جلسه 1390/12/06

بسم الله الرحمن الرحیم




روايت جابر
جعفي (قرقيسيا)
بسم الله
الرحمن الرحيم الحمدالله رب العالمين...
عنوان بحث
بررسی احادیث صیحه و ندای آسمانی بود تا
ببینیم از روایات چه استفاده ای می شود.
روایات متعددی را نقل کردیم، که عمدتا از کتب خاصه است و بعضا
هم از کافی شریف رسیدیم به روایت جابربن
یزید جعفی از امام باقر علیه السلام .
این
روایت مفصل است در سه مورد در اول روایت و آخر روایت به
صیحه اشاره دارد، از اشاره هم بیشتر زیرا شناخت مردم از
قیام حضرت مهدی علیه السلام و به اشتباه نیفتادن مردم را
ربط می دهد به جریان صیحه.
این
روایت با توجه به طول و تفصیلش و اعتنای خاصی که در
کتابهای ما به این روایت شده، کتب متعددی از قدماء و
متأخرین و معاصرین این روایت را نقل کرده اند.
مطالب
زیادی در این روایت هست که هر کدام شایسته و
جای بحث دارد و همين امر باعث شد در روایت بیشتر دقیق
شویم و محتوا را بیشتر بررسی کنیم. در مکانها
«جابیه» بود، نسبت به بعضی از ملیتها که نام برده شده تأمل
کردیم.«من ناحیه الترک» تبیین شد که اینها «أقاصی
المشرق» هستند که تصریح می کنند مراد «چین» است.
در ارتباط با رمله، جزیره، تأمل و دقت نظری بود.
نسبت به بعض
اشخاص: أصهب، أبقع که ندیدم کسی با اطمینان تطبیق دهد که
اینها کیانند.
انچه که در
روایت و لغت آمده توصیف اینها ست.
در این
روایت جریانی را نقل می کند که سه پرچم با هم اختلاف
می کنند: «ثُمَّ
يَخْتَلِفُونَ عِنْدَ ذَلِكَ عَلَى ثَلَاثِ رَايَاتٍ رَايَةِ الْأَصْهَبِ وَ
رَايَةِ الْأَبْقَعِ وَ رَايَةِ السُّفْيَانِيِّ»
انها همزمانند و با هم اختلاف خواهند داشت. و می گوید «فَيَلْتَقِيالسُّفْيَانِيُّ بِالْأَبْقَعِ فَيَقْتَتِلُونَ فَيَقْتُلُهُ
السُّفْيَانِيُّوَ مَنْ
تَبِعَهُ (سفیانی با أبقع در گیر می شود
و او را می کشد) ثُمَّ يَقْتُلُ الْأَصْهَبَ
(با أصهب در گیر می شود او را هم می کشد) ثُمَّ
لَا يَكُونُ لَهُ هِمَّةٌ إِلَّا الْإِقْبَالَ نَحْوَ الْعِرَاقِ (موانع را
برمی دارد و همتش ٱن است که برود سمت عراق) يَمُرُّ
جَيْشُهُ بِقِرْقِيسِيَاءَ (در مسیرش به عراق به
قرقیسیا می رسد که آنجا کشتار و جنگ سختی راه می افتد)
فَيَقْتَتِلُونَ بِهَا فَيُقْتَلُ بِهَا مِنَ
الْجَبَّارِينَ مِائَةُ أَلْفٍ
(صد هزار نفر از جباران آنجا کشته می شوند).[1]
وَ يَبْعَثُ
السُّفْيَانِيُّ جَيْشاً إِلَى الْكُوفَةِ (بعد درگیری برای
کوفه نیرو می فرستد)
قرقیسیا
در رابطه با قرقیسیا
حرفهایی زده می شود[2] که در این حادثه
عظیم قرقیسیا، که قبل از ظهور هم هست (در روایات هم آمده)
میلیونها نفر از آمریکایی، اروپایی،
روسی، ترک، مصری، مغربی و ارتش شام در این جنگ شرکت می کنند
که کشته می شوند و بعد از آن سفیانی ظاهر می شود.
می
خواهد بگوید از مجموعه روایات استفاده می شود
سفیانی هیچ نقشی در این جنگ ندارد.
بعد هم جا را
معلوم می کنند
باید
مفصلاً بحث کنیم زیرا تطبیق داده اند قرقیسیا را بر
آرماگدون. آیا همین طور است؟ در حالیکه آرماگدون (طبق نقل بعض
شرق شناسان) شمال فلسطین است، و آنجا کشتار واقع می شود. اما
قرقیسیا از لحاظ جغرافیایی شمال غربی عراق
است.
ابن خردابه
(متوفای 300) می گوید: «قرقيسيا و هى على الفرات و على الخابور و الرّحبة و الدّالية و
عانات و هيت و الحديثة و الزاب »[3]
اینها
مناطق شمال غرب عراق است.
یا «ابن
بشار» (متوفای 380 ق) در احسن التقاسیم[4]
می گوید:
مدن الفراتیه
(شهرهایی که روی فرات هستند بزرگترین آنها چهار تا هستند)
الدالیه، الحدیثه، عانه، قرقیسیا.
صاحب
مراصدالاطلاع «حموینی»[5]

بلد
على الخابور عند مصبه، و هى على الفرات، جانب منها على الخابور و جانب على
الفرات، فوق رحبة مالك بن طوق.
همه
همین را می گویند مشخص تر شمال غربی عراق
همان مناطق
استحفاظی کمیل بن زياد در زمان اميرالمؤمنين علیه السلام بود.[6]

پس اولا منطقه
قرقیسیا در عراق است و غیر از آرماگدون است در شمال
فلسطین.
ثانیا
درگیری قرقیسیا همزمان با ظهور سفیانی است و
سفیانی یک طرف معادله است نه اینکه بعد جریان
قرقیسیا (که گفتند آرماگدون است) سفیانی ظاهر شود.
ضمن
اینکه روایاتی از خاصه و عامه در رابطه با قرقیسیا
رسیده هرچند روایات عامه را معمولا نعیم بن حماد در فتن نقل
می کند که بارها گفتیم روایت هم نیست
روايات
قرقيسيا:
«از حکم بن نافع عن جراح بن أرطاه...» این آقا
چقدر اعتبار دارد.
روایت
بعدی هم از جراح است
البته
روایت سومی آن (با نادیده گرفتن سند) از عماریاسر است، که
اگر ثابت شود از عمار است ما شكي درشخصیت و جلالت عمار نداریم اما
مشکل طریق روايت به عمار است.
روایت
چهارم آن هم از ولید بن مسلم است
و روایت
پنجم هم از جراح است که هیچیک از روایات به معصوم ختم نمی شود.
روایت
ششم هم از ولیدبن مسلم است[7]
اما
روایات خاصه
هم
در«کافی» شریف آمده در روضه آمده، و در کتابهای دیگر، چند
روایت هم نقل شده.
روایت
اول (قرقيسيا) از روضه کافی ص 295
مُحَمَّدُ
بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ فَضَّالٍ عَنْ عَلِيِ
بْنِ عُقْبَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ مُيَسِّرٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍعلیه السلام
قَالَ: يَا مُيَسِّرُ كَمْ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَ قِرْقِيسَا قُلْتُ هِيَ قَرِيبٌ
عَلَى شَاطِئِ الْفُرَاتِ فَقَالَ أَمَا إِنَّهُ سَيَكُونُ بِهَا وَقْعَةٌ لَمْ
يَكُنْ مِثْلُهَا مُنْذُ خَلَقَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى السَّمَاوَاتِ وَ
الْأَرْضَ وَ لَا يَكُونُ مِثْلُهَا مَا دَامَتِ السَّمَاوَاتُ وَ الْأَرْضُ
مَأْدُبَةٌ لِلطَّيْرِ تَشْبَعُ مِنْهَا سِبَاعُ الْأَرْضِ وَ طُيُورُ السَّمَاءِ
يُهْلَكُ فِيهَا قَيْسٌ وَ لَا يَدَّعِي لَهَا دَاعِيَةٌ قَالَ وَ رَوَى غَيْرُ
وَاحِدٍ وَ زَادَ فِيهِ وَ يُنَادِي مُنَادٍ هَلُمُّوا إِلَى لُحُومِ
الْجَبَّارِينَ .[8]
امام به
میسر فرمود: «چقدر فاصله دارید تا منطقه قرقیسیا»
میسر
می گوید: گفتم نزدیک فرات[9]
امام مي فرمايد:
کشتاری آنجا راه می افتد که از زمانی که خدای تعالی
آسمانها و زمین را آفرید کشتاری به این حجم اتفاق
نیفتاده (حتی جریان چنگیز که فاجعه ای بود
برای بلاد اسلامی) و حتی تا قیامت چنین
اتفاقی نمی افتد (معلوم می شود بعد از جریان
قرقیسیا که مقارن ایام سفیانی است و حركت
سفیانی هم طبق روایات با ظهور امام زمان علیه السلام
فاصله ندارد. پس معلوم می شود بعد از ظهور امام زمان علیه السلام
دنیا هست و اینکه عده ای می گویند امام زمان هفت
سال حکومت می کنندو بعد هم تمام می شود، درحالیکه اینگونه
نیست و عجیب است در بعض کتب هم با صراحت این مطلب را می گوید
که امام زمان هفت سال حکومت می کند و بعد هم عمرشان سر می آید و
در حالیکه امام از کوچه ای گذر می کنند زنی سنگی را
بر سر امام می اندازد و آن حضرت به شهادت می رسند درحالیکه
معلوم نیست این مطلب را از کجا نقل می کند. عجبا همه عالم از
نحوه شهادت امام مطلعند الا خود ایشان.!!
حرفهایی
بدون سند و مدرک. در هیچ یک از کتابهای معتبر ما اصلا این
قضیه نیامده. مدت حکومت امام عصر علیه السلام نامعلوم است هفت
سال است؟ هفتاد سال هم گفته اند و هفتاد سال هم آیا به سالهای الآن
است؟ یا با توجه به روایتی که داریم که اشاره می کند
به خورشید سرعت حرکتش کم می شود و وقتی حرکت خورشید کم
شد، حرکت زمین کم شد آیا روز 24 ساعت است؟ ایا یکسال 365
روز است؟ طبیعی است که بیشتر می شود. در هر صورت
باید روی اینها دقت کرد.
مرحوم والد ما
در كتاب الشيعة و الرجعة هفتاد سال را می پذیرد ولی باید
مشخص شود که چه سالهایی است.
تازه بعد امام
زمان علیه السلام هم حکومتهایی وجود دارد، و الا بحث رجعت چه
می شود در حالیکه رجعت از مسلمات و از ضروریات معتقدات مذهب
ماست.
این هم
یک قرینه است می فرماید بعد کشتار قرقیسیا
نظیر این کشتار رخ نمی دهد تا آسمانها و زمین هستند.
(در ادامه
روایت امام صادق به میسره آن حضرت می فرمایند)
(سفره
ای گسترده می شود از لاشه های این کشته ها)
مَأْدُبَةٌ[10]لِلطَّيْر
تَشْبَعُ مِنْهَا سِبَاعُ الْأَرْضِ وَ طُيُورُ السَّمَاءِ
(درنده
های زمین و پرندگان آسمانها سیر می شوند)
يُهْلَكُ
فِيهَا قَيْسٌ (آیا
قیس طایفه است یا کنایه است؟ اینها هلاک می شوند)[11]
وَ لَا يَدَّعِي لَهَا دَاعِيَةٌ(هیچ فریادخواهی نخواهند داشت)
روایت
دوم (قرقيسيا)
در غیبت
نعمانی از ابن ابی یعفور از امام باقر علیه السلام [12]:

أَخْبَرَنَا
أَحْمَدُ بْنُ هَوْذَةَ الْبَاهِلِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ
إِسْحَاقَ النَّهَاوَنْدِيُّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَمَّادٍ الْأَنْصَارِيِّ
عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ أَبِي الْعَلَاءِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي يَعْفُورٍ
قَالَ: قَالَ لِي أَبُو جَعْفَرٍ الْبَاقِرُ علیه السلام إِنَّ لِوُلْدِ
الْعَبَّاسِ وَ الْمَرْوَانِيِّ لَوَقْعَةً بِقِرْقِيسَاءَ یشِيبُ فِيهَا
الْغُلَامُ الْحَزَوَّرُ وَ يَرْفَعُ اللَّهُ عَنْهُمُ النَّصْرَ وَ يُوحِي إِلَى
طَيْرِ السَّمَاءِ وَ سِبَاعِ الْأَرْضِ اشْبَعِي مِنْ لُحُومِ الْجَبَّارِينَ
ثُمَّ يَخْرُجُ السُّفْيَانِيُّ.
ولد
العباس: اشاره به بنی العباس است و این از
دلائل کسانی است که می گویند حکومت عباسیین دوباره
بر می گردد.
المروانی:
طایفه قیس از همین ها و طرفدار مروانی ها هستند
اینها با هم درگیر می شوند.
اما ربطش با
آمریکا و روس و... چیست؟
یشِيبُ فِيهَا الْغُلَامُ الْحَزَوَّرُ[13]:
خرور بخوانیم یا... چند وجه نقل شده
کسی که
آن اوضاع را می بیند تعادلش را از دست می دهد و نمی تواند
آن حوادث را ببیند.
پیروزی
در آنجا نیست. به پرندگان گفته می شود که بروید و از گوشت
جباران بخورید.
طبق
این سفیانی در معادله نیست و در گیری
بین مروانی ها و بنی عباس است بعد می فرماید:
«ثُمَّ يَخْرُجُ السُّفْيَانِيُّ».
اما طبق
روایت گذشته[14] که مورد اعتنا و توجه
است، سفیانی جزء معادله است.
روایت
سوم (قرقيسيا)
نعمانی
از امام صادق علیه السلام [15]
حَدَّثَنَا
عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ
الْقُرَشِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ أَبِي الْخَطَّابِ
قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ سِنَانٍ عَنْ حُذَيْفَةَ بْنِ الْمَنْصُورِ عَنْ
أَبِي عَبْدِ اللَّهِ علیه السلام أَنَّهُ قَالَ: إِنَّ لِلَّهِ مَائِدَةً
وَ فِي غَيْرِ هَذِهِ الرِّوَايَةِ مَأْدُبَةً بِقِرْقِيسِيَاءَ يَطَّلِعُ
مُطَّلِعٌ مِنَ السَّمَاءِ فَيُنَادِي يَا طَيْرَ السَّمَاءِ وَ يَا سِبَاعَ
الْأَرْضِ هَلُمُّوا إِلَى الشِّبَعِ مِنْ لُحُومِ الْجَبَّارِينَ .
خدای
تعالی سفره ای آماده کرده (در کجا) در قرقیسیا،
ندایی از آسمان می رسد که:ای پرندگان آسمانی و
ای درندگان زمین شما دعوت شده اید به این سفره...
اینجا
دارد
«هَلُمُّوا إِلَى الشِّبَعِ مِنْ
لُحُومِ الْجَبَّارِينَ»
و در روایت قبل نعمانی همین را داشت «فَيُقْتَلُ بِهَا مِنَ الْجَبَّارِينَ»[16]
روایت
چهارم همان روایت جابر جعفی است که نقل کردیم[17]
روایت
پنجم (قرقيسيا)
از غیبت
طوسی است و همان است که ابن حماد نقل می کند که سند منتهی
می شود به عمار یاسر[18]
قَرْقَارَةُ
عَنْ نَصْرِ بْنِ اللَّيْثِ الْمَرْوَزِيِّ عَنِ ابْنِ طَلْحَةَ لَلْجَحْدَرِيِ
قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ لَهِيعَةَ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ عَبْدِ
اللَّهِ بْنِ رَزِينٍ عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ أَنَّهُ قَالَ ...
وَيْلٌ
لِأَهْلِ الْأَرْضِ مِنْ شَرٍّ قَدِ اقْتَرَبَ وَ يُخْسَفُ بِغَرْبِيِّ
مَسْجِدِهَا حَتَّى يَخِرَّ حَائِطُهَا وَ يَظْهَرُ ثَلَاثَةُ نَفَرٍ بِالشَّامِ
كُلُّهُمْ يَطْلُبُ الْمُلْكَ رَجُلٌ أَبْقَعُ وَ رَجُلٌ أَصْهَبُ وَ رَجُلٌ مِنْ
أَهْلِ بَيْتِ أَبِي سُفْيَانَ يَخْرُجُ فِي كَلَبٍ...
وای
به اهل زمین از این مصیبتی که نزدیک شده، قسمت
غربی مسجد فرو می ریزد.
سه
نفر ادعای حکومت دارند «أبقع» «أصهب» و «سفیانی» که طایفه
کلب مدافع او هستند...
بعد هم اشاره
به درگیری ها دارد.
اما آن
جریان در روایت جابربن یزید جعفی که سفیانی
بعد درگیری با أبقع و أصهب[19] می آید
طرف قرقیسیا. پس لشکر سفیانی طرف معادله است و در
قرقیسیا کشتار توسط همین ها انجام می گیرد البته از
آنها هم زیاد کشته می شود (فیقتتلون بها) از همدیگر
می کشند
فَيَقْتَتِلُونَ بِهَا فَيُقْتَلُ بِهَا مِنَ الْجَبَّارِينَ مِائَةُ
أَلْفٍ (عده ای از جبارین کشته
می شوند)
وَ يَبْعَثُ السُّفْيَانِيُّ جَيْشاً إِلَى الْكُوفَةِ
(سپاهی که فرستاده است قرقیسیا هلاک می شوند.
نیروهای دیگر را به کوفه می فرستد) وَعِدَّتُهُمْ سَبْعُونَ أَلْفاً
(تعدادشان هفتاد هزار نفرند)[20]
فَيُصِيبُونَ مِنْ أَهْلِ الْكُوفَةِ قَتْلًا وَ صُلْباً وَ سَبْياً[21]
(سفیانی می آید به طرف کوفه و تمام هم و غم او این
است که تشیع را محو كند؛ لذا می کشد، به دار می آویزد[22]
و بعد از کشتن مردها زنها اسیر می کنند ومی برند
فَبَيْنَا
هُمْ كَذَلِكَ إِذْ أَقْبَلَتْ رَايَاتٌ مِنْ قِبَلِ خُرَاسَانَ وَ تَطْوِي
الْمَنَازِلَ طَيّاً حَثِيثاً
روایت
دارد که سفیانی با خراسانی و یمانی در یک
سالند و یک ماه ویک روز، یعنی هم زمان با حرکت
سفیانی، خراسانی هم هست، (البته اگر روایتش را
بپذیریم) به علاوه همزمان با حرکت خراسانی یمانی هم
هست.
اینجا
دارد که سفیانی در نقل و انتقال است که پرچمی به
یاری شیعه ها حرکت می کند اما خیلی
سریع حرکت میکنند زمین زیر پای آنها حرکت می کند.

وَ
مَعَهُمْ نَفَرٌ مِنْ أَصْحَابِ الْقَائِمِ
چند
نفری هم از یاران حضرت مهدی علیه السلام همراه
اینها هستند حال آیا از همان سیصدو سیزده نفرند که البته
ممکن است آنها در مکه باشند وممکن هم هست که جزء اینها باشند زیرا
خودشان خبر ندارند از احضارشان و ناگهان می بینند در مکه هستند
(یسلبون من فرشهم) یا شبانه اعلام می شود به اینها که
ماموریت دارید و سریعا خود را برسانید وهمان شب حرکت
می کنند
ثُمَّ
يَخْرُجُ رَجُل مِنْ مَوَالِي أَهْلِ الْكُوفَةِ فِي ضُعَفَاءَ فَيَقْتُلُهُ
أَمِيرُ جَيْشِ السُّفْيَانِيِّ
موالی
یعنی چه؟ در مقباس الهدایه مامقانی ج 3، ص143
(7جلدی) بحث مفصلی راجع به موالی دارد. اما آنچه اختیار
می کنند: مولی وموالی کسانی اند که عرب غیر
اصیلند.
این
اوضاع را که می بیند به دفاع بر می خیزد اما آنها بر
همین شخص هم غالب می شوند و او را می کشند.
بَيْنَ
الْحِيرَةِ وَ الْكُوفَةِ
قبلا تا
حیره فاصله زیاد بود اما الان همه به هم وصل شده اند و جزء کوفه
هستند.
والسلام
علیکم و رحمه الله و برکاته







[1]. ظاهرا عدد کنايه از کثرت است.



[2]. در برخي مجلات آمده.



[3]. المسالك و الممالك (ابن خرداذبه) ص74 .



[4].احسن التقاسيم
فى معرفة الاقاليم 138 إقليم أقور..... ص: 136 مدن الفراتيّة أكبرهنّ رحبة ابن
طوق قرقيسيا غانة الدّالية الحديثة، .



[5]. مراصد الاطلاع على اسماء الامكنة و البقاع ج 3 1080
(قرقيسياء)..... ص1080.



[6]. (کميل شهيد)که دشمن به آنها حمله کرد و او هم به آنها حمله کرد.
که مولا از او گله کرد و فرمود: اين درست نيست جايي که به تو سپرده شده نتواني از
آن محافظت نمايي و به تو ضربه بزنند و تو از جاي ديگر به آنها ضربه بزني. .



[7].البته
تعبير روايت مي کنيم تعبير مسامحي است.



[8]. الكافي (ط - الإسلامية)، ج 8، ص295.



[9].
باز مشخص مي کند که قرقيسيا کجاست.



[10].
مادبه: سفره.



[11]. اينها نواصبند که
دنبال سر شيعه مي گردند و خون شيعه نزدشان مباح است. اللهم اشغل الظالمين
بالظالمين. عجيب است نصرت را از طرفين بر مي دارد و هيچ غالب و مغلوبي نيست .



[12]. الغيبة (للنعماني) ص303.



[13].الحزور- بالحاء
المفتوحة و الزاى، مخففا و مشددا- بمعنى الغلام القوى و الذي كاد أن يدرك.



[14].روايت
جابر بن يزيد از امام باقر.



[15]. الغيبة (للنعماني) ص278.



[16].الغيبة للنعماني، ص 279 باب 14.- که در جلسه
32 مطرح شد



[17].
در جلسه 32 خوانده شد.



[18]. الغيبة (للطوسي)/ كتاب الغيبة للحجة ص463.



[19].
در جلسه 32 روايت نقل شده.



[20].اگر
بر لفظ هم جمود کنيم هفتاد هزار نفر تا دندان مسلح کم نيستند .



[21].خدايا
بلا ها را از سر امت اسلام بالاخص پيروان مکتب اهل بيت دور کن، شرشان را به خودشان
بر گردان...



[22].روايات را ببينيد بچه هاي کوچک را به دار مي آويزد به جرم اينکه
نا مشان حسن و حسين است يا اينها را مي سوزاند يا در ديگهاي روغن مي اندازد البته
نمونه هايش را مردم عراق ديدند کتاب اساليب التعذيب را ببينيد که در زمان صدام
منتشر شد مطالعه کردم تا صبح خوابم نبرد دستگاههايي که افراد را داخل آن مي کردند
و چيزي ازآنها باقي نمي ماند الا موي سرشان. چقدر از شيعه را اينگونه از بين
بردند.
بعد
از سقوط صدام عده اي آمدند منزل ما و يك ليستي همراهشان بود که در يکي از زندانهاي
بصزه (6000 ) نفر را اعدام کرده بودند. اگر سفياني نيامده آل ابي سفيان کار خود را
کردند.مردم عراق مردم خوبي هستند در اربعين گاه جمعيت به بيست و دو ميليون نفر
ميرسند و مي گويند مانور است ومي خواهيم ضديت خود را با وهابي ها نشان دهيم و
ولايت خود را نسيت به اهل بيت ابراز کنيم کوچک و بزرگ حرکت مي کنند... .