مشخصات کتاب

سید مجتبی حسینی نژاد

محتوای فاطمیه

سید مجتبی حسینی نژاد

ناشر: عاصم

صفحه آرایی: واحد هنری انتشارات عاصم

نوبت چاپ: اول/ 1403

تیراژ : 500 نسخه

شابک : 2-685-331-622-978

قیمت روی جلد: 000/000/3 ریال

مرکز پخش: نشر عاصم: 09145874352

پست الکترونیک ناشر: nashre.asem@gmail.com

فروش اینترنتی کتاب: www.asembook.ir

سرشناسه : حسینی نژاد، سیدمجتبی، 1359-

عنوان و نام پدیدآور : محتوای فاطمیه/سیدمجتبی حسینی نژاد.

مشخصات نشر : تبریز: انتشارات عاصم ، 1403.

مشخصات ظاهری : 388 ص.؛ 21/5×14/5 سم.

شابک : 2-685-331-622-978

وضعیت فهرست نویسی : فیپا

یادداشت : کتابنامه: ص. 384 - 388.

موضوع : فاطمه زهرا سلام الله علیها، 8؟ قبل از هجرت - 11ق.

موضوع : Fatimah Zahra, The Saint

موضوع : فاطمه زهرا سلام الله علیها، 8؟ قبل از هجرت - 11ق. -- احادیث

موضوع : Fatimah Zahra, The Saint -- Hadiths

موضوع : فاطمه زهرا سلام الله علیها، 8؟ قبل از هجرت - 11ق. . خطبه فدک . شرح

موضوع : Fatimah Zahra, The Saint . Khotbeh Fadak . Commentaries

موضوع : راه و رسم زندگی (اسلام)

Conduct of life -- *Religious aspects -- Islam

رده بندی کنگره : BP27/2

رده بندی دیویی : 297/973

شماره کتابشناسی ملی : 9723112

همه حقوق چاپ و نشر این کتاب اعم از چاپ، کپی، تکثیر، ذخیره در سیستم های بازیابی محفوظ است.

خیراندیش دیجیتالی: کانون فرهنگی اندیشه اصفهان

ویراستار کتاب : خانم نرگس قمی

اشاره

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

محتوای فاطمیه

سید مجتبی حسینی نژاد

فهرست

پیشگفتار 5

مقدمه. 17

منبر با موضوع حضرت زهرا علیها السلام 19

گریز و ورود به روضه. 43

حمد و ثنا. 43

تبیین ضرورت مطلب 49

کم رنگ شدن قرآن. 53

ایجاد انگیزه. 54

عمل به قرآن و تجلی رفتار دینی. 62

بنای خانواده در اسلام. 69

نماز. 88

الگو پذیری و انتخاب اسوه و الگو. 123

عفت جنسی. 142

تعصب شکنی های حضرت زهرا علیها السلام 158

بررسی آموزه های تفسیری خطبه فدکیه (1). 176

مقدمه. 177

هدایت دکتر عبدالمنعم حسن. 177

تدبر در قرآن. 184

سفارش مرحوم مجلسی (رحمة الله علیه) به فرزندش. 184

کنایه حضرت به اهالی سقیفه. 185

آثار اعمال. 186

داستان. 187

چکیده سخن. 191

بررسی آموزه های تفسیری خطبه فدکیه (2). 195

انحصاری بودن خطبه فدکیه. 195

ملاک قرار دادن قرآن. 196

تفسیر آیه 102 سوره آل عمران. 197

پیام های آیه. 198

تمثال زندگی و گذران عمر. 198

جایگاه تقوی در این تمثیل. 201

تفسیر آیه 96 سوره مریم. 202

بیان دوم: عاقبت به خیری. 207

روضه حضرت زهرا علیها السلام 208

مقدمه. 211

اهمیت خطبه فدکیه. 212

ویژگی های پیغمبر. (صلی الله علیه و آله و سلم) 212

ویژگی های امیرمؤمنان. (علیه السلام) 214

ویژگی نخست حضرت علی. (علیه السلام) 214

ویژگی دوم حضرت علی. (علیه السلام) 217

ویژگی سوم حضرت علی. (علیه السلام) 219

ویژگی چهارم حضرت علی. (علیه السلام) 219

خطاب به مردم مدینه. 220

آیه 49 سوره توبه. 221

روضه. 223

بررسی آموزه های تفسیری خطبه فدکیه (4). 227

تفسیر آیه 50 سوره مائده. 228

نفی تعصب. 231

نخستین ویژگی تعصب ناپسند. 232

بدحجابی و تعصب. 233

تعصب پسندیده. 234

سوءظن ویژگی دیگر جاهلیت. 235

احکام جاهلیت. 235

روضه. 237

بررسی آموزه های تفسیری خطبه فدکیه (5). 241

علت انحطاط مسلمین بعد از رسول خدا. 241

اعتقاد به معاد. 248

داستان. 254

نامه امام زمان به شیخ مفید. 256

چکیده سخن. 257

روضه. 257

سیره و رفتار سیاسی حضرت زهرا علیها السلام 264

طرح موضوع. 265

سیاست از دیدگاه امام مجتبی. (علیه السلام)

ارکان سیاست. 267

نفاق عبدالله بن عمیر. 270

نفاق ابوعامر. 270

سقیفه چرا اتفاق افتاد؟. 271

وصیت سیاسی حضرت زهرا علیها السلام 272

الگوپذیری از فاطمه زهرا علیها السلام 272

نفسی علی زفراتها محبوسه 273

سیاست حضرت زهرا علیها السلام 274

روضه. 277

دین شناسی فاطمه زهرا علیها السلام 281

دین شناسی فاطمه علیها السلام 283

دعای حضرت زهرا علیها السلام 283

داستان. 284

بهشت کجاست؟. 284

توصیه دینی – اخلاقی. 285

تعریف دین. 287

دین مداری فاطمه در انتخاب همسر. 287

دین مداری در همسرداری. 289

معادشناسی زهرای مرضیه علیها السلام 290

نکته ای از شیخ عباس قمی (ره) . 291

داستان. 292

چکیده سخن. 293

روضه. 293

انتخاب های فاطمه علیها السلام (1). 299

بهترین الگو. 300

انتخاب های فاطمه علیها السلام. 301

شش چیز در شش جا. 302

آرامش در بهشت. 303

تواضع عامل عظمت و بزرگی. 304

نماز شب از عوامل عزت. 305

بی نیازی در قناعت. 305

فراگیری علم در گرسنگی. 307

اجابت دعا در لقمه حلال. 307

انتخاب اشتباه. 308

بهترین انتخاب: ائمه اطهار علیهم السلام. 308

روضه. 309

انتخاب های فاطمه علیها السلام (2). 312

خداشناسی فاطمه زهرا. 318

وظیفه شناسی. 321

انتخاب فقر بر ثروت. 333

انتخاب سخن بر سکوت. 333

انتخاب امامِ نور بر ائمه نار (دفاع از امامت و رهبر). 334

روضه. 334

شعر، مناجات، مرثیه حضرت زهرا علیها السلام. 338

روضه حضرت زهرا علیها السلام 355

کتابنامه. 391

مقدمه

زهرا که عنایتش به دنیا برسد

جز او که به فریاد دل ما برسد

یا رب! سببی ساز که در روز جزا

پروندهٔ ما به دست زهرا برسد

«فَصَفَقْتُ صَفْقَةً عَلَی خَدَّیهَا مِنْ ظَاهِرِ الْخِمَارِ فَانْقَطَعَ قُرْطُهَا وَ تَنَاثَرَتْ إِلَی الْأَرْضِ»

ترجمه: از روی مقنعه طوری بر دو گونه اش زدم که گوشواره اش پاره شد و به زمین ریخت.

بحارالانوار مجلسی، ج 30، ص 294

قطرهای از یم دریای فاطمی محتوای منبر به همراه شعر و مناجات و مرثیه و روضه در این کتاب جمع آوری شده است

تقدیم به مادر پهلو شکسته ام، ام الائمه (سلام الله علیها)

سیدمجتبی حسینی نژاد

قم المقدسه

خرداد ماه3041

منبر با موضوع حضرت زهرا (سلام الله علیها)

اشاره

شکستن حرمت ها و حریم (والدین)

هدف بیان عواقب دنیوی و اخروی عاق والدین

محور نگرانی های حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها) با نظر به خطبه فدکیه

مخاطب جوان هیئتی

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم

بِسمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ

لَاحَولَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِی الْعَظِیمِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمین والصلاة و السلام علی سیدنا ونبینا و حبیب قلوبنا الذی سمی فی السماء باحمد و فی الارضین بأبی القاسم مصطفی محمد صلی الله علیه و علی اهل بیته الطیبین الطاهرین المعصومین المکرمین سیما بقیة الله فی الارضین روحی و ارواح العالمین لترابه مقدمه الفداء و لعن علی اعدائهم اعداء الله اجمعین الی قیام یوم الدین

هدیه به پیشگاه مقدس و تورانی دلیل خلقت عرض و سماء ام

الحسن و الحسین صدیقه طاهره حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها) صلواتی نثار بفرمایید

رفقا خدا در یک موردبا هیچ کسی از بندگانش حتی پیغمبر خودش هم شوخی نداره و با کوچکترین کوتاهی بر خورد می کنه یوسف (علیه السلام) اندکی سستی کرد خدا نبوت را از نسل او خارج کرد چه بود این عمل که عتابش به این شدت است. یکی از درس های شگرف و تأمل برانگیز زندگی حضرت یوسف (علیه السلام)، داستان رویارویی او با پدرش حضرت یعقوب (علیه السلام) پس از سال ها رنج گران فراق است. آنگاه که حضرت یوسف (علیه السلام) به پیشواز پدر خویش، آمد شکوهی عظیم داشت. او در پیش و انبوه سواران همراهش بودند. و در دیگر سوی پدر پیر فراق کشیده و اندوه چشیده چشم انتظار بود حضرت یوسف (علیه السلام) میبایست وقتی چشمش به رخسار پدر افتاد با شتاب از اسب به زمین آید و پیاده به پیشگاه پدر، برود ولی اندکی سستی کرد از این رو خداوند متعال نبوت را از نسل او برگرفت و پس از او فرزندانش پیامبر نشدند این محرومیت بزرگ بدین سبب بود که تکریم در خور پدر را به جای نیاورد. پس از او نبوت در نسل پسران برادرش لاوی قرار گرفت؛ زیرا هنگامی که برادران یوسف می خواستند او را بکشند، گفت: «لا تقتلوا یوسف» یوسف را نکشید (یوسف،01) حافظ با اشارت به همین رخداد گفته است:

الا ای یوسف مصری که کردت سلطنت مغرور

پدر را باز پرس آخر کجا شد مهر فرزندی

آبروی اهل دل از خاک پای مادر است

هر چه دارند این جماعت از دعای مادر است

آن بهشتی را که قرآن می کند توصیف آن

صاحب قرآن بگفتا زیر پای مادر است

یکی از مهم ترین مسائل اخلاقی دین ما که در آیات و روایات بی شماری به آن اشاره شده حرمت نگهداشتن برای والدین است

حالا سؤال پیش می اید که:

و بر الوالدین وقایة من السخط (خداوند نیکی کردن به پدر و

مادر را موجب پیشگیری از خشم خود قرار داد تا با رعایت این مهم اسلامی و دینی از خشم و تازیانه عذاب الاهی در امان باشیم ترجمه تحت اللفظی این فقره از خطبه صدیقه کبری فاطمه زهرا ...(سلام الله علیها) این است که خدای متعال نیکی به والدین را واجب فرمود تا از غضب او جلوگیری کند و پیوند با خویشاوندان را واجب کرد تا هم عمرتان طولانی شود و هم بر تعدادتان افزوده شود دین اسلام همانند سایر ادیان الهی توجه ویژهای به پدر و مادر داشته فرزندان را به احترام و خضوع در برابر آنها موظف می کند قرآن کریم احترام و احسان به پدر و مادر را پس از عبادت خداوند قرار داده، می فرماید: «و قضی ربک الا تعبدوا إلا إیاه وبالوالدین إحساناو» (سوره اسراء آیه (33)

«خداوند خواسته است که جز او را نپرستید و به پدر و مادر خود نیکی کنید اگر یکی از آنان یا هر دو به پیری رسیدند و در اثر پیری کم طاقت و تندخو شدند به آنان «اف» نگو و بر سر آنان فریاد نزن و با آنان به خوبی و مهربانی سخن بگو» و در این دستور به کفر و ایمان اونها هم قید آورده نشده است - قرآن حتی کم ترین بی احترامی را در برابر پدر و مادر اجازه نداده است.

در حدیثی از امام صادق (علیه السلام) آمده است:

اگر چیزی کمتر از اف وجود داشت خدا از آن نهی می کرد و این حداقل مخالفت و بی احترامی نسبت به پدر و مادر است

و منظور از این جمله نظر تند و غضب آلود به پدر و مادر کردن می باشد تفسیر نمونه / ج 12، ص 89).

رفقا (اف) رو بذارید براتون سادهتر معنا کنم دیدید صبح مادر انسان آدم رو برای خریدن نان از خواب بیدار میکنه بچه به حرف مادر گوش هم می کنه ها ولی یه خمودگی خاصی در چهره و صورت انسان ایجاد می شه. این خمیدگی چهره در حال گوش کردن عمل رو بهش می گن (اف) باید در برابر پدر و مادر خود حق شناس باشیم و احترام و نیکی به آنها را هرگز فراموش نکنیم هر چند زحمات آنان به قدری ارزشمند است که فرزندان هرگز نمی توانند آن گونه که شایسته مقام و منزلت پدر و مادر است، دین خود را نسبت به آن ها ادا کنند و ذره ای از آن همه محبت را جبران نمایند که اگر جبران کنیم انسان به صورت جهشی بالا می کشه چطور؟

تعریف می کنه زمانی که که نوجوان بودم و مادرم از من می خواست پدرم را از خواب بیدار کنم صدا کردن پدر برایم دشوار بود. از این رو گوش کرن حرف مادر واجبه. گفتم خدایا چه کنم که نه ازار پدر باشد و هم اطاعت مادر، چهره و گونه هایم را کف پاهای پدرم می مالیدم و با چنین لطافت فروتنانه ای پدرم را بیدار می ساختم هنگامی که پدرم بیدار شد و مرا در چنین موقعیت متواضعانه ای ملاحظه کرد با چشم های سرشار از اشک دست به سوی آسمان بردند و از خداوند متعال برایم توفیق درخواست کرد

که به نظر بنده شاید چنین خواسته باشد که پسرم خدا کند به جایی برسی که عالم از خاک پایت تیرک جویند و این نوجوون شدیکی از مراجع بزرگ شیعه آیت الله العظمی مرعشی نجفی أعلی الله مقامه الشریف (رحمة الله علیه) که بارها می فرمود: «موفقیت کنونی من و فراوانی توفیقاتم به برکت دعای پدر و مادر است.

اما با توجه به این فراز خطبه شریف فدکیه که نشانگر یکی دیگر از دغدغه ها و نگرانی های حضرت می باشد می توان این برداشت را کرد که احترام به والدین نتیجه پیشگیری از خشم خدارا می دهد و با ضمیمه کردن این حدیث شریف که

قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم): (من ارضی والدیه فقد أرضی الله و من اسخط والدیه فقد اسخط الله آنکه پدر و مادرش را خشنود کند خدا را خشنود کرده و کسی که پدر و مادر خود را به خشم آورد خدا را به خشم آورده است (کنز العمال، ج 16، ص 470)

پس می تونیم با همین روایت وارد بحثمون بشیم که اولین عواقب بی حرمتی به والدین خشم پروردگار عالم هست و انسان رو از عرش به فرش کشیدن و دوباره رضایت ایشان انسان را بالا می برد مستجاب الدعوه هم باشی باز هم برای پدر و مادرت بچه ای و اطاعتشون واجب واگر نشود انسان را اگر در عرش هم باشد به فرش می کشد.

در بنی اسرائیل علیدی بود به نام جریج که دایما در صومعه ای

عبادت می کرد در این مسیر به قدری کوشا بود که حتی شاه دیاربه او بدبین شده بود .روزی مادرش نزد تو آمد و او را که در حال نماز مستحب بود صدا زد و به سوی خود خواند اما جریح پاسخ مادر را نداد (پیامبر گرامی اسلام در این مورد می فرمایند: اگر جریح عالم بود می فهمید که اگر نمازش را می شکست و جواب مادر را می داد توایش بیشتر بود مادر برگشت و پس از چندی به سوی او بازگشت و دوباره او را خواند اما پسر به او توجه نکرد و عبادتش را ادامه داد مادر - نیز به خانه رفت و پس از چندی برای بار سوم برگشت تا با فرزندش سخن بگوید اما این بار هم، جریح مشغول عبادت بود و توجهی به مادر نکرد و پاسخ او را نداد.

مادر در حالی که دلش از او گرفته بود از آنجا برگشت و با خود چنین گفت: ای معبود بنی اسرائیل او را خوار و ذلیل کن روزها گذشت و در اثر شهرت و محبوبیتی که جریح پیدا می کرد عابدان و حاسدان آن زمان به او حسد کردند و توطئه ای بر علیه او چیدند روزی زن بدکاره ای آمد و کنار صومعه او نشست و درد زائیدنش گرفت و مدعی شد که نوزادش از آن جریح است. این مساله مثل باد در میان بنی اسرائیل پیچید و عمومیت یافت کهای مردم بدانید همان کسی که دیگران را از زنا سرزنش می کرد خود گرفتار این عمل زشت شده است حاکم دستور داد که او را دستگیر کنند و به محکمه برند صومعه اش را خراب کردند و او را با رسوایی تمام

کشان کشان ییش پادشاه بردند جارچیان همه جا جار زدند که بیایید تا به دار آویخته شدن جریح را ببینید.

در این هنگام مادر جریح هم بین جمعیت ایستاده بود و وقتی چشمان جریح به مادر افتاد او را صدا زد و گفت: مادر جان مادر جان آن روز که به معبد آمدی من نفهمیدم و غلط کردم مرا ببخش و از من راضی شو اینجا بود که عابد بنی اسرائیل پی به خطای خود برد و از کرده خود پشیمان شد در این هنگام جریح قوت قلب گرفت و گفت: بچه را بیاورید او را که آوردند جریح رو به اسمان کرد و عرضه داشت یا الله خود این نسبت ناروا را از من رفع کن.

رو به کودک کرد و گفت ایها الصبی انطق باذن الله و اخبرنا من ابیک و کودک باذن خداوند متعال زبان به سخن گشود و گفت ساحت جریح نسبت به من پاک است و پدر من فلان شخص از فلان قبیله است و جریح همه آبروی از دست داده اش را به دعای مادر باز پس گرفت.

بدین ترتیب خداوند تهمت آنان را که در مورد جریح چنین گفته بودند دروغ در آورد. او هم سوگند یاد کرد که دیگر از مادرش جدا نشود و همیشه در خدمتش باشد قصص الأنبیاء راوندی، ص771)

رفقا مواظب رفتارمان با پدر و مادرمان باشیم که متاسفانه برخی مواقع شاهد بی مهری ها و رفتارهای بسیار زننده در جامعه هستیم

مثل اون که شخصی تعریف میکنه دیدیم از خانه همسایه مون

صدایی میاد بیرون رفتیم وقتی وارد حیات شدیم دیدیم پدر بنده خدا لباس سفید هم به تن دارد و پسر انقدر او رو زده که او را خون آلود کرده وقتی هم می خواستند او را جدا کنند می گفت که به شما ربطی ندارد پدر خودم هست خودم می دونم چطور تربیتش کنم گویا جوون ها امثال این روایت امام صادق رو نشنیدند که می فرماید: «ملعون است ملعون است کسی که پدر و مادرش را بزند ملعون است کسی که عاق والدین شود (بحار الانوار، ج17ص58 )

رفقا فکر می کنیم که خدا این ها رو بی جواب می ذاره که یکی دیگر از اتاربی حرمتی به والدین رو فرمودن تعجیل در عقوبت است: «قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) ثلاثه من الذنوب تعجل عقوبتها و لا تؤخر الی الاخره عقوق الوالدین ه نه دسته از گناهان هستند که خداوند در عقوبت آنها تمجیل می کند و آنها را به آخرت را نمی گذارد (1) عقوق والدین (محمدی ری شهری، محمد میزان الحکمه، ج 10، ص 717) و رفقا سریع پاگیرمون می شه و خدا تو این قضیه اصلاً صبر نمی کنه اجازه بفرمایید چند نمونه دیگر از عواقب دنیوی بی حرمتی به والدین رو خلاصه و از عرض کنم خدمت شریفتون - که از جمله لونها این هست که عمر انسان کوتاه می شود ام صادق (علیه السلام) جوانی را دیدند که از باب هتک حرمت و بی احترامی جلوتر از پدرش حرکت می کرد امام صادق (علیه السلام) فرمودند پسر بیا اینجا وقتی محضر آقا رسید حضرت به او فرمود: به خدا

قسم سه قدم جلوتر از پای پدرت از باب بی ادبی و بی اعتنائی رفتی خداوند متعال سی سال از عمرت را کم کرد این همه جوون مرگی و تصادفات و سیل و زلزله و انواع مختلف عذاب الهی که الان مشاهده می کنیم یکی از مهم ترین دلایلش همین بی حرمتیهاست که از جمله نشانه های آخر الزمان هست.

دوستان هیچ عملی از عالق والدین پذیرفته نمی شود.

موسی (علیه السلام) به خدا عرض کرد دوست من که شهید شد جایش کجاست (این صدیقی الشهید؟)

خطاب رسید (فی النار) در جهنم است.

تعجب کرد و دلیل جهنم رفتن او را از خداوند سئوال کرد

خطاب رسید او عاق والدین بود و کسی که عاق والدین است (لم أقبل منه شیئا) هیچ عملی از او نمی پذیرم اگرچه صرف قدم گذاشتن در وادی بی احترامی به والدین تاثیرات و پیامدهای مخرب فراوانی را بر زندگی مادی و معنوی انسان خواهد گذاشت اما باید دانست که این تاثیرات مخرب هنگامی به اوج خود می رسد که نفس از سینه مادر برون آید و به دادستانی از بی احترامی فرزندش او را نفرین کند. گویا که در چنین شرایطی خود خداوند دادستان او خواهد بود و بی شک هیچ کس هم جلودار چنین دادستانی نخواهد بود

و اینکه در زندگی هیچ بزرگی ذرهای بی احترامی به مقام والدین

و به ویژه مادر دیده نمی شود که یقیناً اگر چنین چیزی در زندگی آنها رخ می داد به آنچنان جایگاه رفیعی دست نمی یافتند

و آخرین عقوبتی رفقا برا من و شمای هیئتی میتونه خیلی دردناک باشه آینه که از چشم اهل بیت بیافتیم ابراهیم این مهزم می گوید شب دیر وقت از حضور امام صادق (علیه السلام) مرخص شدم و به منزل خود آمدم مادرم با من زندگی می کرد میان من و او بگو مگو شد و من نسبت به او تندی کردم صبح شد نماز را خواندم و خدمت امام صادق رسیدم وقتی وارد شدم حضرت بدون مقدمه به من فرمود:

ای ابا مهزم چرا دیشب به مادرت درشت گویی کردی؟ مگر نمی دانی که شکم او منزلی بود که در آن آرام گرفته بودی و دامنش گهواره ای بود که در آن میخولیدی و سینه اش ظرفی بود که از آن می نوشیدی؟ عرض کردم بلی فرمود پس چرا با او درشتی کردی؟ این صحابه امام صادق (علیه السلام) فقط به مادر درشتی کرد و مورد عتاب حضرت قرار گرفت که چرا با مادرت بد رفتار کردی یا امام

صادق کاش بودی و می دیدین چه کردند با یک مادر میان کوچه آیا فقط صدایشان را بلند کردند نه والله خودش می فرماید فیضربنی پیده حتی افتر قرطی من أذنی آن دومی به قدری با دستش مرا می زد که گوشوارهام از هم پاشید فیضرینی یعنی داشت مرا میزد این جمله دلالت بر استمرار دارد یعنی مرتب و پی در پی مرا می زد

آنانکه بر صحیفه حق پشت پا زدند -

آتش به درب خانه شیر خدا زدند

زهرا که بود پاره تن پیغمبر خدا -

پس تازیانه بر بدن مصطفی زدند

میخ دری که سرخ شد از شمله های گرم

بر سینه شکسته خیر النساه زدند

خیزید ای ذراره زهرا ندا دهید -

در بین کوچه مادر ما را چرا زدند

دستت شکسته باد مغیره تو خود بگو -

در پیش چشم طفل به مادر کجا زنند

یا بقیه الله معذرت می خوام اینجا مادر را به سیلی بستند اما دل ها بسوزه برا دردانه سه ساله کربلا اونجا اگر مادر و زدند اینجا در کربلا هم دخترش را به سیلی و تازیانه بستند اگر اونجا درب را آتش نمی زدند. اگر اونجا لگد به پهلو نمی زدند اینجا هم جرات نمی کردند. چنین کنند با مادر سادات، با این دردانه

من دختری یتیمه و محنت کشیده ام

عمرم بود گواه که خیری ندیده ام

گل های آبله کف پایم شکوفه زد

از بس که روی خار مغیلان دویده ام

وقتی مرا به ناز و نوازش نیاز بود

از کعب تی طعم نوازش چشیده ام

از گلشن وجود در این فصل کودکی

غیر از گل بنفشه گلی را نچیدهام

ای گریه کنان مادر پهلو شکسته شما هر چقدر می خواهید اینجا گریه می کنید و ناله می زنید کسی هم با شما کاری نداره اما دل ها بسوزه برای کودکان ابا عبدالله (علیه السلام) هر گاه گریه می کردند و اشکی می ریختند؛ با نیزه به سرشان می کوفتند تا ساکت شوند. بیشتر از همه برای نازدانه سه ساله ای گریه کنید که وقتی بهانه بابا رو گرفت و گریه کرد برای ساکت کردنش سر بابایش را آوردند. لما امان از اون ساعتی که سر بابا را در آغوش دختر گذاشتند شاعر چه زیبا زبان حال این پدر و دختر رو به تصویر می کشه دخترم بر تو مگر غیر از خرابه جا نبود

گوشه ویرانه جای بلبل زهرا نبود

جان بابا خوب شد بر ما یتیمان سر زدی

هیچ کس در گوشه ویران به یاد ما نبود

دخترم روزی که من در خیمه بوسیدم تو را

ایر سیلی روی خورشید رخت پیدا نبود

جان بابا هر کجا نام تو را بردم به لب

پاسخم جز کعب نی یا سیلی اعداء نبود

دخترم وقتی که زد دشمن تو را زینب چه گفت

عمه آیا در کنارت بود بابا یا نبود

جان بابا هم مرا هم عمه ام را می زدند

ذره أی رحم و مروت در دل آن ها نبود

دخترم وقتی عدو می زد تو را بر گو مگر

سید سجاد زین العابدین آنجا نبود

جان بابا بود اما دست هایش بسته بود

کس به جز زنجیر خونین یار آن مولا نبود

دخترم آن شب که تنها اوفتادی از نفس

مادرم زهرا مگر با تو در آن صحرا نبود

جان بابا من دویدم، زجر هم می زد مرا

آن ستمگر شرمش از پیغمبر و زهرا نبود

دخترم من از فراز نی نگاهم بر تو بود

تو چرا چشمت به نوک نیزه ی اعداء نبود

جان بابا ابر سیلی دیده ام را بسته بود

ور به یک لحظه دل من غافل از بابا نبود

دستای کوچولوشو کشید به صورت بابا صدا زد یا ابتاه من ذا الذی خَضبک بدمانک (بابا) کی محاسن تو رو به خونت رنگین کرده؟ یا ابناه من ذاالذی قطع وریدیک (بابا) کی رگ هات رو بریده یا ابناء من ذا الذی أیتمنی علی صغر سنی (بابا کی منو یتیم کرده بابا) (3)

یه وقت دیدند سر یک طرف، رقیه یک طرف فرمود:

دست عدو بزرگ تر از صورت من است

یک ضربه زد، تمام رخم را سیاه کرد

الا لعنة الله علی القوم الظالمین

منابع مرثیه و اشعار؛

بحار الانوار ج 44 ص 190،، میثم،، سوگنامه آل محمدبه نقل از معالی السبطین ج 2 ص 170

هدف از خلقت

بسم الله الرحمن الرحیم

وجود نازنین صدیقه طاهره (سلام الله علیها) که درشان و مقام و جایگاه رفیع او سخن گفتن سخت است و وارد شدن به دریای بی کران فضائل و مناقب او از حد و اندازه من خارج است قطب عالم امکان مهدی صاحب الزمان در حق او می فرماید؛ فی ابنه رسول الله لی اسوة حسنه:

شخصیت مادرم فاطمه زهرا برای من الگوی حسنه است.

زندگی زهرای مرضیه برای تمام بشریت در تمام مراحل و سطوح زندگی بهترین الگوست.

می خواهیم در این چند جلسه که خدمت شما هستیم یک بعد از شخصیت بانوی دو عالم فاطمه زهرا رو مطرح کنیم و پیرامون اون صحبت کنیم

یک بعد مهم زندگی و شخصیت هر فردی دغدغه های اوست هر چقد دغدغه ها و نگرانی های او بزرگ تر و نورانی تر و مقدس تر باشد شخصیت او بزرگ تر و تورانی تر و مقدس تر است و هر اندازه که دغدهای او کوچک تر و مادی تر باشد شخصیت او کوچک تر

و مادی تر است لذا ما می خواهیم از این بعد به شخصیت و زندگی حضرت نگاه کنیم ببینیم جنس دغدغه های حضرت با دغدغه های ما چقد بهم نزدیک است.

برای پی به بردن به این نگرانی ها و دغدغه ها یکی از راه ها توجه و دقت به فرمایشات حضرت است با توجه به سخنان بی بی می شود به آنها پی برد

یکی از سخنرانی های حضرت که انصافاً مطالعه آن انسان رو متحیر می کند و در عصر ما موجب هدایت عده زیادی از بزرگان از جمله

علمای اهل سنت شده است خطبه فدکیه حضرت است.

یکی از دغدغه های حضرت که در خطبه فدکیه به آن اشاره کرده اند بحث توجه به هدف از خلقت و توجه به این نکته است که خداوند با چه هدفی این عالم را خلق کرده است. حضرت این نکته را متذکر می شوند و نگران این هستند که مردم از توجه به هدف از خلقت غافل شده اند

وقتی نگاه عمیق به این مسئله می کنیم می بینیم همین عدم توجه

و ندانستن هدف از خلقت است که زمینه ساز این مشکلات در جامعه آن روز مدینه شده است و متاسفانه در جامعه امروز ماهم این مشکل وجود دارد و واقعاً مردم جامعه ما از این نکته غافل هستند و توجهی ندارند لذا خیلی از مشکلات گریبان ما را گرفته است.

انسان تا زمانی که توجه به مقصد دنیا و هدف از خلقت نداشته باشد طبیعتاً حرکتی که ندارد هیچ بلکه در خلاف مسیر هم حرکت می کند لذا این بحث از اهمیت ویژهای برخوردار است.

در فرازی از این خطبه حضرت می فرمایند:

کونها بقدرته و ذراها بمشیته من غیر حاجه منه إلی تکوین ها و لا فائدة له فی تصویرها الا تثبیتا لحکمته و تنبیها علی طاعته و اظهارا لقدرته و تعبدا لبریته و اعزازا لدعوته

همه پدیده ها را به قدرت خویش بوجود آورد و با خواست خویش خلق کرد و روی زمین پراکنده نمود بی هیچ نیازی در پدید آوردن ا و بدون مد نظر داشتن فایده ای از شکل دادن آنها مگر اثبات و تحقق دادن به حکمت خویش اگاهی دادن به طاعت خود و اشکار ساختن قدرت خود و به پرستش خواندن خلق و عزیز و ارجمند ساختن فراخوانی خویش

خداوند از سر نیاز این عالم را خلق نکرده است یا به هدف سود و منفعت این کار را نکرده است بلکه فقط و فقط برای انسان خلق که است که در روایت قدسی خداوند فرمود: خلقت الاشیاء

لأجلک و خلقتک لأجلی

تمام این عالم را برای توی انسان خلق کردم و تو رأی برای خودم این عالم رو خدا برای من و شما خلق کرده یکی از سوالاتی که امروزه در بین جوانان بیشتر مطرح است آینه که حاج آقا خدا چرا برا چی مارو خلق کرد و آورد تو این دنیا این دنیایی که همه اش مکافات و بدبختیه شما می گید خدا تو قرآن فرموده وما خلقت الجن و الانس الا لیعبدون خدا مارو برا بندگی و عبادت خلق کرده آخه مگه خدا به عبادت ما نیازی داره اصلاً حاج آقا خدا از ما اجازه گرفت آورد تو این دنیا خوب من نمی خواستم اصلاً دنیا بیام که بخوام این همه سختی رو تحمل کنم که آیا حالا بعداً به بهشت برم یا نه.

من در ضمن یک مثال جواب رو عرض می کنم خدمتتون شما الان از در این حسینیه که رفتید بیرون به آدی میلاد میزنه روشونه شما و شما رو در آغوش می گیره و بعد از سلام و احوال پرسی به چک یک میلیارد تومنی رو می زاره کفه دست شما و میگه این هدیه من به شماست شما سؤال می کنید خوب برا چی دلیلش چیه ایشون میگه دلیلش محبت و جود و بخشندگی منه من دوست دارم مالم رو به شما بیخشم شما می رسید خوب در مقابلش چی از من می خواید چه توقعی از من دارید میگه هیچی من نیازی به شما ندارم توقعی هم ندارم.

آیا شما این جا برمی گردید بگید نه خیر شما به چه حقی بدون

اجازه من دارید به من هدیه میدید آیا اعتراض می کنید؟؟؟؟؟ خوب خداوند هم دست زد روی شانه ما و ما رو از عدم به وجود آورد از حیات خودش به ما بخشید دلیلش هم محبت و رحمت و جود و کرم و بخشش اوست لذا وقتی از امام صادق سؤال کردند لم خلق الله الخلق حضرت فرمود این الله تبارک و تعالی لم یخلق خلقه عبنا و لم یترکهم صدی بل خلقهم لإظهار قدرته ولیکلفهم طاعته فیستوجبوا بذلک رضوانه و ما خلقهم لیجلب منهم منضة ولا لیدفع بهم مضرة بل خلقهم لینفعهم و یوصلهم إلی نعیم الأبد

گفتند از حضرت جعفر بن محمد (علیهما السلام) پرسیدم خداوند متعال برای چه مخلوقات را آفریدم

حضرت فرمودند: خداوند تبارک و تعالی مخلوقات را بیهوده نیافرید و آنها را بازیچه قرار نداد بلکه آفریدشان ته الفد اظهار قدرت کرده باشد.

مید آنها را به اطاعت خویش مکلف نموده تا بدین ترتیب مستحق رضوانش شوند

و خلفشان نکرد تا نقمی عائدش شده یا ضرری از خود دفع نماید بلکه ایجادشان نمود تا به آنها نفع رسانده و بدین وسیله به نعمت جاویدشان برساند

خدایا در مقابلش چی می خوای؟؟ هیچی من خدایی صمد هستم نیازی به کسی ندارم من بی نیاز مشق هستم در حدیثی خداوند می فرمایدهای بندگان من شما را نیافریدم تا بدین وسیله

از تنهایی و کمی در شسته و صاحب یاور و جماعت زیادی شوم و نه با شما انس گرفته تا به واسیله آن وحشت نکنم و نه به کمک شما عجز خود را ترمیم نمایم و نیز آفرینش شما نه به خاطر جلب منفعت یا دفع ضرر از خودم باشد و همین قدر بدانید که اگر تمام مخلوقات من در آسمان و زمین پشت به هم داده و اطاعت وعبادت مرا نموده و شب و روز بدون کوچک ترین سستی من را پرستش کنند به سلطنت و قدرتم چیزی افزوده نمی شود چه آن که ساحت ربویی من والاتر از آن بوده و از این نواقص مبرا است.

من نکردم خلق تا سودی کنم

. بلکه تا بر بندگان جودی کنم.

اینجا ممکنه سؤال بشه که پس این همه واجب و حرام و نماز و روزه و حج و خمس و چیه که خدا از ما خواسته؟؟؟؟ برگردیم به مثال خودمون اون آقایی که به ما چک رو داد وقتی داره میره می گه فلانی این سرمایه مال خودته اختیارش هم دست خودته هر کاری دوست داری باهاش بکن اما آگه خواستی این سرمایه ات رو به کار بزنی و چند برابرش کنی و ازش استفاده کنی فلان آقا شاگرد منه ازش مشورت بگیر کمکت می کنه آگه نخواستی هم خودت میدونی خدا هم به انسان ها فرمود این سرمایه حیات و عمری که بهتون دادم رو آگه خواستید ازش استفاده کنید انبیا شاگردان و تربیت شدگان من هستن برید سراغ اون ها

پس تمام اعمال عبادی و واجبات و محرمات همه برای ما وضع شدن نه سودی برا خدا دارم و نه برا انبیا

الان که این نکته روشن شد باید بگیم خوب پس هدف از خلقت چیست؟؟؟

هدف از خلقت خدایی شدن است یعنی اینکه ما در دنیا با اتصاف به صفات خدای تبارک و تعالی به خداوند برسیم که اگر این شد دیگر قدرت ما خدایی می شود ثروت ما خدایی می شود علم ما مانند علم خدا بی نهایت می شود حیات ما ابدی می شود لذا حضرت حسین بن علی (علیهما السلام) از جمع پارانشان بیرون آمده و خطاب به آنها فرمود: أیها الناس إن الله جل ذکره ما خلق العباد إلا لیعرفوه فإذا عرفوه عبدوه فإذا عیدوه استغنوا یعیادته عن عبادة من سواه.

ای مردم حق جل ذکره - بندگانش را نیافریده مگر برای آن که او را بشناسند و هنگامی که او را شناختند عبادتش می کنند و زمانی که او را عبادت کردند از پرستش غیر او بی نیاز می گردند

مردی آمد محضر امام صلاحق پرسید یا ابا عبد الله إنا خلقنا للعجب قال و ما نذاک الله أنت قال خلقنا للفناء فقال مه یا این آخ خلقنا للبقاء و کیف تقنی جنة لا تبید و تار لا تحمد و لکن قل إنما نتحرک من دار إلی دار

ای ابا عبد الله آیا ما برای خود بینی آفریده شده ایم؟

حضرت فرمودند خودبینی چیست؟ برای خدا بینی تو آفریده

شده ای عرض کرد برای فناء و نابودی خلق شده ایم؟

حضرت فرمودند: ساکت باش برادر زاده ما برای بقاء آفریده شده ایم نه قنام و چگونه فاتی می شود بهشتی که زوال نداشته و دوزخی که خاموش نمی شود پس بگو: ما از خانه ای به خانه دیگر منتقل می شویم در روایت دیگری ابی بصیر نقل کرده که راجع به فرموده حق تعالی هو ما خلقت الجن والإنس إلا لیعبدون» از امام صادق (علیه السلام) پرسیدم: حضرت فرمودند مقصود اینست که حق تعالی جن و انس را آفرید تا ایشان را به عبادت امر فرماید

سپس ابو بصیر می گوید و نیز از آن جناب راجع به معنای کلام حق عز و جل هو لا یزالون مختلفین إلا من رحم ربکنه سؤال کرده و عرضه داشتم برای چه خداوند ایشان را آفرید؟

حضرت فرمودند: خداوند آنها را آفرید تا عملی را که با انجامش مستوجب رحمتش می شوند بجا آورده و بدین ترتیب مشمول رحمت واسعه اش قرار گیرند.

با این توضیحات روشن می شود که آیاتی که هدف خلقت را غیر از خدایی شدن و افاضه رحمت خدا معرفی می کنند.

همه اهداف

هستند ماند آیه 7 سوره هود که می فرماید: وهو الذی خلق السماوات والأرض فی ستة أیام وکان عرشه عَلَی الْمَاء لِیَبْلُوکُمْ أَیُّکُمْ احسن عملاً او کسی است که آسمان ها و زمین را در شش

هنگام آفرید و عرش او بر آب بود تا شما را بیازماید که کدام یک نیکوکارترید که هدف از خلقت را آزمایش معرفی می کند یا آیه 56ذاریات که میفرماید توما خلقت الجن والانس الا لیعبدون

که بندگی را هدف از خلقت معرفی می نماید این اهداف هم میانی هستند اما از آیه 118 و 119 سوره هود می توان چنین استفاده کرد. که هدف اصلی از آفرینش انسانها، افاضه رحمت الهی بوده است ولو شاء ریک لجَمَل النَّاس أمةً واحدةً ولا یزالون. مختلفین الا من رحم ربک ولذلکذخلقهم بنا برظاهر این آیه اساساً آفرینش انسان بهرمندی انسان ها از رحمت الهی بوده است.

خداوند ما را برای جهنم خلق نکرده است ما رأ برای سوزاندن و عذاب کردن خلق نکرده است برای لذت بردن از رسیدن به متصف شدن به صفات الهی خود را از او ودر یک جمله خدایی شدن آفریده است لذا جهنم را هم از روی لطف و رحمتش خلق کرده است چرا که رحمت بی نهایت او اقتضا دارد که برای بندگانی که از مسیر خارج شده اند و صفات انسانی خود را از بین: برده و به سمت حیوانیت رفته اند هم فرصتی قرار بدهد لذا جهنم درمانگاه و بیمارستانی است برای درمان این مریضی ها البته باز خداوند تمام تلاثه بهانه رأی رو انجام داده که ما همین نیا برگردیم و اصلاح کنیم چون در این دنیا خیلی راحت تر از برزخ است لذا خداوند بخشش و اصلاح ما تو دنیا آورده است شب جمعه بیا ببخشمت سحر بیا توبه کنن ببخشمت شب قدر رو قرار داده برا من و شماو

وجود مقدسه ی زهرای مرضیه رو قرار داده برا من و شما سیدالشهدا حسین ابن علی رو قرار داده برا من و شما که با یک قطره اشک می تونیم کل گذشته خرایمون رو اصلاح کنیم وجود رسول رحمه للعالمین رو قرار داده برا من و شما یده وجودة

روایت بسیار زیبابی است می فرماید لما انزل الله تَعَالَی فَاصْدَعْ بِما تُؤمر وأعرض عَنِ الْمُشْرِکِینَ قَامَ رَسُولُ اللهِ - إِلی رَسُولُ اللهِ رَابِ العالَمینَ فَرامَقَهُ النَّاس بأبصارِهِمْ قالها ثَمَاناً ثم انطلق حتی أتی جهل قبحه الله بحجرٍ فَشح بین انیه ثم نادی قاما بأعلی صوته یا أَیُّهَا الناس إلی رسول الله ثلانَا فَرَضْقَهُ النَّاسِ بِأبصارهم و فی أیام التوسیم یا أیها! وتبعه المشرکین بالحجارة فهرب حتی أَتَی الْجَبَل فَاستَند إِلَی مَوضع

زمانی که خداوند دستور تبلیغ عمومی و علنی رو داد به رسولش پیامبر آمد بالای کوه صفا ایستاد و صدا ایها الناس انی رسول الله همه مردم متوجه حضرت شدند و محله کردند سه بار حضرت این ندا رو تکرار کردند بعد آمدند پایین و رفتند رو کوه مروه و با صدای بلند همین جمله رو تکرار کردند اینجا دارد که ابوجهل ملعون باسنگ زد به پیشانی مبارک رسول خدلم له و هبط علیه إسماعیل حارس السَّمَاءِ الدُّنْیَا فَقَالَ السّلام علیک یا رسول الله قد أمرنی ربی أن أطیعک فَتَامُرنی أن أنثرَ عَلَیْهِمُ النَّجوم. و اقبل ملک الشَّمْسِ فَقَالَ السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا رَسُول الله أتأمرنی أن أخذ علیهم الشمس وجمعها علی رمومِهِم فتحرقهم و أقبل

ملک الأَرْضِ فَقَالَ السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا رَسُولَ الله إن الله عز وجل قد أمرنی ان اطیعک افتامُرنِی أَنْ أَمْرَ الْأَرْضَ فَتَعَهُمْ فِی بَطْنِهَا فاخرقهم و کَمَا هُمْ عَلَی ظهرها و أَقْبَلَ مَلَکَ الْجِبَالِ فَقَالَ السلام علیک یا رسول الله إن الله قد أمرنی أن الملک اقتامونی أن أمر الجمال فتنقلب - علیهم فتحطم ام و اقبل ملک البحار فقال السلام علیک یا رسول الله قد أمرنی ربی أن أطیعک التامرنی أن أمر البحار فتفرقهُمْ فَقَالَ: رسول الله من قَدْ امرتُم بِطَاعَتِی قَالُوا نعم فرفع رأیهُ إِلَی السَّمَاءِ وَنَادَی أَنَّی لَمَ أُبْعَتْ عَنَایَا إِنَّمَا بین رَحْمَةً لِلْعَالَمِینَ ) و قومی فَإِنَّهُمْ لَا یعلمون

گریز و ورود به روضه

حمد و ثنا

بسم الله الرحمن الرحیم

دغدغه ها و نگرانی های حضرت صدیقه طاهره را بحث می کردیم با توجه به خطبه فدکیه بی بی یکی از فرازهایی که حضرت در این خطبه اشاره می کنند بحث توجه و دیدن زیبایی های خداوند و درک صحیح از نعمت های اوست حضرت می فرمایند الْحَمْدُ للهِ عَلَی مَا أَنْعَمْ وَ لَهُ الشکرُ عَلَی مَا أَلَهُم وَالنَّنَاءُ بِمَا قَدَم

در قسمت اول این جمله بحث حمد و ستایش پروردگار را مطرح می کنند و در جمله دوم بحث شکر و در حمله سوم

بحث ثنای اجمالاً فرقی که می توان بین این سه گذاشت این است که ثناء مفهوم عام تری از همه این هاست. در عربی برای هر مدح و ستایشی می توان ثناء را به کار برده خواه ممدوح عاقل باشد یا عاقل نباشد و خواه حیات داشته باشد یا حماد باشد و نیز خواه برای کار اختیاری باشد یا - غیر اختیاری برای همه این ها می توان از تعبیر ثناء استفاده کرد؛ اما حمد در چایی گفته می شود که کاری خوب از فاعلی حمد است؛ یعنی ثنایی است مختار صادر شود خواه آن کار سودی به حال حمد کننده داشته باشد یا نداشته باشد ولی شکر اخص از برای کسی که کار خوبی انجام بدهد و نتیجه آن کار خوب عاید ستایشگر شود، بکار می رود.

نکته دیگر ترتیب قرار گرفتن سه واژه حمد شکر و ثناست. چرا اول حمد بعد شکر و بعد ثنا بکار رفته است؟ شاید چون در مقام ستایش خداست و خدا موجودی است که عین حیات و علم است و اعلی مراتب حیات و قدرت و علم و اختیار را دارد، طبعاً آدم باید او کند خدا کار غیر اختیاری ندارد همه آثار خوبی که از خدا ناشی می شود در اختیار اوست و چیزی چیری از خدا صادر نمی شود. پس واژه حمد، واژه ای مناسب برای ستایش خداست خداوند هم در قرآن، کلام خود را با حمد را به خاطر کارهای خوب و اختیاری اش ستایش که شروع کرده است در جمله دوم می خواهد خدا را بر بخششی ستایش کند که عاید خود

شناکننده است و یک عطیه اختصاصی است در چنین چایی واژه شکر مناسب است. سپس بعد از حمد الهی و شکر پر نعمت های اختصاصی می خواهد این ستایش را تعمیم دهد. ذکر عام بعد خاص؛ لذا تعبیر ثناء را به کار می برد

امشب راجع به در برابر نعمت ها صحبت می کنیم

نکته ای که باید مورد توجه قرار گیرد این است که می فرماید الحَمْدُ للهِ عَلَی مَا أَنْعَم

حمد بی علت خدا را لایق است علت و معلول بر وی عاشق است هر زمان خود را به نقشی وانمود

آن خداوندی که در عرض وجود

جمله ذرات جهان مرآت اوست اندر هر چه بینی مصحف آیات اوست

جمله عالم عابد و معبود اوست ان هرچه بینی ساجد و مسجود اوست

جمله موجودات بی کام و زبان

حمد او گویند پنهان و نهان

کارهای که خدای متعال انجام می دهد همه برای بندگان نعمت است؛ پس وقتی کسی خدا را حمد می کند انگیزه او برای حمایر توجه به نعمت های خداست اما نیست چیست؟ انعام یعنی اعطای نعمت اصل ریشه نیست (ن) (علیه السلام) (م) به معنای نرمی و ملایمت

است. کلمه لموسه هم از همین ریشه است. وقتی می خواهند پارچه ای که نرم است یا برگ گلی که نرم است را توصیف کنند. از این واژه استفاده می کنند علت نام گذاری نیست ها به نعمت این است که نعمت برای دریافت کننده، آن مناسب و مفید است و با وجود او ملامت دارد اگر چیزی باشد که به حال او ضرر داشته باشد به آن نعمت نمی گوییم اگر بخواهیم این معنای لغوی را با اصطلاح اهل معقول تطبیق دهیم باید بگوییم: قسمت چیزی است که در جهت کمال شیء واقع می شود هم خود کمال برای یک موجود نعمت 1 آنچه موجب کمال او می شود: اما اگر موجب شرر و نقص با موجب از بین رفتن آن شود دیگر برای او نعمت نخواهد بود. در یک تحلیل دقیق عقلی می توان گفت: وقتی کمالات وجود و حیات و زندگی در این دنیا مانند علم و ثروت و قدرت برای ما مطلوبة است خود وجود به طریق اولی مطلوب است؛ از این روست که می بینیم هر موجود زنده ای سعی می کند تا آن هایی که می تواند حیات نی خود را حفظ کند و زنده بماند؛ حتی حشرات هم تا آن جایی که ممکن است حرکتی می کنند بلکه یک لحظه بیشتر زنده مانند این جالت به خاطر این است که حیات مطلوب ترین چیزهاست پس همان طور که کمالات وجود برای انسان معلوم و نعمت است اسل و جود هم برای انسان نعمت است.

وقتی کمالاتی مانند عمر طولانی تر قدرت بیشتر علم بیشتر و -

نعمت است خود حیات من نعمت نیست؟ هسته بلکه بزرگ ترین؟ نعمت است. خدا به هر چیز که وجود و حیات دادم این بزرگ ترین نعمتی است که به او داده است. این که خدا من را ایجاد کرده و من هست شدم پیش از همه چیز حمد و ستایش می طلبد؛ چون همه آنچه داریم فرع این وجود است آن ها مطلوبند چون این را کامل می کنند خود این که لحظه به لحظه خدا به ما حیات می دهد نعمت است اگر یک لحظه این نیست را قطع کند هیچ چیز نخواهد بود همه این ها نیست هایی است که خدای متعال دائماً دارد به ما افاضه می فرماید وقتی توجه پیدا کنیم که خدا چنین چیزهایی در اختیار گذاشته ان وقت باید گفت الْحَمدُ للهِ عَلی ما أنعم (وجودمان، شورمان، سلامتمان و)

حالا سؤال این است که چه چیزهایی واقعاً نعمت است زیبایی است تا در برابر آن حمد کنیم

در برخی استعمالاته نعمت گلهی به گونه دیگری استعمال می شود در یک، اطلاق خوادتی که در عالم اتفاق می افتد و با ما ارتباس می کند به دو دسته تقسیم می شود نعمت و بلا آنچه ما به حسب درک و فهم خودمان در ابتدا از آن خوشمان می آید و از آن لذت می بریم نعمت شمرده می شود و آن چه این گونه نیست مانند بیماری ها سختی ها، اهانت ها و - را نعمت نمی دانیم بلکه بلا می دانیم. اما در ز یک بینش توحیدی که قرآن به ما تعلیم می دهد که حضرت هم تندغه آن را دارند مطلب بسیار دقیق تری به دست

می آید و آن این است که خیلی چیزهایی که قدم از آن خوشش می آید و آنها را نعمت می داند اینها اسباب امتحان او می شود؛ ولی او در امتحان مردود می شود و سقوط می کند؛ مثلاً انسان از پولدار بودن خیلی خوشش می آید اما آیا ثروتی که موجب پخل ورزیدن و ترک حقوق واجب شود باز هم نیمت است؟ وقتی موجب بدبختی انسان در دنیا و آخرت شود گرچه انسان از آن لذت می برد آیا باز نعمت است؟ از طرف دیگر انسان از برخی چیزها خوشش نمی آید مانند بیماری تهی دستی گرفتاری و؛ اما اگر همه این ها موجب شد که هم در دنیا پیشرفت کند و آب دیده شود و هم در آخرت توایهای کلانی برد آیا این سختی ها که به حسب ظاهر بلا بود واقعاً بلاست یا نعمت است؟

برخی گفته اند هر چه را که انسان برای رسیدن به قرب خدا استفاده کند نعمت حقیقی است و این چیزهایی با این که لذت بخش است. چه بسا انسان خدا را هم مرتب شکر کند که این ها را به او داده اما سرانجام باعث عذاب آخرت شود نعمت نخواهد بود.

یعنی سراغ آن ها را می گیریم چون خودشان را دوست داریم در مقابل، بسیاری از در این دنیا برخی از چیزها خودشان. هم هست اما هدف اصلی ما خود آنها نیست؛ بلکه وسیله ای است برای امری بالابر، مثلاً هدف بیماری که داره می خورد به دست آوردن سلامتی است. این تلاش ها برای وی مطلوبیت ذاتی ندارد بلکه معاونیت دارد چون در نتیجه چیزها مسلمونند و چه با لذتبخش

هم هستند. سلامتی است همه انسان ها یک سری امور را مطلوب ذاتی خودشان قرار می دهند و آنها برای او سلامتی می آورد مطلوب ذاتی، سلامتی است. همه انسان ها یک سری امور مطلوب ذاتی خودشان قرار می دهند و آنها ین واژه ت است.

آمده و در مسجد

برایشان اصل می شود کفار همین لذت های دنیا برایشان مطلوب بالذات است. اصلاً زندگی می کنند که لذت ببرند و چیز دیگری نمی خواهند؟ اما لذت دنیا برای مؤمن مطلوب بالذات نیست؛ چون می داند سرتا سر این دنیا مقدمه و سفر است؛ مقصد جای دیگری. است. اگر مؤمن به مقتضای ایمانش عمل کند به هیچ چیز دنیا به عنوان مطلوب بالذات نگاه نمی کند این دغدغه حضرت زهراست لنا دارن خطبه می خوانند که همه چیز را برای آن نتیجه ابدی بخواهید مطلوب مؤمن سعادت ابدی است. این امور. زودگذر برای او همه جنبه وسیله ای دارد. پس این جا دو گونه نعمت پیدا می کنیم؛ نعمت بالذات و نعمت بالتبع. یعنی نعمت حقیقی با برای مؤمن رسیدن به آن کمال نهایی است و بقیه نعمت بالتبع یا بالمرض است. این یک تحلیل که شاهد قرآنی آن در سوره حمد است. همه؛ ما حداقل روزی ده مرتبه سوره حمد را می خوانیم و می گوییم»: اهْدِنَا الصِّرَاطَ المُستَقِیم به صراط الذین انعمت علیهم

خدایا به ما راه راست را نشان بده؛ راه کسانی که به آنها نعمت دادی آیا ما در نماز از خدا راه سرمایه داران آمریکایی را می خواهیم؟ متأسفانه بعضی از شخصیت های شاخص به این آیه استدلال کردند و گفتند: هیله جمع ثروت خوب است؛ ثروت نعمت خداست و ما در نماز هم می خوانیم راه کسانی که به آنها نعمت دادی به ما بیاموز یعنی به ما یاد بده چگونه ثروت به دست آوریم. البته ثروت حلال» در حالی که خود قرآن انعمت علیهم را معرفی کرده است؛ می فرماید: و مَن یُطع الله والرَّسُولَ فَأُولئِکَ مَعَ الَّذِینَ أَنْعَمَ اللهُ عَلَیْهِمْ مِنَ النَّبِیِّینَ وَالصَّدِّیقین والشهداء والصالحین؟؟؛ چهار دسته اند که که خدا به آنها نعمت و انبیاء، صدیقین، شهداء، صالحین در نماز که می گویم: صراط الذین انعمت علیهم؛ یعنی راه این ها را به ما نشان بدهد به راه پولدارها را نه راه سرمایه داران غربی را نه راه ستمگران را آنها که راه عذاب و بدبختی است

کسانی که آنها را این تهمتی که ما در نماز تقاضا می کنیم آن نعمت نهایی و آن مطلوب بالذاتی است که مؤمن می خواهد به مقصد نهایی رمیاندی و خود قرآن آنها را چهار دسته می داند بعد میفرماید کسانی هستند که به آنها ملحق می شوند و شرط ملحق شدن به آنها اطاعت خدا و پیغمبر است. آن مقام برای آن چهار دسته است و ما اگر خدا توفیق بدهد و همت کنیم همت های مضاعف و اطاعت خدا و پیغمبر نماییم آن وقت لیاقت معیت با آنها را پیدا

خواهیم کرد. پس نعمت آن چیزی است که خدا به پیغمبران داده است و به مابقی مجاز نعمت گفته می شود از این دیدگاه نعمته آن چیزی است که انسان را به مقصد نهایی برساند. اگر چیزی انسان را به آن جا ترساند خنثی است و ارزشی ندارد و اگر مانع رسیدن به آن کمال شود اگرچه برای انسان لذت بخش باشد نقمت است. روایات از چیزی که انسان را به آن مقصد نهایی می رساند به «ولایت» تعبیر شده است؛ ثم نستان یَوْمَئِذٍ عَنِ النعیم در روایت نعمت حقیقی است. تحلیل دیگر این است که باید فضای استعمال لفظ را در نظر گرفت. در اطلاق دیگری مسلماً همه آنچه خدا به ما عطا کرده نعمت است؛ هوایی که تنفس می کنیم، قدرت چشم بر لمده که مقصود از تمیم ولایت اهل بیت علیهم السلام است؛ این ن هدف نهایی است؟ چه طور گفتیم نعمت آن. خداست. این جا هم طبق اصطلاح باید اسم همه عطایای خداوند را نعمتشانی بگذاریم؛ یعنی چیزی است که می توان از آن برای رسیدن به هم زدن و باز کردن و حتی حرف زدن همه این ها نعمت. پس کمال نهایی استفاده کرد. اگر ما درست استفاده کردیم می شود نعمت و اگر از آن سوم استفاده کردیم نعمتشانی خدا را به نقمت و به تبدیل کردیم؛ ألم تر إلی الذین بدلوا نعمة الله کفرًا وأحلوا قومهم دار البوار هر چه خدا به ما داده است برای این است. قرب او برسیم همه نعمت های خدایی استثنام ابزاری برای رسیدن به آن هدف نهایی

است؛ به آن جایی که نمی دانیم کجاست همین اندازه می دانیم که: فی مقعد صدق عند ملیک مقتدر آن جایی که همسر فرعون که از آن استفاده کنیم تا به تکامل برسیم درخواست کرد و گفت: رب ابن لی عندک بیتا فی الجنه می خواهم خانه ام پهلوی تو باشد همه آنچه در دنیا در اختیار ما قرار می گیرد برای این است که از آنها استفاده کنیم تا به آنجا برسیم، پس یک نعمت بالذات داریم و یک نمسیت بالعرض نعمت بالذات همان است که مخصوص اولیای خداست؛ و آن چیزی است که ما را کمال نهایی می رساند و نعمت های بالعرض چیزهایی است که می تواند مقدمه برای کمال واقع شود از منظری دیگر ما یک نعمت و شانی داریم و یک نعمت فعلی نعمتشانی چیزی است که می توان از آن برای رسیدن به کمال استفاده کرد؛ ولی گاهی ما از آن موطستفاده می کنیم اما اگر از نعمتشانی درست استفاده کنیم و آن را در راه اطاعت خدا به کار ببریم ما هم مصداق این آیه شریف می شود که می فرماید:

ومَن یُطع الله والرسول فاولئِکَ مَعَ الَّذِینَ أَنْعَمَ اللهُ عَلَیْهِم.

جعلنا الله و ایاکم من اهل هذه الایه الشریفه

بلاغات النساء ص 72

بحارالانوار ج 92 ص 220

یاسین 28

نساء 96

تکاثر 8

بحارالانوار ج 10 ص 902

ابراهیم 82

قمر 55

تحریم 11

کم رنگ شدن قرآن

أعوذ بالله من الشیطان الرجیم

بسم الله الرحمن الرحیم

لا حول ولا قوة إِلَّا بِالله العلی العظیم الحمد لله رب العالمین والصلاة والسلام علی سیدنا ونبینا أبی القاسم مصطفی محمد صلی الله. علیه و علی أهل بیته الطیبین الطاهرین سیما بقیة الله فی الارضین و لعن علی أعدائهم اعداء الله اجمعین قال الله تبارک و تعالی ان هَذَا الْقُرْآنَ یَهْدِی للتی هی أقوم ویبشر المؤمنین الذین یعملون الصالحات أن لهم أجرًا کبیرًا ⁽¹⁾قطعاً این قرآن به آیینی که خود پایدارتر است راه می نماید و به آن مؤمنانی که کارهای شایسته می کنند. دهد که پاداشی بزرگ برایشان خواهد بود (آیه 9 سوره اسراء)

ایجاد انگیزه

نقل می کنند ناپلئون مدت ها در این فکر بود که چطور می شود بر کشورهای اسلامی تسلط یافت و مسلمانان را تحت سیطره فرانسه درآورد. برای یافتن راز این کار با یک مترجم عرب زبان به مصر رفت تا تحقیقاتی انجام دهد اول با مترجمش به یکی از کتاب خانه های معروف. رفت به مترجمش: گفت یکی از مهم ترین کتاب های این ها را برایم بخوان

مترجم قرآن را برداشت و باز کرد و این آیه را خواند: إن هذا القرآن یهدی للتی هی أقوم این قرآن، به راهی که استوارترین راههاست هدایت می کند. (اسراء)

ناپلئون سخت به فکر فرو رفت و از کتابخانه أمد. بیرون

فردا دو مرتبه به کتابخانه بازگشت و از مترجم خواست از همان کتاب برایش بخواند.

مترجم قرآن را باز کرد و آیاتی چند از آنرا تلاوت نمود.

روز سوم هم به کتابخانه آمده و مترجم چند آیه از قرآن را برایش خواند ناپلئون پرسید: این کتاب چه جایگاهی در بین مسلمانان دارد و چقدر به آن اهمیت می دهند؟

مترجم جواب داد مسلمانان معتقدند که این قرآن است و از آسمان به پیامبر آن ها نازل گردیده و تا قیامت کتاب هدایت آنان است. ناپلئون حیرت زده جملاتی را گفت که تا امروز برسر زبان هاست. او گفت:

من از این کتاب استفاده کردم و اینطور احساس نمودم که اگر

مسلمین از دستورات جامع این کتاب استفاده کنند دلت نخواهند دید و تا زمانی که این قرآن در بین مسلمین حکومت کند و در پرتو تعالیم و برنامه جامع آن زندگی نمایند تسلیم ما نخواهند شد، مگر ما بین انها و قرآن جدایی بیفکنیم همای سعادت، ج 1، ص07.

با اینکه قرآن کریم برای تمام ابعاد زندگی برنامه دارد ولی با کمال تأسف باید اذعان داشت که مسلمانان در گذشته و حال قرآن را رها کرده و به کتاب های دیگر روی آورده اند جوامع اسلامی امروزه در بسیاری از زمینه ها از کشورهای غربی الگو برداری می کنند، در حالی که نسخه های کشورهای غربی به این دلیل که به وسیله انسان تدوین شده خالی از اشکال نیست ولی آنچه قرآن ارائه می دهد به دلیل اینکه از جانب خداوند خالق و حکیم است در بردارنده سعادت و خوشبختی جوامع است. به عنوان نمونه در علوم تجربی مانند. پزشکی و در علوم انسانی مانند روانشناسی و فلسفه .... بیشتر به کتب دانشمندان غرب بها داده می شود و این در حالی است که توجه به آیات قرآن می تواند مسلمانان را در تمام علوم و دانش ها پیشتاز جوامع قرار دهد.

متن اصلی سخنرانی

شاید بعضی ها بگویند که ما به قرآن بی توجهی نمی کنیم. این کلام از جهتی درست است و از جهتی اشتباه چون مراتب توجه به قرآن عبارت است از

الف) نگهداری قرآن در خانه ب نگاه کردن به آیات قرآن؟ جا گوش فرادادن به تلاوت قرآن

د) تلاوت قرآن ها تدبر و تفکر در قرآن

و عمل به قرآن

عمده مردم در چهار مرحله قول ظاهراً با قرآن حشر و نشر دارند ولی در دو سطح و مرتبه آخره با قرآن غریبه هستند اما در میان خیل کثیر این اخبار وارده روایتی از نبی مکرم اسلام دیده می شود که جای تأمل درد توب قال القرآن و القرآن یلعنه (مستدرک الوسائل، ج 3 ص 239) ای بسا تلاوت کننده قرآنی که قرآن او را لعنت می کند با این حساب معلوم می شود که توجه به قرآن اگر به سطح تنبر و تأمل منجر نشود موجبات دوری از رحمت خدا را پدید می آورد کار به جایی می رسد که رسول خاتم با آن همه مهربانی و رحمتی که از او سراغ داریم روز قیامت به شکایت و گله بر می خیزد که در آیه 30 سوره فرقان شکایت رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم از است اسلام در مورد مهجوریت، قرآن این گونه بیان شده است. وقال الرسول یرب إِن قَومِی اتَّخَذُوا هذا القرطن مهجوراً» با استفاده از کلمه «تخذوا میتوان گفته مقصود از مهجوریت ترک گفتن و وانهادن نیست؛ زیرا قوم رسول اکرم صلی الله علیه وآله وسلم قرآن را ترک نگفته اند بلکه آن را در اختیار گرفته و به آن دست یافته اند؛ ولی مسأله این است که این در اختیار گرفتن به گونه ای است که

در اثر عدم درک صحیح و شناخت اصولی و عدم استفاده شایسته و بایسته قرآن عملاً مهجور و متروک مانده است؛ بنابراین، معنای «اتَّخَذُوا هذا القرآن مهجورا»؛ یعنی قرآن را به مهجوریت گرفتند. مهجور کردن قرآن؛ یعنی روی گردانی و دوری از آن در حالی که مهجور گرفتن قرآن یعنی پرداختن به قرآن ولی به گونه ای که اگر چه در ظاهر بوی توجه و استفاده به مشام می رسد اما حقیقت مطلب این است که از آن استفاده شایسته و بایسته به عمل نیامده و

قرآن، بیگانه و ترک شده است.

علل و عوامل مهجوریت قرآن البته مهجوریت قرآن علل و عیلملی دارد: 1- توجه بیش از حد به غیر قرآن

یکی از علت های غربت و مهجوریت قرآن کریم این است که به فرامین قرآن و دستورات آن بی توجه باشیم و در مقابل آن به گفته های دیگران ارزش و احترام بگذاریم مثل آن جا که حضرت زهرا(سلام الله علیها) در مدینه خطبه می خواند و مردم را نسبت به سرسری گرفتن آیات، قرآن توبیخ می کند و به خاطر توجهات زیاد نسبت به غیر، قرآن آنها رو مورد عتاب قرار می دهد فالتفت فاطمة (سلام الله علیها) إلی النساء و قالت: معاشر المسلمین السرعة إلی قبل الباطل المفضیة علی الفعل الفیح الخاسر، أفلا یتدبرون القرآن أم عَلَی قُلُوبِ أَعْمَالُهُمْ کلّاً بَلْ وَلَیٰ عَلَی قلوبکم ما أسأتُم مِن أعمالِکُمْ فَاخَذَ بِیکُم و ابصارِکُمْ وَ لَیْسَ ما تاولتُم....

آنگاه حضرت فاطمه (سلام الله علیها) رو به مردم کرده و فرمود:

ای مسلمانان که برای شنیدن حرف های بیهوده شتابان بوده و کردار زشت را نادیده می گیرید آیا در قرآن نمی اندیشیده یا بردنها مهر زده شده است. نه چنین است بلکه اعمال زشتان بر دل هایتان تیرگی آورده و گوش ها و چشمانتان را فرا گرفته و بسیار به آیات قرآن را تأویل کرده و بد راهی را به او نشان داده و با بدچیزی معاوضه نمودید...

متأسفانه برخی از مردم ما حقیقتاً مسرعه الی قبل الباطل" هستند حاضرند به هر کلام درست و باطلی گوش کنند ولی حاضر امروز نیستند با قرآن انس بگیرند با فناوری های روز خوب سر و کار دارند ولی از آنچه به خیر و صلاح آنهاست غافلند. این جور نیست. که حضرت زهرا (سلام الله علیها) این حرف ها را به مردم زمان خود زده باشد و بس! بلکه هر کسی که امروز قرآن را به دست فراموشی

بسپارد و دل به هر حرف باطلی دهد؛ قلب دختر پیغمبر را شکسته؟

این از نگرانی های مهم حضرت (سلام الله علیها) است که مردم در قرآن تدیر نمی کنند ما حاضریم در هر کلام سطح پائینی غور کنیم و آن را به بوته تعقل و تدبر بنشانیم اما حاضر نیستیم به کلام وحی دقیق شویم. شاید این هم نشأت گرفته از یک تصور باطل است که قرآن و سایر کتبه مگر چه فرقی با هم دارند؟؟ که البته پیامبر عظیم الشان اسلام در بیانی خط بطلان بر این تصور می کشند و می فرمایند

رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم): أصدق القول وابلغ الموعظة وأحسن القصص کتاب الله. (من لا یحضره الفقیه، ج 4، ص 204)

راست ترین سخن رساترین پند و بهترین داستان کتاب خداست

تصور این نکته که قرآن را نمی شود فهمید شاید هم به این خاطر قرآن از کانون توجهات حتی برخی از مذهبی ها خارج شده که قرآن را چون نمی شود فهمید؛ پس قرآن را باید کنار گذاشت.

اصلاً مگر ممکن است خدای حکیم کتابی را برای هدایت بشر نازل کند ولی برای فهم آن مردم به مشقت بیفتند نازل کردن قرآن یعنی اینکه قرآن را به حد فکر فهم مردم آوردن انا معاشر الانبیا أن نکلم الناس علی قدر عقولهما پیغمبران هم از خدا یاد گرفته اند که حرف های خود را با مردم به سطح فهم آنان بگویند وَاعْلَمُوا أَنَّ القُرآنَ هُو التاسع الذی لا یُمس، والهادی الذی لا یُضل، والمحدث الذی لا یکلب وما جالس هذَا القُرآنَ أَحَدٌ إِلَّا قَامَ عَنهُ بزیادة أو نقصان زیادةٍ فِی هُدًی أَو نقصان مِن عَمَی.

آگاه باشید! همانا این قرآن پند دهنده ای است که نمی فریبد و هدایت کننده ای است که گمراه نمی سازد و سخنگویی است که هرگز دروغ نمی گوید کسی با قرآن همنشین نشد مگر آن که بر او افزود یا از او کاست در هدایت او افزود و از کور دلی و گمراهی اش کاست (نهج البلاغه خطبه 671)

پس هر کس با قرآن مجالست بکند؛ نفعی به او خواهد رسید

نچشیدن طعم و مره: ایمان

خدایی نکرده علت این که قرآن به کام ما شیرین نمی آید شاید به خاطر این است که دشتقه ایمانی ما مختل شده است..... علت اینکه ما طعم ایمان را نمی توانیم بچشیم؛ همان است که مولای متقیان امیرمومنان علی (علیه السلام) فرموده اند: یجد عبد طعم الایمان حتی یترک الکذب هزلَهُ وَ جِلْمٌ منبع: تحف العقول، ص 612 هیچ بنده ای مزه ایمان را نمی چند تا دروغ را چه شوخی و چه جدی رها کند.

عجب نبود گر از قرآن نصیبت نیست جز نقشی عروس حضرت قرآن نقاب آن که براندازد

دیوان اشعار سانی

که از خورشید جز گرمی نیابد چشم نابینا که دارالملک ایمان را مجرد بیند از غوغا

وای به حال کسانی که با گناه ذائقه خودشان را به تباهی کشیده اند نماز قرآن روزه و سایر عبادات برایشان هیچ طعم و مزه ای نخواهد داشت. مناجات می کند اما با کسالت ها نماز می خواند ولی با إِن المنافقین یُخادِعُونَ الله وهو خادِعُهُمْ وَإِذا قاموا إِلَی الصَّلاة قامُوا کسالی یُرلون الناس ولا یذکرون الله إلا قلیلاً (241 سوره نساء منافقان می خواهند خدا را فریب دهند در حالی که او آنها را قریب می دهد و هنگامی که به نماز بر می خیزند، با کسالت برمی خیزند و در برابر مردم ریا می کنند و خدا را جز اندکی یاد نمی نمایند

همیشه این نامه را به پله به باشید که ما انسان ما در هر موقهای معمولاً این چندی را می بینیم که دوست داریم بیایم داران که می خونه مکه باید دار دیگه ای هم با دید؟

السلام علی (2) فرمود: با حمالة القرار اعملوا فإن العالم من عمل بما علم و وافق عمله جالسه و سیاون اقوام یحملون العام لا یجاوز ای کسانی که عالم به قرآن هستید به آن عمل کنید چین عالم قاسمی است که به آنچه می داند عمل می کند و عمل او مطابق ترامهم، یخالف سریرتهم هم در المثال 8 ص 292)

علم است

بیان آثار مثبت و منفی دوری و بی توجهی نسبت به اران

رنگ و بوی دینی و قرآنی گرفتن

فقیه خادمه حضرت زهرا (سلام الله علیها) که بیست سال تمام جز به وسیله آیات قرآن سخن نگفت. امام صادق (علیه السلام) به نقل از امیرمؤمنان درباره ی قصه فرمود رسول خدا برای دخترش فاطمه خادمی استخدام کرد که اسمان فضه توبیه بود و فاطمه (سلام الله علیها) کارهای خانه را بین خود و او تقسیم می کرد یکی از نویسندگان که به معرفی فقه و کمالات وی می پردازد می نویسد «آن چه که باعث شد نشه با آیات قرآن با مردم صحبت کند این بود که وقتی دید مردم روایات وارده در باب سفارشی اهل بیت و سایر حقایق دین پشت سر انداخته اند، تصمیم گرفت جز به آیات قرآن استشهاد نکند.

به این ترتیب با استشهاد به قرآن جلوی هر گونه اعتراض

حاکمان و حوامل آنان را گرفت و آزادانه به نشر فرهنگ اهل بیت علیهم السلام هست

گمارد.

حفظ قرآن و استفاده به جا از آن از دیدگاه دیگر مبین آگاهی فضه به معارف قرآن و طبیعنا آراء و افکار اهل بیت و خصوصاً امیرمؤمنان مراجع به تفسیر و تأویل آیات قرآنی نیز هست چه وی پرورش یافته در خاندان پاکان بود و تمام اعمالش حکایت از تأثیرپذیری علمی و عملی از آنان داشت

عمل به قرآن و تجلی رفتار دینی

حجت الاسلام جواد مروی خاطرهای را نقل می کنند بر این اساس که مرحوم آیت الله سید محمد هادی میلانی (رحمة الله علیه) دچار بیماری میده شده بودند، پروفسور برلون را از اروپا برای جراحی ایشان آوردند، جراح خالق پس از یک عمل سه ساعته زمانی که آن مرجع تقلید در حال به هوش آمدن بودند به مترجم دستور داد تمام کلماتی که ایشان در حین به خوش آمدن می گویند را برایش ترجمه کند

مرحوم آیت الله میلانی در آن لحظات فرازهایی از دعای ابوحمزه ثمالی را فرانت می کردند پس از این مساله پروفسور براون گفت شهادتین را به من بیاموزید از این لحظه می خواهم مسلمان شوم و پیرو مکتب این روحانی، باشم وقتی دلیل این کار را پرسیدند.

پروفسور برتون گفت: تنها زمانی که انسان شاکله وجودی خود را بدون این که بتواند برای دیگران نقش بازی کند، نشان می دهدیه در حالت به هوش آمدن بعد از عمل است و من دیدم این آمار تمام وجودش محو خدا بوده در آن لحظه به یاد استف کلیسای کانتربری افتادم که چندی پیش در همین حالت و پس از عمل در کنارش ایستاده بودم دیدم او ترانه های کوچه بازاری جوانان آن روزگار را ته کند. در آن لحظه بود که فهمیدم حقیقت درد کدام مکتب است و بعد از آن هم واسیت کرد وی را در شهری که مرحوم میلانی را در آن دفن کرده اند به خاک بسپارند و اینچنین شد که مزار این پروفسور مسیحی مسلمان شده در خواجه ربیع محل مراجعه مردم و افرادی است که حقیقت اسلام را باور کرده اند قرار دارد.

خب این نتیجه انس و الفت با مکتب اهلبیت و قرآن هستم.

اللایت قدسیه آمده که خداوند به موسی بن عمران فرمود: به فلان کس بگو تو را دچار چنان بلایی کرده ام که ما فوق آن نیست. عرضه داشت: خداوندا من او را بر بلایی ندیدم خطاب رسید لذت مناجاتم را از او گرفته ام!!

هر که شد محرم دل در حرم یار بماند

وانکه این کار ندانست در انکار بماند

حافظ

به چالش کشیدن نگرش های مخاطب

مخاطب حس می کند چون قرآن قداست دارد پس حتی باید همیشه دور از دسترس باشد البته به وقت تداعی نشود که خدایی نکرده مردم ما نسبت به قرآن بی حرمتی می کنند؛ نه اینگونه نیست مردم به حمد الله همیشه نسبت به قرآن جانب احترام را برگزیده اند اصلاً گاهی این فاصله ای که بین ما و قرآن ایجاد شده؛ ناشی از برخی قداست های واهی و دور از شأن قرآن است.

یله نباید به قرآن بی احترامی کرد؛ نباید قرآن را روی زمین گذاشت و اما نباید قرآن را چنان دور از دسترس قرار دهیم که به راحتی میل به قرائت آن پیدا نکنیم بالاترین نقطه از قفسه کتاب ها متعلق به قرآن است به جهت احترام درست اما این نباید عاملی برای جدائی ما و قرآن بشود.

لطیفه دزدی به خانهای رفت و هر چه را دید؛ برداشت تا اینکه توجهش به سینی طلائی جلب شد که در بالاترین نقطه خانه یعنی در طاقچه بالانی قرار دارد رفت بالا و سینی سنگین را برد است. تا قرآن را در سینی دید؛ آن را بوسید و روی طاقچه گذاشت و سینی طلا را برداشت و خطاب به قرآن گفت: "قربان تو بروم که همیشه مظلوم و غریبی

انی تارک فیکم الثقلین کتاب الله عزوجل و عترتی اهل بیتی،

ألا و هما الخلیفتان من بعدی و لن یفترقا حتی یردا علی الحوض؛ من در میان شما دو وزنه وزین به یادگار می گذارم کتاب خدای عزوجل و عترتم آگاه باشید که این دو جانشینان پس از من هستند و هیچ گاه از هم جدا نشوند تا در کنار حوض کوثر» بر من وارد

شوند. امالی شیخ صدوق، ص 261 اکمال الدین، ص 140.

برخی شعار «حسبنا کتاب الله» را سر دادند

برخی هم شعار حسبنا ما روی لنا من أهل البیت را سر دادند.

امام سجاد (علیه السلام) پیوند قرآن و ائمه را این گونه تبیین فرموده است

فالإمام یهدی الی القرآن والقرآن یهدی الی الامام امامت روشنگر علوم و رموز قرآن و قرآن بیانگر امامت

است.

غربی ها که قرآن ندارند این همه پیشرفت میکنند ما که قرآن داریم؛ پس کو پیشرفتمون؟؟؟

در فولکلور آلمان قصه ای هست که این چنین بیان می شود مردی صبح از خواب بیدار شد و دید تبرش ناپدید شده شک کرد که همسایه اش آن را دزدیده باشد برای همین تمام روز او را زیر نظر گرفت.

متوجه شد که همسایه اش در دزدی مهارت دارد مثل یک دزد راه می رود مثل دزدی که می خواهد چیزی را پنهان کند پیچ پیچ می کند، آن قدر از شکش مطمئن شد که تصمیم گرفت به خانه برگردد، لباسش را عوض، کند نزد قاضی برود و شکایت کند. اما

همین که وارد خانه شد تیرش را پیدا کرد زنش آن را جابه جا کرده بود مرد از خانه بیرون رفت و دوباره همسایه اش را زیر نظر و گرفت و دریافت که او مثل یک آدم شریف راه می رود حرف می زند و رفتار می کند. پائلو کوئیلو

رفتار سازی

نسخه دهی

هر آیهای از قرآن رو که می خونیم لااقل به روز بهش عمل کنیم

ترجمه قرآن رو به هدف تأمل و تدبر بخونیم هر روز خودمون رو با به آیه قرآن متجلی بکنیم و در عرصه جامعه وارد بشیم

روضه

در دعای ندبه هر صبح جمعه عاشقای مهدی فاطمه (سلام الله علیها) صدا به ناله بلند می کنند که این الطالب بدم المقتول بکربلامه (1) اینکه منجی عالم بشریت رو به صفت خونخواه شهید کربلا می خوانیم به خاطر آینه که بارزترین نماد ظلم در کربلا اتفاق افتاده است.

اصلاً هرچی ظلم در عالم رخ میده به نوعی مرتبط هست به اتفاقات کربلا چه سال های قبل از کربلا و چه اتفاقات بعد از کربلا عاشورا مظهر خونخواهی و حق طلبی استداخه کربلا از اون روزی شروع شد که در حق علی (علیه السلام) ناسیاسی شد و مردم شکر نعمت ولایت را به جا نیاوردند اگر امت رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) با علی دست بیعت می داد؛ دیگه کسی در سقیفه بنی ساعده جمع نمی شد دیگه

دختر پیغمبر (صلی الله علیه و آله و سلم) بین در و دیوار قرار نمی گرفت هیهات اگر کربلا به پا می شد هیهات زینب کبری (سلام الله علیها) به اسیری می رفتمان شاء الله یوسف زهرا (علیه السلام) بیاد و انتقام سیلی مادر رو بگیره

تا کی به سوز و آه نشینم به راه تو بنشسته ام به راه توای معدن کرم دانم به یاد مادر خود آه می کشی در پیشگاه باپ غریبت علی زدند مهدی بیا به مادر پهلو شکسته گو کائن سان شکسته سینه و بازو و پهلویت

عالم فدای یک نظر گاه گاه تو تا لوفتد به چهرهی زردم نگاه تو کون و مکان فدای تو و سوزاه توان مادر شکس سته دل بی پناه تو مادر مگر چه بود به عالم گناه تو گشته کبود صورت بهتر از ماه تو

خیلی ها به عیادت بی بی اومدند ولی هرکی از خونه علی (علیه السلام) بیرون میومد می گفت دیگه امیدی به زنده موندن زهرا نیست» چقدر شدت فاجعه بالا بوده اما دیگه روزای آخر اجازه ی عیادت به کسی نمی دادند چرا؟ آخه دیگه توانی برای زهرا نمونده

حتی عباس عموی پیغمبر (صلی الله علیه و آله و سلم) خواست زهرا رو ببینه کنیزای بیبی اجازه ندادن

عباس پیام داده به امیر المؤمنین (علیه السلام)، علی جان به دلم بد افتاده نکنه بعد پیغمبر (صلی الله علیه و آله و سلم) فراق زهرا (سلام الله علیها) داغدارمون که آگه می دونی زهرا ز دنیا میره اجازه بده مهاجرین و انصار رو خبر کنم برای دختر پیغمبر (صلی الله علیه و آله و سلم) تشییع جنازه عظیمی به پا کننده شاید عموی پیغمبر

خواسته از زبان علی (علیه السلام) حال زهرا (سلام الله علیها) رو بدونه که صحبت از تشییع جنازه کردم اما آقا پیغام داد «عمو جان! مردم رو خبر نکن مفاطمه وصیت هاشو کرده فرموده: یا علی حنطنی و غسلنی و گفتی بِاللیل وصل علی وادفنی باللیل یعنی علی جان شبانه غسلم بده نیمه شب گفتم کن دل شب بر بدنم نماز بخوان و دفنم کن (2) ((3) اما زهراجان وصیت کردی نیمه شب دفن یشی به خاطر اینکه بعضی ها در تشییع جنازهات شرکت نکنن چرا وصیت کردی شبانه علی غسلت بده؟! حتماً به خاطر دل غریب علی بوده، مبادا صورت کبودت رو، ببینه بازوی ورم کرده رو، پبینه سینه ی زخمی رو ببینه

منی که محور هستی خدا به دستم داد

می طهور ز خمخانه ی الستم داد علی بت شکنم من که بعد از آن همه فتح

به یک شکستن پهلو، فلک شکستم دا

(1) دعای ندبه | (2) بیت الاحزان ص 25 (3) بحار الانوار ج 33 ص 210 (3) ژولیده نیشابوری

بنای خانواده در اسلام

بسم الله الرحمن الرحیم

من اجازه می خوام بحثم را اینجوری خدمتتون تقدیم کنم که اگر آدم به قدری در عالم هستی دقت کنه متوجه میشه که همه ی

اشیاء و موجودات در این عالم پهناور و بزرگ دارای مسئولیت اند از مادیات گرفته تا مجردات همه یک سری وظایف و مسئولیت ها دارند، همه ی عالم هستی اینجوریه و اینجور نیست که موجودات در این عالم یله و رها باشند و به خودشون واگذار شده باشند. مثلاً زمین با سرعت و کیفیت خاصی به دور خورشید می چرخه خورشید بدنبال ستارهای به نام و گا به مقصد ناشناخته ای در حرکت است. همه ی موجودات در این عالم هستی وظایف و مسئولیت هایی دارند در عالم مجردات و عالم ملائکه هم اینجوریه مثلاً حضرت عزرائیل (علیه السلام) مأمور قبض روح هست حضرت میکائیل (علیه السلام) مسئول تقسیم ارزاق و رزق مخلوقات. هست و همچنین حضرت جبرائیل و دیگر ملائک الهی، پس در عالم هستی، همه ی موجودات در عالم هستی با هم مرتبط اند و یکسری وظایف و مسئولیت ها دارند. انسان هم به عنوان اشرف مخلوقات عالم هستی از این قاعده مستثنی نیست انسان هم یکسری مسئولیت ها و وظایف بر عهده اش است به ازای تک تک رابطه هایی که انسان در این عالم با غیر خودش برقرار کرده یکسری وظایف و مسئولیت ها به گردنش هست. که اگر خدای نکرده در قبال اونها کوتاهی هایی کرده باشه مورد بازخواست قرار می گیره یکدسته از افراد که ما نسبت به اون ها مسئولیت های مهم و سنگیتی داریم خانواده آدم هست ما در قبال تک تک اعضای خانواده مسئول هستیم و وظیفه داریم نگاه اسلام

به خانواده خیلی نگاه مقدمی هست موجود نازنین و ملکوتی پیغمبر فرمودند هیچ بنایی در اسلام با ارزشتر از بنای خانواده نیست خانواده ای که به تعبیر قرآن باید محل و مکان آرامش محبت مودت و مهربانی باشه متاسفانه از این فضا خارج بشه. متاسفانه یک فرهنگ شیطانی که بی حیایی و بی عفتی و بی غیرتی را داره تو این دنیا با جناب ترین ابزارها ترویج میده که همه شاهد و ناظریم و نوک تیز پیکان این فرهنگ شیطانی و طاغوتی خانه و خانواده هاست. این آماری که میگم

مال سال 92 هست متاسفانه تو مملکت ماء مملکت امام زمان (علیه السلام) در سال 93 میانگین روزانه 83 طلاق بوده، تازه اینا اون. مواردی هستند که به دادگاه مراجعه کرده اند یکدسته از طلاق ها طلاق های عاطفی اند که زن و شوهر زیر یه سقف دارن با هم زندگی می کنند اما هیچ تمایلی به همدیگه ندارن فقط می سوزن و می سازن این مسئله در سال 95 طبق سایت آمار و ارقام پیشرت شده که کمتر نشده (48) درصد افزایش متاسفانه این مساله به بحران تبدیل شده شما ببینید مقام معظم رهبری چقدر روی این مساله تاکید دارند و یکی از مطالبات جدی ایشون هست خیلی این مساله مهمه که در محیط خانه حرمت ها و حریم ها رعایت بشه کانون مهر و عطوفت مهربانی بشه یکی از نگرانی ها و دغدغه ها بانوی بزرگوار اسلام حضرت زهرا (سلام الله علیها) مهمین حفظ حریم ها و حرمت ها و باصفا بودن محیط خونه

بودم همتون پای روضه ها بحمدالله بزرگ شدید و شنیدید نمی دونم دقت کردید یا نه الفاطمه زهرا (سلام الله علیها) توی اون لحظات آخر صحبت هایی با امیر المومنین علی ابن ابیطالب (علیه السلام) داشتند. خب آدم ها طبیعتاً توی اون لحظه های آخر از دغدغه هاشون میگن از نکات کلیدی و حساسشون، میگن از نگرانی هاشون میگن حضرت زهرا (سلام الله علیها) از امیر المومنین (علیه السلام) به سؤال پرسیدن که علی جان توی این مدتی که من همسرت بودم و در کنارت زندگی می کردم آیا تو از دست من راضی بودی؟؟ ببینید حضرت زهرا (سلام الله علیها) دغدغه و نگرانی دارم که آیا خریم ها و حرمت ها رو تونسته حفظ که یا نه برادران بزرگوار خواهران بزرگوار ما هممون باید این جوری باشیم نگران باشیم دغدغه داشته باشیم که آیا تونستیم از حریم خانواده محافظت کنیم؟ از، زنمون، شوهرمون بخصوص بچه هامون

پس همه مسئولیت داریم و باید خیلی توجه کنیم که پیغمبر اکرم صل الله در یه جمعی فرمودن ویل لاولاد آخر الزمان من أبائهم رأی بحال بچه های آخر الزمان از دست پدر و مادراشون اصحاب گفتند: آقا من آبائهم المشرکین از دست پدر و مادرهای مشرکشون نمبر فرمودن من آبائهم المسلمین از دست پدر و مادرهای مسلمانشان وای بحال بچه های آخر ایران از دست پدر و مادرهای مسلمانشون به فکر امور مادی بچه هاشون هستند به فکر سلامتی بچه هاشون هستند. به تعبیر من کیف و کفش و لباس و

کلاس زبان و کلاس کامپوتر و کلاس شنه به فکر این چیزا شون هستند که آگه پیغمبر فرمود: من بری هستم از این ها ان شا الله که هیچ کدوم ماها جز اون کسانی که پیغمبر اکرم این تعبیر را راجیشون کرده 2 تا سرفه کنند می برنشوند کتره شما به فکر دین بچه هاشون نیستند نیستیم ولی این نشون میده که پیغمبر اکرم خیلی نگران بود که پدر و مادرها در آخر الزمان نکنه مواظب دین بچه هاشون نباشن وقتی که تو سوره تحریم این آیه نازل شد که یا ایها الذین امنوا قوانفسکم و اهلیکم ناراه مؤمنین هم مواظب خودتون باشید و هممواظب خانواده هانون بهم مراقب خودتون باشید انفسکموهم مواظب امنون معلیکم نارا از آتیش جهنم وقتی این آیه نازل شد. جابر بن عبدالله انصاری اومد پیش پیغمبر و گفت یا رسول الله این که این آیه میگه مراقب خودتون باشید و نروید تو جهنم رو می فهمیم یعنی چه مواظب خودمون باشیم تریم جهنم خب واجبات را اگر انجام بدیم و محرامت الهی را ترک کنیم به جهنم نمی رویم اما اینکه آیه میگه مواظب باشید خانواده هاتون جهنم تون مواظب انها هم باشید یعنی چی؟ چیکار باید بکنیم؟

پیغمبر فرمودن 4 تا کار بکنید واسه حفظ خانواده هاتون توی اون هجمه های عظیم آخر الزمان چهار تا کار بکنید، اینا رو آدم یاد بگیره اینا رو آدم باید درس بگیرم شما ببینید تو پروتکل های صهیونیستی آمده که بچه ها را از خانه ها و خانواده ها بیرون بکشید

ما خودمون تربیتشون می کنیم بچه ای که اهل بیت و خانه نباشد بیش از اهل خانه و خانوده، بودن خیلی عذر می خوام با دوست پسر و یا دوست دخترش باشه اهل قهوه خانه بخواد باشه بیرون بخواد فقط بچرخه پیش از این که با خواهر و برادرش مأنوس باشه انسش یا کامپیوترش و تلفن همراش، باشه ممکنه خدای نکرده لفرشگاه زیاد براش فراهم باشد.

پیغمبر فرمودند:

4 تا کار بکنید اینا اون چیزهایی هستند که باید بهشون توجه کرد بمون 4 تا کاراینه اولین کار این هست

پدرا و مادرا، خودتون عامل خیر بشید تو خونه خودتون اهل عمل باشید این اولینش هست، فوق العاده تأثیر داره کونوا دعاه الناس بغیر السنتکم، خودتون اهل عمل باشید مرحوم آیت الله بهاء الدینی می فرمودن بچه های ما آنچنان می شوند که ما هستیم که آنچنان که می خواهیم، اون جوری میشن که ما هستیم بر خلاف بعضی از ماها که آن چیزی که خودمون نشدیم و فقط آرزوش رو داشتیم بشیم می خواهیم سر بچه هامون در بیاریم خب این نمیشه اولین توصیه پیغمبر این بود که اگر می خواهید بچه های خوبی داشته باشید خودتون عامل خیر باشید.

صاحب بن عباد وزیر آل بویه بود. تقریباً 1000 سال پیش در

زمان شیخ صدوق محاکمان آل بویه شیعه بودند. آنها رسماً عاشورا را تعطیل کردند و رسماً در بغداد روز عاشورا دسته عزا راه انداختند و به این کار می دان دادند در اذان ها اشهد ان علیا ولی الله وحی علی خیر العمل را رسمی کردند صاحب روضات الجنات مرحوم خوانساری می نویسد: صاحب آن قدر سخاوت داشت که اگر در عصر ماه رمضان از اذان ظهر که می گذشت کسی به خانه اش می رفت نمی گذاشت بدون افطاری گفت من بد میدونم که کسی بعد از اذان ظهر به خانه ام بیاد و برای اخطار نمونه و نوشته اند شبی هزار نفر

افطاری می داد که در ماه سی هزار نفر میشد در سخاوت خیلی عجیب بود به او گفتند تو این همه سخاوت را از کجا آورده ای؟ گفت از بچگی از مادر میاد گرفتم هر روز صبح وقتی از خانه بیرون میرفتم یک درهم و یک دینار به من می داد و می گفت. پول ها رو بگیر و به اولین فقیری که میرسی بده و این کار برای من عادت و ملکه شد وقتی هم که به وزارت رسید به

مباشرش می گفت هر روز صبح به مقداری پول کنار متکای من بذار که وقتی از خواب بیدار می شوم آن را به فقیر، بدم این سنت و روشی که مادرش بنیان گذاشت ترک نکرد می گفت سخاوت را مادرم به من آموخته من اگر سخاوتمند شدم چون مادرم انگوم بود و از او گرفتم اولین دستور پیغمبر افعل الخیر خودتون

اهل خیر باشید مادر بزرگوار اگر دوست داری دخترت با حجاب باشد. اول خودت اهمیت حجاب رو بهش نشون بده با رفتارت با عمل خوبت خود به خود دختر می گیره از ما جان عالم فدای صدیقه طاهره (سلام الله علیها) چقدر حجاب براش مهم بود چقدر این فریضه الهی را خوب انجام داد، بدون هیچ گونه کم و کاستی همتون شنیدید مردی نابینا اجازه گرفت وارد منزل امیر المومنین (علیه السلام) شد پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) داشت این صحنه رو، می دید حضرت زهرا(سلام الله علیها) بلند شد پیغمبر فرمودند: دخترم این مرد نابیناست پاسخ دادن بابا جان اگر او مرا نمی بیند من او را می بینم که درسته او نمی بیند اما بوی زن را استشمام می کند که پیامبر صل الله علیه و آله و سلم فرمودن شهادت میدم که تو پاره تن منی درود خدا بر او وقتی هم که رفت به مسجد تا خطبه بی نظیر فدکیه رو ایراد کند با این کیفیت رفت که عده ایی از زنان گرداگرد آن حضرت بودن تا وارد مسجد شد در حالیکه سر مبارکش را با پوشش کامل پوشانیده بود و یه لباس سراسری از روی لباس ها پوشیده بود با این کیفیت وارد مسجد شدن و به محض ورود بزرگ بانوی دو عالم فوراً بین زنان و مردان پردهای زده شد و حضرت با سایر زنانی که همراهشون بودن اون طرف پرده قرار گرفتند و بعد سخنرانی. فرمودن به قدری ایشون به حجاب و پوشش و عفتشون اهمیت می دادن که اسما بنت عمیس میگه: روزهای آخر زندگانی حضرت زهرا( سلام الله علیها) با او بودم روزی مرا

به یاد کیفیت حمل جنازه توسط مردم انداخت و ابراز نگرانی کرد که چرا جنازه زنان را روی تخت های می گذارند و بالای دست مردان حمل می کنند انی قد استقبحت ما یصنع بالنساء من از حمل جنازه با این کیفیت بدم میاد من را توی این تابوت ها نذارید

خب ببینید:

از این بانوی بزرگوار زینب متولد میشه که در قله ی عفت و حیا هستش که یحی مازنی روایت کرده مدت ها در مدینه خدمت حضرت علی (علیه السلام) بودم و خونم نزدیک خونه زینب دختر امیر المومنین بود به خدا قسم هیچ وقت چشمم به او نیفتاد و صدایی از او به گوشم نرسید و هر موقع می خواست به زیارت جدش پیغمبر اکرم صل الله بره شبانه از خانه بیرون میرفت امام حسن علیه السلام سمت راست و اما حسین (علیه السلام) سمت چپ و امیر المومنین علی (علیه السلام) هم جلو و مقابل حضرت راه می رفتن افعل الخیر پیغمبر فرمودن اوین، دستور خودتون اهل خیر باشید امام مجتبی (علیه السلام) اگر شد کریم اهل بیته سفره دار بود قبل از این این کرامت ها را از پدر و مادر بزرگوارش دیده بود اتفاق ها و ایثارهای زیادی از پدر و مادرش دید شد کریم اهل بیت امام حسین (علیه السلام) اگر ظهر عاشورا نماز اول وقت می خونه اونم به جماعت، توی میدان جنگ توی اون گرما اهمیت به نماز رو از پدرش و مادرش دید؛ پدرش علی (علیه السلام) در محراب عبادت و در حال نماز فرقش شکافته شد و مادرش فاطمه ی زهرا اینقدر به نماز می ایستاد که، کانت تقوم حتی تورم قدماه. مادر

شب عروسی لباس عروسی رو انفاق کرد 3 روز طعام خودشون رو به یتیم و مسکین و اسیر دادن خودشون اهل خیر و عمل بودن، فرزندان یاد گرفتن پدر بزرگوار، مادر بزگواری که دوست داری بچه ات مؤدب باشد توی خونه با همدیگه مؤدبانه صحبت کنید با احترام همدیگر رو صدا بزنید، می خوای بچه ات مؤدب باشد؟ تو خانم ات رو مؤدبانه صدا بزن خانم شما آقات رو مؤدبانه و با احترام صدا یزن تمام زوایای زندگی صدیقه طاهر هبرای همه ما درسه شما ببینید حتی یک جا سراغ ندارید حضرت زهرا و امیر المومنین علیهما السلام یک بار با اسم کوچیک همدیگر رو صدا زده باشن حضرت زهرا همه اش میگه یا ابا الحسن، یا امیرالمؤمنین یابن عمی

امیر المومنین هم همین طور حتی نسبت به بچه ها هم همین طور بودن همیشه وقتی امام حسن و امام حسین یا زینب و ام کلتوم مادر رو صدا می زند حضرت میفرمودن بلدا یا قره، عینی یا ثمره، فوادی می خواهی بچه ات مؤدب باشد؟! خودت

مؤدبانه حرف بزن، خدا رحمت کنه مرحوم میرازای شیرازی رو هرگز فرزندانش رو حتی بچه های کوچک رو با اسم کوچک منانمی زن همیشه قبل یا بعدش به آقا یا خانم می آورد هنگامی که بچه ها به اتاق ایشون وارد می شدن به احترام اونها از آدم توی خونه خودش اهل خیر باشد. اگر دوست داریم بچه هامون مؤدبانه رفتار کننده مؤدب باشیم با همدیگه اگر دوست جای خودش بلند

می شد و می ایستاد حتی در مورد فرزند 7 و 8 ساله دریم خوش اخلاق و آروم باشند خودمون تو خونه خوش اخلاق باشیم و تعبیر قرآنه دیگه که در محیط خانه با همدیگر معاشرت زیبا داشته باشید و عاشروهن بالمعروفه معاشرت زیبا دو قسم است. یکی زبانی که عرض کردم و دیگری رفتاری همین که آدم توخونه خوش خلق باشد. همه منتظر ورودش و اومدنش به خونه باشن نه این که وقتی میاد همه رو بگیرن پدرهای بزرگوار مادرهای بزگوار، اگر با هم خوش اخلاق باشید توی محیط خونه بچه ی خوش اخلاق تحویل جامعه می دید، متاسفانه بعضی ها از خانم و آقا گرفته تو خونه بد اخلاقاند این خیلی صفت بدی هست هممون به خدا پناه می بریم از این صفته من یه چیزی عرض می کنم تقاضا می کنم خوب عنایت کنید که اخلاق به چه اثری داره این داستان سعد مسافر و همه خوب گوش بدید سعد مساذ از اصحاب بزرگ پیامبر اکرم صل الله بود از اصحاب با عظمت حضرت بود در روایات داره که سعد در جنگ های متعددی مثل بدر و احد و خندق شرکت داشت در جنگ خندق مجروح شد و در اثر خونریزی روز به روز حالش بدتر می شد. پیامبر اکرم مکرر به عیادتش می آمد و از او تجلیل می کرد و در لحظات آخر عمرش در کنار بسترش از او پرستاری میکرد و در حق او این گونه دعا می کرد که خدایا سعد در راه تو جهاد کرده و پیامبرش را تصدیق نمود روح او را در درگاهت قبول

کن سعد پس از مدتی از دنیا رفت وقتی به حضرت رسول اطلاع دادن حضرت پای برهنه در تشییع لو شکرت کرد جلو تابوت او را گرفته بود خود حضرت فرمودند در تشییع سعد هفتاد هزار ملک شرکت داشتند بعد هم خود حضرت سعد را در قبر گذاشتند و دفن کردن وقتی کار دفن به پایان رسید مادر سعد کنار قبر آمد و گفته یا سعد هنیتا لک الجنه ای سعد بهشت بر تو گوارا باد. پیامبر صلی الله علیه وآله به مادر سعد فرمودن: یا ام سعد مه لا تجزمی علی ریکه ای مادر سید چیزی را به طور چزم بر خدا حکم نکن (دستور) برای خدا ننویس) فان سعدا قد اصابته ذمته همین سعد را فشار قبر گرفت اصحاب پرسیدن؟ آقا با این همه تجلیل شما از سعد چگونه ممکن است او به فشار قبر مبتلا باشد؟ حضرت فرمود نعم أنه کان فی خلقه مع أهله سوط بله سعد در خانواده با آنها تند بود خشن بود بد اخلاق بود درود خدا بر حضرت زهرا سلام الله علیها و شوهر، بزرگوارش به مرتبه حضرت علی (علیه السلام) بعد از شهادت حضرت زهرا من فرمودن که توی اون 9 سالی که زهرا در منزل من بود الله اکبر ما اغضبتنی و لا اغضبتها یکبار دلم رو نشکوند یکبار زهرا مترو غضبناک نکرد من هم این چنین نکردم با همدیگه صمیمی بودن رفیق بودن با هم شوخی می کردن می خندیدن رحمت خدا برشون پیغمبر فرمود: اولین دستور آینه که افعل الخیر خودتون اهل خیر باشید اگر می خوای بچه ات مؤدب باشد.

خودت مؤدب باش اگر میخوای خوش اخلاق باشد خودت خوش اخلاق باش اگر میخوای بهتدروغ نگه خودت دروغ نگو خدا رحمت کنه مرحوم آیت الله بروجردی رو به مادرش گفتن پسرت مرجع تقلید شده، تک مرجع شده فخرجهان تشییع:

شده مادر بزرگوارشون فرمودن من توقع بیشتر از این روازش داشتم ایک بار بدون وضو شیر دهانش نگذاشتم؟

2 دومین چیزی که پیغمبر فرمودن به جابر بن عبد الله انصاری برای این که خانواده رو آدم بتونه حفظ بکنه فرمودند و ذکروه. بله بچه هاتون رو متذکر یاد خدا کنید بچه هاتون رو متذکر یاد خدا بکنید هممون می فهمیم نهاین که تسبیح بدید دست بچه هاتون بشینند ذکر، بگن اینکه مقصود پیغمبر نیست بچه هاتون رو متذکر خدا کنید یعنی فضای خونه به فضایی باشد. که یاد خدا توش باشد، خونه خونه غفلت، نباشد فضای خونه فضای یاد خدا باشد. در روایت هست خیلی این روایت قشنگه در روایت هستش که شب ها همونجور که شما وقتی به آسمان نگاه می کنید بعضی از ستاره ها پر نورده پر رنگه بعضی ها کم نوره بعضی ها هم، تاریکه اصلاً به چشم نمیان هستند دیگه ستاره هایی که خیلی دور از ما هستند که اصلاً به چشم نمیان در روایت هست همونجوری که شما وقتی به آسمون در شب نگاه می کنید و وضعیت ستارهها این جوریه: آسمانی ها کننده ملکوتی ها، ملائک وقتی عالم پایین رو نگاه می کنند بعضی از خون ها پر نوره بعضی ها کم نوره، بعضی ها

هم تاریکه اصلاً به چشم ملائکه، نمیان طبیعتاً اون خونه هایی که تاریکند اصلاً به چشم ملائکه نمیان هم وقتی پایین رو نگاه می ملائکه هم خیلی برای اون خانواده و خانه دعا نمی کنند ولی اون خونه هایی که به چشم ملائکه میاد خونه ها نیست که فضای ذکر فضای یاد خدا توش هست بخونه هایی است که صدایی از قرآن توش بلند میشه خونه هایی هست که دعانوش خونده میشه خونه هایی هست که اسم خدا توش هست این خونه ها به چشم ملائکه میان اگر هم به لغزشی برای اهل لون خونه پیش بیاد ملائکه براشون و برای اون خانوه و اعضاش دعا می کنند میگن خدایا اینا آدم هایی هستن که با تو هستن کنند. ببینید من به چیزی عرض می کنم خدمتون خیلی عذر می خوام این مال شماها نیست می دونم شماها اهلش نیستید خونه ای که 2000 شبکه ماهوارده ای توش هست و بازه هیچ بسته هم نیست، این خونه می تونه خونه دعا براشون می ذکر باشد؟! این قضاء قضا رو برای دینداری بچه ها سهل و آسون می کنه یا فضای غفلت و لغزش را درست می کنه؟! فضاها با هم فرق می کنند دیگه بعضی از فضاها فضا رو برای دینداری سهل می کنه و بعضی از فضاها سخته درود و رحمت خدا برا اون پدر و مادرهایی که فضای خونه را به کاری می کنند که دینداری توش آسان و راحت بشه با اومدن ماهواره بچه ها فرهنگ شیطانی رو یاد می گیرن به فرهنگ و دستورات الهی

یکی از دوستان تعریف می کردن من به شب رفتم خونه یکی از

اقوام و خویشان نشسته بودیم داشتیم با همدیگه صحبت می گردیم که یکدفه ای وسط صحبت های ما یه پسر کوچولو که فرزند اون خانواده بود به مرتبه پرید جلوی من، من داشتم چای می خوردم به مرتبه پرید لیوانی دستش بود و گفت حاج آقا بزن قدش می گفت خیلی تعجب کردم و ناراحت شدم. بعدم به قدری با خانواده آنها صحبت کردم که ببینید این تاثیرات استفاده از ماهواره هست

هر آنچه دیده بیند

دل کند یاد

دومین دستور پیغمبر این بود که ذکروه، بالله بچه ها تون را متذکر یاد خدا کنید فضای خونه رو به طوری کنید که دینداری راحت تر باشد تا غفلت بطور مثال 3 تا تصویر مذهبی آیه قرآنی نشون داده بشه فضای خونه مؤمن و مسلمان با غیرش فرق

یکنه بادم اگر میتونه جلسه ی قرآنی جلسه ی دعایی مراسم مذهبی توی خونه اش بگیره تو شادی و میلاد اهل بیت شیرینی یا شکلاتی و تو عزاشون آگه می تونه به پارچه مشکی پرچمی تا جایی که میتونه انجام بده و بذارید بچه ها از همون بچگی بدونند اینها مهم هستند. اینها رو باید دنبالش برن خیلی این موارد فوق العاده است اصلاً برکت روی توی زندگی انسان میاره فوق العاده هست اومد محضر امام صادق (علیه السلام) و از فقر و سختی و مشکلات زندگی شکایت کرد، امام (علیه السلام) فرمودن برو خانه دست بذار روی گوشت و اذان، بگو بذار یاد و نام خدا توی خونه ات بیاد مو هم

رفت و این کار ترو انجام داد و بعد به مدتی دوبارده اومد و گفت آقا جان ممنون حل شد! این ها باعث خیر و برکت میشه یکی دیگه از چیزهایی که از مصادیق ذکروه بالله هست و باعث میشه فضای خونه نورانی بشه و در تربیت فرزند هم مؤثر هست آینه که اسم های نیکو و مخصوصاً اسماء ائمه گذاشته بشه که متاسفانه الآن می بینیم به بهانه قدیمی بودن این اسم ها یا نمی دونم

کلاس نداشتن .... به اسم هایی میذارن روی بچه ها که کم و بیش شما هم می شنوید این فوق العاده هست، پیغمبر فرمودند: خانه ای که در آن اسم علی فاطمه، حسن، حسین و محمد باشد فقر و ارداون خانه نمیشه اسم ها الان یک شعار محسوب میشن مثل، حجاب مثل، اذان که شما با این ها نشون میدین تو جبهه حق هستید نگید حاج آقا این چه حرفیه؟ اصل آینه دل آدم پاک باشه حال اسمت هر چی بوده اسم اگر مهم نبود اینقدر دشمنان اهل بیت سعی نمی کردن این نام ها کنند شما ببینید بعضی از حاکمان ستمگر بنی امیه توی بلاد حکومتیشون سرتاسر بخش نامه کرده بودن که اگر در بخانه ای اسم علی باشد میتونند خونه رو روسر اهلش خراب کنند. این اسمها مهم هستن تو با این نامگذاری مسلمان بودن و مؤمن بودن خودت را نشون میدی مسلمان بودن و مؤمن بودنت را باید جاهایی نشون بدی، دیگه یکی از اون جاها همین رو محو اسم هاست نمیشه که بگی من مسلمانم ولی هیچ

نشانه ای از مسلمان بودن و مؤمن بودن نداشته باشی این حکایت قشنگیه گوش بدید مولوی توی مثنوی میاره که یکی از این لات ها که مثلاً می خواست به قیافه ای نشون بده و رستی بگیره رفت پیش به خالکوب زنی و بهش گفت آقا به شیر گنده روی بازوی ما بکش او شروع کرد به کشیدن و سوزن زدن این لات دردش اومد گفت اوه این کجای شیره؟ این همه درد دارده اگفت این بالش گفت بی خیال یال نکش گفت: باش دیه مقداری که مشغول شد دوباره گفت این جا کجاشه درد داره؟ گفت: اینجا دمش هست گفت بی خیال به شیر بی دم بکش

گفت: بانی مشغول شد به مقداری که گذشت برای بار سوم گیر داد گفت اینجا دیگه کجاش؟ گفت: این شکمش هست گفته بابا ولش کن شیر بی شکم بکش او خالکوب زن عصبانی شد گفتند پاشو جمع کن شیر بی پال و دم و اشکم که دید. شیری که نه بال داشته باش نه دم و نه شکم این دیگه شیر نیست. حالا تو هی بگو من مسلمانم و هیچ نشانه ای از ه این چنین شیری خدا هم نافرید مسلمان بودن تو زندگیت نباشد اینجور نمیشه تو باید توی حرف زدن توی، رفتار تو مدل و سبک زندگی، فضای خونه اسمت مسلمان بودن و مؤمن بودن خودت رو نشون بدی لذا اسم هم خیلی مهمه، لذا اولین حقی که فرزند به گردن پدر و امام صادق (علیه السلام) فرمودند: من حق الولد علی الوالد أن یحسن اسمه اولین

حقی که بچه به برگردن پدر و مادر داره آینه مادر مخصوصاً پدر داره آینه که اسم خوب براش بذاره که اسم خوب برات بگذاره حالا به موقعی هم اگر احیاناً از دستمون در رفته و قسمی خوب نذاشتن برامون جرات تغییر دادنش رو داشته باشیم هیچ اشکالی نداره تو زمان پیغمبر و ائمه اگر پیغمبر و ائمه بر خورد میکردن با کسی که اسمش زیبا نبود می فرمودن تغییر بده اسمت رو بهر حال دومین دستور پیامبر این بود که دکروه بالله

سومین و چهارمین دستور پیامبر به جابر بن عبدالله انصاری برای حفظ خانواده و بچه ها که حالا من دیگه فقط خیلی خلاصه یگم و امروهم بالمعروف و نهوهم عن المنکر سومین و چهارمین چیز آینه که بچه هاتون رو امر به معروف و نهی از منکر کنید برادران و خواهران بزرگوار این مال یک فرهنگ بیگانه است که دارند به ما تزریق می کنند که اگر بخواهید به بچه ها

تون چیزی بگید این فضولی تو کار بچه هست قرآن می گه المومنون بعضهم أولیاء بعض یامرون بالمعروف وینهون عن المنکر، مؤمنین نسبت به همدیگر مسئول اند تا چه برسد به خانواده ات و بچه هات اصلاً فضولی نیست، عرض می کنم این مال به فرهنگ دیگه است حضرت آیه الله مصباح میفرمودن که من چندین سال پیش ظاهراً هفت و هشت سال ده سال پیش به سمینار فلسفی من رو دعوت کرده بودن نیویورک رفته بودم اونجا به پیر مردی که

اصالتاً اصفهانی بود حدود 71 سالش بود تقریباً که تو فیلادلفیا زندگی می کرد برای اون سمینار اومده بود نیویورک سال ها تو آمریکا زندگی می کرد تو اون ایالت آقای مصباح می فرمودن ایشون اومد پیش من خیلی ناراحت بود باز جهت علمی آقای مصباح می فرمودن ایشون 10 الی 12 تا مجمع و هیئت علمی به اصطلاح تو جاهای مختلفی عضو بود یعنی بهر حال آدم باسوادی بود که خیلی ناراحت

بود و به من می گفته که حاج آقا خدا لعنت کنه اون کسی رو که منو فرستاد از جوانیم اینجا دارم زندگی می کنم دیگه اومده به اینجام خیلی ناراحت بود آقای مصباح می گفت من بهش گفتم برای چی؟ گفت حاج آقا من چند شب پیش دیر وقت از محل کار رفتم خونه ساعت 1 و دو نیمه شب بود وقتی رفتم خونه دیدم چراغ اتاق دخترم، روشنه میگه من گمان کردم که تا این موقع شب دخترم بیداره حتماً به مریضی، دردی چیزی دارد رفتم بهش سر بزنم میگه رفتم در زدم در رو باز کردم خیلی

عذر می خوام دیدم دخترم با یه وضعیت بسیار نامناسب با یه مرد آمریکایی هست من خجالت کشیدم وقتی این دو رو دیدم می گفت سریع در رو بستم و اومدم بیرون می گفت: به چند لحظه بعد دخترم اومد بیرون هر چی به دهنش می رسید نثار من

کرد هر چی فحش بلد بود داد گفت به تو چه مربوط اومدی

تو اتاق من گفتم بابا دخترم، من گمان کردم مریضی، درد داری، پدرتب اومدم بهت سر بزنم گفت غلط کردی آگه یکبار دیگه بخواهی تو کار من فضولی کنی به پلیس زنگ می زنم که پدرم مزاحم من میشه و من رو اذیت می کنه فضولی تو کار من نکن!

حاج اقا خدا لعنت کنه اون کسی که رو که منو فرستاد در جایی دارم زندگی می کنم که دخترم در اختیارم نیست، و اگر به عنوان یک پدر بخوام براش دلسوزی بکنم می گه فضولی نکن

این مال اون فرهنگه مال فرهنگ ما نیست

بله اون بچه هایی که ازدواج کردن رفتن سر خونه اشون تو زندگی اونا دخالت نکنید

سر بزنید مراقبت کنید اما دخالت نه

اما بچه هایی که تو خونه ما هستن ما مسوولیم

سومین و چهارمین دستور پیغمبر صلی الله علیه واله امر به معروف و نهی از منکر

و این رو هم به عنوان نکته آخر بگم

امر به معروف و نهی از منکر با رفاقت

شاه کلید تربیت همین رفاقت است

برد با اون والدینی است که با رفاقت امر به معروف و نهی از منکر کنند

رفاقت هم دیگه معلومه

رفیق با رفیق اش صمیمی هست

بهش توهین نمی کنه

تحقیرش نمی کنه

با هم بیرون می رن

به درد و دل هاش گوش می ده

این چهار دستور پیغمبر اکرم به جابر بن عبدالله انصاری

برای حفظ خانه و خانواده و بچه ها از، هجمه های اخرالزمان

..................

نماز

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد لله رب العالمین والصلاة والسلام علی سیدنا ونبینا أبی القاسم المصطفی محمد و علی اهل بیته الطیبین الطاهرین المعصومین المنتجبین سیما الحجة بقیة الله فی الارضین روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداء و اللعن الدائم علی اعدائهم اجمعین الی قیام

یوم الدین

رب اشرح لی صدری و پسر لی امری و احلل عقدة من لسانی یفقهوا قولی

یکی از سؤالات مهمی که برای همه ما وجود دارد و خیلی از مواقع پاسخ های متفاوتی برای آن می شنویم و اتفاقاً خیلی از این جواب ها از دل روایات و آیات قرآن هم به دست میآید این است که چرا باید نماز بخوانیم؟ خدا نماز را بر ما واجب کرد تا ما را به کجا برساند؟

بله در مقام جواب به صورت کلی می شود گفت می خواهد مرا به کمال برساند و رشد دهد ولی باز جای این سؤال باقی است که دقیقاً نماز کدام قسمت از سیر حرکت من به سوی خدا را تکمیل می کند که اینقدر بر آن تاکید شده؟

شاید شما بگویی خب این که دقیقاً در کدام قسمت سیر الی الله تأثیر دارد دانستنش خیلی لازم نیست ولی خواهش می کنم اجمالاً از بنده که تجربه چند سال کار تبلیغی مستمر بخصوص با جوان ترها و نوجوانان را داشتم و سؤالات آنها در این زمینه را شنیدم قبول بفرمایید که دانستن این که خدا چرا نماز را واجب کرد اگر لازم نباشد ولی حتماً خیلی مفید است، بعضی مواقع برای بعضی که اصلاً احساس می شود لازم است حتماً توضیح داده شود، دوستان حاضر هم می توانید تصدیق بفرمایید که آیا خیلی از کسانی

که نماز نمی خوانند یا در نمازشان چه کما و چه کیفا سست هستند و دوست دارند نماز بهتری بخوانند آیا اگر کمی جواب این سؤال برایشان روشن شود در پایندیشان به نماز مؤثر هست یا نه؟ بالاخره نماز یک مساله بسیار جدی است و شرط قبولی سائر اعمال است. آیات قرآن و اهل بیت علیهم السلام هم نفرموده اند که: «تو چه کار داری برای چه باید نماز بخوانی؟ نمازت را بخوان»، بلکه در رابطه با این مساله هم مفصل آیات قرآن داریم و هم روایت.

خب وقتی پاسخ های این سؤال که چرا باید نماز بخوانیم را بررسی می کنیم برخی می گویند

چون خدا واجب کرده باید بخوانیم راست هم می گویند خود خدا هم فرمود: «فَأقِیمُوا الصَّلاةَ إِنَّ الصَّلاةَ کَانَتْ عَلَی الْمُؤْمِنِینَ کتاباً موقوتا» (نساء/103)

به نظر بنده شاید از یک نگاه جواب اصلی همین باشد چون اگر کسی خدا را دلسوز خود بداند که حتماً خیر و صلاح او را در همه حالات می خواهد دیگر خیلی دنبال دلیل نمی گردد. خوش به حال کسی که این طوری خدا را قبول دارد، دربست حرف خدا را می پذیرد. چون و چرا نمی آورد. می گویند دلت پاک باشه منظور این طور آدما هستند دیگر.

جماعة عن أحمد بن محمد بن عیسی عن الحسین بن سید عن أسالک عن حسین بن عثمان عن سماعة عن أبی بصیر قال سمعت

لیا جفرع یقول کل سهو فی الصلاة یطرح منها غیر أن لله تعالی یتم بالوائل أن أول ما یحاسب به العبد الصلاة فإن قبلت قبل ما سواها إن الصلاة إذا ارتفع فی أول وقت ها رجعت إلی صاحبها وهی بیضاء: مشرقة تقول مفتی خلک الله و إذا ارتفعت فی غیر وقتها بغیر حدودها رجعت إلی صاحبها و هی سوداء مسالمة تقول طبیعتی نیمک الله کافی ج 2 ص 2268

نماز را به طور کامل به یا دارید زیرا بساز در مؤمنان در اوقات معین مقرر شده است (ترجمه استاد فولادوند)

آن وقت اگر حال چنین شخصی را با حال کسی مقایسه کنی که نماز می خواند و در نمازش به حد اقل آن یعنی آن مقداری که تکلیف از گردنش ساقط شود اکتفاء می کند خواهی دید که او از بسیاری از کارها که بی نماز از آن پروا نداشت پروا دارد، و اگر حال این نمازگزار را با حال کسی مقایسه کنی که در نمازش اهتمام بیشتری دارد خواهی دید که دومی از گناهان بیشتری پروا دارد و به همین قیاس هر چه نماز کامل تر باشد، خودداری از فحشا و منکرات بیشتر خواهد بود. (ترجمه المیزان اع عالم (198)

نا ما فعلاً می خواهیم یک کم بیشتر از این بدانیم.

ه یکی از جواب ها این است که در آیه 35 سوره عنکبوت بیان شده: «أقیم الصلاة إن الصلاة تنهی عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنکَرِ» یعنی نماز را برپا دار که نماز از کار زشت و ناپسند (بزرگ) باز می دارد

فقط سوالی که قبلاً این جا پیش می آید این است که خب ما بعضی نمازخوان های گناه کار را می شناسیم یا برعکس بگوییم گناه کار نمازخوان، این هایی که می بینیم چطور با این آیه جمع می شود؟

جواب این است که نماز حتی نمازی که خیلی به نظر نماز هم نباشد به خودی خود اگر مانعی بر سر راهش نباشد این توانایی را دارد که انسان را از زشتی ها و منکرات بزرگی که مخالفت واضح با عقل و شرع دارد باز دارد مثل پدال ترمز ماشین که با ترمز راننده طبیعتاً اگر مجموع سیستم ترمز از جمله روغن ترمز، لنت ها و.. حتی اگر در حد عالی هم نباشند جلوی خیلی از تصادفات را می گیرد اما اگر راننده پشت فرمان بهترین و سالم ترین ماشین باشد ولی حواسش به رانندگی نباشد یا لنت تمام شده را تعویض نکرده بود یا قوطی روغن ترمز خالی شده را پر نکرده باشد این که دیگر تقصیر پدال ترمز نیست.

مفسر بزرگوار جناب علامه طباطبایی (رحمة الله علیه) که خودش عامل به آنچه بیان کرده است می باشد در ذیل این آیه شریفه می فرماید: «اگر انسان مدتی کوتاه بر نماز خود پایداری کند و در انجام آن تا حدی نیت صادق داشته باشد. این ادامه در مدت کوتاه به طور مسلم باعث می شود که ملکه پرهیز از فحشاء و منکر در او پیدا شود به طوری که اگر فرضاً آدمی شخصی را موکل بر خود کند که دائماً ناظر بر احوالش باشد و او را آن چنان تربیت کند که این

ملکه در او پیدا شود و به زبور ادب عبودیت آراسته گردد، قطعاً تربیت او مؤثرتر از تربیت نماز نیست و به بیش از آنچه که نماز او را دستور می دهد دستور نخواهد داد و به بیش از آن مقدار که نماز به ریاضت وادارش میکند وادار نخواهد کرد»

2 در یک عبلوت کوتاه می توان گفت" فحشاء" اشاره به گناهان بزرگ پنهانی، و " منکر" گناهان بزرگ آشکار است و یا فحشا، گناهانی است که بر اثر غلبه قوای شهویه و منکر بر اثر غلبه قوه غضبیه صورت می گیرد تفسیر نمونه ای 16 ص 284) این عمل مخصوصاً که بنده خدایی را در هر روز پنج بار به جا بیاورد و همه عمر ادامه دهد و مخصوصاً اگر آن را همه روزه در جلسه ای صفح به جا بیاورد و افراد آن جاسه نیز مانند تو همه روزه به جا بیاورند، و مثل او نسبت به آن اهتمام بورزند طبعاً با گناهان کبیره سازش ندارد. آری توجه به خدا از در بندگی، آنهم در چنین محیط و از چنین افراد طبیعتاً باید انسان را از هر معصیتی کبیره و هر عملی که فوق دینی آن را شنیع می داند، از قبیل قتل نفس تجاوز به جان ها و به مال لینام زنا و لواط، باز بدارد بلکه نه تنها از ارتکاب آن ها، بلکه حتی از تلقین آن نیز جلوگیری کند. برای اینکه نماز مشتمل است بر ذکر خدا و این ذکر، اولاً ایمان به وحدانیت خدای تعالی، و رسالت و جزای روز قیامت را به نمازگزار تلقین می کند و به او می گوید که خدای خود را با اخلاص در عبادت مخاطب قرار

داده و از او استمانت بنما و درخواست کن که تو را به سوی صراط مستقیم هدایت نموده و از ضلالت و غضبش به او پناه ببر و ثانیاً او را وادار می کند بر اینکه با روح و بدن خود متوجه ساخت عظمت و کبریایی خدا شده پروردگار خود را با حمد و ثنا و تسبیح و تکبیر یاد آورد و در آخر بر خود و هم مسلکان خود و بر همه بندگان صالح سلام بفرستند علاوه بر این او را وادار می کند به اینکه از حدث که نوعی آلودگی روحی است و از حیث یعنی آلودگی بدن و جامه خود را پاک کند و نیز از اینکه لباس و مکان نمازش غصبی باشد پرهیزد و رو به سوی خانه پروردگارش بایستد. منتها هر نمازی به همان اندازه که از شرایط کمال و روح عبادت برخوردار است نهی از فحشا و منکر می کند گاه تهی کلی و جامع و گاه تهی جزئی و محدود - خلاصه یاد خدا و موانعی که از اثر او جلوگیری می کنند، مانند دو کفه ترازو هستند هر وقت کفه یاد خدا چربید، نمازگزار گناه نمی کند و هر جا کفه آن مواقع چربید کفه یاد خدا ضعیف می شود و نمازگزار از حقیقت یاد خدا منصرف می گردد و گناه را مرتکب می شود و اگر خواننده عزیز بخواهد این معنا را لمس کند باید حال بعضی از افراد که نام مسلمان دارند و در عین حال نماز نمی خوانند، در نظر بگیرد

که اگر رفتار آنها را زیر نظر قرار دهد می بیند که به خاطر نخواندن نماز روزه را هم می خورد و هیچ هم نمی رود و زکات هم

نمی دهد، و بالأخره سایر واجبات را هم ترک می کند و هیچ فرقی بین پاک و نجس و حلال و حرام نمی گذارد و خلاصه در راه زندگی هم چنان پیش می رود، هر چه پیش آید خوش آید و هیچ چیزی را در راه خود مانع پیشرفت خود نمی بیند نه ظلم نه زنده نه ربا، نه دروغ، و نه هیچ چیز دیگر.

خانمی که با یکی از شبکه های رادیویی تماس گرفته بود می گفت بارها و بارها دوست داشتم به علت یک سری از مشکلات از جمله بی محبتی های همسرم با یک آقای نامحرم ارتباط تلفنی داشته باشم کمی صحبت کنم آرام بشوم ولی هر دفعه احساس می کردم که نباید این کار را بکنم می گفت: نمازم فقط من را حفظ کرده. در روایاتی داریم که می آمدند خدمت معصومین علیهم السلام می گفتند: آقا فلانی گناهکار است حضرت سؤال می کردند نماز خواند؟ می گفتند: بله نماز را که دیگر می خواند، حضرت به همین آیه قرآن استشهاد می کردند و می فرمودند: نمازش او را از زشتی ها باز خواهد داشت؟

بله نماز و قرآن و دعا اثر معنوی که دارد هیچ اثر در جسم و جان و روحیه انسان دارد. حالا من به دلایلی خیلی دوست ندارم در این فضا وارد بشوم ولی استاد بزرگوار ما می فرمودند که برای سخنرانی به یکی از کشورهایی شمال آسیا تشریف برده بودند در یکی از دیدارهایشان به یکی از کلیساهای آن منطقه هم رفته بودند. بعد

ظاهراً خود روحانی کلیسا گفته است: «ما کسانی که به مرز پوچی و خودکشی می رسن یک اتاقک هایی شبیه سلول انفرادی در کلیسا درست کردیم که آنها را یک مدت در آن حبس می کنیم بعد با پخش آیات قرآن آنها را درمان می کنیم یا بهبودی پیدا می کنند، یا اینکه از قرآن چیزی نمی فهمند. بله قرآن اثر تکوینی دارد دعا اثر تکوینی دارد حالا نماز معجونی از این هاست شما خیال کردی بیخود حضرت می فرماید قرآن را باز کنی از رو بخوانی – حتی مثل همین سوره های کوچک که هممون حفظ هستیم در آمرزش پدر و مادرت حتی اگر کافر باشند اثر دارد. حالا سال به سال لای: قرآن را باز نکن یکذار لب طاقچه خاک بخورد.

ه دومین چیزی که به عنوان فلسفه نماز در قرآن به آن اشاره شده بخشش گناهان است.

تا حالا فهمیدیم نماز دو کاره است، هم مؤثر در جلوگیری از گناه است و هم شوینده گناهان سابق، در آیه 114 سوره مبارکه

خود میفرماید: «ولیم الملواً طرفی النهار و زلفا من البل إن الحسنات یذهبن السیئات ذلک ذکری الشاکرین

یک زمانی روایتی که شاید زیاد هم شنیده باشید را مطالعه می کردم به نظرم آمد که این روایت چقدر امید دهنده و تشویق کننده است بعد نگاه کردم دیدم که آقا امیر المومنین این روایت را در توضیح همین آیه 114 سوره هود فرموده اند. مضمون روایت این است که روزی امیر المومنین از اصحابشان سؤال کردند که

به نظرتان امیدوار کننده ترین آیه قرآن کنام است. هر کس آیه ای گفت. حضرت به هر کدام می فرمودند: خوبه ولی این آن آیه ای که من می دانم نیست بعد خودشان فرمودند که پیامبر فرمود که آیه: «اقم الصلوة (هود/ 113) امیدوار کننده ترین آیه قرآن است و در ادامه آن روایتی که عرض کردم برای بنده خیلی مشوق بود را - فرمود: های علی نمازهای پنجگانه برای امت من همچون یک نهر آب جاری است که بر در خانه یکی از شما باشد، آیا گمان می کنید اگر روی أن علی من الأنصار کان یصلی الصلاة مع رسول الله من و یرتکب الفواحش فوصف ذلک لرسول الله من قال أن صلاته الهاء یوما ما فلم یلبث أن تعید

و من جابر قال قبل لرسول الله من أن فلانا یصلی بالنهار و یسرق باللیل فقال أن صلاته التردعه

علی بن محمد من این جمهور عن محمد بن عمر بن مسعدة عن الحسن بن راشد من جده عن أبی عبد الله ع قال قرام القرآن فی المصحف تخفف المناب عن الوالد.

ولو کانا کافرین /

کانی در آن او باشد و سپس پنج بار در روز در آن نهر غسل کند آیا چیزی از آن بر جسد او خواهد ماند (مسلمانه) همچنین است

بخدا سوگند نمازهای پنجگانه برای است من

قشنگ می گوید آن شاعر:

قابل درگاه حی بی نیاز این عبادت مایه قرب خداست

این عبادت مایه غفران ماست

گر تعجب می کنی از این بیان این عبادت چون عمود دین توست متقین را زین و منهاج آمده چون شدی اماده غسل و وضو

خویش را خالی تو از تزویر کن

هیچ

طاعت نیست بهتر از نماز

مونس شب های تار انبیاست

ناجی و کفاره عصیان ماست

پس برو تنهی عن الفحشا بخوان شرط ملت مذهب و آیین توست

مؤمنین را عین معراج آمده

از معاصی دست و دل اول بشو

پس بلند آوازه تکبیر کن

7

سومین چیزی که به آن در آیات و روایات تصریح شده این است که نماز موجب ذکر و یاد خداست. در آیه 14 سوره طه می فرماید: «إننی لما الله لا إله إلا أنا فاعبنی وأقیم الصلاة لذکری، حتی به تعبیر آیه 25 سوره عنکبوت این اثر نماز از اثر بازدارندگی آن از فحشاء و منکر هم ارزشمندتر و بالاتر است فرمود: «ولذکر

الله اکبر» چرا بالاتر است؟ بگذارید جواب این سؤال را با یک از سخن از عارفی بزرگوار که خودش تجسم ذکر الهی بود و البته ما خیلی او را به عرفان. نمی شناسیم بدهم. بله اینکه حضرت امام (رحمة الله علیه) فرمودند: «عالم محضر خداست در محضر خدا گناه نکنید» وقتی معنا پیدا می کند که شخص به یاد خدا باشد و چه چیزی بهتر از نماز انسان را به یاد خدا می اندازد. چون که صد آید نود هم پیش ماست». اگر دانم به یاد خدا بودیم خب قطعاً گناه هم نمی کنیم ولی این طور نیست که هر کس گناه نکند لزوماً به درجات

عالی معنوی هم برسد چون گاهی زمینه گناه وجود ندارد، لذا بعضی ها گناه که نمی کنند هیچ با یاد خدا عشق بازی ها می کنند.

امشب اگر خواست نبود قاطی حزب اللهی ها شدی خیلی چیزی نمیشه می دونی کی دمار از روزگارت در میاید آن موقعی که فاطی ذکر اللهی ها بشی کار دست خودت دادی رفته مثل بعضی از شهدا در حال نماز شهید می شوی پودر می شوی شوخی هم ندارد.

عن أبی حمزة الثمالی قال: سمعت أحدهما یقول أن علیا ع أقبل علی الناس فقال: أی آیة فی کتاب الله أرجی عندکم فقال بعضهم: إن الله لا یغفر أن یشرک به و: یغفر ما دون ذلک لمن یشاء، قال: حسنة و لیست إیاها فقال بعضهم: هیا عبادی الذین أسرفوا علی أنفسهم - لا تنسوا من رحمة الله» قال: حسنة و لیست إیلها

و قال یفهم الذین إذا فعلوا فاحشة أو ظلموا أنفسهم - ذکروا الله فاستغفروا التوبهم قال حسنة و لیست إیاها، قال: ثم أحجم الناس 5» فقال: ما لکم یا معشر المسلمین قالوا: لا و الله ما عندنا شیء قال: سمعت رسول الله ص یقول: أرجی آیه فی کتاب الله هو أقم الصلاة طرفی النهار و زلفا من اللیل وقرأ الآیة کلها، وقال: یا علی و الذی یمثنی بالحق بشیرا و تغیرا إن أحدکم لیقوم إلی وضوئه - فتساقط عن جوارحه الذنوب فإذا استقبل [الله] بوجهه و قلبه لم ینقتل عن صلاته وعلیه من ذنوبه شیء کما ولدته: لمه، فإن أصاب شیتا بین الصلاتین کان له مثل ذلک حتی عد الصلوات الخمس ثم قال: یا علی إنما منزلة الصلوات الخمس لأمتی - کنهر جار علی باب أحدکم فما ظن أحدکم لو کان فی جسده دین - ثم اغتسل فی ذلک الهر خمس مرآت فی الیوم - ا کان یبقی فی جسده دون فکذلک و الله الصلوات الخمس لأمتی.

زین، زینت

لا لا انا - «ه یا در همین آیه قبلی یعنی 113 سوره هود فرمود: ه و اقیم الملوة - ذلک ذکری التاجرین» و در اولین آیه ای که گفتیم یعنی 25 عنکبوت فرمود: «أقم الصلوة إن المسلمة فیها من النشاء والمنکر والذکر الله اکبره

واقعاً چه صفایی با نماز می کردند که وقت و بی وقت در آن موقعیتی که خواب و خوراک درست نداشتند بی خیال، رها، انگار

که هیچ اتفاقی نیافتاده به نماز می ایستادند. خدا شاهد است خیلی هاشون نماز شب براشون از نون شب واجب تر شده بود. من خودم را می گویم خواهش میکنم همه را به کیش خودمان نپنداریم. خدا چطور خرید این ها را، همرزم شهید مهدی سامع می گوید: «شب قبل از عملیات محرم، برادر مهدی سامع تا بعد از نیمه شب به شناسایی رفته بود و دیر وقت خسته و کوفته برگشته و به خواب رفت بچه ها که برای نماز شب بیدار شده بودند او را بیدار نکردند دیدند خسته است و شب بعد هم باید در عملیات شرکت کند صدایش نکردند. صبح که برای نماز بیدار شد گفت: مگر سفارش نکرده بودم مرا برای نماز شب بیدار کنید؟ له سردی کشید و گفت: افسوس اشب آخر عمرم نماز شب ام قضا شدا فردا شب عملیات آغاز شد و در همان عملیات هم شهید شده

یک دعا: خدایا به حق نماز شب شهدا ما را هم زیبا بخر، خدایا به حق گریه های شبانه شهدا ما را هم قشنگ بئر.

خدا را چه دیدی اگر دعایت مستجاب شد بعداً یقه ما را نگیری شهدا خیلی ها را مثل خودشان کردند تقصیر از بنده نیست.. لما لشب یک جمله از حضرت زهرا در مورد نماز نگوییم نمی شود. حضرت فرمود: فرض الله الإیمان تطهیرا لکم من الشرک والصلاة تنزیها عن الکبر » خدا نماز را برای این واجب کرد که کبر و غرور از وجودتان، قلب هایتان پاک بشود. سؤال: أنا العشب ما فهمیدیم

نماز واجب شده به خاطر اینکه قابلیت جلوگیری از فحشاء و منکر دارد، موجب غفران گناهان است از همه مهم تر موجب یاد خداست و در این آخر هم صدیقه طاهره فرمودند: نماز واجب شده که وجودتان از تکیر خالی بشود. همه این ها هم آیات و روایات معتبر است. اشتباه که نیست آخر نماز به خاطر کدامش واجب شده؟

جواب: به خاطر همه اش، منتها اینکه بی بی دو عالم اشاره فرمودند که یا نماز، دل از تکبر خالی می شود این خالی شدن دل از تکبر می تواند هم مقدمه برای هر کدام از 3 اثر دیگر که عرض شد باشد و هم می تواند نتیجه همه یا برخی از آنها باشد. یعنی اگر وجود تو از تکبیر خالی شد هم از خیلی از گناهان دست می کشی چون به تعبیر برخی از روایات ریشه گناهان سه چیز است: «کبر و هم ریشه که رفت شاخ و برگ و میوه های نامیمونش که گناهان دیگر باشد بخشیده می شود و هم این دل جایگاه حسد، حرص یاد الهی می شود. از آن طرف دل که آکنده از یاد خدا شود دیگر جایی برای تکبر در آن وجود ندارد.

گیاه خودرویی به نام تکبر که هر گوشه دشت وسیع دل که او را می سوزانی از یک گوشه دیگر سبز می شود دوای از بین برندهای می خواهد که مرتب این علف هرز را از وجود ما بزداید.

جا نماز مسطر، می 20

الحرص و الکیر و الحسد دواع إلی الفحم فی القلوب (نهج البلاغه حکمت (171) بحرص و کبر و حسد دعوت کنندگان به سوی گرفتاری در گلمان هستند الحسین بن محمد عن أحمد بن اسحاق عن بکر بن محمد عن أبی بصیر قال قال أبو عبد الله مع أصول الکفر ثلاثة الحرص والاستکبار و الحد فأما الحرص فان آدم ع. حین نهی عن الشجرة جمله الحرص علی أن أکل منها و أما الاستکبار فابلیس حیث أمر بالسجود لأدم فأبی و أما الحد فینا الدم حیث قتل أحدهما صاحبه

کافی ج 2 ص 289

اصل این علاقه ای که ما به کبریایی و بزرگ شدن داریم در ذلت ماست و خدا آن را در وجود ما قرار داده اتفاقاً درخت هفت میوه است چرا؟ تا ما با این انگیزه برای نزدیک شدن به خودش که کمال مطلق است حرکت کنیم، پس علف هرز نیست. منتها می دانی این علف های هرز از کجا در دلت رشد می کند ما سوراخ دعا را گم می کنیم بزرگیمان را در امور غیر الهی جستجو می کنیم یا یک طور دیگر بگویم از راه هایی که مانع یاد خداست می خواهیم به دست بیاوریم، در حالی که کل الامور بید الله است. خدا هم که به همین راحتی نمی گذارد کسی بد شود برای خوب ماندن مرتب راه به او معرفی می کند. رفقا تا وقتی که دست در دست

خدا ندادیم همان بچه شیرخواره ضعیفی هستیم که به جز گریه کردن هیچ کاری از دستش برنمی آید. بچه های شیرخوار رو دیدید خیلی ناز هستند خدا شاهد است آدم به اینها نگاه می کند می تواند یاد بگیرد که چطور باید خودش را برای خدا لوس کند، موقعی که مامانش رو بخواد اگر عالم و آدم هم بخوان حواسش را پرت کنن باز هم گریه می کند بهانه مادرش را می گیرد. همین که مادرش آمد آرام می شود. آره یک کم که چه عرض کنم خیلی برای خدا باید خودمان را لوس کنیم. دیدید آقا امیرالمؤمنین چطور در دعای کمیل و مناجات مسجد کوفه اش با خدا صحبت می کند، ابا عبدالله در روز عرفه چطور جلوی درگاه الهی خاکساری می کند. اگر یک موقعی احساس کردی تنت به تن نحس شیطان خورده و تکبر سراسر وجودت را دارد به آتش می کشد نماز بخوان. اگر هم شک کردی متکبر هستی یا نه اشکال ندارد خودت را بینداز روی خاک پیشانی ات را بر تربت ابا عبدالله بگذار، بگذار خدا بینی اول متکبر عالم شیطان را با سجده تو به خاک بماند که یک وقت هوا برش ندارد سمتت بیاد اگر یک جایی که کسی نبود یک ذره سجده ات را کش دادی عیب ندارد، به خدا قسم لذتی از دلیل شدن جلوی خدا میبری که هیچ وقت نچشیدی، خلاصه چی بگم دیگر داد شیطان را در می آوری، از کرده خودش پشیمانش می کنی.

ای جانم به قربان مادری که وقتی فقط از ایستادنش در نماز برایت بگویم عاشقش می شوی و رکوع و سجده اش پیشکش. این قدر سر این سجاده عبادت در برابر پروردگار مؤدب می ایستاد این قدر این ایستادن را طول می داد که پاهایش ورم می کرد. من نمی دونم و خاک

بعد از آن هجمه که به ایشان بردند آیا مادر می توانست باز طولانی سر پا بایستند یا نه، اما یا صاحب الزمان مادر شما با آن پهلوی شکسته برای اینکه از علی (علیه السلام) دفاع کند چقدر سختی کشید با هزار درد و رنج در مسجد مدینه حاضر شد و برای آن کوردلان صحبت کرد، می خواهی یک چیز دیگر هم برایت بگویم اشکت را با گوشه چادرش پاک کن، طوری به او بی محلی کردند که فرمود: «قلیت قبلها کان الموت صادقنا لما مصیت و حالت دونک الکتب» (ای پدر جان) کاش پیش از تو مرده بودیم آنگاه که رفتی و - ترا در زیر خود پنهان کرد. زهرای اطهر خیلی نتوانست فراق پدر عزیزتر از جانش را تحمل کند خیلی زود به رسول الله پیوست. یا صاحب الزمان معذرت می خواهم که از مادر رنج دیده تان این سؤالات را می پرسم بالاخره هر چه باشد مادر است بهتر از حال بچه اش خبر دارد. زهرا جان شما خیلی سختی و بی مروتی بعد از رسول خدا دیدی اما من نمی دانم برای زینب موقعی که پهلویت را شکستند سخت تر بود یا آن زمانی که در کربلا استخوان های سینه

برادرش حسین را لگدکوب سم اسبان کردند؟ بی بی جان خدا عذاب آن کسی که دست روی شما بلند کرد را زیاد کند اما آیا آن موقعی که سیلی به صورت تو زدند برای زینب سخت تر بود یا آن موقعی که سیلی به صورت خودش و بچه های حسین می زدند، گوشواره هایشان را غارت می کردند؟ این سؤال آخرم باشه بی بی جان نمی توانم تصور کنم بر شما چقدر سخت گذشت آن موقعی که آن ملعون به در لگد زد برای زینب دیدن آن لحظات سخت تر بود

کان الصادق - (علیه السلام) - لا یستجد الا علی تربة الحسین - (علیه السلام) - تذللا لله و استکانة الیه: امام صادق (علیه السلام) جز بر تربت حسین (علیه السلام) به خاک دیگری سجده نمی کرد و این کار را از سر خشوع و خضوع برای خدا میکرد وسائل الشیعه، ج 3، ص 608

قال الصادق - (علیه السلام): ان العبد اذا احال السجود حیث لا یراه احد قال الشیطان و أویلاه اطاعوا و عصیت و سجدوا و ایست به درستی انسان هنگامی که سجده را طولانی کرد فریاد شیطان بلند می شود که وای بر من آنها اطاعت خدا کردند و من عصیان کردم آنان سجده کردند و من نافرمانی کردم (بحار الانواراج 82 ص 163)

وقتی دید تو حملت را سقط کردی یا ان موقعی که دید گلویان طفل شش ماهه پاره پاره است، حسین یک قدم به سمت خیمه ها می اید دوباره بر می گردد؟

علی لعنه الله علی القوم الظالمین

و سیعلم الذین ظلموا ای منقلب ینقلبون

اعوذ باالله من الشیطان الرجیم

دربارهی شخصیت زهرا (سلام الله علیها)

بسم الله الرحمن الرحیم

لاحول و لا قوه الا بالله العلی العظیم

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی جَعَلَ الْحَمْدَ مِفْتَاحاً لِذِکرِهِ وَ سَبَباً لِلْمَزِیدِ مِنْ فَضْلِهِ وَ دَلِیلًا عَلَی آلَائِهِ وَ عَظَمَتِهِ

ثم الصلاه و السلام علی حبیبه و خیرته ابی القاسم المصطفی محمد

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ و عجّل فرجهم.

علی آلِهِ الطیِبینَ الطاهِرینَ المَعصومین سِیَّما بَقیه اللهِ فِی الأرَضین

قال الله تبارک تعالی یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ کُونُوا مَعَ الصَّادِقین

ایام فاطمیه ایام شهادت صدیقه طاهره زهرای مرضیهام ابیها علیها افضل التّحیّه والثّناء است

درباره ی شخصیت زهرا (سلام الله علیها) سخن گفتن از خود مشکل است، مگر اینکه انسان از قول معصومین (علیه السلام) و از آیاتی که مصداق و تعبیرش حضرت زهرا (سلام الله علیها) است، سخن بگوییم، چون کسی که اول شخصیت جهان اسلام یعنی رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) او را مدح کرده و می فرماید: «احب الناس و اعز الناس الی فاطمه» محبوب ترین

آدم و عزیزترین آدم در این عالم پیش من، زهرای مرضیه (سلام الله علیها)، کسی که با ائمه ی معصومین (علیه السلام) در آیه ی مباهله مشترک است، در آیه ی تطهیر مشترک است، کسی که باطن آیه ی نور است، باطن سوره ی قدر است، حقیقت شجره ی طیبه است، چطور می شود راجع این شخصیت سخن گفت؟! اگر اهل بیت ما تشریح شدن به شجریه ی طیبه «مَثَلاً کَلِمَهً طَیِّبَهً کَشَجَرهٍ طَیِّبَهٍ» خب اساس این شجره طیبه حضرت زهرا (سلام الله علیها) است، اگر شریح شدن در آیه ی نور به نور، حقیقت این نور حضرت زهرا (سلام الله علیها) است، اگر آیه ی تطهیر مطرح است، حدیث کسا مطرح است، حقیقت آیه ی تطهیر و حدیث کسا و داستان کسا، حضرت زهرا (سلام الله علیها) است، فلذا سخن گفتن درباره ی حضرت زهرا (سلام الله علیها) مشکل است، کسی که ائمه ی معصومین علیهم السلام به وجودش افتخار می کنند، حضرت مهدی (ارواحنا فداه) اورا الگوی خودش می داند، می گوید: مادرم الگوی من است؛ امام عسگری (علیه السلام) می فرماید: ما حجت خدا برشما هستیم ولی مادرم حجت خداست برما، یعنی خود ما اهل بیت در واقع یک همچنین جایگاهی برای حضرت زهرا (سلام الله علیها) قائل هستیم، من یک وقتی در روایتی دیدم، حتی پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) وقتی می خواست یک حکم شرعی بیان بکند، مثلاً فلان چیز حلال است، فلان چیز حرام است، گاهی خطاب می کرد به فاطمه زهرا(سلام الله علیها) دخترش، می فرمود: «یا حَبیبَهَ أَبیها کُلُّ مُسْکِر حَرامٌ» می خواهد حکم یک حرام را بگوید، مثلاً شراب

حرام است یا هر مسکری حرام است، مخاطبش را فاطمه زهرا (سلام الله علیها) قرار می داد، دخترم، حبیبه من، این حکم شرعی برای مردم این است.

نشان دهنده این است که حتی پیامبرگرامی اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) در تبیین احکام، در تبیین مسائل دینی، گاهی خطابش را به حضرت زهرا (سلام الله علیها) می کرد، برای اینکه اهمیت مطلب را نشان بدهد، خب درباره ی این شخصیت طبیعتاً سخن گفتن مشکل است، گرچه دشمنان خیلی تلاش کردند نام ایشان مطرح نشود، اما حتی مخالفینش دربارهاش کتاب نوشتند، حتی غیر شیعیان درباره اش قلم زدند و آثاری را نوشتند، برادران عزیز و خواهران محترم، من در این حرم با برکت و حرم قافله ی ثانی فاطمه ی معصوم (سلام الله علیها) می خواهم راجع به یک محور در زندگی حضرت زهرا (سلام الله علیها) چند جمله ای صحبت بکنم، ان شاالله روزهای بعدهم در محورهای دیگر.

محور مورد بحث من امروز، انتخاب های حضرت زهرا (سلام الله علیها) است، چه انتخاب هایی حضرت زهرا (سلام الله علیها) کرد. آدم در زندگیاش انتخاب زیاد دارد، مثلاً می خواهد درس بخواند، یک رشته ای انتخاب می کند، می خواهد ازدواج بکند، همسر انتخاب می کند، می خواهد خانه بخرد، زمین و محلی را انتخاب می کند، رفیق انتخاب می کند، ماشین انتخاب می کند، از همه مهم تر دین انتخاب می کند، چطور در زندگی اش برنامه ریزی بکند، ماها

دائماً در زندگیمان انتخاب است، من امروز می خواهم راجع به انتخاب های حضرت زهرا (سلام الله علیها) صحبت بکنم، قرآن کریم می فرماید: بعضی ها ملاک انتخابشان دنیا است، «بل توثرون الحیاه الدنیا» هر کجا آن دیگ به نفعشان بجوشد آن را انتخاب می کنند «و الاخره خیر و ابقی» بعضی ها این طور هستند، دائماً دنبال ملاک دنیایی هستند، ولی بعضی ها نه «و یوثرون علی انفسهم و لو کان بهم خصاصه» این ها خدا ملاک انتخابشان می باشد، آگاهی و معرفت ملاک انتخابشان می باشد، بگذارید یک مقدار واضح تر بگویم: خیلی از اوقات انسان در انتخاب هایش اشتباه می کند، یعنی یک سرآبی را آب فکر می کند، صنم را صمد فکر می کند، خیلی ها در دنیا این طور هستند، آنکه امروز در قرآن مقابل بت خم می شود، بودائی است، هندو است، خب این میل به پرستش دارد، منتهی اشتباهاً رفته جلوی بت خم می شود، جلوی حیوان خم می شود، جلوی شخص خم می شود، آن کسی که به دنبال سرآب می رود، آب می خواهد منتهی اشتباهی می رود دنبال سرآب، این خیلی مهم است که افراد در انتخاب ها، قرآن کریم هم می فرماید «قل هل ننبئکم بالاخسرین اعمالا الذین ضل سعیهم فی الحیوه الدنیا و هم یحسبون انهم یحسنون صنعا» بعضی ها در زندگی دنیاییشان تلاش می کنند اما یک عمری برعکس می روند، سیرشان سر نزولی است صعودی نیست، تنزل دارند، ترقی ندارند، سقوط دارند،

صعود ندارند، عقب گرد دارند، پیشرفت ندارند، خیلی از اوقات آدم ها اشتباه می کنند، من یک حدیثی برایتان بخوانم خیلی قشنگ است، حدیث قدسی است، خدای تبارک و تعالی می فرماید: (البته این حدیث نیاز است مفصل رویش بحث شود ولی من به اشاره از کنارش رد می شوم)، من شش چیز را شش جا گذاشته ام، اما مردم اشتباهی می روند جای دیگری دنبالش می گردند، ببین آقا اگر به شما بگویند یک گنجی مثلاً زیر این زمین است، شما یک متر آن طرف تر، نه اصلاً نیم متر آن طرف را بکنی پیدایش نمی کنی، اگر گفتند این جا آب دارد بکنی به آب می رسی، شما دو متر آن طرف را بکنی به آب نمی رسی، اگر گفتند آقا این سؤال جوابش این گزینه را بزنی درست است، یک اشتباه بزنی خراب می شود، این خیلی مهم است، خدا می فرماید: من شش چیز را شش جا گذاشته ام، خودش می فرماید: یا موسی «سته اشیاء وضعتها فی سته مواضع»، شش چیز من خدا، شش جا برایش مشخص کرده ام، اما مردم اشتباهی جاهای دیگر دنبالشان می گردند، حالا من این ها را برای شما بشمارم بعد بیام دنبال حدیث بحث حضرت زهرا (سلام الله علیها):

1٫«إنّی وَضَعْتُ الرَّاحَهَ فِی الْجَنَّهِ وَ هُمْ یَطْلُبُونَهَا فِی الدُّنْیَا» موسی مردم راحتی می خواهند، من راحتی را در بهشت قرار داده ام، ولی اینها در دنیا دنبالش می گردند، اصلاً نمی شود، دنیا دار راحتی نیست، تا می آیی بگی جوان هستی، ریشه ایت سفید می شود،

تا می آیی بگی سلامت، مریض می شوی، اصلاً شما یک آدم بی درد در این عالم پیدا کن، اگر پول داراست، می گوید نمی توانم بخورم مرض قند دارم، اگر سالم است، می گوید ندارم بخورم (پول ندارم)، درهم داران عالم را گفت کرم نیست / کرم داران عالم را درهم نیست، اگر همه چیز بهش داده است، اولاد نداده،

اگر اولاد دارد، اولادش مشکل دارد؛ اصلاً بگردید در زندگی مردم یک بی درد بی درد پیدا کنید، اصلاً نمی شود، «الدنیا دار بالبلاء محفوفه» اصلاً شاکله ی دنیا این طور هست که فقدان دارد، تا می آیی یک مقدار سر و سامان بدهی، می بینی یک دفعه پدر خانواده از دنیا رفت، بچه خانواده تصادف کرد افتاد درخانه، لذا فرمود: من راحتی را در بهشت گذاشتم، نمی گویم در دنیا راحت نباش، اما نگاهت به دنیا، نگاه راحتی دائم نباشد، «انی وضعت راحته الجنه» آن جا «لَا یَسْمَعُونَ فیها لَغْوًا وَلَا تَأْثِیمًا.» نه لغو است و نه گناه است و نه عصیان است، وعده ی نسیه هم نیستا، این عمر محدود، مزرعه ای است، زمین های است انسان خوب زندگی کند، واقعاً شما در این روز نامه ها نگاه کنید ببینید، چقدر کلک، چقدر جنایت، چقدر آدم کشی، برای یک سرقت، برای رسیدن به یک هوس، برای رسیدن به یک عشق، طرف مادرش را از بین برده، پدرش را از بین برده، هر روز تقریباً من خودم دنبال می کنم، کمتر روزی است که دوتا سه تا از این خبرها در کشور در روزنامه ها

نباشد، حالا این ها چیزهایی است که مطرح می شود، و الا صدتا از این هام لو نمی رود؛

برای اینکه به یک عشق هوسی برسد، می بینید همسرش را از بین برد، مادرش را پادراورد،

سر یک پول، سر یک…؛ اینها نشان دهندهی همین است که انتخاب اشتباه است، عزیز من، فرمود: من راحتی را دربهشت قرار دادم، در دنیا دنبالش نگرد.

«إِنّی وَضَعْتُ الرَّفْعَه وَالدَّرَجَه فِی التَّوَاضُعِ وَ النَّاسُ یَطْلُبُونَهَا فِی التَّکَبُّرِ» موسی مردم اشتباه می کنند، من رفعت و عظمت را در تواضع گذاشتم، این ها در تکبر دنبالش می گردند؛ آدم متکبر زمین می خورد، خدا قول داده زمینش بزند، «و من اصدق قول من الله» چه کسی در این عالم از خدا صادق تر؟! اصلاً تعبیر صادق تر هم غلط است، چون خداوند صادق محض است، صدق محض است،

می فرماید: من متکبر را زمین می زنم، این همه متکبر در عالم ببین؛ فرعون زمین نخورد؟! قارون زمین نخورد؟! صدام که می گفت من شش روز ایران را فتح می کنم، با ذلت بالای دار نرفت؟!

فرمود: من مقام و عظمت را در تواضع گذاشتم، شما ائمه ی مارا ببینید، خود حضرت زهرا (سلام الله علیها)، مشهور است شب عروسی

لباس عروسی اش را انفاق می کند، مشهور است در خانه ی ساده، وقتی می آید نانش را به یتیم و مسکین و اسیر می دهد و یک شب سه مرتبه این کار تکرار می شود (طبق یک روایتی)، در روایتی دیگر دارد که سه شب این اتفاق افتاد، و خود گرسنه می خوابد، حتی بعضی ها تعجب می کردند، از فقر حضرت زهرا (سلام الله علیها)، سلمان که خودش یک آدم بسیار به اصطلاح زاهدی است، آمد پیش پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) گفت: یارسول الله، به فریاد فاطمه (سلام الله علیها) برسید، فاطمه (سلام الله علیها) خیلی زندگی اش سخته، من رفتم خانه می بینم، هم بچه داری، هم خودش کارِ خانه، هم خانه ی ساده، زهرای مرضیه خیلی با سختی زندگی می کند، پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند: سلمان «إِنَّ ابْنَتِی فَاطِمَهَ مَلَأَ اللَّهُ قلبها وَ جَوَارِحَهَا إِیمَاناً!!

دخترم فاطمه (سلام الله علیها) همه ی وجودش ایمان است، خب فاطمه (سلام الله علیها) هم یک دختر است، یک دختر جوان است، دختر رئیس حکومت است، پدرش رئیس حکومت است در مدینه، پدرش نبی است، پدرش اول شخصیت جهان اسلام است، پدرش کسی است که وقتی وضو می گیرد آب وضویش را به عنوان تبرک می برند، چرا انقدر ساده!! (این مهم است، کسی مسؤول شد به جایی رسید، عنوانی پیداکرد)، فرمود: تواضع باعث رفعت است، اشتباهی در تکبر به دنبالش نگردید!. این دوتا!

موسی شش جا مردم اشتباه می کنند،

ما، اما امام با چه عزتی رفت؟ صدام با چه ذلتی؟! عزت را در نماز شب گذاشتم، توی دربار شاه ها دنبالش نگردید.

نگاه کنید، تا نسل ائمه تا امام عسگری (علیه السلام)، (امام زمان ارواحنا و له الفداه که حالا در غیبت به سر می برند، بحث من نیست)، تمام ائمه ی ما تا سال 260 که ائمه در جامعه حضور داشتند، قبل از غیبت صغری، همه ی ائمه هرکجا نام مادرشان برده می شود، چه افتخاری می کنند، چه احترامی، چه عزتی، چرا امام سجاد (علیه السلام) وقتی می خواهد خودش را معرفی بکند، می فرماید: «مِنَّا سَیِّدَهِ النِّسَاءِ» فاطمه از ماست،

امام حسین (علیه السلام) روز عاشورا: «انا ابنه فاطمه» من فرزند زهرا(سلام الله علیها) هستم،

امیرالمؤمنین (علیه السلام) هم افتخار می کرد، من افتخار می کنم که همسرم زهراست؛ امیرالمؤمنین خودش افتخار دنیاست، افتخار عالم است، وصی بر حق رسول الله است، می فرماید: «لِیَ الفخر بفاطمهَ و ابیها» موسی من ثروت را در قناعت گذاشتم، مردم در کثرت سؤال و جواب و روبه هم انداختن و چشم و هم چشمی پیدا می کند.

حدیث را داریم مرور می کنیم: موسی شش چیز را، شش جا گذاشته ام، اشتباهی نروید دنبالش؛

راحت در بهشت است نه در دنیا، موسی عزت در نماز شب است نه در دربار سلاطین، رفعت در تواضع است نه در کبر و غرور، غنا و بی نیازی در قناعت است نه در رو انداختن به دیگران.

«اِنّی وَضَعْتُ الْعِلْمَ فِی الْجُوعِ وَ الْجَهْدِ وَ هُمْ یَطْلُبُونَهُ فِی الشِّبَع» من علم را در گرسنگی گذاشتم، شکم سیر که خیلی فهم درسی ندارد، به این معنا که اگر کسی خیلی شکم باره شد درس نمی فهمد، اگر کسی خیلی دنبال شکم بارهای بود، احساس فهم و منطق نمی کند؛ فرمود: من علم را در گرسنگی گذاشتم مردم در سیری دنبالش می گردند.

این حدیث را خواندم برای اینکه این مطلب روشن شود که، دقت کنید نتیجه بگیریم،

انتخاب ها مهم است، منتهی گاهی اوقات آدم در انتخاب ها اشتباه می کند، همان طور که بعضی ها بعد پنجا سال کار در یک شغل، بهشان می گویی که اگر دوباره بچه بشوی این شغل را

انتخاب می کنی؟! می گوید نه، همان طور که بعضی ها می آیند دادگاه تو طلاق و توی اختلاف خانوادگی می گوید آقا من در انتخاب همسر اشتباه کردم، تو انتخاب شوهر اشتباه کردم، عزیز من انتخاب شغل اگر اشتباه کردی خب در دنیا اذیت شدی، انتخاب همسر اگر اشتباه کردی در دنیا اذیت شدی، راه کارهایی دارد، ممکن است طلاق بگیری، ازدواج بکنی، تو انتخاب رشته اگر اشتباه کردی، یک کد بالا پایین زدی، ممکن است دوتا دانشگاه انورتر بی افتی، در انتخاب خانه اگر اشتباه کردی، ممکن است چند میلیون ضرر بکنی، اما در انتخاب دین این طور نیست، در انتخاب شخصیت ها این طور نیست، خطرش خیلی است، ضررش خیلی است، که یک کسی یک عمری دنبال رو کسی باشد که خودش قیامت کم دارد، انسان واقعاً تأسف می خورد این هایی که از کسانی پیرویی می کنند، حضرت زهرا (سلام الله علیها) فرمود: «افمن یهدی الی الحق احق ان یتبع»، کسانی که در مسجد جمع شدید سقیفه را ایجاد کردید، یک سؤال منطقی، خدا می داند این بهترین استدال است، آیا کسی که خودش هدایت شده است، آدم باید برود دنبالش؟! یا کسی که خودش هم هنوز مشکل دارد، باید هدایت بشود؟! شما برای بیماریتان می روید پیش پزشک متخصص یا می روید سراغ دانشجو سال اول پزشکی؟! خب دانشجو سال اول پزشکی که خودش هنوز چیزی بلد نیست! کسی که درس خوانده

و مدرک گرفته و تخصص دارد و می روید پیشش یا دانش آموز اول ابتدایی، اول دبیرستان!! یا بیاد اصلاً پایین تر، کسی که سواد ندارد، کسی که سابقه ی عدم سواد دارد؛ شما دنبال کسی بروید که از ده سالگی دنبال پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) بود، قبلش هم یک لحظه به خدا شرک نورزید، پدرش ابی طالب هم موحد بود، «اَشْهَدُ اَنَّک کنْتَ نُوراً فیِ الاْصْلابِ الشّامِخَهِ وَ الاْرْحامِ الْمُطَهَّرَهِ لَمْ تُنَجِّسْک الْجاهِلِیَّهُ بِاَنْجاس» شما خودتان همه ی تاریخ را نگاه کنید ببینید خلیفه اول کی مسلمان شد، پیر مرد بود، اواخر عمرش؛ خب سابقه ی طولانی در عدم اسلام دارد، همه نوشته اند، شیعه و سنی؛ کسی که از آغاز می گوید من کنار غار حرا با پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) بودم، امیرالمؤمنین می فرماید من صدای وحی را می شنیدم، من صدای ناله ی شیطان را شنیدم.

ببینید این انتخاب!! چرا حضرت زهرا (سلام الله علیها) دامان امیرالمؤمنین (علیه السلام) را گرفته، ما در تاریخ از این وقایع داشتیم، این را دقت کنید، که علاقه ی پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) به حضرت زهرا (سلام الله علیها)، علاقه ی یک پدر فقط به دختر نیست، کما اینکه علاقه ی یوسف به یعقوب، فقط علاقه ی یک فرزند به پدر نیست، یعقوب دوازده پسر داشت، همه را هم دوست داشت، اما چرا روی یوسف حساب ویژه باز می کند، می داند این یوسف (علیه السلام) فرق می کند با بقیه، این برگزیده است، این همان است که بقیه باید در مقابلش خاضع باشند، پیامبرخدا (صلی الله علیه و آله و سلم)

حساب زهرا (سلام الله علیها) را از بقیه جدا کرد، زهرای مرضیه (سلام الله علیها) هم حساب امیرالمؤمنین را جدا کرد، فکر نکنید فقط به عنوان همسر دنبالش دوید، نه انتخاب حضرت زهرا (سلام الله علیها) امیرالمؤمنین بود، هم برای ازدواجش هم برای امام و حجت خدا بودنش، هم برای دفاع از او و هم برای جان دادن در راه ولایتش، این حضرت زهرا (سلام الله علیها) است که من می خواستم به این نکته برسم، خلاصه ی عرضم این است، انتخاب های افراد مهم است، خیلی فاطمه زهرا (سلام الله علیها) خواستگار داشته است، بعضی هایشان پول دار، بعضی هایشان صاحب منصب، اما حضرت زهرا (سلام الله علیها) امیرالمؤمنین (علیه السلام) را انتخاب می کند، امیرالمؤمنین به ظاهر ثروتی ندارد، مادرش در قید حیات نیست، خودش است، تنها آمده خواستگاری، اما امیرالمؤمنین (علیه السلام) را انتخاب می کند، این انتخاب، انتخاب آگاهانه است؛ این انتخاب، انتخاب رقم خورده در جای دیگری است، که با اختیار خود، حضرت زهرا(سلام الله علیها) این را برمی گزیند، برادران عزیز و خواهران گرامی اگر فاطمه زهرا (سلام الله علیها) را می خواهید بشناسید، حضرت زهرا (سلام الله علیها) را در انتخاب هایش.

درسی که ما می خواهیم بگیریم این است که انتخاب هایتان انتخاب های خوب باشد، از روی لجاجت انتخاب نکنید، از روی جهل انتخاب نکنید، از روی سود جویی انتخاب نکنید، از روی اشتباه در مصداق انتخاب نکنید، اگر داماد می خواهی انتخاب کنی، عروس انتخاب کنی، اگر مرام و آیین و دوست و

رفیق می خواهی انتخاب کنی مانند حضرت زهرا (سلام الله علیها) که در سوره ی مبارک هل آتی، ملاک انتخاب حضرت زهرا (سلام الله علیها) را بیان کرد، فقط خدا، فقط خدا؛ اگر ملاک این شد، این ارزش می شود، آمد نزد امیرالمؤمنین، یا ابالحسن، فاطمه (سلام الله علیها) چطور همسری است برای تو؟ ببینید عبارت را، این خیلی مهم است، این باید ملاک شود این باید الگو شود، امروز این اگر ملاک شد، ارزش دارد، صدا زد یا رسول الله (سلام الله علیها) «نعم العون علی طاعت الله» فاطمه (سلام الله علیها) من را کمک می کند در راه بندگی خدا، چه کسی این حرف را می زند؟!! اسدالله و اسد الرسول، امیرالمؤمنین (علیه السلام) با آن عبادت و جایگاه می فرماید: فاطمه (سلام الله علیها) کمک من است بر اطاعت خدا، می دانی یعنی چی؟! یعنی یک زن می تواند مانع بندگی خدا در زندگی شوهرش بشود، یک زن می تواند مسیر درسی و تحصیلی و اطاعت و بندگی و حیا و عفاف همسرش را عوض کند، کما اینکه یک مرد هم می تواند، لذا این مهم است؛ اینی که در روایت داریم سراغ زیبارویان بی تقوا نروید، ملاک فقط برای انتخابتان مال و چهره نباشد، گرچه آن هم میتواند عامل باشد، ملاک تقوا باشد، این همین است، چون «هن لباس لکم و انتم لباس لهن» پوشش شماست، آدم پوشش را یک چیزی انتخاب می کند که باهاش راحت باشد، زیبا باشد، حفظش بکند، نگهش دارد، «نعم العون علی طاعت الله» اما این زندگی با انتخاب آگاهانه خیلی کوتاه بود، بر امیرالمؤمنین بسیار کوتاه بود،

خیلی کم بود این زندگی؛ فلذا امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمودند: فاطمه جان زود از خانهی علی رفتی و زود علی را تنها گذاشتی.

السلام علیک یا بنت رسول الله.

الگو پذیری و انتخاب اسوه و الگو

بسم الله الرحمن الرحیم

لا حول ولا قوه الا بالله العلی العظیم

الحمد لله الذی جعل الحمد مفتاح لذکره و سبباً للمزید من فضله و دلیلاً علی آلائه و عظمته

ثم الصلاه والسلام علی حبیبه وخیرته ابوالقاسم المصطفی محمد

وعلی اله الطیبین الطاهرین المنتجبین وصی الما بقیه الله فی العرضین

قال الله تبارک و تعالی «إِنَّما یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَ یُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیرا»

یکی از مباحث مهمی که در زندگی حضرت زهرا (سلام الله علیها) به صورت خاص باید دنبال بشود و در آیات قرآن و روایات به صورت عام بحث الگو پذیری و انتخاب اسوه و الگو است؛ انسان غالباً با نمونه های عینی وقتی برخورد می کند بهتر از نوشته ها و کتاب ها و فرضیه ها می تواند درس بگیرد. وقتی بگویند مثلاً شما در ورزش

این چندتا فن را انجام بده، در شنا این چندتا کار را انجام بده، یا نه، دست یه کسی را بگیرند ببرند داخل آب بگویند این طور شنا کن، زودتر یاد می گیرد، نقش مربی ملموس، نقش مربی عینی از کلی گویی خیلی بهتر است، به همین دلیل است که قرآن کریم یک نظامی ترسیم کرده برای الگو گیری و تبعیت که از کی باید الگو گرفت و از کی نباید الگو گرفت، من اول از قرآن چندتا آیه بخوانم، بعد می آیم در زندگی حضرت زهرا (سلام الله علیها).

سؤال: الگوهایی که نباید اخذ کرد چه می باشد؟! الگوهایی که باید انتخاب کرد چه می باشد؟!

به عبارت علمی تر، نظام تابع و متبوع غلط از نظر قرآن چی می باشد؟! و نظام تابع و متبوع صحیح چه می باشد؟! اگر یک وقتی دوستان بخواهند دنبال بکنند طبیعتاً واژه ی «تَبَعَ» در آیات قرآن اگر دنبال بشود خیلی نکات قشنگی بدست می آید که نظام تبعیت منفی و نظام تبعیت مثبت از نظر قرآن چیست؟!

من اول منفی را بگویم؛ کدام تبعیت از نظر قرآن منفی است؟

که قرآن خط بطان کشیده رویش، تبعیت هوای نفس است. نفسم میگوید این کار را انجام بده، نفسم فرمان می دهد؛ نخیر، تبعیت از هوای نفس هم انسان را به زمین میچسباند، ترفیع و رشد و ترقی را از انسان می گیرد، «أَخلَدَ إِلَی الأَرضِ وَاتَّبَعَ هَواها».

«إِنَّ عِبَادِی لَیْسَ لَکَ عَلَیْهِمْ سُلْطَانٌ إِلاَّ مَنِ اتَّبَعَکَ مِنَ الْغَاوِینَ».

(ببینید چقدر زیباست این نظامی که قرآن ترسیم کرده، تبعیت های منفی 1٫ازگمان 2٫از هوا 3٫از شیطان)

پنج تا آیه تقریباً برایتان خواندم ببینید این نظام تبعیت از نظر قران مردود است، تبعیت ظن، گمان، تبعیت هوا، شیطان، شهوات، شخصیت هایی مثل فرعون.

خب سؤال: تبعیت و نظام الگویی اسوه کجاست؟

«یَا قَوْمِ اتَّبِعُواْ الْمُرْسَلِینَ اتَّبِعُواْ مَن لَّا یَسْئَلُکُمْ أَجْراً وَهُم مُّهْتَدُونَ» این نظام تبعیت درست است.

از کی تبعیت کنیم؟ از پیامبران. چرا؟ چون کسی که می گوید از من پیروی کنید یک وقت مزدی می خواهد، ریاستی می خواهد، عنوانی میخواهد، اما اینها «لَّا یَسْئَلُکُمْ» از شما اجر نمی خواهند، مزد نمیخواهند؛ دوم «وَهُم مُّهْتَدُونَ» اینها هدایت شده اند، این بهترین دلیل است،

«یَا قَوْمِ اتَّبِعُواْ الْمُرْسَلِینَ اتَّبِعُواْ مَن لَّا یَسْئَلُکُمْ أَجْراً وَهُم مُّهْتَدُونَ» مردم از انبیاء تبعیت کنید، چرا؟ چون دو تا ویژگی دارند، نمی خواهند دیگ خودشان را هم بزنند، نمی خواهند منافع شخصی خودشان را داشته باشند، «وَهُم مُّهْتَدُونَ» این قسمت به منزله ی استدلال برای «اتَّبِعُواْ» است، چرا «اتبعوا»؟ چون «لَّا یَسْئَلُکُمْ أَجْراً وَهُم مُّهْتَدُونَ».

تبعیت دوم: «هَلْ أَتَّبِعُکَ عَلَی أَن تُعَلِّمَنِ مِمَّا عُلِّمْتَ رُشْدًا» موسی به خزر میگوید میگذاری از تو تبعیت بکنم، چرا؟ چون در تبعیت تو رشد است.

این آیه را بگذارید کنار آن آیه «اتَّبَعُواْ أَمْرَ فِرْعَوْنَ وَمَا أَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِید» اما این جا می گوید «أَتَّبِعُکَ عَلَی أَن تُعَلِّمَنِ مِمَّا عُلِّمْتَ رُشْدًا»، پس تبعیتی که درونش رشد است.

سوم: «إِن کُنتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِی» ببنید چقدر قرآن در این

ماده «تَبُع زیبا وارد شده، تبعیتت های مذموم: هوا، هوس، ظن، گمان، شهوات، شیطان، فرعون.

تبعیت ها پسندیده: رشد، هدایت، انبیاء، ائمه، پیامبرگرامی اسلام، «اتَّبِعُوا أَحْسَنَ مَا أُنزِلَ إِلَیْکُم» تبعیت از قرآن. دیدید چقدر زیبا دو نظام را از توی قرآن، البته این کار یک رساله تحقیقی است که انسان این را ترسیم کند، نظام تبعیت منفی در قرآن، نظام تبعیت مثبت در قرآن، این همان نظام الگویی است که من اشاره کردم، یک نکته دیگر را هم بگویم بعد بی آیم در زندگی حضرت زهرا (سلام الله علیها).

سه اشکال در الگو برداشتن گاهی به چشم می خورد:

آقا همه دارند می برند، من هم می برم، همه دارند می خورند من هم می خورم، همه مویشان را این طور بیرون می گذارند، من هم بیرون می گذارم؛ این خیلی نکته مهمی است که در الگو پذیری قرآن سه چیز را رویش خط بطلان کشیده است.

نشد، چرا؟ چون یک سنت غلط. امروز هم همین طور است، یک سنت غلط آن قدر عادت می شود، آن قدر جا می افتد که دیگر مبارزه با آن مشکل می شود فلذا این باید توجه بشود که در الگو پذیری سه چیز غلط است.

را هم می زند به ویروس آبله، چرا؟ چون نمی تواند توجیح کند که چگونه پرنده ای بیاید بالای سر و سنگ بیاندازد، متاسفانه بعضی از مفسرین خودمان هم، تأثر پذیرفته اند، آدم نگاه نمی کند بعضی از این تفاسیری که در سال های خیلی نزدیک نوشته شده، می بینید همین دیدگاه را این مفسر هم نقل می کند، می گوید اشکالی ندارد، می تواند مثلاً ویروس آبله بوده باشد، این تفکر را اولش را شیخ محمد عبده آورد در تفسیرش. سید احمد خان هندی اصلاً چیزی برای وحی و فرشته و جبرئیل نذاشته، ببینید شما، اگر قرار شد یک شخصیتی بیاید یگوید وحی تجربه نبوی است، پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) تجربه های شخصی اش را، همین حرفایی که بعضی از سوفیا می زنند، می گویند پیامبر هی نشست الهامات درونی خودش را مجسم کرد، مجسم کرد، یک وقت گفت اینها وحی است، حرف بعضی از این نویسنده های فعلی که در کتاب هایشان دارند همین است، و اینها را در دانشگاه ها القا می کنند که وحی تجربه نبوی است، شیطان نیروهای درونی است، همین نفس خود ما است، اسمش را گذاشته اند شیطان، بهشت و جهنم تجسم سختی ها و…

همه ی این حرف ها را سید احمد خان در این تفسر القرآن عظیم دارد که به نظرم اسمش را چیز دیگری می گذاشت بهتر بود، که (فیه کلشی غیر التفسیر) همه چیز درونش است، به قول یکی از این نویسندگان معاصر، ایشان حرف قشنگی زد، گفت طنطاوی از

روی جهل دچار این تفسیر الجواهر شد و سید احمد خان از روی غرب زدگی، که سید جمال اسد آبادی جلویش ایستاد، اصلاً آن رسالهای که نوشت، علیه سید احمد خان نوشت.

امروز این تفکر در کتا ب های متعدد، من در داخل هم دیدم اخیراً کتاب هایی چاپ می شود، آقا این آیه اشاره دارد به فلان کشف علمی، اصلاً گاهی هیچ ارتباطی هر چی آدم نگاه می کند بین این آیه با آن کشف علمی نمی بیند، این اصلاً تنزل دادنشان قرآن است، قرآن کتاب تشریع است، کتاب هدایت است، فوراً هم استدلال می کنند «لاَ رَطْبٍ وَلاَ یَابِسٍ إِلاَّ فِی کِتَابٍ مُّبِینٍ» بابا لاَ رَطْبٍ وَلاَ یَابِسٍ در هر کتابی بر حسب خودش است. اگر شاعر آمد یک کتاب دیوان نوشت و گفت من همه چیز در این آورده ام، یعنی همه شعری در این آوردهام، نه اینکه فیزیک آورده ام، اگر بوعلی کتاب طب نوشت گفت من همه چیز در این آورده ام، یعنی همه چیز که راجع به طب است، «تِبْیاناً لِکُلِّ شَیْ ءٍ»، لازم نیست که مباحث فیزیک و شیمی در قرآن ما با تعمیم بگنجانیم، که گاهی تا هشت صد، نه صد آیه در این روزها بعضی ها آوردند در نوشته هایشان، عیبی ندارد ما بگوییم مثلاً «کُلٌّ فِی فَلَکٍ یَسْبَحُونَ» اشاره دارد به مسئله ی سیارات و حرکت، اما واقعاً شما زلزله ی ژاپن را سید احمد خان هندی از (الف لام میم) در آورده است، کجاش در می اید!! این تخرص است؛

الان هم این طور شده، 11 سپتامبر آمریکا را از فلان آیه در می آورند، سقوط فلان رئیس جمهور را از فلان آیه در میآورند و این خطری است، این همان است که علامه ی بزرگوار، علامه ی طباطبایی در مقدمه تفسیر گران سنگ المیزان که می دانید تفسیر المیزان ناظر به تفسیر المنار است.

یکی از عزیزان اخیراً یک کاری کرده است روی تفسیر المیزان و آن تحت عنوان حدیث شناسی علامه طباطبایی در المیزان است، کار قشنگی هم است، چون گاهی این در واقع نارسایی را ممکن بود با عدم دقت به المیزان بگویند خب روایات استفاده نشده، اما این طور نیست، علامه طباطبایی بسیاری از اوقات دیدگاه های تفسیری اش متأثر از روایت است، یعنی ایشان وقتی می آید آیه «الْیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ» را معنا بکند نمی تواند منهای روایت آمده است در روایت، وقتی می خواهد

«أُولی الأمرِ مِنْکُمْ» را معنا کند، آمده است در روایت اصلاً غیر ممکن است ما بعضی از آیات را بتوانیم انحصارش را تو اهل بیت بیرون بی آوریم، «أُولی الأمرِ مِنْکُمْ» از خوش مستقیم نمی آید، باید مصداق روایی داشته باشد، یکی از عزیزان اخیر یک کتابی نوشته است چاپ هم شده است، روش شناسی حدیثی علامه طباطبایی در المیزان.

که ایشان چطور نقد دارد، تو مقدمه المیزان ایشان این نکته

را دارد، می فرماید این تفسیرهایی که در بازار می آید از این افراد گاهی غیر حوزوی، دانشگاهی، تحت عنوان تفسیر علمی و …، این ها تطبیق است نه تفسیر، این ها گاهی تفسیر به رأی است.

از دایره ی بحث خارج شدم، نمی خواستم وارد این بحث بشوم، خلاصه ی عرضم این است، نظام الگویی در قرآن ترسیم شده است، «اتَّبَعُواْ أَمْرَ فِرْعَوْنَ وَمَا أَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِید» این غلط،

«یَتَّبِعُونَ الظَّنَّ» این غلط، «اتَّبَعَ هَواه» این غلط، «لَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّیْطَان» این منفی،

خب مثبت چی؟ «إِن کُنتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِی»، «اتّبعوا المرسلین»، «اتَّبِعُوا أَحْسَنَ مَا أُنزِلَ إِلَیْکُم»، «أَفَمَن یَهْدِی إِلَی الْحَقِّ أَحَقُّ أَن یُتَّبَعَ» شما اگر کلمه ی تبعیت را در قرآن دنبال کنید، می بینید نظام الگویی خیلی زیبا در قرآن ترسیم شده است.

حالا همین الگو را بیاوریم در زندگی حضرت زهرا (سلام الله علیها)؛

صاحب ینابیع الموده (قندوزی) یک روایتی نقل کرده، من این را بخوانم، ببینید که چرا فاطمه زهرا (سلام الله علیها) الگو است.

نوشته است: دختر پیامبر گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) آمد نزد پدر، ظاهراً بعد از ازدواج بعضی ها سرزنش می کردند، بعضی ها می گفتند دختر پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) زندگی فقیرانه ای را شروع کرده است، آمد نزد پدر نه به اعتراض، بلکه شاید سؤال، کشف حقیقت، پیامبر گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) در این روایت ینابیع الموده آورده فرمود: دخترم، ما

شش افتخار داریم، که همه این ها به شکلی به تو بر میگردد، این روایت را دقت بکنید:

حمزه سیدالشهدا، جعفر بن ابی طالب، امیرالمرمنین (علیه السلام)، مهدی امت، اینها به یک شکلی بر می گردد خواست گاه و جایگاهشان به تو.

برادران عزیز، سروران معزز، فاطمه زهرا (سلام الله علیها) یکی از محورهایی که من فکر می کنم که یک مقداری بیشتر تو منبرها کار بشود، روی جوان ها الگوهای رفتاری زندگی حضرت زهرا (سلام الله علیها)، لازم نیست برای الگو گرفتن از یک جریان ما تاریخ زیادی داشته باشیم، بعضی ها می گویند آقا ما خیلی از زندگی حضرت خبر نداریم، باشه، شما گاهی یک تصادف ممکن است یک ثانیه وا قع بشود، اما صد صفحه تحلیل راجع بهش می نویسند، درباره ی قضایای تاریخی کثرت نقل دلیل بر الگو گرفتن نیست، نه یک جمله شما از ارسطو مثلاً قبل از بعثت پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم)، قبل از میلاد، نقل کردند، چقد رویش کتاب می نویسند، مطلب می نویسند؛ ما برای ز ندگی حضرت زهرا (سلام الله علیها) لازم نیست جزء به جزءش را خبر داشته باشیم، همین پنجاه، شصت داستان و گزارش که از زندگی حضرت آمده، همین برای ما الگو گیری اش بس است، چه قسمت هایی الگواست؟

من چهار، پنج تا از آنها را بگویم و دعایتان بکنم:

أَحَدَهُما لِتَحصیل اَدَبِک» اگر بهت گفتند دو روز از عمرت باقی مانده، یک روزش را بگذار ادب یاد بگیر. من این را در حرم امام رضا (علیه السلام) هفته گذشته منبر داشتم، صحن گهرشاد این را عرض کردم، گفتم آداب دارد خدمت امام رضا (علیه السلام) رسیدن، تا چهل تا آداب در این تحفه الزائرین بعضی ها نوشته اند، مرحوم مجلسی هم نوشته است، خیلی آدم غصه می خورد، می روید حرم امام رضا (علیه السلام) می بیند آداب زیارت را رعایت نمی کنند، آداب برخورد با امام را رعایت نمی کنند، جیغ، فریاد، حجاب کنار رفتن، فشار دادن؛ آزار دادن به هم دیگر، حرف دنیا زدن، نماز جماعت برگذار است، دور ضریح مزدحم، کعبه که أَوَّلَ بَیْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ است، موقع نماز یک نفر دورش نیست، شما ممکن است بفرمائید که آن جا پلیس مانع می شود، اگر پلیس ول کند، مردم که ول نمی کنند کعبه را می چرخند، باشه، بعضی جاها زور عیبی ندارد، منطقی است، به هر حال این نماز رو به کعبه است، صلاح نیست در حال نماز مردم طواف بکنند، فرق نمی کند خب حرم علی بن موسی الرضا (علیه السلام) یک زائر نباید موقع نماز دور ضریح باشد، خیلی مهم است.

هرچیزی ادبی دارد، کنار قبر پیامبر گرامی اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) جنازه ی امام حسن (علیه السلام) را آوردند دفن کنند یا طواف بدهند به (حسب اختلاف) فریاد بلند شد، بنی مروان شلوغ کردند، امام حسین (علیه السلام) فرمود: «لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَکُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِیِّ» این آیه را دلیل

می آورم برای اینکه بدانید زنده و مرده ندارد، فرمود صدایتان را بالای قبر پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) بلند نکنید، جنازه را آوردند از کنار قبر به طرف بقیع، اجازه نداد فریاد بلند بشود، سر و صدا بلند بشود، خیلی مهم است، ادب حضرت زهرا (سلام الله علیها) همه ی شما شنیدهاید وقتی آیه نازل شد پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) را به نام صدا نزنید، آمد نزد پدر بزرگوارش، السلام علیک یا رسول الله، یک نگاهی کرد پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم)، فاطمه (سلام الله علیها) او را رسول الله خطاب می کند، دخترم، «قولی یا آب»، تو به من بگو بابا جان، عجیب است این روایت، «قولی یا آب» بگو بابا جان «فانه ارضا لرب» خدا بیشتر راضی است، تو من را بابا خطاب بکن، تو نفس منی، جان من هستی، تو من را پدر خطاب کن، این مال تو نیست. این ادب را ببینید، حالا که پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) به حضرت زهرا (سلام الله علیها) مجوز داد، خود او آمده این طور خطاب می کند. یک حدیث از پدر بزرگوارش، معروف است، حضرت فرمود: این حدیث معادل حسنین است برای من، آدم گاهی تو روز نامه ها، اخیراً دیگر رسم شده من دیدم روی سنگ قبرها هم آیه می نویسند، و بعد مردم رد می شوند و…! خب این رعایت باید بشود.

«کَلامُکُمْ نُورٌ وَ أَمْرُکُمْ رُشْد» نباید این احادیث یک طوری باشد (می فرماید یک آیه معادل حسنین است برای من) ادب زهرای مرضیه (سلام الله علیها) باید برای ما الگو باشد، خانم بزرگوار بی بی دو عالم، شخصیتی که دو روز در خانه اش غذا نیست، به امیرالمؤمنین (علیه السلام)