول خورده اند، آیا نباید نگران نسل هایی باشیم که فقط داستان ضدیت با غدیر را شنیده اند و ممکن است مکر و حیله و تحریفات دیگری هم به آن ها افزوده شده باشد؟

آیا حق نسل های آینده نیست که بدانند چه کسانی عظمتی را که از فراز منبر غدیر سر بر آسمان می سایید، با طناب سیاه بر گردن علی بن ابی طالب (علیه السلام) و تازیانه بر پهلوی فاطمه زهرا (علیها السلام) در گوشه خانه نبوت محبوس کردند و به انزوا کشاندند؟ امیرالمؤمنین (علیه السلام) این حقیقت را با تعجب و نگرانی چنین بیان فرموده است:

تعجب است از قومی که می بینند سنت پیامبرشان کم کم و دسته دسته تبدیل و تغییر می یابد و با این همه راضی می شوند و انکار نمی کنند، بلکه در دفاع از بدعت ها غضب می کنند و کسانی را که ایراد بگیرند و آن را انکار کنند سرزنش می نمایند.

سپس قومی بعد از ما می آیند و بدعت و ظلم و از پیش خود ساخته های او را تابع می شوند و بدعت های او را سنت و دین می شمارند و به وسیله آن ها به پیشگاه پروردگار تقرب می جویند!! ⁽¹⁾

برای تشریح وظیفه ای که در افشاگری علیه دشمن غدیر بر عهده ماست، آن را در 5 جهت را بررسی می کنیم.

الف. سکوت در برابر ظالمینِ به غدیر ظلم است

کسی حق ندارد در برابر ظلمی که بر غدیر رفته ساکت بماند. این لزوم دفاع بر این اساس است که در زمان پیامبر (صلی الله علیه و آله) غدیر به عنوان چراغراه ابدی مسلمین به دست آن حضرت روشن شد و درخشید. پیامبرِ مسلمانان در حالی چشم از جهان فروبست که نورافکنی به بزرگی غدیر را به دست آنان سپرده بود، و فراتر از آن چه برای هدایت لازم داشتند برایشان فراهم کرده بود.

با این پیشینه، می بینیم عده ای با نام سقیفه جرئت اقدام بر ضد غدیر را به خود دادند، و برای خاموش کردن نور آن آتش بپا نمودند و از شمشیر و تازیانه و سیلی و لگد استفاده کردند. آنان در مقابله با غدیر به کج راهه و بی راهه اکتفا نکردند و مسلمین را به سیر قهقرایی و عقبگرد وادار کردند، و بازگشت به جاهلیت را برای آنان تدارک دیدند، چنان که امیرالمؤمنین (علیه السلام) این مؤسسین پایه های ضد غدیر را معرفی کرده می فرماید:

آنان همان کسانی هستند که پیامبر (صلی الله علیه و آله) آنان را (در رؤیا) بر منبرش دید که امتش را به صورت قَهقَری به عقب بر می گردانند. ده نفر از آنان از بنی امیه اند و دو نفر که این پایه را برای آنان پی ریزی کرده اند، و گناهان امت بر عهده آن دو است. ⁽¹⁾

آیا این ظلم نیست که به افشاگری درباره جنایات کسانی نپردازیم که در حق همه مسلمانان بلکه همه انسان ها ظلم کرده اند؟ آیا سکوت در مقابل آنان جایز است تا راه باطل خود را حق جلوه دهند و مظلوم نمایی کنند، و از غدیر و غدیریان طلبکار هم باشند که چرا در مقابل پیشبرد اهداف سقیفه سنگ اندازی می کنید؟!!

ب. بی تفاوتی با دشمنان غدیر، هرگز!

معتقدان به غدیر باید بدانند که غدیری بودن با بی تفاوتی نسبت به دشمنانش مساوی با پنبه کردن رشته های اعتقاد به ولایت است. این را از پیامبرمان آموخته ایم که با معرفی دشمنان در خطبه غدیر و برخورد شدید با آنان - به خصوص با خط نفاق - به همه آموخت که اسلام نسبت به مخالفان غدیر بی تفاوت نیست! پیامبر (صلی الله علیه و آله) به صراحت تصمیم خود بر قتل امضا کنندگان صحیفه و توطئه گرانی چون معاویه را در غدیر بر زبان آورد، تا به نسل های آینده اسلام بفهماند که بازیگران با سرنوشتِ مسلمانان مستحق قتل هستند. در حقیقت آن حضرت با افشاگری خود دو پایه اعتقادی «تَوَلّی» و «تَبَرّی» را پایه گذاری کرد.

اگر غدیر عملی می شد و امیرالمؤمنین (علیه السلام) خلافت را به دست می گرفت، نسبت به منافقان همزیستی مسالمت آمیز نشان نمی داد و آنان را از صحنه اجتماع مسلمین ریشه کن می کرد، و این همان چیزی بود که منافقین از آن وحشت داشتند.

ج. پرده برداری از بزرگترین ظلم به غدیر!

افشاگری بر علیه غاصبین حق غدیر از آن جا نشأت می گیرد که باید برای بشریت روشن شود در سقیفه چه ظلم بزرگی در حق انسان ها روا شده است. تمام مظالم و خرابی های صدر اسلام تا امروز، نتیجه آن ظلمی است که بر غدیر و به علی (علیه السلام) روا داشته شد. هر بد و بدی در این جهان مطرح است به سبب همان ظلم بزرگی است که در حق غدیر اعمال شد، و کسانی باعث آن هستند که حق علی (علیه السلام) را غصب نمودند. امام صادق (علیه السلام) می فرماید:

وَ اللّه ِ ما اُهریقَت مِحجَمَةٌ مِن دَمٍ وَ لا قُرِعَت عَصا بِعَصا وَ لا غُصِبَ فَرجُ حَرامٍ وَ لا اُخِذَ مالٌ مِن غَیرِ حِلِّهِ، اِلاّ وِزرُ ذلِکَ فی اَعناقِهِما مِن غَیرِ اَن یَنقُصَ مِن اَوزارِ العالَمینَ شَی ءٌ.

به خدا قسم، به اندازه خون حجامتی به ناحق ریخته نمی شود و عصایی بر عصایی زده نمی شود (که کنایه از درگیری های مردم است) و زنایی صورت نمی گیرد و مالی به عنوان غیر حلال از کسی گرفته نمی شود، مگر آن که وزر و وبال آن بر گردن آن دو نفر است، بدون آن که از گناه جهانیان چیزی کم شود. ⁽¹⁾

اگر به غدیریان گفته شود: اهل دسیسه بالاخره اهداف خود را عملی کردند، چه پیامبر (صلی الله علیه و آله) برنامه های غدیر را به انجام می رساند و چه نمی رساند. پس چه فایده ای در این برنامه بود؟ 3 جواب برای این سؤال، ما را متوجه برنامه های دقیق الهی در ابلاغ غدیر می نماید:

اولاً: خداوند اسلام را کامل کرد، و آن چه اراده کرد بود بدون نقصی برای بشریت فرستاد، چه مردم بپذیرند و چه نپذیرند.

ثانیاً: خداوند حجت خود را تمام کرد تا مردم نگویند: چرا دین ناقصی فرستاده ای؟! اگر دین کامل بود ما هم در اطاعت کامل بودیم. چنان که در دعای ندبه می فرماید: «ِلاَن لایَقولَ اَحَدٌ: لَولا ... اَقَمتَ لَنا عَلَما هادیا فَنَتَّبِعَ آیاتِکَ مِن قَبلِ اَن نَذِلَّ وَ نَخزی» ⁽¹⁾: «تا کسی نگوید: چه می شد اگر برای ما علامت هدایت کننده ای قرار می دادی، تا از آیات تو پیروی می کردیم قبل از آن که ذلیل و خوار شویم».

ثالثاً: خداوند پایه اصیل غدیر را برای همه نسل ها تا قیامت گذاشت. بنابراین اگر اکثریت مردم با پیروی نکردن از غدیر بی لیاقتیِ خود را نشان دادند، نباید حق اقلیتی که فقط در جستجوی راه حق هستند نادیده گرفته شود. خدا و رسول راه را برای هر نسلی در هر زمانی برای رسیدن به غدیر هموار کردند، تا در هر شرایطی بتوانند راه حق را پیدا کنند.

بعد از این اگر از غدیریان بپرسند: ما در شرایطی هستیم که سقیفه غالب شده و اهداف خود را در اکثریتی از مسلمین پیش برده است. پس دفاع ما از

غدیر چه فایده ای دارد؟ 3 پاسخ پرمحتوا برای این سؤال گوشه ای از اسرار آن را روشن می کند:

اولاً: اگر دفاع نمی کردیم اصل مکتب تشیع و اعتقاد به امامت زیر سؤال می رفت! همین که کسانی دفاع می کنند مکتب را نجات می دهند.

ثانیاً: وقتی کسانی در مقابل غاصبین ایستاده و از حق غدیر دفاع می کنند بدین وسیله ثابت می کنند که غاصبین محکوم اند، ولی اگر دفاع نبود دشمنان غدیر سکوت طرف مقابل را حجتی به نفع خود قرار می دادند و کم کم آن را از مستندات خود می شمردند.

ثالثاً: نسل های بعدی که در عدد های میلیونی خط غدیر را دنبال کرده و پیرو علی (علیه السلام) بوده و هستند و خواهند بود، مرهون مدافعینِ غدیر هستند، که نگذاشتند چراغ غدیر با اباطیل سقیفه خاموش شود.

د. واکسینه غدیریان در برابر دشمنان

چرا در شرایط حساس خطابه غدیر که انتظار می رفت پیامبر (صلی الله علیه و آله) به هیچ عنوان متعرّض موضوعات مسئله برانگیز نشود، به افشای اقدامات منافقین و خطاب های غلیظ با آنان پرداخت؟ چرا به صراحت امامان ضلالت را یاد کرد و حتی کلمه «اصحاب صحیفه» را از فراز منبر غدیر - نه فقط برای مخاطبینش - که به گوش نسل ها رسانید؟ چرا آن حضرت سعی نکرد با مثبت نشان دادن وضعیت جامعه اسلامی، مردم را به آینده ای غرور آفرین دلخوش کند؟

پاسخ آن است که اهداف پیامبر (صلی الله علیه و آله) را باید در ابدیت اسلام دانست، و بقای قلب هایی که با خدا و دین خدا پیوند می خورند. باید نسل های اسلام را متوجه کرد که چه آینده ای در انتظار آنان است. باید مسلمانان بدانند که پیامبرِ رنج کشیده آنان - پس از بیست و سه سال زحمت - در چه بحرانی توانست مراسم غدیر را اجرا کند. باید مردم را از پشت پرده اعمال منافقین در غدیر آگاه نماییم تا از تولد پدیده شومی به نام «سقیفه» پس از پیامبر (صلی الله علیه و آله) متحیر نشوند.

این اقدام نوعی واکسینه جامعه اسلامی است، که متوجه باشند نسل اول اسلام در کدام جامعه بودند و با چه مسایلی دست و پنجه نرم کردند، و غدیر در چه شرایطی اعلام شد. مسلمانان باید بدانند که چه لکه های ننگ پاک نشدنی از دشمن غدیر یعنی سقیفه بر دفتر اعتقادشان مانده، که اگر آن ها را تشخیص ندهند دامان خودشان را هم خواهد گرفت. بنابراین افشاگری یک ضرورت اعتقادی و واجب دینی و وظیفه اسلامی برای غدیریان با هدف ضد ضربه و مقاوم نمودن جامعه مسلمانان در برابر دشمنانِ اعتقادی است. امام باقر (علیه السلام) می فرماید:

مَن لَم یَعرِف سوءَ ما اُتِیَ اِلَینا مِن ظُلمِنا وَ ذِهابِ حَقِّنا وَ ما رُکِبنا بِهِ فَهُوَ شَریکُ مَن اَتی اِلَینا فیما وُلّینا بِهِ. ⁽¹⁾

کسی که معرفت نداشته باشد برنامه های سوئی را که نسبت به ما روا داشته شده، از مظلومیت ما و بردن حق ما و آن چه بر سر ما آمده، چنین کسی با آنان که این مصائب را درباره ما مرتکب شده اند شریک است.

این شریک بودن بدان معناست که وقتی یک دوستِ غدیر خبر از ظلم ها ندارد ممکن است نسبت به دشمنان نظر مثبت پیدا کند، و به این صورت خود را داخل گروه آنان نماید و طبعاً شریک جرم آنان شود.

2. افشاگری صاحبان غدیر علیه دشمنان

با نگاهی به افشاگری های پیامبر و امامان غدیر (علیهم السلام) درباره دشمنانِ آن و روشنگری های آنان درباره معارف غدیر، می فهمیم که آگاه ساختن نسل های مسلمین در این زمینه بزرگترین خدمت به آنان در اعتقاد و عملشان است، همان گونه که صادقانه ترین و دلسوزانه ترین شیوه برای نجات غرق شدگان در گرداب سقیفه است.

اولین گام در این باره را خود پیامبر (صلی الله علیه و آله) در خطبه غدیر برداشت. هنوز مخالفی برای غدیر شناخته نشده آن حضرت پیشاپیش 15 فراز از خطبه را صریحاً به دشمنان غدیر اختصاص داد، گذشته از فرازهایی که تلویحاً به مخالفان اشاره داشت:

هر کس با او مخالفت کند ملعون است.

هر کس ولایت او را انکار کند خداوند هرگز توبه اش را نمی پذیرد و او را نمی بخشد. حتمی است بر خداوند که با هر کس با او مخالفت نماید چنین کند و او را به عذابی شدید تا ابدیت و تا آخر روزگار معذب نماید. پس بپرهیزید از این که با او مخالفت کنید و گرفتار آتشی شوید که آتشگیره آن مردم و سنگ ها هستند و برای کافران آماده شده است.

هر کس در چیزی از این گفتار من شک کند در همه آن چه بر من نازل شده شک کرده است، و هر کس در یکی از امامان شک کند در همه آنان شک کرده است، و شک کننده درباره ما در آتش است.

ملعون است ملعون است، مورد غضب است مورد غضب است کسی که این گفتار مرا ردّ کند و با آن موافق نباشد.

از خدا بترسید که با علی مخالفت کنید و در نتیجه قدمی بعد از ثابت بودن آن بلغزد.

خداوندا دوست بدار هر کس علی را دوست بدارد و دشمن بدار هر کس علی را دشمن بدارد، و یاری کن هر کس علی را یاری کند و خوار کن هر کس علی را خوار کند، و لعنت نما هر کس علی را انکار کند و غضب نما بر هر کس که حق علی را انکار نماید.

هر کس اقتدا نکند به او و به کسانی که جانشین او از فرزندان من و از نسل او هستند تا روز قیامت و روز رفتن به پیشگاه خداوند عز و جل، چنین کسانی اعمالشان در دنیا و آخرت از بین رفته است.

خداوند عز و جل ما را بر کوتاهی کنندگان و بر معاندان و مخالفان و خائنان و گناهکاران و ظالمان و غاصبان از همه عالمیان حجت قرار داده است.

به زودی امامت را بعد از من به عنوان پادشاهی و با ظلم و زور می گیرند. خداوند غاصبین و تعدی کنندگان را لعنت کند.

بدانید که دشمنان ایشان سفهاء گمراه و برادران شیاطین اند، که اباطیل را از روی غرور به یک دیگر می رسانند.

بدانید که دشمنان اهل بیت کسانی اند که به شعله های آتش وارد می شوند.

بدانید که دشمنان ایشان کسانی اند که از جهنم در حالی که می جوشد صدای وحشتناکی می شنوند و شعله کشیدن آن را می بینند.

بدانید که دشمنان ایشان کسانی اند که خداوند درباره آنان فرموده است: «هر گروهی که داخل (جهنم) می شوند همتای خود را لعنت می کنند، تا آن که همه آنان در آن جا به یک دیگر بپیوندند آخرین آنان با اشاره به اولین آنان می گویند: پروردگارا، اینان ما را گمراه کردند؛ پس عذاب دو چندان از آتش به آنان نازل کن. خدا می فرماید: برای هر دو گروه عذاب مضاعف است ولی شما نمی دانید».

بدانید که دشمنان ایشان کسانی اند که خداوند عز و جل می فرماید: «هر گاه گروهی را در جهنم می اندازند خزانه داران دوزخ از ایشان می پرسند: آیا ترساننده ای برای شما نیامد؟ می گویند: بلی، برای ما نذیر و ترساننده آمد ولی ما او را تکذیب کردیم و گفتیم: خداوند هیچ چیز نازل نکرده است، و شما در گمراهیِ بزرگ هستید. و می گویند: اگر

می شنیدیم یا فکر می کردیم در اصحاب آتش نبودیم. به گناه خود اعتراف کردند، پس دور باشند اصحاب آتش».

خداوند بیعت شکنان را هلاک و وفاداران را مورد رحمت قرار می دهد، و هر کس بیعت را بشکند به ضرر خویش شکسته است.

بخش دوم: شناسایی دشمنان غدیر

اشاره

اگر تصمیم برخورد و مقابله با دشمنان غدیر را داریم، باید قبل از هر اقدامی به شناسایی آنان بپردازیم. برای دستیابی کامل به این هدف، باید از علل دشمنی با غدیر آغاز کنیم و ببینیم چه جهاتی باعث شکل گرفتن دشمنانی با غدیر شده است.

آن گاه آماری از تعداد دشمنان به دست آوریم؛ و اگر با تعداد کثیری دشمن مواجه شدیم علت این کثرت را جستجو کنیم. در مرحله بعد باید به درجه بندی دشمنان غدیر بپردازیم، و بنیان گذاران و پرچمداران و پشتیبانان آنان را شناسایی کنیم.

در 2 قسمتِ این بخش به علل دشمنی با غدیر و شناسایی انواع دشمنان آن می پردازیم.

1. چراییِ دشمنی با غدیر

اشاره

مگر کجای غدیر با مصحلت انسانیت منافات دارد، تا کسانی به فکر مقابله با آن بیفتند؟ وقتی تاریخ انبیا را مرور می کنیم می بینیم همه آنان با مقابله مردم مواجه بوده اند! آنان که دلسوزانه از طرف خالق بشر برای نشان دادن درست ترین راه زندگی مادی و معنوی آمده اند، همیشه از سوی اکثریتی از مردم مورد انکار و مقابله واقع شده اند. پس تعجبی ندارد اگر غدیر هم مورد بی مهری بلکه ستیز اکثریت مسلمانان قرار گرفته است.

بر این اساس چاره ای جز آن نیست که با ورود به انگیزه ها و اهداف و اقداماتِ این اکثریتِ ضد غدیر، معرفت کاملی درباره دشمنان غدیر به دست آوریم. در 3 عنوانِ این قسمت به علل دشمنی با غدیر و بی ارزشی اکثریت مخالف با آن می پردازیم.

الف. ریشه های دشمنی با غدیر

از آن جا که غدیر حق و از طرف خدا و به نفع مردم است، به همین دلیل هوای نفس و انسان های خبیث و شیطان در مقابل آن قرار می گیرند و با آن مبارزه می کنند. این تعجبی ندارد، چرا که خبیث و طیب جمع نمی شوند، و هوای نفس با راه خدا منافات دارد، و شیاطین هرگز راضی به اجرای مصلحت انسان ها نمی شوند.

بر این اساس اکثریت مردم در عکس العمل به غدیر دچار یکی از این سه عامل می شوند: یا گول شیطان را می خورند، یا برای رسیدن به خواسته های نفس پا روی حقیقت می گذارند، و یا خباثت باطنشان را نشان می دهند. در نتیجه همیشه شاهدیم که اکثریت مردم با راه حقِ غدیر مخالفند و پیرو اباطیلی هستند که به هر صورت مخالف غدیر است!! این برخوردی که با غدیر می بینیم درباره همه فرستادگان خدا و همه اوامر الهی در طول تاریخ گذشته دنیا و زندگی امروز مردم از مسلّمات تجربه شده است.

بنابراین غدیر یک دشمن ندارد، که دشمنان بسیاری در کمین آن نشسته اند؛ و ما نباید در جستجوی یک نوع دشمن برای آن باشیم، که دشمنان مختلفی در شکل های متفاوت و با علل گوناگون به مقابله با آن برخاسته اند.

ب. خدا محوری رمز دشمنی با غدیر

محور اصلی در علت همه موارد مخالفت با غدیر در یک نقطه قابل جمع است و می توانیم بگوییم: خدامحوری و تسلیم محض در برابر اوامر الهی و نَه گفتن به آن چه در مقابل خدا قرار دارد، نقطه اساسیِ مخالفت با غدیر است، که هر مخلوقی در همین نقطه مقاومت خود را از دست می دهد و با بهانه های بی جا و عذر تراشی های بی ارزش از مرز خدا به سمت جهنم عبور می کند!!

اگر خداوند دستور اعلان ولایت در غدیر را هم نداده بود باید مردم درباره تکلیف خود بعد از پیامبر (صلی الله علیه و آله) سؤال می کردند، تا مبادا بعد از آن حضرت ذره ای از اوامر الهی تخطی کنند. اما پروردگار مهربان با اوامر اکید در متن قرآن دستور آن مراسم مفصل و استثنائی را برای اعلان راهکار مردم تا قیامت

تدارک دید، و به آن واضحی و شفافی نمایندگی مطلق دوازده مقام را از طرف خود در بین مردم تا قیامت داده که عصمتشان ضمانت شده است. آیا مخالفت با چنین غدیری جز برای فرار از خدا محوری و ترس از التزام به اوامر الهی چیز دیگری می تواند باشد؟

گویا انسان خوب می فهمد که برای نیل به هوس هایش و پیاده کردن خباثتش، اگر در آغاز راه بند اطاعت و بندگی الهی را از گردن خود باز کند خیال خود را راحت کرده، تا به هر سویی «دلش» می خواهد حرکت کند و به هر لذتی که «دلش» می خواهد برسد. شیطان که در آغاز راه با خواسته «دلش» همه چیز را به قیمت رو در رویی با خدایش از دست داد، از همین نقطه در انسان نفوذ می کند تا مقابله با خدا را برای او آسان جلوه دهد.

بنابراین مقابله با دشمن غدیر به معنای دفاع از فروع دین یا یک واقعه تاریخی نیست، بلکه دفاع از خدا باوری است؛ چرا که با فاصله گرفتن از غدیر توحید خدشه دار می گردد.

ج . چرا اکثریت مخالف غدیرند؟!

اشاره

جا دارد برای آرامش قلب غدیریان و برای آن که دشمنان غدیر بی ارزشی خود را در پیشگاه الهی بدانند، قرآن بخوانیم و ببینیم اکثریتی از اهل جهان که در مقابل غدیر قرار دارند در چه سقوطی از ارزش ها نزد پروردگار هستند. چه آنان که همه دوازده امام غدیر را نپذیرفته اند، و چه اهل سنت که هرگز زیر بار غدیر نرفته اند، و چه یهود و نصاری و بت پرستان و ملحدین و کفار که اکثریت خارج از غدیر را در کره خاکی تشکیل می دهند. در کتاب خدا با 5 نکته مهم درباره اکثریت رو به رو می شویم:

1. اکثریت نمی پذیرند!

خداوند در برخورد با اکثریت به طور جدی به پیامبرانش هشدار می دهد که امید زیادی به هدایتشان نداشته باشند، آن جا که پیش بینی کرده می فرماید:

«اَکثَرُ النّاسِ لا یُؤمِنونَ»: «اکثر مردم ایمان نمی آورند». ⁽¹⁾

«اَکثَرُ النّاسِ لا یَعلَمونَ»: «اکثر مردم نمی دانند». ⁽²⁾

«وَ لکِنَّ اَکثَرَهُم یَجهَلونَ»: «اکثر مردم دچار جهل هستند». ⁽³⁾

«اَکثَرُهُمُ الکافِرونَ»: «اکثر آنان کافر هستند». ⁽⁴⁾

«اَکثَرُهُم کاذِبونَ»: «اکثر آنان دروغگویند». ⁽⁵⁾

«اَکثَرُ النّاسِ لا یَشکُرونَ»: «اکثر مردم شکر نمی کنند». ⁽⁶⁾

این یعنی اگر اکثریت مسلمانان که به غدیر ایمان ندارند، و یا علی (علیه السلام) را چهارمین خلیفه و شریک سه نفر قبل در خلافت می دانند، اینان همان اکثریتی هستند که راه جهل را پیش گرفته اند و در اسلامشان راست نمی گویند، و به جای تشکر از نعمت غدیر آن را کفران می کنند.

2. تلاش بی ثمر برای هدایت اکثریت

خداوند به همه انبیائش تسلا داده که باید تلاش خود را برای هدایت مردم بنمایند، اما بدانند که اکثریت نخواهند پذیرفت. خدا به پیامبرش می فرماید: «وَ ما اَکثَرُ النّاسِ وَ لَو حَرَصتَ بِمُؤمِنینَ» ⁽¹⁾: «اکثر مردم - اگرچه تو (ای پیامبر) تلاش کنی - مؤمن نیستند»!! حتی خدا استغنای خود را از مردم چنین اعلام داشته است:

«اِن تَکفُروا اَنتُم وَ مَن فِی الاَرضِ جَمیعا فَاِنَّ اللّه َ لَغَنِیٌّ حَمیدٌ»: ⁽²⁾«اگر شما و همه کسانی که روی زمین اند کافر شوند، خداوند بی نیاز و سپاس شده است».

3. تعمّد اکثریت در انکار حق

شکی نیست که عده ای از مردم مستضعف هستند و اطلاع رسانی کامل نسبت به آنان صورت نگرفته، اما درباره اکثریت این مطلب صدق نمی کند. یعنی خدا حجت را به طرق مختلف بر انسان ها تمام می کند و آنان دانسته حق را زیر پا می گذارند. خداوند در این باره می فرماید:

«بَل اَکثَرُهُم یَعَلَمونَ الحَقَّ وَ هُم مُعرِضونَ»: «بلکه اکثرشان در حالی که از حق اعراض می کنند آن را خوب می دانند». ⁽³⁾

«بَل جاءَهُم بِالحَقِّ وَ اَکثَرُهُم لِلحَقِّ کارِهونَ»: «بلکه حق را برای آنان آورد، ولی اکثر آنان نسبت به حق کراهت دارند». ⁽¹⁾

«فَاَبی اَکثَرُ النّاسِ اِلاّ کُفورا»: «اکثر مردم جز کفران نعمت را نپذیرفتند». ⁽²⁾

یعنی بسیاری هستند که خبر غدیر را شنیده و منظور از آن را فهمیده اند، اما دانسته از آن رویگردانند! غدیر حق است ولی اکثریتی آن را نمی پسندند؛ و غدیر تمام نعمت است اما عده ای آن را کفران می کنند.

4. بی ارزشی اکثریت

اگر معتقدین غدیر به درگاه الهی عرضه بدارند: «با این اکثریت مخالف چه کنیم؟ آیا رأی آنان احترام ندارد؟ آیا مقابله با آنان صلاح است»؟ خداوند با قاطعیت و با شدیدترین کلمات خط بطلان روی اکثریت کشیده می فرماید:

«اَم تَحسَبُ اَنَّ اَکثَرَهُم یَسمَعونَ اَو یَعقِلونَ، اِن هُم اِلاّ کَالاَنعامِ بَل هُم اَضَلُّ سَبیلاً»: «یا گمان می کنی اکثر مردم می شنوند یا تعقل می کنند؟ این اکثریت نیستند مگر مانند چهارپایان بلکه از آنان هم گمراه ترند». ⁽³⁾

«وَ لَقَد ذَرَأنا لِجَهَنَّمَ کَثیرا مِنَ الجِنِّ وَ الاِنسِ لَهُم قُلوبٌ لایَفقَهونَ بِها وَ لَهُم اَعیُنٌ لایُبصِرونَ بِها وَ لَهُم آذانٌ لایَسمَعونَ بِها، اولئِکَ کَالاَنعامِ بَل هُم اَضَلُّ»: «ما بسیاری از جن و انس را برای جهنم خلق کردیم. اینان قلب هایی دارند که با آن درک نمی کنند و چشمانی دارند که با آن نمی بینند و گوش هایی دارند که با آن نمی شنوند. اینان مانند چهار پایانند، بلکه گمراه ترند». ⁽¹⁾

این یعنی باید بپذیریم که در کنار مخاطبان فهیم و محترمِ غدیر، مخاطبانی هستند که حتی دُرست گوش نمی کنند تا چه رسد به آن که فکر کنند. آنان نه از قلبشان و نه از چشمانشان و نه از گوش هایشان استفاده نمی کنند، گویا خدا با انسانی سخن نگفته است!

5. دوستی اکثریت با سقیفه

اکثریت نه تنها گمراهند که مایلند دیگران را و حتی مخالفانشان را به راه انحرافی خود بکشانند، به گونه که گویا با کفر پیوند خورده اند. خداوند در این باره می فرماید:

«تَری کَثیرا مِنهُم یَتَوَلوّنَ الَّذینَ کَفَروا» ⁽²⁾: «می بینی بسیاری از آنان را که کافران را دوست می دارند».

«اِن تُطِع اَکثَرَ مَن فِی الاَرضِ یُضِلّوکَ عَن سَبیلِ اللّه ِ»: ⁽¹⁾«اگر از اکثریت کسانی که روی زمین هستند اطاعت کنی تو را از راه خدا گمراه می کنند».

این یعنی باید اذعان داشته باشیم که اکثریت مردم، کافران سقیفه را به جای امامان غدیر صاحب اختیار خود قرار داده اند؛ و بدانیم که اکثریت در همه جای زمین مشکل ضلالت دارند، و سعی می کنند غدیریان را هم به سمت سقیفه متمایل کنند.

2. چه کسانی با غدیر دشمنی کرده اند؟

اشاره

برای شناسایی انواع دشمنان غدیر و درجات آنان در دشمنی، باید برخورد و رفتار آنان را مورد مطالعه قرار دهیم. دشمنان غدیر در دو گروه اصلی قابل تقسیم هستند: یکی دشمنانی که در صدد نابودی و محو آن هستند. دیگری دشمنان و دوستانی که خواسته یا ناخواسته عمداً یا غیر عمدی باعث وَهن غدیر و سبک شمردن و یا تحریف آن می شوند.

شدت عناد برخی ناصبیان تا آن جاست که به صاحبان غدیر و پیروانشان جسارت می کنند و حتی تشنه خون آنان هستند، مانند آن چه در سقیفه گذشت و جان حضرت زهرا (علیها السلام) و محسنش را گرفتند و سپس تا کربلا پیش رفتند!

دشمنی با غدیر در درجات بعدی با عکس العمل های ضعیف تر دیده می شود. در این مرحله رو در رویی با غدیر به صورت مخالفت با اعتقاد به دوازده امام معصوم بعد از پیامبر (صلی الله علیه و آله) جلوه می کند. در این جلوه ضدیت با غدیر بدون آن که درگیری شدیدی اتفاق بیفتد، اکثریت مسلمانان با غدیر مخالفند و در راه دشمنان مُسلّم غدیر گام بر می دارند و آنان را تقدیس کرده محترم می شمارند.

با اطلاع از ضابطه کلی دشمنی با غدیر که ذکر شد، از 3 جهت به شناسایی و معرفی کسانی که در مقابل آن شمشیر کشیده اند؛ می پردازیم:

الف. فایده شناسایی دشمنان غدیر

جستجو و کشف کسانی که در ضربه زدن به غدیر دخالت داشته اند 2 نتیجه مهم اعتقادی در بر دارد:

ب. کیفیت شناسایی دشمنان غدیر

اشاره

غدیریان باید راه شناخت دشمنان را بیاموزند، تا عیار دشمنی خود با آنان را تنظیم نمایند. از یک سو باید قاعده تشخیص دشمنان غدیر را از امامان (علیهم السلام) بیاموزند، و از سوی دیگر از انواع برخوردهای دشمنان با غدیر آنان را علامت گذاری کنند. در این باره 2 نکته مهم باید در نظر گرفته شود:

1. دشمنان غدیر در کلام امامان غدیر

دشمن شناسی برای دفاع از غدیر، شیوه ای است که صاحبان غدیر در فرمایشاتشان حتی در دعاها و زیارات به ما آموخته اند، چنان که 8 فراز زیر را در زیارت غدیریه و سایر زیارات صاحب غدیر می خوانیم:

خدایا، ما می دانیم که این (غدیر) حقی از جانب توست. پس لعنت کن هر کس را که با آن مقابله کند، و از پذیرش آن سر باز زند و آن را تکذیب نماید و به آن کافر شود.

خدا لعنت کند کسانی را که حرمت تو را محترم نشمرند و حقت را از تو دور کنند.

خدا لعنت کند کسی را که تو را با آن که با تو ضدیت کرده مساوی بداند.

خدا لعنت کند آن را که به جای تو کسی را جایگزین کند که خدا ولایتت را بر او واجب کرده است.

خدایا، قاتلین امیرالمؤمنین (علیه السلام) را و کسانی را که به او ظلم کردند و پیروان و یاران آنان را لعنت کن.

یا امیرالمؤمنین، لعنت خدا و ملائکه و همه پیامبرانش تا روز قیامت بر کسانی از مشرکین و منافقین که به روی تو شمشیر کشیدند و بر کسانی که راضی شدند به آن چه تو را ناراحت کرد و اظهار نارضایتی نکردند، و چشم پوشیدند و انکار نکردند، یا بر علیه تو با دست یا زبان کمک کردند، یا از کمک به تو کنار کشیدند، یا در جهاد همراه تو کوتاهی کردند، یا فضیلت تو را مخفی کردند، یا حق تو را انکار نمودند، یا به جای تو کسانی را پذیرفتند که خداوند تو را نسبت به آنان صاحب اختیار قرار داده بود.

خدایا، اولین ظالم و اولین غاصب حق آل محمد (علیهم السلام) را به لعن اختصاص ده، و هر کسی را که بدعت های او را پذیرفته باشد.

خدا لعنت کند کسی را که تو را از حقت دور داشت و از مقامت زایل کرد، و خدا لعنت کند کسی را که خبر مظلومیت های تو به او رسید و به آن راضی شد.

2. دشمنان اعتقادی و قلبی و عملی غدیر

غدیریان از کلمات صاحبان غدیر می آموزند که باید انواع دشمنان فکری و عملی آن را بشناسند، و سعی کنند در موقعیت های مناسب آنان را به دیگران نیز بشناسانند. باید درباره اولین ظالم تا آخرین پیرو و یاور و پشتیبان در ظلم نسبت به حق غدیر، روشن شود که همگی در این جنایات شریک اند و به سهم

خود باید از آنان برائت جست و آنان را لعنت کرد. 4 نوع دشمنی با غدیر از کلام معصومین (علیهم السلام) استفاده می شود:

ج. درجه بندی دشمنان غدیر

اشاره

کسی که غدیر را پذیرفته باید دشمنان آن را درجه بندی کند، و درجه

ضدیت و بغض نسبت به آنان و برائت از آنان را بیاموزد. در این زمینه 3 درجه اصلی برای مخالفین غدیر با عنوان بنیان گذاران و پرچمداران و پشتیبانان قابل تصور است:

1. بنیان گذاران ضدیت با غدیر

اشاره

باید بدانیم بنیان گذار ضدیت و دشمنی و مخالفت با غدیر چه کسی است، و در مرحله آغاز چه کسانی و چه عواملی باعث پیشرفت کار آنان شدند، که در نتیجه نسل های مسلمانان و بشریت از اعتقاد به غدیر و استفاده از محضر امام غدیر و زندگی در بهشت غدیر محروم شدند.

● اولین پیمان نامه ضد غدیر

کسی که به غدیر معتقد است باید بداند ابوبکر و عمر بودند که صحیفه ملعونه را امضا کردند، و هم زمان با غدیر در حجة الوداع برنامه های مخرب خود بر ضد غدیر را با همراهی بیش از چهار هزار نفر از منافقین آغاز کردند.

باید بداند این دو نفر همراه با 32 نفر از منافقین درجه اول در مدینه، اساس نامه ضد غدیر را طی طرح مفصلی تدوین کردند، که تمام مراحل براندازی حکومت غدیری در آن پیش بینی شده بود؛ و به عنوان صحیفه ملعونه دوم معروف شد.

● اولین جسارت به مبلغ اعظم غدیر

غدیری باید بداند بنیان گذاران سقیفه انواع اهانت و بی حرمتی نسبت به پیامبر (صلی الله علیه و آله) را پایه گذاری کردند. همان که حضرت زهرا (علیها السلام) در خطبه می فرماید:

وَ اُضیعَ الحَریمُ وَ اُذیلَتِ الحُرمَةُ عِندَ مَماتِهِ. فَتِلکَ وَ اللّه ِ النازِلَةُ الکُبری وَ المُصیبَةُ العُظمی، لا مِثلُها نازِلَةٌ وَ لا بائِقَةٌ عاجِلَةٌ. ⁽¹⁾

حریم آن حضرت از بین رفت، و حرمت او پس از رفتنش مورد اهانت قرار گرفت. به خدا قسم این بلیه بسیار بزرگ و مصیبت عظیم است که مصیبتی مثل آن و حادثه ناگواری هم چون آن در دنیا نخواهد بود.

در این جا 4 مورد از جسارت های آنان را نسبت به پیامبر (صلی الله علیه و آله) می آوریم:

● اولین غاصبین حق غدیر

هر غدیری باید بداند ابوبکر و عمر بودند که پایه غصب خلافت را گذاشتند، و آن را در 3 مرحله اجرا کردند: