جلسه 1394/11/11

بسم الله الرحمن الرحیم





ادامه متن روایت دوم
... قَالَ: أَ وَ تَرَانِي أَرَاهُ؟
قَالَ نَعَمْ، لَا يَحُولَ الْحَوْلُ حَتَّى تَطَأَ خَيْلُهُ أَوَاسِطَ بِلَادِكَ، وَ يَكُونَ هَؤُلَاءِ الْقَوْمُ أَدِلَّاءَ عَلَى مَذْهَبِكُمْ.
فَيَقُولُ لَهُ الْمَلِكُ: أَ فَلَا أُوَجِّهُ إِلَيْهِمْ مَنْ يَأْتِينِي بِخَبَرٍ مِنْهُمْ، وَ أَكْتُبُ إِلَيْهِمْ كِتَاباً؟
قَالَ لَهُ الرَّاهِبُ: أَنْتَ صَاحِبُهُ الَّذِي تُسَلِّمُ إِلَيْهِ وَ سَتَتْبَعُهُ وَ تَمُوتُ فَيُصَلِّي عَلَيْكَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ.
وَ النَّازِلُونَ بِسَرَنْدِيبَ وَ سَمَنْدَرَ أَرْبَعَةُ رِجَالٍ مِنْ تُجَّارِ أَهْلِ فَارِسَ، يَخْرُجُونَ عَنْ
تِجَارَاتِهِمْ فَيَسْتَوْطِنُونَ سَرَنْدِيبَ وَ سَمَنْدَرَ حَتَّى يَسْمَعُوا الصَّوْتَ وَ يَمْضُونَ إِلَيْهِ.
وَ الْمَفْقُودُ مِنْ مَرْكَبِهِ بِشَلَاهِطَ[1]
رَجُلٌ مِنْ يَهُودِ أَصْبَهَانَ، تَخْرُجُ مِنْ شَلَاهِطَ قَافِلَةٌ، فِيهَا هُوَ، فَبَيْنَمَا تَسِيرُ فِي الْبَحْرِ فِي جَوْفِ اللَّيْلِ إِذْ نُودِيَ، فَيَخْرُجُ مِنَ الْمَرْكَبِ عَلَى أَرْضٍ أَصْلَبَ مِنَ الْحَدِيدِ، وَ أَوْطَأَ مِنَ الْحَرِيرِ، فَيَمْضِي الرُّبَّانُ إِلَيْهِ وَ يَنْظُرُ، فَيُنَادِي:
أَدْرِكُوا صَاحِبَكُمْ فَقَدْ غَرِقَ. فَيُنَادِيهِ الرَّجُلُ: لَا بَأْسَ عَلَيَّ إِنِّي عَلَى جَدَدٍ . فَيُحَالُ بَيْنَهُمْ وَ بَيْنَهُ، وَ تُطْوَى لَهُ الْأَرْضُ، فَيُوَافِي الْقَوْمُ حِينَئِذٍ مَكَّةَ لَا يَتَخَلَّفُ مِنْهُمْ أَحَدٌ .
ترجمه روایت
... ملک می گوید: مرا چگونه می بینی و ارزیابی می کنی؟ آیا من ایشان را خواهم دید؟
راهب می گوید: بله به سال نمی رسد که سواره نظام آن ملک الامم آنقدر پیشروی می کنند که به وسط کشور تو می رسند و این چند نفر مفقود راهنمای آن ها خواهند بود.
ملک می گوید: من با این ها نامه نگاری بکنم که در چه حالی و کجا هستند؟
راهب می گوید: تو به عنوان پادشاه روم کسی هستی که تسلیم خواهی شد و اسلام خواهی آورد و از آن ملک الامم پیروی خواهی کرد و سپس می میری پس یکی از اصحاب آن ملک الملوک بر تو نماز خواهد خواند.
و اما کسانی که سکنی گزیدند در سراندیب و سمندر چهار نفرند از اهل فارس که دست از تجارت برمی دارند و در آنجا هستند تا آن صوت را می شنوند.
و آن فردی که در شلاهط ناگهان در کشتی مفقود می شود مردی یهودی از اصفهان است که در سفر دریائی به طرف شلاهط حرکت می کند و در آنجا مستقر می شود و باز از آنجا سفر دریائی دیگری برای او پیش می آید.
در دل شب در حالی که کشتی در حال حرکت است ندا شنیده می شود پس خود را از مرکب پائین می اندازد که دریا برای او زمین می شود که از آهن محکمتر و از ابریشم نرمتر است. کشتی بان می بیند که او در وسط دریا است، ندا می دهد: به داد او برسید که در حال غرق شدن است. پس آن مرد ندا می دهد : نگران من نباشید من هیچ نگرانی ندارم روی زمین سختی هستم. پس دیگر او را نمی بینند و زمین زیر پای او حرکت می کند و به اصحاب امام در مکه ملحق می شود. یک نفر از آن ها تخلف نمی کند.
نکات روایت
1. این روایت در بیان شخصیت کسانی است که به امام زمان هم زمان ملحق می شوند و اینکه آن ها در چه حالتی هستند که احضار می شوند. و اینکه آن ها معمولا افرادی هستند که از وضعیت موجود ناراضی اند، افراد مومنی که مورد آزار و اذیت قرار گرفتند و در یک کلمه افرادی که تا لحظه ی احضار در امتحان به سر می برند.
2. در روایات آمده است که دوران قبل از ظهور آنقدر روزگار بر مؤمن سخت می شود که مومن صبح و شب آرزوی مرگ می کند یا در روایت چنین آمده که آن کسی که پنج فرزند دارد چهار فرزندی را آرزو می کند و آن کسی که چهار فرزند دارد سه فرزندی را و همینطور تا آن کسی که هیچ فرزندی ندارد می خواهد قایقی داشته باشد و برود در دریا که دور از مردم باشد.
3. به نظر ما جنگ های حضرت در وسعت گیتی به یک سال نمی رسد البته روایت هم داریم که هشت ماه است اما این روایت با قطع نظر از سند آن می تواند به عنوان موید برای نظر ما باشد.
4. در این روایت تعبیر سیر است یعنی حرکت و احضار این ها شب بوده و معمولا بعد از ندای آسمانی رهسپار مکه می شوند و دفعة وارد مکه می شوند.
5. ندا: این چه صوتی است؟ صوت آسمانی یکی نیست؛ در ماه رجب و ماه مبارک رمضان و ماه محرم هم هست .حالا این ندا کدام ندا است احتمال دارد ندای اول باشد اما باید ندای دومی (ندای رمضان) باشد و طبق روایات امام علیه السلام روز دهم محرم ظهور می کنند.
ندای رجب اگر باشد از آنجائی که روایت دوم مفسر روایت اول است و ما هر دو روایت را یک روایت می دانیم، در روایت اول دارد که این ها وقتی می رسند مکه این چهره ها برای اهل مکه ناآشنا است و به همدیگر می گویند: این ها که هستند؟ طبق این بیان ایام حج که نیست ایام عمره هم که نیست مگر اینکه در روایت کلمه عمره باشد که ماه رجب را اهل سنت هم عمره دارند ولی اگر در روایت کلمه عمره نباشد می توانیم بگوئیم مراد همان است.
احتمال اینکه ندای ماه رجب نباشد بلکه ندای دوم باشد زیاد است اما با آن شش ماهی که در روایت دوم آمده است سازگار نیست.
ندا متعدد است اما آن ندائی که کسی در اثر آن تردیدی و توهمی به او راه نخواهد داد آن ندای ماه رمضان است که ائمه ی معصومین علیهم السلام روی این ندا بسیار تاکید کردند.
ب) منابع روایت
1. دلائل الإمامة، طبری، ص562، ح527
2. الملاحم و الفتن، يا فتنه و آشوبهاى آخر الزمان، ابن طاووس، ص: 375 از کتاب یعقوب بن نعیم
3. المحجه، بحرانی، ص 34، از دلائل الامامه
4. معجم الاحادیث المهدی، ج5، ص280
 

[1] . شلاهط: بحر عظيم فيه جزيرة سيلان. معجم البلدان 3: 357.