جلسه 1396/11/15

بسم الله الرحمن الرحیم



سرنوشت يهود در عصر ظهور

موضوع: سرنوشت یهود در عصر ظهور
بحث ما پیرامون سرنوشت یهود در دوران ظهور بود، نظریات مطرح در این زمینه را بیان کردیم؛ منتهی شدیم به نظریه ی قتال و جنگ امام زمان با یهود به این معنا که یهود مکلف به پذیرش اسلام می شوند و در صورت عدم پذیرش اسلام با آنان مقابله نظامی می شود، روایتی را ذیل آیه ی شریفه زیر در این زمینه نقل شده که بخشی از آن را بیان کردیم و در ادامه به بیان بخش دیگر آن روایت و بررسی این نظریه می پردازیم.
وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَى آمَنُواْ وَاتَّقَواْ لَفَتَحْنَا عَلَيْهِم بَرَكَاتٍ مِّنَ السَّمَاءِ وَالأَرْضِ وَلَكِن كَذَّبُواْ فَأَخَذْنَاهُم بِمَا كَانُواْ يَكْسِبُونَ؛ و اگر مردم شهرها ايمان آورده و به تقوا گراييده بودند قطعا بركاتى از آسمان و زمين برايشان مى گشوديم ولى تكذيب كردند پس به [كيفر] دستاوردشان [گريبان] آنان را گرفتيم.
ادامه ی ترجمه روایت چهاردهم:
سپس امير المؤمنين علیه السلام شمشير رسول خدا صلی الله علیه و آله را به من مى دهد و مرا به مشرق و مغرب مى فرستد. پس به سوى دشمن خدا نمى روم، مگر اين كه خونش را مى ريزم و بتى رها نمى كنم، مگر آن را مى سوزانم تا به «هندوستان» مى رسم و آن را مى گشايم و دانيال و يوشع به سوى امير المؤمنين علیه السلام بيرون مى آيند و مى گويند: راست گفت خدا و رسولش!
خداوند همراه آن ها هفتاد نفر را به سوى بصره مى فرستد و جنگجويان آن جا را مى كشند و واحدى از ارتش را به روم اعزام مى دارد و آن جا را فتح مى كنند. سپس تمام حيوانات حرام گوشت را مى كشم، به گونه اى كه در روى زمين غير از (حلال گوشت و) پاك پيدا نشود. به يهود و نصارا و ساير ملّت ها پيشنهاد مى كنم و آن ها را ميان پذيرفتن اسلام و شمشير مخيّر مى سازم، پس هركس مسلمان شد، منّت گذارم به او و هركس اسلام را نپذيرفت خونش را مى ريزم.مردى از شيعيان ما باقى نمى ماند، مگر اين كه خداوند فرشته اى به سوى او مى فرستد و از روى او خاك را برطرف ساخته و همسران و جايگاه او را در بهشت به او معرّفى مى كنند و نمى ماند در روى زمين نابينايى و زمين گير و گرفتارى، مگر اين كه خداوند بلا را از او برمى دارد به خاطر ما اهل بيت علیهم السلام.
از آسمان به زمين بركت نازل مى شود، حتى شاخه هاى درخت از كثرت ميوه مى شكند و ميوه هاى زمستان در تابستان و ميوه هاى تابستان در زمستان خورده شود و اين است (معناى) گفته خداوند «و اگر اهل شهرها و آبادى ها ايمان مى آوردند و تقوا پيشه مى كردند، بركات آسمان و زمين را براى آن ها مى گشوديم، ولى (آن ها حق) را تكذيب كردند، ما هم آنان را به كيفر اعمالشان مجازات كرديم.»سپس خداوند به شيعيان ما كرامتى مى نمايد كه به آن ها چيزى در زمين و هرچه در آن است مخفى نماند، حتى مردى از آن ها بخواهد از جريان هاى درونى خانواده خود را بداند، به آن ها هر كارى را كه مى كنند خبر مى دهد (از كرده هاى آنان مطّلع مى شوند).منابع روایت:1. الخرائج و الجرائح، ج 2، ص8482. مختصر بصائر الدرجات، ص 36- 37- از الخرائج.3. الرجعة، ص 67 ح 43- كما في رواية الخرائج.4. نوادر الأخبار، ص 286 ح 5- از الخرائج.5. بحار الانوار، ج 45 ص 80 ب 37 ح 6- از الخرائج و ج 53 ص 61 ب 29 ح 52- از الخرائج و مختصر بصائر الدرجات.6. العوالم، ج 17 ص 344 ب 5 ح 2- از الخرائج.7. معجم الأحاديث الإمام المهدي علیه السلام، ج 7، ص173