مشخصات کتاب

بهره برداری از عاشوراء

مرجع فقید

حضرت آیة الله العظمی حاج سید محمد حسینی شیرازی (اعلی الله درجاته)

حسینی شیرازی، محمّد، 1380-1305

(الاستفادة من عاشوراء. فارسی)

بهره برداری از عاشوراء / محمد حسینی شیرازی؛ مترجم مهدی تهرانی.- قم هیئت عاشوراء، 1382.

72ص.

رایگان

فهرست نویسی بر اساس اطلاعات فیپا.

کتاب نامه به صورت زیرنویس.

الف. تهرانی، مهدی، مترجم. ب. عنوان.

5041 الف 5ح / BP41 / 75

297/9534

1381

خیراندیش دیجیتالی: انجمن مددکاری امام زمان (عج) اصفهان

ویراستار کتاب: خانم الهه صالحی

اشاره

حسینی شیرازی، محمّد، 1380-1305

(الاستفادة من عاشوراء. فارسی)

بهره برداری از عاشوراء / محمد حسینی شیرازی؛ مترجم مهدی تهرانی.- قم هیئت عاشوراء، 1382.

72ص.

رایگان

فهرست نویسی بر اساس اطلاعات فیپا.

کتاب نامه به صورت زیرنویس.

الف. تهرانی، مهدی، مترجم. ب. عنوان.

5041 الف 5ح / BP41 / 75

297/9534

1381

شناسنامه کتاب :

بهره برداری از عاشورا

حضرت آیة الله العظمی حاج سید محمد شیرازی قدس سرّه

ناشر: هیئت عاشوراء - کربلائی های قم

تایپ: مرکز کامپیوتر کربلاء - اصفهان

تعداد صفحات و قطع: 72 صفحه - رقعی

نوبت و تاریخ چاپ: اول - محرم الحرام 1424 ه- ق

لیتوگرافی: نینوا - قم 7719520

چاپ: ثامن الائمه - قم

بسم الله الرحمن الرحیم

... سخنی بیاد او...

با قلم خسته و دستان رنجور چگونه می توان رشته کلمه و کلام را درهم آمیخت و از چون او نوشت ؟!

هرگز، و هرگز وقوف بر عظمت فکر و رفعت همّت و وسعت جدّ و جهد بی مثیل او در پاس داری از حریم دین و مذهب، از چونان منی ساخته نیست.

چگونه از او که قلم را به أمر مولایش آن یگانه عدالت جو و عدالت گستر بر بستر زمین، حضرت حجة بن الحسن العسکری (عجل الله تعالی فرجه الشریف) بدست گرفت، و در کنار علقمه و فرات، و با الهام از سیره رسول صلی الله علیه وآله وسلم و آل رسول علیهم السلام با سلاح قلم به جنگ بدخواهان و تحریف گران و مشوّه و خشن جلوه دهندگان شریعت سمعه سهله پرداخت.

از او که بحق بزرگ شاگرد مکتب اهل بیت علیهم السلام بود و هر صبح و شام فکر و ذکرش هدایت انسان ها بود.

از او که دامنه و گسترهٔ تلاشش محدود به یک شهر و کشور نبود و آثار خدماتش در پنج قاره به چشم می آید.

و از او که نفس بلند و والایش تنها به هدایت جوانان شیعه در یک گوشه قانع نبود، که برای جلب و جذب و هدایت حتی پیروان بودا و کنفوسیوس و یهود و نصاری و همه گم گشتگان وادی ضلالت طرح ها و حرف ها داشت.

با مساعدت کدامین جمله و حرف از بلندای آن قله رفیع و عمق آن دریای پرخیر که نیابت و نوکری و اطاعت أمر مولایش علیه السلام را تمام و کمال بجا آورد، سخن بگویم؟!.

اینک کتاب حاضر یکی از هزار و دویست کتابی است که آن فرزند کربلا و عاشورا به رشته تحریر درآورد.

او که روحش و جسمش در کنار دیگر یاران عاشورا، از مکتب سرور آزادگان سیراب شد، و بیش از نیم قرن پرچم دار عاشورا و کربلا بود.

از عظمت عاشورا، از اهمیت عاشورا، از منفعت و خیر عاشورا سخن می گوید، تا در پناه آن، تا در سایه تابش آن، تا در زیر قطرات رحمت آن از چشم انداز مه آلود و غمبار فراروی، از سیل بدبختی ها و مصیبت ها، از ناهنجاری ها و فساد و تباهی که در هر شهر، و در هر کوی و برزن قد برافراشته، و رفته رفته می رود تا یکایک خانه هایمان را نیز فتح کند، رهایی یابیم.

و مگر نه آن که فرمودند: إِنَّ اَلْحُسَیْنُ مِصْبَاحُ هُدًی وَ سَفِینَهُ نَجَاةٍ بِتَحْقیقَ کَهْ مُوَلّی الکَونَینِ حَضْرَّتِ أَبِی عَبْدِاللَّهِ الْحُسَیْنِ علیه السلام آن گاه که راه هدایت از بیراهه ها شناخته نشود، و در تلاطم أمواج سهمگین ظلم و فساد و گمراهی، کسی راه به جایی نبرد، او چراغ هدایت و کشتی نجات است .

مقدمه مولف

بسم الله الرحمن الرحیم اَلْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ اَلْعالَمِینَ وَ الصَّلَوةُ وَ السَّلَامُ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِینَ. هان ای عاشورا ...

ای زمانه فیض و عطای الهی

ای زمانه کسب فضیلت و تقوی و اخلاق

ای هنگامه دانش و شناخت

و ای رمز پیروزی پایه های حق بر همه لشکرهای ظلمت و ظلم.

اگر از بزرگ دانشگاه تو گاندی - رهبر هند - هم درس مظلومیت از سرور و آقای شهیدان حضرت امام حسین علیه السلام می آموزد که چگونه مظلوم باشد تا پیروز شود پس مسلمان ها و خصوصاً شیعیان، ارادت مندان و دل باختگان آن امام و رهبر آزادگان جهان به آموختن و فراگیری و به کسب فیض و عطیّه از این دانشگاه سزاوارتر می باشند.

اگر از باران این رحمت الهی که برای زنده کردن زمین های مرده فرود می آید به نحو درست و کامل استفاده شود، روییدن گل ها و به بار نشستن درختان میوه دار را در پی دارد و زمین را از گلستان و دل ها را از شادی و طراوت سرشار می نماید و هرچه درجه بهره برداری کاهش یابد به همان نسبت سود حاصله کم خواهد شد و اگر از آن بهره ای نبرند به اعماق زمین فرو رفته و آدمی را از این نعمت خدا دادی زیانی غیر قابل جبران حاصل می شود. گاه همین باران رحمت در گودال ها و زمین های پست و پرنشیب جمع شده به مرداب و باتلاقی تبدیل می شود که سبب آلودگی محیط زیست و افزایش بسیاری از بیماری ها می گردد و بسیارند نعمت های الهی که وضعی این گونه دارند.

از میوه ای چون انگور که به عنوان نوعی خوراکی استفاده می شود، گاهی در معالجه بعضی بیماری ها و تقویت جسمی افراد رنجور و بیمار در دوران نقاهت به کار می رود و گاهی هم آن را فاسد نموده و به دور می ریزند یا از آن شرابی زیان بار می سازند.

اوّل: از مصادیق این آیه شریفه است: کُلُوا وَاشْرَبُوا ... ⁽¹⁾

دوم: از مصادیق این آیه شریفه است: یَأْخُذُوا بِأَحْسَنِهَا ... ⁽²⁾

سوم: از بین بردن و زیاده روی در مصرف که در قرآن کریم از آن

منع شده است: وَ لا تُسْرِفُوا ⁽¹⁾و إِنَّ الْمُبَذِّرِینَ کَانُوا إِخْوَانَ الشَّیَاطِینَ ⁽²⁾

چهارم: کفران و تبدیل نعمت الهی در راه معصیت او از مصادیق این کلام خدای سبحان است: اَلَمْ تَرَ إِلَی الَّذِینَ بَدَّلُوا نِعْمَتَ اللهِ کُفْراً ⁽³⁾

مواردی که اشاره شد همه در بُعد مادّی بودند ولی در زمینه معنوی نیز امر این گونه است چنآن چه پروردگار متعال در شأن قرآن کریم فرموده است:

وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِینَ وَلا یَزِیدُ الظَّالِمِینَ إلاّ خَسَاراً ⁽⁴⁾ قُلْ هُوَ لِلَّذِینَ آمَنُوا هُدیً وَ شِفَاءٌ وَ الَّذِینَ لَا یُؤْمِنُونَ فِی آذَانِهِمْ وَقْرٌ وَ هُوَ عَلَیْهِم عَمیً ⁽⁵⁾ دهه عاشورا هم چون باران می ماند که گاه عاصیان و طاغیان از

این مناسبت در جهت خلاف مسیر و اهداف متعالی و والای آن بهره می برند و به کشتار انسان های بی گناه و سوزاندن مساجد و حسینیّه ها و مراکز دینی و یورش بر هیأت ها و دسته جات عزاداری و ایجاد فتنه و تفرقه دست می آلایند چنان که بعضی گروه های منحرف در کشورهای اسلامی ⁽¹⁾در راستای اجرای سیاست استعماری (تفرقه اندازان) به این گونه اعمال غیرانسانی دست می زنند.

گاه برخی افراد بی بندوبار و گنهکار از این روزها در جهت ارتکاب محرّمات الهی ⁽²⁾و اسراف در خوردن و آشامیدن استفاده نموده، اوقات خود را در آن جام کارهای بیهوده هدر می دهند. ⁽³⁾

گاه از این ایّام در جهت زنده نگه داشتن یاد و خاطره حضرت سیّدالشهدا علیه السلام و فواید و مزایایی که شعائر به همراه دارد استفاده می شود که بی شک این عمل از بهترین و نزدیک ترین راه های تقرّب به پروردگار و موجب خیر و سعادت در دنیا و آخرت است. ⁽⁴⁾

امّا سخن خدای متعال: یَأْخُذُوا بِأَحْسَنِهَا ⁽¹⁾اقتضا می کند که همگان بهترین و کامل ترین استفاده و بهره برداری را در شئون مختلف از این ماه سوگواری بنمایند.

همان طور که خالق سبحان فرموده است: أَجَعَلْتُمْ سِقَایَةَ الْحَاجِّ وَ عمارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ کَمَنْ آمَنَ بِاللهِ وَالْیَوْمِ الْآخَرِ وَ جَاهَدَ فِی سَبِیلِ الله ⁽²⁾این مطلب را می رساند که «سیراب نمودن حاجیان» و «تعمیر مسجد الحرام» در پیش گاه خدای متعال از بهترین طاعات است امّا برخورداری از ایمانی مستحکم و پایدار و جهاد در راه خدا و حرکت پیگیر در راستای دستورات الهی بسیار بالاتر و والاتر از آن دو کار پسندیده و نیک می باشد.

البتّه هدف این جزوه بیان راه برتر و فراگیرتر برای بهترین استفاده و بهره برداری ممکن از این مناسبت در جهت خدمت به دین و انسانیّت و نجات انسان ها از گمراهی و تباهی است. اگر «لنین» - آن جبّار ظالم تاریخ - در سخنان خود تصریح می کند: «کربلا را نابود و ویران کنید» هدفش نابودی روح کربلاست که سرتاسر تاریخش مالامال از رشادت ها و به ذّلت کشاندن جبّاران و طاغوتیان

است هدف نابودی معنویّات اخلاقی و انسانی کربلاست و تا زمانی که کربلا در قلب ها و سینه ها زنده است، سرچشمه ای نورافشان و هدایت گر برای دین، دانشگاه و مدرسه ای برای همه علما و سخنوران و نویسندگان و پایگاهی برای فضیلت و ایمان، اخلاق و تقوا باقی خواهد ماند.

این ها همه با اساس و پایه های کمونیسم مغایر و متناقض است ⁽¹⁾از این رو فریاد بر می آورد که کربلا را نابود کنید و این تنها سخن لنین نیست پیش از او یزید، حجّاج، هارون و متوکّل، ⁽²⁾

یزید در مدّت سه سال حکومت خود سه جنایت بسیار وحشتناک مرتکب شد که انسانیت و انسان ها را به لرزه انداخت: 1- سبط رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم و اهل بیت و اصحاب آن حضرت را به شهادت رساند، زنان و فرزندانشان را به اسارت گرفت و کوشید تا شعله های به ستوه آمده از جنایات دودمان بنی امیه را خاموش کند، امّا وَ مَکَرُوا وَ مَکَرَ اللهُ وَ اللهُ خَیْرُ الْمَاکِرِین «آن ها با خدا مکر کردند و خدا با آن ها مکر نمود و البته خدا از دیگران بهتر مکر تواند فرمود». 2- هرگونه جنایت و ددمنشی و تجاوز بر نوامیس مسلمانان در مدینه منوّره پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله وسلم را تا سه روز بر سپاهیان خود آزاد کرد تا آن جا که در آن سال بیش از هزار فرزند نامشروع در آن شهر به دنیا آمد. 3 - سپاهی مجهّز به منجنیق برای انهدام کعبه به مکّه مکرّمه روانه کرد که آن لشکر پست و کافر از هیچ اهانتی نسبت به خانه خدا فروگذار نکرد و حجّاج اموی تمام قدرت و توان خود را برای نابودی و ریشه کن نمودن پیروان و یاوران مکتب امام امیرالمؤمنین و امام حسین علیها السلام و ویرانی کربلا به کار برد که کتاب های تاریخ بهترین شاهد بر این حقیقت هستند و هارون عبّاسی سعی فراوان در محو کربلا و آثار آن نمود، محلّ قبر مطهّر حضرت سیّدالشهدا علیه السلام را زیر و رو کرد، تمام ساختمان های اطراف قبر مطهّر را ویران و درخت سدری که برای زوّار نشانه قبر مطهّر و منوّر آن حضرت بود را قطع کرد، در حالی که در روایت است که پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله وسلم قطع کننده درخت سدر را سه بار لعنت فرمودند.

(بحار الانوار: جلد 45، صفحه 398) و از ساختن خانه و بازشدن بازار در کربلا جلوگیری نمود (تراث کربلا: صفحه 34، بحار الانوار: جلد 45) و متوکّل عباسی نسبت به سایر خلفای جور در دشمنی با اهل بیت علیهم السلام و شیعیان آن ها، خشن تر، قسی تر و خطرناک تر از دیگران بود، در هر مکانی به تعقیب خاندان ابی طالب و شیعیان حضرت سیّدالشهدا علیه السلام می پرداخت، از زیارت قبر مطهّر آن حضرت به شدّت منع نموده و حتّی دستور اعدام زوّار و آن هایی که مردم را بر قبر مطهّر آن امام مظلوم راهنمایی می کنند نشسته و آن ها را معرّفی کنند، امّا فریاد شیعیان و شیفتگان شهید تشنه لب کربلا این بود: «اگر همه در این راه کشته شویم، بازماندگان و فرزندان ما دست از زیارت این بارگاه الهی بر نمی دارند» و دستور به نابودی قبر مطهّر داد و هفده بار محلّ قبر را شخم زد و آب بر قبر مطهّر بست و یکبار دستور داد تا گاوهایی را بر قبر شهدا بگذرانند، امّا همین که حیوان ها به محلّ قبر مطهّر حجّت خدا حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام رسیدند از حرکت باز ایستادند، با چوب بر بدن آن ها زدند امّا چوب ها شکست و حیوان ها قدم از قدم برنداشته و بر قبر سیّدالشهدا عبور نکردند و تاریخ بیان می کند از زمان شهادت حضرت امام حسین علیه السلام در سال 61 هجری تا مرگ متوکّل در سال 247 هجری، احدی از شیعیان جرأت سکونت در شهر کربلا را نیافت. (تراث کربلا، تاریخ طبری: جلد 11 و بحار الانوار: جلد 45، صفحه 397).

عثمانی ها ⁽¹⁾پهلوی اوّل، ⁽²⁾وهابی ها ⁽³⁾و ده ها طاغوت دیگر ⁽⁴⁾بر این

مسئله توصیه کردند، طاغوت هایی همچون بَکر و صدام که دو حوزه علمیّة نجف و کربلا را متلاشی کردند و در جریان جنبش مردمی عراق، صدام بیش از سی هزار نفر از مردم را کشت، مساجد و حسینیّه ها و مدارس و کتاب خانه ها و درمآن گاه ها و قبور علما و هزارها خانه و باغ و مغازه و مراکز تجاری را ویران کرد، دو گنبد مطهّر حرم ⁽¹⁾حضرت سیّدالشهدا و حضرت اباالفضل العبّاس علیها السلام را با گلوله های توپ مورد اصابت قرار داد و چنان جنایت هولناک و حمّام خونی در دو حرم مقدّس و منوّر به راه انداخت که قابل وصف نیست ⁽²⁾و این جنایت استمرار همان جنایت های لشکر یزید

در مدینه منوّره و حرم مطهّر پیامبر عظیم الشأن اسلام صلی الله علیه و آله وسلم و جنایت های حجّاج به دستور خلیفه اموی در مسجد الحرام است.

امّا سنّت و اراده الهی در این جهان، رفعت و اعتلای پرچم حق و نابودی و ذلّت باطل است، لذا همه طاغوت ها و ستمگران رفتند وَ أُتبِعُوا فِی هَذِهِ الدُّنْیَا لَعْنَةً وَ یَوْمَ الْقِیَامَةِ ⁽¹⁾و کربلا همچنان پاک و پاینده و بالنده پابرجاست و خود سرچشمه دین و عقیده و آموزشگاه اخلاق و فضیلت و تحرّک می باشد و از لحظه شهادت آن امام و سرور شهیدان علیه السلام تا کنون کربلا چراغی فراروی همه مجاهدان و آزادگان و نور روشنگری فراراه همه امّت ها و ملّت ها و مدرسه ای برای تربیت عالمان و مبلّغان و حاملان قلم بوده و تا روز ظهور حضرت صاحب الأمر عَجَّلَ اللهُ تَعَالَی فَرَجَهُ الشَّرِیف باقی خواهد ماند.

همان گونه که عقیله بنی هاشم حضرت زینب کبری علیها السلام خطاب به حضرت امام زین العابدین علیه السلام عرضه داشت:

وَ یَنْصِبُونَ - النّاس - لِهَذَا الطَّفِّ عَلَماً لِقَبْرِ أَبِیکَ سَیِّدِ الشُّهَدَاءِ علیه السلام لَا یُدْرَسُ أَثَرُهُ وَ لا یَعْفُو رَسْمُهُ عَلَی کُرُورِ اللَّیالی وَ الأَیَّامِ وَلَیَجْتَهِدَنَّ أَئِمَّةُ الْکُفْرِ وَأَشْیَاعُ الضَّلالَةِ فِی مَحْرِهِ وَ تَطْمِیسِهِ فَلا یَزْدَادُ أَثَرُهُ إِلا ظُهُوراً وَ أَمْرُهُ إِلا عُلُوا. «در این سرزمین انسان ها چنان عَلَم و نشانی بر قبر مطهّر پدرت

حضرت سیّدالشهدا علیه السلام بر پا کنند که به گذشت سال ها و قرن ها نه اثرش کهنه شود و نه صورتش پنهان و چه بسیار که امامان کفر و پیروان ضلالت می کوشند تا اثرش را محو و مخفی کنند امّا - حاشا و کلاً - هر روز اثرش ظاهرتر و یاد و شأن و جلالتش رفیع تر گردد» ⁽¹⁾و نیز آن بانوی طاهره علیها السلام خطاب به یزید فرمود:

فَکِدْ کَیْدَکَ وَاسْعَ سَعْیَکَ وَ نَاصِبْ جَهْدَکَ فَوَاللهِ لا تَمْحُو ذِکْرَنَا وَلا تُمِیتُ وَحْیَنا. «همه نیرنگ ها و خدعه هایت را به کار بند و همه تلاش و کوشش خود را بنما، امّا به خدا سوگند که توان محو کردن نام و یاد ما و خاموش کردن فروغ جاودانه وحی ما را نخواهی داشت». ⁽²⁾

زود باشد که صدام این طاغوت عراق به اذن پروردگار متعال همچون سایر طاغوت ها و ستمگران پیشین سرنگون گردد وَ سَیَعْلَمُ الَّذِینَ ظَلَمُوا أَیَّ مُنْقَلَبٍ یَنْقَلِبُونَ ⁽³⁾.

بر ما که رضایت خالق و سعادت در روز جزا را آرزو داریم واجب است تا همه تلاش و توان خود را برای زنده نگه داشتن کربلا و تمامی مشاهد مشرّفه در دو بُعد مادّی و معنوی بکار بریم و

از این چراغ پرفروغ، بیشترین استفاده را بنماییم، چراغی که راه و صحنه کارزار را بر همه طالبان سعادت در این دیار و بهشت برین در آن جهان نمایان و نشان دهد که «حسین علیه السلام مشعل هدایت و کشتی نجات است» و عاشورا بهترین زمان برای رسیدن به این هدف والا می باشد.

6 / شوال المکرّم / 1414 هجری

قم مقدّس

محمّد شیرازی

فصل اوّل: تبلور کرامات و ارزش های اخلاقی

لازم است از مجالس یادآور قیام عاشورا جهت تثبیت و استوار شدن پایه های ایمان و فضیلت تقوا و ارزش های اخلاقی در میان مسلمانان استفاده شود، چرا که آراسته شدن به صفات والای انسانی مسلمانان را در برابر بیماری های گوناگون روانی که اکنون در جهان مادّیگر منتشر گردیده مصون می دارد، چنان که باید در جهت گسترش و تقویت هرچه بیشتر این صفات و ارزش ها در افراد تلاش گردد که صفات و خصلت ها دارای مراتب و درجات می باشند.

ضروری است برای ارشاد و تبلیغ و نشر احکام الهی از تعالیم حیات بخش پیامبر عظیم الشأن اسلام صلی الله علیه و آله وسلم که امّت ها را به تطبیق شورا و به اجرا در آوردن آزادی های اسلامی و تحقّق امّت واحده و اخوّت اسلامی، برقراری صلح و آرامش و عمل به وظیفه عقلی و دینی امر به معروف و نهی از منکر دعوت نموده و در پرتو آن ها سعادت در دنیا و آخرت را وعده فرمود، به بهترین وجه بهره برداری شود.

برای تحقّق این مفاهیم و جامه عمل پوشاندن به این اصول

حیاتی در جامعه اسلامی بود که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم و امام امیرالمؤمنین و امام حسن علیها السلام تا به آن حد تلاش و مجاهدت نمودند و امام حسین علیه السلام هم با قیام مقدّس خود در همان مسیر قدم برداشته و در سخنان خود به هدف و انگیزه از قیام خود تأکید فرمود: إنّی لَمْ أَخْرُجْ أَشَرّاً وَ لأ بَطَراً وَلا مُفْسِداً ولا ظالِماً وَإنَّما خَرَجْتُ لِطَلبِ الإصْلاحِ فِی أُمَّةِ جَدِّی وَشِیعةِ أبی عَلی بن أبی طالِبٍ علیه السلام ⁽¹⁾.

و فرمود: نَحْنُ وَ بَنُو أُمَیَّةَ اخْتَصَمْنَا فِی اللهِ عَزَّوَجَلَّ قُلْنَا: صَدَقَ اللهُ وَ قَالُوا: کَذَبَ اللهُ، فَنَحْنُ وَ إیَّاهُمَا الخَصْمَانُ یَوْمَ القِیَامَةِ ⁽²⁾.

و خطاب به پروردگار متعال عرضه داشت: اللَّهُمَّ إِنَّکَ تَعْلَمُ أَنَّهُ لَمْ یَکُنْ مَا کانَ مِنّا تُنافِساً فِی سُلْطان وَ لا التِماساً مِنْ فُضُولِ الحُطْام وَ لکِن لَنَری المَعالِمَ مِنْ دِینِکَ وَ نَظَرَ الإصلاح فِی بِلادِکَ وَ یَأْمَنُ المَظْلُومُونَ مِنْ عِبَادِکَ وَ یَعْمَلُ بِفَرائِضِکَ وَ سُنَنِکَ وَ أَحْکامِکَ... ⁽³⁾

که اگر در دو ماه محرّم و صفر که در سوگ شهادت سیّد شهیدان

حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام حداقل یک میلیون مجلس در سرتاسر کشورهای اسلامی و غیر اسلامی بر پا شود هیأت های برگزار کننده و مسئولین آن برای هر مجلس یک کتاب فرهنگی، اخلاقی یا اعتقادی و... در جهت آگاه کردن مردم نسبت به دین چاپ و به صورت رایگان توزیع کنند و اگر هر مؤسسه ای تلاش و کوشش کند تا سطح فعالیت های دینی و مذهبی و خدمات اجتماعی خود را از طریق تأسیس یک حسینیّه یا مسجد یا مؤسّسه ای دینی در دیگر مناطق دور یا نزدیک یا با برپا نمودن یک مجلس سوگواری دیگر گسترش دهد، این بدان معنی می گردد که این هیأت های اداره کننده خود در جهت رشد دانش و بینش و فکر مردم در امر دین و هدایت آن ها و نیز در جهت کاستن از درد و رنج و مشکلات و گرفتاری های فراوان آن ها سهیم گردیده اند. امیرالمؤمنین علیه السلام می فرماید:

النَّاسُ صِنْفَانِ: إمّا أَخٌ لَکَ فِی الدِّینِ أَوْ نَظِیرٌ لَکَ فِی الخَلْقِ ⁽¹⁾. اگر سوگواران و عزاداران حضرت سیّدالشهدا علیه السلام نسبت به اهداف مقدّس اسلام اهتمام ورزند بی تردید دو ماه پر فیض و با برکت محرّم و صفر از بهترین و مناسب ترین فرصت ها جهت دعوت امّت ها به دین مبین اسلام و مذهب حقّه تشیّع و نشر مبادی حق و ارزش های والای انسانی و گسترش آن هاست.

در حدیث شریف است: ما أَخَذَ اللهُ عَلَی الجُهّالِ أَنْ یَتَعَلَّمُوا اِلاّ وَ قَدْ أَخَذَ عَلَی الْعُلَماءِ أَنْ یُعَلِّمُوا ⁽¹⁾.

پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله وسلم فرمودند: إِذَا ظَهَرَتِ الْبِدَعُ فِی أُمَّتِی فَلْیُظْهِرِ الْعالِمُ عِلْمَهُ وَ اِلاّ فَعَلَیْهِ لَعْنَةُ اللهِ وَ المَلائِکَةِ وَ النّاسِ أَجْمَعِینَ ⁽²⁾.

امیر المؤمنین علیه السلام فرمودند: وَ ما أَخَذَ اللهُ عَلَی الْعُلَمَاءِ أَنْ لا یُقارُّوا عَلی کِظَّةِ ظَالِمٍ وَ سَغْبِ مَظْلُومٍ ⁽³⁾.

فصل دوم: مسئولیّت های اجتماعی

هواهای نفسانی از یک سو و سیاست های استعمارگران شرق و غرب از سوی دیگر موجب گردیده که جمع کثیری از مسلمان ها نسبت به قوانین الهی بی توجّه و بی اعتنا شوند و به شدّت به ظواهر فریبنده و لذّت های زودگذر دنیا روی آورند، از این رو میلیون ها حاجت و نیاز و مشکلات فردی و اجتماعی همچنان لاینحل باقی مانده است.

آمارهای ازدواج کاهش یافته، تجرّد و تنهایی با همه خطراتش در جوامع اسلامی شایع شده، بسیاری از مردم فاقد مسکن و سرپناه برای زندگی هستند، داروهای مورد نیاز مفقود و یا با کمبود و گرانی مواجه است، کمبود قابل ملاحظه ای در فضاهای آموزشی و مدارس و آموزشگاه ها با توجّه به مقدار مورد نیاز مشاهده می شود، زمینه های اشتغال کم و با شرایط سخت و قیدها و قوانین بی حدّ و حصر و پیچیده ای روبرو بوده که خود سبب و عامل افزایش بیکاری گردیده و سیر متناسب با رشد جمعیّت نسبت به

خدمات اجتماعی در زمینه های مختلف متوقّف شده، از قبیل: راه سازی، افزایش و گسترش شبکه های آب و برق، آماده سازی مخازن آب مورد نیاز در مناطق مختلف خصوصاً در روستاها و مزارع، افزایش فضای سبز و درخت کاری در داخل شهرها و غیر آن مانند کارخانه جات، مدارس، بیمارستان ها و...

آن چه مسلّم است این که مجالس عزاداری حسینی دارای تأثیری فزاینده و شکوفا کنندهٔ جنبه های عاطفی روحی و روانی و نوعی محرّک عقلی و مؤثّر در جهت دهی به سلوک و رفتار انسانی دارند و ایجاد شفقت و مودّت میان آن ها و به آن جام رسانیدن خدمات فردی و اجتماعی به نحو مطلوب بهره برداری شود، هر سال میلیون ها نیاز امّت اسلامی به آن جام می رسد و البتّه دستیابی به این هدف بسیار مهم نیازمند مساعدت و مشارکت سه گروه می باشد:

1- سخنرانان که با توجیه، هدایت و ارشاد مردم نسبت به اهمیّت همیاری و همکاری در جهت خدمات اجتماعی و آن جام کارهای نیک با بیان داستان های آموزنده و مشوّق و استشهاد به آیات و روایات که مردم را به آن جام این امور دعوت می کند می توانند نقش سازنده و مهمّی را در تحقّق این حرکت مهم در جامعه اسلامی ایفا کنند.

در روایت است: مَنْ قَضی لِأَخِیهِ الْمُؤْمِنِ حاجَةٌ قَضی لَهُ یَوْمَ القِیامَةِ

سَبْعِینَ حاجَةً أَیْسَرُها دُخُولُ الجنَّةِ ⁽¹⁾. حضرت سیّدالشهدا علیه السلام فرمودند: وَ أَعْلَمُوا أَنَّ حَوائِجَ النّاسِ إِلَیْکُمْ مِنْ نِعَمِ اللهِ عَلَیْکُمْ، فَلا تَمِلُّوا النّعَمَ فَتَحُور نَقَماً ⁽²⁾.

2- تشکیل هیأت هایی از افراد امین، مورد اعتماد و مخلص در هر مسجد و حسینیّه و مدرسه و... که با برنامه ریزی در پرتو مجالس به جمع آوری کمک های مردمی در برآورده ساختن نیازهای افراد مستمند با رعایت ضروریت ها و اولویّت ها اقدام نمایند.

3- مشارکت و همکاری افراد نیکوکار و تجّار توانمند جهت سرمایه گذاری و به آن جام رساندن کارهای خیر. حضرت امام حسین علیه السلام با تأکید بر تسریع در کارهای خیر و انفاق در راه خدا می فرماید: مالُکَ إِنْ لَمْ یَکُنْ لَکَ کُنْتَ لَهُ، فَلا تَبْقَ عَلَیْهِ فَإِنَّهُ لا یَبْقَی عَلَیْکَ وَکُلْهُ قَبْلَ أَنْ یَأْکُلَکَ ⁽³⁾.

در این راستا خود دانشمندی را دیدم که با استفاده از مجالس حضرت سیّدالشهدا علیه السلام و تشویق مردم بر آن جام کارهای خیر در

مدّت زمان نیم قرن بالغ بر سیصدو پنجاه مؤسّسه فرهنگی - خدماتی دایر و تأسیس نموده بود.

دانشمند دیگری را دیدم که در مدّت ده سال چهل مؤّسسه را پایه گذاری نمود.