مشخصات کتاب
عنوان و نام پدیدآور : یورش به خانه وحی!/ مولف گروه معارف و تحقیقات اسلامی
مشخصات نشر : قم: مدرسه امام علی بن ابی طالب(ع)، 1380.
مشخصات ظاهری : 23 ص؛ 12 x20س م
شابک : 964-6632-73-41500ریال ؛ 964-6632-73-41500ریال ؛ 964-6632-73-41500ریال ؛ 964-6632-73-41500ریال
وضعیت فهرست نویسی : فهرستنویسی قبلی
یادداشت : این کتاب نقدی است بر مقاله "افسانه شهادت فاطمه زهرا علیهاالسلام" که در منطقه سیستان و بلوچستان منتشر شده است
یادداشت : چاپ چهارم: 1381؛ 1500 ریال
یادداشت : کتابنامه به صورت زیرنویس
موضوع : افسانه شهادت فاطمه زهرا علیهاالسلام -- نقد و تفسیر
فاطمه زهرا(س)، 8 قبل از هجرت - 11ق. -- تعقیب و ایذاآ
فاطمه زهرا(س)، 8 قبل از هجرت - 11ق. -- نظر اهل سنت -- دفاعیه ها و ردیه ها
شناسه افزوده : حوزه علمیه قم. گروه معارف و تحقیقات اسلامی
شناسه افزوده : مدرسه الامام علی بن ابی طالب(ع)
رده بندی کنگره : BP27/2/الف 66083
رده بندی دیویی : 297/973
شماره کتابشناسی ملی : م 80-9293
اشاره
بسم الله الرحمن الرحیم
افسانه یا واقعیّت؟
اخیراً یک فرد ناآگاه از تاریخ صحیح اسلام در منطقه سیستان و بلوچستان مقاله ای درباره دخت گرامی پیامبر صلی الله علیه و آله نوشته و نام آن را « افسانه شهادت فاطمه زهرا علیها السلام » گذارده است. در این مقاله پس از ذکر مناقب و فضایل آن حضرت، خواسته است شهادت و بی حرمتی را که درباره آن حضرت انجام گرفته، منکر شود و بعضی دیگر، در سخنرانی های خود بر آن تأکید دارند.
از آنجا که بخشی از این مقاله، تحریف روشن تاریخ اسلام است، ما را بر آن داشت که به گوشه ای از این تحریف و بیان بخشی از این حقایق بپردازیم تا ثابت شود شهادت بانوی اسلام یک واقعیّت انکارناپذیر تاریخی است و اگر آنها چنین بحثی را آغاز نکرده بودند، ما در این شرایط، آن را دنبال نمی کردیم.
در این نوشتار امور ذیل را پی می گیریم:
حضرت زهرا علیها السلام در لسان رسول خدا صلی الله علیه و آله .
احترام خانه آن حضرت در قرآن و سنت.
هتک حرمت خانه آن حضرت.
به امید آنکه با تشریح این نقاط سه گانه، نویسنده مقاله، در برابر حقیقت سر تسلیم فرود آورد. و از نوشته خود نادم و پشیمان گردد و به جبران کار خود بپردازد.
این نکته حائز اهمیت است که تمام مطالب این نوشتار از منابع معروف اهل سنّت گرفته شده است.
1. حضرت زهرا علیها السلام در لسان رسول خدا صلی الله علیه و آله
دخت گرامی پیامبر صلی الله علیه و آله از مقام والایی برخوردار بود. سخنان رسول گرامی صلی الله علیه و آله در حقّ دخترش حاکی از عصمت و پیراستگی او از گناه است، آنجا که درباره او می فرماید:« فاطِمَةُ بَضْعَةٌ مِنّی فَمَنْ أَغْضَبَها أَغْضَبَنی (1)فاطمه پاره تن من است، هر کس او را به خشم آورد مرا خشمگین کرده است». ناگفته پیداست که خشم رسول خدا صلی الله علیه و آله مایه اذیت و ناراحتی اوست و
1) . فتح الباری در شرح صحیح بخاری، ج 7، ص 84 و نیز بخاری این حدیث را در بخش علامات نبوّت، ج 6، ص 491، و در اواخر مغازی، ج 8، ص 110 آورده است.
سزای چنان شخصی در قرآن کریم چنین بیان شده است:
« «وَالَّذِینَ یُؤْذُونَ رَسُولَ اللّهِ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ» (1)آنان که رسول خدا را آزار دهند، برای آنان عذاب دردناکی است».
چه دلیلی استوارتر بر فضیلت و عصمت او که در حدیث دیگری رضای وی در گفتار پیامبر صلی الله علیه و آله مایه رضای خدا، و خشم او مایه خشم خدا معرّفی گردیده است، می فرماید:
« یا فاطِمَةُ إِنَّ اللّهَ یَغْضِبُ لِغَضَبِکِ وَ یَرْضی لِرِضاکِ (2)دخترم فاطمه! خدا با خشم تو خشمگین،وبا خشنودی تو، خشنود می شود».
به سبب داشتن چنین مقامی والا، او سرور زنان جهان است، و پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در حق او چنین فرموده:
« یا فاطِمَةُ! أَلا تَرْضٖینَ أنْ تَکُونَ سَیِّدَةَ نِساءِ الْعالَمیٖنَ، وَ سَیِّدَةَ نِساءِ هذِهِ الاُمَّةِ وَ سَیِّدَةَ نِساءِ الْمُوْمِنیٖنَ (3)دخترم فاطمه! آیا به این کرامتی که خدا به تو داده راضی نمی شوی که تو، سرور زنان جهان و سرور زنان این امّت و سرور زنان با ایمان باشی». .
2. احترام خانه آن حضرت در قرآن و سنّت
محدّثان یادآور می شوند، هنگامی که آیه مبارکه «فِی بُیُوتٍ أَذِنَ اللّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَیُذْکَرَ فِیهَا اسْمُهُ» (1)بر پیامبر نازل شد، پیامبر صلی الله علیه و آله این آیه را در مسجد تلاوت کرد،دراین هنگام شخصی برخاست و گفت:
ای رسول گرامی! مقصود از این بیوت با این اهمیّت کدام است؟
پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: خانه های پیامبران!
ابوبکر برخاست، درحالی که به خانه علی و فاطمه علیهما السلام اشاره می کرد، گفت:
آیا این خانه از همان خانه هاست؟
پیامبر صلی الله علیه و آله در پاسخ فرمود:
بلی از برجسته ترین آنهاست. (2)پیامبر گرامی صلی الله علیه و آله مدت نه ماه به در خانه دخترش می آمد، بر او و همسر عزیزش سلام می کرد (3)و این آیه را می خواند: «إِنَّمَا یُرِیدُ اللّهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَیُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیراً». (4)
1) نور، آیه 36. (نور خدا) در خانه هایی است که خدا رخصت داده که قدر و منزلت آنان رفعت یابد و نامش در آنها یاد شود.
2) قرأ رسول اللّه هذه الآیة «فی بُیُوتِ أَذِنَ اللّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ یُذْکَرَ فیٖها اسْمُهُ» فقام إلَیْهِ رَجُلٌ: فَقالَ: أَیُّ بُیُوتٍ هذِهِ یا رَسُولَ اللّهِ صلی الله علیه و آله ؟ قالَ: بُیُوتُ الأنْبِیاءِ، فَقامَ إِلَیْهِ أَبُوبَکْرُ، فَقالَ یا رَسُولَ اللّهِ صلی الله علیه و آله : أَهذَا الْبَیْتُ مِنْها، - مُشیٖراً إلی بَیْتِ عَلِیٍّ وَ فاطِمَةَ علیهما السلام - قالَ: نَعَمْ، مِنْ أَفاضِلِها (در المنثور، ج 6، ص 203؛ تفسیر سوره نور، روح المعانی، ج 18، ص 174).
3) درالمنثور، ج 6، ص 606 .
4) احزاب، آیه 33 .
خانه ای که مرکز نور الهی است و خدا به ترفیع آن امر فرموده از احترام بسیار بالایی برخوردار است.
آری! خانه ای که اصحاب کسا را در بر می گیرد و خدا از آن با جلالت و عظمت یاد می کند، باید مورد احترام قاطبه مسلمانان باشد.
اکنون باید دید پس از درگذشت پیامبر صلی الله علیه و آله تا چه اندازه حرمت این خانه ملحوظ گشت؟ چگونه احترام آن خانه را شکستند، و خودشان صریحاً به آن اعتراف دارند؟ این حرمت شکنان چه کسانی بودند، و هدفشان چه بود؟
3. هتک حرمت خانه آن حضرت!
اشاره
با این همه سفارشهای مؤکّد، متأسفانه برخی حرمت آن را نادیده گرفته، و به هتک آن پرداختند، و این مسئله ای نیست که بتوان آن را پرده پوشی کرد.
در این مورد نصوصی را از کتب اهل سنّت نقل می کنیم، تا روشن شود مسئله هتک حرمت خانه زهرا علیها السلام و رویدادهای بعدی، امری تاریخی و مسلّم است؛ نه یک افسانه! و با اینکه در عصر خلفا سخت گیری فوق العاده ای نسبت به نگارش فضایل و مناقب اهل بیت علیهم السلام در کار بود ولی به حکم اینکه «حقیقت شیء
نگهبان آن است» این حقیقت به طور زنده در کتابهای تاریخی و حدیثی محفوظ مانده است. در نقل مدارک، ترتیب زمانی را از قرنهای نخستین در نظر می گیریم، تا برسد به نویسندگان عصر حاضر.
الف) ابن ابی شیبه، محدّث معروف اهل سنّت، در کتاب «المصنّف»
ابوبکر ابن ابی شیبه (159-235) مؤلف کتاب المصنّف به سندی صحیح چنین نقل می کند:
« إِنَّهُ حیٖنَ بُویِعَ لِأبی بَکْرٍ بَعْدَ رَسُولَ اللّهِ صلی الله علیه و آله کانَ عَلیٌّ وَ الزُّبَیْرُ یَدْخُلانِ عَلی فاطِمَةَ بِنْتِ رَسُولِ اللّه، فَیُشاوِرُونَها وَ یَرْتَجِعُونَ فی أَمْرِهِمْ. فَلَمّا بَلَغَ ذلِکَ عُمَرُ بنُ الْخَطّابِ خَرَجَ وَ دَخَلَ عَلی فاطِمَةَ، فَقالَ:
یا بِنْتَ رَسُولِ اللّه صلی الله علیه و آله وَ اللّهِ ما أَحَدٌ أَحَبَّ إِلَیْنا مِنْ أَبِیٖکِ وَ ما مِنْ أَحَدٍ أَحَّبَ إِلَیْنا بَعْدَ أَبیٖکِ مِنْکِ، وَ أیْمُ اللّهِ ما ذاکَ بِمانِعی إِنِ اجْتَمَعَ هؤلاءِ النَّفَرُ عِنْدَکِ أَنْ أَمرْتُهُمْ أَنْ یُحْرَقَ عَلَیْهِمُ الْبَیْتَ.
قالَ: فَلَمّا خَرَجَ عُمَرُ جاؤُوها، فَقالَتْ: تَعْلَمُونَ أنَّ عَمَرَ قَدْ جاءَنی، وَقَدْ حَلَفَ بِاللّهِ لَئِنْ عُدْتُم لَیَحرِقَنَّ عَلَیْکُمُ الْبَیْتَ، وَ أیْمُ اللّهِ لَیْمِضَیَّن لِما حَلَفَ عَلَیْهِ.
هنگامی که مردم با ابی بکر بیعت کردند، علی و زبیر در خانه فاطمه به گفتگو و مشاوره می پرداختند، و این مطلب به عمر بن